Ιουνίου 14, 2021

Ειδήσεις

Ευέλικτες μορφές εργασίες, «κουρεμένοι» μισθοί δείχνει η μελέτη.Ο ένας στους τρεις εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα αμείβεται με 300 ευρώ καθαρά (έως 440 μεικτά) αφού απασχολείται με ευέλικτες μορφές εργασίας (μειωμένο ωράριο, μερική απασχόληση, ενοικίαση, εκ περιτροπής εργασία), σύμφωνα με τα στοιχεία - σοκ μελέτης του ΙΝΕ - ΓΣΕΕ.

Όπως σημειώνει η εφημερίδα Τα Νέα, τη Δευτέρα, τα στοιχεία δείχνουν ότι ο εργατικός μισθός έχει συρρικνωθεί σημαντικά, μέσω των ευέλικτων και φθηνών εργασιακών σχέσεων που επέβαλαν οι νομοθετικές παρεμβάσεις των μνημονίων.

Όπως παρατηρεί ο επιστημονικός διευθυντής του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ Σάββας Ρομπόλης «η υψηλή ανεργία αναγκάζει όλο και περισσότερους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα να προσφεύγουν σε ευέλικτες μορφές απασχόλησης, κατάσταση που αφορά περίπου 500.000 άτομα. Το γεγονός αυτό έχει δημιουργήσει μια νέα γενιά εργαζομένων, αυτή των 300 ευρώ».

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι ετήσιες αποδοχές στην Ελλάδα το 2014 ήταν μικρότερες από αυτές της Σλοβενίας (24.472 ευρώ) και της Κύπρου (22.740 ευρώ). Ειδικότερα, ανέρχονται σε 21.930 ευρώ, έναντι περίπου 34.584 ευρώ στην Ισπανία, 38.964 ευρώ στη Γερμανία, 44.377 στην Ιρλανδία και 49.256 στη Γαλλία.

tovima.gr

Ειδήσεις

«Σταυρός, φύλαξ εν νυκτί. Εν ημέρα πύργος, εν σκότει χειραγωγός, εν ευθυμία χαλινός, εν αθυμία ψυχαγωγός, εν κινδύνοις σωτήρ…μυρίων αγαθών θησαυρός. Σταυρός ο φύλαξ της οικουμένης πάσης, Σταυρός, η ωραιότης της Εκκλησίας, βασιλέων το κραταίωμα, πιστών το στήριγμα , Αγγέλων η δόξα και δαιμόνων το τραύμα!».

Η Παγκόσμια Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, στις 14 του μήνα, είναι η σημαντικότερη γιορτή του Σεπτεμβρίου, γι’ αυτό και ο μήνας αυτός ονομάζεται από το λαό και Σταυριάτης και Σταυρός.

Η γιορτή αυτή θεωρείται μεγάλη Δεσποτική γιορτή, και αποτελεί σπουδαίο εορτολογικό σταθμό για το εκκλησιαστικό έτος της Εκκλησίας μας.

Από τότε που ο Μέγας Κωνσταντίνος είδε σε όραμα στον ουρανό το σχήμα του σταυρού, με την επιγραφή «εν τούτω νίκα», και θεώρησε αυτόν σύμβολο της νίκης του και της επικράτειάς του στο ρωμαϊκό κράτος, έταξε ως σκοπό της ζωής του να ανακαλύψει στην Παλαιστίνη τον ίδιο το Σταυρό του μαρτυρίου του Χριστού. Κατάλαβε ο αυτοκράτορας πως το μέλλον ανήκε πλέον στο χριστιανισμό, όπως άλλωστε και αποδείχτηκε. Σταμάτησε αμέσως τους διωγμούς εναντίον των χριστιανών, κατάργησε το σταυρικό θάνατο, καθιέρωσε την ημέρα της Κυριακής ως ημέρα του Κυρίου και ως αργία, ενώ με το Διάταγμα των Μεδιολάνων κατοχύρωσε την ανεξιθρησκεία στο κράτος, οπότε άνοιξε το δρόμο της διάδοσης της χριστιανικής θρησκείας.

Από τότε, ο Σταυρός, από σύμβολο και όργανο του κακού που ήταν ως το σταυρικό θάνατο του Χριστού, έγινε το σύμβολο της σωτηρίας του κόσμου, το νικηφόρο λάβαρο εμάς των χριστιανών κατά του εχθρού μας, του διαβόλου.

Η μητέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου, η Αγία Ελένη, επισκεπτόμενη τους Αγίους τόπους κατά προτροπή του γιου της, τον αναζήτησε στα Ιεροσόλυμα και τον ανακάλυψε με τη βοήθεια του Θεού, με τρόπο θαυματουργικό. Ήταν 6 Μαρτίου του 326 μ.Χ.

Στη συνέχεια, πάνω από τον Πανάγιο Τάφο, έχτισε το Ναό της Αναστάσεως και στις 14 του Σεπτέμβρη, του 335 μ.Χ., στα εγκαίνια του ναού, ο πατριάρχης Μακάριος ύψωσε το Σταυρό στο Γολγοθά και ακολούθως στο Ναό, για να τον δουν οι πιστοί και να τον προσκυνήσουν. Έτσι , καθιερώθηκε η γιορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.

Ύστερα από περίπου τριακόσια χρόνια, ο αυτοκράτορας Ηράκλειος πολέμησε για ν’ απελευθερώσει το Σταυρό από τους Πέρσες, που τον είχαν αρπάξει από τους Αγίους Τόπους και το Σεπτέμβρη του 629 μ.Χ., τον ύψωσε στο ναό της Αγίας Σοφίας. Αυτή ήταν η δεύτερη ύψωση του Τιμίου Σταυρού, ενώ τον επόμενο χρόνο, στα 630μ. Χ., τον επανέφερε στα Ιεροσόλυμα, όπου ο πατριάρχης Ζαχαρίας τον ύψωσε εκ νέου στο ναό της Αναστάσεως..

Ο Σταυρός είναι σύμβολο σωτηρίας των απελπισμένων, είναι το προσφιλές κόσμημα των χριστιανών. Είναι το σύμβολο της αγάπης προς τους πιστούς από το Χριστό και σημάδι ανταπόκρισης προς τη θεϊκή αγάπη, όπλο εναντίον των εχθρών βοηθός στους πειρασμούς, μια πνευματική σκάλα που ανυψώνει τον άνθρωπο στον ουρανό. Γενικά είναι το όπλο των ανθρώπων εναντίον του παντοειδούς κακού. Αυτό άλλωστε καταδεικνύει και το τετράστιχο το οποίο μάθαιναν παλιά τα παιδάκια να λένε στη βραδινή τους προσευχή:

«Πέφτω, κάνω το σταυρό μου,

όπλο έχω στο πλευρό μου.

Δούλος του Θεού λογιούμαι

και κανένα δε φοβούμαι!».

Τα δυο εγκάρσια ξύλα του Σταυρού συμβολίζουν την ένωση των ανθρώπων με το Θεό και την ένωση των ανθρώπων μεταξύ τους, σε μια κοινωνία αγάπης, ειρήνης, δικαιοσύνης.

Η γιορτή του Σταυρού είναι εποχιακό ορόσημο για τη φύση, χρονικό όριο για τις γεωργικές εργασίες, καθώς και για τις ναυτικές δουλειές των Ελλήνων.

«Πριν σταυρώσει η Γη, μην αρχίσει κανείς δουλειά στο χωράφι του», λένε οι γεωργοί. Τότε πάνε στην εκκλησιά ένα μείγμα από τους σπόρους που θα φυτέψουν να ευλογηθεί και ν’ αγιαστεί (σιτάρι, φασόλια, κριθάρι, ρεβίθια, κουκιά, φακές κ.τ.λ.).

Η Εκκλησία μας έχει ειδική ευχή για του σπόρου την ευλογία. Οι γεωργοί θα τον πάρουν πίσω και θα τον φυλάξουν ως την ημέρα της σποράς (Οκτώβριο, Νοέμβριο). Τότε θα τον παραχώσουν στη Γη για την ευλογία της παραγωγής.

 

Ο ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ

Η Αγία Ελένη ξεχώρισε με θαυματουργικό τρόπο στο Γολγοθά το σταυρό του Χριστού από αυτούς των ληστών.

Εφόσον βρέθηκαν και οι τρεις σταυροί στο Γολγοθά, ο Τίμιος Σταυρός αποκαλύφθηκε με το θαύμα της νεκραναστάσεως μιας νεκρής, που τυχαία περνούσαν την κηδεία της από το μέρος εκείνο. Ακούμπησαν πάνω στη νεκρή και τους τρεις σταυρούς και η νεκρανάσταση έγινε ακουμπώντας πάνω της το Σταυρό του Χριστού.

Ο Τίμιος Σταυρός αποκαλύφτηκε ακόμα κι από ένα μυρωδάτο φυτό, το βασιλικόγ, που σύμφωνα με την παράδοση είχε φυτρώσει στο μέρος όπου βρέθηκε το Τίμιο ξύλο. Γι’ αυτό και ο βασιλικός ονομάζεται και Σταυρολούλουδο και την ημέρα του Σταυρού οι πιστοί τον πάνε στην Εκκλησία και μ’ αυτόν στολίζουν το Σταυρό.

Μετά τη θεία λειτουργία μοιράζονται από τον ιερέα οι κλώνοι του, που μεταφέρονται από τους πιστούς στο σπίτι για ευλογία.

Μ’ αυτό το βασιλικό και με τον αγιασμό της ημέρας ετοιμάζονταν από τις νοικοκυρές παλιά το νέο προζύμι για όλη τη χρονιά, που φούσκωνε μόνο του, ενώ, το πρώτο ζυμάρι που ζύμωναν μ’ αυτό οι νοικοκυρές, το έκαναν πρόσφορο και το πήγαιναν στην εκκλησία.

thebest.gr

 

Ειδήσεις

Οι μετεγγραφές αναμένεται να ξεκινήσουν μετά τις 26 Σεπτεμβρίου οπότε τελειώνουν οι Ξεκινούν τη Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου οι εγγραφές των πρωτοετών φοιτητών οι οποίες και θα ολοκληρωθούν στις 26 Σεπτεμβρίου. Το διάστημα αυτό μαζί με την εγγραφή τους οι φοιτητές θα δηλώσουν και αν επιθυμούν μετεγγραφή καθώς και το τμήμα στο οποίο επιθυμεί να μεταφέρει τη θέση εισαγωγής.

Στο σημείο αυτό να τονίσουμε ότι η αίτηση που θα συμπληρώσει ο φοιτητής δηλώνει απλά την επιθυμία του καθώς οι αιτήσεις μετεγγραφών πιθανόν να ξεκινήσουν μετά τις 26 Σεπτεμβρίου ημερομηνία κατά την οποία ολοκληρώνονται οι εγγραφές, όπως προκύπτει από δηλώσεις του υπουργού Παιδείας στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ.

Το Υπουργείο Παιδείας αποφάσισε να προχωρήσει στην πιο πάνω απόφαση προκειμένου να έχει μια εικόνα του αριθμού των φοιτητών που δικαιούνται μετεγγραφή. Αξίζει να σημειωθεί ότι το Υπουργείο θα θέσει τα χρονικά πλαίσια τόσο για την κατάθεση των αιτήσεων για τις μετεγγραφές όσο και για τον έλεγχο των δικαιολογητικών ώστε να μη χάσουν οι φοιτητές το Α εξάμηνο. Αύτη άλλωστε είναι και η βούληση του υπουργού Παιδείας.

Απαραίτητη προϋπόθεση για να καταφέρει ένας φοιτητής να πάρει την πολυπόθητη μετεγγραφή είναι η ύπαρξη αντίστοιχου τμήματος στην πόλη που θέλει να φοιτήσει. Στο σημείο αυτό να αναφέρουμε ότι αναμένεται εντός των ημερών η νέα Υπουργική Απόφαση με τις αντιστοιχίες των σχολών στην οποία δεν αναμένονται αλλαγές, αφού οι περισσότεροι πρωτοετείς που είναι δικαιούχοι μετεγγραφής δήλωσαν σχολές με βάση τις αντιστοιχίες που είχε ανακοινώσει το Υπουργείο Παιδείας το 2013. Ενδεχόμενη αλλαγή θα ανέτρεπε τον προγραμματισμό τους χωρίς να ευθύνονται οι ίδιοι.

Τα όποια κενά υπάρχουν στο νόμο για της μετεγγραφές αναμένεται να καλυφθούν με τις Υπουργικές Αποφάσεις που θα εκδοθούν τις επόμενες μέρες. Θυμίζουμε ότι και ο κ. Λοβέρδος είχε παραδεχθεί ότι υπάρχουν κενά δηλώνοντας στον ΣΚΑΪ 100,3 ότι «υπάρχει κενό στο νόμο για τις μεταγραφές όταν μένει αλλού η οικογένεια, αλλού σπουδάζει το ένα παιδί και αλλού επιτυγχάνει το δεύτερο παιδί. Ο τόπος της μετεγγραφής σε αυτές τις περιπτώσεις θα καθοριστεί με Υπουργική Απόφαση η οποία θα εκδοθεί εντός λίγων εβδομάδων και θα αφορά τις τεχνικές λεπτομέρειες των μετεγγραφών».

Τι πρέπει να έχουν μαζί τους οι φοιτητές

Θυμίζουμε στους αναγνώστες ότι σύμφωνα με το Υπουργείο Παιδείας για την εγγραφή τους οι επιτυχόντες ή το νομίμως εξουσιοδοτημένο από αυτούς πρόσωπο, καταθέτουν στη Γραμματεία της Σχολής ή του Τμήματος τα ακόλουθα δικαιολογητικά:

-Αίτηση για εγγραφή.

-Τίτλο απόλυσης: ευκρινές φωτοαντίγραφο απολυτηρίου ή πτυχίου ή αποδεικτικού του σχολείου αποφοίτησης .

-Υπεύθυνη δήλωση στην οποία δηλώνεται ότι δεν είναι εγγεγραμμένοι σε άλλη Σχολή ή Τμήμα της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης στην Ελλάδα.

-Τέσσερις (4) φωτογραφίες τύπου αστυνομικής ταυτότητας.

- Εκτός των παραπάνω, και μόνο όσοι πέτυχαν από το Γενικό Λύκειο και ΕΠΑΛ - ΟΜΑΔΑ Β΄ (90% και 10%) υποβάλλουν και ευκρινές φωτοαντίγραφο της βεβαίωσης πρόσβασης (όχι την πρωτότυπη βεβαίωση πρόσβασης). Αν η βεβαίωση πρόσβασης έχει εκδοθεί από ιδιωτικό σχολείο, τότε αυτή θα πρέπει να φέρει βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής από τη Δ/νση Δ.Ε. στην οποία υπάγεται το σχολείο.

Επισημαίνεται ότι όλοι οι επιτυχόντες των εξετάσεων πανελλαδικού επιπέδου του σχολικού έτους 2013-2014 οφείλουν να πραγματοποιήσουν την εγγραφή τους στο Τμήμα/Σχολή επιτυχίας τους ανεξάρτητα εάν είναι δικαιούχοι μεταφοράς θέσης. Για τη μεταφορά θέσης θα ακολουθήσει σχετικό Δελτίο Τύπου.

 Καλόγηρος Βασίλειος

news.gr

Ειδήσεις

 

Περισσότερο ευτυχείς είναι οι συντηρητικοί άνθρωποι συγκριτικά πάντα με τους προοδευτικούς συμπατριώτες τους ακόμα και στις πιο προοδευτικές χώρες. Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξε διεθνής έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε δεκαέξι χώρες της Ευρώπης ανάμεσα στις οποίες και η Ελλάδα.

Την ίδια στιγμή, όμως, από την έρευνα αποκαλύπτεται και ένα πολιτικό παράδοξο. Οι κοινωνίες είναι συλλογικά πιο ευτυχισμένες σε όσες υπάρχει πιο εκτεταμένο κράτος πρόνοιας και ακολουθούνται πιο προοδευτικές πολιτικές παρότι σε ατομικό επίπεδο μεγαλύτερη ευτυχία νιώθουν οι πιο συντηρητικοί πολίτες.

Σε 1,13 εκατ. πολίτες

Η έρευνα αφορούσε 1,13 εκατομμύρια Ευρωπαίους. Τα στοιχεία που αναλύθηκαν ελήφθησαν από επιμέρους έρευνες αντιπροσωπευτικών δειγμάτων του πληθυσμού κάθε χώρας που πραγματοποιήθηκαν παλιότερα για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η πιο πρόσφατη έρευνα δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση Journal of Applied Psychology.

Oι ερευνητές του πανεπιστημίου Ράτζερς των ΗΠΑ διαπίστωσαν ότι οι συντηρητικοί πολίτες νιώθουν περισσότερη ικανοποίηση από τη ζωή τους συγκριτικά με τους πιο προοδευτικούς συμπολίτες τους. Ασχέτως από τις πολιτικές τους πεποιθήσεις, οι άνθρωποι που ζουν σε χώρες με πιο προοδευτικές και πιο φιλελεύθερες κυβερνήσεις νιώθουν μεγαλύτερη ευδαιμονία από τη ζωή τους συγκριτικά με αυτούς που ζουν σε πιο συντηρητικά κράτη.

Τελικά, επισημαίνουν οι ερευνητές, πραγματικά ευτυχισμένος είναι ο άνθρωπος με συντηρητικές απόψεις που ζει σε μια προοδευτική και φιλελεύθερη χώρα. Πιθανώς αυτό το παράδοξο να αποτελεί και την ερμηνεία γιατί χώρες όπως η Δανία ή άλλα σκανδιναβικά κράτη καταγράφουν τα υψηλότερα ποσοστά ευτυχίας διεθνώς.

Τι συμβαίνει με τα κράτη

Οπως επισημαίνει ο συντονιστής της ερευνητικής ομάδας Ανταμ Οκουλιτς -Κοζάριν «τα ευρήματα μας κάνουν να πιστέψουμε ότι οι συντηρητικοί πολίτες που ζουν σε φιλελεύθερες χώρες είναι πιθανότερο να αναφέρουν μεγαλύτερη ψυχική ικανοποίηση από τη ζωή τους. Αντιθέτως, όταν εξετασθούν πολιτικά τα ίδια κράτη, όσο πιο φιλελεύθερες και προοδευτικές πολιτικές ακολουθούνται τόσο μεγαλύτερη είναι η ευτυχία των πολιτών τους».

kathimerini.gr

Ειδήσεις

 

Δεν ξέρω αν τελικά είμαστε κατ’ ευθείαν απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων (και μεταξύ μας δεν θεωρώ το θέμα σημαντικό – εκτός αν κάποιος πιστεύει στην κληρονομική μοναρχία, τους γαλαζοαίματους και τους τίτλους ευγενείας). Δύσκολο πάντως το βλέπω, μετά από δυόμιση χιλιάδες χρόνια.

Μου δίνει όμως ελπίδες το γεγονός ότι τα τελευταία διακόσια χρόνια έχουμε παραμείνει ίδιοι και αναλλοίωτοι. Οι περιγραφές ποιητών, συγγραφέων και δημοσιογράφων του 19ου αιώνα αφορούν 100% και τους σημερινούς Έλληνες. Έτσι και μεταφράζαμε τον Ροΐδη από την καθαρεύουσα, θα μπορούσε να δημοσιεύεται κάθε μέρα στον σημερινό Τύπο. Αν λοιπόν καταφέραμε να μην αλλάξουμε καθόλου σε δύο αιώνες, γιατί όχι και σε είκοσι πέντε;

Το πρώτο συναίσθημα που κυριάρχησε στην γέννηση του νέου ελληνικού κράτους μετά την γενναιότητα, ήταν ο φθόνος. «Η Διχόνοια που βαστάει / ένα σκήπτρο η δολερή / καθενός χαμογελάει / παρ’ το, λέγοντας, κι εσύ». Χάρη στον φθόνο και στην εμφύλια διαμάχη, καταφέραμε να θάψουμε την επανάσταση – ευτυχώς που βόηθησαν οι ξένοι, και δεν είπαν: «Εάν μισούνται αναμεσό τους / δεν τους πρέπει ελευθεριά!». (Σολωμός, 1823)

Διαβάστε ένα κείμενο του 1875 που λέει πώς οι Έλληνες πρέπει πρώτα να πεθάνουν για να ακούσουν καλό λόγο: «Εις τας Αθήνας ζεις, είναι αληθές, άθλιος και υβριζόμενος δι’ όλου του βίου σου, αλλά τουλάχιστον αδελφέ, αποθνήσκεις επευφημούμενος και μακαριζόμενος υπό πάντων…».

Και σήμερα, μόλις πεθάνει κάποιος, ξαφνικά γίνεται «Mεγάλος»: ποιητής, ηθοποιός, πολιτικός. Νεκρός αναγνωρίζεται και από αυτούς που τον έφτυναν ζωντανό. Και γιατί; Διότι όσο ζούσε τον φθονούσαν. Απών, είναι ακίνδυνος.

Ποιος το έγραψε αυτό; Ο Δημήτριος Βερναρδάκης, σοφός λόγιος, φιλόλογος και συγγραφέας τραγωδιών. Πριν 139 χρόνια! Γράφει και άλλα: «Διότι τι άλλο είναι κατ’ ουσίαν η αιωνία, η άπαυστος βάσις του ελληνικού φθόνου, της ελληνικής αντιζηλίας, ήτις πέπρωται να μην αφήσει ποτέ το δύσμοιρον αυτό έθνος να ορθοποδήσει, τι άλλο παρά το ζήτημα τούτο: “Τι είσαι εσύ και τι είμαι εγώ”».

Όχι, δεν αναφέρεται στην σχέση ΓΑΠ και Βενιζέλου. Τεκμηριώνει όμως επαρκώς την συνέχεια του Ελληνικού έθνους. («Καποδίστριας και Όθων», Γαλαξίας, 1962).

Ο έλληνας δεν έχει αλλάξει! Ενάμιση αιώνα μετά, ο Στέλιος Ράμφος, γράφει: «…το χαρακτηριστικότερο ίσως ελληνικό συναίσθημα – ο φθόνος». (Time out, 2012).

Αναλλοίωτοι!

protagon.gr

Ειδήσεις

To 1981, πήγαινα ακόμη Λύκειο. Η «νίκη» του ΠΑΣΟΚ και όλη η υποσχόμενη «αλλαγή» συμπυκνώθηκαν για εμένα σε δύο πράγματα:

ΤΟ ΠΑΣΟΚ κατήργησε την μαθητική ποδιά και επισημοποίησε την σχολική εκδήλωση για το Πολυτεχνείο. Αυτό σημαίνει ότι όλη η επαναστατημένη μας νιότη μπορούσε να ξεχαρμανιάζει κάθε 17η Νοεμβρίου και μάλιστα με ελεύθερο dresscode, οπότε ποιος θυμόταν το ΝΑΤΟ και την ΕΟΚ, όταν είχε να αποφασίσει τι θα βάλει την επόμενη μέρα στο σχολείο!

Τα σχολεία ήταν ανέκαθεν πασαρέλες –μην γελιόμαστε. Ακόμη και τότε που ήμασταν σε «θηλέων» και δεν υπήρχε ο πειρασμός του αρσενικού στο διπλανό θρανίο αλλά συνήθως έξω από την πόρτα του σχολείου, ακόμη και τότε , στα χρόνια της «ισοπεδωτικής» σχολικής ποδιάς, βρίσκαμε τρόπους να κάνουμε τα καλλιστεία της εποχής. Υπήρχε κι ένα μάθημα –στα θηλέων- που το λέγανε «οικοκυρικά» που μας εισήγαγε στις βασικές ενότητες του κουτσομπολιού περί νοικοκυροσύνης.

Οι μανάδες συνιστούσαν να κάνουμε φιλίες με κορίτσια που είχαν καλοσιδερωμένους και καθαρούς τους άσπρους γιακάδες και αναμετρούνταν μεταξύ τους σε δεξιότητες κρυφοβελονιάς για να τον ράψουν επάνω στην σχολική ποδιά. Το σετάκι της ποδιάς ανάλογα με την χρονιά, συμπληρωνόταν από all star παπούτσια ή αλυσίδα ελβιέλα(!)που ήταν το ντόπιο υποκατάστατο.

Το χειμώνα από πάσης φύσεως μποτάκια. Καστόρινα, στρατιωτικά, με φερμουάρ, με κορδόνια. Θυμάμαι μια χρονιά που η μόδα, ήθελε τα καλτσάκια να πέφτουν ξεχειλωμένα, πάνω στα παπούτσια μας. Κρυφά από τις μανάδες σπάζαμε τα λάστιχα τραβώντας τα, τάχα ότι χαλούσαν μόνα τους. Ήταν ακόμη καιροί που όσο περισσότερη γάμπα αποκάλυπτες, τόσο πιο σέξι γινόσουν.

Όταν τα σχολεία έγιναν μικτά, η σχολική ποδιά ίσχυε ακόμη. Ο Τσεκλένης, σχεδιάζοντας τις δικιές του, είχε αναβαθμίσει την υπόθεση και πλέον όλες νομίζαμε ότι είχαμε κάτι από τον αέρα της αεροσυνοδού της Ολυμπιακής, αφού μοιραζόμασταν στολές του ίδιου designer.

Συμπληρώναμε δε το look με κοσμήματα, ασορτί καλσόν και πανωφόρια. Τους καιρούς του ερωτικού οίστρου, δήθεν ξεκουμπώνονταν μόνα τους τα τελευταία κουμπιά για να δίνουν οπτική τροφή στους συμμαθητές μας.

Τα κουμπιά μπορεί να ήταν και του μπούστου -αναλόγως τον διαθέσιμων προσόντων της καθεμιάς. Σε παρέες μετά το σχολείο, κάναμε και ένα ιδιότυπο στριπτίζ, τις βγάζαμε, τις ρίχναμε μέσα στο σάκο και δίναμε μια ιδέα από τον έσω εαυτό μας, με τα μακό και τις φούστες που φορούσαμε από κάτω.

Δεν θυμάμαι άλλο ρούχο περισσότερο από αυτό στη ζωή μου. Έχω την εικόνα του σε κρεμάστρες, σε καρέκλες, στην σιδερώστρα, στην απλώστρα, στα χέρια της μάνας μου, στο καλάθι με τα άπλυτα, σαβουριασμένο σε σχολικές τσάντες, ανάμεσα σε αγορίστικα δάκτυλα, φθαρμένο, ιδρωμένο, φωτογραφημένο με άλλα όμοιά του στις αναμνηστικές πόζες του τέλους της χρονιάς. Είναι το ρούχο της νιότης μου.

Όταν το ΠΑΣΟΚ κατήργησε την ποδιά εμείς χαρήκαμε. Θα εκφράζαμε πλέον πιο ελεύθερα την σεξουαλικότητά μας, θα κάναμε το ντεμπούτο μας ως ξεχωριστές μορφές και προσωπικότητες. Και οι μανάδες χάρηκαν. Απαλλάχτηκαν από τις ατελείωτες βόλτες στην Ερμού κάθε Σεπτέμβριο για να ικανοποιήσουν τα ολοένα και πιο περίεργα γούστα μας.

Ο Τσεκλένης όμως δεν χάρηκε. Του έμειναν 350.000 μέτρα μπλε ύφασμα αμανάτι. Σκέφτομαι πως φυλάω τόσα ρούχα με την ελπίδα να τα ξαναφορέσω.

Κι ούτε μια ποδιά....

parallaximag.gr

Ειδήσεις

Α) Φράγμα και Τεχνητή Λίμνη (Ταμιευτήρας) του Μαραθώνα

Το 1929 ολοκληρώθηκε το φράγμα του Μαραθώνα, η Μονάδα Επεξεργασίας Νερού (ΜΕΝ) Γαλατσίου και η Σήραγγα Μπογιατίου, η οποία μεταφέρει το νερό από τη λίμνη του Μαραθώνα στη ΜΕΝ Γαλατσίου και έχει μήκος 13,5 χλμ.

Το φράγμα έχει ύψος 54 μ., μήκος 285 μ. και είναι επενδεδυμένο από Πεντελικό μάρμαρο, πράγμα που του προσδίδει μοναδικότητα σε παγκόσμιο επίπεδο. Για την κατασκευή του εργάστηκαν 900 άτομα που κατοικούσαν σε καταυλισμούς στο σημείο όπου κατασκευαζόταν το φράγμα. Για την κατασκευή της σήραγγας εργάστηκαν περίπου 450 άτομα για 5 χρόνια.

Η τεχνητή λίμνη του Μαραθώνα έχει χωρητικότητα 41 εκατ. κ.μ. νερού.

 Β) Φυσική λίμνη Υλίκη

Η συνεχής αύξηση του πληθυσμού της Αθήνας προκάλεσε, όπως ήταν αναμενόμενο, την αύξηση της κατανάλωσης νερού. Τα αποθέματα της λίμνης του Μαραθώνα δεν επαρκούσαν, γι’ αυτό από το 1959 ξεκίνησε η χρήση των νερών της φυσικής λίμνης Υλίκης που βρίσκεται στο νομό Βοιωτίας.

Η λίμνη Υλίκη έχει χωρητικότητα 600 εκατ. κ.μ. νερού και βάθος 39 μ. Τα νερά της φτάνουν στον Ταμιευτήρα του Μαραθώνα μέσω του υδραγωγείου Υλίκης, το μήκος του οποίου είναι 64 χλμ. περίπου.

Η Υλίκη δεν χρησιμοποιείται συστηματικά αλλά κυρίως σε περιόδους κρίσης, βασικά λόγω του πρώτου από τα παρακάτω προβλήματα που παρουσιάζει:

α) βρίσκεται σε χαμηλότερο υψόμετρο από την Αθήνα, γι’ αυτό λειτουργούν αντλητικά συστήματα (πλωτά και χερσαία αντλιοστάσια) για να ανεβάζουν ψηλά το νερό. Για τη λειτουργία όμως των αντλιοστασίων καταναλώνεται μεγάλη ποσότητα ηλεκτρικής ενέργειας και επομένως είναι πολύ δαπανηρή η χρήση των νερών της Υλίκης.

β) στο βυθό και στις παρειές της υπάρχουν καταβόθρες απ’ όπου χάνεται μέχρι και το 30% του νερού. Έχουν γίνει απόπειρες για στεγανοποίηση του πυθμένα της λίμνης – να κλείσουν, δηλαδή, οι καταβόθρες αυτές – που όμως δεν έφεραν ουσιαστικά αποτελέσματα.


Γ) Φράγμα, Τεχνητή Λίμνη (Ταμιευτήρας) και Υδραγωγείο Μόρνου

 Στο διάστημα μεταξύ 1969-1979 κατασκευάστηκε φράγμα στον ποταμό Μόρνο, που βρίσκεται στο νομό Φωκίδος, καθώς και το υδραγωγείο του Μόρνου. Είναι το ψηλότερο φράγμα της Ευρώπης, ύψους 126 μ. Η τεχνητή λίμνη του Μόρνου έχει χωρητικότητα 780 εκατ. κ.μ. νερού. Από το Μόρνο το νερό φτάνει στην Αθήνα μέσω του υδραγωγείου του Μόρνου, που είναι ένα κανάλι ελεύθερης ροής και διασχίζει τους νομούς Φωκίδος, Βοιωτίας και Αττικής. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα υδραγωγεία στην Ευρώπη και έχει μήκος 192 χλμ.

Δ) Φράγμα και Τεχνητή Λίμνη (Ταμιευτήρας) Ευήνου

Το 1992 ξεκίνησε και το 2001 ολοκληρώθηκε και άρχισε να λειτουργεί το φράγμα στον ποταμό Εύηνο στο νομό Αιτωλοακαρνανίας. Το ύψος του είναι 124 μ. και η τεχνητή λίμνη έχει χωρητικότητα 140 εκατ. κ.μ. νερού.

Το νερό από τον Εύηνο μεταφέρεται πρώτα στην τεχνητή λίμνη του Μόρνου μέσω μιας ενωτικής σήραγγας, μήκους 29,4 χλμ. και κατόπιν μέσω του υδραγωγείου του Μόρνου φτάνει στην Αθήνα αφού έχει διασχίσει πρώτα 4 νομούς.

mother.gr

Ειδήσεις

Το ενδεχόμενο η Ελλάδα να χρειαστεί και επιπρόσθετη βοήθεια δήλωσε τη Δευτέρα ανώτατος αξιωματούχος στις Βρυξέλλες, στο περιθώριο δηλώσεων για το άτυπο EuroWorking Group. Με λίγα λόγια ο ευρωπαίος αξιωματούχος άφησε να εννοηθεί ότι ίσως η χώρα μας χρειαστεί να υπογράψει και νέο Μνημόνιο.

"Είναι ουσιαστικά θέμα των ελληνικών Αρχών". Ανέφερε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι αν η χώρα υποβάλλει σχετικό αίτημα θα εξεταστεί τρίτο πρόγραμμα στήριξης, αλλιώς η χρηματοδότηση της χώρας θα γίνεται κανονικά από τις αγορές".

Επίσης ο ίδιος αξιωματούχος σημείωσε χαρακτηριστικά ότι θα ήταν οξύμωρο η συμμετοχή του ΔΝΤ στη βοήθεια της Ελλάδας να συνεχιστεί και τον επόμενο χρόνο. Και αυτό διότι "η συμμετοχή της ευρωζώνης στο ελληνικό πρόγραμμα ολοκληρώνεται στα τέλη του έτους -ενώ αυτή του ΔΝΤ συνεχίζεται για ακόμη 15 μήνες".

Αυτό που αξίζει να σημειωθεί είναι το γεγονός ότι οι δηλώσεις αυτές έγιναν μόλις δύο ημέρες μετά τις εξαγγελίες Σαμαρά, σύμφωνα με τις οποίες «μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα η χώρα θα λάβει πιστοποίηση για τη βιωσιμότητα του χρέους».

Ως γνωστόν από την πρώτη του νέου έτους η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αποχωρούν από το πρόγραμμα, με το ΔΝΤ να έχει επανειλημμένα εκφράσει τις ανησυχίες του για το κατά πόσο η δανειολήπτρια Ελλάδα θα μπορέσει να σταθεί συνεπής στις υποχρεώσεις της. Το θέμα έχει απασχολήσει ανοιχτά το Ταμείο, με αποτέλεσμα να ακολουθεί εδώ και καιρό διαφορετική «ρότα» αναφορικά με το ζήτημα του ελληνικού χρέους από την Κομισιόν και την ΕΚΤ, τασσόμενο υπέρ μίας σημαντικής ελάφρυνσης.

Ενδεικτικό της κατάστασης που επικρατεί αναφορικά με τα χρήματα που αναμένεται να απαιτηθούν, εκτός από το δημοσιονομικό κενό για το 2015 και για μία επιπρόσθετη ένεση ρευστότητας στα ελληνικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα είναι ότι το ύψος των κόκκιινων δανείων, σύμφωνα με τις χθεσινές δηλώσεις του υπουργού Ανάπτυξης, Νίκου Δένδια, ανέρχονται στο δυσθεώρητο ποσό των 80 δισ. ευρώ.

news.gr

Ειδήσεις

Τι αποκαλύπτει νέα μεγάλη έρευνα της Kapa Research.Καταλυτική ήταν η επίδραση της πενταετούς οικονομικής κρίσης στις αντιλήψεις στην ελληνική κοινωνία, όπως προκύπτει από μεγάλη έρευνα της Kapa Research.

Μετά το πρώτο σοκ, φαίνεται να ακολούθησε μία διαδικασία προσαρμογής, διαμορφώνοντας νέες αντιλήψεις για την οικονομία, το κράτος, την εργασία και την παραγωγή, ενώ επικρατούν λογικές ζούγκλας στην αγοράς εργασίας.

Σύμφωνα με το «Βήμα της Κυριακής», στην έρευνα του φετινού Σεπτεμβρίου τα νοικοκυριά εμφανίζονται, σε σύγκριση με την αντίστοιχη έρευνα του περυσινού Φεβρουαρίου, λιγότερο απαισιόδοξα για την εξέλιξη των οικονομικών τους.

Όσον αφορά την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, το 40,5% εκτιμά ότι χειροτερεύει, το 34,1% ότι παραμένει η ίδια και το 25,1% ότι βελτιώνεται.

Η έρευνα καταγράφει μεταβολή στις καταναλωτικές συνήθειες, εμπιστοσύνη στους «παραδοσιακούς θεσμούς» και τις εκτιμήσεις για το ποιες οικονομικές δραστηριότητες θα μπορούσαν να συνεισφέρουν περισσότερο στην ανάκαμψη.

Στο ερώτημα ποια κοινωνικο-επαγγελματική ομάδα μπορεί να συνεισφέρει περισσότερο στην ανάπτυξη της χώρας τα επόμενα χρόνια, το 73,8% απαντά οι αγρότες, το 72% οι επιχειρηματίες και το 64,1% οι εφοπλιστές.

Στο ερώτημα ποιον θεσμό εμπιστεύεστε περισσότερο για την πρόοδο και την ευημερία της χώρας, το 43% απαντά τον Στρατό, το 40% τις επιχειρήσεις και το 33,7% την Αστυνομία. Στον αντίποδα βρίσκονται τα ΜΜΕ (1,9%), τα συνδικάτα (5,7%) και τα κόμματα (7,6%).

Επίσης, το 79,1% των ερωτηθέντων θεωρεί ως βασική προτεραιότητα της χώρας τη δημιουργία θέσεων εργασίας.

Οι Έλληνες θεωρούν ότι η φορολογία που τους επιβάλλεται είναι άδικη. Συγκεκριμένα, πιστεύουν σε ποσοστό 80,2% ότι η έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης είναι αδικαιολόγητος φόρος, ενώ το ποσοστό για τον ΕΝΦΙΑ αγγίζει το 66% και για το πετρέλαιο θέρμανσης το 75,5%.

Το 59,6% δηλώνει πως θα άλλαζε τομέα απασχόλησης ώστε να βρει δουλειά, ενώ 4 στους 10 (44,1%), λένε πως θα δέχονταν «μερική απασχόληση».

Το 41,9% των Ελλήνων, θα δέχονταν τη «μαύρη εργασία» και το 38,2%, δηλώνει ότι θα μετανάστευε σε άλλη χώρα για να βρει δουλειά.

newsbeast.gr

Ειδήσεις

Σε μια σπάνια συνέντευξη που έδωσε ο Οδυσσέας Ελύτης στον Ρένο Αποστολίδη στην Ἐφημερίδα Ἐλευθερία στις 15 Ιουνίου του 1958, τα λόγια του παραμένουν επίκαιρα.

Ζητεῖται ἡ γνώμη σας, κύριε Ἐλύτη, ἡ ἐντελῶς ἀνεπιφύλακτη καί ἀδέσμευτη, ἐπάνω σέὅ,τι θεωρεῖτε ὡς τήν πιό κεφαλαιώδη κακοδαιμονία τοῦ τόπου. Ἀπό τί κυρίως πάσχουμε καί τί πρωτίστως μᾶς λείπει; Ποιά θά ὀνομάζατε «πρώτη μάστιγα» τῆς νεοελληνικῆς ζωῆς;

Ἀπό τί πάσχουμε κυρίως; Θά σᾶς τό πῶ ἀμέσως: ἀπό μιά μόνιμο, πλήρη, καί κακοήθη ἀσυμφωνία μεταξύ τοῦ πνεύματος τῆς ἑκάστοτε ἡγεσίας μας καί τοῦ «ἤθους» πού χαρακτηρίζει τόν βαθύτερο ψυχικό πολιτισμό τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ στό σύνολο του!

Ἄ! Ἀρχίσαμε!… Μόνιμος, πλήρης καί κακοήθης ἀσυμφωνία!…

Βεβαίως! Ἀλλ᾿ ἀφῆστε με νά συνεχίσω. Αὐτή ἡ ασυμφωνία δέν εἶναι μιά συγκεκριμένη κακοδαιμονία, εἶναι, ὃμως, μιά αἰτία πού ἐξηγεῖ ὃλες τίς κακοδαιμονίες, μικρές καί μεγάλες, τοῦ τόπου αὐτοῦ. Ἀπό τήν ἡμέρα πού ἔγινε ἡ Ἑλλάδα κράτος ἕως σήμερα, οἱ πολιτικές πράξεις, θά ἔλεγε κανένας, ὅτι σχεδιάζονται καί ἐκτελοῦνται ἐρήμην τῶν ἀντιλήψεων γιά τή ζωή, καί γενικότερα τῶν ἰδανικῶν πού εἶχε διαμορφώσει ὁ Ἑλληνισμός μέσα στήν ὑγιή κοινοτική του ὀργάνωση καί στήν παράδοση τῶν μεγάλων ἀγώνων γιά τήν άνεξαρτησία του.

Ἡ φωνή τοῦ Μακρυγιάννη δέν ἔχει χάσει, οὔτε σήμερα ἀκόμη, τήν ἐπικαιρότητά της. Σημειῶστε ὅτι δέν βλέπω τό πρόβλημα ἀπό τήν ἀποκλειστική κοινωνική του πλευρά, οὔτε κάνω δημοκοπία.
Δημοκοπία ἀσφαλῶς ὄχι. Πολιτική, ὅμως, ναί. Τό ἐντοπίζετε, δηλαδή, [τό πρόβλημα] κυρίως μέσα στόν χώρο τῆς πολιτικῆς – ἤ κάνω λάθος; Στό κέντρο μάλιστα τοῦ δικοῦτης χώρου. Ἐκεῖ μᾶς πάει τό πρόβλημα πού θέσατε, τῶν σχέσεων μεταξύ λαοῦ καίἡγεσίας.

Μά ναί. Γιατί εἶναι βασικό. Εἶναι πρῶτο… κι ἄς εἶμαι ποιητής, ἐγώ πού τό λέω, μακριά πάντα ἀπό τήν «πολιτική».

Κοιτάξτε: ὁ λαός αὐτός κατά κανόνα ἐκλέγει τήν ἡγεσία του. Καί ὅμως, ὅταν αὐτή ἀναλάβει τήν εὐθύνη τῆς ἐξουσίας –εἴτε τήν ἀριστοκρατία ἐκπροσωπεῖ εἴτε τήν ἀστική τάξη εἴτε τό προλεταριάτο–, κατά ἕναν μυστηριώδη τρόπο ἀποξενώνεται ἀπό τή βάση πού τήν ἀνέδειξε, καί ἐνεργεῖ σάν νά βρισκόταν στό Τέξας ἤ στό Οὐζμπεκιστάν!

Στό Τέξας καί στό Οὐζμπεκιστάν; Ποιητικές χῶρες!… Ἤ μήπως θέλετε νά πεῖτε: «Σάν νά βρισκόταν στή χώρα τοῦἑκάστοτε ρυθμιστικοῦ ‘‘ξένου παράγοντος’’; Τοῦἑκάστοτε… ‘‘προστάτου’’ μας;» Μήπως ἐκεῖἀκριβῶς ἔγκειται τό κακό;

Τό εἶπα μέ τρόπο, ἀλλά βλέπω ὅτι τό θέλετε γυμνό. Καί δέν ἔχω ἀντίρρηση νά τό ξαναπῶ φανερά, καί πιό ἔντονα: ἕνας ἀπό τούς κυριότερους παράγοντες τῶν «παρεκκλίσεων» τῆς ἡγεσίας ἀπό τό ἦθος τοῦ λαοῦ μας, εἶναι ἡ ἐκ τοῦ ἀφανοῦς καί ἐκ τῶν ἔξω «προστατευτική» κατεύθυνση. Ἀποτέλεσμα καί αὐτό τῆς ἀπώλειας τοῦ ἕρματος, τῆς «παράδοσης».

Ἀντιλαμβάνομαι ὅτι στήν ἐποχή μας ἡ ἀλληλεξάρτηση τῶν ἐθνοτήτων εἶναι τόση, πού ἡ πολιτική δέν μπορεῖ ν᾿ ἀγνοήσει, ὥς ἕναν βαθμό, αὐτό πού θά λέγαμε «γενικότερη σκοπιμότητα». Ὅμως, ὑπάρχει τεράστια διαφορά ἀνάμεσα στήν «προσαρμοστική πολιτική» καί στή δουλοπρέπεια! Αὐτό εἶναι τό πιό εὐαίσθητο σημεῖο τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, «τό τιμιώτατόν του»!

Καί αὐτό τοῦ καταπατοῦν συνεχῶς, κατά τόν ἐξοργιστικότερο τρόπο, οἱ ἐκπρόσωποί του στήν ἐπίσημη διεθνῆ σκηνή!

Κι ὁ «ἐπίσημος» ὅρος τῆς δουλοπρέπειας αὐτῆς, κύριε Ἐλύτη; Μήπως εἶναιὑποκριτικότερος ἀπ᾿ τό «προσαρμοστική πολιτική»; Ἐξοργιστικότερος;
Δέν μ᾿ ἐνδιαφέρει ὁ ἐπίσημος ὅρος τῆς δουλοπρέπειας.

Μ᾿ ἐνδιαφέρει ἡ οὐσία. Κι ἐκεῖνο πού ξέρω εἶναι ὅτι μ᾿ αὐτά καί μ’ αὐτά ἐφτάσαμε σέ κάτι πού θά μοῦ ἐπιτρέψετε νά ὀνομάσω «ψευδοφάνεια». Ἔχουμε, δηλαδή, τήν τάση νά παρουσιαζόμαστε διαρκῶς διαφορετικοί απ’ ὅ,τι πραγματικά εἴμαστε. Καί δέν ὑπάρχει ἀσφαλέστερος δρόμος πρός τήν ἀποτυχία, εἴτε σάν ἄτομο σταδιοδρομεῖς εἴτε σάν σύνολο, ἀπό τήν ἔλλειψη τῆς γνησιότητας.

Τό κακό πάει πολύ μακριά.

Ὅλα τά διοικητικά μας συστήματα, οἱ κοινωνικοί μας θεσμοί, τά ἐκπαιδευτικά μας προγράμματα, ἀρχῆς γενομένης ἀπό τούς Βαυαρούς, πάρθηκαν μέ προχειρότατο τρόπο ἀπό ἔξω, καί κόπηκαν καί ράφτηκαν ὅπως ὅπως ἐπάνω σ᾿ ἕνα σῶμα μέ ἄλλες διαστάσεις καί ἄλλους ὅρους ἀναπνοῆς.

«Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΠΕΤΥΧΕ ΩΣ ΓΕΝΟΣ ΑΛΛ᾿ ΑΠΕΤΥΧΕ ΩΣ ΚΡΑΤΟΣ»
Ὥστε, λοιπόν, ζητᾶτε «δικούς μας ὅρους ἀναπνοῆς»!

Ναί. Καί δέν πρόκειται βέβαια γιά «προγονοπληξία». Τά λέω, ἄλλωστε, αὐτά ἐγώ πού, σ᾿ ἕναν τομέα ὅπως ὁ δικός μου, κήρυξα μέ φανατισμό τήν ἀνάγκη τῆς ἐπικοινωνίας μας μέ τό διεθνές πνεῦμα, καί πού σήμερα μέ ἐμπιστοσύνη ἀποβλέπω στή διαμόρφωση ἑνός ἑνιαίου εύρωπαϊκοῦ σχήματος, ὅπου νά ἔχει τή θέση της ἡ Ἑλλάδα.

Μέ τή διαφορά ὅτι ὁ μηχανισμός τῆς ἀφομοιώσεως τῶν στοιχείων τῆς προόδου πρέπει νά λειτουργεῖ σωστά, καί νά βασίζεται σέ μιά γερή καί φυσιολογικά ἀναπτυγμένη παιδεία. Ἐνῶ σ’ ἐμᾶς, ὄχι μόνον δέν λειτουργεῖ σωστά, ἀλλά δέν ὑπάρχει κἄν ὁ μηχανισμός αὐτός γιά νά λειτουργήσει!

Καί μέ τή διαφορά ἀκόμη ὅτι, ἐκτός ἀπό ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις, ἡ ἡγετική μας τάξη, στό κεφάλαιο τῆς ἑλληνικῆς παιδείας, ἔχει μαῦρα μεσάνυχτα! Κοιτάξετε μέ προσοχή τά ἔντυπα πού εκδίδει ἡ ἴδια, ἤ πού προτιμᾶ νά διαβάζει, τά διαμερίσματα ὅπου κατοικεῖ, τίς διασκεδάσεις πού κάνει, τή στάση της ἀπέναντι στή ζωή. Οὔτε μιά σταγόνα γνησιότητας!

Πῶς θέλετε, λοιπόν, ν᾿ ἀναθρέψει σωστά τή νέα γενιά; Ἀπό τά πρῶτα διαβάσματα πού θά κάνει ἕνα παιδί ὥς τά διάφορα στοιχεῖα πού θά συναντήσει στό καθημερινό του περιβάλλον, καί πού θά διαμορφώσουν τό γοῦστο του, μιά συνεχής καί άδιάκοπη πλαστογραφία καί τίποτε ἄλλο!

Θά μοῦ πεῖτε: εἶσαι λογοτέχνης, καλαμαράς, καί βλέπεις τά πράγματα ἀπό τή μεριά πού σέ πονᾶνε. Ὄχι, καθόλου! Καί νά μοῦ έπιτρέψετε νά ἐπιμείνω. Ὅλα τά ἄλλα κακά πού θά μποροῦσα νά καταγγείλω –ἡ ἔλλειψη οὐσιαστικῆς ἀποκεντρώσεως καί αὐτοδιοικήσεως, ἡ ἔλλειψη προγραμματισμοῦ γιά τήν πλουτοπαραγωγική ἀνάπτυξη τῆς χώρας, ἀκόμη καί ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖο ἀσκεῖται ἡ ἐξωτερική μας πολιτική– εἶναι ζητήματα βαθύτερης ἑλληνικῆς παιδείας! Ἀπό τήν ἄποψη ὅτι μόνον αυτή μπορεῖ νά προικίσει ἕναν ἡγέτη μέ τήν ἀπαραίτητη εὐαισθησία πού χρειάζεται γιά νά ἐνστερνιστεῖ, καί ἀντιστοίχως νά ἀποδώσει, τό ἦθος τοῦ λαοῦ.

Γιατί αὐτός ὁ λαός, πού τήν ἔννοιά του τήν ἔχουμε παραμορφώσει σέ σημεῖο νά μήν τήν ἀναγνωρίζουμε, αὐτός ἔχει φτιάξει ὅ,τι καλό ὑπάρχει – ἄν ὑπάρχει κάτι καλό σ᾿ αὐτόν τόν τόπο! Καί αὐτός, στίς ὧρες τοῦ κινδύνου, καί στό πεῖσμα τῆς συστηματικῆς ἡττοπαθείας τῶν ἀρχηγῶν του, αἴρεται, χάρη σ᾿ ἕναν ἀόρατο, εὐλογημένο μηχανισμό, στά ὕψη πού ἀπαιτεῖ τό θαῦμα!
Ὅσο, λοιπόν, καί ἄν εἶναι λυπηρό, πρέπει νά τό πῶ: ὁ Ἑλληνισμός, γιά τήν ὥρα τουλάχιστον, ἐπέτυχε ὡς γένος, ἀλλ᾿ ἀπέτυχε ὡς κράτος! Καί παρακαλῶ νύχτα μέρα τόν Θεό, καί τό μέλλον, νά μέ διαψεύσουν.

Πρίν κλείσομε, κύριε Ἐλύτη, τη συνέντευξη, κάτι πού ἐθίξατε στήν ἀρχή, τό τῆς παλαιᾶς ὑγιοῦς κοινοτικῆς ὀργανώσεως τοῦ λαοῦ μας, πού ἔχει χαθεῖ πιά, πῶς νομίζετεὅτι θά μποροῦσε ν’ ἀναβιώσει; «Αν κατεβάλλετο προσπάθεια», πρός ποιά κατεύθυνση;

Σέ μιάν ἀναβίωση αὐθεντική δέν εἶναι δυνατόν πιά νά ἐλπίζουμε – ἀλίμονο! Ἑκατόν τριάντα καί πλέον ἔτη ἀχρησίας εἶναι ἀρκετά γιά ν᾿ ἀτροφήσουν ἀκόμη καί οἱ πιό ζωντανοί θεσμοί.

Ὡστόσο, ὑπάρχει τρόπος νά πλησιάσουμε, μέ σωφροσύνη καί μελέτη, στή λύση τοῦ προβλήματος, καί αὐτό σαφώς πρός τήν πλευρά τῆς αὐτοδιοικήσεως, μέ τήν πιό αὐστηρή της ἔννοια.

Δέν εἶμαι ἀρμόδιος βέβαια νά σᾶς προτείνω σχέδια. Θά ἤθελα μόνο νά κάνω δύο παρατηρήσεις: ἡ μία εἶναι ὅτι κάθε ἀπόπειρα πρός τήν κατεύθυνση αὐτή θά πρέπει νά βασιστεῖ στή φυσική καί ἱστορική διαίρεση τῆς χώρας σέ μεγάλα διαμερίσματα, πού εἶναι μιά πραγματικότητα δοσμένη, καί ὄχι στή θεωρητική τῆς γεωοικονομίας, ὅπως ἄκουσα νά ὑποστηρίζεται ἀπό πολλούς. Θά εἶναι μεγάλο σφάλμα νά παραγνωριστοῦν οἱ ψυχολογικοί παράγοντες, ἀπό τούς ὁποίους πολλές φορές ἐξαρτᾶται τό μεγαλύτερο μέρος της ἐπιτυχίας.

Ἡ ἄλλη παρατήρηση εἶναι ὅτι τά μεγάλα αὐτά διαμερίσματα (μέσα στά ἑλληνικά μέτρα πάντοτε) θά πρέπει νά ὑποδιαιρεθοῦν σέ πολλές μικρές μονάδες, στενότερες καί ἀπό τήν ἐπαρχία, μέ ἀρχές δικές τους καί μέ τή δυνατότητα γιά κοινοπραξίες, προπάντων σέ ὅ,τι ἀφορᾶ τή γεωργία.

Γιατί ὁ πρῶτος ἀντικειμενικός σκοπός εἶναι νά λυτρωθεῖ ὁ πολίτης ἀπό τό «ταμπού» τῆς ἐξουσίας! Καί θά λυτρωθεῖ μόνον ἄν ἔχει τρόπο νά παρακολουθεῖ ἀπό κοντά ποῦ καί πῶς ἀξιοποιοῦνται οἱ θυσίες του, οἰκονομικές καί ἄλλες, πού σήμερα καταβροχθίζονται ἀπό ἕνα μακρινό καί ἀόρατο Φάντασμα.

 theinsider.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.