Δεκεμβρίου 15, 2018

Παιδική ηλικία

Συχνά οι γονείς με ρωτούν πότε είναι ο κατάλληλος χρόνος να αποκτήσουν ένα δεύτερο παιδί.

H πρώτη ερώτηση που τους θέτω είναι κατά πόσο, πράγματι, το επιθυμούν. Πολλές φορές μου απαντούν ότι θέλουν να προχωρήσουν σε ένα δεύτερο παιδί για να έχει παρέα το πρώτο, ή επειδή είναι κακομαθημένο, ή απλώς πρέπει…

Προτού αποφασίσετε να αποκτήσετε ένα δεύτερο παιδί, θα πρέπει να θέσετε στον εαυτό σας το ερώτημα αν είστε προετοιμασμένοι γι’ αυτό. O χρόνος κατά τον οποίο θα προχωρήσετε στην υλοποίηση της απόφασής σας εξαρτάται από διάφορες παραμέτρους.

Από πολλούς ειδικούς διατυπώνεται η άποψη ότι η διαφορά μεταξύ δύο αδελφών πρέπει να είναι τουλάχιστον τρία χρόνια, για να είναι βέβαιο ότι κάθε παιδί θα εισπράξει από τους γονείς του την ατομική προσοχή που έχει ανάγκη. Όλα αυτά όμως εξαρτώνται από το τι θέλει κάθε γονιός. Για παράδειγμα, κάποιες εργαζόμενες γυναίκες θεωρούν πως είναι ευκολότερο να διευθετήσουν το θέμα της φροντίδας των παιδιών όταν είναι περίπου συνομήλικα.

Eπίσης, για πολλούς γονείς, δεν είναι τόσο οι συνειδητές επιλογές όσο οι απροσδόκητες καταστάσεις που υπαγορεύουν τη διαφορά ηλικίας των παιδιών τους. Οι οικονομικές δυσκολίες, μια αλλαγή εργασίας, η ανεργία, οι αποβολές, μια ασθένεια στην οικογένεια, προβλήματα στη γονιμότητα είναι κάποιοι από τους λόγους που επιβάλουν, για αρκετά χρόνια, την αναβολή γέννησης ενός άλλου παιδιού.

Καλό είναι να ξέρετε ότι…

• Δεν υπάρχει έτοιμη συνταγή που να ταιριάζει σε όλες τις οικογένειες.

• Mην αφήσετε κανένα να σας επηρεάσει και να σας απομακρύνει από τις πεποιθήσεις σας.

• Κάθε διαφορά ηλικίας έχει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά της.

• Tελικά, μόνο εσείς μπορείτε να αποφασίσετε πότε επιθυμείτε και πότε είστε έτοιμοι να αποκτήσετε δεύτερο παιδί.

από το βιβλίο μου Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

https://www.akappatou.gr

Παιδική ηλικία

«O τετράχρονος Kωνσταντίνος δείχνει ιδιαίτερη προτίμηση στα ρούχα της μητέρας του, τα τακούνια και τα καλλυντικά της,
στα μακριά μαλλιά, στις κούκλες» λένε αναστατωμένοι οι γονείς του. Έχουν δοκιμάσει αρκετούς τρόπους, ελπίζοντας ότι θα το σταματήσει. Άλλοτε του εξηγούν ότι αυτά είναι γυναικεία, ότι τα αγόρια δεν παίζουν με κούκλες, κι άλλοτε καταφεύγουν στην τιμωρία. «Δεν πετυχαίνουμε τίποτε» συνεχίζουν απελπισμένοι. «Παίζει με τις κούκλες της ξαδέλφης του κρυφά από εμάς. Nιώθουμε πολύ άβολα όταν είμαστε με τους φίλους μας και τα παιδιά τους, γιατί ο Kωνσταντίνος πηγαίνει κατευθείαν στις κούκλες».

Oι γονείς του Kωνσταντίνου ανησυχούν γι’ αυτή την προτίμηση του παιδιού τους. Δεν έχουν δει άλλα αγόρια να φορούν τα τακούνια της μητέρας τους, ή να βάζουν πετσέτες στα μαλλιά τους για να τα κάνουν μακριά, ή να παίζουν με τις κούκλες της αδελφής τους και αναρωτιούνται αν τελικά φταίνε εκείνοι.

Συνήθως, αυτές οι προτιμήσεις του αγοριού δεν συνδέονται απαραίτητα, σ’ αυτή την ηλικία, με μια κατοπινή ομοφυλόφιλη συμπεριφορά. Ωστόσο, το θέμα είναι λογικό να σας απασχολεί και θέλετε να εξετάσετε πού οφείλεται αυτό.

Τα παιδιά προσπαθούν να καθορίσουν το «εγώ» τους σε συνάρτηση με το χώρο, το χρόνο και τους άλλους, μέσα από τις επιδράσεις του οικογενειακού ή του ευρύτερου κοινωνικού περιβάλλοντός τους. Στην ηλικία των δύο ετών, τα περισσότερα παιδιά μπορούν να χρησιμοποιούν σωστά τις λέξεις «μαμά», «μπαμπάς», «αγόρι», «κορίτσι», έχοντας επίγνωση ότι τα άτομα ανήκουν στη μία κατηγορία ή στην άλλη. Ωστόσο, στην ηλικία αυτή δεν κατανοούν ότι το φύλο είναι ένα σταθερό και μόνιμο στοιχείο της ταυτότητας.

Αρχίζουν να συνειδητοποιούν αυτή τη σταθερότητα γύρω στα τέσσερα με πέντε χρόνια. Βάσει του φύλου τους διαλέγουν τα παιχνίδια που θα παίζουν, τα ρούχα που θα φορούν, αλλά και το χτένισμα που θα κάνουν. Από τη στιγμή που θα κατακτήσουν την έννοια της σταθερότητας του φύλου, η ταυτότητα αυτή θα τα ακολουθεί σε όλη την υπόλοιπη ζωή τους…

Σε κάποιες περιπτώσεις, κατά την ηλικία των τριών έως έξι ετών, τα παιδιά έχουν την τάση να προτιμούν ρούχα και παιχνίδια του αντίθετου φύλου. Συνήθως, αυτό αποτελεί ένα φυσιολογικό πειραματισμό που τα βοηθά να κατανοήσουν το φύλο τους και το φύλο των άλλων, αλλά σύντομα τον εγκαταλείπουν.
Στο παιδί δημιουργούνται προβληματισμοί ή σύγχυση για το φύλο του για διάφορους λόγους, κυρίως όμως όταν υπάρχει έλλειψη γονικού προτύπου του φύλου στο οποίο ανήκει το παιδί –αρσενικό πρότυπο για το αγόρι και θηλυκό για το κορίτσι–, καθώς και της συμπεριφοράς του συγκεκριμένου ρόλου.

Αυτό σημαίνει ότι ο γονιός του ίδιου φύλου μπορεί να είναι παρών στη ζωή της οικογένειας, αλλά να μην ασχολείται με το παιδί του και να μην έχει δημιουργήσει μια ουσιαστική σχέση μαζί του. Επίσης, δείχνει ότι δεν είναι ευχαριστημένος με το «ρόλο» του.

Oι γονείς συνήθως νιώθουν παράξενα, κυρίως με το αγόρι τους που προτιμά κοριτσίστικα παιχνίδια, θεωρούν τον εαυτό τους υπεύθυνο και νιώθουν ντροπή για το παιδί τους.

Πώς θα χειριστείτε το θέμα…

• Αναλογιστείτε πώς ξεκίνησε αυτή η συμπεριφορά του παιδιού. Μήπως κάποια φορά δοκίμασε τα τακούνια της μαμάς και αντιδράσατε με άσχημο τρόπο ή έπαιξε με τις κούκλες της μικρής του αδελφής και ενοχληθήκατε; Μήπως το παιδί βρήκε έναν πιο όμορφο τρόπο, ώστε να σας κεντρίζει το ενδιαφέρον; Είναι, λοιπόν, προτιμότερο να μην δώσετε σημασία. Στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι μια συνήθεια που εγκαταλείπεται.

• Καλό είναι να του εξηγήσει η μητέρα με ηρεμία ότι δεν θέλει να της «πειράζει» κανείς τα ρούχα ή τα προσωπικά της αντικείμενα· όσο για τις κούκλες, μην σχολιάσετε.

• Nα ενισχυθεί η επικοινωνία του αγοριού με τον πατέρα του. H συστηματική ενασχόληση του πατέρα με το αγόρι, καθώς και η ανάπτυξη κοινών δραστηριοτήτων θα βοηθήσουν το αγόρι να ταυτιστεί μαζί του

• Να δημιουργήσετε τις προϋποθέσεις, ώστε να κάνει το παιδί σας παρέα κυρίως με συνομήλικα αγόρια.

• Aν εξακολουθούν οι προβληματισμοί σας, ίσως η βοήθεια από κάποιον ψυχολόγο να σας δώσει διεξόδους.

Από το βιβλίο μου Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

https://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Πολλές φορές οι γονείς με ρωτούν σε ποια ηλικία μπορούν να αρχίσουν να τρώνε μαζί με το παιδί και ποιος είναι ο καταλληλότερος τρόπος να γίνει αυτό.
Tο ωράριο του παιδιού, περίπου από την ηλικία των είκοσι μηνών, μοιάζει όλο και πιο πολύ με εκείνο των ενηλίκων.

Έτσι, μπορεί πια να τρώει με τους «μεγάλους». Θα έχετε παρατηρήσει ότι το μικρό σας θέλει να τρώει μόνο του, χωρίς τη βοήθειά σας.

Aπό τις πρώτες λέξεις που σας λέει είναι: «Μόνο, μόνο…»
Είναι απολαυστικό να βλέπει κάποιος ένα λιλιπούτειο πλασματάκι να προσπαθεί να φάει μόνο του, έχοντας τριγύρω του την απαραίτητη ακαταστασία· πετάει το φαγητό, λερώνεται κ.λπ.

Οι περισσότεροι γονείς, στην αρχή τουλάχιστον, βρίσκουν αυτό το θέαμα διασκεδαστικό, κάποτε όμως κουράζονται να μαζεύουν και αρχίζουν να του λένε: «Μην τα ρίχνεις όλα κάτω, καλύτερα να σε ταΐσω εγώ».

Tι θα πρέπει να γνωρίζετε…

• Η ώρα του φαγητού να αντιμετωπίζεται σαν χρόνος επικοινωνίας.

• Aν το παιδί καθίσει στο τραπέζι μαζί σας για φαγητό, θα νιώσει σημαντικό μέλος της οικογένειας και θα χαρεί πολύ που το υπολογίσατε.

• Δεν πρέπει να αποθαρρύνεστε ή να εκνευρίζεστε που ίσως αργεί να φάει ή, άθελά του, σκορπίζει το φαγητό, ή πιάνει το κουτάλι με λανθασμένο τρόπο. Σταδιακά, θα το διδάξετε πώς να χρησιμοποιεί τα σκεύη.

• Συμφιλιωθείτε με την ιδέα ότι το παιδί σας θα λερώσει τα ρούχα του και μην εκπλαγείτε αν, στην αρχή τουλάχιστον, κάποιες φορές βουτήξει τα χέρια του μέσα στο πιάτο. Σιγά σιγά, θα ξεπεράσει αυτή τη φάση και θα μάθει να τρώει με πιο «πολιτισμένο τρόπο». Oπλιστείτε με υπομονή και δώστε του
το χρόνο για να μάθει.

•Tα παιδιά μαθαίνουν με τη μίμηση και, αν το μικρό τρώει μαζί σας, θα παρατηρήσει πώς τρώτε, τον τρόπο με τον οποίο χειρίζεστε το κουτάλι, αργότερα το πιρούνι και τελευταίο το μαχαίρι.

•Για να διευκολύνετε το παιδί σας, δεν πρέπει να το πιέζετε να φάει κάτι αν δεν το θέλει.

• Προσφέρετε τα φαγητά που του αρέσουν περισσότερο.

• Eπαινέστε το για την προσπάθειά του και συνεχίστε να τρώτε μαζί.

• Kαθιερώστε το οικογενειακό τραπέζι, ακόμα κι αν είναι παρών μόνον ο ένας από τους δύο γονείς.

Από το βιβλίο μου - Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

https://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Kάθε παιδί έχει τις δικές του συνήθειες στον ύπνο, που δεν μοιάζουν αναγκαστικά με τις συνήθειες κάποιου άλλου συνομηλίκου του, άρα δεν πρέπει να γίνονται συγκρίσεις.

Eίναι απαραίτητο να μάθουν τις ανάγκες και τις συνήθειες του δικού τους παιδιού στον ύπνο. 

• O ύπνος του παιδιού επηρεάζεται απ’ όσα συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της μέρας.

• Eίναι απαραίτητο να του εξασφαλίζουν σταθερό ωράριο ύπνου και να σέβονται την ηρεμία και την ησυχία του. 

• Όταν φτάσει η ώρα του ύπνου, πρέπει να δίνουν στο παιδί λίγο χρόνο, ώστε να τελειώσει ό,τι κάνει εκείνη τη στιγμή.

• H προετοιμασία για τον ύπνο πρέπει να είναι μια ευχάριστη και τρυφερή απασχόληση να συζητούν μαζί τα γεγονότα της ημέρας, να του διαβάζουν ένα παραμύθι, να λένε μαζί «καληνύχτα» στα αγαπημένα του παιχνίδια.

• Nα είναι σταθεροί, ήρεμοι και αποφασιστικοί στις διά€φορες επινοήσεις του, θέτοντας τα δικά τους όρια. Aν, για παράδειγμα, το παιδί, αφού έχει πέσει στο κρεβάτι, ζητήσει νερό, να του το πηγαίνουν οι ίδιοι και όχι να σηκώνεται εκείνο. Όταν βλέπουν ότι χρειάζεται να ηρεμήσει προτού κοιμηθεί, να του δίνουν ένα παιδικό βιβλίο με εικόνες προτού το φιλήσουν ή, όταν αρνείται να παραμείνει στο κρεβάτι, να το γυρίζουν ήρεμα πίσω, όσες φορές κι αν χρειαστεί.

Eπίσης, αν το παιδί έχει την τάση να μεταθέτει την ώρα του βραδινού ύπνου του όλο και πιο αργά, ας επαναφέρουν σταδιακά την κανονική ώρα του ύπνου, πείθοντας το παιδί να πηγαίνει για ύπνο ένα τέταρτο νωρίτερα κάθε 2-3 μέρες.

Οι δυσκολίες αυτές είναι ήπιες και με την κατάλληλη συμβουλευτική στους γονείς αντιμε-τωπίζονται επιτυχώς. Γι’ αυτό καλό είναι οι γονείς που δεν μπορούν να διαχειριστούν τις δυσκολίες του παιδιού τους στον ύπνο, να απευθύνονται σε ειδικό. 

Tι να αποφεύγετε…

• Nα του δημιουργείτε εντάσεις την ώρα που πάει για ύπνο.

• Nα το ενοχλείτε κατά τη διάρκεια του ύπνου.

• Nα του επιβάλλετε ωράρια αντίθετα με τους ρυθμούς του, αφού το άκαμπτο και σκληρό πρόγραμμα ύπνου μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα και να φέρει τα αντίθετα αποτελέ-σματα απ’ αυτά που αναμένετε  αυξημένη κινητικότητα, εκνευρισμό.

• Nα έχετε τηλεόραση ή υπολογιστή στο παιδικό δωμάτιο.

• Nα παρακολουθεί το παιδί στην τηλεόραση έργα που προορίζονται για μεγάλους.

• Nα του λέτε ιστορίες ή παραμύθια τρομακτικά προτού πάει για ύπνο.

Από το βιβλίο μου Οι γονείς κάνουν την διαφορά

https://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Πολλές φορές, οι γονείς μεταδίδουν στα παιδιά τους ασαφή μηνύματα σχετικά με το αν, πράγματι, αυτά επιθυμούν να αναπτύξουν κάποια αυτονομία που να είναι συμβατή με την ηλικία τους.

Η εξάρτηση του παιδιού από τους ίδιους προκαλεί, ενδόμυχα στους γονείς, βαθιά ικανοποίηση και λειτουργεί σαν παρηγοριά, αφού αισθάνονται ότι το παιδί τους χρειάζεται και τους αγαπά.

Τι μπορείτε να κάνετε;

• Αρχικά καταγράψτε ποια στοιχεία της συμπεριφοράς του παιδιού σας θεωρείτε ότι είναι μωρουδίστικα σε σύγκριση με τα συνομήλικα παιδιά.

• Κατόπιν αναλογιστείτε ποια είναι η στάση σας, απέναντί του πχ. το ενισχύετε να λειτουργεί μόνο του και να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες, ή τρέχετε εσείς να το εξυπηρετήσετε, μερικές φορές χωρίς καν να το ζητήσει;

• Πώς νιώθετε στην σκέψη ότι το παιδί σας μπορεί να δημιουργήσει κι άλλες σχέσεις εκτός από αυτήν που έχει μαζί σας πχ με άλλα παιδιά και να διεκδικεί να παίξει μαζί τους;

• Αν ανακαλύψετε ότι έπαψε να σας χρειάζεται και αυτό σας ενοχλεί, μην κατηγορείτε τον εαυτό σας.

• Σκεφτείτε το λόγο για τον οποίο λειτουργείτε με αυτόν τον τρόπο. Αν αποφασίσετε ότι θέλετε να αλλάξετε, μπορείτε, ανάλογα με την ηλικία που βρίσκεται το παιδί σας, να το ενθαρρύνετε να κάνει πράγματα μόνο του.

• Να παίρνει μικρές πρωτοβουλίες στην αρχή και να το επαινείτε κάθε φορά που τα καταφέρνει.

• Ενισχύστε την επαφή του με παιδιά της ηλικίας του.

• Ίσως η συνεργασία με κάποιον ειδικό να σας βοηθήσει.

Από το βιβλίο μου «Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά»

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Για τους περισσότερους από μας η γιορτή του Πάσχα είναι μία από τις πιο αγαπημένες παιδικές αναμνήσεις. Οι διακοπές, η άνοιξη, τα σοκολατένια λαγουδάκια, η λαμπάδα και το βράδυ της Ανάστασης, τα γλέντια και τα οικογενειακά τραπέζια, τα κόκκινα αβγά… 

Πέρα από αυτά όμως το Πάσχα σημαίνει πολλά περισσότερα.

Ο κύκλος της ζωής

Ίσως δεν υπάρχει πιο χαρούμενη αφορμή για να διδάξετε στα παιδιά σας το νόημα του κύκλου της ζωής από τη γιορτή του Πάσχα. Από μόνη της η λέξη «Πάσχα» (με αραμαϊκή και εβραϊκή καταγωγή) σημαίνει «πέρασμα» και έχει πολλαπλούς συμβολισμούς μερικοί από τους οποίους είναι:

Κατά τη χριστιανική παράδοση το Πάσχα συμβολίζει την κατάλυση του θανάτου και τον θρίαμβο της ζωής καθώς ο Χριστός μετά το θάνατο και την τριήμερη παραμονή του στον κόσμο των νεκρών επέστρεψε σε αυτόν των ζωντανών. Επιπλέον, σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση το Πάσχα είναι η γιορτή της αγάπης και της συγχώρεσης καθώς συμβολίζει την ανάμνηση της θυσίας του Ιησού για χάρη των ανθρώπων και την άφεση αμαρτιών που τους έδωσε από το σταυρό. Εξού και το φιλί της αγάπης που ανταλλάζουμε όλοι κάθε φορά την ώρα που διακηρύσσεται η Ανάσταση το Μ. Σάββατο.  Σε κάθε περίπτωση δηλαδή το Πάσχα είναι ένα πολύ δυνατό σύμβολο του περάσματος από μία σκοτεινή και δύσκολη κατάσταση στο φως και την αισιοδοξία. Όπως ακριβώς δηλαδή συμβαίνει πάντα στη ζωή όπου οι κακές στιγμές εναλλάσσονται με τις άσχημες και κύκλοι κλείνουν και ανοίγουν συνεχώς κάνοντας χώρο για περισσότερη αγάπη και ελπίδα. Κι αν αυτό δεν είναι ένα ωραίο μάθημα για τα παιδιά τότε ποιο είναι;

Πέρα από τα σύμβολα

Εκτός από το βαθύτερο νόημά του το Πάσχα έχει και το προφανές. Ειδικά για τα παιδιά πρόκειται για μια περίοδο ξεκούρασης μια και έχουν διακοπές αλλά και ευκαιρία για να περάσουν χρόνο με την οικογένειά τους. Συνήθως αυτές τις μέρες έχουμε την αφορμή να ξαναέρθουμε κοντά με παππούδες, θείους, ξαδέρφια κ.λπ. και να μοιραστούμε στιγμές ξεγνοιασιάς και χαράς.  Επίσης, είναι μια εξαιρετική αφορμή για να έρθουν τα παιδιά κοντά στη φύση μια και συνήθως αυτές τις μέρες επιστρέφουμε για λίγο στις επαρχίες και στα χωριά.  Και φυσικά η συμμετοχή στην προετοιμασία των εθίμων (ζύμωμα τσουρεκιών και κουλουριών, βάψιμο αβγών κ.λπ.) όχι μόνο δίνουν αφορμές για να τα περάσουμε οικογενειακές στιγμές και να τα κάνουμε όλα σαν ένα ωραίο παιχνίδι αλλά και για να νιώσουν και τα παιδιά δημιουργικά.  Και φυσικά ας μην ξεχνάμε πώς η τήρηση των παραδόσεων και αυτό το εορταστικό κλίμα δίνουν στα παιδιά μια αίσθηση ασφάλειας και συνέχειας που τόσο έχουν ανάγκη.

Γιορτάστε την αγάπη

Παρότι τα παιδιά θα πρέπει να ξέρουν πώς η αλληλεγγύη και η αγάπη προς τους συνανθρώπους μας είναι ιδανικά που θα πρέπει να υπερασπιζόμαστε κάθε μέρα και να το κάνουμε πράξη με κάθε ευκαιρία, το Πάσχα δεν παύει να δίνει μια καλή αφορμή για να τους το διδάξουμε. Βάψτε αβγά, φτιάξτε λαμπάδες και κουλουράκια και πηγαίνετέ τα μαζί με τα παιδιά σε οργανισμούς που φροντίζουν ανθρώπους που βρίσκονται σε ανάγκη ή σε ανθρώπους που ζουν στον δρόμο ή πολύ απλά στους παππούδες του που ζουν μακριά. 
Και το πιο μικρό πράγμα γίνεται σπουδαίο όταν το κίνητρό του είναι η αγάπη. Και το Πάσχα είναι σίγουρα μια γιορτή αφιερωμένη σε αυτήν.

Α Καππάτου

Ψυχολόγος - Παιδοψυχολόγος

https://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Καθημερινά κι εσείς και ο μπαμπάς του πηγαίνετε με χαρά να πάρετε το παιδί σας από τον παιδικό σταθμό και να μάθετε πώς πέρασε την ημέρα του.

Το ρωτάτε "τι κάνατε σήμερα με τη δασκάλα", "έπαιξες;", "έφαγες;", εκείνο όμως αρνείται να σας πει το παραμικρό.

Αναρωτιέστε ποιος είναι ο λόγος που συμπεριφέρεται με αυτόν τον τρόπο;

Είναι δικαίωμα του παιδιού να σας μιλά για τις εμπειρίες του όταν το ίδιο επιθυμεί και οφείλετε να το σεβαστείτε. Ο παιδικός σταθμός είναι ένας δικός του χώρος.

Έχετε σκεφτεί ότι με τις ερωτήσεις σας μπορεί να νιώσει ότι ανησυχείτε ή ακόμα ότι δεν εμπιστεύεστε τον παιδικό σταθμό;

Μόλις το παιδί καταλάβει ότι είσαστε άνετη, χαλαρή και δεκτική να το ακούσετε είναι βέβαιο ότι θα θελήσει να μοιραστεί τις εμπειρίες του μαζί σας. Οπότε είναι ανώφελο να το πολιορκείτε με ερωτήσεις μόλις επιστρέφει από τον παιδικό σταθμό.

Πολλές φορές το παιδί εκμυστηρεύεται πράγματα που θέλει ή το απασχολούν ή του έχουν συμβεί σε στιγμές χαλάρωσης, όπως την ώρα που πάει για ύπνο.

Ξεκινήστε να του μιλάτε με ηρεμία για ό,τι έχετε κάνει εσείς κατά τη διάρκεια της ημέρας. Είναι πιθανό ότι θα αρχίσει να σας διηγείται διάφορα και για τη δική του ημέρα. Αρκεί φυσικά να μην το πιέζετε.

Αν παρόλα αυτά το παιδί αρνείται να μοιραστεί μαζί σας τις καθημερινές του εμπειρίες μήπως θα πρέπει να εξετάσετε τον τρόπο που επικοινωνείτε μαζί του και τη συμπεριφορά απέναντί του;

Μήπως είσαστε πιεστική, αυταρχική; Ενισχύετε την ελεύθερη έκφραση των συναισθημάτων του ή μήπως διαρκώς του κάνετε παρατηρήσεις ή του υποδεικνύετε τι να κάνει;

Αν πράγματι διαπιστώσετε ότι συμπεριφέρεστε με κάποιον παρόμοιο τρόπο, ίσως χρειάζεται να αναθεωρήσετε τη στάση σας απέναντί του.

Από το βιβλίο μου -  Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Με τον πατέρα του παιδιού σας αποφασίσατε να ακολουθήσετε διαφορετικούς δρόμους ωστόσο και οι δύο επιθυμείτε να διατηρήσετε μια καλή σχέση και να υπάρχει συνεννόηση μεταξύ σας.

Κάθε γονιός πρέπει να αντιμετωπίζει τον άλλον με σεβασμό.

Τι μπορείτε να κάνετε για να έχετε ένα καλό αποτέλεσμα;

Μην χρησιμοποιείτε προσβλητικές ή απαξιωτικές φράσεις στη μεταξύ σας επικοινωνία.

Δεχθείτε ότι οι ανάγκες των παιδιών σας είναι πιο σημαντικές από τις δικές σας. Η ζωή κάθε γονιού συνεχίζεται βέβαια και μετά το διαζύγιο, ωστόσο καθορίζεται σε σημαντικό βαθμό από τις ανάγκες και τα ωράρια των παιδιών του.

Να τηρείτε το ωράριο επικοινωνίας σε κάθε περίπτωση. Όσο σημαντικός είναι ο δικός σας χρόνος, εξίσου σημαντικός είναι και του άλλου γονιού αλλά και των παιδιών σας. Σεβαστείτε, λοιπόν, και φροντίστε να μην ξεπεράσετε ποτέ τα 15 λεπτά καθυστέρησης, στη χειρότερη περίπτωση. Εξάλλου έτσι διδάσκετε μέσα από τις πράξεις σας τη σημασία της σταθερότητας και της συνέπειας στα παιδιά σας.

Κάθε διαφοροποίηση στο ωράριο πρέπει κατ’αρχάς να συζητηθεί με τον άλλον γονιό προτού ενημερώσετε τα παιδιά.

Τα παιδιά άνω των 10 ετών μπορούν να μετέχουν σε κάποιες συζητήσεις και να εκφράζουν τη γνώμη τους όταν οι γονείς το κρίνουν απαραίτητο. Θυμηθείτε, όμως, ότι η άποψη των παιδιών είναι μόνο μια γνώμη και όχι η τελευταία λέξη.

Σε περιπτώσεις που οι γονείς έχουν δυσκολία να επικοινωνήσουν μεταξύ τους, υπολογίζουν συχνά στα παιδιά προκειμένου να μεταφέρουν μηνύματα στον άλλο γονιό. Το παιδί σας όμως δεν πρέπει ποτέ να παίζει το ρόλο του αγγελιαφόρου και να επιφορτίζεται με ευθύνες που δεν του αναλογούν.

Να σέβεστε τη σχέση του άλλου γονιού με το παιδί του. Οι γονείς που βρίσκονται σε σύγκρουση καταφεύγουν σε υβριστικούς χαρακτηρισμούς, κατηγορούν και επικρίνουν ο ένας τον άλλον ότι δεν ασχολείται σωστά με τα παιδιά και δεν προσφέρει ένα ασφαλές περιβάλλον. Συχνά το αποτέλεσμα είναι δύο εκ διαμέτρου αντίθετες γονεϊκές προσεγγίσεις που προκαλούν σύγχυση στα παιδιά.

Μην εμπλέκετε το παιδί σας στις συγκρουσιακές σας σχέσεις με τον πρώην σύζυγο σας. Όταν υπονομεύετε συστηματικά τον άλλον γονιό, δημιουργείτε στο παιδί την εντύπωση ότι δεν πρέπει να τον εμπιστεύεται και του ζητάτε να ενστερνιστεί το θυμό σας και να συμμαχήσει μαζί σας εναντίον του.

Όλες οι διαφωνίες πρέπει να αντιμετωπίζονται χωρίς την παρουσία των παιδιών. Αντιδράσετε ως υπεύθυνοι ενήλικες και προστατέψτε τα παιδιά σας. Να θυμάστε ότι τα παιδιά που εμπλέκονται στις συγκρούσεις των γονιών είναι πιο επιρρεπή σε συναισθηματικές διαταραχές.

Πρέπει να κατανοήσετε ότι ακόμα κι αν είσαστε διαζευγμένοι ή έχετε παντρευτεί δεύτερη φορά, θα είσαστε πάντα μαζί με την ιδιότητα του γονέα κατά τη διάρκεια της ζωής σας χάριν των παιδιών σας. Το τέλος του γάμου σας δεν έθεσε τέλος στη γονεϊκή σας σχέση.

Στη ζωή των παιδιών υπάρχουν στιγμές που θα πρέπει να τις μοιραστείτε, όπως επιτυχίες, ασθένειες, γάμοι, εγγόνια κ.λπ.

Από το βιβλίο μου "Οι γονείς χωρίζουν"

https://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Τα παιδιά με χαμηλή αυτοεκτίμηση δεν αγαπούν τα κομπλιμέντα
Είναι λογικό να θεωρούμε φράσεις όπως «είσαι τέλειος», «βρήκα αυτό που έκανες απίστευτο» κ.ο.κ. ενθαρρυντικές και ταιριαστές για ένα παιδί που καταφέρνει κάτι, ωστόσο στην πραγματικότητα οι υπερβολικοί έπαινοι μπορεί να μην έχουν το αποτέλεσμα που περιμένουμε στα παιδιά με χαμηλή αυτοεκτίμηση.
Συχνά οι γονείς προσπαθούν να τονώσουν την αυτοεκτίμηση των παιδιών τους χρησιμοποιώντας λέξεις και φράσεις με υπερβολικά θετικό φορτίο που κατά κανόνα δίνουν ώθηση στα παιδιά να γεμίσουν αυτοπεποίθηση. Στην πραγματικότητα όμως φαίνεται πώς αυτή η τακτική μπορεί να κάνει τα παιδιά με χαμηλή αυτοεκτίμηση ακόμα λιγότερο φιλόδοξα.

Σε πρόσφατη έρευνα που έγινε από την Επιθεώρηση Psychological Science φάνηκε πώς το 25% των επαίνων που κάνουν οι γονείς στα παιδιά τους είναι υπερβολικοί.

Τι κρύβεται όμως πίσω από αυτό; 
Οι γονείς συχνά δίνουν υπερβολικούς επαίνους στα παιδιά στην προσπάθειά τους να τους ανεβάσουν την αυτοεκτίμηση καθώς η χαμηλή αυτοεκτίμηση είναι γι’ αυτούς πηγή ανησυχίας και θεωρούν ότι με αυτόν τον τρόπο μπορούν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα. 

Στην έρευνα που έγινε ο σκοπός ήταν να φανεί κατά πόσο αυτή η μέθοδος έχει όντως αποτέλεσμα. 
Στην πρώτη φάση συμμετείχαν 712 άτομα στα οποία δίνονταν «αποστολές» του στυλ «η Μαρία είναι απογοητευμένη με τον εαυτό της. Μόλις ζωγράφισε κάτι. Τι θα της λέγατε για να της ανεβάσετε το ηθικό;» Αυτό που ανακάλυψαν οι ειδικοί ήταν πώς οι συμμετέχοντες είχαν την τάση να αποδίδουν υπερβολικούς επαίνους κυρίως στα παιδιά που φαίνονταν να έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση και όχι σε αυτά με υγιή αυτοπεποίθηση (η αναλογία μάλιστα ήταν 33% προς 18%)

Στη συνέχεια, οι ειδικοί εξέτασαν την ίδια υπόθεση αλλά αυτή τη φορά σε πραγματικές συνθήκες μεταξύ 114 γονιών και των παιδιών τους. Πρώτα μέτρησαν την αυτοεκτίμηση των παιδιών και ύστερα ζήτησαν στους γονείς να επαινέσουν τα παιδιά τους για κάτι που κατάφεραν. Και πάλι φάνηκε πώς στα παιδιά με χαμηλότερη αυτοεκτίμηση οι έπαινοι ήταν μεγαλύτεροι.


Πολλά “μπράβο”, πολύ άγχος
Στην πραγματικότητα, ο υπερβολικός έπαινος δεν ενθαρρύνει τα παιδιά να πετύχουν τους στόχους τους, αντίθετα τα αγχώνει ακόμα περισσότερο καθώς νιώθουν ότι οι προσδοκίες των άλλων απέναντί τους ανεβαίνουν.  Κι αυτό γιατί όταν τα παιδιά ακούνε τέτοια λόγια θεωρούν πώς πρέπει να συνεχίσουν να ανταποκρίνονται στα τόσο υψηλά στάνταρντ που οι γονείς τους δείχνουν να πιστεύουν ότι πληρούν αφού τους μιλάνε σαν όντως να πέτυχαν κάτι τρομερά σπουδαίο. Όμως τα παιδιά με χαμηλή αυτοεκτίμηση φοβούνται πώς δεν μπορούν να ανταποκριθούν σε αυτό και έτσι καταλήγουν να αποφεύγουν τις όποιες προκλήσεις. Αντίθετα, τα παιδιά με υψηλή αυτοεκτίμηση επειδή πιστεύουν πώς μπορούν να ανταποκριθούν, επιζητούν τις προκλήσεις και χειρίζονται καλύτερα τα πολύ καλά λόγια. 

Σε επιπλέον πειράματα που έγιναν,(έβαλαν παιδιά να ζωγραφίσουν και στο τέλος σε κάποια έλεγαν απλά ένα “μπράβο”, σε άλλα υπερβολικά καλά λόγια και σε άλλα τίποτα) αυτό επιβεβαιώθηκε. Όπως φάνηκε, τα παιδιά με χαμηλότερη αυτοεκτίμηση που όμως εισέπρατταν δυσανάλογα πολλά κομπλιμέντα, διάλεγαν πιο εύκολες εργασίες για να αποφύγουν το ρίσκο της αποτυχίας  παρότι με αυτόν τον τρόπο στην ουσία δεν μάθαιναν κάτι καινούργιο ούτε εξελίσσονταν ιδιαίτερα. Αντίθετα, τα παιδιά με υψηλή αυτοεκτίμηση δε φοβούνταν τα δύσκολα ακόμα και αν ήξεραν ότι υπήρχε περίπτωση να αποτύχουν με αποτέλεσμα να αποκτούν περισσότερες εμπειρίες και γνώσεις. 
Έτσι φαίνεται πώς στα παιδιά με χαμηλή αυτοεκτίμηση οι υπερβολικοί έπαινοι δρουν ανασταλτικά ενώ αντίθετα στα παιδιά με υψηλή αυτοεκτίμηση δρουν ακόμα πιο παρακινητικά. 

Μέτρον άριστον
Η έρευνα φυσικά δεν σκοπεύει να αποτρέψει τους γονείς από το να επαινούν τα παιδιά τους προκειμένου να τα ενθαρρύνουν να συνεχίζουν να προσπαθούν. Είναι όμως πολύ σημαντικό να προσέχουν πώς το κάνουν καθώς όπως στα περισσότερα πράγματα, φαίνεται πώς και εδώ ισχύει το “ουκ εν τω πολλώ το ευ”. Ωστόσο, τα παινέματα με μέτρο και αυτά που ανταποκρίνονται στην αλήθεια φαίνεται πώς κάνουν μια χαρά τη δουλειά τους και βοηθάνε τα παιδιά να πετυχαίνουν τους στόχους τους με τους ρυθμούς τους χωρίς να έχουν συνεχώς το άγχος της τελειότητας. 

 Το θέμα επιμελήθηκε η Αλεξάνδρα Καππάτου Ψυχολόγος – Παιδοψυχολόγος 
https://theconversation.com/children-with-low-self-esteem-respond-worse-to-overpraise-21765

https://akappatou.gr/

Παιδική ηλικία

Το παιδί με χαμηλή αυτοεκτίμηση συνήθως έχει αρκετά θέματα που πρέπει εμεις οι γονείς να τα δούμε και να βοηθήσουμε το μικρό μας να τα ξεπεράσει...Μερικά από τα στοιχεία που βλέπουμε είναι :

• Δεν θέλει να δοκιμάσει νέα πράγματα. 

• Μιλά αρνητικά για τον εαυτό του.

• Παρουσιάζει μικρή ανοχή στην απογοήτευση και τη ματαίωση.

• Τα παρατά εύκολα.

• Είναι υπερβολικά επικριτικό.

• Θεωρεί μόνιμες τις προσωρινές αποτυχίες.

• Είναι απαισιόδοξο.

Η χαμηλή αυτοεκτίμηση μπορεί να συνδέεται με άλλες καταστάσεις, όπως το στρες ή την αύξηση αντικοινωνικής συμπεριφοράς.

Πώς θα βοηθήσετε το παιδί…

• Oι βάσεις για την εμπιστοσύνη του παιδιού στον εαυτό του μπαίνουν από νωρίς. Aπό τις πρώτες κιόλας μέρες της ζωής του παίρνει τα πρώτα μηνύματα. 

• Όσο πιο ξεκάθαρα είναι τα δικά σας όρια τόσο πιο επιτυχή θα είναι τα μηνύματα που θα περάσετε
στο παιδί σας.

• Πιστέψτε το παιδί σας και δείξτε του ότι είναι αξιαγάπητο.

• Αναγνωρίζετε τα δυνατά και αδύνατα σημεία του παιδιού σας, ώστε να το προτρέπετε να βάζει
στόχους προσιτούς.

• Να το επαινείτε για τα επιτεύγματά του και να το καθησυχάζετε όταν κάτι δεν καταφέρνει.

• Nα ακούτε το παιδί σας με προσοχή.

• Nα το ενθαρρύνετε να εκφράζει τα συναισθήματα και τις απόψεις του.

• Nα λαμβάνετε σοβαρά υπόψη όσα λέει. 

• Nα του απαντάτε με ειλικρίνεια, προσαρμόζοντας βέβαια την απάντησή σας στην ηλικία του.

• Nα αναγνωρίζετε την προσπάθειά του, ακόμακι αν δεν τα πήγε καλά.

• Nα του δίνετε ευκαιρίες να δοκιμάζει νέα πράγματα.

• Nα δείχνετε εμπιστοσύνη στις δυνατότητές του, ώστε να καλλιεργήσει μέσα του τα εφόδια που του είναι απαραίτητα για να τα βγάλει πέρα στη ζωή του.

• Nα αντισταθμίζετε τα αρνητικά με τα θετικά στοιχεία.

• Να θυμάστε ότι με τη συμπεριφορά σας αποτελείτε πρότυπο για το παιδί.

Tι να αποφεύγετε…
• 
Nα του λέτε «μπράβο» κάθε στιγμή, όταν δεν το εννοείτε, γιατί έτσι του δημιουργείτε δυσπιστία.

• Nα δίνετε μεγάλη έμφαση όταν διεκπεραιώνει τα καθημερινά του καθήκοντα.

• Nα χρησιμοποιείτε ηχηρές φράσεις όταν θέλετε να επικροτήσετε κάτι που έκανε, π.χ., «μπράβο», «θαυμάσια», «τέλεια», χωρίς όμως να τις συνοδεύετε με ένα ζεστό βλέμμα κι ένα χάδι.

• Να του λέτε ότι δεν το αγαπάτε.

• Παρατηρήσεις που το προσβάλλουν.

• Να είστε επιθετικοί μαζί του.

• Να κάνετε συγκρίσεις με άλλα παιδιά.

Από το βιβλίο μου "Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά"

akappatou.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή