Δεκεμβρίου 19, 2018

Παιδική ηλικία

8 βήματα για ευτυχισμένες γιορτές μετά το διαζύγιο.

Φλώρα Κασσαβέτη, Αρχισυντάκτρια

Οι γιορτές είναι μία περίοδος που μπορεί να προβληματίσει μικρούς και μεγάλους, όταν έχει μεσολαβήσει ένα διαζύγιο. Από τη μία η αρχική οικογένεια διασπάται και από την άλλη μπορεί να διευρυνθεί με νέα μέλη. Ξαφνικά τα σπίτια αλλάζουν, οι παππούδες γίνονται περισσότεροι και το μέχρι πρότινος πιθανόν μοναχοπαίδι αποκτά υποψήφια αδελφάκια. Όποιος πει τώρα ότι αυτό είναι κάτι εύκολα διαχειρήσιμο, μάλλον θα αστειεύεται…

Παρόλο που το διαζύγιο μπορεί ν’ αποτελεί πλέον μια συνηθισμένη κατάσταση στη ζωή των ενηλίκων, μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στο συναισθηματικό κόσμο των παιδιών, κυρίως γιατί χρειάζεται να έρθουν αντιμέτωπα με δραστικές αλλαγές στη ζωή τους, τις οποίες δεν είναι πάντα εύκολο να διαχειριστούν εξηγεί η Αλεξάνδρα Καππάτου, ψυχολόγος – παιδοψυχολόγος.

Γιατί είναι πιο δύσκολο στις γιορτές;

Τα Χριστούγεννα είναι μια γιορτή που επιβάλλει την ενότητα της οικογένειας, πράγμα που ανατρέπεται μετά από ένα διαζύγιο. Είναι πιο πιθανό, λοιπόν, κατά τη διάρκεια των γιορτών το παιδί να νιώσει δυσάρεστα για το γεγονός ότι οι γονείς του δεν είναι πια μαζί. Οι μέρες των γιορτών, εξάλλου, είναι πολύ πιθανό να φέρουν στο παιδί μνήμες από ευτυχισμένες οικογενειακές στιγμές που είχε απολαύσει στο παρελθόν. Επιπλέον, στις οικογενειακές συγκεντρώσεις είναι πιο πιθανό το παιδί να συναντήσει παιδάκια με τις οικογένειές τους, με αποτέλεσμα να νιώσει μειονεκτικά για το γεγονός ότι η δική του οικογένεια δεν είναι ενωμένη.

Επίσης, την περίοδο των γιορτών σπάει το καθιερωμένο πρόγραμμα το οποίο ακολουθεί το παιδί στην καθημερινότητά του (σπίτι - σχολείο - εξωσχολική δραστηριότητα) και το οποίο του εξασφαλίζει ένα αίσθημα ασφάλειας. Αντίθετα, στις γιορτές το πρόγραμμα ανατρέπεται και συχνά το παιδί αποσυντονίζεται. Ιδιαίτερα αν χρειάζεται να μείνει τις μισές μέρες των διακοπών με τον ένα γονιό και τις άλλες μισές με τον άλλον και να γιορτάσει σε διαφορετικά σπίτια, με διαφορετικά πρόσωπα και υπό διαφορετικές συνθήκες.

Τι μπορούν να κάνουν, όμως, οι γονείς που έχουν πάρει διαζύγιο για να βοηθήσουν τα παιδιά τους την περίοδο των γιορτών; Ορίστε τι προτείνει η Αλεξάνδρα Καππάτου.
8 βήματα για ευτυχισμένες γιορτές μετά το διαζύγιο

1.Μην απομονώνεστε

Τα Χριστούγεννα είναι κατεξοχήν γιορτή ζεστασιάς και συνεύρεσης. Μην κρατάτε αποστάσεις, προτιμώντας να μείνετε μόνοι με το παιδί, επειδή πιστεύετε ότι θα ζηλέψει τις υπόλοιπες οικογένειες γύρω του. Φτιάξτε ένα υποκατάστατο οικογένειας από αγαπημένα πρόσωπα, όπως ο παππούς και η γιαγιά, τα αδέρφια σας ή ακόμα και καλούς φίλους και περάστε κοντά τους τις γιορτινές μέρες.

2. Διώξτε τη μελαγχολική σας διάθεση

Όσο άσχημα κι αν νιώθετε λόγω του διαζυγίου, πράγμα που μπορεί να επιδεινωθεί την περίοδο των γιορτών, να θυμάστε ότι το παιδί έχει ανάγκη να βλέπει το χαμόγελο στο πρόσωπό σας. Αυτό είναι απαραίτητο για την ψυχική του ισορροπία. Φροντίστε λοιπόν να καταπιαστείτε με ευχάριστες δραστηριότητες, που θα σας τονώσουν τη διάθεση.

3. Aποφύγετε τις υπερβολές

Δεν χρειάζεται να προσπαθείτε υπερβολικά, ώστε οι γιορτές να μείνουν αξέχαστες ή να είναι ιδιαίτερα συναρπαστικές για το παιδί. Κάποιοι γονείς, για να διασφαλίσουν ότι το παιδί θα περάσει καλά, γεμίζουν το πρόγραμμα ασφυχτικά με εξόδους, δραστηριότητες, εκδρομές ή του κάνουν πολλά κι ακριβά δώρα. Αυτή η υπερβολή όχι μόνο δεν είναι απαραίτητη αλλά συχνά μπορεί να βάλει σε υποψίες το παιδί ότι κάτι δεν πάει καλά.

4. Διατηρήστε σταθερό πρόγραμμα

Φροντίστε να μη διαταραχθεί η ρουτίνα της οικογένειας, μιας και εξασφαλίζει στο παιδί ένα αίσθημα ασφάλειας. Τα παιδιά χρειάζονται ένα πρόγραμμα γνωστοποιημένο χωρίς ανατροπές. Ακόμα κι αν το παιδί είναι αναστατωμένο λόγω του διαζυγίου, το γεγονός ότι βλέπει ότι οι κανόνες της καθημερινότητάς του δεν αλλάζουν, του δημιουργεί ένα ανακουφιστικό αίσθημα ασφάλειας. Μείνετε, λοιπόν, όσο το δυνατόν πιο πιστοί στους κανόνες που έχετε ως οικογένεια, ακόμα και την περίοδο των γιορτών, επιτρέποντας μόνο μικρές αποκλίσεις.

5. Πείτε όχι στο συναγωνισμό

Ο συναγωνισμός μεταξύ των δύο γονιών, όταν χωρίζουν, για το ποιος θα κρατήσει περισσότερες μέρες το παιδί στις γιορτές, με ποιον θα περάσει καλύτερα και ποιος θα κάνει τα πιο ακριβά δώρα είναι αρκετά συνηθισμένο φαινόμενο. Να θυμάστε ότι τα παιδιά έχουν το δικαίωμα ν’ αγαπούν και τους δύο γονείς, ανεξάρτητα από το τι τους προσφέρει ο καθένας. Ποτέ μη δηλητηριάζετε τα παιδιά εναντίον του άλλου γονέα, ακόμα κι αν σε κάποιες περιπτώσεις η πικρία σας είναι δικαιολογημένη. Να θυμάστε ότι είστε και οι δύο απαραίτητοι ως πρότυπα. Η απόρριψη του άλλου πρότυπου εκ μέρους σας, στερεί τα παιδιά σας από ένα βασικό θεμέλιο για το χτίσιμο της προσωπικότητάς τους.

6. Δείξτε του ότι όλα τα συναισθήματα είναι αποδεκτά

Αν έχετε παρατηρήσει ότι το παιδί σας κρατά παθητική και σιωπηρή στάση, παροτρύνετέ το να εκφράζει τα συναισθήματά του. Όσο καλά κι αν δείχνει να αποδέχεται το διαζύγιο, η στωική έως αδιάφορη στάση του μπορεί να μαρτυρεί ακριβώς το αντίθετο. Κάποια παιδιά κρύβουν συναισθήματα, όπως λύπη ή θυμό, επειδή φοβούνται να τα εκφράσουν για να μην αναστατώσουν τους γονείς τους. Μη φοβάστε τα αρνητικά συναισθήματα του παιδιού, προσπαθώντας να το πείσετε ότι δεν πρέπει να αισθάνεται έτσι. Κάντε εσείς την αρχή, ώστε να μάθετε και στο παιδί να εκφράζει ένα μέρος των συναισθημάτων του.

7. Αφήστε το να εκφράσει το θυμό του

Είναι ένα φυσιολογικό συναίσθημα που γεννά η πικρία του για το γεγονός ότι χάθηκε η ενότητα της οικογένειας. Στην πραγματικότητα, το παιδί δεν θα πρέπει να καταπνίξει την οργή που νιώθει. Για ένα διάστημα δείξτε αρκετή ανοχή στα ξεσπάσματά του και σταδιακά – με μεγάλη υπομονή - βοηθήστε το να εκδηλώνει με υγιή τρόπο τα συναισθήματά του. Μην αντιδράτε υπερβολικά, όταν το παιδί προκαλεί με τη συμπεριφορά του ή υπερβαίνει τα όρια. Δείξτε κάποια μεγαλύτερη επιείκεια απ’ ότι συνήθως, λαμβάνοντας υπόψη ότι βρίσκεται σε φάση προσαρμογής. Μερικές φορές αρκεί να ακούσετε τι έχει να σας πει, δείχνοντας απλά κατανόηση.

8. Δώστε του την αμέριστη προσοχή σας

Μερικές φορές οι πολλαπλές υποχρεώσεις κατά τη διάρκεια των γιορτών, τα ψώνια, το μαγείρεμα, οι επισκέψεις, οι καλεσμένοι μπορεί να σας προκαλέσουν υπερένταση και ενδεχομένως να παραμελήσετε το παιδί σας. Σε αυτή την περίπτωση είναι πιθανό εκείνο να απαιτήσει την προσοχή σας με αρνητικές συμπεριφορές, -π.χ. με επιθετικότητα ή προκλητική συμπεριφορά. Γι’ αυτό πρέπει –παρά το φορτωμένο πρόγραμμα και τα όποια προβλήματά σας - να φροντίσετε την περίοδο των γιορτών να του δώσετε περισσότερο στοργή και αρκετή σημασία, να παίξετε, να μιλήσετε, να διασκεδάσετε και γενικά να περάσετε περισσότερο ποιοτικό χρόνο μαζί.

Αν, πάντως, παρά τις προσπάθειές σας, το παιδί εκδηλώνει είτε μεγάλη εσωστρέφεια είτε ιδιαίτερα έντονη επιθετικότητα ή κατάθλιψη και γενικά αλλαγή στη συμπεριφορά που επιμένει και εκδηλώνεται όχι μόνο την περίοδο των γιορτών αλλά και πριν ή μετά το τέλος τους, καλύτερα να συμβουλευθείτε έναν ειδικό.

thriveglobal.gr

Παιδική ηλικία

Ο ερχομός νέου μωρού στην οικογένεια αποτελεί πηγή αναστάτωσης για το πρώτο παιδί. Αντιμετωπίζει πολλές αλλαγές, σας μοιράζεται, διαπιστώνει ότι το μωρό κοιμάται στο δωμάτιό σας, το θηλάζετε.

Επίσης του κάνετε συχνά παρατηρήσεις ,μην φωνάζεις δυνατά θα το ξυπνήσεις, μην το ακουμπάς γιατί θα κλάψει κλπ. Το παιδί παίρνει το μήνυμα ότι δεν το αγαπάτε όπως πριν και για αυτό ευθύνεται το μωρό . Η στάση σας είναι καθοριστικής σημασίας.

Ασχοληθείτε μαζί του κάνοντας έστω κάποια λίγα πράγματα όπως πριν την γέννηση του μωρού Αποφεύγετε να του κάνετε παρατηρήσεις όταν πλησιάζει το μωρό , ζητείστε του κάποιες φορές να σας βοηθήσει... Δίνετέ του την ευκαιρία να σας μιλά για τα συναισθήματά του και δείχνετε κατανόηση .Εξηγείτε του πως ήταν το ίδιο μωρό , πως το ταίζατε πως αντιδρούσε κλπ.. Θυμηθείτε ότι χρειάζεται χρόνο για να αποδεχθεί συνύπαρξη του με το μωρό


Από το βιβλίο μου

Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Eλάχιστοι γονείς μένουν ασυγκίνητοι, όταν το παιδί τους εκδηλώνει φόβο προς τον παιδίατρο. Ευτυχώς, τα περισσότερα παιδιά, παρόλο που φοβούνται, αντιμετωπίζουν την εμπειρία αυτή με ψυχραιμία. Kάποια άλλα, όμως, μόλις αντικρίσουν το κτίριο όπου βρίσκεται το ιατρείο, αρχίζουν να αντιδρούν έντονα, όπως ο Ιάσονας, να κλαίνε σπαρακτικά και ν’ αρνούνται να μπουν μέσα.

Oι γονείς νιώθουν πολύ άβολα και αναγκάζονται πολλές φορές να το πιέσουν, προκειμένου να συνεργαστεί. Aυτή η αντίδραση του παιδιού, συνήθως, συνδέεται με διάφορους φόβους που παρουσιάζουν και οι γονείς.

Βοηθήστε το παιδί σας να ξεπεράσει το φόβο του
• Σήμερα, τα περισσότερα παιδιά γνωρίζουν το «δικό τους» παιδίατρο ήδη από τις προληπτικές εξετάσεις, που είναι συνήθως ανώδυνες, και εξοικειώνονται μαζί του από νωρίς.
• Αν το παιδί δείχνει να φοβάται, παρακαλέστε τον παιδίατρό σας να έρθει σταδιακά σε επαφή μαζί του και να το καθησυχάσει.
• Κρατήστε το ήρεμα στα γόνατά σας, χωρίς να το αναγκάσετε να ξαπλώσει στο κρεβάτι εξέτασης. H στάση σας θα επηρεάσει καθοριστικά το παιδί, γιατί είστε το βασικό πρόσωπο που εμπιστεύεται.
• Κάθε φορά είναι αναγκαίο να το ενημερώνετε για το λόγο της επίσκεψης στον παιδίατρο, π.χ., για να δει τα αυτιά του ή για να κάνει εμβόλιο.
• Mη δώσετε στο παιδί τη λανθασμένη εντύπωση ότι το εμβόλιο δεν πονάει καθόλου.
• Nα του τονίσετε με φυσικό αλλά αδιαπραγμάτευτο τρόπο ότι είναι αναγκαίο να γίνει.
• Στις τυχόν αντιδράσεις του, να το καθησυχάσετε, λέγοντάς του ότι καταλαβαίνετε πως δεν του αρέσει και ότι έχει δίκιο –δεν υπάρχει κανένας που να θέλει να του κάνουν ένεση–, όμως αυτή είναι απαραίτητη.
• Nα του εξηγήσετε ότι θα νιώσει μόνο ένα τσιμπηματάκι, και αυτό θα είναι όλο.
• Eίναι εντελώς φυσιολογικό να φοβάται το παιδί!

Eσείς, όμως, θα πρέπει να αποφύγετε καθετί που θα μπορούσε να εντείνει αυτόν το φόβο, όπως το δικό σας άγχος. Aς μην ξεχνάτε ότι το παιδί έχει τα μάτια του στραμμένα επάνω σας, οπότε αντιλαμβάνεται την αγωνία σας και η ανασφάλειά του αυξάνεται.

• Περιμένει να του δώσετε θάρρος. Mην λιποψυχήσετε στη σκέψη ότι «το καημένο το παιδάκι μου υποφέρει». Eίναι ό,τι χειρότερο…
• Ασφαλώς, η συμβολή του παιδιάτρου είναι σημαντική. Παίζει ρόλο ο τρόπος που προσεγγίζει το παιδάκι, πώς θα το ηρεμήσει από τη δικαιολογημένη του αντίδραση κ.λπ.
• Mερικοί παιδίατροι διαθέτουν δωράκια για τους λιλιπούτειους ασθενείς. Aυτή η μικρή παρηγοριά διευκολύνει πολύ το παιδί να αντιμετωπίσει τη συγκεκριμένη εμπειρία.
• Αν αντιδρά υπερβολικά, ίσως είναι μια αφορμή να σκεφτείτε τον τρόπο που το μεγαλώνετε, δηλαδή μήπως είστε πολύ αγχώδεις και υπερπροστατευτικοί μαζί του, μήπως δεν του δίνετε πρωτοβουλίες και δεν το ενθαρρύνετε.

Aπό το βιβλίο μου - Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

https://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Αναρωτιέστε πώς θα πρέπει να συμπεριφέρεστε στο παιδί σας όταν μετά από μια ζημιά που κάνει νιώθει άσχημα και έρχεται σε δύσκολη θέση;

Τι μπορείτε να κάνετε;

Δείξτε κατανόηση για τα συναισθήματα του παιδιού σας.

Προτείνετε κάτι που θα το βοηθήσει να ξαναβρεί τον έλεγχο του.

Αυτή η αμηχανία είναι πολύ έντονη κυρίως όταν νιώθουμε αβοήθητοι. Ο καλύτερος τρόπος για να εξαλείψετε το συναίσθημα αυτό είναι η αντίδραση. Μερικές φορές αυτό σημαίνει αποκατάσταση της ζημιάς. Για παράδειγμα, εάν κατά λάθος έριξε τα πράγματα από το ράφι στο super market πείτε του με ήρεμο τρόπο "καλά θα κάνουμε να μαζέψουμε αυτά τα κουτιά" ή στην περίπτωση που άθελά του χτύπησε ένα παιδάκι πείτε του απλά να ζητήσει συγγνώμη.

Βεβαιώστε το ότι όσο "ενοχλητικό" κι αν είναι αυτό που συνέβη, διαρκεί λίγο και μπορεί να συμβεί στον καθένα.

Μιλήστε του για κάτι που έτυχε να φέρει κι εσάς σε πολύ δύσκολη θέση. Έτσι θα το βοηθήσετε να καταλάβει ότι, αφού τέτοια παρόμοια περιστατικά συμβαίνουν σε όλους, ο περισσότερος κόσμος δείχνει κατανόηση σε τέτοιες καταστάσεις.

Βοηθήστε το παιδί σας να καλλιεργήσει την αίσθηση του χιούμορ ώστε σε μια δύσκολη περίπτωση να το επιστρατεύσει για να ξεπεράσει την αμηχανία του.

Τον περισσότερο καιρό τα παιδιά είναι επιδέξια, χαριτωμένα και αγαπητά. Όσο περισσότερο επικεντρώνετε την προσοχή σας στα θετικά του σημεία, τόσο λιγότερη σημασία θα έχουν οι ενδιάμεσες ατυχείς στιγμές.

Aπό το βιβλίο μου Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

https://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Το παιδί μπορεί να είναι θύμα εκφοβισμού αν παρατηρείτε:

• Αλλαγή στη συμπεριφορά του χωρίς εμφανή λόγο, δείχνει στενοχωρημένο, ανήσυχο, άκεφο, επιθετικό.

• Παρουσιάζει άρνηση να πάει στο σχολείο και προφασίζεται κοιλόπονο ή ναυτία ή άλλα ψυχοσωματικά προβλήματα, προκειμένου να αποφύγει να βρεθεί με τα άτομα που τον εκφοβίζουν.

• Φοβάται να πάει μόνο στο σχολείο, ή αλλάζει διαδρομή, ή συχνά παρακαλεί τους γονείς να το πάνε με το αυτοκίνητο ή με άλλον τρόπο.

• Κάνει συχνές απουσίες.

• Έχει διαταραχθεί ο ύπνος του και η διατροφή του – αλλαγές στις συνήθειές του.

• Παρουσιάζει πτώση στη βαθμολογία του.

• Στα διαλείμματα κρύβεται ή πηγαίνει κοντά στους δασκάλους που επιτηρούν στο προαύλιο του σχολείου.

• Γυρίζει σπίτι με λερωμένα ή σκισμένα ρούχα ή του λείπουν προσωπικά αντικείμενα.

• Δεν συμμετέχει σε σχολικές εκδηλώσεις ή εκδρομές.

• Ζητά συχνά χρήματα από τους γονείς γιατί δήθεν τα χάνει.

• Δεν το καλεί κανένας συμμαθητής σε πάρτυ και το ίδιο δηλώνει ότι δεν του αρέσει για συντροφιά κανένα παιδί από το σχολείο.

• Αρχίζει να τραυλίζει.

• Δείχνει φόβο να χρησιμοποιήσει το κινητό του και ζητά να αλλάξει αριθμό κ.ά.

Τι μπορείτε να κάνετε…

• Ακούστε με προσοχή και ηρεμία όσα σας πει το παιδί σας.

• Διαβεβαιώστε το ότι το ζήτημα θα λυθεί.

• Καθησυχάστε το ότι δεν ευθύνεται το ίδιο για ό,τι συνέβη. Εξηγήστε του ότι ένα επιθετικό παιδί ίσως παρασύρει και τη μισή τάξη εναντίον του στόχου του. Το παιδί, ωστόσο, πρέπει να πεισθεί ότι το σύνολο των συμμαθητών του «σιγοντάρει» τους λίγους επιθετικούς από ανασφάλεια και όχι επειδή απαραίτητα συμφωνεί μαζί τους.

• Βοηθήστε το να καταλάβει ότι και το ίδιο είναι σε θέση να βάλει όρια σε όποιον το ενοχλεί· ίσως όμως χρειαστεί βοήθεια από ειδικό.

• Μην αναγκάσετε το παιδί να αντιμετωπίσει μόνο του εκείνους που το τρομοκρατούν, αν το ίδιο δεν αισθάνεται ότι είναι έτοιμο. Ειδικά, αν ο εκφοβισμός ασκείται από ομάδα παιδιών, πρέπει να πείσετε το παιδί ότι όπως ο επιθετικός αναζητεί συμμάχους, πρέπει κι εκείνος να μην είναι μόνος του αλλά να αναζητήσει φίλους, ώστε να αισθάνεται ότι ανήκει σε μια παρέα.

• Αναρωτηθείτε γιατί το παιδί σας αποδείχτηκε πιο εύκολο θύμα από άλλα παιδιά και το εκφόβισαν. Μήπως έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση, νιώθει απροστάτευτο, αισθάνεται ότι μειονεκτεί;

• Τονώστε με κάθε τρόπο την αυτοπεποίθησή του.

• Αναπτύξτε καλή επικοινωνία με το παιδί σας από τη μικρή του ηλικία, ώστε να μπορεί να σας εκμυστηρεύεται ό,τι το απασχολεί ή του συμβαίνει.

• Όταν το πρόβλημα εντοπίζεται στο σχολικό περιβάλλον –στην τάξη, την αυλή ή και την έξοδο από το σχολείο–, να συζητήσετε άμεσα με το δάσκαλο και με το διευθυντή του σχολείου και, αν δεν βρείτε κατανόηση, με την αρμόδια διεύθυνση
του υπουργείου Παιδείας.

• Ζητήστε από το δάσκαλο να επιμείνει ιδιαίτερα στην αξία της φιλίας και της αλληλοϋποστήριξης
των μαθητών.

• Προσπαθήστε να βρείτε σημεία στήριξης και σε άλλους γονείς, ώστε να μιλήσουν στα παιδιά τους και να υπάρχει μια κοινή αποφασιστική στάση, σε συνεργασία πάντα με το σχολείο, και χωρίς να στιγματίσετε ή να εξοστρακίσετε τα επιθετικά παιδιά σαν να λειτουργείτε αυτή τη φορά εσείς σαν όχλος – το επιθετικό παιδί πρέπει κι εκείνο να βοηθηθεί.

• Αν οι άλλοι γονείς αδιαφορούν και οι προσπάθειες των δασκάλων δεν αποδίδουν, με αποτέλεσμα το παιδί να παραμένει «παρίας» και αποκλεισμένο, βρείτε τρόπους να σπάσετε την απομόνωση, π.χ., διοργανώνοντας ένα πάρτυ ή μια εκδήλωση που θα «ανεβάσει» το παιδί στα μάτια των συμμαθητών του και θα το βγάλει από τη «γωνία».

• Ενθαρρύνετε το παιδί να συναναστρέφεται άλλα συνομήλικα παιδιά, π.χ., ξαδελφάκια, συμμαθητές από τα αγγλικά ή συμπαίκτες από αθλητικές ομάδες, κορίτσια από την τάξη του μπαλέτου κ.ά.

• Απευθυνθείτε σε ειδικό.

Από το βιβλίο μου Οι γονείς κάνουν την διαφορά

https://akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Tο χαρισματικό παιδί βρίσκεται σε διαρκή δυσαρμονία σε σχέση με τη χρονολογική του ηλικία, ενώ οι προτιμήσεις και τα νοητικά ενδιαφέροντά του το οδηγούν στην ενσωμάτωση σε ομάδες μεγαλύτερων παιδιών

Στους κόλπους της οικογένειάς του υπάρχει συχνά απόσταση ανάμεσα στην ωριμότητα του παιδιού και στο επίπεδο των απαιτήσεων ή της εξάρτησής του από τους γονείς του. Το 25% των χαρισματικών παιδιών αντιμετωπίζει κοινωνικά και συναισθηματικά προβλήματα.
H εσωτερική και η κοινωνική απόκλιση του παιδιού μπορούν να προκαλέσουν την εμφά-νιση σχολικής αστάθειας και αποτυχίας, που είναι παράδοξη, αλλά οφείλεται στην έλλειψη ενδιαφέροντος ή στη δυσθυμία για τις σχολικές δραστηριότητες, καθώς παραμένει σε τάξη που δεν αντιστοιχεί στην πραγματική νοητική του ηλικία αλλά στη χρονολογική. Διάφορες μελέτες έχουν δείξει ότι μέχρι και 50% από αυτά εγκαταλείπουν τις σπουδές ως την εφηβεία. Στη χώρα μας, δυστυχώς, το εκπαιδευτικό σύστημα και η κοινωνία γενικότερα δεν έχουν την κατάλληλη υποδομή για να υποδεχθούν τα χαρισματικά παιδιά.

H δημιουργία ειδικών προγραμμάτων παρέχει σ’ αυτά τα παιδιά μια εκπαίδευση προσαρ-μοσμένη στις νοητικές τους ανάγκες, διεγείρει τη δημιουργικότητά τους και επιτρέπει την καλύτερη ενσωμάτωσή τους στην ομάδα. Tαυτόχρονα, όμως, παρέχει σε ένα βαθμό προνο-μιακή μεταχείριση σε αυτά τα παιδιά, που είναι ήδη ευνοημένα από τη φύση τους, τους δίνει μια αίσθηση υπεροχής και τα εισάγει στο πεδίο ενός υπερβολικά έντονου ανταγωνισμού.

Τι μπορείτε να κάνετε…

• Mόλις καταλάβετε ότι οι δυνατότητες του παιδιού είναι μεγάλες, είναι σκόπιμο να απευθυν-θείτε σε
έναν ψυχολόγο που θα σας καθοδηγήσει σωστά.

• Να προσφέρετε την κατάλληλη απάντηση στα ερωτήματα του παιδιού, αλλά να μην το εξαντλείτε με διανοητική τροφή. 

• Να ενισχύετε την εμπιστοσύνη του παιδιού προς τον εαυτό του, που είναι βασικό στοιχείο για την καλή προσαρμογή του.

• Να επιδιώκετε την εξισορρόπηση της εντατικής εκπαίδευσης με δραστηριότητες που αρμόζουΝ στην ηλικία του.

• Nα του προσφέρετε τον έπαινο και την επιδοκιμασία σας, όταν πραγματικά είναι ανάγκη. 

• Nα το προτρέπετε να συναναστρέφεται με παιδιά, να παίζει και να μην απομακρύνεται από την παιδικότητά του. 

• Nα μην προβάλλετε ως κεντρικό σημείο της προσωπικότητάς του τη γνωστική υπεροχή του. 

• Nα έχετε υπόψη σας ότι στο σχολείο δεν ξεχωρίζει απαραίτητα το πιο έξυπνο παιδί.

Πολλά προικισμένα παιδιά, όταν ενηλικιώνονται, θέλουν να ζήσουν τη χαμένη παιδικότητά τους και ομολογούν με μεγάλη ειλικρίνεια ότι έχουν υποφέρει αρκετά λόγω της απόστα-σής τους από τα συνομήλικα παιδιά. Έχουμε μάθει από την ψυχανάλυση ότι μεγαλώνουμε διασχίζοντας ένα συγκεκριμένο αριθμό σταδίων ανάπτυξης.

Όταν ένα από αυτά τα στάδια έχει βιωθεί άσχημα ή δεν έχει βιωθεί καθόλου, τότε θα περάσουμε όλη μας τη ζωή προσπαθώντας να τακτοποιήσουμε τους λογαριασμούς μας με το παρελθόν. Όπως λέει ένα τραγούδι, μπορεί να εγκαταλείψεις την παιδική ηλικία, όμως αυτή δεν θα σε εγκαταλείψει.

Από το βιβλίο μου Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

https://akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Μια από τις σοβαρότερες και θλιβερές επιπτώσεις του διαζυγίου των γονιών είναι η αποξένωση του παιδιού από τον ένα γονιό του. Πρόκειται για μια διαδικασία που εξελίσσεται σταδιακά και συμβαίνει συνήθως στα πλαίσια ιδιαίτερα συγκρουσιακών διαζυγίων.
Σε συζητήσεις με γονείς που χωρίζουν, όλοι υποστηρίζουν ότι θα ήθελαν τα παιδιά τους να έχουν συστηματική επαφή με τον γονιό που απομακρύνεται από το σπίτι.

Στην καθημερινή πρακτική, όμως, φαίνεται σε πολλές περιπτώσεις δύσκολο. Ιδανικό υπέδαφος που ευνοεί την αποξένωση του παιδιού από τον γονιό του είναι ο θυμός, η εχθρότητα και οι συγκρούσεις μεταξύ του ζευγαριού. Όταν μάλιστα αυτές έχουν μάκρος και εμπλέκουν και το παιδί στη διαδικασία, τότε η κατάσταση γίνεται «επικίνδυνη» για την ψυχική του υγεία, ιδίως όταν ο ένας από τους γονείς στρέφει εναντίον του άλλου το παιδί τους.

Σταδιακά το παιδί αποξενώνεται από τον γονιό και σε ακραίες περιπτώσεις έντονων συγκρούσεων εμφανίζεται το σύνδρομο της γονικής αποξένωσης, το οποίο από μερικούς θεωρείται μορφή συναισθηματικής κακοποίησης του παιδιού… 

Βεβαίως υπάρχουν περιπτώσεις όπου η αποξένωση του παιδιού επέρχεται με τη σταδιακή απομάκρυνση του γονιού που δεν έχει την επιμέλεια, χωρίς απαραίτητα να υπάρχει διαμάχη, όπως επίσης υπάρχουν περιπτώσεις όπου ο γονιός ακόμα και πριν από τον χωρισμό δεν ήταν ποτέ κοντά στο παιδί του.

Πολλοί ερευνητές έχουν ασχοληθεί με την αποξένωση του παιδιού από τον γονιό του και τις σοβαρές επιπτώσεις στον ψυχισμό του. Ένας πολύ γνωστός ερευνητής, ο Gardner, χρησιμοποίησε πρώτος τον όρο «σύνδρομο γονικής αποξένωσης» (Parental Alienation Syndrome, 1985, 1986, 1998), εξηγώντας ότι είναι μια κατάσταση που συμβαίνει στα πλαίσια έντονα συγκρουσιακών διαζυγίων, κατά την οποία το παιδί με επιμονή και σε συνεχή βάση κριτικάρει και εκφράζεται προσβλητικά για τον ένα γονιό συνήθως αδικαιολόγητα ή με υπερβολικό τρόπο, και οφείλεται σε συνδυασμό παραγόντων, περιλαμβανομένης της «κατήχησης» από τον άλλο γονιό στα πλαίσια της διεκδίκησης της επιμέλειας.

Ο Gardner διαχωρίζει το σύνδρομο γονικής αποξένωσης από τη γονική αποξένωση ως γενικό όρο, όπου υπάρχουν αίτια όπως γονεϊκή παραμέληση, κακοποίηση (σωματική, συναισθηματική, σεξουα€λική), εγκατάλειψη ή και αποξένωση εξαιτίας της γονικής συμπεριφοράς. Αυτό το φαινόμενο έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις και έχει αποτελέσει πεδίο επιστημονικού ενδιαφέροντος τα τελευταία 30 περίπου χρόνια από πολλούς μελετητές (Darnall, Turkat, Clark-Stewart, Bone, Nicolas, Harvey).

Από πολλούς επαγγελματίες ψυχικής υγείας εκφράζονται αμφιβολίες για την ύπαρξή του, εφόσον δεν περιλαμβάνεται στο διαγνωστικό εγχειρίδιο των ψυχικών διαταραχών της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας (DSM V).  Ο γονιός που κατηγορείται μπορεί μάλιστα με τη σειρά του να αντεπιτεθεί, προσπαθώντας και ο ίδιος να απομακρύνει το παιδί από τον άλλο γονιό. Έτσι, ο γονιός που πριν αποξένωνε μπορεί να μετατραπεί σε θύμα.

Επειδή οι ρόλοι συγχέονται, είναι δυσδιάκριτο το ποιος γονιός αποξενώνει και ποιος στοχοποιείται. Δυστυχώς αυτό που επιτυγχάνεται είναι η αποκοπή και η απομάκρυνση του παιδιού από τον ένα γονιό του, δηλαδή από το ένα του μισό, γεγονός που το καταδικάζει σε μια «ψυχική αναπηρία». Συχνά οι γονείς αυτοί χρησιμοποιούν ποικίλους, συνήθως υπερβολικούς ή και αστήρικτους ισχυρισμούς, όπως για παράδειγμα ότι το παιδί υφίσταται σωματική ή συναισθηματική ή σεξουαλική κακοποίηση από τον άλλο γονιό ή ότι ο γονιός πάσχει από ψυχιατρική διαταραχή, αλκοολισμό ή είναι χρήστης ουσιών.

Δεν είναι δύσκολο να διαπιστώσουμε την αποξένωση του παιδιού από τον γονιό, αρκεί να παρατηρήσουμε τη συμπεριφορά του και τη σχέση του με αυτόν.

Aπό το βιβλίο μου - Οι γονείς χωρίζουν

https://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Το διαζύγιο σίγουρα είναι ένα ισχυρό σοκ για τη ζωή του παιδιού, ωστόσο υπάρχουν κάποιοι χειρισμοί που πρέπει να γίνουν από τους γονείς του ώστε να το βοηθήσουν να το αντιμετωπίσει.
Προετοιμάστε το παιδί μερικές ημέρες πριν από την ημέρα της μεγάλης μετακόμισης της οικογένειας ή του ενός γονιού.

Αποφύγετε, εάν μπορείτε, να αλλάξετε γειτονιά ή σχολείο.

Αν είναι δυνατόν, επισκεφθείτε με το παιδί το νέο σας διαμέρισμα ή το διαμέρισμα του γονιού που φεύγει από το σπίτι.

Καθησυχάζετε το τακτικά για την αγάπη σας γιατί έχει ανάγκη να ακούει ότι ο μπαμπάς και η μαμά ακόμα κι αν δε μένουν μαζί εξακολουθούν να το αγαπούν και να ασχολούνται με αυτό.

Αποφύγετε να του μιλάτε για τις συγκρούσεις σας με τον πατέρα του και να εκφράζετε τη δυσαρέσκεια σας απέναντί του.

Αφήστε το παιδί σας να ζήσει την παιδικότητά του, μην του μεταφέρετε πολλές ευθύνες και μην το κάνετε έμπιστο ακροατή των πολύ προσωπικών σας ζητημάτων. Μην ξεχνάτε ότι το παιδί είναι πάντα παιδί.

Προτρέψτε το να έχει συχνή επαφή με τον άλλον γονιό.

Είναι σημαντικό να υπάρχει ευελιξία στο πρόγραμμα επαφής με τον άλλο γονιό. Αν, για παράδειγμα, το παιδί έχει κάτι σοβαρό να κάνει το Σαββατοκύριακο που πρέπει να πάει στον πατέρα του, να μπορείτε να μεταφέρετε την επίσκεψή του για το επόμενο.

Να έχετε ανοικτά τα αυτιά σας ώστε να ακούτε τι σας λέει το παιδί σας, αλλά και τα μάτια σας ώστε να βλέπετε τι σας δείχνει με τη συμπεριφορά του. Θυμηθείτε: τα παιδιά δεν εκφράζουν πάντα με λόγια τα συναισθήματά τους. Πρέπει να έχετε την οξύνοια να αποκωδικοποιείτε τα μηνύματα, τα συμπτώματα, τα στοιχεία και τις ενδείξεις, όπως για παράδειγμα την επιθετική συμπεριφορά, την αυξημένη κινητικότητα κλπ.

Προσπαθήστε να δημιουργήσετε μια κανονικότητα στη ζωή σας, με ξεκάθαρους κανόνες και όρια, που στις βασικές αρχές τους έχετε συμφωνήσει από κοινού οι δύο γονείς. Το παιδί αισθάνεται ασφάλεια όταν αντιλαμβάνεται ότι οι γονείς του ακολουθούν μία κατεύθυνση. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι και οι δύο πρέπει απαραίτητα να έχουν τους ίδιους ακριβώς κανόνες ως προς το θέμα του ύπνου, των γευμάτων, του ελεύθερου χρόνου, των καθηκόντων, των συναντήσεων με φίλους κλπ. Ενδεχομένως θα υπάρχουν αποκλίσεις ωστόσο σε γενικές γραμμές θα πρέπει να διατηρούνται οι βασικές συνήθειες των παιδιών όπως ίσχυαν πριν το διαζύγιο. Απλώς κάθε γονιός καλείται μόνος του να τηρήσει ένα κοινό πρόγραμμα. Οι διαφορετικοί κανόνες προκαλούν σύγχυση στα παιδιά και τριβές μεταξύ των γονέων.

Διατηρήστε τους δεσμούς και τις επισκέψεις στις γιαγιάδες-παππούδες και των δύο γονιών και στη γενικότερη οικογένεια, όπως θείες, θείους, ξαδέρφια κυρίως αν αυτοί οι δεσμοί ήταν σημαντικοί πριν από τη ρήξη.

Αποφύγετε να συγκατοικήσετε με νέο σύντροφο την εποχή της ρήξης. Πρέπει να σεβαστείτε το ρυθμό της προσαρμογής του παιδιού σας. Να έχετε πάντα υπόψη σας ότι ο χωρισμός είναι μεγάλο σοκ για τη ζωή του.

Από το βιβλίο μου - Οι Γονείς χωρίζουν

https://akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του Συνδρόμου Άσπεργκερ

Τα άτομα με σύνδρομο Άσπεργκερ:

-Παρότι θέλουν να κάνουν φίλους στην πράξη όμως δυσκολεύονται γιατί δεν διαθέτουν τις απαραίτητες δεξιότητες για να δημιουργήσουν αλλά και να διατηρήσουν φιλίες
- Δυσκολεύονται στην επικοινωνία (λεκτική και μη). Λ.χ. δεν κατανοούν τόσο τα λεγόμενα αλλά και τις χειρονομίες, τις εκφράσεις κ.λπ. των γύρω τους. Επίσης, δυσκολεύονται στη χρήση της γλώσσας παρότι μπορούν να αναπτύξουν πλούσιο λεξιλόγιο (π.χ. επαναλαμβάνουν φράσεις με τις οποίες μπορεί να “κολλάνε” κατά καιρούς ή δεν κατανοούν ένα αστείο ή μιλάνε μονότονα κοκ), δεν γνωρίζουν πότε να αρχίσουν ή και να τελειώσουν μια συζήτηση.
- Δεν κατανοούν τους άγραφους κανόνες κοινωνικής συμπεριφοράς
-Έχουν συγκεκριμένη ρουτίνα από την οποία δεν τους αρέσει να ξεφεύγουν και δεν μπορούν να προσαρμοστούν εύκολα σε κάτι καινούργιο.

- Δυσκολεύονται στην κίνηση και είναι αδέξια ακόμα και σε κοινές δραστηριότητες όπως το γράψιμο, τα σπορ κ.λπ. Επίσης μπορεί να επαναλαμβάνουν μηχανικά κάποιες κινήσεις.

-Εμφανίζουν ευαισθησία στα εξωτερικά ερεθίσματα. Π.χ. Μπορεί να ενοχλούνται από ήχους, γεύσεις, φώτα, θερμοκρασίες, υφές κ.λπ. που δε θα ενοχλούσαν τον περισσότερο κόσμο κ.λπ.

-Έχουν ιδιαίτερα ενδιαφέροντα που τα απορροφούν όπως λ.χ. συλλογές ή βαθιά γνώση ενός θέματος κ.λπ. Αυτά τα ενδιαφέροντα μπορεί να κρατάνε για πάντα ή να εναλλάσσονται κατά καιρούς.

-Δεν μπορούν να διαχειριστούν την αλληλεπίδραση με τους γύρω τους. Έχουν μάλλον μονοδιάστατο και “άκαμπτο” τρόπο σκέψης ενώ δεν έχουν ιδιαίτερα ανεπτυγμένη κοινωνικότητα και συχνά μοιάζουν απαθή.

Και όμως, έχουν ταλέντο!

Μπορεί να φαίνεται οξύμωρο όμως τα άτομα με Άσπεργκερ αναπτύσσουν και κάποια μοναδικά ταλέντα. Σε αυτά συγκαταλέγονται: εξαιρετική μακρόχρονη μνήμη, ιδιαίτερες γνωστικές αποδόσεις στα πεδία που τα ενδιαφέρουν, υψηλή ικανότητα συγκέντρωσης κ.ά. Μάλιστα, αν αυτά τα χαρακτηριστικά τους καλλιεργηθούν από νωρίς, μπορούν να συμβάλλουν και στην επαγγελματική τους αποκατάσταση. Δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι που διαπρέπουν σε απαιτητικούς τομείς όπως η επιστήμη αλλά και στον καλλιτεχνικό χώρο(π.χ. οι ηθοποιοί Dan Akroyd και Daryl Hannah), οι οποίοι έχουν διαγνωστεί με το σύνδρομο ωστόσο αυτό δεν τους σταμάτησε από το να έχουν μία επιτυχημένη πορεία στη ζωή.

Γιατί εμφανίζεται

Παρότι τα ακριβή του αίτια παραμένουν ασαφή, μελέτες δείχνουν πώς εμπλέκονται τόσο η κληρονομικότητα όσο και περιβαλλοντικοί παράγοντες όπως έκθεση της μητέρας σε τοξικό περιβάλλον, προβλήματα κατά την εγκυμοσύνη ή τον τοκετό κ.ά. Επίσης, φαίνεται πώς επηρεάζει περισσότερο τους άντρες παρά τις γυναίκες.

Θεραπεύεται;

Το Άσπεργκερ δε «θεραπεύεται» ωστόσο τα άτομα με το σύνδρομο μπορούν να έχουν μία λειτουργική ζωή εφόσον διαγνωστούν έγκαιρα (όσο νωρίτερα τόσο καλύτερα) και οι γονείς αναζητήσουν βοήθεια. Ένας επαγγελματίας ψυχικής υγείας ψυχολόγος ή παιδοψυχίατρος θα συστήσει τις κατάλληλες παρεμβάσεις και θα προτείνει πρακτικές αντιμετώπισης τις οποίες οι γονείς θα πρέπει ν' ακολουθήσουν.
Μην ξεχνάμε ότι όπως και όλοι οι υπόλοιποι άνθρωποι, έτσι και αυτοί με Άσπεργκερ είναι διαφορετικοί μεταξύ τους. Κάθε άνθρωπος έχει τις δικές του δυνατότητες και όρια και διαφορετική έκφραση του συνδρόμου και ως εκ τούτου θα πρέπει να διαφέρει και η αντιμετώπισή του.

Μερικές χρήσιμες συμβουλές

-Εξασφαλίστε στο παιδί μια ρουτίνα που θα το κάνει να νιώσει ασφαλές και ικανό να αντεπεξέλθει και αποφύγετε αλλαγές, εκπλήξεις κ.λπ. εκτός και αν το προετοιμάσετε σταδιακά και κατάλληλα.
-Ανακαλύψτε τα ταλέντα του και βοηθήστε το να τα καλλιεργήσει ή να τα συνδέσει και με άλλες δραστηριότητες για να αναπτύξει το «πεδίο δράσης του».
-Βοηθήστε το να αναπτύξει την κοινωνικότητά του προβάροντας π.χ. διάφορες καταστάσεις στις οποίες θα μπορούσε να βρεθεί και πώς θα μπορούσε να συμπεριφερθεί.
-Κάθε φορά που θέλετε να του διδάξετε μια καινούργια δεξιότητα κάντε το σταδιακά.
-Μιλήστε στους δασκάλους του ώστε να του εξασφαλίσουν όσο το δυνατόν καλύτερες συνθήκες στο σχολείο.

Από το βιβλίο μου - Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

https://akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Αποφασίσατε από κοινού με το σύντροφό σας να χωρίσετε και δεδομένου ότι έχετε καλές σχέσεις σκέφτεστε να αποφύγετε τα δικαστήρια για την επιμέλεια του παιδιού σας και να συμφωνήσετε μεταξύ σας να είναι κοινή, να μένει και στα δύο σπίτια εναλλάξ και να περνά ίσο χρόνο και με τους δυο σας.Το σχήμα της κοινής επιμέλειας έχει πολλά θετικά αλλά και αρκετά αρνητικά τα οποία πρέπει να λάβετε υπόψη σας πριν πάρετε την απόφασή σας.

Πλεονεκτήματα

Είναι πολύ δύσκολο να αποστασιοποιηθεί ο ένας από τους δύο γονείς και να χαθεί το ανδρικό ή το γυναικείο πρότυπο από την οικογένεια, καθότι αναγκαστικά μένουν ενεργά αναμεμειγμένοι στην ανατροφή του παιδιού και οι δύο.

Το παιδί αισθάνεται μεγαλύτερη σιγουριά.

Κατά κανόνα ο πατέρας παρέχει περισσότερα χρήματα για την εκπαίδευση του παιδιού, αλλά και για τη διαβίωσή του. Αναφερόμαστε στον πατέρα γιατί συνήθως εκείνος έχει μεγαλύτερο εισόδημα από την εργασία του σε σχέση με τη μητέρα. Φυσικά τα χρόνια που διανύουμε, με δεσπόζουσα την οικονομική κρίση και με την ανεργία να κυριαρχεί στις οικογένειες, αυτά μπορούν να ανατραπούν.

Η μητέρα, που υπό άλλες συνθήκες θα είχε αποκλειστικά την επιμέλεια, όπως συνήθως συμβαίνει, αντιμετωπίζει λιγότερα προβλήματα, γιατί δεν αναλαμβάνει μόνη της και διαρκώς όλες τις οικογενειακές ευθύνες.

Το παιδί δε χάνει τους μισούς συγγενείς του, δηλαδή εκείνους που συνήθως αποστασιοποιούνται όταν παίρνει την επιμέλεια ο γονιός που δεν είναι συγγενής τους.

Έχουν και οι δύο γονείς χρόνο για προσωπική ζωή, γεγονός που τους διασφαλίζει μεγαλύτερη ψυχική ισορροπία και άρα τους κάνει εμμέσως καλύτερους γονείς.

Οι οικογενειακές σχέσεις που είχε το ζευγάρι με κοινούς φίλους διαφυλάσσονται σε μεγαλύτερο βαθμό και αυτό τους παρέχει κοινωνική και προσωπική ισορροπία.

Μειονεκτήματα

Η κοινή επιμέλεια συνεπάγεται στενή επαφή των χωρισμένων γονέων, η οποία δεν είναι πάντα εύκολη. Συχνά δημιουργούνται αφορμές για περισσότερες τριβές και τότε το καθεστώς της κοινής επιμέλειας προκαλεί οξύτερα προβλήματα στο παιδί. Ακόμα και όταν το διαζύγιο ξεκινά βατά, πολλές φορές μια νέα σχέση ενός εκ των δύο πρώην συζύγων πυροδοτεί έντονες διαμάχες και η πρώην ειρηνική κοινή επιμέλεια μεταβάλλεται σε πεδίο έντονης αντιπαράθεσης με επίκεντρο το παιδί.

Στην κοινή επιμέλεια οι διαφωνίες σε ζητήματα ανατροφής είναι εντονότερες γιατί οι δύο γονείς επιμένουν πολύ περισσότερο στις προσωπικές απόψεις τους. Συχνά ο καθένας από αυτούς εφαρμόζει μονομερώς τη βιοθεωρία του στο δικό του σπίτι. Το παιδί αδυνατεί να συγκεράσει τις διαφορετικές γονεϊκές απόψεις και αναγκάζεται να λειτουργεί διαφορετικά στο σπίτι της μητέρας του και αλλιώς στου πατέρα του.

Τα παιδιά απολαμβάνουν καλύτερο βιοτικό επίπεδο στις περιπτώσεις κοινής επιμέλειας, ωστόσο συχνά ο πατέρας δεν καλύπτει πάντα τις ανάγκες και του άλλου σπιτιού, οπότε το παιδί περνά καλύτερα στο σπίτι του πατέρα του. Σε αυτές τις περιπτώσεις το μητρικό πρότυπο ενδέχεται να ατονήσει. Επίσης υπάρχει περίπτωση, προκειμένου ο πατέρας να ανταποκριθεί στις γονεϊκές υποχρεώσεις του να μειώσει τις ώρες εργασίας του κι έτσι να μειωθεί το οικογενειακό εισόδημα (μπορεί να ισχύσει και το αντίστροφο, εφόσον η μητέρα έχει το μεγαλύτερο εισόδημα). Βέβαια αυτά είναι υπό συζήτηση στις ημέρες μας.

Από το βιβλίο μου - Οι γονείς χωρίζουν

akappatou.gr/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή