Φεβρουαρίου 19, 2020

Ειδήσεις

Αυτοί θα αποφασίζουν για τα πτυχία νομικής από το εξωτερικό.Νέο σύστημα ελέγχου και άδειας εγγραφής των αποφοίτων ιδρυμάτων του εξωτερικού και σχολών που συνεργάζονται με πανεπιστήμια ξένων χωρών στα μητρώα των δικηγόρων έρχεται καθώς οι δικηγορικοί σύλλογοι θα είναι αυτοί που θα λειτουργούν σαν το ΔΙΚΑΤΣΑ και θα αποφασίζουν.

Με αυτό το νέο δεδομένο είναι η τρίτη φορά που αλλάζει το σύστημα διαχείρισης των κατόχων πτυχίων του εξωτερικού από το 2013.

Οπως γράφουν Τα Νέα η νέα διαδικασία είναι η εξής:

Ο απόφοιτος θα καταθέτει τα δικαιολογητικά του στο Δικηγορικό Σύλλογο που επιθυμεί να κάνει την άσκησή σου, χωρίς να έχει αναγνώριση από τον ΔΟΑΤΑΠ (πρώην ΔΙΚΑΤΣΑ)
Ο ΔΣ θα αποστέλλει το φάκελο στην Επιτροπή Αξιολόγησης που έχει έδρα τον ΣΔ Αθηνών.

Η επιτροπή θα κρίνει αν ο αιτών έχει τα απαραίτητα προσόντα με εκείνα που απαιτούνται από τον Κώδικα των Δικηγόρων και θα εγκρίνει την εγγραφή του στο Μητρώο Ασκουμένων.

Αν όχι τον παραπέμπει στη ΜΕΔΕ (Μόνιμη Επιτροπή Δοκιμασίας Επάρκειας).

Η ΜΕΔΕ εξετάζει το φάκελο και χρεώνει στον υποψήφιο ένα ή περισσότερα μαθήματα προς εξέταση.

Η Κεντρική Επιτροπή Αξιολόγησης που έχει έδρα τον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών θα αποτελείται από τους προέδρους των Δικηγορικών Συλλόγων Αθηνών, Πειραιά και Θεσσαλονίκης, έναν πρόεδρο άλλου Συλλόγου που θα ορίζει η ολομέλεια και το πρόεδρο του Συλλόγου όπου ο ασκούμενος θα επιθυμεί να εγγραφεί.

tanea.gr

Ειδήσεις

Εάν είστε τακτικοί θαμώνες σε μπαρ, καφετέριες και τα συναφή, θα έχετε ίσως προσέξει (ειδικά στις πραγματικά μεγάλες επιχειρήσεις που έχουν αλυσίδα ή όχι) ότι οι εργαζόμενοι αλλάζουν πολύ συχνά. Έχετε προσέξει ότι είναι διαρκώς όρθιοι για να σας υπηρετήσουν και έχουν μία ανησυχία στα μάτια; Να σας γεμίσουν το ποτήρι με νερό; Να σας αλλάξουν το σταχτοδοχείο; Να παραδεχτούν ότι έχουν κάνει λάθος ακόμη και όταν δεν έχουν κάνει;

Η σημερινή νέα γενιά είναι η πιο χειραφετημένη, η πιο μορφωμένη και η πιο ελεύθερη από κομματικές αλυσίδες γενιά. Τα νέα παιδιά κάνουν μεταπτυχιακές σπουδές, μιλούν ξένες γλώσσες, έχουν ταξιδέψει, δεν είναι όπως ήμασταν εμείς στην ηλικία τους. Ταυτοχρόνως, είναι και η περισσότερο στραπατσαρισμένη από άποψη εργασίας. Δεν είναι αυτό που φοβόμασταν πριν κάποια χρόνια: η γενιά των 700 ευρώ.

Όχι, είναι η γενιά των ανέργων ή επισφαλώς εργαζομένων, η μάλλον των «απασχολήσιμων». Η έννοια του εργαζομένου όπως την ξέραμε για τον ιδιωτικό τομέα έχει πεθάνει προ πολλού. Ειδικά στον κλάδο που συζητάμε τα πράγματα είναι πολύ άσχημα.

Με την πρόφαση της μαθητείας το πρώτο δεκαήμερο είναι απλήρωτο. Ο μισθός είναι κάτω του νόμιμου ελάχιστου με την απειλή της άμεσης αντικατάστασης από κάποιον φτωχότερο και προθυμότερο και τα ένσημα κάτι σαν τον Άη Βασίλη, τις γοργόνες και άλλα συναφή, δηλαδή ανύπαρκτα!

Πώς να συνδικαλιστούν τα νέα παιδιά όταν εργάζονται σε μία επιχείρηση των τριών ατόμων; Πώς να διεκδικήσουν το δίκιο τους όταν η ανεργία είναι στα ύψη και γνωρίζουν πολύ καλά ότι θα αντικατασταθούν αμέσως; Γιατί η πολιτεία δεν κάνει συχνότερους ελέγχους σε μικρά και μεγάλα μαγαζιά; Ο επιχειρηματίας που επενδύει και δημιουργεί θέσεις εργασίας οφείλει να είναι νόμιμος και η πολιτεία οφείλει να εξασφαλίζει τη νομιμότητα λειτουργίας αυτών των επιχειρήσεων.

Σας παρακαλώ, την επόμενη φορά που θα είστε σε μπαρ, καφετέριες και τα συναφή, να είστε πολύ ευγενικοί με τα παιδιά που σας σερβίρουν. Να λέτε «ευχαριστώ» και «παρακαλώ» και «στην υγειά σου» και να αφήσετε ένα γενναιόδωρο pour boire. Δεν ξέρετε ούτε αν πληρώνονται, ούτε πόσο πληρώνονται και, κυρίως, ούτε για πόσο πληρώνονται.

ΥΓ. Τα στοιχεία του κειμένου δεν είναι αποτέλεσμα επιστημονικής έρευνας αλλά συζητήσεων με πολλά από αυτά τα παιδιά, κάποια από τα οποία είναι φοιτήτριες και φοιτητές μου. Είναι και αποτέλεσμα προσωπικής παρατήρησης. Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω το μέγεθος του προβλήματος αλλά είμαι σίγουρη ότι έχει πάρει μέγεθος χιονοστιβάδας.

Και μία παρατήρηση: έχετε δει υπέρβαρους, κοντούς, άσχημους νέους αν δουλεύουν στις επιχειρήσεις αυτές; Όταν δείτε, σημειώστε το μαγαζί και κοινοποιήστε μου την πληροφορία-της Ελένης Χοντολίδου

parallaximag.gr

Ειδήσεις

Σφοδρή υπερκακοκαιρία αναμένεται να χτυπήσει τη χώρα μας στις 24 και 25 Σεπτεμβρίου, με ισχυρές καταιγίδες, έντονες βροχές, χαλάζι και θυελλώδεις ανέμους που θα αγγίζουν στο Αιγαίο ακόμα και τα 8 μποφόρ.

Γενικότερα, η κακοκαιρία αυτή, φαίνεται να δίνει σφοδρά φαινόμενα στο Ιόνιο, στην Ήπειρο, στη Μακεδονία, τη Θεσσαλία, τη Στερεά Ελλάδα, τη Θράκη, τη βόρεια Πελοπόννησο αλλά και τα νησιά του βόρειου, βορειοανατολικού Αιγαίου.

Πρόκειται για ένα μεγάλο σύστημα υπερκαταιγίδων, το οποίο από τη κεντρική Ευρώπη θα κινηθεί νοτιοανατολικότερα προς τη χώρα μας, ενώ σε συνδυασμό με την υγρασία που θα απορροφήσει από την Αδριατική θάλασσα, θα δώσει ακραία καιρικά φαινόμενα και στη χώρα μας.

Τα τελευταία προγνωστικά στοιχεία, δείχνουν ότι αυτό το σύστημα καταιγίδων, θα επηρεάσει την Ελλάδα τόσο στις 24 όσο και στις 25 Σεπτεμβρίου.

Ίσως να είναι και πιο σφοδρό σύστημα καταιγίδων από ότι τα προηγούμενα.

Ο Σεπτέμβριος δίνει αρκετές βροχές και το φθινόπωρο έχει κάνει δυναμικά τη παρουσία του στη χώρα μας.

Πηγή: greek-weather.org

Ειδήσεις

Εξαρτάται από ποια οπτική γωνία το βλέπει κανείς! Αν ο Γιώργος Παπανδρέου μπορούσε να γυρίσει πίσω τον χρόνο θα ακύρωνε τη διάσημη δήλωσή του. Διότι τα λεφτά που εννοούσε ο Γιώργος δεν υπάρχουν. Όπως δεν υπάρχουν και τα λεφτά των παροχών που υπόσχονται οι πολιτικοί μας. Επίσης, δεν μπορεί κανείς να θεωρήσει ότι θα πάρει τις καταθέσεις των τραπεζών και θα κάνει ανάπτυξη! Ωστόσο, λεφτά υπάρχουν!

Η αύξηση της φορολογίας ήταν πάντα ο εύκολος τρόπος για να συγκεντρώσει το κράτος τα χρήματα που χρειαζόντουσαν για να ασκήσουν οι πολιτικοί τα κοινωνικά τους προγράμματα. Οι πολιτικοί εξαγόραζαν με αυτό τον τρόπο ψήφους, η άρχουσα τάξη την ησυχία της και η μεσαία τάξη πλήρωνε τον λογαριασμό. Σήμερα αυτό είναι αδύνατο. Η μεσαία τάξη έχει εξαφανιστεί και οι πλούσιοι έχουν χιλιάδες τρόπους για να αποφύγουν τις υποχρεώσεις τους.

Είναι σωστό οι πλούσιοι να μην πληρώνουν φόρους; Η απάντηση είναι πως όχι! Είναι πέρα για πέρα άδικο αυτό που συμβαίνει σήμερα! Αρκεί να μιλάμε για φόρους επί των κερδών και φόρους κατοχής επί περιουσιακών στοιχείων. Ο ΕΝΦΙΑ είναι ένα παράδειγμα προς αποφυγή! Το κράτος μπορεί να εισπράττει φόρους στα χαρτιά, αλλά χάνει την ίδια στιγμή πολλαπλάσιους οικονομικούς πόρους από την κατάρρευση της τιμής των ακινήτων.

Κατά τον ίδιο τρόπο, όποιος δοκιμάσει να αυξήσει αύριο τους φόρους στις επιχειρήσεις θα διαλύσει και τις τελευταίες βιομηχανίες που επιμένουν και παραμένουν στην Ελλάδα. Όταν σε όλο τον κόσμο η τάση είναι να μειώνονται οι φόροι, είναι παράλογο να υπόσχεται κανείς το ακριβώς αντίθετο. Το έκανε και ο πρόεδρος Ολάντ, ο παραλίγο αναμορφωτής της Ευρώπης, και σήμερα αναζητά ο ίδιος να βρει και να μαζέψει τα συντρίμμια του.

Το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορείς να υποχρεώσεις κάποιον να έχει την επιχείρησή του στην Ελλάδα όταν το μόνο που του υπόσχεσαι είναι αύξηση των φόρων! Η λύση βρίσκεται στην ακριβώς αντίπερα όχθη: Να βρει κανείς τρόπους για να πείσει τους Έλληνες να φέρουν πίσω τα λεφτά τους και να επενδύσουν στη χώρα τους. Μόνο έτσι μπορούν να γίνουν επενδύσεις, να καταπολεμηθεί η ανεργία και να δημιουργηθεί πλούτος. Τι θέλουμε; Λίγους φόρους σε ένα μεγάλο φορολογικό αντικείμενο ή υπερβολικούς φόρους σε μία απέραντη φορολογική έρημο;

Υπάρχουν λεφτά κι αυτά μπορούν να αναζητηθούν σε ένα new deal μεταξύ του επιχειρηματικού κόσμου και του κράτους. Δεν χρειάζονται περισσότεροι φόροι, χρειάζεται να δημιουργηθεί πλούτος για να μπορεί το κράτος να βρίσκει φόρους.

Η πραγματική πάλη στις μέρες μας δεν είναι μεταξύ δεξιάς και αριστεράς. Να μην ξεχνάμε ότι ο ΕΝΦΙΑ είναι νόμος αυτής της κυβέρνησης κι όχι μιας μελλοντικής αριστερής κυβέρνησης. Η πραγματική πάλη είναι μεταξύ της κοινής λογικής και του παραλογισμού. Κι αυτό που λείπει στη χώρα μας είναι η κοινή λογική.

Δύο είναι οι δρόμοι που μπορούμε να ακολουθήσουμε: Ο ένας είναι εκείνος της ανοικοδόμησης μιας κατεστραμμένης χώρας, στηριζόμενοι στις αρχές της δικαιοσύνης. Ο άλλος είναι της διεθνούς απομόνωσης, επειδή δεν θα καταφέρουμε, τελικά, να αποφύγουμε την σύγκρουση του Τιτανικού με το παγόβουνο. Μέχρι σήμερα ξέρουμε πόσες πιθανότητες έχουμε να βιώσουμε την συντριβή.

Δεν έχουμε βρει ως κοινωνία τον τρόπο για να αποφύγουμε το μοιραίο. Ίσως τελικά και να το επιδιώκουμε...

kourdistoportocali.com

 

Ειδήσεις

Ευέλικτες μορφές εργασίες, «κουρεμένοι» μισθοί δείχνει η μελέτη.Ο ένας στους τρεις εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα αμείβεται με 300 ευρώ καθαρά (έως 440 μεικτά) αφού απασχολείται με ευέλικτες μορφές εργασίας (μειωμένο ωράριο, μερική απασχόληση, ενοικίαση, εκ περιτροπής εργασία), σύμφωνα με τα στοιχεία - σοκ μελέτης του ΙΝΕ - ΓΣΕΕ.

Όπως σημειώνει η εφημερίδα Τα Νέα, τη Δευτέρα, τα στοιχεία δείχνουν ότι ο εργατικός μισθός έχει συρρικνωθεί σημαντικά, μέσω των ευέλικτων και φθηνών εργασιακών σχέσεων που επέβαλαν οι νομοθετικές παρεμβάσεις των μνημονίων.

Όπως παρατηρεί ο επιστημονικός διευθυντής του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ Σάββας Ρομπόλης «η υψηλή ανεργία αναγκάζει όλο και περισσότερους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα να προσφεύγουν σε ευέλικτες μορφές απασχόλησης, κατάσταση που αφορά περίπου 500.000 άτομα. Το γεγονός αυτό έχει δημιουργήσει μια νέα γενιά εργαζομένων, αυτή των 300 ευρώ».

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι ετήσιες αποδοχές στην Ελλάδα το 2014 ήταν μικρότερες από αυτές της Σλοβενίας (24.472 ευρώ) και της Κύπρου (22.740 ευρώ). Ειδικότερα, ανέρχονται σε 21.930 ευρώ, έναντι περίπου 34.584 ευρώ στην Ισπανία, 38.964 ευρώ στη Γερμανία, 44.377 στην Ιρλανδία και 49.256 στη Γαλλία.

tovima.gr

Ειδήσεις

«Σταυρός, φύλαξ εν νυκτί. Εν ημέρα πύργος, εν σκότει χειραγωγός, εν ευθυμία χαλινός, εν αθυμία ψυχαγωγός, εν κινδύνοις σωτήρ…μυρίων αγαθών θησαυρός. Σταυρός ο φύλαξ της οικουμένης πάσης, Σταυρός, η ωραιότης της Εκκλησίας, βασιλέων το κραταίωμα, πιστών το στήριγμα , Αγγέλων η δόξα και δαιμόνων το τραύμα!».

Η Παγκόσμια Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, στις 14 του μήνα, είναι η σημαντικότερη γιορτή του Σεπτεμβρίου, γι’ αυτό και ο μήνας αυτός ονομάζεται από το λαό και Σταυριάτης και Σταυρός.

Η γιορτή αυτή θεωρείται μεγάλη Δεσποτική γιορτή, και αποτελεί σπουδαίο εορτολογικό σταθμό για το εκκλησιαστικό έτος της Εκκλησίας μας.

Από τότε που ο Μέγας Κωνσταντίνος είδε σε όραμα στον ουρανό το σχήμα του σταυρού, με την επιγραφή «εν τούτω νίκα», και θεώρησε αυτόν σύμβολο της νίκης του και της επικράτειάς του στο ρωμαϊκό κράτος, έταξε ως σκοπό της ζωής του να ανακαλύψει στην Παλαιστίνη τον ίδιο το Σταυρό του μαρτυρίου του Χριστού. Κατάλαβε ο αυτοκράτορας πως το μέλλον ανήκε πλέον στο χριστιανισμό, όπως άλλωστε και αποδείχτηκε. Σταμάτησε αμέσως τους διωγμούς εναντίον των χριστιανών, κατάργησε το σταυρικό θάνατο, καθιέρωσε την ημέρα της Κυριακής ως ημέρα του Κυρίου και ως αργία, ενώ με το Διάταγμα των Μεδιολάνων κατοχύρωσε την ανεξιθρησκεία στο κράτος, οπότε άνοιξε το δρόμο της διάδοσης της χριστιανικής θρησκείας.

Από τότε, ο Σταυρός, από σύμβολο και όργανο του κακού που ήταν ως το σταυρικό θάνατο του Χριστού, έγινε το σύμβολο της σωτηρίας του κόσμου, το νικηφόρο λάβαρο εμάς των χριστιανών κατά του εχθρού μας, του διαβόλου.

Η μητέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου, η Αγία Ελένη, επισκεπτόμενη τους Αγίους τόπους κατά προτροπή του γιου της, τον αναζήτησε στα Ιεροσόλυμα και τον ανακάλυψε με τη βοήθεια του Θεού, με τρόπο θαυματουργικό. Ήταν 6 Μαρτίου του 326 μ.Χ.

Στη συνέχεια, πάνω από τον Πανάγιο Τάφο, έχτισε το Ναό της Αναστάσεως και στις 14 του Σεπτέμβρη, του 335 μ.Χ., στα εγκαίνια του ναού, ο πατριάρχης Μακάριος ύψωσε το Σταυρό στο Γολγοθά και ακολούθως στο Ναό, για να τον δουν οι πιστοί και να τον προσκυνήσουν. Έτσι , καθιερώθηκε η γιορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.

Ύστερα από περίπου τριακόσια χρόνια, ο αυτοκράτορας Ηράκλειος πολέμησε για ν’ απελευθερώσει το Σταυρό από τους Πέρσες, που τον είχαν αρπάξει από τους Αγίους Τόπους και το Σεπτέμβρη του 629 μ.Χ., τον ύψωσε στο ναό της Αγίας Σοφίας. Αυτή ήταν η δεύτερη ύψωση του Τιμίου Σταυρού, ενώ τον επόμενο χρόνο, στα 630μ. Χ., τον επανέφερε στα Ιεροσόλυμα, όπου ο πατριάρχης Ζαχαρίας τον ύψωσε εκ νέου στο ναό της Αναστάσεως..

Ο Σταυρός είναι σύμβολο σωτηρίας των απελπισμένων, είναι το προσφιλές κόσμημα των χριστιανών. Είναι το σύμβολο της αγάπης προς τους πιστούς από το Χριστό και σημάδι ανταπόκρισης προς τη θεϊκή αγάπη, όπλο εναντίον των εχθρών βοηθός στους πειρασμούς, μια πνευματική σκάλα που ανυψώνει τον άνθρωπο στον ουρανό. Γενικά είναι το όπλο των ανθρώπων εναντίον του παντοειδούς κακού. Αυτό άλλωστε καταδεικνύει και το τετράστιχο το οποίο μάθαιναν παλιά τα παιδάκια να λένε στη βραδινή τους προσευχή:

«Πέφτω, κάνω το σταυρό μου,

όπλο έχω στο πλευρό μου.

Δούλος του Θεού λογιούμαι

και κανένα δε φοβούμαι!».

Τα δυο εγκάρσια ξύλα του Σταυρού συμβολίζουν την ένωση των ανθρώπων με το Θεό και την ένωση των ανθρώπων μεταξύ τους, σε μια κοινωνία αγάπης, ειρήνης, δικαιοσύνης.

Η γιορτή του Σταυρού είναι εποχιακό ορόσημο για τη φύση, χρονικό όριο για τις γεωργικές εργασίες, καθώς και για τις ναυτικές δουλειές των Ελλήνων.

«Πριν σταυρώσει η Γη, μην αρχίσει κανείς δουλειά στο χωράφι του», λένε οι γεωργοί. Τότε πάνε στην εκκλησιά ένα μείγμα από τους σπόρους που θα φυτέψουν να ευλογηθεί και ν’ αγιαστεί (σιτάρι, φασόλια, κριθάρι, ρεβίθια, κουκιά, φακές κ.τ.λ.).

Η Εκκλησία μας έχει ειδική ευχή για του σπόρου την ευλογία. Οι γεωργοί θα τον πάρουν πίσω και θα τον φυλάξουν ως την ημέρα της σποράς (Οκτώβριο, Νοέμβριο). Τότε θα τον παραχώσουν στη Γη για την ευλογία της παραγωγής.

 

Ο ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ

Η Αγία Ελένη ξεχώρισε με θαυματουργικό τρόπο στο Γολγοθά το σταυρό του Χριστού από αυτούς των ληστών.

Εφόσον βρέθηκαν και οι τρεις σταυροί στο Γολγοθά, ο Τίμιος Σταυρός αποκαλύφθηκε με το θαύμα της νεκραναστάσεως μιας νεκρής, που τυχαία περνούσαν την κηδεία της από το μέρος εκείνο. Ακούμπησαν πάνω στη νεκρή και τους τρεις σταυρούς και η νεκρανάσταση έγινε ακουμπώντας πάνω της το Σταυρό του Χριστού.

Ο Τίμιος Σταυρός αποκαλύφτηκε ακόμα κι από ένα μυρωδάτο φυτό, το βασιλικόγ, που σύμφωνα με την παράδοση είχε φυτρώσει στο μέρος όπου βρέθηκε το Τίμιο ξύλο. Γι’ αυτό και ο βασιλικός ονομάζεται και Σταυρολούλουδο και την ημέρα του Σταυρού οι πιστοί τον πάνε στην Εκκλησία και μ’ αυτόν στολίζουν το Σταυρό.

Μετά τη θεία λειτουργία μοιράζονται από τον ιερέα οι κλώνοι του, που μεταφέρονται από τους πιστούς στο σπίτι για ευλογία.

Μ’ αυτό το βασιλικό και με τον αγιασμό της ημέρας ετοιμάζονταν από τις νοικοκυρές παλιά το νέο προζύμι για όλη τη χρονιά, που φούσκωνε μόνο του, ενώ, το πρώτο ζυμάρι που ζύμωναν μ’ αυτό οι νοικοκυρές, το έκαναν πρόσφορο και το πήγαιναν στην εκκλησία.

thebest.gr

 

Ειδήσεις

Οι μετεγγραφές αναμένεται να ξεκινήσουν μετά τις 26 Σεπτεμβρίου οπότε τελειώνουν οι Ξεκινούν τη Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου οι εγγραφές των πρωτοετών φοιτητών οι οποίες και θα ολοκληρωθούν στις 26 Σεπτεμβρίου. Το διάστημα αυτό μαζί με την εγγραφή τους οι φοιτητές θα δηλώσουν και αν επιθυμούν μετεγγραφή καθώς και το τμήμα στο οποίο επιθυμεί να μεταφέρει τη θέση εισαγωγής.

Στο σημείο αυτό να τονίσουμε ότι η αίτηση που θα συμπληρώσει ο φοιτητής δηλώνει απλά την επιθυμία του καθώς οι αιτήσεις μετεγγραφών πιθανόν να ξεκινήσουν μετά τις 26 Σεπτεμβρίου ημερομηνία κατά την οποία ολοκληρώνονται οι εγγραφές, όπως προκύπτει από δηλώσεις του υπουργού Παιδείας στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ.

Το Υπουργείο Παιδείας αποφάσισε να προχωρήσει στην πιο πάνω απόφαση προκειμένου να έχει μια εικόνα του αριθμού των φοιτητών που δικαιούνται μετεγγραφή. Αξίζει να σημειωθεί ότι το Υπουργείο θα θέσει τα χρονικά πλαίσια τόσο για την κατάθεση των αιτήσεων για τις μετεγγραφές όσο και για τον έλεγχο των δικαιολογητικών ώστε να μη χάσουν οι φοιτητές το Α εξάμηνο. Αύτη άλλωστε είναι και η βούληση του υπουργού Παιδείας.

Απαραίτητη προϋπόθεση για να καταφέρει ένας φοιτητής να πάρει την πολυπόθητη μετεγγραφή είναι η ύπαρξη αντίστοιχου τμήματος στην πόλη που θέλει να φοιτήσει. Στο σημείο αυτό να αναφέρουμε ότι αναμένεται εντός των ημερών η νέα Υπουργική Απόφαση με τις αντιστοιχίες των σχολών στην οποία δεν αναμένονται αλλαγές, αφού οι περισσότεροι πρωτοετείς που είναι δικαιούχοι μετεγγραφής δήλωσαν σχολές με βάση τις αντιστοιχίες που είχε ανακοινώσει το Υπουργείο Παιδείας το 2013. Ενδεχόμενη αλλαγή θα ανέτρεπε τον προγραμματισμό τους χωρίς να ευθύνονται οι ίδιοι.

Τα όποια κενά υπάρχουν στο νόμο για της μετεγγραφές αναμένεται να καλυφθούν με τις Υπουργικές Αποφάσεις που θα εκδοθούν τις επόμενες μέρες. Θυμίζουμε ότι και ο κ. Λοβέρδος είχε παραδεχθεί ότι υπάρχουν κενά δηλώνοντας στον ΣΚΑΪ 100,3 ότι «υπάρχει κενό στο νόμο για τις μεταγραφές όταν μένει αλλού η οικογένεια, αλλού σπουδάζει το ένα παιδί και αλλού επιτυγχάνει το δεύτερο παιδί. Ο τόπος της μετεγγραφής σε αυτές τις περιπτώσεις θα καθοριστεί με Υπουργική Απόφαση η οποία θα εκδοθεί εντός λίγων εβδομάδων και θα αφορά τις τεχνικές λεπτομέρειες των μετεγγραφών».

Τι πρέπει να έχουν μαζί τους οι φοιτητές

Θυμίζουμε στους αναγνώστες ότι σύμφωνα με το Υπουργείο Παιδείας για την εγγραφή τους οι επιτυχόντες ή το νομίμως εξουσιοδοτημένο από αυτούς πρόσωπο, καταθέτουν στη Γραμματεία της Σχολής ή του Τμήματος τα ακόλουθα δικαιολογητικά:

-Αίτηση για εγγραφή.

-Τίτλο απόλυσης: ευκρινές φωτοαντίγραφο απολυτηρίου ή πτυχίου ή αποδεικτικού του σχολείου αποφοίτησης .

-Υπεύθυνη δήλωση στην οποία δηλώνεται ότι δεν είναι εγγεγραμμένοι σε άλλη Σχολή ή Τμήμα της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης στην Ελλάδα.

-Τέσσερις (4) φωτογραφίες τύπου αστυνομικής ταυτότητας.

- Εκτός των παραπάνω, και μόνο όσοι πέτυχαν από το Γενικό Λύκειο και ΕΠΑΛ - ΟΜΑΔΑ Β΄ (90% και 10%) υποβάλλουν και ευκρινές φωτοαντίγραφο της βεβαίωσης πρόσβασης (όχι την πρωτότυπη βεβαίωση πρόσβασης). Αν η βεβαίωση πρόσβασης έχει εκδοθεί από ιδιωτικό σχολείο, τότε αυτή θα πρέπει να φέρει βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής από τη Δ/νση Δ.Ε. στην οποία υπάγεται το σχολείο.

Επισημαίνεται ότι όλοι οι επιτυχόντες των εξετάσεων πανελλαδικού επιπέδου του σχολικού έτους 2013-2014 οφείλουν να πραγματοποιήσουν την εγγραφή τους στο Τμήμα/Σχολή επιτυχίας τους ανεξάρτητα εάν είναι δικαιούχοι μεταφοράς θέσης. Για τη μεταφορά θέσης θα ακολουθήσει σχετικό Δελτίο Τύπου.

 Καλόγηρος Βασίλειος

news.gr

Ειδήσεις

 

Περισσότερο ευτυχείς είναι οι συντηρητικοί άνθρωποι συγκριτικά πάντα με τους προοδευτικούς συμπατριώτες τους ακόμα και στις πιο προοδευτικές χώρες. Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξε διεθνής έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε δεκαέξι χώρες της Ευρώπης ανάμεσα στις οποίες και η Ελλάδα.

Την ίδια στιγμή, όμως, από την έρευνα αποκαλύπτεται και ένα πολιτικό παράδοξο. Οι κοινωνίες είναι συλλογικά πιο ευτυχισμένες σε όσες υπάρχει πιο εκτεταμένο κράτος πρόνοιας και ακολουθούνται πιο προοδευτικές πολιτικές παρότι σε ατομικό επίπεδο μεγαλύτερη ευτυχία νιώθουν οι πιο συντηρητικοί πολίτες.

Σε 1,13 εκατ. πολίτες

Η έρευνα αφορούσε 1,13 εκατομμύρια Ευρωπαίους. Τα στοιχεία που αναλύθηκαν ελήφθησαν από επιμέρους έρευνες αντιπροσωπευτικών δειγμάτων του πληθυσμού κάθε χώρας που πραγματοποιήθηκαν παλιότερα για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η πιο πρόσφατη έρευνα δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση Journal of Applied Psychology.

Oι ερευνητές του πανεπιστημίου Ράτζερς των ΗΠΑ διαπίστωσαν ότι οι συντηρητικοί πολίτες νιώθουν περισσότερη ικανοποίηση από τη ζωή τους συγκριτικά με τους πιο προοδευτικούς συμπολίτες τους. Ασχέτως από τις πολιτικές τους πεποιθήσεις, οι άνθρωποι που ζουν σε χώρες με πιο προοδευτικές και πιο φιλελεύθερες κυβερνήσεις νιώθουν μεγαλύτερη ευδαιμονία από τη ζωή τους συγκριτικά με αυτούς που ζουν σε πιο συντηρητικά κράτη.

Τελικά, επισημαίνουν οι ερευνητές, πραγματικά ευτυχισμένος είναι ο άνθρωπος με συντηρητικές απόψεις που ζει σε μια προοδευτική και φιλελεύθερη χώρα. Πιθανώς αυτό το παράδοξο να αποτελεί και την ερμηνεία γιατί χώρες όπως η Δανία ή άλλα σκανδιναβικά κράτη καταγράφουν τα υψηλότερα ποσοστά ευτυχίας διεθνώς.

Τι συμβαίνει με τα κράτη

Οπως επισημαίνει ο συντονιστής της ερευνητικής ομάδας Ανταμ Οκουλιτς -Κοζάριν «τα ευρήματα μας κάνουν να πιστέψουμε ότι οι συντηρητικοί πολίτες που ζουν σε φιλελεύθερες χώρες είναι πιθανότερο να αναφέρουν μεγαλύτερη ψυχική ικανοποίηση από τη ζωή τους. Αντιθέτως, όταν εξετασθούν πολιτικά τα ίδια κράτη, όσο πιο φιλελεύθερες και προοδευτικές πολιτικές ακολουθούνται τόσο μεγαλύτερη είναι η ευτυχία των πολιτών τους».

kathimerini.gr

Ειδήσεις

 

Δεν ξέρω αν τελικά είμαστε κατ’ ευθείαν απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων (και μεταξύ μας δεν θεωρώ το θέμα σημαντικό – εκτός αν κάποιος πιστεύει στην κληρονομική μοναρχία, τους γαλαζοαίματους και τους τίτλους ευγενείας). Δύσκολο πάντως το βλέπω, μετά από δυόμιση χιλιάδες χρόνια.

Μου δίνει όμως ελπίδες το γεγονός ότι τα τελευταία διακόσια χρόνια έχουμε παραμείνει ίδιοι και αναλλοίωτοι. Οι περιγραφές ποιητών, συγγραφέων και δημοσιογράφων του 19ου αιώνα αφορούν 100% και τους σημερινούς Έλληνες. Έτσι και μεταφράζαμε τον Ροΐδη από την καθαρεύουσα, θα μπορούσε να δημοσιεύεται κάθε μέρα στον σημερινό Τύπο. Αν λοιπόν καταφέραμε να μην αλλάξουμε καθόλου σε δύο αιώνες, γιατί όχι και σε είκοσι πέντε;

Το πρώτο συναίσθημα που κυριάρχησε στην γέννηση του νέου ελληνικού κράτους μετά την γενναιότητα, ήταν ο φθόνος. «Η Διχόνοια που βαστάει / ένα σκήπτρο η δολερή / καθενός χαμογελάει / παρ’ το, λέγοντας, κι εσύ». Χάρη στον φθόνο και στην εμφύλια διαμάχη, καταφέραμε να θάψουμε την επανάσταση – ευτυχώς που βόηθησαν οι ξένοι, και δεν είπαν: «Εάν μισούνται αναμεσό τους / δεν τους πρέπει ελευθεριά!». (Σολωμός, 1823)

Διαβάστε ένα κείμενο του 1875 που λέει πώς οι Έλληνες πρέπει πρώτα να πεθάνουν για να ακούσουν καλό λόγο: «Εις τας Αθήνας ζεις, είναι αληθές, άθλιος και υβριζόμενος δι’ όλου του βίου σου, αλλά τουλάχιστον αδελφέ, αποθνήσκεις επευφημούμενος και μακαριζόμενος υπό πάντων…».

Και σήμερα, μόλις πεθάνει κάποιος, ξαφνικά γίνεται «Mεγάλος»: ποιητής, ηθοποιός, πολιτικός. Νεκρός αναγνωρίζεται και από αυτούς που τον έφτυναν ζωντανό. Και γιατί; Διότι όσο ζούσε τον φθονούσαν. Απών, είναι ακίνδυνος.

Ποιος το έγραψε αυτό; Ο Δημήτριος Βερναρδάκης, σοφός λόγιος, φιλόλογος και συγγραφέας τραγωδιών. Πριν 139 χρόνια! Γράφει και άλλα: «Διότι τι άλλο είναι κατ’ ουσίαν η αιωνία, η άπαυστος βάσις του ελληνικού φθόνου, της ελληνικής αντιζηλίας, ήτις πέπρωται να μην αφήσει ποτέ το δύσμοιρον αυτό έθνος να ορθοποδήσει, τι άλλο παρά το ζήτημα τούτο: “Τι είσαι εσύ και τι είμαι εγώ”».

Όχι, δεν αναφέρεται στην σχέση ΓΑΠ και Βενιζέλου. Τεκμηριώνει όμως επαρκώς την συνέχεια του Ελληνικού έθνους. («Καποδίστριας και Όθων», Γαλαξίας, 1962).

Ο έλληνας δεν έχει αλλάξει! Ενάμιση αιώνα μετά, ο Στέλιος Ράμφος, γράφει: «…το χαρακτηριστικότερο ίσως ελληνικό συναίσθημα – ο φθόνος». (Time out, 2012).

Αναλλοίωτοι!

protagon.gr

Ειδήσεις

To 1981, πήγαινα ακόμη Λύκειο. Η «νίκη» του ΠΑΣΟΚ και όλη η υποσχόμενη «αλλαγή» συμπυκνώθηκαν για εμένα σε δύο πράγματα:

ΤΟ ΠΑΣΟΚ κατήργησε την μαθητική ποδιά και επισημοποίησε την σχολική εκδήλωση για το Πολυτεχνείο. Αυτό σημαίνει ότι όλη η επαναστατημένη μας νιότη μπορούσε να ξεχαρμανιάζει κάθε 17η Νοεμβρίου και μάλιστα με ελεύθερο dresscode, οπότε ποιος θυμόταν το ΝΑΤΟ και την ΕΟΚ, όταν είχε να αποφασίσει τι θα βάλει την επόμενη μέρα στο σχολείο!

Τα σχολεία ήταν ανέκαθεν πασαρέλες –μην γελιόμαστε. Ακόμη και τότε που ήμασταν σε «θηλέων» και δεν υπήρχε ο πειρασμός του αρσενικού στο διπλανό θρανίο αλλά συνήθως έξω από την πόρτα του σχολείου, ακόμη και τότε , στα χρόνια της «ισοπεδωτικής» σχολικής ποδιάς, βρίσκαμε τρόπους να κάνουμε τα καλλιστεία της εποχής. Υπήρχε κι ένα μάθημα –στα θηλέων- που το λέγανε «οικοκυρικά» που μας εισήγαγε στις βασικές ενότητες του κουτσομπολιού περί νοικοκυροσύνης.

Οι μανάδες συνιστούσαν να κάνουμε φιλίες με κορίτσια που είχαν καλοσιδερωμένους και καθαρούς τους άσπρους γιακάδες και αναμετρούνταν μεταξύ τους σε δεξιότητες κρυφοβελονιάς για να τον ράψουν επάνω στην σχολική ποδιά. Το σετάκι της ποδιάς ανάλογα με την χρονιά, συμπληρωνόταν από all star παπούτσια ή αλυσίδα ελβιέλα(!)που ήταν το ντόπιο υποκατάστατο.

Το χειμώνα από πάσης φύσεως μποτάκια. Καστόρινα, στρατιωτικά, με φερμουάρ, με κορδόνια. Θυμάμαι μια χρονιά που η μόδα, ήθελε τα καλτσάκια να πέφτουν ξεχειλωμένα, πάνω στα παπούτσια μας. Κρυφά από τις μανάδες σπάζαμε τα λάστιχα τραβώντας τα, τάχα ότι χαλούσαν μόνα τους. Ήταν ακόμη καιροί που όσο περισσότερη γάμπα αποκάλυπτες, τόσο πιο σέξι γινόσουν.

Όταν τα σχολεία έγιναν μικτά, η σχολική ποδιά ίσχυε ακόμη. Ο Τσεκλένης, σχεδιάζοντας τις δικιές του, είχε αναβαθμίσει την υπόθεση και πλέον όλες νομίζαμε ότι είχαμε κάτι από τον αέρα της αεροσυνοδού της Ολυμπιακής, αφού μοιραζόμασταν στολές του ίδιου designer.

Συμπληρώναμε δε το look με κοσμήματα, ασορτί καλσόν και πανωφόρια. Τους καιρούς του ερωτικού οίστρου, δήθεν ξεκουμπώνονταν μόνα τους τα τελευταία κουμπιά για να δίνουν οπτική τροφή στους συμμαθητές μας.

Τα κουμπιά μπορεί να ήταν και του μπούστου -αναλόγως τον διαθέσιμων προσόντων της καθεμιάς. Σε παρέες μετά το σχολείο, κάναμε και ένα ιδιότυπο στριπτίζ, τις βγάζαμε, τις ρίχναμε μέσα στο σάκο και δίναμε μια ιδέα από τον έσω εαυτό μας, με τα μακό και τις φούστες που φορούσαμε από κάτω.

Δεν θυμάμαι άλλο ρούχο περισσότερο από αυτό στη ζωή μου. Έχω την εικόνα του σε κρεμάστρες, σε καρέκλες, στην σιδερώστρα, στην απλώστρα, στα χέρια της μάνας μου, στο καλάθι με τα άπλυτα, σαβουριασμένο σε σχολικές τσάντες, ανάμεσα σε αγορίστικα δάκτυλα, φθαρμένο, ιδρωμένο, φωτογραφημένο με άλλα όμοιά του στις αναμνηστικές πόζες του τέλους της χρονιάς. Είναι το ρούχο της νιότης μου.

Όταν το ΠΑΣΟΚ κατήργησε την ποδιά εμείς χαρήκαμε. Θα εκφράζαμε πλέον πιο ελεύθερα την σεξουαλικότητά μας, θα κάναμε το ντεμπούτο μας ως ξεχωριστές μορφές και προσωπικότητες. Και οι μανάδες χάρηκαν. Απαλλάχτηκαν από τις ατελείωτες βόλτες στην Ερμού κάθε Σεπτέμβριο για να ικανοποιήσουν τα ολοένα και πιο περίεργα γούστα μας.

Ο Τσεκλένης όμως δεν χάρηκε. Του έμειναν 350.000 μέτρα μπλε ύφασμα αμανάτι. Σκέφτομαι πως φυλάω τόσα ρούχα με την ελπίδα να τα ξαναφορέσω.

Κι ούτε μια ποδιά....

parallaximag.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή