Η βύθιση του βρετανικού υπερωκεάνιου που έφερε το όνομα Τιτανικός είχε συγκλονίσει την ανθρωπότητα απ’άκρη σ’άκρη. Ποιός θα το πίστευε ότι αυτό το τεράστιο πλοίο θα κατέληγε στις 15 Απριλίου του 1912 στον βυθό του Βορείου Ατλαντικού! Πάνω από 1.500 ανθρώπινες ψυχές θα χάνονταν σε ένα από τα πιο θανατηφόρα δυστυχήματα της σύγχρονης Ιστορίας.

 Στην ουσία ήταν το πρώτο και δυστυχώς τελυταίο του ταξίδι. Ο τελικός προορισμός ήταν το λιμάνι της  Νέας Υόρκης στο οποίο το υπερωκεάνιο έπρεπε βάσει προγραμματισμού να φθάσει στις 17 Απριλίου. Ο Τιτανικός θα αναχωρούσε στις 12 το μεσημέρι από το Σαουθάμπτον και οι 922 επιβάτες ήταν φανερά ενθουσιασμένοι. Ανάμεσα σε αυτούς ήταν πολύ πλούσιοι άνθρωποι, μετανάστες από Μεγάλη Βρετανία κι άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Παρόλο που ο κατασκεαυστής του πλοίου είχε επιμείνει στην άνεση στην χλιδή και στα προηγμένα χαρακτηριστικά ασφαλείας, ο αριθμός των σωστικών λέμβων δεν ήταν διόλου επαρκής.

 Κάποιες ώρες μετά την αναχώρησή του έφτασε στο Χερβούργο της Γαλλίας κι έπειτα στο Κουίνσταουν της Αυστραλίας από τα λιμάνια των οποίων θα επιβιβάζονταν κι άλλα άτομα. Ο 62χρονος πλοίαρχος Έντουαρτ Τζον Σμιθ έμοιζε η ιδανική επιλογή για το κουμαντάρισμα του Τιτανικού αφού κουβαλούσε μια εμπειρία πολλών ετών.

Στις 14 Απριλίου κι ενώ είχαν περάσει μόλις τέσσερις μέρες από την διάσχιση του Ωκεανού, το πλοίο που είχε χαρακτηριστεί “αβύθιστο” θα συγκρουστεί με παγόβουνο 375 περίπου μίλια νότια της Νέας Γης. Η σύγκρουση αυτή προκάλεσε κάμψη προς τα μέσα στις πλάκες του υπερωκεάνιου κατά μήκος της δεξιάς πλευράς και διέρρρηξε πέντε από τα δεκαέξι υδατοστεγή διαμερίσματα.

 Επιβάτες και κάποια μέλη του πληρώματος επιβιβάστηκαν σε σωστικές λέμβους ενώ πάρα πολλοί άνδρες αναγκάστηκαν να μείνουν στο πλοίο εξαιτίας του “πρώτα γυναίκες και παιδιά “ που επιβλήθηκε από ορισμένους αξιωματικούς.

Ο Τιτανικός δεν θα έφτανε ποτέ στον τελικό του προορισμό καθώς τα καταστρώματα άρχιζαν να γεμίζουν νερά, η βύθιση ήταν πλέον θέμα χρόνου. Λίγο πριν τις 2:20 π.μ ο Τιτανικός ο οποίος έχει πλέον σπάσει στα δύο άρχισε να βυθίζεται ταχύτερα.

Ένα από τα τόσα τραγικά τα ναυαγίου:Κανείς μηχανικός από το μηχανοστάσσιο δεν σώθηκε αφού έμειναν εκεί για να διατηρήσουν την πρόωση (κίνηση) του πλοίου δίνοντας έτσι την δυνατότητα σε περισσότερους επιβάτες να σωθούν.

Αυτοί που τελικά κατάφεραν να μπουν σε σωσίβια λέμβο χρεώθηκαν 1 δολάριο την λέξη για να στείλουν τηλεγράφημα μέσα από την λέμβο. Το ναυάγιο παραμένει στον βυθό σπασμένο στα δύο και σταδιακά αποσυντίθεται.

Γράφει η Χριστίνα Καρρά

https://www.forwoman.gr/index.php