Ιουλίου 22, 2019

Παιδική ηλικία

Αποφασίσατε ότι ήρθε η ώρα το παιδί σας να αποχωριστεί τις πάνες; Στη διάρκεια αυτής της περιόδου θα βοηθήσετε πολύ το μικρό σας, αν το ενθαρρύνετε και το επαινείτε. 

Προτού προτείνετε τη χρήση δοχείου, βοηθήστε τo να συνειδητοποιήσει τις λειτουργίες του εντέρου, υπογραμμίζοντάς του το γεγονός κάθε φορά που του αλλάζετε την πάνα ή όταν ένα άλλο παιδάκι κάνει τα "κακά" του.

Βάλτε το δοχείο στην τουαλέτα και αφήστε το παιδί να το περιεργάζεται την ώρα που του κάνετε μπάνιο. Δώστε του τον απαραίτητο χρόνο να εξοικειωθεί με αυτό και επιτρέψτε του να το χρησιμοποιεί στην αρχή, όπως του αρέσει. Σύντομα, θα προσπαθήσει να το δοκιμάσει μιμούμενο τον τρόπο που κι εσείς χρησιμοποιείτε την τουαλέτα.

Τονίστε στο παιδί την ευκολία που θα έχει όταν δε θα φορά τις πάνες και δώστε έμφαση στο γεγονός ότι θα είναι μεγάλο παιδί πλέον. Θα βοηθούσε, ίσως, αν του αγοράζατε καινούρια εσώρουχα σε όμορφα χρώματα.

Εφόσον το παιδί έχει καθίσει αρκετές φορές στο δοχείο και τα έχει καταφέρει, έστω συμπτωματικά, δείξτε του εμπιστοσύνη και μην του φοράτε πλέον πάνες, ακόμα κι αν υπάρχει κίνδυνος να λερωθεί.

Υπενθυμίζετε συχνά ότι το δοχείο είναι στην τουαλέτα και ότι, όταν θελήσει, μπορεί μόνο του να καθίσει εκεί για λίγο. Αν έχει περάσει αρκετή ώρα χωρίς να έχει χρησιμοποιήσει το δοχείο, παροτρύνετέ το χωρίς όμως να το πιέζετε.

Ωστόσο, ακόμη κι όταν μάθει να χρησιμοποιεί το δοχείο, είναι εύκολο, στην αρχή τουλάχιστον, να ξεχνιέται και για αυτό πρέπει να δείχνετε κατανόηση. Είναι πράγματα που συμβαίνουν. Όταν π.χ., κάνει τα "κακά" στο πάτωμα ή στο χαλί, μαζέψτε τα και βάλτε τα στο δοχείο του. Με αυτό τον τρόπο καταλαβαίνει ότι για κάθε πράγμα υπάρχει η θέση του.

Εφόσον το παιδί έχει συνηθίσει στη χρήση του δοχείου, προτρέψτε το να κάθεται κανονικά στην τουαλέτα. Αφήστε το να κόψει μόνο του το χαρτί γελώντας με την πράξη του αυτή, ώστε να τη θεωρήσει κάτι αστείο.

Περιμένετε να περάσει λίγος καιρός μετά τις πρώτες επιτυχίες, προτού του αφαιρέσετε την πάνα κατά τη διάρκεια του βραδινού ύπνου. Όταν είναι στεγνή η πάνα του παιδιού το πρωί αποτελεί θετική ένδειξη. Τότε μπορείτε να του πείτε: "θα ήθελες απόψε να μην τη βάλουμε;". Αποφασίζετε ανάλογα με την απάντηση που θα σας δώσει.

Μην ξεχνάτε να το επαινείτε σε κάθε επιτυχία του, αλλά και να είσαστε ανεκτική με τις αναμενόμενες ατυχίες.

Τι θα πρέπει ν' αποφεύγετε

Να παρουσιάζετε το δοχείο στο παιδί πριν από τα δύο του χρόνια.

Να το υποχρεώνετε να κάθεται πολλή ώρα στο δοχείο μέχρι "να τα κάνει". Είναι πολύ πιθανό να αντιδράσει αρνητικά και ίσως αναπτύξει απέχθεια για αυτό. Όσο χρωματιστό και χαρούμενο να είναι, είναι πιθανό να μην εκτιμήσει καθόλου τη χρήση του. Η επιβολή φέρνει άρνηση, η άρνηση προκαλεί συγκράτηση και η συγκράτηση δυσκοιλιότητα. Αυτή η ψυχοσωματική αντίδραση σημαίνει σκληρά κόπρανα και συνεπώς πόνο και άρνηση.

Ένας φαύλος κύκλος.

Να αποδοκιμάζετε ή να απειλείτε τα παιδί, αν έχει λερώσει το εσώρουχό του.

Να αδειάζετε αμέσως το περιεχόμενο του δοχείου. Το παιδί είναι υπερήφανο για το περιεχόμενό του, το οποίο του ανήκει.

Να δείχνετε δυσφορία ή αηδία με τις κενώσεις του. Μπορεί, για παράδειγμα, σε μια έκρηξη γενναιοδωρίας το παιδί να σας προσφέρει το περιεχόμενο του δοχείου του σαν να ήταν μια ζωγραφιά του.

Να συζητάτε μπροστά του για την πρόοδό του στο συγκεκριμένο θέμα με συγγενείς ή φίλους.

Από το βιβλίο μου - Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Μάθε αν το το παιδί σου έχει εθιστεί στο internet
Περισσότερα από 500 παιδιά ζήτησαν βοήθεια από το νοσοκομείο Παίδων«Μαμά να δω YouTube στο tablet»; «Μαμά να παίξω playstation»; Πόσες φόρες δεν έχετε ακούσει το παιδί σας να σας βομβαρδίζει με αυτές τις ερωτήσεις, παίρνοντας το γλυκό του ύφος για να σας καλοπιάσει και πόσες φορές δεν έχετε διαπραγματευτεί πόση ώρα θα κάτσει μπροστά από μια οθόνη ή πότε; Τα κινητά, τα tablets, οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές είναι πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας και της ζωής των παιδιών μας και φυσικά οι κίνδυνοι από την αλόγιστη και προβληματική τους χρήση είναι πολλοί..

Πριν από λίγες μέρες ο Διοικητής του Νοσοκομείου Παίδων «Αγία Σοφία», κ. Μανώλης Παπασάββας αποκάλυψε ότι τα τελευταία 11 χρόνια που λειτουργεί το Τμήμα Αντιμετώπισης του Εθισμού έχουν προσέλθει και έχουν δεχθεί βοήθεια πάνω από 500 παιδιά, κάποια από τα οποία ήταν μόλις 3 – 4 ετών.

Πρόσφατη έρευνα μάλιστα έδειξε ότι το 78% παιδιών ηλικίας 5 – 12 ετών χρησιμοποιεί το ίντερνετ, ενώ το ποσοστό αυτό ανεβαίνει στο 90% στις ηλικίες 10 – 12 ετών.

Πότε όμως πρέπει ένας γονιός να αρχίσει να υποψιάζεται ότι υπάρχει πρόβλημα στη χρήση των οθονών από το παιδί του;

Το star.gr επικοινώνησε με την ψυχολόγο – παιδοψυχολόγο και συγγραφέα, Αλεξάνδρα Καππάτου, η οποία συμβουλεύει τους γονείς να θορυβηθούν όταν παρατηρήσουν τα εξής στο παιδί τους:

    Όταν η ενασχόληση του παιδιού με τα κινητά, τα tablet, το internet σταδιακά αυξάνεται και το ίδιο δεν αντιλαμβάνεται πόση ώρα είναι μπροστά σε μια οθόνη.
    Όταν προσπαθεί να ελέγξει την χρήση των ηλεκτρονικών αυτών συσκευών χωρίς αποτέλεσμα.
    Όταν βλέπει πως το παιδί του τη στιγμή που δεν είναι μπροστά σε μια οθόνη νιώθει κατήφεια, στεναχώρια, κατάθλιψη ή εκνευρίζεται εύκολα και έχει μια ένταση.
    Όταν χάνει φίλους και παρέες για να κάτσει σπίτι και να είναι μπροστά σε μια οθόνη.
    Όταν η ενασχόληση με τις συσκευές αυτές έχει επίπτωση στη σχολική του απόδοση.
    Όταν ξενυχτά, αντί να κοιμάτα,ι για να παίξει ηλεκτρονικά παιχνίδια ή να είναι στο διαδίκτυο.
    Όταν αλλάζει η συμπεριφορά του και γίνεται βίαιο και επιθετικό την ώρα που χρησιμοποιεί το διαδίκτυο.
    Όταν παρουσιάζει συμπτώματα στέρησης τις στιγμές που δεν είναι στο διαδίκτυο.

Σοβαρές οι επιπτώσεις στον ψυχικό και σωματικό τομέα του παιδιού

Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι η κατάχρηση των κινητών τηλεφώνων και των tablets έχει σοβαρές επιπτώσεις στο ψυχισμό του παιδιού, αλλά και στον οργανισμό του.

Μελέτες έχουν δείξει ότι η προβληματική χρήση των ηλεκτρονικών αυτών συσκευών και του διαδικτύου έχει αρνητικές συνέπειες στη δομή του εγκεφάλου του παιδιού, στις γνωστικές του λειτουργίες και στην απόκτηση κακών διατροφικών συνηθειών. Επίσης επηρεάζει τη διαμόρφωση της ταυτότητάς του και τις διαπροσωπικές τους σχέσεις.

Πολλές φορές οι γονείς, στην προσπάθειά τους να ελέγξουν τη χρήση των συσκευών και του διαδικτύου βρίσκονται αντιμέτωποι με μια επιθετικότητα από την πλευρά των παιδιών τους, ειδικά αν βρίσκονται στην εφηβεία, ενώ έχουν καταγραφεί περιπτώσεις παιδιών που έχουν φύγει από τα σπίτια τους, έχουν χτυπήσει ή έχουν βρίσει τους γονείς τους.

Σε αυτή την περίπτωση, είναι όμως πολύ αργά και θα πρέπει να ζητηθεί η βοήθεια των ειδικών.

Τι πρέπει να κάνουν οι γονείς

Αυτό που θα πρέπει να κάνουν οι γονείς, σύμφωνα με την κυρία Καππάτου, και μάλιστα νωρίς, από την ηλικία που τα παιδιά τους είναι ακόμα στις τάξεις του Δημοτικού είναι:

    Να βάζουν κανόνες για τη σωστή χρήση όλων των ηλεκτρονικών συσκευών.
    Να γνωρίζουν για ποια ηλικία προορίζεται κάθε ηλεκτρονικό παιχνίδι και το περιεχόμενό του.
    Να παίξουν με το παιδί τους το παιχνίδι για να δουν πώς παίζεται.
    Να μην επιτρέπουν τη συνομιλία με αγνώστους την ώρα που παίζουν ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι μέσω διαδικτύου.
    Να βρίσκεται ο ηλεκτρονικός υπολογιστής, η ταμπλέτα ή το Playstation σε κοινό χώρο, ώστε να το επιβλέπουν.
    Να βάζουν φίλτρα προστασίας για να αποκλείονται πιθανοί κίνδυνοι από άγνωστα άτομα ή ακατάλληλο περιεχόμενο.
    Να ορίσουν ένα ωράριο χρήσης, το οποίο για τα παιδιά του Δημοτικού δεν πρέπει να ξεπερνά τα 40 λεπτά κάθε μέρα και για τα παιδιά του Γυμνασίου τη μία ώρα.
    Να ενημερώνουν τα παιδιά τους για το τι προκαλεί η αλόγιστη έκθεση στις οθόνες των ηλεκτρονικών συσκευών.
    Να δώσουν έναν ενεργητικό ρόλο στο παιδί από νωρίς, ώστε να μάθει να αυτορυθμίζεται.
    Να προσφέρουν πάντα στο παιδί μια άλλη εναλλακτική λύση.
    Όταν λείπουν από το σπίτι να μην έχει τη δυνατότητα το παιδί να κάνει ανεξέλεγκτη χρήση των ηλεκτρονικών συσκευών.

Αυτό που δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να κάνουν οι γονείς είναι να είναι αφοριστικοί. Για όλα τα πράγματα στη ζωή χρειάζεται ένα μέτρο και πρόληψη από πολύ μικρή ηλικία.

Της Ευαγγελίας Ντούρου
Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

πηγή: star.gr

https://akappatou.gr/index.php/2016-12-21-21-04-56/provlimata-symperiforas/18872-mathe-an-to-to-paidi-sou-exei-ethistei-sto-internet

Παιδική ηλικία

Όταν το παιδί βαριέται πολύ και το ρωτήσετε τι εννοεί, θα σας απαντήσει πως δεν έχει τίποτε ενδιαφέρον να κάνει.

Αυτό συμβαίνει γιατί τα παιδιά δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν τα συναισθήματά τους. όταν ένα παιδί σας λέει ότι βαριέται αυτό μπορεί να σημαίνει πολλά.

Τι μπορείτε να κάνετε:

• Παρατηρήστε πόσο συχνά παραπονιέται ότι βαριέται και σε ποιες περιπτώσεις. Μήπως δηλαδή αυτό συμβαίνει όταν δεν ασχολείστε για πολλή ώρα μαζί του;

• Ρωτήστε το τι θα ήθελε να κάνει όταν βαριέται.

• Μερικές φορές η συζήτηση και μόνο είναι αρκετή για να βοηθήσει το παιδί να νιώσει καλύτερα.

• Αποτελεί βέβαια κοινό μυστικό ότι η καλή οργάνωση προλαβαίνει την εκδήλωση του προβλήματος. Ανάλογα με την ηλικία του παιδιού, μπορείτε να προσαρμόζετε και το πρόγραμμά του. Δοκιμάστε να συναντιέται με φίλους του τακτικά ή να αρχίσει κάποια αθλητική ή άλλη οργανωμένη δραστηριότητα.

• Αν παραπονιέται ότι βαριέται, μολονότι έχει κι άλλα παιδιά για να παίξει και πολλές δραστηριότητες στη διάθεσή του, εξετάστε πάλι με προσοχή τη γενική συμπεριφορά του. Μήπως μοιάζει θλιμμένο ή άκεφο;

Μήπως έχει χάσει το ενδιαφέρον του για τους φίλους και τις δραστηριότητες που άλλοτε το γέμιζαν ευχαρίστηση; Φαίνεται ανήσυχο ή φοβισμένο; Τότε ίσως χρειάζεται να ζητήσετε τη βοήθεια ενός ειδικού.

Από το βιβλίο μου - Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

https://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Νέα τηλεόραση Κρήτης: Συνέντευξη της Α.Καππάτου στην εκπομπή του Λευτέρη Κουρκουλού 'ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ' , με θέμα τι χρειάζονται τα παιδιά μας για να είναι ευτυχισμένα.

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Το παιδί σας δε μπορεί να κάτσει μόνο του να παίξει στο δωμάτιό του ούτε πέντε λεπτά. Με το που φεύγετε για να συνεχίσετε τις δουλειές σας, γκρινιάζει και σας λέει ότι βαριέται.

Ίσως: 

•Θέλει παρέα.
•Νιώθει μοναξιά επειδή μάλωσε με κάποιο φίλο του.
•Δεν ξέρει τι να κάνει τη συγκεκριμένη στιγμή.
•Δεν έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του ότι μπορεί να γεμίσει το χρόνο του παραγωγικά.
•Ίσως είναι ένας τρόπος να σας απευθύνει πρόσκληση να ασχοληθείτε μαζί του.
.
Τι μπορείτε να κάνετε

•Παρατηρήστε πόσο συχνά παραπονιέται ότι βαριέται και σε ποιες περιπτώσεις. Μήπως, δηλαδή, αυτό συμβαίνει όταν δεν ασχολείστε για πολλή ώρα μαζί του;
•Ρωτήστε το τι θα ήθελε να κάνει όταν βαριέται.
•Μερικές φορές, η συζήτηση και μόνο είναι αρκετή για να βοηθήσει το παιδί να νιώσει καλύτερα.
.
Αποτελεί, βέβαια, κοινό μυστικό ότι η καλή οργάνωση προλαβαίνει την εκδήλωση του προβλήματος. Ανάλογα με την ηλικία του παιδιού, μπορείτε να προσαρμόζετε και το πρόγραμμά του. Δοκιμάστε να συναντιέται με φίλους του τακτικά ή να αρχίσει κάποια αθλητική ή άλλη οργανωμένη δραστηριότητα.

Αν παραπονιέται ότι βαριέται, μολονότι έχει κι άλλα παιδιά για να παίξει και πολλές δραστηριότητες στη διάθεσή του, εξετάστε πάλι με προσοχή τη γενική συμπεριφορά του.

Μήπως μοιάζει θλιμμένο ή άκεφο.

Μήπως έχει χάσει το ενδιαφέρον του για τους φίλους και τις δραστηριότητες που άλλοτε το γέμιζαν ευχαρίστηση.

Φαίνεται ανήσυχο ή φοβισμένο

Από το βιβλίο μου - Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

8 βήματα για ευτυχισμένες γιορτές μετά το διαζύγιο.

Φλώρα Κασσαβέτη, Αρχισυντάκτρια

Οι γιορτές είναι μία περίοδος που μπορεί να προβληματίσει μικρούς και μεγάλους, όταν έχει μεσολαβήσει ένα διαζύγιο. Από τη μία η αρχική οικογένεια διασπάται και από την άλλη μπορεί να διευρυνθεί με νέα μέλη. Ξαφνικά τα σπίτια αλλάζουν, οι παππούδες γίνονται περισσότεροι και το μέχρι πρότινος πιθανόν μοναχοπαίδι αποκτά υποψήφια αδελφάκια. Όποιος πει τώρα ότι αυτό είναι κάτι εύκολα διαχειρήσιμο, μάλλον θα αστειεύεται…

Παρόλο που το διαζύγιο μπορεί ν’ αποτελεί πλέον μια συνηθισμένη κατάσταση στη ζωή των ενηλίκων, μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στο συναισθηματικό κόσμο των παιδιών, κυρίως γιατί χρειάζεται να έρθουν αντιμέτωπα με δραστικές αλλαγές στη ζωή τους, τις οποίες δεν είναι πάντα εύκολο να διαχειριστούν εξηγεί η Αλεξάνδρα Καππάτου, ψυχολόγος – παιδοψυχολόγος.

Γιατί είναι πιο δύσκολο στις γιορτές;

Τα Χριστούγεννα είναι μια γιορτή που επιβάλλει την ενότητα της οικογένειας, πράγμα που ανατρέπεται μετά από ένα διαζύγιο. Είναι πιο πιθανό, λοιπόν, κατά τη διάρκεια των γιορτών το παιδί να νιώσει δυσάρεστα για το γεγονός ότι οι γονείς του δεν είναι πια μαζί. Οι μέρες των γιορτών, εξάλλου, είναι πολύ πιθανό να φέρουν στο παιδί μνήμες από ευτυχισμένες οικογενειακές στιγμές που είχε απολαύσει στο παρελθόν. Επιπλέον, στις οικογενειακές συγκεντρώσεις είναι πιο πιθανό το παιδί να συναντήσει παιδάκια με τις οικογένειές τους, με αποτέλεσμα να νιώσει μειονεκτικά για το γεγονός ότι η δική του οικογένεια δεν είναι ενωμένη.

Επίσης, την περίοδο των γιορτών σπάει το καθιερωμένο πρόγραμμα το οποίο ακολουθεί το παιδί στην καθημερινότητά του (σπίτι - σχολείο - εξωσχολική δραστηριότητα) και το οποίο του εξασφαλίζει ένα αίσθημα ασφάλειας. Αντίθετα, στις γιορτές το πρόγραμμα ανατρέπεται και συχνά το παιδί αποσυντονίζεται. Ιδιαίτερα αν χρειάζεται να μείνει τις μισές μέρες των διακοπών με τον ένα γονιό και τις άλλες μισές με τον άλλον και να γιορτάσει σε διαφορετικά σπίτια, με διαφορετικά πρόσωπα και υπό διαφορετικές συνθήκες.

Τι μπορούν να κάνουν, όμως, οι γονείς που έχουν πάρει διαζύγιο για να βοηθήσουν τα παιδιά τους την περίοδο των γιορτών; Ορίστε τι προτείνει η Αλεξάνδρα Καππάτου.
8 βήματα για ευτυχισμένες γιορτές μετά το διαζύγιο

1.Μην απομονώνεστε

Τα Χριστούγεννα είναι κατεξοχήν γιορτή ζεστασιάς και συνεύρεσης. Μην κρατάτε αποστάσεις, προτιμώντας να μείνετε μόνοι με το παιδί, επειδή πιστεύετε ότι θα ζηλέψει τις υπόλοιπες οικογένειες γύρω του. Φτιάξτε ένα υποκατάστατο οικογένειας από αγαπημένα πρόσωπα, όπως ο παππούς και η γιαγιά, τα αδέρφια σας ή ακόμα και καλούς φίλους και περάστε κοντά τους τις γιορτινές μέρες.

2. Διώξτε τη μελαγχολική σας διάθεση

Όσο άσχημα κι αν νιώθετε λόγω του διαζυγίου, πράγμα που μπορεί να επιδεινωθεί την περίοδο των γιορτών, να θυμάστε ότι το παιδί έχει ανάγκη να βλέπει το χαμόγελο στο πρόσωπό σας. Αυτό είναι απαραίτητο για την ψυχική του ισορροπία. Φροντίστε λοιπόν να καταπιαστείτε με ευχάριστες δραστηριότητες, που θα σας τονώσουν τη διάθεση.

3. Aποφύγετε τις υπερβολές

Δεν χρειάζεται να προσπαθείτε υπερβολικά, ώστε οι γιορτές να μείνουν αξέχαστες ή να είναι ιδιαίτερα συναρπαστικές για το παιδί. Κάποιοι γονείς, για να διασφαλίσουν ότι το παιδί θα περάσει καλά, γεμίζουν το πρόγραμμα ασφυχτικά με εξόδους, δραστηριότητες, εκδρομές ή του κάνουν πολλά κι ακριβά δώρα. Αυτή η υπερβολή όχι μόνο δεν είναι απαραίτητη αλλά συχνά μπορεί να βάλει σε υποψίες το παιδί ότι κάτι δεν πάει καλά.

4. Διατηρήστε σταθερό πρόγραμμα

Φροντίστε να μη διαταραχθεί η ρουτίνα της οικογένειας, μιας και εξασφαλίζει στο παιδί ένα αίσθημα ασφάλειας. Τα παιδιά χρειάζονται ένα πρόγραμμα γνωστοποιημένο χωρίς ανατροπές. Ακόμα κι αν το παιδί είναι αναστατωμένο λόγω του διαζυγίου, το γεγονός ότι βλέπει ότι οι κανόνες της καθημερινότητάς του δεν αλλάζουν, του δημιουργεί ένα ανακουφιστικό αίσθημα ασφάλειας. Μείνετε, λοιπόν, όσο το δυνατόν πιο πιστοί στους κανόνες που έχετε ως οικογένεια, ακόμα και την περίοδο των γιορτών, επιτρέποντας μόνο μικρές αποκλίσεις.

5. Πείτε όχι στο συναγωνισμό

Ο συναγωνισμός μεταξύ των δύο γονιών, όταν χωρίζουν, για το ποιος θα κρατήσει περισσότερες μέρες το παιδί στις γιορτές, με ποιον θα περάσει καλύτερα και ποιος θα κάνει τα πιο ακριβά δώρα είναι αρκετά συνηθισμένο φαινόμενο. Να θυμάστε ότι τα παιδιά έχουν το δικαίωμα ν’ αγαπούν και τους δύο γονείς, ανεξάρτητα από το τι τους προσφέρει ο καθένας. Ποτέ μη δηλητηριάζετε τα παιδιά εναντίον του άλλου γονέα, ακόμα κι αν σε κάποιες περιπτώσεις η πικρία σας είναι δικαιολογημένη. Να θυμάστε ότι είστε και οι δύο απαραίτητοι ως πρότυπα. Η απόρριψη του άλλου πρότυπου εκ μέρους σας, στερεί τα παιδιά σας από ένα βασικό θεμέλιο για το χτίσιμο της προσωπικότητάς τους.

6. Δείξτε του ότι όλα τα συναισθήματα είναι αποδεκτά

Αν έχετε παρατηρήσει ότι το παιδί σας κρατά παθητική και σιωπηρή στάση, παροτρύνετέ το να εκφράζει τα συναισθήματά του. Όσο καλά κι αν δείχνει να αποδέχεται το διαζύγιο, η στωική έως αδιάφορη στάση του μπορεί να μαρτυρεί ακριβώς το αντίθετο. Κάποια παιδιά κρύβουν συναισθήματα, όπως λύπη ή θυμό, επειδή φοβούνται να τα εκφράσουν για να μην αναστατώσουν τους γονείς τους. Μη φοβάστε τα αρνητικά συναισθήματα του παιδιού, προσπαθώντας να το πείσετε ότι δεν πρέπει να αισθάνεται έτσι. Κάντε εσείς την αρχή, ώστε να μάθετε και στο παιδί να εκφράζει ένα μέρος των συναισθημάτων του.

7. Αφήστε το να εκφράσει το θυμό του

Είναι ένα φυσιολογικό συναίσθημα που γεννά η πικρία του για το γεγονός ότι χάθηκε η ενότητα της οικογένειας. Στην πραγματικότητα, το παιδί δεν θα πρέπει να καταπνίξει την οργή που νιώθει. Για ένα διάστημα δείξτε αρκετή ανοχή στα ξεσπάσματά του και σταδιακά – με μεγάλη υπομονή - βοηθήστε το να εκδηλώνει με υγιή τρόπο τα συναισθήματά του. Μην αντιδράτε υπερβολικά, όταν το παιδί προκαλεί με τη συμπεριφορά του ή υπερβαίνει τα όρια. Δείξτε κάποια μεγαλύτερη επιείκεια απ’ ότι συνήθως, λαμβάνοντας υπόψη ότι βρίσκεται σε φάση προσαρμογής. Μερικές φορές αρκεί να ακούσετε τι έχει να σας πει, δείχνοντας απλά κατανόηση.

8. Δώστε του την αμέριστη προσοχή σας

Μερικές φορές οι πολλαπλές υποχρεώσεις κατά τη διάρκεια των γιορτών, τα ψώνια, το μαγείρεμα, οι επισκέψεις, οι καλεσμένοι μπορεί να σας προκαλέσουν υπερένταση και ενδεχομένως να παραμελήσετε το παιδί σας. Σε αυτή την περίπτωση είναι πιθανό εκείνο να απαιτήσει την προσοχή σας με αρνητικές συμπεριφορές, -π.χ. με επιθετικότητα ή προκλητική συμπεριφορά. Γι’ αυτό πρέπει –παρά το φορτωμένο πρόγραμμα και τα όποια προβλήματά σας - να φροντίσετε την περίοδο των γιορτών να του δώσετε περισσότερο στοργή και αρκετή σημασία, να παίξετε, να μιλήσετε, να διασκεδάσετε και γενικά να περάσετε περισσότερο ποιοτικό χρόνο μαζί.

Αν, πάντως, παρά τις προσπάθειές σας, το παιδί εκδηλώνει είτε μεγάλη εσωστρέφεια είτε ιδιαίτερα έντονη επιθετικότητα ή κατάθλιψη και γενικά αλλαγή στη συμπεριφορά που επιμένει και εκδηλώνεται όχι μόνο την περίοδο των γιορτών αλλά και πριν ή μετά το τέλος τους, καλύτερα να συμβουλευθείτε έναν ειδικό.

thriveglobal.gr

thriveglobal.gr

Παιδική ηλικία

Ο ερχομός νέου μωρού στην οικογένεια αποτελεί πηγή αναστάτωσης για το πρώτο παιδί. Αντιμετωπίζει πολλές αλλαγές, σας μοιράζεται, διαπιστώνει ότι το μωρό κοιμάται στο δωμάτιό σας, το θηλάζετε.

Επίσης του κάνετε συχνά παρατηρήσεις ,μην φωνάζεις δυνατά θα το ξυπνήσεις, μην το ακουμπάς γιατί θα κλάψει κλπ. Το παιδί παίρνει το μήνυμα ότι δεν το αγαπάτε όπως πριν και για αυτό ευθύνεται το μωρό . Η στάση σας είναι καθοριστικής σημασίας.

Ασχοληθείτε μαζί του κάνοντας έστω κάποια λίγα πράγματα όπως πριν την γέννηση του μωρού Αποφεύγετε να του κάνετε παρατηρήσεις όταν πλησιάζει το μωρό , ζητείστε του κάποιες φορές να σας βοηθήσει... Δίνετέ του την ευκαιρία να σας μιλά για τα συναισθήματά του και δείχνετε κατανόηση .Εξηγείτε του πως ήταν το ίδιο μωρό , πως το ταίζατε πως αντιδρούσε κλπ.. Θυμηθείτε ότι χρειάζεται χρόνο για να αποδεχθεί συνύπαρξη του με το μωρό


Από το βιβλίο μου

Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Eλάχιστοι γονείς μένουν ασυγκίνητοι, όταν το παιδί τους εκδηλώνει φόβο προς τον παιδίατρο. Ευτυχώς, τα περισσότερα παιδιά, παρόλο που φοβούνται, αντιμετωπίζουν την εμπειρία αυτή με ψυχραιμία. Kάποια άλλα, όμως, μόλις αντικρίσουν το κτίριο όπου βρίσκεται το ιατρείο, αρχίζουν να αντιδρούν έντονα, όπως ο Ιάσονας, να κλαίνε σπαρακτικά και ν’ αρνούνται να μπουν μέσα.

Oι γονείς νιώθουν πολύ άβολα και αναγκάζονται πολλές φορές να το πιέσουν, προκειμένου να συνεργαστεί. Aυτή η αντίδραση του παιδιού, συνήθως, συνδέεται με διάφορους φόβους που παρουσιάζουν και οι γονείς.

Βοηθήστε το παιδί σας να ξεπεράσει το φόβο του
• Σήμερα, τα περισσότερα παιδιά γνωρίζουν το «δικό τους» παιδίατρο ήδη από τις προληπτικές εξετάσεις, που είναι συνήθως ανώδυνες, και εξοικειώνονται μαζί του από νωρίς.
• Αν το παιδί δείχνει να φοβάται, παρακαλέστε τον παιδίατρό σας να έρθει σταδιακά σε επαφή μαζί του και να το καθησυχάσει.
• Κρατήστε το ήρεμα στα γόνατά σας, χωρίς να το αναγκάσετε να ξαπλώσει στο κρεβάτι εξέτασης. H στάση σας θα επηρεάσει καθοριστικά το παιδί, γιατί είστε το βασικό πρόσωπο που εμπιστεύεται.
• Κάθε φορά είναι αναγκαίο να το ενημερώνετε για το λόγο της επίσκεψης στον παιδίατρο, π.χ., για να δει τα αυτιά του ή για να κάνει εμβόλιο.
• Mη δώσετε στο παιδί τη λανθασμένη εντύπωση ότι το εμβόλιο δεν πονάει καθόλου.
• Nα του τονίσετε με φυσικό αλλά αδιαπραγμάτευτο τρόπο ότι είναι αναγκαίο να γίνει.
• Στις τυχόν αντιδράσεις του, να το καθησυχάσετε, λέγοντάς του ότι καταλαβαίνετε πως δεν του αρέσει και ότι έχει δίκιο –δεν υπάρχει κανένας που να θέλει να του κάνουν ένεση–, όμως αυτή είναι απαραίτητη.
• Nα του εξηγήσετε ότι θα νιώσει μόνο ένα τσιμπηματάκι, και αυτό θα είναι όλο.
• Eίναι εντελώς φυσιολογικό να φοβάται το παιδί!

Eσείς, όμως, θα πρέπει να αποφύγετε καθετί που θα μπορούσε να εντείνει αυτόν το φόβο, όπως το δικό σας άγχος. Aς μην ξεχνάτε ότι το παιδί έχει τα μάτια του στραμμένα επάνω σας, οπότε αντιλαμβάνεται την αγωνία σας και η ανασφάλειά του αυξάνεται.

• Περιμένει να του δώσετε θάρρος. Mην λιποψυχήσετε στη σκέψη ότι «το καημένο το παιδάκι μου υποφέρει». Eίναι ό,τι χειρότερο…
• Ασφαλώς, η συμβολή του παιδιάτρου είναι σημαντική. Παίζει ρόλο ο τρόπος που προσεγγίζει το παιδάκι, πώς θα το ηρεμήσει από τη δικαιολογημένη του αντίδραση κ.λπ.
• Mερικοί παιδίατροι διαθέτουν δωράκια για τους λιλιπούτειους ασθενείς. Aυτή η μικρή παρηγοριά διευκολύνει πολύ το παιδί να αντιμετωπίσει τη συγκεκριμένη εμπειρία.
• Αν αντιδρά υπερβολικά, ίσως είναι μια αφορμή να σκεφτείτε τον τρόπο που το μεγαλώνετε, δηλαδή μήπως είστε πολύ αγχώδεις και υπερπροστατευτικοί μαζί του, μήπως δεν του δίνετε πρωτοβουλίες και δεν το ενθαρρύνετε.

Aπό το βιβλίο μου - Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

https://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Αναρωτιέστε πώς θα πρέπει να συμπεριφέρεστε στο παιδί σας όταν μετά από μια ζημιά που κάνει νιώθει άσχημα και έρχεται σε δύσκολη θέση;

Τι μπορείτε να κάνετε;

Δείξτε κατανόηση για τα συναισθήματα του παιδιού σας.

Προτείνετε κάτι που θα το βοηθήσει να ξαναβρεί τον έλεγχο του.

Αυτή η αμηχανία είναι πολύ έντονη κυρίως όταν νιώθουμε αβοήθητοι. Ο καλύτερος τρόπος για να εξαλείψετε το συναίσθημα αυτό είναι η αντίδραση. Μερικές φορές αυτό σημαίνει αποκατάσταση της ζημιάς. Για παράδειγμα, εάν κατά λάθος έριξε τα πράγματα από το ράφι στο super market πείτε του με ήρεμο τρόπο "καλά θα κάνουμε να μαζέψουμε αυτά τα κουτιά" ή στην περίπτωση που άθελά του χτύπησε ένα παιδάκι πείτε του απλά να ζητήσει συγγνώμη.

Βεβαιώστε το ότι όσο "ενοχλητικό" κι αν είναι αυτό που συνέβη, διαρκεί λίγο και μπορεί να συμβεί στον καθένα.

Μιλήστε του για κάτι που έτυχε να φέρει κι εσάς σε πολύ δύσκολη θέση. Έτσι θα το βοηθήσετε να καταλάβει ότι, αφού τέτοια παρόμοια περιστατικά συμβαίνουν σε όλους, ο περισσότερος κόσμος δείχνει κατανόηση σε τέτοιες καταστάσεις.

Βοηθήστε το παιδί σας να καλλιεργήσει την αίσθηση του χιούμορ ώστε σε μια δύσκολη περίπτωση να το επιστρατεύσει για να ξεπεράσει την αμηχανία του.

Τον περισσότερο καιρό τα παιδιά είναι επιδέξια, χαριτωμένα και αγαπητά. Όσο περισσότερο επικεντρώνετε την προσοχή σας στα θετικά του σημεία, τόσο λιγότερη σημασία θα έχουν οι ενδιάμεσες ατυχείς στιγμές.

Aπό το βιβλίο μου Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

https://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Το παιδί μπορεί να είναι θύμα εκφοβισμού αν παρατηρείτε:

• Αλλαγή στη συμπεριφορά του χωρίς εμφανή λόγο, δείχνει στενοχωρημένο, ανήσυχο, άκεφο, επιθετικό.

• Παρουσιάζει άρνηση να πάει στο σχολείο και προφασίζεται κοιλόπονο ή ναυτία ή άλλα ψυχοσωματικά προβλήματα, προκειμένου να αποφύγει να βρεθεί με τα άτομα που τον εκφοβίζουν.

• Φοβάται να πάει μόνο στο σχολείο, ή αλλάζει διαδρομή, ή συχνά παρακαλεί τους γονείς να το πάνε με το αυτοκίνητο ή με άλλον τρόπο.

• Κάνει συχνές απουσίες.

• Έχει διαταραχθεί ο ύπνος του και η διατροφή του – αλλαγές στις συνήθειές του.

• Παρουσιάζει πτώση στη βαθμολογία του.

• Στα διαλείμματα κρύβεται ή πηγαίνει κοντά στους δασκάλους που επιτηρούν στο προαύλιο του σχολείου.

• Γυρίζει σπίτι με λερωμένα ή σκισμένα ρούχα ή του λείπουν προσωπικά αντικείμενα.

• Δεν συμμετέχει σε σχολικές εκδηλώσεις ή εκδρομές.

• Ζητά συχνά χρήματα από τους γονείς γιατί δήθεν τα χάνει.

• Δεν το καλεί κανένας συμμαθητής σε πάρτυ και το ίδιο δηλώνει ότι δεν του αρέσει για συντροφιά κανένα παιδί από το σχολείο.

• Αρχίζει να τραυλίζει.

• Δείχνει φόβο να χρησιμοποιήσει το κινητό του και ζητά να αλλάξει αριθμό κ.ά.

Τι μπορείτε να κάνετε…

• Ακούστε με προσοχή και ηρεμία όσα σας πει το παιδί σας.

• Διαβεβαιώστε το ότι το ζήτημα θα λυθεί.

• Καθησυχάστε το ότι δεν ευθύνεται το ίδιο για ό,τι συνέβη. Εξηγήστε του ότι ένα επιθετικό παιδί ίσως παρασύρει και τη μισή τάξη εναντίον του στόχου του. Το παιδί, ωστόσο, πρέπει να πεισθεί ότι το σύνολο των συμμαθητών του «σιγοντάρει» τους λίγους επιθετικούς από ανασφάλεια και όχι επειδή απαραίτητα συμφωνεί μαζί τους.

• Βοηθήστε το να καταλάβει ότι και το ίδιο είναι σε θέση να βάλει όρια σε όποιον το ενοχλεί· ίσως όμως χρειαστεί βοήθεια από ειδικό.

• Μην αναγκάσετε το παιδί να αντιμετωπίσει μόνο του εκείνους που το τρομοκρατούν, αν το ίδιο δεν αισθάνεται ότι είναι έτοιμο. Ειδικά, αν ο εκφοβισμός ασκείται από ομάδα παιδιών, πρέπει να πείσετε το παιδί ότι όπως ο επιθετικός αναζητεί συμμάχους, πρέπει κι εκείνος να μην είναι μόνος του αλλά να αναζητήσει φίλους, ώστε να αισθάνεται ότι ανήκει σε μια παρέα.

• Αναρωτηθείτε γιατί το παιδί σας αποδείχτηκε πιο εύκολο θύμα από άλλα παιδιά και το εκφόβισαν. Μήπως έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση, νιώθει απροστάτευτο, αισθάνεται ότι μειονεκτεί;

• Τονώστε με κάθε τρόπο την αυτοπεποίθησή του.

• Αναπτύξτε καλή επικοινωνία με το παιδί σας από τη μικρή του ηλικία, ώστε να μπορεί να σας εκμυστηρεύεται ό,τι το απασχολεί ή του συμβαίνει.

• Όταν το πρόβλημα εντοπίζεται στο σχολικό περιβάλλον –στην τάξη, την αυλή ή και την έξοδο από το σχολείο–, να συζητήσετε άμεσα με το δάσκαλο και με το διευθυντή του σχολείου και, αν δεν βρείτε κατανόηση, με την αρμόδια διεύθυνση
του υπουργείου Παιδείας.

• Ζητήστε από το δάσκαλο να επιμείνει ιδιαίτερα στην αξία της φιλίας και της αλληλοϋποστήριξης
των μαθητών.

• Προσπαθήστε να βρείτε σημεία στήριξης και σε άλλους γονείς, ώστε να μιλήσουν στα παιδιά τους και να υπάρχει μια κοινή αποφασιστική στάση, σε συνεργασία πάντα με το σχολείο, και χωρίς να στιγματίσετε ή να εξοστρακίσετε τα επιθετικά παιδιά σαν να λειτουργείτε αυτή τη φορά εσείς σαν όχλος – το επιθετικό παιδί πρέπει κι εκείνο να βοηθηθεί.

• Αν οι άλλοι γονείς αδιαφορούν και οι προσπάθειες των δασκάλων δεν αποδίδουν, με αποτέλεσμα το παιδί να παραμένει «παρίας» και αποκλεισμένο, βρείτε τρόπους να σπάσετε την απομόνωση, π.χ., διοργανώνοντας ένα πάρτυ ή μια εκδήλωση που θα «ανεβάσει» το παιδί στα μάτια των συμμαθητών του και θα το βγάλει από τη «γωνία».

• Ενθαρρύνετε το παιδί να συναναστρέφεται άλλα συνομήλικα παιδιά, π.χ., ξαδελφάκια, συμμαθητές από τα αγγλικά ή συμπαίκτες από αθλητικές ομάδες, κορίτσια από την τάξη του μπαλέτου κ.ά.

• Απευθυνθείτε σε ειδικό.

Από το βιβλίο μου Οι γονείς κάνουν την διαφορά

https://akappatou.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή