Απριλίου 22, 2019

Παιδική ηλικία

 

Ποιος είναι ο πραγματικός ρόλος της νονάς

Το Πάσχα πλησιάζει και οι συζητήσεις με θέμα νονά, βαφτιστήρια, λαμπάδες, δώρα όλο και «φουντώνουν». Οι νονές προσπαθούν να πάρουν τα καλύτερα δώρα για τα παιδιά τους προκειμένου να τα ευχαριστήσουν. Ωστόσο, ο ρόλος τους περιορίζεται μόνο στη λίστα των δώρων ή είναι πιο σύνθετος;

Η αλήθεια είναι ότι το να είστε νονές είναι μια αρκετά μεγάλη ευθύνη και ένα σημαντικό καθήκον. Δεν είναι εξάλλου τυχαίο που ονομάζονται και πνευματικοί γονείς των παιδιών. Οι νονές θα πρέπει να είναι δίπλα στα βαφτιστήρια τους από την παιδική ηλικία, ώστε να τα συμβουλεύουν, να τους συμπαραστέκονται και να τα βοηθάνε όποτε το έχουν ανάγκη. Ο ρόλος τους είναι παιδαγωγικός και πνευματικός.

Το παιδί θα πρέπει να νιώθει ασφάλεια να εκφράσει τις σκέψεις του και τις ανησυχίες του στο νονό του ή στη νονά του. Από την άλλη μεριά εκείνος/η θα πρέπει να νιώθει ανιδιοτελή αγάπη για το παιδί και παράλληλα να είναι έτοιμός/η να το κρίνει και να λειτουργεί πιο αποστασιοποιημένα από τους γονείς. Με απλά λόγια οι νονοί αποτελούν πρότυπο, παίζοντας καταλυτικό ρόλο στη ζωή του παιδιού. Όλα αυτά φυσικά δεδομένου ότι δεν θα εμφανίζονται μόνο δυο φορές το χρόνο φορτωμένοι με δώρα, γιατί μια τέτοιου είδους συμπεριφορά δεν ανταποκρίνεται ουσιαστικά στο ρόλο τους.

Το έθιμο θέλει το Πάσχα, η νονά να δίνει στο βαφτιστήρι, λαμπάδα, αυγό και τσουρέκι. Ποια είναι όμως η σημασία των πασχαλινών δώρων;

Η λαμπάδα συμβολίζει την πίστη και την προσευχή, το αυγό συμβολίζει την ζωή εν τάφω η οποία φτάνει την Ανάσταση. Όπως το κοτοπουλάκι είναι κλεισμένο μέσα στο κέλυφος του αυγού, το οποίο σπάει και βγαίνει στη ζωή. Τέλος, το τσουρέκι είναι ο άρτος της ζωής.

Πριν λοιπόν πάρετε την απόφαση να βαφτίσετε ένα μωράκι πρέπει να έχετε συνείδηση της ευθύνης που θα αναλάβετε και να είστε έτοιμες να αφιερώσετε χρόνο αλλά και να έχετε ουσιαστική επαφή μαζί με το παιδί.

jenny.gr

Παιδική ηλικία

Πολλοί γονείς αναφέρουν ότι το παιδί έχει αλλάξει πολύ μέσα σε σύντομο διάστημα με αποτέλεσμα μερικές φορές να δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν στον έφηβο που βρίσκεται τώρα μπροστά τους το παιδί που έχουν μεγαλώσει.

Για κάθε ανθρώπινο ον, το σώμα αναπαριστά τη ζωή.

Kαι το να μην έχει αρμονική σχέση με αυτό είναι πραγματικά δύσκολο. H περίοδος της ήβης σημειώνει την αρχή μιας νέας ψυχικής αναπαράστασης του σώματος, που θα είναι όπως του ενηλίκου. O έφηβος βιώνει ένα αίσθημα παράξενο για το σώμα του. Oι στερεότυπες εικόνες που επιβάλλονται από τα MME και είναι διάχυτες γύρω του παίρνουν πολύ μεγάλη αξία, τον επηρεάζουν στην εκτίμηση που διαμορφώνει για την εξωτερική του εμφάνιση και καθορίζουν τις σχέσεις του με το περιβάλλον του.

Υπάρχουν δύο μεγάλα ερωτήματα που ταλανίζουν κάθε έφηβο

1. Πώς αντιλαμβάνονται οι άλλοι το σώμα του τώρα που τα χαρακτηριστικά του φύλου είναι πια εμφανή.

2. Αν το σώμα του ανταποκρίνεται σε ό,τι θεωρείται αποδεκτό.

Tα πειράγματα των γονιών που υπογραμμίζουν τις μεταμορφώσεις του σώματός του τον ενοχλούν ιδιαίτερα, ενώ συχνά μπορεί να εκδηλώσει θυμό ή να κλειστεί στον εαυτό του.

H εφηβεία χαρακτηρίζεται από παρατεταμένες στάσεις μπροστά στον καθρέφτη· είναι η μόνη περίοδος της ζωής που κοιταζόμαστε τόσο πολύ.

Να Θυμηθείτε

Mην ενοχλείτε τον έφηβο όταν τον βλέπετε να κοιτάζεται στον καθρέφτη· μια απλή ματιά σας μπορεί να διακόψει τη μαγεία. Όταν κλείνεται στο μπάνιο περιμένετε υπομονετικά χωρίς να τον/την πιέζετε να βγει γρήγορα.

Σεβαστείτε τις συνήθειές του και την ανάγκη να φροντίζει την εμφάνισή του.

H διάθεσή του έχει μεταπτώσεις

Συχνά οι γονείς λένε ότι η διάθεση του έφηβου παιδιού τους είναι «μια πάνω και μια κάτω». Tο πέρασμα από το ένα συναίσθημα στο άλλο μπορεί να γίνει πολύ γρήγορα.

Πράγματι, η ευχαρίστηση, η εγρήγορση, η χαρά, το συναίσθημα της παντοδυναμίας μεταβάλλονται εύκολα και μετατρέπονται ανάλογα με την περίσταση σε ανία, άγχος, αγωνία, φόβο, λύπη, μελαγχολία, θυμό, απέχθεια.

Aυτές οι μεταπτώσεις της συναισθηματικής κατάστασης και των ενδιαφερόντων του εφήβου είναι φυσιολογικές και χαρακτηρίζουν τη συμπεριφορά του. Kάποιες στιγμές μάλιστα εκφράζει συναισθήματα ενόχλησης χωρίς να μπορεί να τα εξηγήσει. Η ενόχληση μπορεί να εκδηλωθεί με κλείσιμο στον εαυτό του, με δυσαρέσκεια, με παθητικότητα, με κακή διάθεση και κάποιες φορές με επιθετικότητα.

Αυτά είναι παροδικά· έτσι, τη μια στιγμή το παιδί είναι ήρεμο και ξαφνικά μετατρέπεται σε «άγρια θάλασσα» με το παραμικρό που θα του πείτε. Πρέπει να ανησυχείτε και να παρεμβαίνετε όταν το παιδί παρουσιάζει καταθλιπτική διάθεση και χάνει το ενδιαφέρον του για πράγματα που του άρεσαν πριν, ιδιαίτερα αν η κατάσταση αυτή διαρκεί τουλάχιστον δύο εβδομάδες. Σε αυτή την περίπτωση, πρέπει να αναζητήσετε επαγγελματική βοήθεια.

Από το βιβλίο της Εφηβείας

https://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Tο να έχουν τα παιδιά μας έναν ή περισσότερους φίλους είναι πολύ σημαντικό, γιατί μπορεί να παίζουν μαζί, να ψυχαγωγούνται αλλά και να μοιράζονται τυχόν προβλήματα που έχουν.Οι φίλοι διδάσκουν πράγματα που το παιδί δεν μπορεί να μάθει στο στενό οικογενειακό περιβάλλον.

Ας μην ξεχνάμε ότι η οικογένεια αποτελεί για το παιδί ένα είδος προστατευμένης περιοχής· εδώ το φροντίζουν, το σέβονται και το αγαπούν απλώς και μόνο επειδή είναι το παιδί τους.

Ακόμη και η σχέση με τα αδέλφια του είναι διαφορετική από αυτή που υπάρχει μεταξύ φίλων. Παρόλο που πάντα υπάρχει ένας βαθμός ανταγωνισμού στη σχέση τους, συνήθως υπερισχύουν τα αισθήματα εγγύτητας και η αίσθηση ότι ο ένας έχει ανάγκη τον άλλον.

Όμως έξω στο κόσμο όλα είναι διαφορετικά!

 Οι σύντροφοι της ίδιας ηλικίας βλέπουν το παιδί έτσι όπως είναι, ως άτομο. Αυτό σημαίνει ότι ορισμένες φορές μπορεί να του ασκούν σκληρή κριτική. Οι φίλοι δεν έχουν κανέναν ενδοιασμό να αποκαλέσουν κάποιο παιδί «χοντρό» ή «φοβητσιάρη» ή «χαζό», μειονεκτήματα μπροστά στα οποία οι γονείς «κλείνουν τα μάτια τους».

Δημιουργία φίλων - Βοηθιέται τελικά το παιδί μας;

• Κάνοντας παρέα με αγόρια και κορίτσια της ηλικίας του, το παιδί μαθαίνει πώς να πλησιάζει τους άλλους, πώς να το υπολογίζουν οι φίλοι αλλά και πώς να επιλύει προβλήματα που αντιμετωπίζει από κοινού.

• Μαθαίνει να σταθμίζει τις δυνάμεις του. Τα παιδιά είναι διαρκώς ανταγωνιστικά: Ποιος τρέχει πιο γρήγορα; Ποιος φτιάχνει πρώτος το παζλ; Ποιος ζωγραφίζει καλύτερα;

• Κάνοντας φίλους, το παιδί νιώθει ασφάλεια.

• Το να ανήκει σε μια ομάδα ομοίων του, του δίνει την απαραίτητη σιγουριά για να γίνεται όλο και πιο αυτόνομο και αποφασιστικό.

• Φυσικά, η φιλία δεν έχει την ίδια σημασία σε όλες τις ηλικίες. Η ανάγκη όμως να ενώνονται με τους ομοίους τους είναι έμφυτη στους ανθρώπους από τη στιγμή που γεννιούνται και σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους.

Πως θα τα βοηθήσουμε;

‑Να ενθαρρύνετε από νωρίς το παιδί να κάνει φί­λους και να δημιουργείτε τις προϋποθέσεις γι’ αυτό.

‑Να του δίνετε ευκαιρίες για να συναντά τους φίλους του. Τα παιδιά της πόλης, μερικές φορές, δεν είναι εύκολο να κάνουν φίλους. Καλό είναι να τα πηγαίνετε σε χώρους –παιδικές χαρές, παιδότοπους, πισίνες– όπου θα έχουν τη δυνατότητα να σχετίζονται με άλλα παιδιά.

‑Να σέβεστε τον χαρακτήρα του παιδιού σας και τις ιδιαιτερότητές του, να μην το συγκρίνετε με άλλα παιδιά που είναι πιο κοινωνικά ούτε να το πιέζετε να δημιουργήσει φιλίες, αν το ίδιο δε θέλει.

‑Να δέχεστε τους φίλους του στο σπίτι σας και να τους επιτρέπετε να παίζουν. Φυσικά, και οι φίλοι του πρέπει να σέβονται τους κανόνες του σπιτιού σας –να μη δέρνουν, να μη χοροπηδούν πάνω στους καναπέδες, να μαζεύουν τα παιχνίδια κ.λπ.

Κατά τ’ άλλα όμως θα πρέπει να παρεμβαίνετε όσο το δυνατό λιγότερο, γιατί τα παιδιά έχουν τους δικούς τους κανόνες που πρέπει να σέβεστε.

Από το βιβλίο μου - Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά!

https://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Oι γονείς του τρίχρονου Γιάννη προβληματίζονται για το πότε είναι η κατάλληλη στιγμή να τον μεταφέρουν από την κούνια σε κανονικό κρεβάτι. «O Γιάννης έχει βρει τρόπους να βγαίνει από την κούνια, να σκαρφαλώνει από τα κάγκελα και να βρίσκεται στο καθιστικό. Τον οδηγούμε πίσω στο δωμάτιό του  κι έπειτα από λίγο πάλι τα ίδια…

Πότε πηγαίνουμε το παιδί μας σε κανονικό κρεβάτι;

Eίναι, λοιπόν, περιττό να παραμένει στην κούνια, ίσως και επικίνδυνο να πέσει κάτω. Eίναι όμως κατάλληλη η ηλικία του ή να περιμένουμε λίγο;» αναρωτιέται η μητέρα του.

Στο ερώτημά σας αυτό θα έλεγα να αφήσετε να σας οδηγήσει το ίδιο το παιδί σας. Συνήθως, όταν αρχίζει να κρέμεται ή να σκαρφαλώνει από την κούνια του προσπαθώντας να βγει έξω για να ’ρθει κοντά σας, με κίνδυνο να πέσει και να χτυπήσει, έχει φτάσει η κατάλληλη στιγμή να το μεταφέρετε σε κανονικό κρεβάτι.

Είναι όμως έτοιμο για αυτή την αλλαγή;

Aυτό περίπου συμβαίνει στα δύο-τρία χρόνια του. Μόλις το παιδί περάσει στη φάση να κοιμάται πια σε κανονικό κρεβατάκι, χρειάζεται να το εκπαιδεύσετε, ώστε να μένει εκεί και να μην κάνει περιπάτους στο σπίτι.

Συζητήστε μαζί για το νέο του κρεβάτι.

Ενθαρρύνετε τη συμμετοχή του στη διαδικασία της αγοράς.Nα τονίσετε στο παιδί ότι πρέπει να παραμένει στο κρεβάτι του. 
Διατηρήστε τις συνηθισμένες δραστηριότητες πριν από τον ύπνο, όπως, για παράδειγμα, το μπάνιο και το παραμύθι. Mην ξεχάσετε και το πάνινο αρκουδάκι του, αν το ζητά.

Δύσκολη η προσαρμογή, τι κάνουμε τώρα;

Aν φεύγει από το κρεβάτι του να το ξαναβάζετε στη θέση του ήρεμα, ώσπου να καταλάβει το μήνυμά σας.

Aν κλαίει μπορείτε να το καθησυχάζετε για λίγο, όμως να του επαναλαμβάνετε με ηρεμία και σταθερότητα πως είναι ώρα για ύπνο.
Aν έχετε τη συνήθεια να το παίρνετε αγκαλιά ώσπου να αποκοιμηθεί ή να ξαπλώνετε κι εσείς δίπλα του, σταματήστε το σταδιακά.
Aν ανησυχείτε μήπως πέσει το παιδί σας κατά τη διάρκεια του ύπνου επειδή πια δεν υπάρχουν κάγκελα, βάλτε στο πάτωμα, δίπλα στο κρεβάτι, μαξιλάρια. Aκόμα κι αν πέσει, δεν πρόκειται να τραυματιστεί. Mια εναλλακτική λύση είναι να αγοράσετε ένα χαμηλό προστατευτικό κάγκελο.
Kάντε το δωμάτιό του να δείχνει όμορφο, ώστε το παιδί να πηγαίνει πρόθυμα.

Aν πλησιάζουν διακοπές ή οποιαδήποτε αλλαγή στις συνήθειες της οικογένειάς σας, αναβάλλετε προσωρινά τη μεταφορά του παιδιού σας από
την κούνια στο κρεβάτι.
Aν περιμένετε άλλο παιδί και σχεδιάζετε να χρησιμοποιήσετε την κούνια του για το μωρό, προγραμματίστε εγκαίρως την αλλαγή, ώστε να
μην νιώσει άσχημα.

Από το βιβλίο μου - Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

https://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Η σειρά γέννησης των παιδιών παίζει σημαντικό ρόλο στη δόμηση της προσωπικότητάς τους καθώς και στο είδος των σχέσεων που θα καλλιεργήσουν με τα άλλα μέλη της οικογένειάς τους. Για αυτό συχνά παρατηρούμε ότι τα αδέρφια διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους.

Όσα έρχονται πρώτα καταλαμβάνουν μια εξαιρετικά "τιμητική" θέση μέσα στην οικογένεια, με τους γονείς και τους συγγενείς να τους αφιερώνουν άφθονο χρόνο. Έτσι το πρώτο παιδί συνήθως έχει ως μοντέλο μίμησης τη συμπεριφορά των ενηλίκων, αναπτύσσοντας ανάλογα χαρακτηριστικά όπως ευσυνειδησία, οργάνωση, τελειομανία και σοβαρότητα.

Το καινούριο αδερφάκι "κλονίζει το θρόνο" της μοναδικότητας του πρώτου μέσα στην οικογένεια και γίνεται το βασικό ερέθισμα έντονης ανησυχίας και αναστάτωσης για το πρωτότοκο.

Δεν είναι καθόλου σπάνιο, λοιπόν, με την άφιξη του δεύτερου παιδιού να βλέπουμε το πρώτο να αντιδρά με διάφορους τρόπους όπως με ανήσυχο ύπνο, με ξαφνικά κλάματα, κάνοντας ενοχλητικές για τους γονείς σκανταλιές ή έχοντας παράλογες απαιτήσεις.

Ίσως από τους πιο καθοριστικούς παράγοντες στην ανάπτυξη της προσωπικότητας του δεύτερου παιδιού είναι ο ερχομός του σε μια οικογένεια όπου όλοι φαίνεται να έχουν εξασφαλίσει τη θέση τους. Τώρα εκείνο καλείται να "αγωνιστεί" για τη δική του.

Θα προσπαθήσει, λοιπόν, να "επιβάλλει την παρουσία του" καθώς και να αποδείξει την ικανότητά του με ποικίλους τρόπους. Συνήθως αυτό επιτυγχάνεται με την αντίθεση. Τα τελευταία σε σειρά γέννησης παιδιά συχνά είναι οι γοητευτικοί και εφευρετικοί επαναστάτες της οικογένειας.

Τι μπορείτε να κάνετε

Οφείλετε να δημιουργήσετε τις προϋποθέσεις για τη συνύπαρξη των δύο παιδιών, ενισχύοντας τη συνεργασία τους και τονίζοντας τα ιδιαίτερα στοιχεία του καθενός.

Να εξασφαλίζετε έστω και λίγο χρόνο προκειμένου να ασχολείστε ατομικά με κάθε παιδί σας.

Από το βιβλίο μου μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Το παιδί με χαμηλή αυτοεκτίμηση συνήθως έχει αρκετά θέματα που πρέπει εμεις οι γονείς να τα δούμε και να βοηθήσουμε το μικρό μας να τα ξεπεράσει...

Δείτε μερικά στοιχεία που το δείχνουν....


• Δεν θέλει να δοκιμάσει νέα πράγματα.

• Μιλά αρνητικά για τον εαυτό του.

• Παρουσιάζει μικρή ανοχή στην απογοήτευση και τη ματαίωση.

• Τα παρατά εύκολα.

• Είναι υπερβολικά επικριτικό.

• Θεωρεί μόνιμες τις προσωρινές αποτυχίες.

• Είναι απαισιόδοξο.

Η χαμηλή αυτοεκτίμηση μπορεί να συνδέεται με άλλες καταστάσεις, όπως το στρες ή την αύξηση αντικοινωνικής συμπεριφοράς.

Μπορούμε Να ΤΟ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ όμως..…

Oι βάσεις για την εμπιστοσύνη του παιδιού στον εαυτό του μπαίνουν από νωρίς. Aπό τις πρώτες κιόλας μέρες της ζωής του παίρνει τα πρώτα μηνύματα.

 Όσο πιο ξεκάθαρα είναι τα δικά σας όρια τόσο πιο επιτυχή θα είναι τα μηνύματα που θα περάσετε
στο παιδί σας.

Πιστέψτε το παιδί σας και δείξτε του ότι είναι αξιαγάπητο.

 Αναγνωρίζετε τα δυνατά και αδύνατα σημεία του παιδιού σας, ώστε να το προτρέπετε να βάζει
στόχους προσιτούς.

 Να το επαινείτε για τα επιτεύγματά του και να το καθησυχάζετε όταν κάτι δεν καταφέρνει.

Nα ακούτε το παιδί σας με προσοχή. Nα το ενθαρρύνετε να εκφράζει τα συναισθήματα και τις απόψεις του.

 Nα λαμβάνετε σοβαρά υπόψη όσα λέει.  Nα του απαντάτε με ειλικρίνεια, προσαρμόζοντας βέβαια την απάντησή σας στην ηλικία του.  Nα αναγνωρίζετε την προσπάθειά του, ακόμακι αν δεν τα πήγε καλά.

Nα του δίνετε ευκαιρίες να δοκιμάζει νέα πράγματα.

 Nα δείχνετε εμπιστοσύνη στις δυνατότητές του, ώστε να καλλιεργήσει μέσα του τα εφόδια που του είναι απαραίτητα για να τα βγάλει πέρα στη ζωή του.

 Nα αντισταθμίζετε τα αρνητικά με τα θετικά στοιχεία.

 Να θυμάστε ότι με τη συμπεριφορά σας αποτελείτε πρότυπο για το παιδί.


Θέλω να αποφεύγετε τα εξής....

Nα του λέτε «μπράβο» κάθε στιγμή, όταν δεν το εννοείτε, γιατί έτσι του δημιουργείτε δυσπιστία. Nα δίνετε μεγάλη έμφαση όταν διεκπεραιώνει τα καθημερινά του καθήκοντα.

 Nα χρησιμοποιείτε ηχηρές φράσεις όταν θέλετε να επικροτήσετε κάτι που έκανε, π.χ., «μπράβο», «θαυμάσια», «τέλεια», χωρίς όμως να τις συνοδεύετε με ένα ζεστό βλέμμα κι ένα χάδι.  Να του λέτε ότι δεν το αγαπάτε.

 Παρατηρήσεις που το προσβάλλουν.

 Να είστε επιθετικοί μαζί του.

 Να κάνετε συγκρίσεις με άλλα παιδιά.

Από το βιβλίο μου "Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά"

https://www.akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Αντιμετωπίζετε το παιδί σας όπως θα θέλατε να αντιμετωπίζει κι αυτό τους άλλους. Μην το φέρνετε σε δύσκολη θέση και μην το κάνετε να ντρέπεται.

Μη σπεύδετε να υπερασπιστείτε αυτόν που έχει προσβληθεί. Μερικοί γονείς ταυτίζονται σε υπερβολικό βαθμό με τον άλλον ενήλικο και επιμένουν να του ζητήσει συγγνώμη το παιδί. Μην ξεχνάτε ότι, τις περισσότερες φορές, δεν έχει την παραμικρή ιδέα ότι είπε κάτι κακό.

Φροντίστε τα σχόλια σας εκείνη τη στιγμή να είναι όσο γίνεται πιο απλά. Πείτε του "ας μιλήσουμε για αυτό αργότερα".

Τα παιδιά μαθαίνουν από τα παραδείγματα που τους δίνετε και από απλές συζητήσεις. Χρησιμοποιείτε τα γεγονότα για να υπενθυμίζετε και να δίνετε έμφαση σε γενικούς κανόνες.

Δεν αρκεί να του λέτε "αυτό που είπες δεν ήταν ωραίο". Πρέπει να του εξηγήσετε με πολύ απλά λόγια πως ο άλλος μπορεί να πληγωθεί από ένα τέτοιο σχόλιο και συνεχίστε "προσπαθούμε να μη θίγουμε τους άλλους".

Το σημαντικότερο είναι να δώσετε στο παιδί σας να καταλάβει ότι είσαστε πάντα διαθέσιμη να απαντάτε στις ερωτήσεις του και ότι ενδιαφέρεστε για τα συναισθήματά του. Πείτε του ότι όταν έχει αμφιβολίες σχετικά με το τι θα πρέπει να λέει είναι καλύτερα να μη μιλάει καθόλου.

Aπό το βιβλίο μου Μεγαλώστε Ευτυχισμένα παιδιά

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Οι γονείς του 7χρονου Βασίλη και της 3χρονης Αμαρυλλίδας σκέφτονται να χωρίσουν. Ένα από τα θέματα που καλούνται να αντιμετωπίσουν είναι το σπίτι όπου θα μένει η μητέρα με τα παιδιά. Μέχρι τώρα, η οικογένεια διέμενε σε ένα μεγάλο σπίτι με ενοίκιο. Μετά τον χωρισμό όμως τα έξοδα θα αυξηθούν κατακόρυφα, εφόσον και ο πατέρας υποχρεωτικά θα νοικιάσει δικό του σπίτι.

Γι’ αυτό είναι επιτακτική ανάγκη η μητέρα με τα δυο παιδιά να μετακομίσουν σε μικρότερο σπίτι. Εκεί κοντά θα νοικιάσει και ο πατέρας, ώστε να είναι δίπλα στα παιδιά του. Σκέφτονται μάλιστα μήπως ψάξουν και σε μια φθηνότερη περιοχή. Τους απασχολεί όμως το θέμα των παιδιών, πώς θα δεχθούν την αλλαγή του σπιτιού, πιθανόν και της γειτονιάς. Ο Βασίλης πηγαίνει στην Α’ Δημοτικού, έχει ήδη κάνει φίλους, ενώ η Αμαρυλλίς φέτος ξεκίνησε παιδικό σταθμό.

Πώς πρέπει να το χειριστούν;

Είναι γεγονός ότι η ζωή της οικογένειας αλλάζει μετά το διαζύγιο. Πολύ περισσότερο δε των παιδιών, που εκτός του ότι αναγκάζονται να ζουν μόνο με τον ένα γονιό τους, συχνά πρέπει να εγκαταλείψουν το δωμάτιό τους και το σπίτι όπου μέχρι τώρα έμεναν όλοι μαζί, ίσως και τη γειτονιά τους. Τις περισσότερες φορές μάλιστα μετακομίζουν σε μικρότερο σπίτι και πρέπει να μοιράζονται με τα αδέλφια τους το ίδιο δωμάτιο.

Η αλλαγή σπιτιού είναι συχνά αναγκαία, αφού οι γονείς αδυνατούν να καταβάλλουν το ποσό του ενοικίου για το ήδη υπάρχον σπίτι, αλλά και για το άλλο που θα χρειαστεί να νοικιάσει ο πατέρας. Σε αρκετές περιπτώσεις οι γονείς αποφασίζουν να παραμείνει η μητέρα με τα παιδιά στο ήδη υπάρχον σπίτι για κάποιο μικρό διάστημα, ώστε να διευκολυνθούν τα παιδιά. Αν το σπίτι που ήδη κατοικούν είναι ιδιοκτησίας του πατέρα, συχνά τους το παραχωρεί και αυτός πηγαίνει στους γονείς του ή νοικιάζει άλλο.

Τι σας προτείνω

• Σε περίπτωση που πρέπει οπωσδήποτε να μετακομίσετε με το παιδί ή τα παιδιά σε άλλο σπίτι, αναβάλετε την αλλαγή για τουλάχιστον 5-6 μήνες μετά τον χωρισμό.

• Αν τα παιδιά σας πηγαίνουν σχολείο, επιτρέψτε τους να τελειώσουν τη σχολική χρονιά. Προσπαθήστε τουλάχιστον, ακόμα κι αν αλλάξετε σπίτι, το παιδί να μην αλλάξει και σχολείο. Αν αναπόφευκτα συμβεί αυτό, φροντίστε να μην απομακρυνθεί από τις παρέες του. Κρατήστε επίσης σταθερό ό,τι άλλο μπορείτε: αθλητικές δραστηριότητες, φροντιστήρια ξένων γλωσσών κ.λπ.

• Προτρέψτε το παιδί να λάβει μέρος στη διακόσμηση του νέου δωματίου του.

• Να είστε κοντά του και να το ενθαρρύνετε να εκφράζει τα συναισθήματά του για την αλλαγή.

• Η νέα κατοικία σας καλό είναι να βρίσκεται κοντά σε κάποιο αγαπημένο σας άτομο, π.χ. τους γονείς σας ή κάποιο φιλικό σας άτομο, γιατί είναι σίγουρο ότι θα χρειαστείτε βοήθεια στο επόμενο διάστημα.

Από το βιβλίο μου, Οι γονείς κάνουν την διαφορά

https://www.akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Η αυτοεκτίμηση είναι μια διαδικασία που μπορεί να αλλάξει μέρα με τη μέρα, χρόνο με το χρόνο. Αναπτύσσεται από την παιδική ηλικία και συνεχίζεται μέχρι την ενήλικη ζωή.

Tι σημαίνει αυτοεκτίμηση όμως;

Αυτοεκτίμηση είναι ο τρόπος που κάθε παιδί αντιλαμβάνεται, αξιολογεί και εκτιμά τον εαυτό του.

Επίσης, ο βαθμός που αισθάνεται αποδεκτό και εκτιμάται από τους ενηλίκους εκείνους που παίζουν σπουδαίο ρόλο στη ζωή του. Συγκεκριμένα, στη ζωή του παιδιού κυριαρχούν κάποιοι άνθρωποι που είναι πολύ σημαντικοί, όπως η μητέρα του, ο πατέρας του, τα αδέλφια του, οι γιαγιάδες και οι παππούδες του, οι δάσκαλοί του κ.λπ. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν μεγάλη επίδραση στην ανάπτυξη της αυτοεκτίμησής του. 

Η χαμηλή αυτοεκτίμηση μπορεί να συνδέεται με άλλες καταστάσεις, όπως το στρες ή την αύξηση αντικοινωνικής συμπεριφοράς.

Πώς θα βοηθήσετε το παιδί…

• Oι βάσεις για την εμπιστοσύνη του παιδιού στον εαυτό του μπαίνουν από νωρίς. Aπό τις πρώτες κιόλας μέρες της ζωής του παίρνει τα πρώτα μηνύματα.

• Όσο πιο ξεκάθαρα είναι τα δικά σας όρια τόσο πιο επιτυχή θα είναι τα μηνύματα που θα περάσετε στο παιδί σας.

• Πιστέψτε το παιδί σας και δείξτε του ότι είναι αξιαγάπητο.

• Αναγνωρίζετε τα δυνατά και αδύνατα σημεία του παιδιού σας, ώστε να το προτρέπετε να βάζει στόχους προσιτούς.

• Να το επαινείτε για τα επιτεύγματά του και να το καθησυχάζετε όταν κάτι δεν καταφέρνει.

• Nα ακούτε το παιδί σας με προσοχή.

• Nα το ενθαρρύνετε να εκφράζει τα συναισθήματα και τις απόψεις του.

• Nα λαμβάνετε σοβαρά υπόψη όσα λέει.

• Nα του απαντάτε με ειλικρίνεια, προσαρμόζοντας βέβαια την απάντησή σας στην ηλικία του.

• Nα αναγνωρίζετε την προσπάθειά του, ακόμα κι αν δεν τα πήγε καλά.

• Nα του δίνετε ευκαιρίες να δοκιμάζει νέα πράγματα.

• Nα δείχνετε εμπιστοσύνη στις δυνατότητές του, ώστε να καλλιεργήσει μέσα του τα εφόδια που του είναι απαραίτητα για να τα βγάλει πέρα στη ζωή του.

• Nα αντισταθμίζετε τα αρνητικά με τα θετικά στοιχεία.

• Να θυμάστε ότι με τη συμπεριφορά σας αποτελείτε πρότυπο για το παιδί.

Tι να αποφεύγετε…

• Nα του λέτε «μπράβο» κάθε στιγμή, όταν δεν το εννοείτε, γιατί έτσι του δημιουργείτε δυσπιστία.

• Nα δίνετε μεγάλη έμφαση όταν διεκπεραιώνει τα καθημερινά του καθήκοντα.

• Nα χρησιμοποιείτε ηχηρές φράσεις όταν θέλετε να επικροτήσετε κάτι που έκανε, π.χ., «μπράβο», «θαυμάσια», «τέλεια», χωρίς όμως να
τις συνοδεύετε με ένα ζεστό βλέμμα κι ένα χάδι.

• Να του λέτε ότι δεν το αγαπάτε.

• Παρατηρήσεις που το προσβάλλουν.

• Να είστε επιθετικοί μαζί του.

• Να κάνετε συγκρίσεις με άλλα παιδιά.

Από το βιβλίο μου

Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Η μητέρα του τρίχρονου Ηλία είναι απελπισμένη γιατί ο γιος της τρώει ελάχιστα. Δεν δέχεται να δοκιμάσει νέες γεύσεις. «Ευτυχώς πίνει πέντε μπουκάλια γάλα τη μέρα. Τα φαγητά που τρώει είναι λιγοστά. Το έχω συζητήσει με την παιδίατρο και μου πρότεινε να του περιορίσω το γάλα και να τον αφήσω νηστικό» περιγράφει η μητέρα.

«Πώς μπορώ να το κάνω αυτό αφού δεν δοκιμάζει φαγητό; Ανησυχώ, φοβάμαι πολύ… Ίσως το έχει καταλάβει γιατί, κάθε φορά που έρχεται η ώρα του φαγητού, σκέφτομαι ότι αρχίζει το μαρτύριο. Πραγματικά, δεν με δυσκόλεψε η εγκυμοσύνη, ούτε ο τοκετός ούτε οι πάνες. Η άρνησή του όμως να φάει με έχει αποδιοργανώσει. Όταν είμαι μόνη μου πολλές φορές κλαίω, αισθάνομαι υπεύθυνη γι’ αυτό που συμβαίνει στο παιδί μου… Ο σύζυγός μου με στηρίζει, μου ζητά να προσπαθήσει και ο ίδιος, αλλά δεν τον αφήνω… Βλέπω πόσο αδύνατος είναι ο Ηλίας και φοβάμαι μήπως πάθει κάτι. Η παιδίατρος μας καθησυχάζει, λέγοντάς μας ότι η ανάπτυξή του είναι φυσιολογική».


Tο παιδί που τρώει «λίγο» απασχολεί συχνά τους γονείς και, κατά κανόνα, δοκιμάζουν πολλούς τρόπους για να αντιμετωπίσουν την «ανορεξία» του.

Aρκετοί μου αναφέρουν ότι αναγκάζονται να πιέζουν το παιδί να φάει, άλλοι το «ξεγελούν», όπως χαρακτηριστικά διηγούνται, βάζοντάς το να παρακολουθήσει ένα έργο στην τηλεόραση ή ένα dvd, ή διαβάζοντάς του ένα βιβλίο, προκειμένου να το ταΐσουν. Άλλοι συνεχίζουν να το ταΐζουν κι όταν είναι πλέον δέκα χρόνων.

Το παιδί μπορεί να αντιδρά

Σε κάποιες ακραίες περιπτώσεις το παιδί μπορεί να αντιδρά σε αυτή την πίεση κάνοντας εμετό.
Είναι γνωστό ότι κάθε παιδί έχει ένα δικό του ρυθμό ανάπτυξης και προσλαμβάνει αυθόρμητα την ποσότητα της τροφής που του είναι απαραίτητη. Mπορεί να υπάρχουν περίοδοι μικρότερων αναγκών και συνεπώς λιγότερης όρεξης· ας τις σεβαστείτε κι ας αποφεύγετε να επιβάλλετε κανόνες πολύ αυστηρούς, που ενέχουν τον κίνδυνο να προκαλέσουν μια επίμονη ανορεξία. Σπανιότερα, πίσω από τη σοβαρή ανορεξία του παιδιού κρύβονται σημαντικά προβλήματα.

Αιτίες που πιθανόν προκαλούν
ανορεξία στο παιδί…

• Eίναι γνωστό ότι οποιαδήποτε ασθένεια, ακόμα και ελαφριά, μπορεί να προκαλέσει παροδική ανορεξία σ’ ένα παιδί.
• Όταν οι γονείς δείχνουν μεγάλη αγωνία και ασχολούνται διαρκώς με το πόσο θα φάει το παιδί.
• Όταν το πιάτο του είναι συνεχώς πολύ γεμάτο με φαγητό, μπορεί να νιώσει απέχθεια.

Τι μπορείτε να κάνετε… 

Πάψτε να δείχνετε ανησυχία για την ποσότητα που θα φάει το παιδί σας.

Προτιμάτε να βάζετε μικρές μερίδες στο πιάτο.

Σε περίπτωση που το παιδί το ζητήσει, μπορείτε να σερβίρετε δεύτερη μικρομερίδα.

Φτιάχνετέ του τα φαγητά που προτιμά.

Πολύ συχνά, οι μαμάδες, που παραπονιέστε ότι λείπει από τα παιδιά σας η όρεξη, ξεχνάτε ότι ίσως τρώει συνεχώς μπισκότα, καραμέλες, σοκολάτες ή αλμυρά ή πίνει, με την προτροπή σας κυρίως, πολύ γάλα. Eίναι βέβαιο ότι τη στιγμή του μεσημεριανού γεύματος θα αρνηθεί να φάει τις συνήθεις τροφές, που είναι λιγότερο γευστικές από τα σνακ.

Ανάμεσα από τα γεύματα όχι γλυκά...

Είναι σημαντικό, λοιπόν, όταν το παιδί αρνείται να φάει το φαγητό που του έχετε σερβίρει, να μην έχει τη δυνατότητα ενδιάμεσα να τρώει άλλα πράγματα, όπως γλυκά, τσιπς κ.λπ.

Στο γεύμα ή στο δείπνο πρέπει να κυριαρχεί ένα κλίμα ήρεμο, χαρούμενο, να επιδιώκετε να κάθεστε στο τραπέζι όσο πιο συχνά γίνεται όλη η οικογένεια, ή ο ένας γονιός τουλάχιστον, και να συζητάτε διάφορα θέματα.

Αν η άρνηση του παιδιού για τροφή είναι επίμονη και συνεχίζεται για αρκετό καιρό, ή αν αγωνιάτε και του ασκείτε μεγάλη πίεση, τότε συζητήστε το με τον παιδίατρό σας και στη συνέχεια μην διστάσετε να απευθυνθείτε σε έναν ειδικό ψυχικής υγείας.

Από το βιβλίο μου - Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

https://akappatou.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή