Ιουλίου 05, 2020

Παιδική ηλικία

Γράφει η Αλεξάνδρα Καππάτου

Η μητρότητα πάει χέρι – χέρι με τη χαρά και την ανείπωτη αγάπη. Όμως πάει χέρι – χέρι και με το άγχος. Άγχος για να τα προλάβετε όλα, άγχος αν το παιδί δεν αισθάνεται καλά… Άγχος για τα πάντα! Επειδή όμως έτσι δε γίνεται να «αποδώσετε» όσο θα θέλατε ούτε να απολαύσετε τη ζωή σας με οποιονδήποτε τρόπο, οι συμβουλές που ακολουθούν, πιθανότατα σας είναι απαραίτητες!

Τι σας αγχώνει

 Η έλλειψη χρόνου

Δουλειά, επιστροφή στο σπίτι και ξανά δουλειές (συμμάζεμα, μαγείρεμα, πλυντήρια κ.λπ.), η φροντίδα των παιδιών και το διάβασμα είναι οι βασικοί άξονες γύρω από τους οποίους στρέφεται η κάθε μέρα σας. Συν κάποιες φορές που θέλετε να μιλήσετε ή να δείτε τους φίλους σας, να βρεθείτε με τον σύντροφό σας, να κάνετε κάτι μόνο για εσάς κι αυτά σας φαίνονται πάλι βουνό για να τα χωρέσετε στο ασφυκτικά γεμάτο πρόγραμμά σας.

Η έλλειψη χρημάτων

Τα πράγματα δεν είναι εύκολα για κανέναν. Όταν όμως έχεις παιδιά και προσπαθείς να ανταποκριθείς στις ανάγκες τους από όταν γεννιούνται μέχρι και να σταθούν στα δικά τους πόδια και σε όλες τις υπόλοιπες υποχρεώσεις ενός σπιτιού, δεν είναι καθόλου δύσκολο να αγχώνεσαι για το πώς θα τα βγάλετε πέρα.

Αν τα παιδιά είναι καλά

Από τη στιγμή που γεννιούνται και για πάντα, τα παιδιά σχεδόν μονοπωλούν το ενδιαφέρον σας. Η σκέψη σας είναι πάντα σε αυτά είτε περισσότερο είτε λιγότερο έντονη. Είναι καλά; Γύρισαν από το σχολείο; Μήπως τα πείραξε κανείς; Έφαγαν; Γιατί δεν πέφτει ο πυρετός; Πώς να τα αφήσω να πάνε μόνα τους διακοπές με τους φίλους τους; Κι αν γίνει κάτι; Και τώρα που πήρε μηχανάκι; Προσέχει αρκετά; Μήπως περνάει άσχημα στη δουλειά του; Αν αυτό δε σας αγχώνει, τότε τι;

Η σχέση με τον σύντροφό σας

Μέσα σε όλη αυτή την καθημερινή «τρέλα», το να βρείτε χρόνο για να μη «χάσετε» ο ένας τον άλλον, δεν είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο. Αυτό όμως μπορεί να φθείρει τη σχέση περισσότερο απ’ όσο ίσως υπολογίζετε. Και δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάτε ότι εκτός από γονείς, είστε και ζευγάρι.

Η προσωπική σας ανάπτυξη

Όταν αποκτούμε παιδιά, αυτόματα γίνονται η προτεραιότητά μας και η δική μας ζωή και ανάγκες συχνά μένουν πίσω. Κάτι που μας επιβαρύνει ακόμα περισσότερο. Το να μη βρίσκουμε χρόνο να διαβάσουμε ένα βιβλίο, να γυμναστούμε, να ασχοληθούμε με τα χόμπι μας, να κάνουμε κάτι για τον εαυτό μας ή απλά να κοιμηθούμε όσο θα θέλαμε γίνονται μία επιπλέον πηγή άγχους.

Τι σας κάνει το άγχος

Μέσα σε όλα αυτά, το άγχος εκτός του ότι επιβαρύνει την υγεία σας, σωματική και ψυχική, σας κάνει και να αμφιβάλλετε για τις ικανότητές σας για τα πάντα. Είμαι αρκετά καλή μητέρα; Μήπως έπρεπε να είχα στηρίξει περισσότερο τη φίλη μου που με χρειαζόταν; Μήπως παραμελώ τον σύντροφό μου; Σας γεμίζει δηλαδή και με ενοχές και ρίχνει την αυτοεκτίμησή σας τη στιγμή που τη χρειάζεστε περισσότερο.

Πάρτε τον έλεγχο

Ορίστε έστω μία μέρα την εβδομάδα στην οποία θα κρατάτε λίγο χρόνο για τον εαυτό σας. Μείνετε όμως πιστή σε αυτό. Συμφωνήστε με τον σύντροφό σας ή κάποιον άλλον δικό σας άνθρωπο να αναλάβει τα παιδιά για μερικές ώρες κάνοντάς τους να καταλάβουν πόσο σημαντικό είναι αυτό για σας. Σιγά σιγά ίσως καταφέρετε να το κάνετε περισσότερες φορές μέσα στην εβδομάδα.

Γυμναστείτε

Έστω για 10’ κάθε μέρα αν δεν μπορείτε να κάνετε κάποιο σπορ ή να πάτε στο γυμναστήριο. Η άσκηση ευνοεί την παραγωγή ενδορφινών που φτιάχνουν τη διάθεσή μας και καταπολεμάνε το άγχος. Ιδανικά η άσκηση καλό είναι να γίνεται σε εξωτερικό χώρο για να επωφελείστε και από τον ήλιο και την αίσθηση της ελευθερίας που προσφέρει ο «απεγκλωβισμός» από τους τέσσερεις τοίχους. Μπορεί να σας φαίνεται δύσκολο να ξεκινήσετε όμως αν «πάρετε μπρος», θα δείτε πόσο πιο εύκολο θα σας φανεί. Αν δεν έχετε καθόλου χρόνο εκτός σπιτιού, σκεφτείτε μήπως κάνατε γυμναστική μαζί με τα παιδιά.

Κάντε διαλογισμό ή γιόγκα

Ή κάποια άλλη χαλαρωτική τεχνική όπως αναπνοές. Απευθυνθείτε σε κάποιον επαγγελματία ή απλά βρείτε πληροφορίες στο διαδίκτυο.

Μάθετε να συγχωρείτε τον εαυτό σας

Κανείς δεν είναι τέλειος σε όλα ούτε μπορεί να προλαβαίνει τα πάντα. Αποδεχτείτε το και για εσάς. Προσπαθήστε να είστε όσο πιο οργανωμένη γίνεται αλλά αν παρόλες τις προσπάθειές σας, πάντα κάτι μένει πίσω, απλά αφήστε το για μια άλλη φορά χωρίς να το φέρετε βαρέως.

Μην τα κρατάτε μέσα σας

Όταν πιεζόμαστε χωρίς να μοιραζόμαστε το βάρος, αυτό γίνεται διπλό. Γι’ αυτό μιλήστε με τους φίλους, τον σύντροφό σας ή όποιον άλλον εμπιστεύεστε για όσα νιώθετε. Μπορεί να σας κάνουν να νιώσετε ανακούφιση και μόνο που τα είπατε ή να σας βοηθήσουν να βρείτε μια λύση.

Προσέξτε τη διατροφή σας

Η ισορροπημένη διατροφή είναι ασπίδα και κατά του άγχους. Μπορεί να πνίγεστε και να τρώτε μόνο στο πόδι και ό,τι βρεθεί μπροστά σας, όμως όπως φροντίζετε και τους άλλους, έτσι πρέπει να φροντίζετε και τον εαυτό σας. Φρούτα, λαχανικά, καλά λιπαρά από ψάρια και ξηρούς καρπούς θα σας βοηθήσουν πολύ περισσότερο από τα πατατάκια και τα γλυκά που σας «παρηγορούν» μεν αλλά μόνο πρόσκαιρα.

Κάντε ένα διάλειμμα

Όταν νιώθετε ότι φτάνετε στα όριά σας, σταματήστε ό,τι κάνετε και πάρτε μια ανάσα. Βγείτε μια μικρή βόλτα, πάρτε βαθιές αναπνοές, μιλήστε στο τηλέφωνο με έναν φίλο ακούστε το αγαπημένο σας τραγούδι,… Μην αφήνετε το σώμα και το μυαλό σας να φτάνουν στο απροχώρητο.

Προσπαθήστε να το προλάβετε

Αν ξέρετε π.χ. ότι τα παιδιά αργούν να ετοιμαστούν το πρωί και αυτό σας προκαλεί εκνευρισμό, αποφασίστε τι θα φορέσουν από το προηγούμενο βράδυ. Ή μέσα στο ΣΚ, ετοιμάστε όσα περισσότερα φαγητά μπορείτε και καταψύξτε τα ώστε να είναι σχεδόν έτοιμα για μέσα στην εβδομάδα. Γενικά προσπαθήστε να προετοιμάσετε ό,τι μπορείτε χωρίς να πιέζεστε για να εξοικονομήσετε πολύτιμο χρόνο μελλοντικά.

Διαλέξτε τις μάχες σας

Μην εξαντλείστε σε κάθε τι μικρό και μεγάλο που μπορεί να προκύψει κάθε μέρα με τα παιδιά. Αν επιμένουν να φορέσουν κάτι με το οποίο διαφωνείτε ή αν δεν έχουν αδειάσει το πιάτο τους, ίσως δεν αξίζει τον κόπο να μαλώσετε μαζί τους. Είναι προτιμότερο να φυλάξετε τις δυνάμεις σας για κάτι πιο σοβαρό και αδιαπραγμάτευτο για σας.

Σκεφτείτε και μιλήστε θετικά

Ο τρόπος με τον οποίο σκεφτόμαστε επηρεάζει και τον τρόπο που νιώθουμε. Προσπαθήστε να μη γεμίζετε το μυαλό σας με μαύρες σκέψεις και επίσης να μη μιλάτε με αρνητικό τρόπο. Αν π.χ. όλα πάνε στραβά, δε χρειάζεται να το λέτε κιόλας για να το ακούτε. Μη λέτε π.χ. «Να δω τι άλλο θα πάει χάλια» αλλά «οκ, αυτό δεν πήγε τόσο καλά, αλλά ας δούμε πως μπορούμε να το διορθώσουμε». Ή μη λέτε «πάλι τα έκανα θάλασσα» αλλά «έκανα ό,τι μπορούσα. Την επόμενη φορά ελπίζω να πάει καλύτερα» κ.ο.κ.

 https://akappatou.gr/
 

Παιδική ηλικία

Eίναι γνωστό ότι περίπου τα μισά βρέφη, στον πρώτο χρόνο της ζωής τους, πιπιλάνε το δάχτυλό τους ως αποτέλεσμα μιας βασικής ανάγκης να «βυζαίνουν», που ξεκινά προτού ακόμη έρθουν στον κόσμο.
Ωστόσο, η έντασή της ποικίλλει από μωρό σε μωρό.
Aπό την άλλη, παρατηρούμε ότι αρκετές μητέρες, για διάφορους λόγους, σταματούν νωρίς να θηλάζουν τα παιδιά τους ή βιάζονται να απομακρύνουν το μπουκάλι αμέσως μόλις αντιληφθούν ότι ο νεαρός βλαστός τους δεν πεινάει πια.
Mερικά βρέφη, όμως, νιώθουν ακόμη την ανάγκη να «βυζαίνουν», παρά το γεγονός ότι έφαγαν αρκετά. Tα μωρά αυτά ικανοποιούν αυτή την ανάγκη τους, «πιπιλώντας» τα δάχτυλά τους ή βάζοντας κάτι στο στόμα τους, όπως το σεντονάκι τους ή μια κουβερτούλα ή ένα ζωάκι.
Aυτή η ανάγκη σταδιακά, όσο μεγαλώνει το παιδί, ελαττώνεται. Ωστόσο, κάποια παιδιά συνεχίζουν να «κάνουν πιπίλα», όχι επειδή νιώθουν απαραίτητα την ανάγκη, αλλά επειδή ανακαλύπτουν ότι αυτό τους δίνει παρηγοριά όταν είναι κουρασμένα ή στενοχωρημένα, δεν ασχολούνται οι γονείς μαζί τους ή αισθάνονται λίγο κακοδιάθετα.

Λίγο προτού πάει για ύπνο. Σ’ αυτή την περίπτωση, ίσως είναι κουρασμένο και αυτός είναι ένας τρόπος για να χαλαρώσει. Δοκιμάστε να το βάζετε για ύπνο λίγο πιο νωρίς.
Όταν έχετε επισκέψεις. Ίσως νιώθει παραμελημένο και παρηγορείται με το δικό του γνωστό τρόπο. Bοηθήστε το να προσαρμοστεί με τους επισκέπτες στο σπίτι, χαρίζοντάς του περισσότερη προσοχή.
Όταν το έχετε μαλώσει. Ίσως είναι ο τρόπος που διαθέτει για να ηρεμήσει από την ένταση που νιώθει.
Όταν δεν ασχολείστε μαζί του όσο το ίδιο έχει ανάγκη, με αποτέλεσμα να αναζητά την παρηγοριά στη δακτυλολειχία.

Αυτή το ανακουφίζει. Η λύση είναι απλή: Αφιερώστε λίγο χρόνο για να κάνετε κάποια πράγματα μαζί του.
Τι θα πρέπει να γνωρίζετε…

Δεν χρειάζεται ν’ ανησυχείτε, ακόμα κι αν το παιδί σας θεωρείτε ότι έχει «μεγαλώσει» –είναι δηλαδή δύο-τριών χρόνων– και εξακολουθεί να βάζει το χέρι στο στόμα και να κάνει πιπίλα.

Μην προσπαθήσετε να το αναγκάσετε να σταματήσει χρησιμοποιώντας περιορισμούς ή βάζοντας κάποια ουσία με δυσάρεστη γεύση στο δάχτυλό του, όπως συνήθως σας συμβουλεύουν οι γνωστοί σας.
Όλα αυτά δεν θα φέρουν κανένα αποτέλεσμα.
Eίναι βέβαιο ότι απλώς θα νιώσει ακόμα πιο άσχημα και θα αυξηθεί η επιθυμία του να «πιπιλάει» το δάχτυλό του περισσότερο από πριν.

Παρατηρήστε σε ποιες περιπτώσεις το παιδί σας βάζει το δάχτυλό του στο στόμα.

Ρωτήστε το αν θα ήθελε να σταματήσει και συμφωνήστε μαζί, ή και σε συνεργασία με την παιδαγωγό στον παιδικό σταθμό, τον τρόπο.

Tα περισσότερα παιδιά θα ξεπεράσουν αυτή τη συνήθεια μόνα τους.

Aν το παιδί έχει περάσει τα πέντε χρόνια, ίσως είναι χρήσιμο να συμβουλευτείτε κάποιον ειδικό.

Απόσπασμα από το βιβλίο μου “Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά”

https://akappatou.gr/pote-to-paidi-vazei-to-dachtylo-sto-stom/

Παιδική ηλικία

Πρωτότοκα και δευτερότοκα παιδιά – Οι γονείς οφείλουν να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για τη συνύπαρξη των δύο παιδιών!
Πολλοί γονείς αναρωτιούνται γιατί είναι διαφορετική η συμπεριφορά τού ενός παιδιού τους από το άλλο. Όταν τους απαντώ ότι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουν το πρώτο τους παιδί είναι διαφορετικός από εκείνον με τον οποίο ανατρέφουν το δεύτερο, μένουν συχνά έκπληκτοι.
Aυτό συμβαίνει επειδή τα βιώματα και οι εμπειρίες που έχουν αποκτήσει ήδη από τη γέννηση του πρώτου παιδιού, αλλά και οι διαφορετικές προσδοκίες τους, είναι παράγοντες που επιδρούν καθοριστικά στον τρόπο προσέγγισης του δεύτερου παιδιού τους. Συχνά αναφέρουν ότι το δεύτερο παιδί τους μεγαλώνει πολύ πιο εύκολα, χωρίς να τους κουράζει, ή ότι δεν κάνουν τα ίδια λάθη που έκαναν στο πρώτο τους παιδί.

Τι θα πρέπει να γνωρίζετε…

H σειρά γέννησης των παιδιών παίζει σημαντικό ρόλο στη δόμηση της προσωπικότητάς τους, καθώς και στο είδος των σχέσεων που θα καλλιεργήσουν με τα άλλα μέλη της οικογένειάς τους. Γι’ αυτό συχνότατα παρατηρούμε ότι τα αδέλφια διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους.

Όσα έρχονται πρώτα καταλαμβάνουν μια εξαιρετικά «τιμητική» θέση μέσα στην οικογένεια. Οι γονείς και οι συγγενείς τούς αφιερώνουν άφθονο χρόνο. Έτσι, το πρώτο παιδί συνήθως έχει ως μοντέλο μίμησης τη συμπεριφορά των ενηλίκων, αναπτύσσοντας ανάλογα χαρακτηριστικά, όπως ευσυνειδησία, οργάνωση, τελειομανία και σοβαρότητα.

Tο καινούριο αδελφάκι «κλονίζει το θρόνο» της μοναδικότητας του πρώτου μέσα στην οικογένεια και γίνεται το βασικό ερέθισμα έντονης ανησυχίας και αναστάτωσης για το πρωτότοκο. Δεν είναι καθόλου σπάνιο, λοιπόν, με την άφιξη του δεύτερου παιδιού να βλέπουμε το πρώτο να αντιδρά με διάφορους τρόπους, όπως με ανήσυχο ύπνο, με ξαφνικά κλάματα, κάνοντας ενοχλητικές για τους γονείς σκανταλιές ή έχοντας παράλογες απαιτήσεις.

Ίσως από τους πιο καθοριστικούς παράγοντες στην ανάπτυξη της προσωπικότητας του δεύτερου παιδιού είναι ο ερχομός του σε μια οικογένεια, όπου όλοι φαίνεται να έχουν εξασφαλίσει τη θέση τους.

Tώρα εκείνο καλείται να «αγωνιστεί» για τη δική του. Θα προσπαθήσει, λοιπόν, να «επιβάλει την παρουσία του», καθώς και να αποδείξει την ικανότητά του με ποικίλους τρόπους. Συνήθως, αυτό επιτυγχάνεται με την αντίθεση. Tα τελευταία σε σειρά γέννησης παιδιά συχνά είναι οι γοητευτικοί και εφευρετικοί επαναστάτες της οικογένειας.
Οι γονείς οφείλουν να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για τη συνύπαρξη των δύο παιδιών, ενισχύοντας τη συνεργασία τους και τονίζοντας τα ιδιαίτερα στοιχεία του καθενός. Επίσης, να εξασφαλίζουν έστω λίγο χρόνο, προκειμένου να ασχολούνται ατομικά με κάθε παιδί τους.

Απόσπασμα από το βιβλίο μου “Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά”

https://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Oι γονείς της πεντάχρονης Mαργαρίτας ζήτησαν τη βοήθειά μου γιατί η μικρή μας φίλη δεν αποχωρίζεται την πιπίλα της. Tην έχει, μάλιστα, κρεμασμένη στο λαιμό της και σε κάθε ευκαιρία τη χρησιμοποιεί. «Στο νηπιαγωγείο που πηγαίνει, έπειτα από συζήτηση με τη δασκάλα, δέχθηκε τελικά να την αφήνει στην τσάντα της. Στο σπίτι μας όμως δεν ισχύει αυτό. Σε κάθε δραστηριότητα, η πιπίλα τής κρατά συντροφιά. Tα παιδιά θα αρχίσουν να την κοροϊδεύουν. Πραγματικά, δεν γνωρίζουμε πώς να το χειριστούμε» λένε οι γονείς της.

Η πρώτη επαφή του παιδιού με την πιπίλα
Όπως ήδη αναφέραμε, τα νεογέννητα ξεκινούν αντανακλαστικά το «πιπίλισμα», και μάλιστα από πολύ νωρίς. Συγκεκριμένα, από την ενδομήτρια ζωή τους, τα έμβρυα αρχίζουν να… προπονούνται στο «πιπίλισμα», ώστε από την πρώτη στιγμή που θα βρεθούν εμπρός στη θηλή της μητέρας ή στο μπιμπερό να είναι έτοιμα για το γεύμα τους.
Aρκετοί γονείς, όμως, θεωρούν ότι η πιπίλα αποτελεί την καλύτερη παρέα-παρηγοριά για το βρέφος τους, ώστε να το ηρεμεί όταν κλαίει ή γκρινιάζει για οποιοδήποτε λόγο. Έτσι, από νωρίς το συνηθίζουν να τη χρησιμοποιεί.
Συχνά παρατηρούμε τρίχρονα ή και τετράχρονα παιδιά να πηγαίνουν στον παιδικό σταθμό και να κρατούν μερικές φορές όχι μόνο μια πιπίλα αλλά δύο και τρεις. Aλίμονο, αν τολμήσει κάποιος να τις πάρει ή να τις κρύψει! Θα γίνει έντονο επεισόδιο, το παιδί θα ξεσπάσει σε γοερά κλάματα αναζητώντας τη συντροφιά του… τις πιπίλες του!

Πώς θα κόψετε την πιπίλα…
• Aρχικά, λάβετε υπόψη σας την ηλικία του παιδιού, τη διάρ€κεια που χρησιμοποιεί την πιπίλα, όπως και την αντίδρασή του όταν τη χάνει.
• Δεν είναι σωστό να εξαφανίσετε την πιπίλα ξαφνικά, μια «ωραία πρωία»· είναι πιθανό να προκαλέσετε μεγάλες αντιδράσεις.
• Mειώνετε σταδιακά το χρόνο που έχει την πιπίλα στο στόμα. O καλύτερος τρόπος είναι να το απασχολείτε με τραγουδάκια, με παιχνίδια ή πηγαίνοντας περιπάτους.
• Δίνετε έμφαση στην επαφή του με παιδιά της ηλικίας του.
• Μπορείτε να συμφωνήσετε μαζί του, ώστε να χρησιμοποιεί την πιπίλα του μόνο όταν πηγαίνει για ύπνο.
• Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να το απειλείτε ή να το τιμωρείτε γιατί «κάνει κακά πράγματα», επειδή έτσι του δημιουργείτε ενοχές, άγχος και φόβο.
• Tα περισσότερα παιδιά μέχρι τα πέντε χρόνια έχουν σταματήσει μόνα τους ή με τη συνεργασία της νηπιαγωγού τη χρήση της πιπίλας.
• Όταν το παιδί είναι πάνω από πέντε χρόνων και δυσκολεύεται να κόψει αυτή τη συνήθεια, ίσως είναι καλύτερα να ζητήσετε τη βοήθεια ενός ειδικού. Πιθανόν, εκτός από την πιπίλα, το παιδί παρουσιάζει και άλλες «κακές συνήθειες».

Aπό το βιβλίο της Α. Καππάτου “Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά”. Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μίνωας.

https://akappatou.gr/pipila-einai-eykolo-na-ti-stamatisei-3/

Παιδική ηλικία

Από την Αλεξάνδρα Καππάτου

H μελέτη της ψυχολογίας έχει επικεντρωθεί στην έρευνα της σχέσης μητέρας-παιδιού. Aυτή η σχέση θεωρούνταν πρωταρχικής σημασίας και για το λόγο αυτόν αποτέλεσε σχεδόν το μόνο σύστημα αναφοράς. Ωστόσο, υπάρχει κι ένα άλλο μέλος της οικογένειας που για πολλά χρόνια έμεινε στο σκοτάδι· είναι ο πατέρας, που άλλοτε θεωρούνταν δευτερεύον πρόσωπο σε ό,τι αφορούσε το μεγάλωμα του παιδιού. Τις τελευταίες δεκαετίες, όμως, οι ειδικοί άρχισαν να ασχολούνται πιο συστηματικά με το ρόλο του.

Oι απόψεις σχετικά με τον πατέρα έχουν τις ρίζες τους πολύ παλιά, τότε που ήταν ο κυρίαρχος της οικογένειας, προβάλλοντας την εικόνα του «αφέντη», του απρόσιτου και του «κουβαλητή», που παρακολουθούσε από μακριά την εξέλιξη του παιδιού και παρενέβαινε μόνο όταν ήταν αναγκαίο. O ρόλος του πατέρα ήταν επενδυμένος με μια δύναμη ομολογουμένως αξιοσημείωτη. Ήταν το σύμβολο, ο αρχηγός, αυτός που έπαιρνε τις αποφάσεις και κανείς δεν μπορούσε, τουλάχιστον άμεσα, να του εναντιωθεί και να τον αμφισβητήσει.

Στην τεχνοκρατική εποχή μας, ο πατρικός ρόλος δεν έμεινε αμετάβλητος. Oι γενιές που γεννήθηκαν μετά το 1930 επιβεβαίωσαν την κρίση της πατρικής εξουσίας. Σε αυτό συντέλεσε η δομή της πυρηνικής οικογένειας και η διαφοροποίηση της λειτουργίας κάθε μέλους της. Mε την εξαπλούμενη αστικοποίηση, την εκβιομηχάνιση και τις οικονομικές και κοινωνικές αλλαγές του περασμένου αιώνα, παρατηρούμε σύσφιγξη αλλά και αναδίπλωση των ρόλων των μελών της. Επίσης, ας μην ξεχνάμε ότι αυξάνεται συνεχώς ο αριθμός των εργαζόμενων γυναικών που συμμετέχουν ενεργά στον οικονομικό στίβο και στον τομέα της παραγωγής.

Είναι αυτονότητο πλέον ότι οι γυναίκες πρέπει να εργαστούν, ενώ δεν είναι σπάνιο να έχουν φιλοδοξίες επαγγελματικές παράλληλα με το μητρικό τους ρόλο. Αξιώνουν από το σύντροφό τους ισότιμη συμμετοχή στην αντιμετώπιση των αναγκών της οικογένειας και στη λήψη αποφάσεων.

Tα τελευταία χρόνια τα νέα ζευγάρια συνειδητοποιούν ότι η γέννηση ενός παιδιού είναι κοινή υπόθεση και όχι μια περιπέτεια καθαρά γυναικεία. Ποτέ δεν ήταν τόσο έντονη η επιθυμία των μπαμπάδων να έχουν ενεργή παρουσία στη ζωή του παιδιού τους, παρότι οι ίδιοι δεν έχουν εξοικειωθεί απόλυτα με το νέο ρόλο τους, κυρίως επειδή δεν έχουν κάποιο πρότυπο να μιμηθούν. O δικός τους πατέρας δεν συνήθιζε να ασχολείται με τα παιδιά.

Παρατηρούμε ότι ο πατρικός ρόλος στο επίπεδο της αναμονής αλλά και της διαπαιδαγώγησης του παιδιού αναπτύχθηκε σε σημαντικό βαθμό. O πατέρας συμμετέχει από την πρώτη μέρα φροντίζοντας το μωρό, νανουρίζοντάς το και εκφράζοντας τα συναισθήματά του. O άνδρας που ασχολείται με το παιδί του δεν αποτελεί –όπως άλλοτε– σπάνια περίπτωση, αλλά ένα συνειδητοποιημένο άτομο που το συναντάμε καθημερινά. Αποκτούν, μάλιστα, θεωρητική υποδομή σχετικά με τη διαπαιδαγώγηση του παιδιού με διάφορους τρόπους, κυρίως μέσα από το διαδίκτυο, από βιβλία ή σπανιότερα παρακολουθώντας σεμινάρια.

Η παρουσία τους, μάλιστα, είναι μερικές φορές τόσο έντονη στο μεγάλωμα του παιδιού, που δημιουργούνται συγχύσεις, εντάσεις ή και αντιπαλότητες με τη μητέρα. Ένα επιπλέον

ενδεικτικό στοιχείο της διαφοροποίησης του ρόλου τους σήμερα είναι ότι στις μονογονικές οικογένειες όλο και πιο συχνά συναντάμε πατέρες που έχουν αναλάβει αποκλειστικά την ευθύνη ανατροφής του παιδιού τους.

Mετά τη γέννηση του παιδιού, ο μητρικός ρόλος θα είναι πρωταρχικός, σταδιακά ωστόσο και ο ρόλος του πατέρα αποκτά σπουδαιότητα. Αρκετοί ψυχαναλυτές πιστεύουν ότι περίπου στο έβδομο έτος της ζωής του παιδιού οι ρόλοι των γονιών από άποψη σπουδαιότητας εξισώνονται, ενώ άλλοι θεωρούν ότι ο μητρικός και ο πατρικός ρόλος πρέπει να αντιμετωπίζονται εξαρχής ως ίσοι προκειμένου να έχουμε ψυχικά υγιή παιδιά.

Στην πορεία, ο ρόλος και των δύο γονιών μετριάζεται, προκειμένου το παιδί τους να αυτονομηθεί. H ψυχανάλυση μας διδάσκει ότι ο πατέρας είναι εκείνος που βοηθά το παιδί να ξεφύγει από το «αδιαίρετο» με τη μητέρα, δείχνοντάς του το μονοπάτι της ανεξαρτητοποίησης και απομακρύνοντάς το από το άμεσο περιβάλλον που αποτελεί η μητρική σφαίρα.

Aποστολή του, δηλαδή, είναι να «χωρίσει» το παιδί από τη μητέρα, προκειμένου αυτό να αποκτήσει την αυτονομία του και να μπορέσει να αντιμετωπίσει τον εξωτερικό κόσμο. O πατέρας είναι εκείνος που ανοίγει στο παιδί τις πόρτες προς τα θαύματα του εξωτερικού κόσμου, το ωθεί να ακολουθήσει το δικό του δρόμο, να γίνει ο εαυτός του. Δεν του αποκαλύπτει μόνο το μονοπάτι των υποχρεώσεων αλλά και της ελευθερίας. H μητέρα αντιπροσωπεύει πάντα για το παιδί τον πειρασμό της επιστροφής στην πρωτογενή ασφάλεια.

Aντίθετα, ο πατέρας ξυπνά στο παιδί την επιθυμία για αυτόνομη ύπαρξη και το καλεί να χειραφετηθεί. Mε την αρρενωπή παρουσία του προκαλεί, κατά κάποιον τρόπο, το κορίτσι να γίνει γυναίκα και το αγόρι άνδρας. Έτσι, από την ηλικία περίπου των 3-4 ετών, ο πατέρας βοηθά τα παιδιά να ενσωματωθούν στο φύλο τους.

Πολλές μελέτες δείχνουν ότι ωθεί το παιδί του εξαρχής να παίζει πιο απαιτητικά παιχνίδια, να προσπαθεί να αντιληφθεί πιο δύσκολες ερωτήσεις και να πλουτίζει το λεξιλόγιό του. (Rowe, Coker and Pan, 2007).

Aπό την ποιότητα της σχέσης πατέρα-παιδιών θα επιβεβαιωθούν και οι δύο. O ρόλος του πατέρα είναι σημαντικός και στο ταραγμένο διάστημα της εφηβείας. Πρέπει να έχει τη διάθεση να συμπαραστέκεται στις αγωνίες και στα διλήμματα του παιδιού. Eξάλλου, μόνο οι σχέσεις μεταξύ παιδιού και απελευθερωμένων ενηλίκων, ανοικτών στο διάλογο, χωρίς φραγμούς στην επικοινωνία, επιτρέπουν την προσέγγιση, την κατανόηση αλλά και την εμβάθυνση στον ψυχισμό του παιδιού.

Eίναι αλήθεια ότι τα παιδιά έχουν ανάγκη από την ενεργητική παρουσία του πατέρα. Γι’ αυτό θα ήθελα να προτρέψω κάθε γονιό να βιώσει τον πιο σημαντικό ρόλο στη ζωή του: το ρόλο του πατέρα.

https://akappatou.gr/o-pateras-den-einai-komparsos-sti-zo/

https://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Η πανδημία του κορωνοϊού έχει αλλάξει την καθημερινότητα όλων μας, μεγάλων και μικρών, ενώ και το φετινό Πάσχα δεν θα είναι όπως το έχουμε συνηθίσει. Για τις ιδιαίτερες συνθήκες τις οποίες ζούμε, πώς μπορείς να εξηγήσεις σε ένα παιδί όλο αυτό που συμβαίνει, τις δυσκολίες του εγκλεισμού των παιδιών, αλλά και πώς να τις αντιμετωπίσουν οι γονείς, μιλάει στο CNN Greece η κ. Αλεξάνδρα Καππάτου, ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος.


Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, καθώς ήδη έχει περάσει ένα διάστημα πέντε εβδομάδων από όταν τα παιδιά άρχισαν να μπαίνουν σε αυτή τη φάση της καραντίνας, «το κάθε παιδί και κάθε οικογένεια έχει βρει τη δική της φόρμα», ενώ «και οι γονείς έχουν αρχίσει να βρίσκουν σε γενικές γραμμές μια ισορροπία».

Η κ. Καππάτου εκτιμά ότι σε γενικές γραμμές «πάει καλά το πράγμα», «αν όμως -συμπληρώνει η ίδια- οι γονείς είναι ήρεμοι, δεν έχουν εντάσεις μεταξύ τους, και φροντίζουν να ασχολούνται με τα παιδιά τους».

Παράλληλα, βρίσκει ότι είναι μια «εξαιρετική ευκαιρία τώρα, να βελτιώσουν την επικοινωνία και τη σύνδεση με τα παιδιά τους, πέρα από το να δείξουν ότι είναι διαθέσιμοι στα παιδιά, να ασχοληθούν μαζί τους ουσιαστικά όσο χρόνο μπορούν ο καθένας, αλλά να γίνεται αυτό συστηματικά. Να διασκεδάσουν μαζί με τα παιδιά κάνοντας διάφορες δραστηριότητες που τους αρέσουν, αλλά, το πιο σημαντικό, να τους δίνουν την δυνατότητα να εκφράζουν τα συναισθήματά τους, να τους δείξουν ότι τα σέβονται και να τα βοηθήσουν να μάθουν να τα αναγνωρίζουν και να τα διαχειρίζονται».

«Είναι μια “χρυσή ευκαιρία” τώρα όπως την αποκαλώ οι οικογένειες να έρθουν πιο κοντά και να δεθούν περισσότερο. Δεν τους δίνεται κάθε μέρα αυτή η δυνατότητα. Με αφορμή την αρνητική συγκυρία για την οποία δεν ευθυνόμαστε και εξαιτίας της έχει υπάρξει μεγάλη αλλαγή στη ζωή μας ας αδράξουμε τουλάχιστον την ευκαιρία, να δούμε τα εντός της οικογένειάς μας μην επιτρέποντας σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση να επιδράσει διαλυτικά.

Αξίζει το κόπο να αναρωτηθούμε αν μπορούμε κατά μια έννοια να περιχαρακώσουμε την οικογένειά μας και να ορίσουμε από κοινού τα δικά μας δεδομένα, να επανεξετάσουμε τη σχέση μας, να βάλουμε μικρούς στόχους, να δούμε ποιους τομείς θέλουμε να βελτιώσουμε μεταξύ μας αλλά και με τα παιδιά μας, τι μηνύματα θέλουμε να τους περάσουμε, ποιους τομείς διαπαιδαγώγησης να δουλέψουμε, ποια θέματα να επιλύσουμε», αναφέρει χαρακτηριστικά.


«Γι’αυτό ακριβώς τους εξηγούμε ότι είναι απαραίτητο να πλένουμε τα χεράκια μας αρκετά συχνά. Αν μας ρωτήσουν κιόλας γιατί λέγεται κορωνοϊός, ας τους εξηγήσουμε ότι τον λένε έτσι γιατί έχει πάνω του κάτι που μοιάζει με κορώνα, και να τους το ζωγραφίσουμε κιόλας, γιατί αυτό αρέσει στα παιδιά και το καταλαβαίνουν. Επίσης μπορούμε να τους πούμε ότι έχει έρθει από μία πολύ μακρινή περιοχή, γι’αυτό μας έχουν πει οι ειδικοί γιατροί να βοηθήσουμε όλοι με τον τρόπο μας, μένοντας στο σπίτι για κάποιες μέρες, έτσι είμαστε ασφαλείς. Για αυτούς τους λόγους λοιπόν η μαμά και ο μπαμπάς έχουν μείνει στο σπίτι και δουλεύουν από εκεί και αυτό είναι μια εξαιρετική ευκαιρία να περνάμε χρόνο όλοι μαζί σαν οικογένεια, αλλά βοηθάμε κιόλας σε μια μεγάλη προσπάθεια που κάνουμε όλοι. Έτσι δεν θα αρρωστήσουμε αλλά προσατεύουμε και τους αγαπημένους μας γιαγιά παππού. Αυτή είναι μια επαρκέστατη εξήγηση για ένα παιδί μικρής ηλικίας».

Μεγαλύτερα παιδιά και έφηβοι

«Στα μεγαλύτερα παιδιά, μπορούμε να δώσουμε περισσότερες εξηγήσεις, ή ίσως έχουν παρακολουθήσει και από τις ειδήσεις τις μακροσκελέστατες αναλύσεις οι οποίες διαρκώς προβάλλονται. Με αφορμή αυτά μπορούμε να τα ρωτήσουμε τι γνωρίζουν ώστε να δούμε τι έχουν καταλάβει. Η εξήγησή μας πρέπει να περιέχει κάποια ανάλυση για την κατάσταση καθησυχάζοντάς τα ότι δεν κινδυνεύουν εφόσον τηρούν τις οδηγίες.

Με αφορμή αυτές τις συζητήσεις να τους αναλύσουμε τους λόγους που τηρούμε τα μέτρα προφύλαξης που έχει ορίσει η πολιτεία πχ μένουμε σπίτι, απόσταση, τακτικό πλύσιμο χεριών, όταν είναι κρυωμένα βάζουν το χέρι στο στόμα ή στη μύτη όταν τη φυσάνε κλπ» σημειώνει.

«Τα παιδιά της εφηβείας θέλουν μεγαλύτερη πληροφόρηση και πιο ακριβή, την οποία μπορούμε να τους προσφέρουμε απαντώντας στα ερωτήματά που μας θέτουν χωρίς να τα πανικοβάλλουμε. Κάποιες φορές η παρακολούθηση των ειδήσεων από κοινού μπορεί να αποτελέσει αφορμή για συζητήσεις ωστόσο πρέπει να γίνεται περιορισμένα και επιλεγμένα».


«Τα παιδιά της εφηβείας έχουν τις δικές τους “ιδιαιτερότητες”, δηλαδή επιδιώκουν να είναι κλεισμένα στο δωμάτιό τους, να επικοινωνούν με τους φίλους τους και να κάνουν όσο μπορούν κοινές δραστηριότητες μαζί τους όπως για παράδειγμα τα αγαπημένα τους ηλεκτρονικά. Είναι όμως πολύ σημαντικό να περνάμε κάποιες στιγμές όλοι μαζί, είτε στο φαγητό ή κάνοντας κάποια δραστηριότητα π.χ. ταινία, ντοκιμαντέρ, παρακολούθηση θεατρικής παράστασης, βιβλία, επιτραπέζιο παιχνίδι, άθληση στο σπίτι, μαγείρεμα, τακτοποίηση κλπ. επιδιώκοντας να επικοινωνούμε στο μέτρο που μας επιτρέπει ο έφηβος. Η καλή ατμόσφαιρα που δημιουργούμε , ευνοεί τον διάλογο και την επικοινωνία με τον έφηβο για διάφορα θέματα ουσιαστικά που μπορεί να τον απασχολούν, όχι μόνο για κορωνοϊό».

«Τα παιδιά όλων των ηλικιών έχουν καταλαβαίνει ότι μένοντας σπίτι δεν κινδυνεύουν τόσο τα ίδια και οι γονείς τους αλλά έτσι προστατεύουν τους αγαπημένους τους μεταξύ αυτών τη γιαγιά και το παππού τους που αυτή τη περίοδο καλό είναι να μη τους συναντούν παρά μόνο με τη βοήθεια της τεχνολογίας πχ. Skype. Καλό είναι να τα διαβεβαιώνουν ότι σύντομα θα επανέλθουμε στην κανονικότητά μας τονίζει η ίδια. Τα δε μηνύματα να τα περνούν με τρόπο ώστε να μην τους προκαλούνται ενοχές, ιδίως στα μικρά παιδιά , αν για παράδειγμα δεν τηρούν τις υποδείξεις των γονέων τους κάποιες φορές» τονίζει η ίδια.

Πάσχα και καραντίνα
Σε ό,τι αφορά την εβδομάδα που διανύουμε, η κ. Καππάτου λέει ότι «τώρα, επειδή είναι το Πάσχα, αντιλαμβάνεστε ότι τα παιδιά δυσκολεύονται. Έχουν μάθει άλλα πράγματα, να πηγαίνουν στο χωριό, να λαμβάνουν τη λαμπάδα και το αυγό από τη νονά, να έχουν ελευθερία κινήσεων και να συναντούν τους φίλους, τους συγγενείς, να ψήνουν αρνί κλπ. Αυτή την ελευθερία δεν μπορούμε να την έχουμε, όλα τα υπόλοιπα μπορούμε», προσθέτοντας επί της ουσίας ότι τρόποι υπάρχουν:

«Δηλαδή οι γονείς θα μπορούσαν να διατηρήσουν την τελετουργία και τις παραδόσεις του Πάσχα φτιάχοντας μαζί με τα παιδιά κουλουράκια, τσουρέκι και όλα τα πασχαλινά είδη σαν οικογενειακή ψυχαγωγία. Η λαμπάδα και το δώρο της νονάς θα μπορούσαν να έρθουν με κούριερ, ή αν δεν μπορεί να γίνει αυτή την περίοδο, μετά από συζήτηση με τη νονά και τον νονό θα τα παραλάβουν κάποια άλλη στιγμή μόλις τελειώσει η καραντίνα, τα παιδιά το κατανοούν απολύτως. Επίσης να τους εξηγήσουμε γιατί δεν πάμε στην εκκλησία, λέγοντας τους ότι για λόγους προστασίας του εαυτού μας αλλά και των συναθρώπων μας δεν επιτρέπεται να μαζεύονται πολλά άτομα μαζί σε ένα κλειστό χώρο. Θα παρακολουθήσουν τη λειτουργία της ανάστασης από την τηλεόρασή».

«Φροντίζουμε όμως το κλίμα στο σπίτι μας να είναι ευχάριστο. Αν χρειάζεται να ψήσουμε κάτι, να γίνει στη βεράντα του σπιτιού μας. Δεν θα έχουμε επισκέψεις από φίλους, συγγενείς κλπ. Δεν θα βγούμε με τα παιδιά μας έξω, ακολουθούμε κατά γράμμα τις οδηγίες της πολιτείας. Μέσα στην οικογένειά μας, όμως προσπαθούμε να περάσουμε καλά. Να έχουμε ένα ευχάριστο, δημιουργικό κλίμα, να συμμετέχουμε όλοι ακόμα και στο τραπέζι της Κυριακής του Πάσχα. Αν η γιαγιά και ο παππούς ή άλλοι αγαπημένοι μας είναι μόνοι τους, είναι πολύ σημαντικό μέσω Skype να φάμε μαζί ή με μια άλλη φιλική μας οικογένεια προκειμένου να νιώσουν τα παιδιά ότι δεν είμαστε απομονωμένα. Αυτό θα βοηθήσει πάρα πολύ».

«Αναγκαίο τα παιδιά να έχουν ένα πρόγραμμα»
Όσον αφορά το κομμάτι της καθημερινότητας, η ψυχολόγος αναφέρεται στα μαθήματα μέσω διαδικτύου που έχουν ήδη ξεκινήσει, τα οποία όπως λέει έχουν βοηθήσει αρκετά, «ώστε τα παιδιά να αποκτήσουν ένα πρόγραμμα, μια ρουτίνα».

«Έχουν κάποια σταθερή ώρα που ξυπνάνε προκειμένου να παρακολουθήσουν τα μαθήματά τους και μετά να κάνουν τις εργασίες τους. Οπότε σε πολλές περιπτώσεις περνάει το πρωινό για τα παιδιά σχολικής ηλικίας. Από εκεί και πέρα έχουν διάφορες δραστηριότητες ανάλογα με την ηλικία τους π.χ. μαθήματα ξένων γλωσσών ή ιδιάιτερα σε κάποια μαθήματα κά που γίνονται μέσω skype», λέει, ενώ όπως προσθέτει «αυτό εξυπηρετεί τους γονείς που έχουν ήδη αρκετοί ξεκινήσει την τηλεργασία».

«Πιστεύω ότι μετά από πέντε εβδομάδες έχουν αρχίσει να βρίσκουν μια ισορροπία σε γενικές γραμμές. Τα παιδιά έχουν φτιάξει ένα πρόγραμμα, έχουν χαλαρώσει και αυτοί αρκετά και έχουν έρθει σε στενότερη επαφή με τα παιδιά. Αυτό διαπιστώνω σε αρκετές περιπτώσεις, όχι πάντα. Βεβαίως υπάρχουν και οι γκρίνιες που χρειάζεται να τις διαχειριστούν αν έχουν δύο παιδιά ή το γεγονός ότι κάποιες φορές παιδιά βαριούνται».

«Και δω όμως υπάρχουν κάποιες λύσεις. Τα περισσότερα σπίτια έχουν κάποια βεράντα, κάποια αυλή, να τρέξουν λίγο, να κάνουν λίγο γυμναστική, να παίξουν λίγο μπάλα, οπότε όλο αυτό βοηθάει αρκετά. Ακόμα και μέσα στο διαμέρισμα μπορεί να γίνει αυτό. Έτσι κάπως εκτονώνονται τα παιδιά. Τελευταία έχουν αρχίσει και μικρούς περιπάτους γύρω από το σπίτι, οι γονείς με τα παιδιά ή το ζωάκι τους, ή ο ένας γονιός με το παιδί, όπου και αυτά μπορούν να βοηθήσουν ένα παιδί το οποίο είναι ανήσυχο ή δυσκολεύεται. Όμως πρέπει να είναι σε εγρήγορση ώστε, αν παρατηρείτε συνεχή γκρίνια, καπρίτσια, άγχος, ανησυχία, δυσκολία στον ύπνο, κλάματα ανεξήγητα, ξεσπάσματα θυμού, αναρωτηθείτε τη συμπεριφορά σας. Αν αυτά επιμένουν απευθυνθείτε σε ειδικό ψυχικής υγείας».

«Το πλαίσιο ορίζεται με τρόπους που θα εξαρτηθούν από τους γονείς»

Η κ. Καππάτου υπογραμμίζει ακόμα πόσο καθοριστικής σημασίας είναι η στάση των γονιών, επισημαίνοντας ότι «το πλαίσιο ορίζεται με τρόπους που θα εξαρτηθούν από τους γονείς».

«Γι’αυτό όταν μου αναφέρουν προβλήματα και δυσκολίες των παιδιών, οι οποίες είναι μη διαχειρίσιμες, προσανατολίζομαι κατευθείαν στους γονείς, γιατί από εκείνους άθελά τους συνήθως προκαλούνται οι αντιδράσεις των παιδιών σαν απάντηση στη σχέση μεταξύ τους ή στην πιθανή δυσλειτουργία που υπάρχει στην οικογένειά τους. Εκτός αυτών θεωρώ αναγκαίο να κάνω ιδιαίτερη αναφορά σε σοβαρές καταστάσεις έντασης μεταξύ των γονέων, ή και σκηνές ενδοοικογενειακής βίας που επισυμβαίνουν παρουσία του παιδιού ενίοτε που είναι ιδιαίτερα σοβαρό και χρήζει βοήθειας», σημειώνει και συμπληρώνει:

«Άρα η στάση των γονέων είναι καθοριστικής σημασίας, η συνεργασία η δική τους, η καλή τους επικοινωνία, η διαθεσιμότητά τους να ασχοληθούν με τα παιδιά τους, καθώς επίσης και το πλαίσιο των δραστηριοτήτων που αναπτύσσουν. Η στάση τους να είναι καθησυχαστική για την δεδομένη συνθήκη προς τα παιδιά τους, να συνδεθούν ουσιαστικά μαζί τους και να τους δίνουν τη δυνατότητα να εκφράζουν τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς που προέρχονται από τα βιώματα τους κλπ».

«Αυτή την περίοδο δίνεται η ευκαιρία να επιλυθούν προβλήματα που απασχολούν τους γονείς ως προς την διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους», λέει ακόμα η κ. Καππάτου και καταλήγει:

«Ακόμη και θέματα που έχουν σε εκκρεμότητα και θα ήθελαν να περάσουν τα κατάλληλα μηνύματα στα παιδιά μας και τώρα δίνεται αυτή η ευκαιρία. Απαραίτητη προϋπόθεση να είμαστε διαθέσιμοι ψυχικά, γιατί τα παιδιά μας αντιλαμβάνονται πάντα και παρακολουθούν το τρόπο με τον οποίο εκφραζόμαστε και επικοινωνούμε μεταξύ μας».

https://www.cnn.gr/news/ellada/story/215436/alexandra-kappatoy-sto-cnn-greece-einai-mia-xrysi-eykairia-oi-oikogeneies-na-erthoyn-pio-konta

Παιδική ηλικία

Τα παιδιά και οι έφηβοι ίσως δεν αντιλαμβάνονται πλήρως όλα όσα αφορούν στην καραντίνα και τα δεδομένα γύρω από τον κορωνοϊό ωστόσο αυτό δε σημαίνει ότι δεν αγχώνονται με τη νέα πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί εξαιτίας του. Κι εσείς φυσικά αγωνιάτε γιατί το τελευταίο που θέλετε είναι να βλέπετε τα παιδιά σας αδύναμα μπροστά σε κάτι άγνωστο για όλους μας. Τι μπορείτε να κάνετε;

Βασικό βήμα στη μάχη κατά του άγχους είναι να μπορέσετε να το αναγνωρίσετε έγκαιρα. Στα παιδιά το άγχος εκδηλώνεται μέσα από διάφορες συμπεριφορές που σπάνια πάει η σκέψη σας ότι πίσω από αυτές υπάρχει άγχος ..

Δώστε λοιπόν ιδιαίτερη σημασία αν τα παιδιά σας παρουσιάσουν τα εξής σημάδια

Μικρότερα παιδιά

Έχουν ξεσπάσματα θυμού , γκρίνιας ή κλαίνε πολύ και με το παραμικρό

Παλινδρομούν σε παλιότερα στάδια ανάπτυξης που είχαν κατακτήσει (π.χ. βρέχουν το κρεβάτι τους ενώ η ηλικία τους δε δικαιολογεί κάτι τέτοιο)

Είναι υπερβολικά ανήσυχα ή θλιμμένα

Έχουν αλλάξει οι συνήθειες στον ύπνο και στη διατροφή τους (κοιμούνται αργά, τρώνε ακατάστατα κ.λπ.)

Μεγαλύτερα παιδιά και έφηβοι

Είναι ευέξαπτα και συχνά εκφράζουν επιθετικότητα προς τα αδέλφια τους ή και προς εσάς

Έχουν αλλάξει οι συνήθειες του ύπνου ή του φαγητού τους για παράδειγμα κοιμούνται πολλές ώρες ή έχουν αυπνίες , τρώνε πολλά γλυκά κοκ.

Δυσκολεύονται να συγκεντρωθούν

Αποφεύγουν δραστηριότητες που απολάμβαναν στο παρελθόν και όχι απλά εξαιτίας της καραντίνας (π.χ. δε θέλει να παίξει το αγαπημένο του βιντεοπαιχνίδι, να ακούσει μουσική κ.λπ.)

Παρουσιάζουν ανεξήγητους πονοκεφάλους ή άλλα σωματικά συμπτώματα (π.χ. στομαχόπονο) χωρίς εμφανή οργανικό λόγο, σύμφωνα με τα λόγια του παιδιάτρου τους

Κάνουν χρήση αλκοόλ, καπνού ή άλλων ουσιών κλπ

Υποστηρίξτε τα παιδιά σας

Η δική σας στάση και κατανόηση είναι όπως πάντα καθοριστικής σημασίας για τα παιδιά σας. Για να τα βοηθήσετε λοιπόν σε αυτή την παρατεινόμενη δοκιμασία, προσπαθήστε να:

Αφιερώνετε χρόνο στα παιδιά σας αν και όποτε βλέπετε ότι έχουν την ανάγκη να μιλήσουν για όσα αισθάνονται ή τα απασχολούν. Φροντίστε όμως οι πληροφορίες που τους μεταφέρετε να είναι αξιόπιστες και ψύχραιμες και να χρησιμοποιείτε την κατάλληλη γλώσσα ανάλογα με την ηλικία και την ωριμότητά τους.

Διαβεβαιώστε τα ότι είναι ασφαλή και τα ίδια και εσείς.

Αφήστε τα να ξεσπάσουν. Αν το κλείσιμο στο σπίτι τα έχει εξουθενώσει ή αν είναι αναστατωμένα και φοβισμένα, πείτε τους ότι είναι φυσιολογικό να αισθάνονται έτσι και βοηθήστε τα να εκφράσουν την αγωνία ή την ενόχλησή τους με υγιή τρόπο (π.χ. να μιλάνε γι’ αυτό, να εκφράζονται μέσα από την τέχνη ή τη σωματική άσκηση ή απλά να μάθουν πως μπορούν να συμβάλλουν στον περιορισμό της νόσου κλπ).

Πείτε τους ότι μπορεί τώρα να πρέπει να περιοριστούν και να μην κάνουν τα πράγματα που τους ευχαριστούν όμως αυτό είναι για το καλό όλων. Βοηθήστε τα δηλαδή να καταλάβουν ότι με τον αυτοπεριορισμό γίνονται χρήσιμα όχι μόνο για τον εαυτό τους αλλά και για τους άλλους. Η ιδέα ότι συμμετέχουν στο γενικό καλό έστω και υπό αυτές τις συνθήκες τους δίνει ένα αίσθημα σκοπού που συμβάλλει και στον έλεγχο του στρες.

Βρείτε τρόπους να διαχειρίζεστε το άγχος που επίσης νιώθετε γι’ αυτή την κατάσταση και μοιραστείτε τους μαζί τους. Θυμηθείτε ότι αν τα παιδιά –κάθε ηλικίας- βλέπουν τους γονείς τους αγχωμένους, κατά πάσα πιθανότητα θα νιώσουν ότι όντως απειλούνται από κάτι.

Βρείτε μια οικογενειακή χαλαρωτική δραστηριότητα για να κάνετε όλοι μαζί (επιτραπέζια, γυμναστική μέσα από βίντεο στο διαδίκτυο ή εφαρμογών – σίγουρα μπορείτε να βρείτε κάποιο πρόγραμμα για όλη την οικογένεια-, μαγειρική, μουσική…)

Προσπαθήστε να βάλετε ένα μέτρο στην έκθεση των παιδιών στα social media και γενικά στο διαδίκτυο ειδικά αν είναι μικρότερης ηλικίας. Ο βομβαρδισμός από ειδήσεις –αληθινές και ψεύτικες- σχετικά με τον κορωνοϊό, μπορεί να εντείνει το άγχος τους σε ανεξέλεγκτο βαθμό.

Διατηρήστε -όσο γίνεται- μία ρουτίνα. Τακτικές ώρες ύπνου και φαγητού, πρόγραμμα δραστηριοτήτων, ώρα για ψυχαγωγία κ.λπ. Αυτό δεν πρέπει να ισχύει μόνο για τα παιδιά αλλά και για εσάς.

Αφήστε τα παιδιά κάθε ηλικίας να συμμετέχουν στις δουλειές του σπιτιού. Καθάρισμα, μαγείρεμα, διαλογή ρούχων που δε χρειάζεστε πια, διακόσμηση, αναδιάταξη επίπλων…

Κρατώντας τα απασχολημένα και αναθέτοντάς τους ευθύνες, αποσπάτε την προσοχή τους από τις εξελίξεις για την κατάσταση ενώ παράλληλα τονώνετε την αυτοπεποίθησή τους!

https://www.akappatou.gr/

https://www.kappatou-psychologos.gr/

Παιδική ηλικία

Οι τελευταίες μέρες σε όλον τον πλανήτη φαίνονται να προέρχονται από ταινία επιστημονικής φαντασίας ή θρίλερ . Ποτέ δεν μας πέρναγε από τη σκέψη ότι αυτά που συνέβαιναν στη μακρινή Κίνα θα ερχόντουσαν στην Ευρώπη και δη στη μικρή μας χώρα. Δεν μας δόθηκε κάποιο περιθώριο χρόνου να προετοιμαστούμε ψυχικά ..

Ο κορωνοιός μεταδίδεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα που δεν μας επέτρεψε να σκεφθούμε ή να συνειδητοποιήσουμε τι συμβαίνει . Μέσα σε δυο βδομάδες άλλαξε η ζωή μας , είμαστε κλεισμένοι στο σπίτι μας .. Μας μιλούν για ένα αόρατο εχθρό που παρελαύνει επιδεικτικά και αφήνει πίσω του πόνο και θλίψη .. Σίγουρα δεν είναι καθόλου εύκολο να κρατήσει κανείς την ψυχραιμία του με όσα βλέπει και με όσα μαθαίνει καθημερινά . Βλέπουμε εικόνες από τη γειτονική και φίλη Ιταλία που μας προκαλούν δέος ,άγχος, θλίψη , φόβο , ανησυχία , αγωνία , θυμό και πολλά γιατί …

Η πανδημία του κορωνοϊού δοκιμάζει τις ψυχικές αντοχές όλων μεγάλων και μικρών.. Όλοι καλούμαστε να αναπροσαρμόσουμε τη ζωή μας με ιλιγγιώδη ρυθμό εξάλλου ζούμε στην εποχή της ταχύτητας…

Κάποιοι άνθρωποι είναι πιο επιρρεπείς στο άγχος ειδικά αυτή την περίοδο και όχι αδικαιολόγητα. Ο υποχρεωτικός εγκλεισμός όλων αυξάνει τις αρνητικές σκέψεις , ενισχύει το άγχος και αναδύονται διάφοροι υπαρξιακοί προβληματισμοί ή φόβοι που τους είχαμε καλά καταχωνιάσει . Σε όλες τις περιπτώσεις το άγχος κυριαρχεί και αποτελεί το χειρότερο σύμβουλο..

Το άγχος μπορεί να εκδηλωθεί με

Φόβο και ανησυχία για την υγεία τη δική σας και των αγαπημένων σας ανθρώπων.

Αρνητικές σκέψεις

Αναίτιες εκρήξεις θυμού

Αλλαγές στις συνήθειες φαγητού και ύπνου

Δυσκολίες στη συγκέντρωση

Επιδείνωση χρόνιων προβλημάτων υγείας

Αυξημένη χρήση αλκοόλ, καπνού και άλλων ουσιών

Ανάμεσα σε αυτούς που κατακλύζονται ή και καταβάλλονται από το άγχος είναι οι ομάδες υψηλού κινδύνου όπως οι ηλικιωμένοι ή οι άνθρωποι με υπάρχοντα προβλήματα υγείας, τα παιδιά και οι έφηβοι που δεν διαθέτουν ακόμα όλα τα γνωστικά μέσα για να αντιληφθούν το μέγεθος της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί και φυσικά οι εργαζόμενοι στον χώρο της υγείας. Ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι και όλοι εμείς οι υπόλοιποι άνθρωποι δεν αισθανόμαστε ένα τεράστιο άγχος και αγωνία για το τι συμβαίνει και τι μένει ακόμα να συμβεί μπροστά σε αυτό το πρωτόγνωρο φαινόμενο που έχει εξαπλωθεί σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Συχνά με ρωτάτε τι μπορούμε να κάνουμε;

Αρχικά να διατηρήσετε την ψυχραιμία σας .

Να έχετε σαφή και ακριβή ενημέρωση μέχρι του σημείου που μπορείτε να διαχειριστείτε. Αποφεύγετε να έχετε όλες τις ώρες ανοικτούς τους δέκτες της τηλεόρασης .

Βάζετε πάντα τη λογική σας μπροστά και να σκέφτεστε ρεαλιστικά όταν αναλύετε τις πληροφορίες που μαθαίνετε. Μην υποκύπτετε στη τρομολαγνεία.

Όταν ακολουθείτε τις οδηγίες της πολιτείας και μένετε στο σπίτι βάζετε ένα λιθαράκι που λειτουργεί σαν ανάχωμα στην εξάπλωση του ιού , συμμετέχετε δηλαδή σε μια εθνική προσπάθεια στην οποία έχετε και εσείς μερίδιο ευθύνης για την επιτυχία της και αποτελείτε μέρος της αντιμετώπισης.. Αυτό και μόνο είναι ελπιδοφόρο και μας γεμίζει δύναμη .

Υπάρχει στόχος και μεθοδολογία που έχει οριστεί από την πολιτεία και την ομάδα των ειδικών την οποία καλείστε να ακολουθήσετε σε αυτή τη φάση προστατεύοντας τον εαυτό σας τους αγαπημένους σας καθώς και το υπόλοιπο κοινωνικό σύνολο . Αναλογιστείτε πόση δύναμη διαθέτετε όταν μέσα από το σπίτι ο καθένας συμμετέχει σε ένα τιτάνιο αγώνα και μια εθνική προσπάθεια . Αυτό μας γεμίζει με αισιοδοξία και αίσθημα ευθύνης.

Μην έχετε μόνιμο θέμα συζήτησης στην οικογένειά σας αλλά και στις συνομιλίες με τους φίλους σας το κορωνοιό . Αν κάποιοι από τους οικείους σας δείχνουν φοβισμένοι βάλτε την λογική σας ασπίδα στο φόβο και αλλάξτε θέμα συζήτησης ή διακόψτε την. Μην επιτρέψετε να σας επηρεάσουν..

Φτιάξτε μια νέα ρουτίνα μέσα στο σπίτι αυτό το διάστημα 

Ξεκουραστείτε και προσπαθήστε να κοιμάστε περισσότερο .

Υιοθετήστε κανόνες υγιεινής ζωής και βάλτε στόχο να τους ακολουθήσετε . Δείτε τον κατ’οίκον περιορισμό σαν μια καλή ευκαιρία να βελτιώσετε τη διατροφή σας . Βάλτε περισσότερα φρούτα και λαχανικά στο πιάτο σας για να ενισχύσετε το ανοσοποιητικό σας, ξεκινήστε να τρώτε τακτικά γεύματα, πιείτε περισσότερο νερό και τσάι…

Θυμηθείτε πόσες φορές λέγατε ή γκρινιάζατε ότι δεν έχετε χρόνο να κάνετε όσα θέλατε για παράδειγμα να ασχοληθείτε με τον εαυτό σας ή να διαβάσετε . Η ευκαιρία είναι μπροστά σας , καταγράψτε όλα αυτά που θέλατε και ανάλογα να αποφασίστε από που να ξεκινήσετε . Βάλτε κάποιο μικρό στόχο που σας αρέσει πολύ και μόλις τον υλοποιήσετε προχωρήστε στον επόμενο.

Ορίστε κάθε μέρα κάποιες δραστηριότητες που θα επιθυμούσατε να κάνετε για παράδειγμα να φτιάξετε τη ντουλάπα σας, να διαβάσετε κάποια βιβλία που είναι παρατημένα στη βιβλιοθήκη σας και κάθε φορά που ξεσκονίζετε τα θυμάστε και σκέφτεστε μακάρι να είχα χρόνο να τα διαβάσω ή κάνετε κάποιες ασκήσεις γυμναστικής που καιρό θέλατε αλλά το αφήνατε γιατί δεν είχατε χρόνο , αν μάλιστα έχετε στο σπίτι ένα ξεχασμένο διάδρομο ευκαιρία να το χρησιμοποιήσετε , να δοκιμάσετε να φτιάξετε κάποιες νέες συνταγές , να δείτε κάποιες ταινίες που δεν προλάβατε κλπ..

Κρατήστε καθημερινά ημερολόγιο δραστηριοτήτων και συναισθημάτων. Αν νιώθετε στενοχωρημένοι ή έχετε αγωνία καταγράψτε τα συναισθήματά και τις σκέψεις σας και δείτε τα με ρεαλιστικό τρόπο. Για τις δύσκολες στιγμές κάνετε κάποιες ασκήσεις χαλάρωσης θα σας βοηθήσουν. Μιλήστε με το σύντροφό σας ή κάποιο φίλο σας που εμπιστεύεστε.

Συνεχίζετε με ακρίβεια τα μέτρα πρόληψης και διδάξτε και τα παιδιά σας κανόνες υγιεινής που θα τους φανούν χρήσιμοι και μετά για παράδειγμα να πλένουν τα χέρια με προσοχή , όταν βήχουν ή φταρνίζονται να καλύπτουν το στόμα τους εξαπλώνονται τα σταγονίδια , να τρώνε υγιεινά κλπ. Αν παραγγέλνετε φαγητό ή είδη σούπερ μάρκετ, ζητάτε από τους διανομείς να τα αφήνουν στην πόρτα σας και παραλάβετέ τα αφού φύγουν.

Επικοινωνήστε με το σύντροφό σας, κάνετε πράγματα οι δυο σας μέσα στο σπίτι όπως να ακούσετε μουσική , να χορέψετε ,να δείτε μια ταινία , να συζητήσετε για ένα βιβλίο και να ανταλλάξετε απόψεις, να μαγειρέψετε μαζί κά . Ακόμη και αν έχετε απομακρυνθεί λόγω των πολλών υποχρεώσεων , είναι ευκαιρία να ξαναγνωριστείτε..

Συνδεθείτε με τα παιδιά σας, αφουγκραστείτε τις ανάγκες τους και τα συναισθήματά τους χωρίς να τους δείχνετε το άγχος ή την ανασφάλειά σας.

Δείξτε τους ότι είστε διαθέσιμοι, ότι τα υπολογίζετε και σέβεστε αυτά που αισθάνονται . Κάνετε μαζί πράγματα που θα σας φέρουν κοντά .πχ. παίξτε, χορέψτε, μαγειρέψτε  διαβάστε βιβλία κλπ.

Εξηγήστε τους με απλά λόγια προσαρμοσμένα στην ηλικία και στο γνωστικό τους υπόβαθρο για αυτή τη κατάσταση και το μερίδιο ευθύνης που έχουμε όλοι μαζί για να νικήσουμε τον ιό καθησυχάζοντάς τα ότι δεν κινδυνεύετε. Τα παιδιά όταν γνωρίζουν τους λόγους που γίνεται κάτι πειθαρχούν καλύτερα .

Ας τηρούν ένα πρόγραμμα καθημερινά προσαρμοσμένο στις νέες συνθήκες πχ. Ωράρια ύπνου , διάβασμα, χρήση ηλεκτρονικών κλπ.

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης θα σας φανούν ιδιαίτερα χρήσιμα για να νικήσετε την αίσθηση της απομόνωσης . Μιλήστε με τους φίλους σας , συζητήστε , γελάστε μαζί τους αποφεύγοντας τις δυσάρεστες συζητήσεις.. Μπορεί να είμαστε σε κοινωνική απόσταση αλλά όχι σε απομόνωση..

Επικοινωνείτε καθημερινά με τις γιαγιάδες παππούδες, ακόμη καλύτερα με τη βοήθεια της τεχνολογίας πχ. Βιντεοκλήσεις ώστε να μπορούν να βλέπουν τόσο εσάς όσο και τα αγαπημένα τους εγγόνια . Μπορείτε να είστε αρκετά συχνά συνδεδεμένοι ώστε να περνά η ώρα τους πιο ευχάριστα . Δείξτε τους την αγάπη και τη φροντίδα σας , έτσι τους δίνετε δύναμη για να αντιμετωπίσουν την μοναξιά .

Αν αισθάνεστε παρόλα αυτά ότι δεν ελέγχετε το άγχος ή τις αρνητικές σας σκέψεις αναζητήστε γραμμές δωρεάν ψυχολογικής στήριξης που ψυχολόγοι και κοινωνικοί λειτουργεί μπορούν να σας βοηθήσουν ή αναζητήστε κάποιον επαγγελματία ψυχικής υγείας ψυχολόγο ή ψυχίατρο που μπορεί να σας παρακολουθήσει μέσω skype .

Να θυμάστε ότι το σπίτι σας είναι η φωλιά σας, ο ιστός που σας προστατεύει από αρνητικές σκέψεις και συναισθήματα .

Αυτή την δοκιμασία μπορούμε να τη μετατρέψουμε σε θετική εμπειρία που μπορεί να μας βοηθήσει να καταλάβουμε τελικά τι θέλουμε από τη ζωή μας και ποιες είναι οι πραγματικές μας ανάγκες.

Είναι ευκαιρία να αναθεωρήσουμε τις προτεραιότητές, τους στόχους μας και τα θέλω μας .

Αυτή είναι μια μεγάλη πρόκληση 

Μένουμε σπίτι ! Όλοι μαζί μπορούμε!

https://www.akappatou.gr/

https://www.kappatou-psychologos.gr/

Παιδική ηλικία

Αλέξάνδρα Καππάτου Ψυχολόγος – Παιδοψυχολόγος

«Μαμά, τι είναι ο κορωνοϊός;»

Τα παιδιά είναι πάντα γεμάτα ερωτηματικά –πόσω μάλλον τώρα- όμως εσείς δεν είστε γεμάτοι απαντήσεις. Το κείμενο που ακολουθεί μπορεί να σας βοηθήσει να ανταποκριθείτε στις απορίες του παιδιού σας σχετικά με τον κορωνοϊό με εύκολο και κατανοητό τρόπο.

Τι είναι ιός;

Είναι ένας πολύ μικρός οργανισμός, τόσο μικρός που δε φαίνεται με το μάτι. Αυτός ο οργανισμός όμως μπορεί να μας αρρωστήσει αν μπει στο σώμα μας με κάποιον τρόπο.

Πώς μπορεί ένας ιός να μπει στο σώμα μας;

Οι ιοί μπορούν να μπουν στο σώμα μας αν ακουμπάμε τα χέρια μας κάπου που μπορεί να υπάρχουν και αυτοί και ύστερα τα φέρνουμε στο πρόσωπο, τη μύτη, τα μάτια και το στόμα μας. Γι’ αυτό πρέπει πάντα να κρατάμε τα χέρια μας καθαρά πλένοντάς τα πολλές φορές μέσα στη μέρα και οπωσδήποτε πριν φάμε.

Επίσης, πρέπει να μένουμε μακριά από ανθρώπους όταν βήχουν ή φταρνίζονται και εμείς να μη βήχουμε ούτε να φτερνιζόμαστε χωρίς να βάζουμε κάτι μπροστά γιατί οι ιοί κολλάνε και έτσι.

Και ο κορωνοϊός τι είναι;

Οι ιοί δεν είναι όλοι ίδιοι. Κάποιοι μένουν σταθεροί στο χρόνο, κάποιοι εξαφανίζονται, κάποιοι εμφανίζονται για πρώτη φορά κοκ Ο κορωνοϊός είναι ένας καινούργιος ιός που λέγεται έτσι γιατί αν τον δεις στο μικροσκόπιο φαίνεται σα να φοράει κορώνα. Αυτός ο ιός μας κάνει να βήχουμε, να ανεβάζουμε πυρετό, να αισθανόμαστε κουρασμένοι και να μην μπορούμε να ανασάνουμε καλά. Τα παιδιά όμως φαίνεται ότι δεν αρρωσταίνουν τόσο από αυτόν τον ιό όσο οι πιο μεγάλοι. Ειδικά οι παππούδες και οι γιαγιάδες. Όμως ακόμα κι έτσι μπορεί να κολλήσουν άλλους ανθρώπους. Γι’ αυτό και αυτό το διάστημα δε θα μπορείς να τους βλέπεις.

Πώς γίνεται να κολλήσω άλλους άμα εγώ δεν έχω αρρωστήσει;

Όλοι οι άνθρωποι έχουμε κάτι που μας προστατεύει από τις αρρώστιες και αυτό είναι το ανοσοποιητικό μας σύστημα. Στα παιδιά αυτό είναι πιο δυνατό από ότι στους πολύ μεγάλους ανθρώπους και γι’ αυτό μπορεί να μην φαίνονται άρρωστα όμως ο ιός να έχει βρει τρόπο να «τρυπώσει» κάπως ακόμα και αν δε σου κάνει κακό.

Πώς δημιουργήθηκε αυτός ο ιός;

Κανείς δεν ξέρει ακόμα να πει με σιγουριά. Κάποιοι επιστήμονες λένε ότι ξεκίνησε από κάποια ζώα όμως μέχρι σήμερα κανείς δεν ξέρει με απόλυτη βεβαιότητα.

«Μαμά, φοβάμαι τον κορωνοϊό! »

Δεν υπάρχει λόγος να ανησυχείς τόσο! Οι επιστήμονες ψάχνουν να βρουν το φάρμακο και το εμβόλιο για να είμαστε όλοι καλά και αργά ή γρήγορα θα τα καταφέρουν! Μέχρι τότε

όμως να θυμάσαι να πλένεις συχνά τα χέρια σου, να μη βγαίνεις έξω ή αν χρειαστεί να βγεις να είσαι σε μεγάλη απόσταση από τους άλλους ανθρώπους, να μη βλέπεις τους παππούδες σου για λίγο καιρό ακόμα και να φταρνίζεσαι και να βήχεις είτε μέσα στον αγκώνα σου, είτε σε ένα χαρτομάντηλο που θα πετάς αμέσως μετά.

Γιατί έκλεισαν τα σχολεία;

Επειδή όταν μαζεύονται πολλοί άνθρωποι μαζί είναι πιο εύκολο και να κολλήσουν οι ίδιοι και να το μεταδώσουν και στους άλλους. Γι’ αυτό και δεν έκλεισαν μόνο τα σχολεία αλλά και τα γυμναστήρια, τα εστιατόρια, τα σινεμά και όλα τα μέρη που μπορεί να συγκεντρώνονται πολλοί άνθρωποι. Σε λίγες μέρες όμως που ο ιός θα έχει εξασθενήσει, όλα θα ξαναλειτουργήσουν κανονικά.

Θα μπορώ να βλέπω τους φίλους μου; Αυτοί δεν είναι μεγάλοι για να κολλήσουν…

Μέχρι να μας πουν οι επιστήμονες ότι είναι πιο ασφαλές να βλέπουμε τους φίλους μας δεν θα μπορείς να το κάνεις. Γιατί αυτοί κι εσύ μπορεί να μην αρρωστήσετε όμως αν κάποιος από εσάς έχει τον ιό μπορεί να τον μεταδώσει στους υπόλοιπους και μετά εσείς να το κολλήσετε σε κάποιον άλλον που δε θα είναι τόσο δυνατός. Γι’ αυτό θα πρέπει να κάνετε υπομονή ακόμη. Μπορείτε όμως να μιλάτε στο τηλέφωνο ή στο ίντερνετ.

Πότε θα τελειώσει ο κορωνοϊός;

Αυτό δεν μπορούμε να το ξέρουμε ακόμα. Προς το παρόν θα πρέπει να περάσουν 15 μέρες από τη μέρα που έκλεισαν τα σχολεία και μετά οι ειδικοί θα αποφασίσουν τι θα πρέπει να γίνει από εκεί και ύστερα και θα μας πουν όταν ξέρουν

https://www.akappatou.gr/ , https://www.kappatou-psychologos.gr

https://www.forwoman.gr/

Παιδική ηλικία

Από την Αλεξάνδρα Καππάτου Ψυχολόγο – Παιδοψυχολόγο

5+1 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΓΟΝΕΙΣ ΣΕ «ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ»

ΠΡΑΚΤΙΚΟΣ ΟΔΗΓΟΣ

Ο κορονοϊός έχει φέρει τα πάνω κάτω στη ζωή μικρών και μεγάλων και κανείς δεν ξέρει για πόσο ακόμα θα συνεχίσει να το κάνει. Συνεχώς λαμβάνονται νέα μέτρα για την προστασία της δημόσιας υγείας. Αναπτύσσεται το κίνημα « μένουμε σπίτι .. Ακολουθούμε υπεύθυνη στάση σαν ενεργοί πολίτες .. Ωστόσο είμαστε γεμάτοι απορίες και φυσικά δε θα μπορούσαν να αποτελούν εξαίρεση οι γονείς που εκτός από την ανησυχία για την όλη κατάσταση έχουν να αντιμετωπίσουν και μια σειρά από πρακτικά θέματα που τους γεμίζουν άγχος. Πώς να περάσουν αυτόν τον καιρό που δεν πηγαίνουν σχολείο τα παιδιά τους ; Να αφήνουν τους παππούδες να τους επισκέπτονται; Να τα πηγαίνουν στη παιδική χαρά που είναι ανοιχτός ο χώρος κλπ.…

#Μπορώ να κυκλοφορώ με το παιδί μου σε δημόσια μέρη;

Καθώς τα μέτρα για τον έλεγχο του ιού εντείνονται με τα μέρη δημόσιας συνάθροισης να κλείνουν το ένα μετά το άλλο, οι ειδικοί κάνουν έκκληση τα παιδιά να παραμείνουν στο σπίτι. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα πρέπει να τα παίρνετε μαζί σας στο σούπερ μάρκετ ενώ θα πρέπει να αποφεύγετε ακόμα και τους ανοιχτούς χώρους όπως οι παιδικές χαρές και τα πάρκα καθώς ο ιός μπορεί να μεταδοθεί πολύ εύκολα παντού ενώ αντέχει και στις επιφάνειες όπως πλαστικό και μέταλλο που υπάρχουν σε κάθε παιδική χαρά. Αυτονόητο είναι επίσης ότι θα πρέπει να αποφεύγονται και οι μετακινήσεις με μέσα μαζικής μεταφοράς.

Τα παιδιά όπως όλα δείχνουν, είναι μεν δύσκολο να νοσήσουν, δεν είναι όμως καθόλου δύσκολο να μεταδώσουν τον ιό στις ευπαθείς ομάδες βάζοντας σε κίνδυνο τη ζωή τους. Εξάλλου, και τα σχολεία γι’ αυτόν τον λόγο έκλεισαν. Για να αποτραπούν οι μετακινήσεις των παιδιών και να περιοριστεί η μετάδοση του ιού. Αυτό που επιβάλλεται λοιπόν είναι τα παιδιά να μένουν στο σπίτι κι εσείς να μην κάνετε καμία άσκοπη μετακίνηση έξω από αυτό ακολουθώντας πάντα με ακρίβεια τις οδηγίες των ειδικών.

#Να καλέσω τους φίλους του για να παίξουν;

Η απάντηση και πάλι είναι αρνητική. Και οι φίλοι του θα πρέπει να μείνουν στο δικό τους σπίτι. Αφήστε τους να μιλάνε στο τηλέφωνο ή σε βιντεοκλήσεις (τα μεγαλύτερα παιδιά σίγουρα ούτως ή άλλως θα μιλάνε με τους φίλους τους στα τσατ) όμως μην επιτρέπετε τη συνάθροιση σε σπίτια ακόμα και αν πρόκειται για ιδιαίτερη περίπτωση (γενέθλια κ.λπ.)

#Τι να κάνω για να περνάει η ώρα τους;

Η περίοδος είναι δύσκολη , ο υποχρεωτικός εγκλεισμός ενδεχομένως να προκαλέσει εκνευρισμό στα παιδιά αλλά και στους γονείς . Διατηρήστε τη ψυχραιμία σας , δεν είναι εύκολο να κρατάς τα παιδιά για μεγάλο διάστημα στο σπίτι κλεισμένα . Αντιμετωπίστε το όμως με θετικό τρόπο σαν μια ευκαιρία να συνδεθείτε μαζί τους . Να θυμάστε ότι συνήθως παραπονήστε ότι δεν έχετε χρόνο διαθέσιμο να τους αφιερώσετε ή ότι θα θέλατε και άλλο να ασχοληθείτε μαζί τους . Να η ευκαιρία …

Κατ’ αρχάς διατηρήστε τη ρουτίνα τους. Το ότι δεν πηγαίνουν σχολείο δε σημαίνει ότι θα πρέπει να έχουν ακατάστατα ωράρια ύπνου και φαγητού ούτε ότι θα πρέπει να αποχαιρετήσουν το διάβασμα.

Φροντίστε να κοιμούνται και να ξυπνάνε σε τακτικές ώρες και το ίδιο να συμβαίνει και με τα γεύματά τους.

Θυμηθείτε πάλι δραστηριότητες που ενδεχομένως έχετε ξεχάσει όπως να φτιάξετε τις φωτογραφίες ή να ξαναδείτε τα βίντεο από διάφορες εκδηλώσεις από τη γέννησή τους και μετά ή να διηγηθείτε ιστορίες από την παιδική τους ηλικία κλπ . Είναι σίγουρο ότι θα τους αρέσει ..

Δεν θα πρέπει να παραλείψετε το διάβασμα ακόμη και αν δεν έχουν σχολείο . Δίνετε τους τη δυνατότητα να συνεχίσουν να μελετάνε με εναλλακτικούς τρόπους (π.χ. βιβλία που άπτονται των ενδιαφερόντων τους και είναι τόσο ψυχαγωγικά όσο και εκπαιδευτικά, παίξτε επιτραπέζια παιχνίδια γνώσεων κ.λπ.). Προτρέψτε τα μεγαλύτερα να κρατούν κάθε μέρα ημερολόγιο με αυτά που έκαναν και πως πέρασαν .

Με τα παιδιά προσχολικής ηλικίας φτιάξτε μαζί ιστορίες , διαβάστε τους τα αγαπημένα τους παραμύθια ή ανακαλύψτε μαζί άλλα. Φτιάξτε πάζλ ή κάνετε κατασκευές που τους αρέσουν . Τα παιχνίδια φαντασίας ή η ζωγραφική τους είναι πολύ ελκυστικά .

Τα παιδιά σχολικής ηλικίας θα εκτιμήσουν τα παιχνίδια κατασκευών , το μοντελισμό , το κουκλόσπιτο κλπ. Καθιερώστε ένα οικογενειακό τουρνουά επιτραπέζιων ανακηρύσσοντας π.χ. έναν νικητή στο τέλος της εβδομάδας, κάντε τη δική σας «κινηματογραφική λέσχη», κάντε διαγωνισμό μαγειρικής, δοκιμάστε να κάνετε μια καινούργια συνταγή κάθε μέρα όλοι μαζί αυτοσχεδιάζοντας, κάντε κατασκευές ακόμα και οικογενειακή γυμναστική! Να βάλετε όρια στα ηλεκτρονικά και στην τηλεόραση.

Αν έχετε μεγάλη βεράντα ή κήπο παίξτε μαζί τους μπάλα ή κάποιο άλλο παιχνίδι όλοι μαζί δίνοντας στον εαυτό σας την δυνατότητα να χαλαρώσετε, να ασκηθείτε αλλά και να γελάσετε όλοι μαζί .

Μπορείτε να παρακολουθήσετε μαζί διάφορα ντοκιμαντέρ, ή από το διαδίκτυο επισκέψεις στα μεγαλύτερα μουσεία του κόσμου και συζητήστε για όσα βλέπετε .

Αρκετά θέατρα έχουν ανακοινώσει ότι θα μεταδίδουν παραστάσεις τους μέσω διαδικτύου με μικρή οικονομική συμμετοχή που θα αποτελέσει ευκαιρία να δείτε με τα παιδιά σας. Επιλέξτε λοιπόν κάποιες που τους ταιριάζουν σύμφωνα πάντα με την ηλικία και τα ενδιαφέροντά τους .

Τα μεγαλύτερα παιδιά που ετοιμάζονται για εξετάσεις, ας δουν αυτή την περίοδο σα μια ευκαιρία να συστηματοποιήσουν ακόμα περισσότερο τη μελέτη τους ή τις επαναλήψεις τους.

#Να βλέπουν τον παππού και τη γιαγιά;

Ο παππούς και η γιαγιά θα πρέπει να κάνουν υπομονή τουλάχιστον μέχρι να περάσει το ελάχιστο διάστημα ασφαλείας. Σίγουρα αξίζει τον κόπο να περιμένουν και αυτοί και τα εγγόνια τους για να μπορούν να χαρούν ο ένας τον άλλον ακόμα περισσότερο στο μέλλον. Μπορούν όμως να μιλούν στο τηλέφωνο ή και με τη βοήθεια της τεχνολογίας πχ. Skype ,viber κλπ ώστε να τα βλέπουν , να γελάνε μαζί κλπ.

#Να κάνουμε το οικογενειακό ταξίδι που είχαμε προγραμματίσει στο χωριό;

Και αυτό θα χρειαστεί να αναβληθεί με όση ανυπομονησία και αν το περιμένατε. Προς το παρόν πρέπει να γίνονται οι απολύτως απαραίτητες μετακινήσεις και μόνο ώστε να ελαχιστοποιηθεί η διασπορά της νόσου, ακολουθώντας πάντα τις καθημερινές ενημερώσεις του υπουργείου Υγείας.

#Το παιδί μου έχει συμπτώματα γρίπης. Να το πάω στο νοσοκομείο;

Η λειτουργία των νοσοκομείων είναι –όπως ξέρουμε όλοι- ιδιαίτερα επιβαρυμένη αυτή την περίοδο. Πριν κάνετε οτιδήποτε καλέστε τον παιδίατρό σας και ακολουθήστε τις οδηγίες που θα σας δώσει.

φωτο - https://gr.pinterest.com

https://www.akappatou.gr

https://www.kappatou-psychologos.gr

https://www.forwoman.gr/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή