Μαΐου 22, 2019

Ειδήσεις

Οι καταναλωτές που τους ζητείται φωτοτυπία της ταυτότητας από διάφορες ιδιωτικές εταιρείες ή από το Δημόσιο για να προστατεύονται από τυχόν πλαστογραφία της ταυτότητάς τους με όλες τις δυσάρεστες συνέπειες, πρέπει να ενεργούν ως εξής...

• Αν τους ζητείται φωτοτυπία. Επάνω στην φωτοτυπία της ταυτότητας και στις δύο πλευρές να γράφουν την εταιρεία που συναλλάσσονται και την ημερομηνία πχ: «μόνο για χρήση εταιρείας τάδε, ημερομηνία... ». Τα γραφόμενα να τίθενται και στις 2 όψεις της ταυτότητας.

• Αν τους ζητείται σκανάρισμα της ταυτότητας σε καμία περίπτωση δεν παραδίνουν την ταυτότητά τους για σκανάρισμα, αλλά πρέπει να ενεργούν, όπως στην παραπάνω περίπτωση, δηλαδή να φωτοτυπούν την ταυτότητά τους να γράφουν πάλι «μόνο για χρήση εταιρείας τάδε ημερομηνία...» και να παραδίδουν την φωτοτυπία με το εν λόγω κείμενο για σκανάρισμα.

Αυτές βέβαια είναι οι ελάχιστες προφυλάξεις για την ασφάλεια της συναλλαγής, αλλά απαραίτητες για τη διασφάλιση των προσωπικών μας δεδομένων.

Επίσης, συνιστάται οι καταναλωτές να αποφεύγουν να δίδουν τα προσωπικά τους δεδομένα «στο δρόμο» από τραπεζάκια που στήνονται για πώληση διαφόρων υπηρεσιών, π.χ καλλυντικών, απορρυπαντικών και να προτιμούν για τις αγορές τους, τα καταστήματα.

tro-ma-ktiko.gr

Ειδήσεις

Τα «ανθρώπινα δικαιώματα και το κράτος δικαίου δέχονται επιθέσεις» παντού, σε ολόκληρο τον κόσμο, υπογράμμισε σήμερα ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Μπαν Κι-μουν κατά την εναρκτήρια ομιλία του στη Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.

Ο Κι-μουν απαρίθμησε όλες τις συγκρούσεις που μαίνονται αυτή τη στιγμή: από τη Γάζα στη Συρία και το Ιράκ κάνοντας επίσης αναφορά στην Ουκρανία και την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία και έκανε λόγο για «μία τρομακτική χρονιά για τις βασικές αρχές του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών».

«Από τα βαρέλια με εκρηκτικά (που χρησιμοποιούνται στη Συρία) έως τους αποκεφαλισμούς (των ομήρων στο Ιράκ), από τις επιθέσεις εναντίον νοσοκομείων, εναντίον των προσφύγων του ΟΗΕ και εναντίον ανθρωπιστικών αυτοκινητοπομπών έως τις απόπειρες να πεθάνουν από πείνα άμαχοι, τα ανθρώπινα δικαιώματα και το Κράτος Δικαίου υφίστανται επιθέσεις» επισήμανε ο ίδιος.

«Αυτές οι αναταραχές θέτουν σε δοκιμασία το πολυμερές σύστημα» προειδοποίησε ο Μπαν ενώπιον των εκπροσώπων 193 χωρών μελών του ΟΗΕ, περιλαμβανομένων πολλών αρχηγών Κρατών και κυβερνήσεων.

«Εμείς πρέπει να κάνουμε περισσότερα προκειμένου να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα αυτά και να επιτύχουμε σύντομα μια πολιτική συναίνεση» σημείωσε κάνοντας λόγο για «διαιρέσεις που παραμένουν σχετικά με το θέμα της Συρίας».

«Ο ορίζοντας έχει συννεφιάσει τα φαντάσματα του Ψυχρού Πολέμου έχουν επιστρέψει να μας στοιχειώσουν (και) οι πολλές ελπίδες που ξεπήδησαν από την Αραβική Άνοιξη έχουν πνιγεί στη βία» είπε επιπλέον ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ.

«Ο αριθμός των προσφύγων και των εκτοπισμένων βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου» και ο ΟΗΕ πρέπει να αντιμετωπίσει έναν αριθμό ρεκόρ ανθρωπιστικών κρίσεων.

Ο αξιωματούχος επικεντρώθηκε επίσης στη ραγδαία εξάπλωση της επιδημίας Έμπολα στην Αφρική χαρακτηρίζοντάς την «μια κρίση χωρίς προηγούμενο».

«Πρέπει να πολλαπλασιάσουμε κατά 20 φορές τη βοήθεια» στις χώρες που έχουν πληγεί περισσότερο (κυρίως τη Λιβερία, τη Γουϊνέα και τη Σιέρα Λεόνε).

Σχετικά με την απειλή των τζιχαντιστών στη Συρία και το Ιράκ, ο γγ του ΟΗΕ εξέφρασε την εκτίμηση ότι «απαιτείται μια απάντηση από τη διεθνή κοινότητα που θα έχει πολλαπλές μορφές» όπως επίσης και «αποφασιστική δράση προκειμένου να μπει ένα τέλος στις φρικαλεότητες» που διαπράττει η οργάνωση Ισλαμικό Κράτος και οι βραχίονές της.

«Αυτές οι εξτρεμιστικές οργανώσεις αντιπροσωπεύουν ξεκάθαρα μια απειλή για την ειρήνη και τη διεθνή ασφάλεια» υπογράμμισε.

«Αντιμετωπίζουμε σήμερα εντεινόμενες προκλήσεις ο ΟΗΕ πρέπει να ανταποκριθεί στην έκκληση» που του απευθύνουν οι πολίτες, κατέληξε ο Μπαν Κι-μουν.

To Bήμα

Ειδήσεις

Με άγριες διαθέσεις και άκρως… φθινοπωρινός μας αποχαιρετά ο Σεπτέμβρης, με το σκηνικό του καιρού να αλλάζει ριζικά.

Ο καιρός θα αρχίσει να αλλάζει από σήμερα το απόγευμα από τα δυτικά και σταδιακά η κακοκαιρία θα επεκταθεί σε ολόκληρη τη χώρα.

tsatrafyllias.blogspot.gr

Ειδήσεις

Επικίνδυνη μόλυνση του περιβάλλοντος από απόβλητα, διαπιστώθηκε, ύστερα από καταγγελία, στο 46ο χιλιόμετρο της Αττικής Οδού, στο ρεύμα προς Ελευσίνα.Συγκεκριμένα, το απόγευμα της Δευτέρας, κλιμάκια αστυνομικών του Τμήματος Περιβαλλοντικής Προστασίας της Ασφάλειας Αττικής και επιθεωρητών της Ειδικής Υπηρεσίας Επιθεωρητών Περιβάλλοντος (Ε.Υ.Ε.Π.), μετέβησαν στο παραπάνω σημείο και συγκεκριμένα σε παράδρομο της Αττικής Οδού, προκειμένου να διερευνήσουν καταγγελία για παράνομη εναπόθεση αποβλήτων.

Όπως διαπιστώθηκε, άγνωστοι δράστες και σε άγνωστο χρόνο, είχαν εναποθέσει στην άκρη του δρόμου 10 παλετοδεξαμενές, συνολικής χωρητικότητας 10 τόνων, με ελαιώδη πίσσα μαύρου χρώματος.

Μάλιστα, είχε σημειωθεί διαρροή του περιεχομένου τους, τόσο στο οδόστρωμα όσο και σε παρακείμενο αμπελώνα.
Όπως αποφάνθηκαν οι επιθεωρητές περιβάλλοντος, το υλικό αυτό χαρακτηρίζεται επικίνδυνο και προκαλεί ρύπανση και υποβάθμιση του περιβάλλοντος.

Από τους αρμόδιους φορείς έχουν κινηθεί οι διαδικασίες για τη συλλογή και απομάκρυνση των επικίνδυνων αποβλήτων, ενώ για την υπόθεση ενημερώθηκε η Εισαγγελέας Περιβάλλοντος και διενεργείται προανάκριση από το Τμήμα Περιβαλλοντικής Προστασίας της Ασφάλειας Αττικής.

newsbomb.gr

Ειδήσεις

Το 2008, ο Robert Davidian ανέβασε στο YouTube ένα μοναδικό βίντεο-ντοκουμέντο που τραβήχθηκε κατά τη διάρκεια των γεγονότων στη Σμύρνη και το οποίο βρήκε 86 χρόνια μετά, στο διαμέρισμα της γιαγιάς του.Πρόκειται γα ένα φιλμ που τράβηξε ο γεννημένος το 1895 George Magarian, παππούς του Robert, ο οποίος σπούδασε στο “Αμερικανικό Κολλέγιο” στο Ικόνιο της Μ. Ασίας, ενώ αργότερα διετέλεσε διευθυντής στο παράρτημα του Iκονίου στη ΧΑN (Χριστιανική Αδελφότης Νέων) ή YMCA.

Αν και η YMCA δεν είναι φιλανθρωπική οργάνωση, την περίοδο των γεγονότων στη Μικρά Ασία το 1922, οργάνωσε δομές ανακούφισης των θυμάτων της τραγωδίας αυτής. Ο George Magarian, την ίδια στιγμή που συμμετείχε στα γεγονότα αυτά, με μια μηχανή 35 mm, κινηματογράφησε πολλές σκηνές της ανθρωπιστικής καταστροφής, στη Σμύρνη, στην Αθήνα και στην Θεσσαλονίκη.

Oι συγκλονιστικές αυτές εικόνες, σύμφωνα με toxwni.gr, παρέμειναν επί 86 χρόνια στο διαμέρισμα της συζύγου του, στη Νέα Υόρκη. Ολοι αγνοούσαν την ύπαρξή τους, έως ότου ο εγγονός του βρήκε το μοναδικό αυτό ντοκουμέντο, το έσωσε από τη φθορά του χρόνου, και έτσι, είμαστε τώρα σε θέση να δούμε αυτά τα μοναδικά σπαράγματα της μνήμης. kissmygrass.gr

Ειδήσεις

Είναι η 21η Σεπτεμβρίου «Ημέρα του Alzheimer». Αυτές οι -ορισμένες από τον ΟΗΕ ή την Ε.Ε.- «Ημέρες του [της] ..........» έχουν εντελώς αμφίβολη χρησιμότητα. Μάλιστα φορές-φορές καταλήγουν να λειτουργούν γραφικά, σχεδόν μειωτικά για τα (όχι σπάνια) σημαντικά μέτωπα προβληματισμού και ευαισθητοποίησης που πάνε να αναδείξουν.

Έτυχε αυτές τις μέρες να βρεθούμε στη Θεσσαλονίκη, παρακολουθώντας τις εργασίες της Διημερίδας «Ηθικά Διδάγματα και Νέες Τεχνολογίες για την Άνοια».

Σ' αυτήν, με τον συντονισμό της καθηγήτριας Μάγδας Τσολάκη και την συνεργασία/στήριξη του Κέντρου Διάδοσης Ερευνητικών Αποτελεσμάτων του Αριστοτέλειου, του Πανελλήνιου Ινστιτούτου Νευροεκφυλιστικών Νοσημάτων, της Ελληνικής Εταιρείας Νόσου Alzheimer, των Ερευνητικών Προγραμμάτων ASPAD και Εν-ΝΟΗΣΗΣ αλλά και των Υποτροφιών Αγγελοπούλου CGIU (υπότροφος η Βαϊτσα Γιαννούλη), δόθηκε η ευκαιρία σ' ένα κοινό που περιλάμβανε από ερευνητές, γιατρούς, κοινωνικούς λειτουργούς, νομικούς -αλλά και πολλούς άμεσα ενδιαφερόμενους για τους οποίους το πρόβλημα της άνοιας είναι άμεσο βίωμα- να δουν τι δρόμος ανοίγεται μπροστά.

Από τις τεχνολογικές καινοτομίες που επιστρατεύουν έξυπνους αισθητήρες ή τρισδιάστατες αναπαραστάσεις (μέχρι επισκέψεις εικονικών μουσείων!), ή πάλι γεννούν εικονικούς "βοηθούς" (έως και εικονικές νοσοκόμες ή/και κατοικίδια συντροφιάς) μέχρι την αναζήτηση μη-φαρμακευτικών παρεμβάσεων (32 κατηγορίες απαριθμεί η Alzheimer Ελλάς: χαλάρωση με πολυαισθητηριακά ερεθίσματα, ασκήσεις λόγου, νοητική εκπαίδευση μέσω παιχνιδιού, διαχείριση άγχους, οικογενειακή εκπαίδευση, χορωδία, στρατηγικές άσκησης μνήμης...), ένας ολόκληρος κόσμος μη-παραίτησης διεκδίκησε την προσοχή.

Από δίπλα, και η μελέτη των άνευ τέλους νομικών ζητημάτων που βρίσκουν μπροστά τους οι οικογένειες των ανοϊκών, αλλά και το βουνό των ηθικών διλημμάτων που ορθώνεται -ακόμη πιο απειλητικά- όσο η ίδια η ιατρική και η τεχνολογία προχωρούν.

Ως εδώ, θα σκεφθείς φίλε αναγνώστη, τίποτε το συγκλονιστικό: σ' όλες τις επιστήμες έχουμε προόδους, στις επιστήμες της ζωής πολύ περισσότερο. Δύο στοιχεία, όμως, διαφοροποίησαν τη Διημερίδα της Θεσσαλονίκης και για μας είναι η αιτία αυτού του σημειώματος: Ακόμη και τα πιο «ξερά» θέματα είχαν ανθρώπινη παρουσία, στιγμές-στιγμές (όπως αυτή της χορωδίας ηλικιωμένων) συγκινησιακά φορτισμένη.

Ενώ γνήσια αντιπροσωπεύθηκε, στην πράξη, το Μπρεχτικό «Σκοπός της επιστήμης δεν είναι να ξεπερνιούνται τα όρια, αλλά να τίθενται όρια στο άπειρο λάθος».

[Και ένα παραλειπόμενο, από άλλο περιβάλλον: με ελληνική πρωτοβουλία και μετά από δοκιμές σε ελληνικό εργαστήριο φαίνεται πως μία ακόμη προσπάθεια ανεύρεσης σκευάσματος -για να ονομασθεί κάτι φάρμακο πρέπει να περάσει απο τριάντα κύματα δοκιμών! -για το Alzheimer, μόλις κατατέθηκε ως πατέντα στις ΗΠΑ. Να δούμε].

protagon.gr

Ειδήσεις

Λεπτομέρειες από την προσωπική του ζωή αποκάλυψε το δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γ. Μπουτάρης.

Για την ερώτηση της εγγονής του για το ανδρικό στριπτίζ

Με ρώτησε η 17χρονη εγγονή μου για το ανδρικό στριπτίζ και αν μπορεί να πάει. «Βέβαια μπορείς να πας» της είπα. Δεν πρέπει να τους μένουν απωθημένα. Πρέπει να τα γνωρίζουν σε ηλικίες που τους γεννιούνται τα ερωτηματικά.

Για το αλκοόλ

Δοκίμασα πάρα πολλά πράγματα, αλλά δεν έχω κατασταλάξει ακόμα. Τα καλύτερα πράγματα γίνονται με μέτρο. Εγώ στη ζωή μου δεν είχα μέτρο, κάνω ακραία πράγματα, αλλά ακόμα και τα ακραία πράγματα έχουν κι αυτά ένα μέτρο. Με το αλκοόλ... έπινα μέχρι σκασμού! Έχω περιέργεια να δω τι είναι μετά. Αυτό είναι που σε κάνει να ξεπερνάς τα όρια.

Την έχω πατήσει πολλές φορές. Ήταν μια δεκαετία γεμάτη. Μπήκα σε πρόγραμμα. Το πρόγραμμα σε βοηθάει να κάνεις κάτι που δεν μπορείς να κάνεις μόνος σου.

Για το gay pride

Δεν κάνουμε τίποτα παραπάνω από αυτό που κάνει κάθε νορμάλ κοινωνία. Οι ομοφυλόφιλοι κάθε μορφής διεκδικούν ίσα δικαιώματα. Στον αμερικανικό στρατό η ομοφυλοφιλία αναγνωρίστηκε επισήμως.

Για τα τατουάζ

Όλα τα τατουάζ έχουν ένα συμβολισμό. Έχω 7-8. Δεν μου αρέσουν τα τατουάζ-μανίκια, αλλά θα χτυπήσω μια γοργόνα.

Για τις γυναίκες

Ερωτεύομαι χίλιες φορές την ώρα. Ο άντρας δεν ολοκληρώνεται αν δεν έχει μια γυναίκα δίπλα του. Η γυναίκα είναι λόγος ύπαρξης.

zougla.gr

Ειδήσεις

Το κριτήριο του τεκμαρτού εισοδήματος δίνει τη “χαριστική βολή” σε φορολογουμένους που είναι υπόχρεοι ΕΝΦΙΑ, αλλά το 2014 δεν είχαν εισόδημα ούτε ένα ευρώ. Ο τρόπος με τον οποίο “σχεδιάσθηκαν” οι εκπτώσεις και οι απαλλαγές του ΕΝΦΙΑ ουσιαστικά αποκλείουν δεκάδες χιλιάδες φορολογουμένους.

Για παράδειγμα, πολλοί ελεύθεροι επαγγελματίες που δεν είχαν δηλώσει πραγματικό εισόδημα στο Ε1 του 2014 αλλά φορολογήθηκαν βάσει τεκμαρτού, π.χ. λόγω ιδιοκατοίκησης και πληρωμής στεγαστικού δανείου, οι οποίοι επιπρόσθετα βαρύνονται με ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τον ΟΑΕΕ αν και ευνοούνται από τη ρύθμιση για την κατάργηση της ασφαλιστικής ενημερότητας, “κόβονται” από την έκπτωση του ΕΝΦΙΑ λόγω τεκμαρτού εισοδήματος.

Σύμφωνα με την τροπολογία για τον ΕΝΦΙΑ που κατατέθηκε στη Βουλή στις 11 Σεπτεμβρίου, το ετήσιο φορολογητέο εισόδημα που λαμβάνεται υπόψη για την χορήγηση μερικής ή ολικής απαλλαγής από τον ΕΝΦΙΑ σε ευπαθείς κοινωνικές ομάδες (φτωχούς, τρίτεκνους, πολύτεκνους, ανάπηρους κ.λπ.) είναι το μεγαλύτερο μεταξύ του συνολικού πραγματικού εισοδήματος και του τεκμαρτού, το οποίο προκύπτει με βάση τα τεκμήρια διαβίωσης.

Για παράδειγμα, ένα ζευγάρι με ένα παιδί και ετήσιο συνολικό εισόδημα 7.000 ευρώ που κατέχει ένα διαμέρισμα 80 τ.μ. αξίας 90.000 ευρώ και ένα ΙΧ αυτοκίνητο 1.400 κυβικών εκατοστών επταετίας θα εξαιρεθεί από την έκπτωση του ΕΝΦΙΑ. Κι αυτό διότι, αν και το συνολικό εισόδημα τους είναι 7.000 ευρώ, δηλαδή 4.000 ευρώ μικρότερο του εισοδηματικού ορίου των 11.000 ευρώ που ισχύει για την έκπτωση 50% του ΕΝΦΙΑ, εμφανίζουν τεκμαρτό εισόδημα 11.200 ευρώ. Έτσι, θα κληθούν να πληρώσουν ολόκληρο τον ΕΝΦΙΑ.

news.gr

Ειδήσεις

Δύο αδέρφια έχουν το δικό τους χωράφι στην Καρυά Ολύμπου.

 μέντα-τσάι

Δύο αδέρφια από τη Λάρισα, που κατάγονται από την Καρυά Ολύμπου, ξεκίνησαν πριν 5 χρόνια να καλλιεργούν πραγματικό τσάι Ολύμπου. Ο Δημήτρης και ο Βασίλης Χαλκιάς, από τους πρώτους που ξεκίνησαν αλλά και ολοκλήρωσαν επιτυχώς αυτή την προσπάθεια, κατόρθωσαν με πολλές δυσκολίες και αντιξοότητες να κάνουν το περίφημο τσάι Ολύμπου προσιτό σε όλους και μάλιστα καλλιεργώντας το με φυσικές μεθόδους στα 1000 μέτρα, στις νότιες πλαγιές του Ολύμπου.

Πότε ξεκινήσατε να ασχολείστε με την καλλιέργεια τσαγιού και βοτάνων; Ξεκινήσαμε πριν 5 χρόνια πηγαίνοντας στον Όλυμπο και μαζεύοντας τσάι του Ολύμπου με σκοπό να πάρουμε το γνήσιο σπόρο. Από το σπόρο αυτό σκοπεύαμε να φτιάξουμε φυτά που θα καλλιεργούνταν σε σχεδόν ίδιες συνθήκες, δηλαδή στα 1000 μέτρα με τελείως φυσικές μεθόδους, όπως φύονται και στον Όλυμπο. Η μόνη διαφορά είναι ότι πλέον καλλιεργούνται σε χωράφι.

Συναντήσατε δυσκολίες; Η διαδικασία αυτή ήταν πολύ δύσκολη γιατί η επιτυχία από το σπόρο που μαζέψαμε στο να καταφέρουμε να γίνει φυτό ήταν 5 με 10 τοις εκατό. Αυτό συνέβη γιατί και εμείς δε γνωρίζαμε τη διαδικασία αλλά δεν ήξερε και κανένας γεωπόνος ή σχετική βιβλιογραφία ώστε να μας καθοδηγήσει. Κάναμε πολλά λάθη και από τα λάθη μας μάθαμε και έτσι χρονιά με τη χρονιά το ποσοστό ανέβαινε και έχουμε φτάσει στο 60 με 70 τοις εκατό.

φασκόμηλο-χαμομήλι

Το τσάι που κυκλοφορεί στο εμπόριο γενικά είναι καλλιεργημένο ή έχει συλλεχθεί από το βουνό; Όλα τα τσάγια του εμπορίου είναι καλλιεργημένα γιατί απαγορεύεται για εμπορικό σκοπό να πουλάς τσάι που μάζεψες από τον Όλυμπο ή από οποιοδήποτε άλλο βουνό . Δυστυχώς όσοι μαζεύουν το ξεριζώνουν ενώ θα μπορούσαν απλώς να το κόβουν με ένα ψαλίδι ώστε να ξαναφυτρώσει. Υπάρχει μια σύγχυση σε σχέση με το τσάι του βουνού γιατί δε μπορεί να ονομάζεις τσάι του βουνού αυτό που καλλιεργείται σε μηδέν υψόμετρο! Ευτυχώς ο κόσμος σιγά σιγά αρχίζει να ξεχωρίζει το πραγματικο Τσάι του Βουνού!

Εσείς καλλιεργείτε στα 1000 μέτρα, με φυσικές μεθόδους; Επιλέγουμε να καλλιεργούμε φυτά τα οποία φύονται αποκλειστικά στον Όλυμπο με σπόρους που προέρχονται από το βουνό. Επιλέξαμε από την αρχή αυτό το δρόμο και έτσι πορευόμαστε αν και η ζήτηση αυξάνει συνεχώς. Στα χωράφια μας η καλλιέργεια γίνετε με απόλυτα φυσικούς τρόπους και τα κτήματα δεν είναι ποτιστικά. Επομένως αφήνουμε να συμβεί φυσικά όλο αυτό και, αν και χάνουμε σε ποσότητα, κερδίζουμε σε ποιότητα. Καλλιεργούμε με τον παραδοσιακό τρόπο, συλλέγουμε με το χέρι προσεκτικά και αποξηραίνουμε επίσης παραδοσιακά.

βαλσαμόχορτο-ρίγανη

Πώς γίνεται η αποξήρανση; Έχουμε μια μεγάλη αποθήκη με ελάχιστο φως, καθόλου σκόνη και τεράστια δίχτυα. Εκεί απλώνουμε τα βότανα και ανάλογα με τις συνθήκες και το φυτό χρειάζονται περίπου 15 με 20 μέρες για να είναι έτοιμα. Οι μεγάλες μονάδες επεξεργασίας αρωματικών φυτών τα αποξηραίνουν με διαφορετικούς τρόπους, εμείς έχουμε επιλέξει τον παραδοσιακό. Στη συνέχεια τα συσκευάζουμε και προμηθεύουμε τα καταστήματα εμείς οι ίδιοι, χωρίς μεσάζοντες.

Ποιος ιδιότητες έχει η ποικιλία τσαγιού που καλλιεργείτε; Στον Όλυμπο καλλιεργούμε την μοναδική ποικιλία του Ολύμπου Sideritis Scardica, με αντιβακτηριδιακές, αντιφλεγμονώδεις, αντιοξειδωτικές και πολλές άλλες ιδιότητες. Τελευταίες μελέτες σε γερμανικό πανεπιστήμιο αναφέρουν ότι δρα κατά της νόσου του Αλτσχάιμερ. Υπάρχει μεγάλη ζήτηση για το συγκεκριμένο τσάι (Sideritis Scardica) γιατί εκτός από τις φαρμακευτικές του ιδιότητες έχει και μοναδικό άρωμα. Απο πέρυσι δοκιμάσαμε να στείλουμε τα προϊόντα μας σε Ολλανδία, Αγγλία και Ουκρανία. Τα αποτελέσματα ήταν πολύ ενθαρρυντικά και μάλιστα από λαούς που το τσάι και γενικότερα όλα τα αφεψήματα είναι στην καθημερινότητα τους. Κάθε χρόνο αυξάνουμε σε στρέμματα τις καλλιέργειες γιατί η αγορά του εξωτερικού απαιτεί πολύ μεγάλες ποσότητες.

λουίζα-τίλιο

Και από αρωματικά βότανα; Καλλιεργούμε και αρωματικά βότανα και συγκεκριμένα θυμάρι, ρίγανη, δενδρολίβανο, λεβάντα, μελισσόχορτο, δυόσμο, μαντζουράνα, τίλιο, δάφνη, άγρια μέντα και βαλσαμόχορτο. Η σύσταση του εδάφους του Ολύμπου, δηλαδή το πετρώδες έδαφος, σε συνδυασμό με το υψόμετρο και το γενικότερο το μικροκλίμα του Ολύμπου δημιουργεί ιδανικές συνθήκες για να καλλιεργήσει κανείς σχεδόν φυσικά.

δυόσμος-λεβάντα
Ορεινό Αγρόκτημα Ολύμπου Οικογένειας Χαλκιά
Ολύμπου Βότανα
Καρυά Ελασσόνας
τηλ. 6974302181, 6972700730

Ειδήσεις

Άποψη της πόλης των Αθηνών, από την Ακρόπολη προς το Λυκαβηττό, περί το 1860.
Λόντρα, Παρίσι, Νιου Γιορκ, Βουδαπέστη, Βιέννη / μπρος στην Αθήνα, καμιά μα καμιά σας δεν βγαίνει», κομπορρημονούσε το τραγούδι των Λεό Ραπίτη (μουσική), Μίμη Τραϊφόρου (στίχοι) που πρωτακούστηκε από τη Σοφία Βέμπο το 1946. Η τσιμεντοποίησή της δεν είχε ξεκινήσει ακόμη.

Οι κάτοικοι της τουρκοκρατούμενης Αθήνας επαναστάτησαν κατά των Οθωμανών στις 21 Απριλίου 1821 αλλά μπόρεσαν να κυριεύσουν την Ακρόπολη στις 10 Ιουνίου 1822. Η τότε κωμόπολη αριθμούσε 8.645 κατοίκους. Στα 1827, οι Τούρκοι την ξαναπήραν. Παρέδωσαν την Ακρόπολη και εγκατέλειψαν την περιοχή στις 31 Μαρτίου 1833. Σχεδόν 18 μήνες αργότερα, στις 18 Σεπτεμβρίου 1834, πριν από ακριβώς 180 χρόνια, η Αθήνα ανακηρύχθηκε πρωτεύουσα της Ελλάδας. Στις 10 Δεκεμβρίου του ίδιου χρόνου, ο βασιλιάς Όθων και οι αρχές εγκαταστάθηκαν σ’ αυτήν με κάθε επισημότητα. Η αύξηση του πληθυσμού ήταν ραγδαία και οι κάτοικοι ήσαν κιόλας 12.000!

Υπήρχαν όλες οι προϋποθέσεις να δημιουργηθεί μια πανέμορφη μεγαλούπολη με βάση το πολεοδομικό σχέδιο που είχαν φτιάξει από το 1831 οι αρχιτέκτονες Σταμάτης Κλεάνθης και Έντουαρντ Σάουμπερτ. Το έργο εγκρίθηκε με διάταγμα στις 29 Ιουνίου 1833 αλλά τον επόμενο χρόνο κλήθηκε ο αρχιτέκτονας Κλέντσε να το βελτιώσει. Αυτός, όμως, μάλλον το κατέστρεψε: μίκρυνε το πλάτος των δρόμων και σχεδίασε μια γραφική κωμόπολη ανάμεσα στην Ακρόπολη και του Φιλοπάππου. Η οδός Πανεπιστημίου γλίτωσε με πλάτος 32 μέτρα.

Το 1856, ο πληθυσμός είχε φτάσει τους 30.000 κατοίκους και το 1889 ξεπέρασε τους 107.000. Καινούριες συνοικίες σχηματίζονταν από τους νέους κατοίκους χωρίς σχέδια και χωρίς πρόγραμμα. Οι 125.000 από τους πρόσφυγες της Μικράς Ασίας, που κατέλυσαν σ’ αυτήν, έκαναν την κατάσταση να επιβαρυνθεί. Προστέθηκαν οι κάτοικοι των χωριών, που συνέρεαν κατά χιλιάδες, καθώς η ανάπτυξη της βιομηχανίας ζητούσε νέα χέρια, η συγκέντρωση όλων των υπηρεσιών στην πρωτεύουσα οδηγούσε την επαρχία σε μαρασμό και οι άνθρωποι αναζητούσαν καλύτερες συνθήκες ζωής: εκπαίδευση, ψυχαγωγία, ανέσεις κ.λπ. Ήταν το μεγάλο ρεύμα της αστυφιλίας, όπως το ονόμασαν. Ταυτόχρονα, ο οικοδομικός οργασμός της δεκαετίας του ’60, όταν η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή έδωσε την άδεια να κτισθούν πολυώροφες πολυκατοικίες ακόμα και στους πιο στενούς δρόμους, οδήγησε στη δημιουργία της τσιμεντούπολης, όπως κατάντησε τελικά η άλλοτε όμορφη πόλη.

Ένα από τα πρώτα προβλήματα ήταν το ότι η νέα πρωτεύουσα δεν διέθετε δίκτυο ύδρευσης. Νερό έπαιρναν από τις βρύσες και τις πηγές, όπου υπήρχαν. Στα 1834, θυμήθηκαν το αρχαίο Αδριάνειο υδραγωγείο, που λειτουργούσε ως το 1730. Το επισκεύασαν και το ξαναχρησιμοποίησαν. Εκεί, συγκεντρώνονταν τα νερά της Πεντέλης και με έναν αγωγό που ξεπερνούσε τα 17,5 χμ. έφταναν στη Δεξαμενή, στο Λυκαβηττό. Το 1925, η εταιρεία Ούλεν ανέλαβε να λύσει οριστικά το πρόβλημα με το φράγμα της λίμνης του Μαραθώνα, που εγκαινιάστηκε το 1931. Το 1977 εγκαινιάστηκε το έργο της λίμνης Υλίκης και το 1981 το φράγμα του Μόρνου.

 

Τον χειμώνα του 1989 - 90 ξηρασία έπληξε τη χώρα. Τα αποθέματα άρχισαν να μειώνονται και ο κίνδυνος να μείνει η πρωτεύουσα χωρίς νερό ήταν μεγάλος. Τα έργα για τη μεταφορά νερού από τις πηγές του Αναβάλου και η άφθονη βροχή των επόμενων χρόνων απομάκρυναν το φάσμα της λειψυδρίας.

Στη νέα πρωτεύουσα όμως, ούτε δημόσιος φωτισμός υπήρχε. Όταν ο ήλιος βασίλευε, η πόλη βυθιζόταν στο σκοτάδι. Στα σπίτια, είχαν τα λυχνάρια. Το 1835, ο δήμος τοποθέτησε δεκαπέντε φανάρια με λάμπες λαδιού σε μερικά κεντρικά σημεία. Ως το 1850, είχαν φτάσει τα 200. Στη συνέχεια, τα αντικατέστησαν με φανάρια πετρελαίου κι από το 1862 με λάμπες φωταερίου. Οι λάμπες πετρελαίου καταργήθηκαν σταδιακά ως το 1873. Από το 1889, άρχισε ο ηλεκτροφωτισμός της πόλης αλλ’ ως το 1915 ήταν ελάχιστος. Το 1926, τον ηλεκτροφωτισμό ανέλαβε η ΗΕΑΠ (Ηλεκτρική Εταιρεία Αθηνών Πειραιώς) που βελτίωσε τον σταθμό παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος στο Νέο Φάληρο και δημιούργησε τον σταθμό στο Κερατσίνι. Αργότερα, ο σταθμός στο Νέο Φάληρο καταργήθηκε και η πόλη άρχισε να παίρνει ρεύμα από το Αλιβέρι της Εύβοιας. Το 1950, δημιουργήθηκε η ΔΕΗ (Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού) κι όλες οι εταιρείες παραγωγής ρεύματος (ανάμεσά τους και η ΗΕΑΠ) απορροφήθηκαν σ’ αυτήν.

Ούτε δημόσιες μεταφορές υπήρχαν στη νέα πρωτεύουσα, όπου χρησιμοποιούσαν το γαϊδουράκι και την γκαμήλα. Το 1833, εμφανίστηκαν οι πρώτες ιδιωτικές άμαξες. Ανήκαν όλες σε Βαυαρούς. Μετά, κάποιοι Αθηναίοι επιχειρηματίες έφεραν από την Ιταλία μεγάλες μεταχειρισμένες άμαξες για τη μεταφορά επιβατών με εισιτήριο. Το 1860, καθιερώθηκε τακτική συγκοινωνία Αθήνας - Πειραιά με άμαξες. Τρία χρόνια πριν, το 1857, άρχισε να κατασκευάζεται η πρώτη σιδηροδρομική γραμμή από τον Πειραιά ως το Θησείο. Το έργο ολοκληρώθηκε το 1869, ενώ αργότερα (1895) η γραμμή επεκτάθηκε ως την Ομόνοια.

Μια νέα σιδηροδρομική γραμμή άρχισε να λειτουργεί το 1883: Το «θηρίο» όπως το ονόμασαν οι Αθηναίοι. Κινιόταν στη γραμμή πλατεία Αττικής - Κηφισιά (καταργήθηκε το 1938). Το 1885, εγκαινιάστηκε και η σιδηροδρομική γραμμή Ηράκλειο - Λαύριο και, πέντε χρόνια αργότερα, στα 1890, ένα ατμοκίνητο τρενάκι με εφτά βαγόνια, ο «κολοσούρτης», όπως το βάφτισαν οι Αθηναίοι. Έκανε το δρομολόγιο Ακαδημία - Καλλιθέα - Παλιό Φάληρο.

Το 1904, τα τρένα της γραμμής Πειραιάς - Ομόνοια έγιναν ηλεκτροκίνητα, ενώ το 1908 εμφανίστηκαν τα πρώτα τραμ. Όμως, η μεγάλη επανάσταση στις αθηναϊκές συγκοινωνίες έγινε το 1922. Τότε, έκαναν την εμφάνισή τους στους δρόμους τα πρώτα λεωφορεία: Μπορούσαν να μεταφέρουν δεκατρείς καθιστούς επιβάτες. Στα 1925, η αγγλική εταιρεία Πάουερ και οι μικρές ελληνικές ενώθηκαν και σχημάτισαν δύο μεγάλες: Την ΕΕΣ (Εταιρεία Ελληνικών Σιδηροδρόμων) που ανέλαβε την εκμετάλλευση των τρένων της Αθήνας και την ΗΕΜ (Ηλεκτρική Εταιρεία Μεταφορών), που ανέλαβε την εκμετάλλευση των τραμ. Στα 1930, η ΕΕΣ ένωσε την Ομόνοια με την πλατεία Αττικής με ενδιάμεσο σταθμό στην πλατεία Βικτορίας, δημιουργώντας τη γραμμή Πειραιάς - Ομόνοια - Κηφισιά που λειτουργεί ως σήμερα.

Η ΗΕΜ έφερε τα μοντέρνα τότε πράσινα τραμ κι από το 1940 τα ακόμα πιο σύγχρονα κίτρινα. Αλλά, από το 1954, οι γραμμές των τραμ άρχισαν να ξηλώνονται. Ήρθαν τα πιο ευέλικτα τρόλεϊ. Το τραμ επαναλειτούργησε τον Ιούλιο του 2004.

Το άπλωμα της σύγχρονης πόλης ξεκίνησε από τους πρόποδες της Ακρόπολης: Η Πλάκα είναι η πιο παλιά συνοικία και γι’ αυτό λέγεται και Παλιά Αθήνα. Χάρη και σε ορισμένους προστατευτικούς νόμους που θεσπίστηκαν ανάμεσα στο 1975 και το 1990, διατηρεί το παλιό της χρώμα. Από αυτήν προέκυψε η νέα πόλη. Δυτικά της Πλάκας αρχίζει το Μοναστηράκι, η παλιά εμπορική συνοικία με συνέχειά της του Ψυρρή. Η ρυμοτομία και τα σπίτια της, έμοιαζαν με της Πλάκας. Εκεί είχαν τα στέκια τους οι «κουτσαβάκηδες», οι μάγκες της παλιάς Αθήνας. Το Μεταξουργείο είναι μια ακόμη παλιά και μεγάλη συνοικία. Πήρε το όνομά της από το πρώτο εργοστάσιο επεξεργασίας του μεταξιού που κτίστηκε εκεί (1854). Σήμερα, είναι υποβαθμισμένη, όπως και οι γειτονικές Αχαρνών και Αττικής. Πλάι σ’ αυτές αναπτύχθηκαν τα Σεπόλια και η συνοικία του Αγ. Νικολάου Πευκακίων.

Οι συνοικίες Μακρυγιάννη, Βεΐκου και Κουκάκι αρχικά αποτελούσαν κτήματα, τα οποία το κράτος είχε παραχωρήσει σε αγωνιστές του 1821. Ανατολικά τους, αναπτύχθηκαν οι συνοικίες Νέος Κόσμος και Κυνόσαργες. Νοτιοδυτικά της Ακρόπολης, δημιουργήθηκαν οι συνοικίες Κεραμεικός, Λαχαναγορά (παλιά και νέα) και Πετράλωνα. Κι ανάμεσα στην παλιά και νέα Λαχαναγορά, το Γκάζι. Και μετά τη νέα Λαχαναγορά, η συνοικία Ρουφ που είχε στρατώνες, αποθήκες και βοηθητικό σιδηροδρομικό σταθμό: Μπήκε στο «σχέδιο πόλεως» μόλις το 1932. Οι περισσότερες από αυτές τις συνοικίες είναι σήμερα υποβαθμισμένες, όπως και οι συνοικίες του Λόφου Σκουζέ και του Κολωνού. Πλάι στην Ιερά οδό, αναπτύχθηκε η συνοικία του Βοτανικού. Προέκτασή της είναι οι συνοικίες Ασυρμάτου, Βούθουλα και Αγ. Σάββα. Εγκαταλειμμένες επί δεκαετίες από την πολιτεία, συμπληρώνουν την εικόνα της υποβαθμισμένης Δυτικής Αθήνας.

Η πρώτη συνοικία που ιδρύθηκε πέρα από τα όρια της παλιάς πόλης, ήταν η Νεάπολη, εξοχικό προάστιο αρχικά. Δίπλα της αναπτύχθηκαν τα Εξάρχεια, που απλώθηκαν ως τη συνοικία του Μουσείου. Αμέσως μετά, αναπτύχθηκε η συνοικία Αγγελοπούλου (προάστιο παλιότερα) και πλάι της οι συνοικίες Γκύζη και Αβέρωφ (από το όνομα των φυλακών). Πιο πέρα, γύρω από τη διασταύρωση των λεωφόρων Β. Σοφίας και Αλεξάνδρας αναπτύχθηκε η συνοικία των Αμπελοκήπων. Στην αρχή ήταν εξοχή με λίγες βίλες. Στη συνέχεια πυκνοκατοικήθηκε εξαιτίας και των νοσοκομείων που δημιουργήθηκαν εκεί. Γύρω από τους Αμπελόκηπους, ξεπρόβαλαν οι συνοικίες πλατείας Μαβίλη, Ερυθρού Σταυρού, Γηροκομείου και Ελληνορώσων.

Γύρω στα 1900 δημιουργήθηκε η συνοικία Κολωνακίου, στους πρόποδες του Λυκαβηττού. Η προνομιακή της θέση (γειτονική στα τότε νέα ανάκτορα - τη σημερινή Βουλή - και με όμορφη θέα) ανέβασε τις τιμές των οικοπέδων με αποτέλεσμα να εξελιχθεί σε πολύ αριστοκρατική.

Ως το 1910, η περιοχή από την πλατεία Αγάμων (σήμερα, Αμερικής, μετά την Αγγελοπούλου) ως το τέρμα Πατησίων, ήταν γεμάτη λαχανόκηπους. Οι Αθηναίοι πήγαιναν εκεί εκδρομή την Πρωτομαγιά για να μαζέψουν αγριολούλουδα. Όμως, στη δεκαετία 1910 - 1920, δημιουργήθηκαν ραγδαία οι αρχικά φτωχικές συνοικίες Αγάμων, Κολιάτσου, Αγ. Λουκά, Κλωναρίδου, Κυπριάδου, Αλυσίδας, Κάτω Πατησίων. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, οι συνοικίες αυτές γνώρισαν πολύ γοργή ανάπτυξη, ενώ η πυκνή δόμηση τις οδήγησε στην υποβάθμιση. Οι νησίδες πράσινου εξαφανίστηκαν, το τσιμέντο και η άσφαλτος κάλυψαν τα πάντα και οι κολλημένες η μια στην άλλη πολυκατοικίες έφεραν το έμφραγμα.

Στα ανατολικά του καλλιμάρμαρου, δημιουργήθηκε στα χρόνια των Βαλκανικών πολέμων το Παγκράτι. Η συνοικία γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη μετά το 1922. Σχεδόν προέκταση στο Παγκράτι, μετά το 1920, δημιουργήθηκε η συνοικία του Γουδή. Αναπτύχθηκε γρήγορα εξαιτίας των στρατιωτικών εγκαταστάσεων που προϋπήρχαν εκεί και, μετά το 1965, της πανεπιστημιούπολης.

Στους νότιους πρόποδες των Τουρκοβουνίων, μετά τους Βαλκανικούς πολέμους, αναπτύχθηκε η συνοικία της Κυψέλης, που γρήγορα απλώθηκε νοτιοδυτικά για να δημιουργηθούν οι συνοικίες της Αγ. Ζώνης και (μετά το 1935) της αριστοκρατικής Φωκίωνος Νέγρη. Γειτονική στην πλατεία Αγάμων, έγινε στέκι καλλιτεχνών και διανοουμένων.

Πιο νωρίς, μετά τημικρασιατική καταστροφή, πλάι στις συνοικίες Αγγελοπούλου και Φωκ. Νέγρη αναπτύχθηκε το Πολύγωνο: Μια απέραντη συνοικία με χαμόσπιτα προορισμένα να στεγάσουν τους ξεριζωμένους πρόσφυγες. Ανάλογη συνοικία δημιουργήθηκε απέναντι από το γήπεδο του Παναθηναϊκού, ενώ, πλάι στη λεωφόρο Συγγρού, στο ύψος του παλιού εργοστασίου Φιξ, χτίστηκαν άθλιες πολυκατοικίες για να στεγάσουν πρόσφυγες, δημιουργώντας τη συνοικία Δουργούτη. Και οι τρεις δεν υπάρχουν πια. Στην πρώτη δημιουργήθηκε η συνοικία Ευελπίδων, που σήμερα είναι από τις πιο ακριβές εξαιτίας των δικαστηρίων που μεταφέρθηκαν εκεί. Η δεύτερη έχει υπαχθεί στους Αμπελόκηπους και η τρίτη στο Νέο Κόσμο.

(περισσότερη Ιστορία στο www.historyreport.gr)

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή