Σεπτεμβρίου 20, 2019

Παιδική ηλικία

Οι γονείς έχουν μεγάλη ευθύνη στις παιδικές φοβίες, διότι συχνά, χωρίς να το θέλουν, μαθαίνουν στο παιδί τους να φοβάται. Προσπαθώντας, για παράδειγμα, να το κάνουν να φάει ή να καθίσει ήσυχο, του διηγούνται απειλητικές ιστορίες με μάγους που θα το πάρουν και το τρομοκρατούν με δεισιδαιμονίες ή με την αστυνομία, με αποτέλεσμα να πετυχαίνουν μεν το σκοπό τους, αλλά να δημιουργούν μια φοβική ατμόσφαιρα που πλήττει το παιδί.

Αν είστε γεμάτοι φοβίες πολύ πιθανόν να έχει και το παιδί...

Tα πράγματα γίνονται πιο σοβαρά, αν οι ίδιοι οι γονείς είναι γεμάτοι φοβίες κι έτσι άθελά τους μαθαίνουν στο παιδί να βλέπει τα πράγματα με τον ίδιο τρόπο. Φοβία μπορεί να αναπτυχθεί στο παιδί από τον τρόπο διαπαιδαγώγησης των γονιών, π.χ., γονείς αυταρχικοί, απορριπτικοί, αυστηροί, υπερπροστατευτικοί ή απόντες. Aν οι γονείς διαπιστώνουν ότι οι φοβίες επιμένουν, τότε κρίνεται απαραίτητη η αναζήτηση επαγ-γελματικής βοήθειας. Ακόμα και στο πιο επίμονο πρόβλημα, ο ειδικός θα βοηθήσει το παιδί και την οικογένεια, αφού η παιδική φοβία αντιμετωπίζεται με καλά αποτελέσματα

Μπορείτε όμως να δημιουργήσετε ένα αίσθημα ασφάλειας

Να σέβεστε τα συναισθήματα και τους φόβους του παιδιού σας.
Να το ρωτάτε γιατί φοβάται και στη συνέχεια να μιλάτε γι’ αυτό, χωρίς να το επικρίνετε.
Δώστε του τη στήριξη που χρειάζεται, ώστε σταδιακά να αντιμετωπίσει τους φόβους του.
Προσπαθείτε να του δημιουργείτε αίσθημα ασφάλειας.
Nα καλλιεργείτε από νωρίς την εμπιστοσύνη στον εαυτό του. 
Nα του εξηγείτε ότι όλα τα παιδιά της ηλικίας του αισθάνονται κάποιους φόβους.

Χρειάζεται να το βοηθάτε και να το ενισχύετε

Nα το βοηθάτε να έρχεται σταδιακά σ’ επαφή και να αντιμετωπίζει το φοβογόνο αντικείμενο ή την κατάσταση που φοβάται. Να του αναφέρετε κάποιους δικούς σας φόβους ή φοβίες που σας ταλαιπωρούσαν και πώς τα διαχειριστήκατε.
Αν εκπαιδευτείτε μαζί με το παιδί μπορείτε να πετύχετε σε βαθμό 80-90% να απαλλαγεί το παιδί από τις φοβίες του.
Nα απευθύνεστε σε ειδικό αν βλέπετε ότι το παιδί σας υποφέρει από κάποια φοβία.

Μπορείτε να αποφεύγετε......

Να είστε υπερπροστατευτικοί μαζί του. 
Να αντιδράτε υπερβολικά. 
Nα χρησιμοποιείτε τον εκφοβισμό ως μέσο διαπαιδαγώγησης, π.χ., «μη βγεις έξω γιατί θα σε κλέψουν», «φάε γιατί θα έρθει η αστυνομία» κ.ά. 
Να το υποχρεώνετε με τη βία να αντιμετωπίσει αυτό που φοβάται.
Να το υποτιμάτε ή να το κοροϊδεύετε.   

Απόσπασμα από το βιβλίο μου Οι γονείς κάνουν τη  διαφορά

https://www.akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Tο να έχουν τα παιδιά μας έναν ή περισσότερους φίλους είναι πολύ σημαντικό, γιατί μπορεί να παίζουν μαζί, να ψυχαγωγούνται αλλά και να μοιράζονται τυχόν προβλήματα που έχουν.Οι φίλοι διδάσκουν πράγματα που το παιδί δεν μπορεί να μάθει στο στενό οικογενειακό περιβάλλον.

Ας μην ξεχνάμε ότι η οικογένεια αποτελεί για το παιδί ένα είδος προστατευμένης περιοχής· εδώ το φροντίζουν, το σέβονται και το αγαπούν απλώς και μόνο επειδή είναι το παιδί τους.

Ακόμη και η σχέση με τα αδέλφια του είναι διαφορετική από αυτή που υπάρχει μεταξύ φίλων. Παρόλο που πάντα υπάρχει ένας βαθμός ανταγωνισμού στη σχέση τους, συνήθως υπερισχύουν τα αισθήματα εγγύτητας και η αίσθηση ότι ο ένας έχει ανάγκη τον άλλον.

Όμως έξω στο κόσμο όλα είναι διαφορετικά!

 Οι σύντροφοι της ίδιας ηλικίας βλέπουν το παιδί έτσι όπως είναι, ως άτομο. Αυτό σημαίνει ότι ορισμένες φορές μπορεί να του ασκούν σκληρή κριτική. Οι φίλοι δεν έχουν κανέναν ενδοιασμό να αποκαλέσουν κάποιο παιδί «χοντρό» ή «φοβητσιάρη» ή «χαζό», μειονεκτήματα μπροστά στα οποία οι γονείς «κλείνουν τα μάτια τους».

Δημιουργία φίλων - Βοηθιέται τελικά το παιδί μας;

• Κάνοντας παρέα με αγόρια και κορίτσια της ηλικίας του, το παιδί μαθαίνει πώς να πλησιάζει τους άλλους, πώς να το υπολογίζουν οι φίλοι αλλά και πώς να επιλύει προβλήματα που αντιμετωπίζει από κοινού.

• Μαθαίνει να σταθμίζει τις δυνάμεις του. Τα παιδιά είναι διαρκώς ανταγωνιστικά: Ποιος τρέχει πιο γρήγορα; Ποιος φτιάχνει πρώτος το παζλ; Ποιος ζωγραφίζει καλύτερα;

• Κάνοντας φίλους, το παιδί νιώθει ασφάλεια.

• Το να ανήκει σε μια ομάδα ομοίων του, του δίνει την απαραίτητη σιγουριά για να γίνεται όλο και πιο αυτόνομο και αποφασιστικό.

• Φυσικά, η φιλία δεν έχει την ίδια σημασία σε όλες τις ηλικίες. Η ανάγκη όμως να ενώνονται με τους ομοίους τους είναι έμφυτη στους ανθρώπους από τη στιγμή που γεννιούνται και σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους.

Πως θα τα βοηθήσουμε;

‑Να ενθαρρύνετε από νωρίς το παιδί να κάνει φί­λους και να δημιουργείτε τις προϋποθέσεις γι’ αυτό.

‑Να του δίνετε ευκαιρίες για να συναντά τους φίλους του. Τα παιδιά της πόλης, μερικές φορές, δεν είναι εύκολο να κάνουν φίλους. Καλό είναι να τα πηγαίνετε σε χώρους –παιδικές χαρές, παιδότοπους, πισίνες– όπου θα έχουν τη δυνατότητα να σχετίζονται με άλλα παιδιά.

‑Να σέβεστε τον χαρακτήρα του παιδιού σας και τις ιδιαιτερότητές του, να μην το συγκρίνετε με άλλα παιδιά που είναι πιο κοινωνικά ούτε να το πιέζετε να δημιουργήσει φιλίες, αν το ίδιο δε θέλει.

‑Να δέχεστε τους φίλους του στο σπίτι σας και να τους επιτρέπετε να παίζουν. Φυσικά, και οι φίλοι του πρέπει να σέβονται τους κανόνες του σπιτιού σας –να μη δέρνουν, να μη χοροπηδούν πάνω στους καναπέδες, να μαζεύουν τα παιχνίδια κ.λπ.

Κατά τ’ άλλα όμως θα πρέπει να παρεμβαίνετε όσο το δυνατό λιγότερο, γιατί τα παιδιά έχουν τους δικούς τους κανόνες που πρέπει να σέβεστε.

Από το βιβλίο μου - Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά!

https://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

H εμφάνιση και η ανάπτυξη του λόγου και της ομιλίας αποτελούν ένα από τα βασικά ενδιαφέροντα των γονιών, δεδομένου ότι η λεκτική επικοινωνία αποτελεί σημαντικό παράγοντα για τη μελλοντική εξέλιξη του παιδιού.

O λόγος και η ομιλία αναπτύσσονται κυρίως κατά τα πέντε πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού και τελειοποιούνται μέχρι τα εννέα. Σε αυτή την πορεία, η επίδραση του περιβάλλοντος είναι σημαντική. Eίναι γεγονός ότι το βρέφος, από τη στιγμή που έρχεται στη ζωή, δέχεται πληθώρα λεκτικών ερεθισμάτων από τους ενηλίκους που το περιβάλλουν. Στην πραγματικότητα, όμως, έρχεται σε επαφή με τη γλώσσα πολύ πριν από τη γέννηση.

H εξοικείωση του εμβρύου με τη φωνή της μητέρας του ξεκινά κατά το διάστημα της ενδομή-τριας ζωής, όσο μπορεί να την αντιληφθεί διαμέσου του αμνιακού υγρού.

Tο κλάμα, τα γουργουρίσματα, τα ψελλίσματα και οι φωνούλες συνιστούν τις πρώτες γλωσσικές εκφράσεις του παιδιού και συνήθως αντικατοπτρίζουν τη φυσική του κατάσταση. Σταδιακά συντίθενται τα σημάδια μιας επικοινωνίας μεταξύ του παιδιού και του περιβάλλοντός του και γύρω στους δώδεκα μήνες έχουμε τις πρώτες λέξεις. Σ’ αυτή την περίοδο το παιδί χρησιμοποιεί μια λέξη, της οποίας η ερμηνεία εξαρτάται από το περιεχόμενο των κινήσεων, της μίμησης και των συνθηκών. Έτσι «τουτού» σημαίνει «βλέπω ένα αυτοκίνητο», ή «ακούω ένα αυτοκίνητο», ή «αυτό είναι το αυτοκίνητο του μπαμπά». Πρέπει, βέβαια, να σημειώσουμε ότι η παθητική αντίληψη του λόγου –ο εσωτερικός λόγος– πάντα προηγείται της ενεργητικής έκφρασης.

Προτού, δηλαδή, το βρέφος αρθρώσει τις πρώτες του λεξούλες, είναι ήδη ικανό να κατανοήσει αρκετά από όσα ακούει. Στο τέλος του πρώτου χρόνου, θα απαντά όταν ακούει το όνομά του, θα καταλαβαίνει μερικές λεξούλες και απλές φράσεις και φυσικά θα χρησιμοποιεί ήχους και κάποιες μεμονωμένες λέξεις. Aπό τους 18 μήνες μέχρι τα δεύτερα γενέθλια του παιδιού εμφανίζονται οι πρώτες φράσεις, οι πρώτοι δηλαδή συνδυασμοί δύο λέξεων, π.χ., «να μωρό», καθώς και η άρνηση, π.χ., «όχι νάνι», «όχι μαμ», που εισάγουν το παιδί στους πρώτους αντιληπτικούς χειρισμούς.

Tώρα ο ρόλος της οικογένειας είναι σημαντικός, αφού, όταν απουσιάζουν τα γλωσσικά ερεθίσματα, παρατηρείται φτωχό λεξιλόγιο ή καθυστέρηση στην εκμάθηση του προφορικού λόγου. Tο παιδί μιμείται και επαναλαμβάνει με τον τρόπο του το προφορικό μοντέλο του ενηλίκου. Έτσι, μαθαίνει σταδιακά καινούριες λέξεις και νέες δομές που, στη συνέχεια, επενδύονται στην καθημερινή λεκτική του δραστηριότητα.

Να υπογραμμίσουμε ότι τα παιδιά σ’ αυτή την ηλικία δεν μπορούν να προφέρουν καλά κάθε λέξη, γι’ αυτό είναι σημαντικό να επικεντρωνόμαστε στο τι λέει και όχι στο πώς το λέει. Στα 2 με 3 χρόνια το παιδί σχηματίζει σύντομες προτάσεις και ερωτήσεις, χρησιμοποιώντας περίπου 200 λέξεις.

H περίοδος από τα 3 μέχρι τα 6 χρόνια είναι ταχείας γλωσσικής εξέλιξης, τόσο στον τομέα της κατανόησης όσο και στον τομέα της έκφρασης και το παιδί χρησιμοποιεί περίπου 2.500 λέξεις. Mέχρι τα 5 χρόνια, το παιδί μπορεί να διηγηθεί πρόσφατα γεγονότα, να χρησιμοποιεί προτάσεις μεγάλες και σωστές και να ονομάζει τα βασικά χρώματα. Oι μόνοι φθόγγοι που μπορεί να μην προφέρει για λίγο καιρό ακόμη σωστά είναι το ρ, το δ, το σ και το θ, ενώ και αυτοί πρέπει να έχουν αποκατασταθεί μέχρι το παιδί να πάει στο σχολείο.

Από το βιβλίο μου " Οι γονείς κάνουν τη διαφορά" 

https://www.akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Η πιο γνωστή μαθησιακή δυσκολία είναι η δυσλεξία που εκδηλώνεται με δυσκολία στην εκμάθηση της ανάγνωσης, την ορθογραφία και χαρακτηρίζεται από έλλειψη άνεσης στο γραπτό λόγο.

Πως μπορούμε να καταλάβουμε τα παιδιά που έχουν μαθησιακές δυσκολίες;

• Aνώριμη συμπεριφορά.

• Eίναι παρορμητικά και υπερκινητικά.

• Έχουν περιορισμένη συγκέντρωση και προσοχή, με αποτέλεσμα να μην καταλαβαίνουν το μάθημα που διαβάζουν ή να το ξεχνούν εύκολα.

• Παρανοούν προφορικές οδηγίες.

• Έχουν δυσκολία στην οργάνωση.

• Δυσκολεύονται να αρχίσουν και να ολοκληρώσουν μια εργασία.

• Διστάζουν όταν μιλούν και έχουν αδυναμία στην προφορική έκφραση.

• Παρουσιάζουν κακό συντονισμό κινήσεων, ενώ ο ρυθμός εκτέλεσης μιας εργασίας είναι αργός.

• H διάθεσή τους παρουσιάζει απότομες εναλλαγές, θυμώνουν, απογοητεύονται και παραι-τούνται εύκολα, ενώ δεν είναι σπάνιες οι εκρήξεις θυμού.

• Στην ανάγνωση μπερδεύουν, παραλείπουν, αντικαθιστούν, προσθέτουν ή αντιστρέφουν γράμματα ή συλλαβές, διαβάζουν αργά ή συλλαβιστά, χωρίς ροή και δεν καταλαβαίνουν επαρκώς το κείμενο. Η διαταραχή στην ανάγνωση είναι και η πιο συνηθισμένη δυσκολία και συναντάται στο 70-80% των παιδιών με διαταραχές στη μάθηση.

• Στο γραπτό λόγο τα παιδιά αντιστρέφουν ή παραλείπουν γράμματα ή ολόκληρη λέξη, χρησιμοποιούν κάποια γράμματα με λανθασμένη σειρά, έχουν δυσκολία στη διατύπωση των σκέψεών τους γραπτά, κάνουν συχνές επαναλήψεις λέξεων, αντικαταστάσεις ή αντιμεταθέσεις ή προσθήκες φθόγγων ή συλλαβών. Δείχνουν ότι αγνοούν βασικούς κανόνες γραμματικής, δυσκολεύονται να αντιγράψουν κυρίως από τον πίνακα, κολλάνε τα γράμματα, ξεκινούν την πρόταση με
μικρά γράμματα ή ανακατεύουν μικρά και κεφαλαία κ.ά.

• Στα μαθηματικά δυσκολεύονται στην αντίληψη βασικών κανόνων, αλλά και στο συνδυασμό αριθμού με σύμβολο –π.χ., πρόσθεση, αφαίρεση–, στην ποσότητα, στις έννοιες χρόνου, στην οργάνωση των αριθμών. Αυτή η δυσκολία αφορά το 1% έως 6% των μαθητών.

Από το βιβλίο μου - Οι γονείς κάνουν την διαφορά

https://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Tο παιδί που τρώει «λίγο» απασχολεί συχνά τους γονείς και, κατά κανόνα, δοκιμάζουν πολλούς τρόπους για να αντιμετωπίσουν την «ανορεξία» του.
Aρκετοί μου αναφέρουν ότι αναγκάζονται να πιέζουν το παιδί να φάει, άλλοι το «ξεγελούν», όπως χαρακτηριστικά διηγούνται, βάζοντάς το να παρακολουθήσει ένα έργο στην τηλεόραση ή ένα dvd, ή διαβάζοντάς του ένα βιβλίο, προκειμένου να το ταΐσουν. Άλλοι συνεχίζουν να το ταΐζουν κι όταν είναι πλέον δέκα χρόνων.

Σε κάποιες ακραίες περιπτώσεις το παιδί μπορεί να αντιδρά σε αυτή την πίεση κάνοντας εμετό.
Είναι γνωστό ότι κάθε παιδί έχει ένα δικό του ρυθμό ανάπτυξης και προσλαμβάνει αυθόρμητα την ποσότητα της τροφής που του είναι απαραίτητη.

Mπορεί να υπάρχουν περίοδοι μικρότερων αναγκών και συνεπώς λιγότερης όρεξης· ας τις σεβαστείτε κι ας αποφεύγετε να επιβάλλετε κανόνες πολύ αυστηρούς, που ενέχουν τον κίνδυνο να προκαλέσουν μια επίμονη ανορεξία. Σπανιότερα, πίσω από τη σοβαρή ανορεξία του παιδιού κρύβονται σημαντικά προβλήματα.

Ποιες όμως είναι οι αιτίες που πιθανόν προκαλούν ανορεξία στο παιδί;

• Eίναι γνωστό ότι οποιαδήποτε ασθένεια, ακόμα και ελαφριά, μπορεί να προκαλέσει παροδική ανορεξία σ’ ένα παιδί.
• Όταν οι γονείς δείχνουν μεγάλη αγωνία και ασχολούνται διαρκώς με το πόσο θα φάει το παιδί.
• Όταν το πιάτο του είναι συνεχώς πολύ γεμάτο με φαγητό, μπορεί να νιώσει απέχθεια.

Μπορείτε όμως .......

• Πάψτε να δείχνετε ανησυχία για την ποσότητα που θα φάει το παιδί σας.
• Προτιμάτε να βάζετε μικρές μερίδες στο πιάτο. Σε περίπτωση που το παιδί το ζητήσει, μπορείτε να σερβίρετε δεύτερη μικρομερίδα.
• Φτιάχνετέ του τα φαγητά που προτιμά.
• Πολύ συχνά, οι μαμάδες, που παραπονιέστε ότι λείπει από τα παιδιά σας η όρεξη, ξεχνάτε ότι ίσως τρώει συνεχώς μπισκότα, καραμέλες, σοκολάτες ή αλμυρά ή πίνει, με την προτροπή σας κυρίως, πολύ γάλα. Eίναι βέβαιο ότι τη στιγμή του μεσημεριανού γεύματος θα αρνηθεί να φάει τις συνήθεις τροφές, που είναι λιγότερο γευστικές από τα σνακ.
• Είναι σημαντικό, λοιπόν, όταν το παιδί αρνείται να φάει το φαγητό που του έχετε σερβίρει, να μην έχει τη δυνατότητα ενδιάμεσα να τρώει άλλα πράγματα, όπως γλυκά, τσιπς κ.λπ.
• Στο γεύμα ή στο δείπνο πρέπει να κυριαρχεί ένα κλίμα ήρεμο, χαρούμενο, να επιδιώκετε να κάθεστε στο τραπέζι όσο πιο συχνά γίνεται όλη η οικογένεια, ή ο ένας γονιός τουλάχιστον, και να συζητάτε διάφορα θέματα.
• Αν η άρνηση του παιδιού για τροφή είναι επίμονη και συνεχίζεται για αρκετό καιρό, ή αν αγωνιάτε και του ασκείτε μεγάλη πίεση, τότε συζητήστε το με τον παιδίατρό σας και στη συνέχεια μην διστάσετε να απευθυνθείτε σε έναν ειδικό ψυχικής υγείας.

Από το βιβλίο μου - Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

https://www.akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Tα παιδιά που έχουν φίλους τείνουν να έχουν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και να αποδίδουν καλύτερα στο σχολείο σε σχέση με τα μοναχικά παιδιά

Ημερολόγιο 2019

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ Α. ΚΑΠΠΑΤΟΥ

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ…
ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ

Στις σελίδες αυτού του ημερολογίου θα βρείτε συμβουλές για διάφορα θέματα που σας απασχολούν στην καθημερινότητα: η σχέση με τον σύντροφό σας, ο ύπνος των παιδιών, η διατροφή, το σχολείο, οι φιλίες, ο εκφοβισμός, τρόποι για την ανάπτυξη της αυτοεκτίμησης, η σεξουαλικότητα.

Επειδή αναμφίβολα γονιός δεν γεννιέσαι αλλά γίνεσαι, το ημερολόγιο του 2019 έρχεται να σας συντροφεύσει όλη τη χρονιά και να σας στηρίξει στον γονικό αλλά και στον συντροφικό σας ρόλο.

Εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ

https://www.akappatou.gr/index.php/ekdoseis/18316-imerologio-2019

Παιδική ηλικία

Αποφασίσατε ότι ήρθε η ώρα το παιδί σας να αποχωριστεί τις πάνες; Στη διάρκεια αυτής της περιόδου θα βοηθήσετε πολύ το μικρό σας, αν το ενθαρρύνετε και το επαινείτε. 

Προτού προτείνετε τη χρήση δοχείου, βοηθήστε τo να συνειδητοποιήσει τις λειτουργίες του εντέρου, υπογραμμίζοντάς του το γεγονός κάθε φορά που του αλλάζετε την πάνα ή όταν ένα άλλο παιδάκι κάνει τα "κακά" του.

Βάλτε το δοχείο στην τουαλέτα και αφήστε το παιδί να το περιεργάζεται την ώρα που του κάνετε μπάνιο. Δώστε του τον απαραίτητο χρόνο να εξοικειωθεί με αυτό και επιτρέψτε του να το χρησιμοποιεί στην αρχή, όπως του αρέσει. Σύντομα, θα προσπαθήσει να το δοκιμάσει μιμούμενο τον τρόπο που κι εσείς χρησιμοποιείτε την τουαλέτα.

Τονίστε στο παιδί την ευκολία που θα έχει όταν δε θα φορά τις πάνες και δώστε έμφαση στο γεγονός ότι θα είναι μεγάλο παιδί πλέον. Θα βοηθούσε, ίσως, αν του αγοράζατε καινούρια εσώρουχα σε όμορφα χρώματα.

Εφόσον το παιδί έχει καθίσει αρκετές φορές στο δοχείο και τα έχει καταφέρει, έστω συμπτωματικά, δείξτε του εμπιστοσύνη και μην του φοράτε πλέον πάνες, ακόμα κι αν υπάρχει κίνδυνος να λερωθεί.

Υπενθυμίζετε συχνά ότι το δοχείο είναι στην τουαλέτα και ότι, όταν θελήσει, μπορεί μόνο του να καθίσει εκεί για λίγο. Αν έχει περάσει αρκετή ώρα χωρίς να έχει χρησιμοποιήσει το δοχείο, παροτρύνετέ το χωρίς όμως να το πιέζετε.

Ωστόσο, ακόμη κι όταν μάθει να χρησιμοποιεί το δοχείο, είναι εύκολο, στην αρχή τουλάχιστον, να ξεχνιέται και για αυτό πρέπει να δείχνετε κατανόηση. Είναι πράγματα που συμβαίνουν. Όταν π.χ., κάνει τα "κακά" στο πάτωμα ή στο χαλί, μαζέψτε τα και βάλτε τα στο δοχείο του. Με αυτό τον τρόπο καταλαβαίνει ότι για κάθε πράγμα υπάρχει η θέση του.

Εφόσον το παιδί έχει συνηθίσει στη χρήση του δοχείου, προτρέψτε το να κάθεται κανονικά στην τουαλέτα. Αφήστε το να κόψει μόνο του το χαρτί γελώντας με την πράξη του αυτή, ώστε να τη θεωρήσει κάτι αστείο.

Περιμένετε να περάσει λίγος καιρός μετά τις πρώτες επιτυχίες, προτού του αφαιρέσετε την πάνα κατά τη διάρκεια του βραδινού ύπνου. Όταν είναι στεγνή η πάνα του παιδιού το πρωί αποτελεί θετική ένδειξη. Τότε μπορείτε να του πείτε: "θα ήθελες απόψε να μην τη βάλουμε;". Αποφασίζετε ανάλογα με την απάντηση που θα σας δώσει.

Μην ξεχνάτε να το επαινείτε σε κάθε επιτυχία του, αλλά και να είσαστε ανεκτική με τις αναμενόμενες ατυχίες.

Τι θα πρέπει ν' αποφεύγετε

Να παρουσιάζετε το δοχείο στο παιδί πριν από τα δύο του χρόνια.

Να το υποχρεώνετε να κάθεται πολλή ώρα στο δοχείο μέχρι "να τα κάνει". Είναι πολύ πιθανό να αντιδράσει αρνητικά και ίσως αναπτύξει απέχθεια για αυτό. Όσο χρωματιστό και χαρούμενο να είναι, είναι πιθανό να μην εκτιμήσει καθόλου τη χρήση του. Η επιβολή φέρνει άρνηση, η άρνηση προκαλεί συγκράτηση και η συγκράτηση δυσκοιλιότητα. Αυτή η ψυχοσωματική αντίδραση σημαίνει σκληρά κόπρανα και συνεπώς πόνο και άρνηση.

Ένας φαύλος κύκλος.

Να αποδοκιμάζετε ή να απειλείτε τα παιδί, αν έχει λερώσει το εσώρουχό του.

Να αδειάζετε αμέσως το περιεχόμενο του δοχείου. Το παιδί είναι υπερήφανο για το περιεχόμενό του, το οποίο του ανήκει.

Να δείχνετε δυσφορία ή αηδία με τις κενώσεις του. Μπορεί, για παράδειγμα, σε μια έκρηξη γενναιοδωρίας το παιδί να σας προσφέρει το περιεχόμενο του δοχείου του σαν να ήταν μια ζωγραφιά του.

Να συζητάτε μπροστά του για την πρόοδό του στο συγκεκριμένο θέμα με συγγενείς ή φίλους.

Από το βιβλίο μου - Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Μάθε αν το το παιδί σου έχει εθιστεί στο internet
Περισσότερα από 500 παιδιά ζήτησαν βοήθεια από το νοσοκομείο Παίδων«Μαμά να δω YouTube στο tablet»; «Μαμά να παίξω playstation»; Πόσες φόρες δεν έχετε ακούσει το παιδί σας να σας βομβαρδίζει με αυτές τις ερωτήσεις, παίρνοντας το γλυκό του ύφος για να σας καλοπιάσει και πόσες φορές δεν έχετε διαπραγματευτεί πόση ώρα θα κάτσει μπροστά από μια οθόνη ή πότε; Τα κινητά, τα tablets, οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές είναι πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας και της ζωής των παιδιών μας και φυσικά οι κίνδυνοι από την αλόγιστη και προβληματική τους χρήση είναι πολλοί..

Πριν από λίγες μέρες ο Διοικητής του Νοσοκομείου Παίδων «Αγία Σοφία», κ. Μανώλης Παπασάββας αποκάλυψε ότι τα τελευταία 11 χρόνια που λειτουργεί το Τμήμα Αντιμετώπισης του Εθισμού έχουν προσέλθει και έχουν δεχθεί βοήθεια πάνω από 500 παιδιά, κάποια από τα οποία ήταν μόλις 3 – 4 ετών.

Πρόσφατη έρευνα μάλιστα έδειξε ότι το 78% παιδιών ηλικίας 5 – 12 ετών χρησιμοποιεί το ίντερνετ, ενώ το ποσοστό αυτό ανεβαίνει στο 90% στις ηλικίες 10 – 12 ετών.

Πότε όμως πρέπει ένας γονιός να αρχίσει να υποψιάζεται ότι υπάρχει πρόβλημα στη χρήση των οθονών από το παιδί του;

Το star.gr επικοινώνησε με την ψυχολόγο – παιδοψυχολόγο και συγγραφέα, Αλεξάνδρα Καππάτου, η οποία συμβουλεύει τους γονείς να θορυβηθούν όταν παρατηρήσουν τα εξής στο παιδί τους:

    Όταν η ενασχόληση του παιδιού με τα κινητά, τα tablet, το internet σταδιακά αυξάνεται και το ίδιο δεν αντιλαμβάνεται πόση ώρα είναι μπροστά σε μια οθόνη.
    Όταν προσπαθεί να ελέγξει την χρήση των ηλεκτρονικών αυτών συσκευών χωρίς αποτέλεσμα.
    Όταν βλέπει πως το παιδί του τη στιγμή που δεν είναι μπροστά σε μια οθόνη νιώθει κατήφεια, στεναχώρια, κατάθλιψη ή εκνευρίζεται εύκολα και έχει μια ένταση.
    Όταν χάνει φίλους και παρέες για να κάτσει σπίτι και να είναι μπροστά σε μια οθόνη.
    Όταν η ενασχόληση με τις συσκευές αυτές έχει επίπτωση στη σχολική του απόδοση.
    Όταν ξενυχτά, αντί να κοιμάτα,ι για να παίξει ηλεκτρονικά παιχνίδια ή να είναι στο διαδίκτυο.
    Όταν αλλάζει η συμπεριφορά του και γίνεται βίαιο και επιθετικό την ώρα που χρησιμοποιεί το διαδίκτυο.
    Όταν παρουσιάζει συμπτώματα στέρησης τις στιγμές που δεν είναι στο διαδίκτυο.

Σοβαρές οι επιπτώσεις στον ψυχικό και σωματικό τομέα του παιδιού

Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι η κατάχρηση των κινητών τηλεφώνων και των tablets έχει σοβαρές επιπτώσεις στο ψυχισμό του παιδιού, αλλά και στον οργανισμό του.

Μελέτες έχουν δείξει ότι η προβληματική χρήση των ηλεκτρονικών αυτών συσκευών και του διαδικτύου έχει αρνητικές συνέπειες στη δομή του εγκεφάλου του παιδιού, στις γνωστικές του λειτουργίες και στην απόκτηση κακών διατροφικών συνηθειών. Επίσης επηρεάζει τη διαμόρφωση της ταυτότητάς του και τις διαπροσωπικές τους σχέσεις.

Πολλές φορές οι γονείς, στην προσπάθειά τους να ελέγξουν τη χρήση των συσκευών και του διαδικτύου βρίσκονται αντιμέτωποι με μια επιθετικότητα από την πλευρά των παιδιών τους, ειδικά αν βρίσκονται στην εφηβεία, ενώ έχουν καταγραφεί περιπτώσεις παιδιών που έχουν φύγει από τα σπίτια τους, έχουν χτυπήσει ή έχουν βρίσει τους γονείς τους.

Σε αυτή την περίπτωση, είναι όμως πολύ αργά και θα πρέπει να ζητηθεί η βοήθεια των ειδικών.

Τι πρέπει να κάνουν οι γονείς

Αυτό που θα πρέπει να κάνουν οι γονείς, σύμφωνα με την κυρία Καππάτου, και μάλιστα νωρίς, από την ηλικία που τα παιδιά τους είναι ακόμα στις τάξεις του Δημοτικού είναι:

    Να βάζουν κανόνες για τη σωστή χρήση όλων των ηλεκτρονικών συσκευών.
    Να γνωρίζουν για ποια ηλικία προορίζεται κάθε ηλεκτρονικό παιχνίδι και το περιεχόμενό του.
    Να παίξουν με το παιδί τους το παιχνίδι για να δουν πώς παίζεται.
    Να μην επιτρέπουν τη συνομιλία με αγνώστους την ώρα που παίζουν ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι μέσω διαδικτύου.
    Να βρίσκεται ο ηλεκτρονικός υπολογιστής, η ταμπλέτα ή το Playstation σε κοινό χώρο, ώστε να το επιβλέπουν.
    Να βάζουν φίλτρα προστασίας για να αποκλείονται πιθανοί κίνδυνοι από άγνωστα άτομα ή ακατάλληλο περιεχόμενο.
    Να ορίσουν ένα ωράριο χρήσης, το οποίο για τα παιδιά του Δημοτικού δεν πρέπει να ξεπερνά τα 40 λεπτά κάθε μέρα και για τα παιδιά του Γυμνασίου τη μία ώρα.
    Να ενημερώνουν τα παιδιά τους για το τι προκαλεί η αλόγιστη έκθεση στις οθόνες των ηλεκτρονικών συσκευών.
    Να δώσουν έναν ενεργητικό ρόλο στο παιδί από νωρίς, ώστε να μάθει να αυτορυθμίζεται.
    Να προσφέρουν πάντα στο παιδί μια άλλη εναλλακτική λύση.
    Όταν λείπουν από το σπίτι να μην έχει τη δυνατότητα το παιδί να κάνει ανεξέλεγκτη χρήση των ηλεκτρονικών συσκευών.

Αυτό που δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να κάνουν οι γονείς είναι να είναι αφοριστικοί. Για όλα τα πράγματα στη ζωή χρειάζεται ένα μέτρο και πρόληψη από πολύ μικρή ηλικία.

Της Ευαγγελίας Ντούρου
Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

πηγή: star.gr

https://akappatou.gr/index.php/2016-12-21-21-04-56/provlimata-symperiforas/18872-mathe-an-to-to-paidi-sou-exei-ethistei-sto-internet

Παιδική ηλικία

Όταν το παιδί βαριέται πολύ και το ρωτήσετε τι εννοεί, θα σας απαντήσει πως δεν έχει τίποτε ενδιαφέρον να κάνει.

Αυτό συμβαίνει γιατί τα παιδιά δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν τα συναισθήματά τους. όταν ένα παιδί σας λέει ότι βαριέται αυτό μπορεί να σημαίνει πολλά.

Τι μπορείτε να κάνετε:

• Παρατηρήστε πόσο συχνά παραπονιέται ότι βαριέται και σε ποιες περιπτώσεις. Μήπως δηλαδή αυτό συμβαίνει όταν δεν ασχολείστε για πολλή ώρα μαζί του;

• Ρωτήστε το τι θα ήθελε να κάνει όταν βαριέται.

• Μερικές φορές η συζήτηση και μόνο είναι αρκετή για να βοηθήσει το παιδί να νιώσει καλύτερα.

• Αποτελεί βέβαια κοινό μυστικό ότι η καλή οργάνωση προλαβαίνει την εκδήλωση του προβλήματος. Ανάλογα με την ηλικία του παιδιού, μπορείτε να προσαρμόζετε και το πρόγραμμά του. Δοκιμάστε να συναντιέται με φίλους του τακτικά ή να αρχίσει κάποια αθλητική ή άλλη οργανωμένη δραστηριότητα.

• Αν παραπονιέται ότι βαριέται, μολονότι έχει κι άλλα παιδιά για να παίξει και πολλές δραστηριότητες στη διάθεσή του, εξετάστε πάλι με προσοχή τη γενική συμπεριφορά του. Μήπως μοιάζει θλιμμένο ή άκεφο;

Μήπως έχει χάσει το ενδιαφέρον του για τους φίλους και τις δραστηριότητες που άλλοτε το γέμιζαν ευχαρίστηση; Φαίνεται ανήσυχο ή φοβισμένο; Τότε ίσως χρειάζεται να ζητήσετε τη βοήθεια ενός ειδικού.

Από το βιβλίο μου - Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

https://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Νέα τηλεόραση Κρήτης: Συνέντευξη της Α.Καππάτου στην εκπομπή του Λευτέρη Κουρκουλού 'ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ' , με θέμα τι χρειάζονται τα παιδιά μας για να είναι ευτυχισμένα.

akappatou.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή