Δεκεμβρίου 15, 2018

Παιδική ηλικία

Tα παιδιά διαφέρουν πάρα πολύ μεταξύ τους, τόσο από τους συνομήλικους φίλους τους όσο και από τα μεγαλύτερα αδέλφια τους.
Πράγματι, η συμπεριφορά κάθε παιδιού καθορίζεται μεταξύ άλλων και από το στάδιο της ανάπτυξης, αλλά και από τη δυναμική που αναπτύσσεται στο οικογενειακό και κοινωνικό του περιβάλλον.

Oι γονείς αναρωτιούνται αν υπάρχει τρόπος να βοηθήσουν τα παιδιά τους, ώστε να αισθάνονται ολοκληρωμένα και ευτυχισμένα. Θα σας απογοητεύσω, αλλά δεν υπάρχει μαγική συνταγή. Aυτό που μπορώ να πω είναι ότι εσείς, οι γονείς, είστε η πιο δυνατή πηγή επιρροής στη ζωή των παιδιών σας. H στάση σας και η συμπεριφορά σας επιδρούν αποφασιστικά.

Στοιχεία που θα σας προβληματίσουν

• Όταν το παιδί παρουσιάζει μια συμπεριφορά που δεν συμβαδίζει με την ηλικία του και αυτή δεν γίνεται αποδεκτή από το περιβάλλον.
• Όταν λειτουργεί με τρόπο επικίνδυνο, τραυματικό και επιζήμιο τόσο για τον εαυτό του όσο και για τους άλλους.
• Όταν δεν ανταποκρίνεται στις συμβουλές που του δίνετε ή δεν επικοινωνεί μαζί σας.

Τι μπορείτε να κάνετε…

Αναλογιστείτε γιατί το παιδί φέρεται με αυτό τον τρόπο. Μήπως σας δίνει ένα μήνυμα που πρέπει να κατανοήσετε; Μήπως δεν καλύπτετε τις συναισθηματικές του ανάγκες;

Ωστόσο, κάθε παιδί αντιδρά με το δικό του ξεχωριστό τρόπο. Mε εξαίρεση κάποιες ιδιαίτερες περιπτώσεις, συνήθως κάτι που ανησυχεί σήμερα ένα γονιό θα έχει πιθανότατα εξαλειφθεί έπειτα από κάποιο σύντομο διάστημα, με τη φροντίδα, την υπομονή και τη σωστή καθοδήγησή του.
Aν όμως η συμπεριφορά του παιδιού σας επιμένει και σας ανησυχεί, τότε ίσως είναι καλύτερα να αναζητήσετε βοήθεια από κάποιον ψυχολόγο.

Από το βιβλίο μου - Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

https://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Σε λίγες ημέρες ανοίγουν τα σχολεία και πάλι. Οι γονείς μπαίνουν σε σκέψεις για το ποιος θα είναι ο νέος δάσκαλος της τάξης. Άγχος για το πως θα συνεργαστούν την νέα σχολική χρονιά. Πολλές φορές παραπονιούνται ότι η επαφή με το δάσκαλο του παιδιού δεν είναι κατά τη γνώμη τους ικανοποιητική.

Από την πλευρά τους οι δάσκαλοι διαπιστώνουν ότι οι γονείς συχνά παρεμβαίνουν στο έργο τους, είναι επιφυλακτικοί απέναντί τους και δεν λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τους αυτά που τους λένε.

Τι μπορείτε να κάνετε:

• Προσεγγίστε τον δάσκαλο με ευγένεια.

• Αφήνετε να σας ενημερώσει εκείνος πρώτα για το μαθητή του.

• Σκεφθείτε τις ερωτήσεις που έχετε σκοπό να του θέσετε από πριν.

• Δείχνετε εμπιστοσύνη σε αυτά που σας λέει.

• Αναγνωρίζετε την προσπάθειά του.

• Αν το παιδί σας αντιμετωπίζει κάποια δυσκολία στο σχολείο, συζητήστε με το δάσκαλο και μην διστάσετε να ζητήσετε την βοήθειά του.

• Μην παραπονιέστε για την αυστηρή βαθμολογία ή την αντιμετώπισή του.

• Αν έχετε διαφορετική άποψη συζητήστε μαζί του τα κριτήρια με βάση τα οποία αξιολογεί το παιδί.

• Μη φύγετε ποτέ χωρίς να του πείτε μία καλή κουβέντα, ας είναι κι ένα απλό «ευχαριστώ» για το χρόνο που διέθεσε για εσάς.

• Οι εκπαιδευτικοί έχουν πείρα με πολλά παιδιά. Επίσης οι περισσότεροι διαθέτουν ευαισθησία και ενδιαφέρον για τους μαθητές τους. Οι γονείς που δεν σέβονται το έργο τους είναι εύλογο ότι δεν θα βρουν στο πρόσωπο των δασκάλων έναν πρόθυμο συνεργάτη.

Από το βιβλίο μου - Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

https://www.akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Αναρωτιέστε πώς θα πρέπει να συμπεριφέρεστε στο παιδί σας όταν μετά από μια ζημιά που κάνει νιώθει άσχημα και έρχεται σε δύσκολη θέση;

Δείξτε κατανόηση για τα συναισθήματα του παιδιού σας.

Προτείνετε κάτι που θα το βοηθήσει να ξαναβρεί τον έλεγχο του.

Αυτή η αμηχανία είναι πολύ έντονη κυρίως όταν νιώθουμε αβοήθητοι. Ο καλύτερος τρόπος για να εξαλείψετε το συναίσθημα αυτό είναι η αντίδραση. Μερικές φορές αυτό σημαίνει αποκατάσταση της ζημιάς.

Για παράδειγμα, εάν κατά λάθος έριξε τα πράγματα από το ράφι στο super market πείτε του με ήρεμο τρόπο "καλά θα κάνουμε να μαζέψουμε αυτά τα κουτιά" ή στην περίπτωση που άθελά του χτύπησε ένα παιδάκι πείτε του απλά να ζητήσει συγγνώμη.

Βεβαιώστε το ότι όσο "ενοχλητικό" κι αν είναι αυτό που συνέβη, διαρκεί λίγο και μπορεί να συμβεί στον καθένα.

Μιλήστε του για κάτι που έτυχε να φέρει κι εσάς σε πολύ δύσκολη θέση. Έτσι θα το βοηθήσετε να καταλάβει ότι, αφού τέτοια παρόμοια περιστατικά συμβαίνουν σε όλους, ο περισσότερος κόσμος δείχνει κατανόηση σε τέτοιες καταστάσεις.

Βοηθήστε το παιδί σας να καλλιεργήσει την αίσθηση του χιούμορ ώστε σε μια δύσκολη περίπτωση να το επιστρατεύσει για να ξεπεράσει την αμηχανία του.

Τον περισσότερο καιρό τα παιδιά είναι επιδέξια, χαριτωμένα και αγαπητά. Όσο περισσότερο επικεντρώνετε την προσοχή σας στα θετικά του σημεία, τόσο λιγότερη σημασία θα έχουν οι ενδιάμεσες ατυχείς στιγμές.

Από το βιβλίο μου

Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

https://www.akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Οι περισσότεροι ενήλικοι θεωρούμε το παιχνίδι «χασομέρι» και το απαξιώνουμε, νομίζοντας ότι τα παιδιά παίζουν επειδή δεν μπορούν να κάνουν κάτι πιο δημιουργικό και ουσιαστικό. Το παιχνίδι όμως είναι η αγαπημένη ενασχόληση των παιδιών.

Πού βοηθά το παιχνίδι;

- Το παιδί ψυχαγωγείται με το παιχνίδι, γνωρίζει τον εαυτό του και τον κόσμο που το περιβάλλει.

- Αποτελεί μέσο επικοινωνίας του παιδιού με τους μεγάλους, αλλά και βασικό σημείο επαφής με τους συνομηλίκους του.

- Παίζοντας, διεγείρεται η φαντασία του, ασκείται η κρίση του αλλά και η εφευρετικότητά του.

- Mαθαίνει να εξωτερικεύει το άγχος και την επιθετικότητά του και να αντιμετωπίζει τους φόβους του.

- Eπίσης, γνωρίζει σταδιακά τον άγνωστο κόσμο των αντικειμένων, που με τα σχήματα και τα χρώματά τους κινούν το ενδιαφέρον του και το προκαλούν να τα εξερευνήσει.

- Το παιδί, μέσω του παιχνιδιού, προσπαθεί να βρει απαντήσεις στα ερωτήματά του, ανακαλύπτοντας έτσι τις δυνατότητές του ή κάποια ιδιαίτερα ταλέντα ή κλίσεις.

- Eξάλλου, με το παιχνίδι ασκεί την κινητικότητά του και ξεκινά για τη μεγάλη περιπέτεια της κατάκτησης του εξωτερικού κόσμου.

- Είναι τόσο σημαντικό, που χρησιμοποιείται σήμερα από τους ειδικούς –ψυχολόγους, παιδοψυχιάτρους κ.ά.– ως διαγνωστικό και θεραπευτικό.
Αφήστε λοιπόν το παιδί σας να παίζει .Ειδικά τώρα το καλοκαίρι είναι μια θαυμάσια ευκαιρία να αφιερώσετε και εσείς χρόνο να παίξετε μαζί .

Θα το χαρείτε πολύ τόσο εσείς όσο και το παιδί σας.

Από το βιβλίο μου Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Σχολιασμός της Α.Καππάτου στον Real FM στην εκπομπή του Γ. Παγάνη και Ε. Σαλαμάρα σχετικά με την προστασία των παιδιών από τις εικόνες που βλέπουν στα ΜΜΕ  26/7/2018

https://www.akappatou.gr/index.php/2017-02-15-19-33-24/goneis-sxeseis/17950-real-fm-psyxiko-trayma-prostasia-ton-paidion-apo-tis-eikones-ton-mme

Παιδική ηλικία

Καθημερινά, οι δέκτες της τηλεόρασης είναι ανοικτοί στο σαλόνι ή και στο υπνοδωμάτιο των περισσότερων οικογενειών. Oι γονείς παρακολουθούν τις ειδήσεις και συχνά δίπλα τους ή λίγο πιο πέρα βρίσκονται τα παιδιά τους. Aκούν για διάφορα θέματα, συνήθως δυσάρεστα, όπως για τις τελευταίες πυρκαγιές και την εθνική τραγωδία που πλήττει τη χώρα μας.

Συχνά μου θέτουν το ερώτημα πώς μπορούν τα παιδιά να επηρεαστούν από τις ειδήσεις. Eίναι γεγονός ότι κάθε παιδί έχει τη δική του προσωπικότητά και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του. Έτσι, λοιπόν, υπάρχουν διαφορές στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν τα «άσχημα νέα».

Aναμφίβολα, τους δημιουργείται αγωνία και ανησυχία. Tα παιδιά προσχολικής ηλικίας νιώθουν φόβο και το μυαλουδάκι τους δεν μπορεί να αντιληφθεί τι συμβαίνει. Είναι κάτι διαφορετικό, έξω από το μικρόκοσμό τους, εκεί όπου πετυχαίνουν με το μαγικό τους ραβδί να εξολοθρεύουν κάθε κακό. H πρώτη τους σκέψη είναι μήπως θα συμβεί κάτι τέτοιο και στα ίδια, μήπως πάθουν, δηλαδή, κάτι κακό αυτά και οι γονείς τους.

Εγείρονται δηλαδή προβληματισμοί για το θάνατο.
Ο τρόπος που θα το χειριστείτε θα τα καθησυχάσει. Έχουν ανάγκη να ακούσουν ότι είναι ασφαλή. Tα παιδιά σχολικής ηλικίας νιώθουν αγωνία, όμως αν συζητήσουν μαζί σας ηρεμούν. Οι έφηβοι έχουν προβληματισμούς που προσεγγίζουν των ενηλίκων..

Aρκετά παιδιά πάντως έχουν ένα καταπληκτικό «ταλέντο» να αρνούνται να ασχοληθούν με «όλα αυτά τα δυσάρεστα», αποκλείοντας το σκληρό κόσμο που προβάλλουν οι ειδήσεις από τη συναισθηματική τους ζωή. Άλλα παιδιά εντυπωσιάζονται, φοβούνται ή ανησυχούν πιο εύκολα όταν πληροφορούνται για κάποιο τρομακτικό γεγονός.

Tι μπορείτε να κάνετε…

Είναι καλύτερα να σταματήσετε να παρακολουθείτε ειδήσεις μαζί με τα παιδιά σας, ιδίως αν είναι προσχολικής ηλικίας.

Η ώρα που κάθεστε για φαγητό θα πρέπει να είναι αφιερωμένη στην επικοινωνία και στην ανταλλαγή «οικογενειακών νέων» – γι’ αυτό δεν πρέπει να είναι ανοικτός ο δέκτης της τηλεόρασης.

Αν παρ’ όλα αυτά, το παιδί έχει παρακολουθήσει κάποια είδηση που το αναστάτωσε ή απλώς σας ζητά πληροφορίες σχετικά μ’ αυτή, δώστε του την ευκαιρία να σας μιλήσει.

Ρωτήστε το τι ακριβώς είναι εκείνο που το δυσαρεστεί.

Nα είστε βέβαιοι ότι το παιδί σας θα αισθανθεί πολύ καλά, αν σας εκφράσει την ανησυχία του και νιώσει ότι του συμπαραστέκεστε.

Όταν αποφεύγετε να συζητάτε μαζί του για μια δυσάρεστη είδηση, νομίζει ότι είστε πολύ στενοχωρημένοι ή ότι αυτό που συμβαίνει είναι τόσο «κακό» που το κρύβετε. Έτσι διακυβεύεται η εμπιστοσύνη του προς εσάς, ενώ, ταυτόχρονα, του αφήνετε το περιθώριο να δημιουργεί διάφορα σενάρια με την παραγωγική του φαντασία…

Προσφέρετε στο παιδί σας ακόμα μια αγκαλιά, ασχοληθείτε περισσότερο μαζί του. Η τρυφερότητά σας μπορεί να αντισταθμίσει τις εικόνες και το φόβο που δεν το αφήνουν να ησυχάσει, αφότου έμαθε το δυσάρεστο γεγονός.

Να θυμάστε πως το παιδί αισθάνεται ασφάλεια, ανάλογα με τη σχέση που έχει διαμορφώσει μαζί σας και όχι τόσο πολύ με ό,τι συμβαίνει αλλού.
Έχει μεγάλη ανάγκη να νιώθει ότι στο σπίτι κυριαρχούν η σιγουριά και η σταθερότητα και δεν απειλούνται

https://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

O πατέρας της οχτάχρονης Ευανθίας μου ανέφερε ότι η κόρη του δεν συζητά μαζί τους θέματα που την απασχολούν. Συχνά παρατηρούν ότι κάτι σκέφτεται, ωστόσο δεν μιλάει… «Γιατί συμβαίνει αυτό; Πώς να το χειριστούμε; Υπάρχει τρόπος να τη βοηθήσουμε να μας εμπιστεύεται;»

Aντίστοιχους προβληματισμούς έχουν πολλοί γονείς. Iδιαίτερα στην εποχή μας, που, κατά γενική ομολογία, οι ανθρώπινες σχέσεις χαρακτηρίζονται από δυσκολία, οι γονείς νιώθουν μεγάλη ευθύνη για την επικοινωνία που αναπτύσσουν με το παιδί τους. Στην προσπάθειά τους να μαθαίνουν ό,τι το απασχολεί, πολλές φορές συναντούν την άρνηση ή την αντίδρασή του να μοιραστεί τους προβληματισμούς του. Oι γονείς καταλαβαίνουν συνήθως μόνο από το ύφος του ότι κάτι δυσάρεστο του έχει συμβεί, καθώς δεν δίνει απαντήσεις στις ερωτήσεις τους.

Ωστόσο, η στάση του παιδιού εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό και από τη συμπεριφορά των ίδιων των γονιών. O διάλογος δεν ευνοείται όταν οι γονείς είναι αυστηροί και θέλουν να ελέγχουν τα πάντα, όταν είναι υπερπροστατευτικοί, αγχώδεις ή πιεστικοί, όταν δεν ασχολούνται με το παιδί ή υποβαθμίζουν τα συναισθήματά του κ.λπ. Tο να σας μιλήσει το παιδί για κάτι που το απασχολεί προϋποθέτει ότι σας εμπιστεύεται.

Τι μπορείτε να κάνετε…
H καλύτερη στιγμή για να προσεγγίζετε το παιδί και να μιλάτε για θέματα που το απασχολούν είναι η ώρα που χαλαρώνει, αφού έχει ολοκληρώσει τις δραστηριότητές του.
Κάνετε εσείς την αρχή, συζητώντας πώς περάσατε τη μέρα σας.
Αντί να το ρωτήσετε «τι έκανες σήμερα στο σχολείο», είναι καλύτερα να του πείτε: «Tι θυμάσαι περισσότερο από τη σημερινή ημέρα;»
Eνθαρρύνετε το παιδί να εκφράζει τα συναισθήματά του ζωγραφίζοντας. Με αυτό τον τρόπο θα μπορείτε κι εσείς να το προσεγγίζετε πιο εύκολα.
Αν υπάρχει κάτι που το απασχολεί και δεν ξέρει τι να κάνει, φτιάξτε έναν κατάλογο, γράφοντας το θέμα, από τη μια πλευρά, και τις πιθανές λύσεις που θα σκεφτείτε μαζί, από την άλλη, πείθοντάς το μ’ αυτό τον τρόπο ότι σε κάθε πρόβλημα υπάρχει λύση.
Tο πιο σημαντικό για το παιδί είναι να νιώθει ότι έχετε ανοιχτά τα αυτιά σας τη στιγμή που σας μιλά, ότι σέβεστε τα συναισθήματά του και ότι το υπολογίζετε.
Αν δεν σας «ανοίγεται», είναι σημαντικό να αναλογιστείτε τη συμπεριφορά σας. Ενθαρρύνετε το διάλογο ή, αντίθετα, «βομβαρδίζετε» το παιδί με ερωτήσεις, χωρίς να το αφήνετε ελεύθερο να εκφραστεί;
Αν διαπιστώσετε ότι ανήκετε στη δεύτερη ομάδα, τότε είναι ευκαιρία να αλλάξετε τη συμπεριφορά σας.

Από το βιβλίο μου

Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

https://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Κάνοντας παρέα με αγόρια και κορίτσια της ηλικίας του, το παιδί μαθαίνει πώς να πλησιάζει τους άλλους, πώς να το υπολογίζουν οι φίλοι, πώς να συνεργάζεται αλλά και πώς να επιλύει από κοινού προβλήματα που αντιμετωπίζει.

Μαθαίνει να σταθμίζει τις δυνάμεις του. Τα παιδιά είναι διαρκώς ανταγωνιστικά: ποιος τρέχει πιο γρήγορα;

Ποιος φτιάχνει πρώτος το παζλ; Ποιος ζωγραφίζει καλύτερα;

Κάνοντας φίλους το παιδί νιώθει ασφάλεια.

Το γεγονός ότι ανήκει σε μια ομάδα ομοίων του, του δίνει την απαραίτητη σιγουριά για να γίνεται όλο και πιο αυτόνομο και αποφασιστικό.

Φυσικά, η φιλία δεν έχει την ίδια σημασία σε όλες τις ηλικίες. Η ανάγκη όμως να ενώνονται με τους ομοίους τους είναι έμφυτη στους ανθρώπους από τη στιγμή που γεννιούνται και σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους.

Τι μπορείτε να κάνετε

Προσπαθήστε να το ενθαρρύνετε από νωρίς να κάνει φίλους και δημιουργείτε τις κατάλληλες συνθήκες για να το πετύχει.

Να του δίνετε ευκαιρίες προκειμένου να συναντά τους φίλους του. Καλό είναι να το πηγαίνετε σε χώρους -παιδικές χαρές, παιδότοπους, πισίνες- όπου θα έχει τη δυνατότητα να αναπτύσσει σχέσεις με συνομηλίκους. Τα παιδιά της πόλης, μερικές φορές, δεν είναι εύκολο να κάνουν φίλους.

Να σέβεστε το χαρακτήρα του και τις ιδιαιτερότητες του, να μην το συγκρίνετε με άλλα παιδιά που είναι πιο κοινωνικά ούτε να το πιέζετε να δημιουργήσει φιλίες, αν το ίδιο δε θέλει.

Να δέχεστε τους φίλους του στο σπίτι σας και να τους επιτρέπετε να παίζουν, με την προϋπόθεση ότι θα σέβονται τους κανόνες του σπιτιού σας - να μην αλληλοδέρνονται, να μη χοροπηδούν πάνω στους καναπέδες, να μαζεύουν τα παιχνίδια κ.λπ.

Κατά τα άλλα όμως θα πρέπει να παρεμβαίνετε όσο το δυνατόν το λιγότερο, γιατί τα παιδιά έχουν τους δικούς τους κανόνες που πρέπει να σέβεστε.

 

Από το βιβλίο μου "Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά"

https://akappatou.gr

Παιδική ηλικία

H εμφάνιση και η ανάπτυξη του λόγου και της ομιλίας αποτελούν ένα από τα βασικά ενδιαφέροντα των γονιών, δεδομένου ότι η λεκτική επικοινωνία αποτελεί σημαντικό παράγοντα για τη μελλοντική εξέλιξη του παιδιού.

O λόγος και η ομιλία αναπτύσσονται κυρίως κατά τα πέντε πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού και τελειοποιούνται μέχρι τα εννέα. Σε αυτή την πορεία, η επίδραση του περιβάλλοντος είναι σημαντική. Eίναι γεγονός ότι το βρέφος, από τη στιγμή που έρχεται στη ζωή, δέχεται πληθώρα λεκτικών ερεθισμάτων από τους ενηλίκους που το περιβάλλουν. Στην πραγματικότητα, όμως, έρχεται σε επαφή με τη γλώσσα πολύ πριν από τη γέννηση.

H εξοικείωση του εμβρύου με τη φωνή της μητέρας του ξεκινά κατά το διάστημα της ενδομή-τριας ζωής, όσο μπορεί να την αντιληφθεί διαμέσου του αμνιακού υγρού. Oι πιο κρίσιμες ηλικίες για την ανάπτυξη του λόγου και της ομιλίας είναι από 1 έως 5 χρόνων. Όσο περισσότερα ερεθίσματα δέχεται το παιδί και όσο περισσότερες εμπειρίες ή ευκαιρίες του παρέχονται για να χρησιμοποιεί τη γλώσσα, χωρίς πιέσεις, τόσο πιο νωρίς συνειδητοποιεί την ανάγκη χρήσης της γλώσσας ως μέσου επικοινωνίας. Στην αρχή, το βρέφος βγάζει άναρθρες φωνές, που έχουν στόχο κυρίως να εκφράσουν τη φυσιολογική δυσφορία του, π.χ. την πείνα, τον πόνο.

Tο κλάμα, τα γουργουρίσματα, τα ψελλίσματα και οι φωνούλες συνιστούν τις πρώτες γλωσσικές εκφράσεις του παιδιού και συνήθως αντικατοπτρίζουν τη φυσική του κατάσταση. Σταδιακά συντίθενται τα σημάδια μιας επικοινωνίας μεταξύ του παιδιού και του περιβάλλοντός του και γύρω στους δώδεκα μήνες έχουμε τις πρώτες λέξεις. Σ’ αυτή την περίοδο το παιδί χρησιμοποιεί μια λέξη, της οποίας η ερμηνεία εξαρτάται από το περιεχόμενο των κινήσεων, της μίμησης και των συνθηκών. Έτσι «τουτού» σημαίνει «βλέπω ένα αυτοκίνητο», ή «ακούω ένα αυτοκίνητο», ή «αυτό είναι το αυτοκίνητο του μπαμπά». Πρέπει, βέβαια, να σημειώσουμε ότι η παθητική αντίληψη του λόγου –ο εσωτερικός λόγος– πάντα προηγείται της ενεργητικής έκφρασης.

Προτού, δηλαδή, το βρέφος αρθρώσει τις πρώτες του λεξούλες, είναι ήδη ικανό να κατανοήσει αρκετά από όσα ακούει. Στο τέλος του πρώτου χρόνου, θα απαντά όταν ακούει το όνομά του, θα καταλαβαίνει μερικές λεξούλες και απλές φράσεις και φυσικά θα χρησιμοποιεί ήχους και κάποιες μεμονωμένες λέξεις. Aπό τους 18 μήνες μέχρι τα δεύτερα γενέθλια του παιδιού εμφανίζονται οι πρώτες φράσεις, οι πρώτοι δηλαδή συνδυασμοί δύο λέξεων, π.χ., «να μωρό», καθώς και η άρνηση, π.χ., «όχι νάνι», «όχι μαμ», που εισάγουν το παιδί στους πρώτους αντιληπτικούς χειρισμούς.

Tώρα ο ρόλος της οικογένειας είναι σημαντικός, αφού, όταν απουσιάζουν τα γλωσσικά ερεθίσματα, παρατηρείται φτωχό λεξιλόγιο ή καθυστέρηση στην εκμάθηση του προφορικού λόγου. Tο παιδί μιμείται και επαναλαμβάνει με τον τρόπο του το προφορικό μοντέλο του ενηλίκου. Έτσι, μαθαίνει σταδιακά καινούριες λέξεις και νέες δομές που, στη συνέχεια, επενδύονται στην καθημερινή λεκτική του δραστηριότητα. Να υπογραμμίσουμε ότι τα παιδιά σ’ αυτή την ηλικία δεν μπορούν να προφέρουν καλά κάθε λέξη, γι’ αυτό είναι σημαντικό να επικεντρωνόμαστε στο τι λέει και όχι στο πώς το λέει. Στα 2 με 3 χρόνια το παιδί σχηματίζει σύντομες προτάσεις και ερωτήσεις, χρησιμοποιώντας περίπου 200 λέξεις.

H περίοδος από τα 3 μέχρι τα 6 χρόνια είναι ταχείας γλωσσικής εξέλιξης, τόσο στον τομέα της κατανόησης όσο και στον τομέα της έκφρασης και το παιδί χρησιμοποιεί περίπου 2.500 λέξεις. Mέχρι τα 5 χρόνια, το παιδί μπορεί να διηγηθεί πρόσφατα γεγονότα, να χρησιμοποιεί προτάσεις μεγάλες και σωστές και να ονομάζει τα βασικά χρώματα. Oι μόνοι φθόγγοι που μπορεί να μην προφέρει για λίγο καιρό ακόμη σωστά είναι το ρ, το δ, το σ και το θ, ενώ και αυτοί πρέπει να έχουν αποκατασταθεί μέχρι το παιδί να πάει στο σχολείο.

Από το βιβλίο μου "Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά"

https://akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Κάνοντας παρέα με αγόρια και κορίτσια της ηλικίας του, το παιδί μαθαίνει πώς να πλησιάζει τους άλλους, πώς να το υπολογίζουν οι φίλοι, πώς να συνεργάζεται αλλά και πώς να επιλύει από κοινού προβλήματα που αντιμετωπίζει.

Μαθαίνει να σταθμίζει τις δυνάμεις του. Τα παιδιά είναι διαρκώς ανταγωνιστικά: ποιος τρέχει πιο γρήγορα;

Ποιος φτιάχνει πρώτος το παζλ; Ποιος ζωγραφίζει καλύτερα;

Κάνοντας φίλους το παιδί νιώθει ασφάλεια.

Το γεγονός ότι ανήκει σε μια ομάδα ομοίων του, του δίνει την απαραίτητη σιγουριά για να γίνεται όλο και πιο αυτόνομο και αποφασιστικό.

Φυσικά, η φιλία δεν έχει την ίδια σημασία σε όλες τις ηλικίες. Η ανάγκη όμως να ενώνονται με τους ομοίους τους είναι έμφυτη στους ανθρώπους από τη στιγμή που γεννιούνται και σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους.

Τι μπορείτε να κάνετε

Προσπαθήστε να το ενθαρρύνετε από νωρίς να κάνει φίλους και δημιουργείτε τις κατάλληλες συνθήκες για να το πετύχει.

Να του δίνετε ευκαιρίες προκειμένου να συναντά τους φίλους του. Καλό είναι να το πηγαίνετε σε χώρους -παιδικές χαρές, παιδότοπους, πισίνες- όπου θα έχει τη δυνατότητα να αναπτύσσει σχέσεις με συνομηλίκους. Τα παιδιά της πόλης, μερικές φορές, δεν είναι εύκολο να κάνουν φίλους.

Να σέβεστε το χαρακτήρα του και τις ιδιαιτερότητες του, να μην το συγκρίνετε με άλλα παιδιά που είναι πιο κοινωνικά ούτε να το πιέζετε να δημιουργήσει φιλίες, αν το ίδιο δε θέλει.

Να δέχεστε τους φίλους του στο σπίτι σας και να τους επιτρέπετε να παίζουν, με την προϋπόθεση ότι θα σέβονται τους κανόνες του σπιτιού σας - να μην αλληλοδέρνονται, να μη χοροπηδούν πάνω στους καναπέδες, να μαζεύουν τα παιχνίδια κ.λπ.

Κατά τα άλλα όμως θα πρέπει να παρεμβαίνετε όσο το δυνατόν το λιγότερο, γιατί τα παιδιά έχουν τους δικούς τους κανόνες που πρέπει να σέβεστε.

Από το βιβλίο μου "Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά"

https://akappatou.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή