Δεκεμβρίου 11, 2019

Παιδική ηλικία

Η Maria Montessori είναι η γυναίκα που δίδαξε στα παιδιά την αγάπη για τη μάθηση και στους μεγάλους την αγάπη για το κάθε παιδί.

1. Μην αγγίζετε ένα παιδί παρά τη θέληση του.

2. Μην μιλάτε με άσχημο τρόπο σε ένα παιδί και μην χρησιμοποιείτε άσχημα λόγια όταν αναφέρεστε σε αυτό κατά την απουσία του.

3. Επικεντρωθείτε στο να ενισχύσετε και να βοηθήσετε να αναπτυχθούν τα θετικά στοιχεία και οι υπάρχουσες ικανότητες του παιδιού ώστε να μην αφήνουν χώρο για το ”κακό”.

4. Βοηθήστε το να συμμετέχει ενεργά στην προετοιμασία του περιβάλλοντος μάθησης. Αφιερώστε σχολαστική και συνεχή φροντίδα σε αυτό. Βοηθήστε το παιδί να συνάψει εποικοδομητική σχέση με το περιβάλλον του. Δείξτε του το περιβάλλον μέσα στο οποίο κρύβονται τα μέσα που θα βοηθήσουν την ανάπτυξη του και υποδείξετε του την κατάλληλη χρήση τους.

5. Να είστε πάντα έτοιμοι να ανταποκριθείτε στο κάλεσμα ενός παιδιού που έχει την ανάγκη σας και πάντα να ακούτε και να απαντάτε στο παιδί που σας απευθύνεται.

6. Σεβαστείτε το παιδί που κάνει κάτι λάθος και μπορεί αργότερα να εντοπίσει μόνο του το λάθος και να διορθωθεί, αλλά να διακόψετε άμεσα και ρητά κάθε καταχρηστική χρήση του περιβάλλοντος και κάθε κίνηση που μπορεί να θέτει σε κίνδυνο το παιδί,το περιβάλλον του ή τους άλλους.

7. Σεβαστείτε το παιδί τη στιγμή που ξεκουράζεται ή τη στιγμή που παρακολουθεί άλλους να εργάζονται ή όταν συλλογίζεται τι έχει κάνει ή τι θέλει να κάνει. Μην το κατευθύνετε ούτε να το αναγκάζετε σε άλλες μορφές δραστηριοτήτων.

8. Βοηθήστε το παιδί που βρίσκεται σε αναζήτηση κάποιας δραστηριότητας και δεν μπορεί να βρει τι θέλει να κάνει.

9. Να είστε ακούραστοι στο να επαναλαμβάνετε αυτό που θέλετε στο παιδί που αρνήθηκε λίγο νωρίτερα να σας ακούσει, να βοηθάτε το παιδί να αποκτήσει ό, τι δεν έχει ακόμη κατακτήσει και να ξεπεράσει τις όποιες δυσκολίες του. Κάνετε το δημιουργώντας το μαθησιακό περιβάλλον με φροντίδα, εξοπλισμένοι με αυτοσυγκράτηση και σιωπή, χρησιμοποιώντας ήπια λόγια και γεμάτη αγάπη παρουσία. Κάνετε αισθητή την παρουσία σας στο παιδί που βρίσκεται σε αναζήτηση και αποστασιοποιηθείτε από το παιδί που έχει βρει τις απαντήσεις του.

10. Πάντα να συμπεριφέρεστε στο παιδί χρησιμοποιώντας τους καλύτερους τρόπους σας και να του προσφέρετε τον καλύτερο εαυτό σας .

Η Maria Montessori (1870-1952) σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης και έγινε η πρώτη γυναίκα γιατρός στην Ιταλία! Κατά τη διάρκεια της πρακτικής της στην Ιατρική, οι κλινικές παρατηρήσεις της την οδήγησαν στο να αναλύσει τον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά μαθαίνουν.

Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα παιδιά κατασκευάζουν αυτά που θα μάθουν από ότι υπάρχει στο περιβάλλον τους.

Το 1902 ξεκίνησε τις σπουδές της στην παιδαγωγική, την πειραματική ψυχολογία και την ανθρωπολογία.Έδωσε διαλέξεις για εκπαιδευτικές μεθόδους που αφορούν σε παιδιά που πάσχουν από ψυχικές ασθένειες. Το 1907 εγκαινιάστηκε το “Casa de Bambini”. Ήταν το πρώτο σπίτι στη συνοικία San Lorenzo της Ρώμης και έγινε η πηγή της μεθόδου Montessori για τους εκπαιδευτικούς.

Το 1911 φεύγει από τον κλάδο της Ιατρικής και ασχολείται με το εκπαιδευτικό έργο. Το 1913 ο Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ και η σύζυγός του Mαμπέλ εγκαινίασαν τoν Μορφωτικό Σύλλογο Μontessori ( Montessori Educational Association ) στην Ουάσινγκτον. Εισέρχεται στον κόσμο της Παιδαγωγικής μια νέα μέθοδος, στην οποία τα υλικά είναι κύρια πηγή μάθησης κατά την προσχολική περίοδο.

Η μέθοδος αυτή βασίζεται στην προώθηση της πρωτοβουλίας και την ανταπόκριση του παιδιού με τη χρήση ενός ειδικά σχεδιασμένο εκπαιδευτικό υλικό. Το παιδί πρέπει να μαθαίνει σύμφωνα με το δικό του ρυθμό και έτσι να ανακαλύπτει τη γνώση.


sciencearchiveswordpress.com

Παιδική ηλικία

Είναι γεγονός ότι η αντίδραση του παιδιού μπορεί να είναι πολύ έντονη. Μερικές φορές μάλιστα είναι απρόβλεπτη. Το πείσμα αποτελεί ένα στάδιο στην ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού.

Τι είναι καλό να γνωρίζετε:

• Το μικρό παιδί που πεισμώνει δεν έχει πρόθεση να προκαλέσει τους γονείς ή να τους κάνει να θυμώσουν.

• Η κατανόηση των συναισθημάτων του θα σας βοηθήσει να το χειριστείτε καλύτερα.

• Όταν βρίσκεται σε κατάσταση εναντίωσης δε θα λογικευτεί μόνο και μόνο επειδή το επιθυμείτε ή το απαιτείτε.

• Καλύτερα να αποφύγετε την άμεση αντιπαράθεση μαζί του, εκτός αν πρόκειται για κάποιο πολύ σημαντικό πρόβλημα ή κίνδυνο. Αυτό μπορεί να εκληφθεί από το παιδί σαν επίδειξη δύναμης από μέρους σας και οι πιθανότητες να επιβληθείτε είναι λίγες.

• Είναι προτιμότερο κάποιες φορές να υποχωρείτε έγκαιρα, αν δεν είναι κάτι σημαντικό ή να του αποσπάτε την προσοχή σε κάποια άλλη δραστηριότητα παρά να περιμένετε την αναπόφευκτη αντίδρασή του με όλα τα επακόλουθα της, γιατί τότε δεν θα είναι πια δυνατόν να κάνετε πίσω.

• Συχνά η εναντίωση και το πείσμα ενός παιδιού αποτελούν μία πρόκληση για να το προσέξετε.

• Αν το παιδί παρουσιάζει συχνά πείσματα, αναλογιστείτε τον τρόπο που το αντιμετωπίζετε και επανεξετάστε τους τρόπους χειρισμού. Ίσως χρειαστεί αλλαγή συμπεριφοράς κι από τους δύο.

• Έχει αποδειχθεί πως όση περισσότερη ελευθερία έχει ένα παιδί ώστε να πειραματιστεί και να εξερευνήσει το περιβάλλον, τόσο λιγότερο θα τραβήξουν την προσοχή του τα απαγορευμένα πράγματα.

• Να το προτρέπετε να εκφράζει ανοιχτά αυτό που θέλει και να συζητά μαζί σας.

akappatou.gr

 

 

Παιδική ηλικία

Το διαδίκτυο είναι πηγή ειδήσεων. Τα social media δεν μας προσφέρουν μόνο λίγες στιγμές χαλάρωσης, αλλά μέσω αυτών μπορούμε να αντλήσουμε φωτογραφικό υλικό και ειδήσεις πολύ ενδιαφέρουσες.

Τις τελευταίες ώρες λοιπόν κάνει θραύση στο διαδίκτυο ένας διάλογος μεταξύ πατέρα και γιου για το τι σημαίνει φτωχός. Διαβάστε τον παρακάτω και θα βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα.

Ένας πατέρας με οικονομική άνεση, θέλοντας να διδάξει στο γιο του τι σημαίνει φτώχεια, τον πήρε μαζί του για να περάσουν λίγες μέρες στο χωριό, σε μία οικογένεια που ζούσε στο βουνό.
Πέρασαν τρεις μέρες και δυο νύχτες στην αγροικία. Καθώς επέστρεφαν στο σπίτι, μέσα στο αυτοκίνητο, ο πατέρας ρώτησε το γιο του:

"Πως σου φάνηκε η εμπειρία;"
"Ωραία" απάντησε ο γιος με το βλέμμα καρφωμένο στο κενό.
"Και τι έμαθες;" συνέχισε με επιμονή ο πατέρας.
Ο γιος απάντησε:
- Εμείς έχουμε ένα σκύλο, ενώ αυτοί τέσσερις...
- Εμείς διαθέτουμε μια πισίνα που φτάνει μέχρι τη μέση του κήπου, ενω αυτοί ένα ποτάμι δίχως τέλος, με κρυστάλλινο νερό, μέσα και γύρω από το οποίο υπάρχουν και άλλες ομορφιές...
- Εμείς εισάγουμε φαναράκια από την Ασία για να φωτίζουμε τον κήπο μας, ενώ αυτοί φωτίζονται από τα αστέρια και το φεγγάρι...
- Η αυλή μας φτάνει μέχρι το φράχτη, ενώ η δική τους μέχρι τον ορίζοντα...
- Εμείς αγοράζουμε το φαγητό μας, ενώ αυτοί σπέρνουν και θερίζουν γι' αυτό...
- Εμείς ακούμε CDs. Αυτοί απολαμβάνουν μια απέραντη συμφωνία από πουλιά, βατράχια και άλλα ζώα. Και όλα αυτά διακόπτονται που και που από το ρυθμικό τραγούδι του γείτονα που εργάζεται στο χωράφι...
- Εμείς μαγειρεύουμε με ηλεκτρική κουζίνα. Αυτοί ότι τρώνε έχει αυτή τη θεσπέσια γεύση, μια και μαγειρεύουν στα ξύλα...
- Εμείς για να προστατευθούμε, ζούμε περικυκλωμένοι από έναν τοίχο με συναγερμό. Αυτοί ζουν με τις ορθάνοιχτες πόρτες τους, προστατευμένοι από τη φιλία των γειτόνων τους...
- Εμείς ζούμε "καλωδιωμένοι" με το κινητό, τον υπολογιστή, την τηλεόραση. Αυτοί, αντίθετα, "συνδέονται" με τη ζωή, τον ουρανό, τον ήλιο, το νερό, το πράσινο του βουνού, τα ζώα τους, τους καρπούς της γης τους, την οικογένειά τους...

Ο πατέρας, έμεινε έκπληκτος από τις απαντήσεις του γιου του...

Και ο γιος ολόκληρωσε με τη φράση:
"Σ'ευχαριστώ, μπαμπά, που μου δίδαξες πόσο φτωχοί είμαστε..."

agioritikovima

Παιδική ηλικία

Το παιδί σας τις τελευταίες ημέρες δεν έχει όρεξη για φαγητό...Αναρωτιέστε τι του συμβαίνει και πώς πρέπει να αντιμετωπίσετε την κατάσταση; Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος και συγγραφέας αρκετών βιβλίων μεταξύ των οποίων τα "Οι γονείς κάνουν τη διαφορά" και "Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά" κυρία Αλεξάνδρα Καππάτου συμβουλεύει.

Από τις πρώτες ώρες της γέννησης, ένα ζήτημα που απασχολεί ιδιαίτερα τους γονείς είναι η ποσότητα γάλακτος που πίνει το νεογέννητο. Για αρκετούς αυτή η ανησυχία συνεχίζεται ακόμη και όταν το παιδί αρχίζει να μεγαλώνει, ιδιαίτερα αν αυτό, χωρίς να υπάρχει οργανική αιτία, αρνείται να φάει. Η ανορεξία μπορεί να εμφανιστεί σταδιακά ή απότομα, συνήθως όμως παρουσιάζεται έπειτα από κάποιο γεγονός, όπως κάποια ασθένεια, εμβολιασμό ή αλλαγή μπέιμπι σίτερ και είναι παροδική.

Σε κάποιες περιπτώσεις, η άρνηση του παιδιού να φάει συνδέεται με την έντονη επιθυμία του να κυριαρχήσει στο περιβάλλον, κάτι που προκαλεί την αντίδραση της μητέρας, η οποία αρχίζει να το πιέζει. Έτσι, δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος: άρνηση του βρέφους να φάει, άγχος της μητέρας, ένταση και πίεσή της προς το παιδί για να φάει, πιο έντονη άρνηση του παιδιού και ούτω καθεξής. Αυτή η κατάσταση έχει ως συνέπεια να δημιουργείται και να εγκαθίσταται σταδιακά η αρνητική στάση του παιδιού προς την τροφή και φυσικά μια αντίθεση ανάμεσα σε εκείνο και τη μητέρα.

Εξάλλου, αυτοί είναι οι δύο πρωταγωνιστές της ιδιαίτερης σχέσης αντίθεσης και αντίδρασης. Αν παρατηρήσουμε προσεκτικά, διαπιστώνουμε ότι η μητέρα εμφανίζει εμμονή στο τάισμα του παιδιού. Χρησιμοποιεί διάφορες μεθόδους και τεχνάσματα κάθε φορά. Άλλοτε προσπαθεί να το ευχαριστήσει, να παίξει και να κάνει γενικά οτιδήποτε για να του προσελκύσει το ενδιαφέρον. Άλλοτε περιμένει να είναι νυσταγμένο ή ακόμα φτάνει στο σημείο να του κρατά τα χέρια προσπαθώντας να του ανοίξει το στόμα. Συχνά, αυτή η προσπάθεια καταλήγει σε εμετό. Αναμφίβολα, το παιδί βγαίνει "νικητής" απ’ αυτή τη "μάχη" και η μητέρα εξαντλημένη και απαισιόδοξη.

Πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι η ανορεξία είναι ανεξάρτητη από την ανάπτυξη του βρέφους. Αυτό συνεχίζει να μεγαλώνει και συχνά να παχαίνει. Σπάνια είναι τόσο σοβαρή, ώστε να διαταράξει την ανάπτυξη της καμπύλης του βάρους ή του ύψους του βρέφους. Παράλληλα, η ανορεξία μπορεί να συνοδεύεται από δυσκοιλιότητα. Ενδεχομένως, το παιδί να δέχεται την τροφή από συγκεκριμένα άτομα, όπως ο πατέρας, η γιαγιά ή η μπέιμπι σίτερ. Άλλοτε αρνείται όλες τις στερεές τροφές και προτιμά να πίνει υγρά, όπως γάλα, και μάλιστα σε μεγάλες ποσότητες, με αποτέλεσμα τον αποπροσανατολισμό των γονιών, που δε θεωρούν ότι αυτή η επιλογή διατροφής συνιστά ένδειξη ανορεξίας.

Τα συναισθήματα της μητέρας

Η μητέρα βιώνει αυτήν τη συμπεριφορά ως άμεση άρνηση επικεντρωμένη στην ίδια. Αγωνιά και δεν έχει πια την απαραίτητη υπομονή. Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες, το γεύμα παύει να αποτελεί κάλυψη της ανάγκης του παιδιού για τροφή, ικανοποίηση, τρυφερότητα και εξελίσσεται σε πηγή άγχους και για τους δυο, μητέρα και παιδί. Δυστυχώς, το άγχος αυτό στην προκειμένη περίπτωση ξεκινά από τη μητέρα. Η ψυχολογική προέκταση της άρνησης και η συγκρουσιακή κατάσταση που αυτή υποδηλώνει, γίνονται πιο φανερές όσο το παιδί μεγαλώνει.

Ποια είναι η εξέλιξη

Στις περισσότερες περιπτώσεις και εφόσον οι γονείς έχουν ζητήσει τη βοήθεια ειδικού, οι δυσκολίες γρήγορα ελαττώνονται. Ωστόσο, αν η κατάσταση παραμένει για μακρό χρονικό διάστημα, μπορεί να μετατραπεί σε χρόνια. Το παιδί αναπτύσσεται κανονικά αλλά παραμένει αδύνατο. Παρά την εμφάνισή του, είναι αρκετά ζωηρό, συχνά με μεγάλη φυσική αντοχή. Με την πάροδο των χρόνων, η άρνηση αυτή μπορεί να μετατοπιστεί από την οικογένεια στο σχολείο με τη μορφή της σχολικής άρνησης ή αδιαφορίας. Να σημειωθεί ότι σε πολλές περιπτώσεις τα κίνητρα των γονιών για την επίσκεψη σε ειδικό είναι τελείως διαφορετικά από τα πραγματικά αίτια της ανορεξίας του παιδιού, και συχνά αναφέρουν ως ανησυχητικό σύμπτωμα μεμονωμένα κάποιους εμετούς του παιδιού ή ανεξήγητους κοιλόπονους.

Στην περίπτωση που η ανορεξία έχει εδραιωθεί, η θεραπευτική παρέμβαση θα μπορούσε να επικεντρωθεί στη διαφοροποίηση του "βίαιου κύκλου", βοηθώντας αφενός τη μητέρα να αντέξει την άρνηση του παιδιού και αφετέρου να του δώσει το κατάλληλο κίνητρο, ώστε να αναζητήσει μόνο του την τροφή.

Πρέπει να τονιστεί πάντως ότι η όρεξη του μικρού παιδιού δεν είναι πάντα σταθερή, γεγονός που εξηγεί τις παροδικές αρνήσεις του. Είναι, λοιπόν, φρόνιμο να μην προβαίνουν σε βιαστικά συμπεράσματα και να θεωρούν ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα μόνο και μόνο επειδή το παιδί κατά καιρούς παρουσιάζει μειωμένη όρεξη.

Η ανορεξία συχνά υποχωρεί αν...

• Γίνουν ελαστικοί οι κανόνες που αφορούν τη διατροφή του παιδιού.

• Ηρεμήσει η μητέρα και αλλάξει τη νοοτροπία και τη στάση της.

• Αποφεύγονται οι τροφές που δεν αρέσουν στο παιδί.

• Του δίνουν μικρότερες ποσότητες, ώστε να μη βρεθούν αντιμέτωποι με την άρνηση του.

• Τρώνε όλοι μαζί, γιατί το φαγητό, εκτός από την ικανοποίηση της πείνας, προϋποθέτει και συναισθηματική συναλλαγή.

• Αποφεύγονται οι εντάσεις ή οι κριτικές του τύπου "μην τρως με τα χέρια", 'πιάσε καλά το πιρούνι" κατά τη διάρκεια του φαγητού.

• Δεv το πιέζουν να τρώει, κυνηγώντας το με το κουτάλι.

Σε κάποιες περιπτώσεις ίσως φανεί χρήσιμη μια συμπληρωματική θεραπεία που θα χορηγήσει ο παιδίατρος και η οποία θα χρησιμοποιηθεί ως κίνητρο για την όρεξη ή ως κατευναστικό, προκειμένου να απαλύνουμε την άρνηση του παιδιού.

Μερικές μορφές ανορεξίας χρειάζονται μια πιο βαθιά διερεύνηση των προσωπικών προβλημάτων της μητέρας, που την έχουν οδηγήσει να υπερτιμήσει τη λήψη τροφής. Μπορεί να πρόκειται για ενοχή, επειδή δε διατρέφει όπως θα έπρεπε το παιδί της ή να οφείλεται στην ικανοποίηση που βιώνει από τη σχέση αυτής καθαυτής της αντίθεσης.

Συμπερασματικά, οι διαταραχές στη διατροφή εμφανίζονται σταδιακά και κατά κανόνα- αλλά όχι πάντα-, έχουν ως βασική αιτία την πίεση του οικογενειακού περιβάλλοντος, που επικεντρώνει το ενδιαφέρον του στο συγκεκριμένο ζήτημα. Σε κάποιες οικογένειες οι σχέσεις παιδιού –γονιών οργανώνονται γύρω από τα γεύματα με τρόπο εξαιρετικά συγκρουσιακό, επιτρέποντας την ψυχοπαθολογία να εκδηλωθεί ελεύθερα μέσα από την άρνηση του παιδιού.

Να μη λησμονούμε ότι η απώλεια της όρεξης μπορεί να είναι αποτέλεσμα μιας οργανικής ασθένειας. Η διαταραχή της, όμως, δεν έχει κάποιο παθολογικό υπόβαθρο που να την αιτιολογεί και είναι ψυχολογικής φύσεως.

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

«O τετράχρονος Kωνσταντίνος δείχνει ιδιαίτερη προτίμηση στα ρούχα της μητέρας του, τα τακούνια και τα καλλυντικά της, στα μακριά μαλλιά, στις κούκλες» λένε αναστατωμένοι οι γονείς του. Έχουν δοκιμάσει αρκετούς τρόπους, ελπίζοντας ότι θα το σταματήσει. Άλλοτε του εξηγούν ότι αυτά είναι γυναικεία, ότι τα αγόρια δεν παίζουν με κούκλες, κι άλλοτε καταφεύγουν στην τιμωρία. «Δεν πετυχαίνουμε τίποτε» συνεχίζουν απελπισμένοι. «Παίζει με τις κούκλες της ξαδέλφης του κρυφά από εμάς. Nιώθουμε πολύ άβολα όταν είμαστε με τους φίλους μας και τα παιδιά τους, γιατί ο Kωνσταντίνος πηγαίνει κατευθείαν στις κούκλες».

Oι γονείς του Kωνσταντίνου ανησυχούν γι’ αυτή την προτίμηση του παιδιού τους. Δεν έχουν δει άλλα αγόρια να φορούν τα τακούνια της μητέρας τους, ή να βάζουν πετσέτες στα μαλλιά τους για να τα κάνουν μακριά, ή να παίζουν με τις κούκλες της αδελφής τους και αναρωτιούνται αν τελικά φταίνε εκείνοι.

Συνήθως, αυτές οι προτιμήσεις του αγοριού δεν συνδέο€νται απαραίτητα, σ’ αυτή την ηλικία, με μια κατοπινή ομοφυλόφιλη συμπεριφορά. Ωστόσο, το θέμα είναι λογικό να σας απασχολεί και θέλετε να εξετάσετε πού οφείλεται αυτό.

Τα παιδιά προσπαθούν να καθορίσουν το «εγώ» τους σε συνάρτηση με το χώρο, το χρόνο και τους άλλους, μέσα από τις επιδράσεις του οικογενειακού ή του ευρύτερου κοινωνικού περιβάλλοντός τους. Στην ηλικία των δύο ετών, τα περισσότερα παιδιά μπορούν να χρησιμοποιούν σωστά τις λέξεις «μαμά», «μπαμπάς», «αγόρι», «κορίτσι», έχοντας επίγνωση ότι τα άτομα ανήκουν στη μία κατηγορία ή στην άλλη. Ωστόσο, στην ηλικία αυτή δεν κατανοούν ότι το φύλο είναι ένα σταθερό και μόνιμο στοιχείο της ταυτότητας. Αρχίζουν να συνειδητοποιούν αυτή τη σταθερότητα γύρω στα τέσσερα με πέντε χρόνια.

Βάσει του φύλου τους διαλέγουν τα παιχνίδια που θα παίζουν, τα ρούχα που θα φορούν, αλλά και το χτένισμα που θα κάνουν. Από τη στιγμή που θα κατακτήσουν την έννοια της σταθερότητας του φύλου, η ταυτότητα αυτή θα τα ακολουθεί σε όλη την υπόλοιπη ζωή τους…

Σε κάποιες περιπτώσεις, κατά την ηλικία των τριών έως έξι ετών, τα παιδιά έχουν την τάση να προτιμούν ρούχα και παιχνίδια του αντίθετου φύλου. Συνήθως, αυτό αποτελεί ένα φυσιολογικό πειραματισμό που τα βοηθά να κατανοήσουν το φύλο τους και το φύλο των άλλων, αλλά σύντομα τον εγκαταλείπουν.

Στο παιδί δημιουργούνται προβληματισμοί ή σύγχυση για το φύλο του για διάφορους λόγους, κυρίως όμως όταν υπάρχει έλλειψη γονικού προτύπου του φύλου στο οποίο ανήκει το παιδί –αρσενικό πρότυπο για το αγόρι και θηλυκό για το κορίτσι–, καθώς και της συμπεριφοράς του συγκεκριμένου ρόλου.

Αυτό σημαίνει ότι ο γονιός του ίδιου φύλου μπορεί να είναι παρών στη ζωή της οικογένειας, αλλά να μην ασχολείται με το παιδί του και να μην έχει δημιουργήσει μια ουσιαστική σχέση μαζί του. Επίσης, δείχνει ότι δεν είναι ευχαριστημένος με το «ρόλο» του.

Oι γονείς συνήθως νιώθουν παράξενα, κυρίως με το αγόρι τους που προτιμά κοριτσίστικα παιχνίδια, θεωρούν τον εαυτό τους υπεύθυνο και νιώθουν ντροπή για το παιδί τους.

Πώς θα χειριστείτε το θέμα…

• Αναλογιστείτε πώς ξεκίνησε αυτή η συμπεριφορά του παιδιού. Μήπως κάποια φορά δοκίμασε τα τακούνια της μαμάς και αντιδράσατε με άσχημο τρόπο ή έπαιξε με τις κούκλες της μικρής του αδελφής και ενοχληθήκατε;

Μήπως το παιδί βρήκε έναν πιο όμορφο τρόπο, ώστε να σας κεντρίζει το ενδιαφέρον; Είναι, λοιπόν, προτιμότερο να μην δώσετε σημασία. Στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι μια συνήθεια που εγκαταλείπεται.

• Καλό είναι να του εξηγήσει η μητέρα με ηρεμία ότι δεν θέλει να της «πειράζει» κανείς τα ρούχα ή τα προσωπικά της αντικείμενα• όσο για τις κούκλες, μην σχολιάσετε.

• Nα ενισχυθεί η επικοινωνία του αγοριού με τον πατέρα του. H συστηματική ενασχόληση του πατέρα με το αγόρι, καθώς και η ανάπτυξη κοινών δραστηριοτήτων θα βοηθήσουν το αγόρι να ταυτιστεί μαζί του

• Να δημιουργήσετε τις προϋποθέσεις, ώστε να κάνει το παιδί σας παρέα κυρίως με συνομήλικα αγόρια.

• Aν εξακολουθούν οι προβληματισμοί σας, ίσως η βοήθεια από κάποιον ψυχολόγο να σας δώσει διεξόδους.

akappatou.gr

 

Παιδική ηλικία

Πόσο σημαντικό είναι να έχει το παιδί μου φίλους; Συμβουλεύει η ψυχολόγος παιδοψυχολόγος Αλεξάνδρα Καππάτου

Αναμφίβολα είναι απαραίτητο τα παιδιά να έχουν έναν ή περισσότερους φίλους, προκειμένου να παίζουν μαζί, να ψυχαγωγούνται, αλλά και να μοιράζονται τυχόν προβλήματα που αντιμετωπίζουν.

Η δύναμης της φιλίας:

• Κάνοντας παρέα με αγόρια και κορίτσια της ηλικίας του, το παιδί μαθαίνει πώς να πλησιάζει τους άλλους, πώς να το υπολογίζουν οι φίλοι, πώς να συνεργάζεται, αλλά και πώς να επιλύει από κοινού προβλήματα που αντιμετωπίζει.

• Μαθαίνει να σταθμίζει τις δυνάμεις του. Τα παιδιά είναι διαρκώς ανταγωνιστικά: Ποιος τρέχει πιο γρήγορα; Ποιος φτιάχνει πρώτος το παζλ;

• Κάνοντας φίλους, το παιδί νιώθει ασφάλεια.

• Το γεγονός ότι ανήκει σε μία ομάδα ομοίων του, του δίνει την απαραίτητη σιγουριά να γίνεται όλο και πιο αυτόνομο και αποφασιστικό.

• Φυσικά, η φιλία δεν έχει την ίδια σημασία σε όλες τις ηλικίες. Η ανάγκη όμως να ενώνονται με τους ομοίους τους είναι έμφυτη στους ανθρώπους από την στιγμή που γεννιούνται και σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους.

Τι μπορείτε να κάνετε;

• Προσπαθήστε να το ενθαρρύνετε από νωρίς να κάνει φίλους και δημιουργείτε τις κατάλληλες συνθήκες για να το επιτύχει.

• Να του δίνετε ευκαιρίες προκειμένου να συναντά τους φίλους του. Καλό είναι να το πηγαίνετε σε χώρους-παιδικές χαρές, παιδότοπους, πισίνες-όπου θα έχει τη δυνατότητα να αναπτύσσει σχέσεις με συνομηλίκους.

• Να σέβεστε το χαρακτήρα του και τις ιδιαιτερότητές του, να μην το συγκρίνετε με άλλα παιδιά που είναι πιο κοινωνικά ούτε να το πιέζετε να δημιουργήσει φιλίες, αν το ίδιο δε θέλει.

• Να δέχεστε τους φίλους του στο σπίτι σας και να τους επιτρέπετε να παίζουν, με την προυπόθεση ότι θα σέβονται τους κανόνες του σπιτιού σας.

akappatou.gr

 

Παιδική ηλικία

Το παιδί σας σας έχει φέρει σε δύσκολη θέση με τη συμπεριφορά του δεκάδες φορές. Δε χαιρετάει κανέναν, ενώ μιλάτε σας κλείνει το στόμα και υπάρχουν φορές που εκφράζεται με άσχημα λόγια. Αναρωτιέστε πώς θα του μάθετε να είναι ευγενικό;

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος και συγγραφέας αρκετών βιβλίων μεταξύ των οποίων τα "Οι γονείς κάνουν τη διαφορά" και "Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά" κυρία Αλεξάνδρα Καππάτου συμβουλεύει.

Η εκμάθηση των καλών τρόπων στη συμπεριφορά αποτελεί μέρος της διαπαιδαγώγησής του. Το παιδί θα τους κατακτήσει σταδιακά, ακολουθώντας κυρίως το δικό σας παράδειγμα.

Είναι ανώφελο όμως να περιμένετε από αυτό να είναι ευγενικό, εάν εσείς χρησιμοποιείτε άσχημες εκφράσεις στους καβγάδες σας. Δε μπορείτε να απαιτείτε, για παράδειγμα, να χρησιμοποιεί τα μαχαιροπίρουνα, εάν εσείς τρώτε με τα χέρια, ή να τακτοποιεί τα πράγματά του, εάν εσείς είσαστε ακατάστατη.

Να είσαστε σταθεροί στη συμπεριφορά σας.

Να έχετε λογικές προσδοκίες από το παιδί, οι οποίες να συμβαδίζουν με την ηλικία του.

Να το επαινείτε όταν συμπεριφέρεται με ευγένεια και τρυφερότητα.

Να αποφεύγετε να το φέρνετε σε δύσκολη θέση, πχ λέγοντάς του "απάντησε στον κύριο" ή να του ασκείτε κριτική τύπου "κοίτα το κοριτσάκι πόσο όμορφα μιλά".

Ακόμα κι αν δε συμπεριφέρεται όπως θα θέλατε αποφύγετε τις παρατηρήσεις. Ας του θυμίσετε μόνο ότι είσαστε βέβαιη πως μπορεί και το ίδιο να είναι ευγενικό όπως όλοι οι άλλοι. Ένας πρακτικός και έξυπνος τρόπος με τον οποίο μπορείτε να περάσετε τους κανόνες της καλής συμπεριφοράς είναι το παιχνίδι. Υποδυόμενοι διάφορους ρόλους, που απαιτούν συγκεκριμένες κοινωνικές δεξιότητες εφαρμόζετε πρακτικά την καλή συμπεριφορά αλλά και ενθαρρύνετε το συνεσταλμένο παιδί, ώστε σε ανάλογες συνθήκες να ανταποκρίνεται με τον κατάλληλο τρόπο.

Αν το παιδί είναι επιθετικό ή δεν υπακούει και κατά συνέπεια δε μπορεί να συνεργαστεί ώστε να εφαρμόσει τους κανόνες καλής συμπεριφοράς, αναλογιστείτε τη στάση σας απέναντί του. Επιμένετε να κάνετε διαρκώς παρατηρήσεις; Μήπως το μαλώνετε και άθελά σας ενισχύετε την αρνητική συμπεριφορά του; Είναι απαραίτητο να βρείτε άλλους τρόπους θετικής επικοινωνίας μαζί του. Σε αυτή την περίπτωση η βοήθεια ενός ειδικού θα ήταν χρήσιμη.

akappatou.gr

 

Παιδική ηλικία

Ολοένα πιο συχνά οι ειδικοί μιλούν για επιδημία...παχυσαρκίας που πλήττει τους μικρούς κατοίκους των ανεπτυγμένων χωρών. Η χώρα μας, δε, φιγουράρει σταθερά μέσα στις πρώτες θέσεις των χωρών εκείνων που μεγαλώνουν...παχουλά παιδιά - τα ελληνόπουλα έχουν ανακηρυχθει επανειλλημένως ως τα υπέρβαρα ή παχύσαρκα παιδιά της Ευρώπης.

Οι λόγοι είναι πλέον προφανείς στους περισσότερους εξ ημών. Οι συνθήκες ζωής έχουν αλλάξει σημαντικά τα τελευταία χρόνια για μεγάλους και μικρούς. Τα παιδιά ξοδεύουν πια λιγότερη ενέργεια - παίζουν συνήθως μες στο σπίτι, οπότε οι κινήσεις τους είναι πιο περιορισμένες. Δεν περπατούν αρκετά όπως άλλωστε και οι γονείς τους - το αυτοκίνητο έχει γίνει συνώνυμο της κίνησης για πολλούς. Προτιμούν να βλέπουν με τις ώρες τηλεόραση ή να ασχολούνται με το κομπιούτερ. Kαι την ίδια στιγμή, οι ευκαιρίες για γρήγορο και φτηνό φαγητό είναι πάρα πολλές. Όπου και να στρέψουν το βλέμμα τους, υπάρχει κάποιο φαστ φουντ, κάποια πιτσαρία, κάποιο μαγαζί με νόστιμα σνακ υψηλής θερμιδικής περιεκτικότητας.

O συνδυασμός της μειωμένης ενεργητικότητας και της εύκολης πρόσβασης σε φαγητό οποιαδήποτε στιγμή, εντός η εκτός σπιτιού, οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην ανάπτυξη της παχυσαρκίας -και στα προβλήματα υγείας που αυτή συνεπάγεται.

Εξ απαλών ονύχων παχύσαρκα

Μελέτες έχουν δείξει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις η παχυσαρκία εμφανίζεται νωρίς, μέσα στα ένα δυο πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού. Σε άλλες περιπτώσεις εμφανίζεται επίσης γύρω στην ηλικία των 6-7, δηλαδή με την έναρξη της σχολικής ζωής του παιδιού, ενώ άλλο κομβικό σημείο για την παχυσαρκία είναι η είσοδος στην εφηβεία. Πάντως τα ερευνητικά στοιχεία είναι αμείλικτα: το 30% των παχύσαρκων παιδιών θα εξακολουθήσουν να είναι παχύσαρκα και στην ενήλικη ζωή τους.

Πολλοί γονείς, ωστόσο, δεν αντιλαμβάνονται ότι υπάρχει πρόβλημα, τουλάχιστον στα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού. Ένα ροδαλό, παχουλό μωρό σχεδόν πάντα προσελκύει χάδια και τρυφερά τσιμπήματα στις πτυχώσεις του δέρματός του, ενώ κι ένα στρουμπουλό παιδάκι με μαγουλάκια αντιμετωπίζεται με συγκατάβαση και τη βεβαιότητα ότι θα μεγαλώσει και θα...ψηλώσει.

Τα πρωτεία στη στρεβλή αυτή αντίληψη για το τι είναι παχυσαρκία και τι όχι διεκδικούν οι Ελληνίδες μάνες. Σύμφωνα με μελέτη του Γεωπονικού Πανεπιστημίου, η μητέρα μπορεί να έχει διαστρεβλωμένη αντίληψη για το βάρος του παιδιού της σε ποσοστό που φτάνει το 40%. Με απλά λόγια, είναι πιθανό να μη «βλέπει» ότι το παιδί είναι υπέρβαρο ή παχύσαρκο και ως εκ τούτου να μη ζητάει και βοήθεια από κάποιον ειδικό για την αντιμετώπιση του προβλήματος ενώ για την αλλαγή της διατροφής του ούτε λόγος να γίνεται.

Επιπλέον, σύμφωνα με την ίδια μελέτη, σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη ή τον περιορισμό της παχυσαρκίας έχει το επάγγελμα της μητέρας: οι δημόσιες υπάλληλοι και οι νοικοκυρές αφιερώνουν περισσότερο χρόνο και φροντίδα στη διατροφή του παιδιού τους, με καλύτερα για τα κιλά του και την υγεία του αποτελέσματα, ενώ τα παιδιά των ιδιωτικών υπαλλήλων τείνουν να είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα.

Μεγάλο μερίδιο ευθύνης στην εκτίναξη της παιδικής ζυγαριάς ανήκει και στις γιαγιάδες οι οποίες στο πλαίσιο της αδυναμίας που έχουν στα εγγόνια τους τα κακομαθαίνουν και στο φαγητό - από το κλασικό ''τι θέλεις να σου φτιάξω να φας;'' που ρωτάνε το παιδί αν εκείνο αρνηθεί να φάει πχ φασολάκια ή φακές, μέχρι την προσφορά κάθε πιθανής ποικιλίας μπισκότου που υπάρχει στο σούπερ μάρκετ.

Υπό τις συνθήκες αυτές το πάχος στο παιδί εγκαθίσταται σταδιακά κι αθόρυβα και παραμένει για μεγάλο διάστημα χωρίς να γίνεται επαρκώς αντιληπτό από το περιβάλλον ως πρόβλημα. Συνήθως το θέμα των κιλών του παιδιού ανακύπτει ως πρόβλημα κατά την έναρξη της σχολικής ζωής του.

Πως αισθάνεται το παχύσαρκο παιδί

Το παιδί μπορεί ή μαθαίνει να χρησιμοποιεί το πάχος του ως σύμβολο δύναμης και διεκδίκησης. Παράλληλα, αποφεύγει έμμεσα άβολες καταστάσεις όπως ανταγωνισμό κι επιθετικότητα. Ταυτόχρονα, όμως τα περιττά κιλά δημιουργούν σύμπλεγμα κατωτερότητας αφού το παιδί συχνά γίνεται θύμα χλευασμού ή προσβλητικών σχολίων. Επίσης, το παχύσαρκο παιδί είναι συνήθως δυσκίνητο, θεωρείται ράθυμο, τεμπέλικο, αργό και αντιμετωπίζει προβλήματα στο σχολικό και όχι μόνο περιβάλλον του, εισπράττοντας πειράγματα, κοροιδίες, χλευασμούς. Ουσιαστικά το παιδί εγκλωβίζεται σε φαύλο κύκλο - το φαγητό και το σνακ αποτελούν για αυτό έναν τρόπο προσαρμογής στις δυσκολίες της καθημερινότητας που του προκαλεί το πάχος.

Οι κίνδυνοι για την υγεία

Tα παχύσαρκα παιδιά διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να παρουσιάσουν πληθώρα ασθενειών κατά την ενηλικίωσή τους, όπως διαβήτη τύπου 2, καρδιαγγειακά νοσήματα, μεταβολικό σύνδρομο, αρτηριακή υπέρταση, υπνική άπνοια, αύξηση χοληστερίνης ή τριγλυκεριδίων. Aυτό όμως που δεν έχει ξεκαθαριστεί ακόμα είναι αν διατρέχουν αυτούς τους κινδύνους επειδή κερδίζουν περισσότερο βάρος όταν γίνουν ενήλικοι, οπότε επιβαρύνεται η υγεία τους ή αν κάτι στην παιδική παχυσαρκία τα καθιστά πιο ευάλωτα σε αυτού του είδους τα νοσήματα.

10 συν 1 βήματα για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας

-''Δείτε'' το παιδί χωρίς να φοράτε τα γυαλιά της...μαμάς, εκείνα με τα οποία στρογγυλεύουν και αμβλύνονται συνήθως όλα τα προβλήματα είτε αφορούν τη συμπεριφορά του, το σώμα του κοκ. Ένα παιδί που χρειάζεται μεγαλύτερα ρούχα πολύ νωρίτερα από εκείνα που αντιστοιχούν στην ηλικία του, ένα κακώς εννοούμενο ''ανεπτυγμένο'' παιδί, ένα παιδί με εμμονή στο φαγητό, σύντομα θα έχει προβλήματα υγείας αλλά και ψυχολογικά προβλήματα, λόγω της κοροιδίας, της απόρριψης, της χλεύης. Σχεδόν ποτέ τα κιλά που περισσεύουν σε ένα παιδί δεν θα γίνουν... μπόι όπως λατρεύουν να λένε οι Ελληνίδες γιαγιάδες και μάνες.

-Συμβουλευτείτε καταρχήν τον παιδίατρο σας που προφανώς μπορεί να εκτιμήσει το μέγεθος του προβλήματος και να σας παραπέμψει εφόσον το κρίνει αναγκαίο σε ειδικό

-Διαμορφώστε με τη βοήθεια και των ειδικών πρόγραμμα διατροφής κατάλληλο για το παιδί σας. Οι δίαιτες δεν ενδείκνυνται για τα παιδιά, όσο ισορροπημένες κι αν σας φαίνονται, όσο πετυχημένες κι αν χαρακτηρίζονται. Ένα παιδί χρειάζεται να λαμβάνει όλα τα αναγκαία θρεπτικά συστατικά μέσα για την ανάπτυξή του μέσα από τις τροφές σε κανονικές ποσότητες και σε συχνά γεύματα

-Καταγράψτε τις ''αρνητικές'' συνήθειες του παιδιού, πχ σημειώνοντας ποια ανθυγιεινά φαγητά προτιμά, καθε ποτε τρώει, αν καταφεύγει στην κουζίνα κάθε φορά που πιέζεται από το διάβασμα ή αν τρώει περισσότερο όταν βλέπει τηλεόραση. Έχετε κάνει με αυτόν τον τρόπο ένα σημαντικό βήμα αποκωδικοποιώντας τη διατροφική συμπεριφορά του παιδιού και τις ανάγκες που προσπαθεί να καλύψει μέσα από το φαγητό

-Αποδεχτείτε τον δικό σας μείζονα ρόλο σε αυτή τη διαδικασία. Ως γονείς οφείλετε να δίνετε οι ίδιοι το θετικό παράδειγμα γενικώς αλλά και στο τραπέζι εν προκειμένω, οπότε ο ρόλος σας είναι πολύ σημαντικός στην υιοθέτηση και την απόκτηση σωστών διατροφικών συνηθειών

-Καθιερώστε το οικογενειακό τραπέζι όσο πιο συχνά γίνεται. Πιθανόν καταρχάς να ακούγεται ανέφικτο με τους φρενήρεις και ασφυκτικούς ρυθμούς εργασίας που ακολουθείτε, αλλά το οφείλετε στο παιδί και σε σας να προσπαθήσετε. Ακόμη κι αν λείπετε αρκετά από το σπίτι, να ενημερώνετε όσους φροντίζουν το παιδί να ακολουθούν σταθερό πρόγραμμα στις ώρες φαγητού καθώς και για τα υγιεινά σνακ που πρέπει να του δίνουν

-Έχετε υπόψη σας ότι όσο πιο μικρό είναι το παιδί τόσο πιο ευκολότερη θα είναι και η αντιμετώπιση της παχυσαρκίας. Ένα παιδί νεαρής σχολικής ηλικίας μπορεί να καθοδηγηθεί πιο ευκολα στη σωστή διατροφή και την άσκηση από έναν εξ ορισμού αντιδραστικό έφηβο

-Εξηγήστε στο παιδί γιατί και πώς θέλετε να το βοηθήσετε. Μιλήστε του για τα προβλήματα και τις επιπτώσεις που έχουν τα παραπανίσια κιλά και περιγράψτε του τα βήματα που θα ακολουθήσει με τη στήριξή σας ώστε να αισθάνεται καλά με το σώμα του και την υγεία του

-Δώστε χρόνο στο παιδί -πρόκειται για μια αλλαγή στη ζωή του. Και να θυμάστε ότι καμία αλλαγή ούτε στη διατροφή ούτε σε άλλα θέματα της ζωής του μπορεί να γίνει απότομα, καταπιεστικά, με τιμωρία ή με δωροδοκία

-Ενθαρρύνετε το παιδί ώστε εκτός από τις αλλαγές στη διατροφή να αποκτήσει και νέες συνήθειες, όπως να ασχοληθεί με ένα άθλημα της επιλογής του, να περιορίσει το χρόνο της τηλεόρασης ή του ηλεκτρονικού υπολογιστή έστω και μερικά λεπτά καθε μέρα, να ξεκινήσει ένα χόμπι όπως πχ μουσική που θα του αποσπάσει την προσοχή από τις εντός οικίας δραστηριότητες και το φαγητό

-Ζητήστε τη συνδρομή των γιαγιάδων και παππούδων στην προσπάθειά σας. Εξηγήστε τους γιατί το παιδί πρέπει να χάσει κιλά δίνοντας έμφαση στο θέμα της υγείας και κάντε τους συμμάχους στον πόλεμο της ζυγαριάς. Ο ρόλος τους μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμος δεδομένης της ιδιαίτερης και τρυφερής σχέσης που αναπτύσσουν συνήθως με το παιδί

akappatou.gr

Παιδική ηλικία

Ένας πατέρας γυρίζει στο σπίτι του από την εργασία, αργά το βράδυ, κουρασμένος και εκνευρισμένος, και βρίσκει τον γιο του να τον περιμένει στην πόρτα.

- Μπαμπά, μπορώ να σε ρωτήσω κάτι;
- Και βέβαια! Τι θέλεις;
- Μπαμπά, πόσα χρήματα κερδίζεις απ' τη δουλειά σου μέσα σε μία ώρα;
- Αυτό δεν είναι δική σου δουλειά. Γιατί ρωτάς ένα τέτοιο πράγμα;
- Θέλω να ξέρω. Σε παρακαλώ πες μου: πόσα χρήματα κερδίζεις μέσα σε μια ώρα;
- Εάν πρέπει να ξέρεις, κερδίζω 50€ την ώρα.
- Ωχ! Μπαμπά σε παρακαλώ μπορείς να μου δανείσεις 25€;
- Για να αγοράσεις ένα ανόητο παιχνίδι ή κάποιες άλλες αηδίες; Να πας κατ' ευθείαν στο δωμάτιό σου. Δεν εργάζομαι σκληρά καθημερινά για τέτοιες παιδαριώδεις επιπολαιότητες.

Το μικρό παιδί πήγε ήσυχα στο δωμάτιό του και έκλεισε την πόρτα. Ο πατέρας κάθισε σκεπτόμενος την ερώτηση του παιδιού και, όσο το σκεπτόταν, τόσο νευρίαζε περισσότερο:

«Πώς τόλμησε να υποβάλει τέτοια ερώτηση μόνο και μόνο για να μου ζητήσει κάποια χρήματα;» Μετά από ώρα άρχισε να σκέφτεται πιο ψύχραιμα:

«Ίσως να υπάρχει κάτι που θα πρέπει πραγματικά να αγοράσει ο γιος μου με τα 25€ που μου ζήτησε.

Άλλωστε δεν μου ζητάει χρήματα συχνά».

Πηγαίνει στο δωμάτιο του παιδιού, ανοίγει την πόρτα και τον ρωτάει:
- Κοιμάσαι γιε μου;
- Όχι, μπαμπά, δεν κοιμάμαι!
- Σκέφτηκα πως ίσως ήμουν σκληρός και απότομος μαζί σου νωρίτερα. Ήταν μια δύσκολη ημέρα και έβγαλα όλη την κούραση και το άγχος μου σε σένα. Ορίστε τα 25€ που μου ζήτησες!

Το παιδί έτρεξε κατ' ευθείαν επάνω του χαμογελώντας, τον αγκάλιασε και του είπε:
- Σε ευχαριστώ μπαμπά! Κατόπιν επιστρέφει στο κρεβάτι του, σηκώνει το μαξιλάρι του, βγάζει από κάτω κάποια τσαλακωμένα χρήματα κι αρχίζει να τα μετράει. Ο πατέρας, βλέποντας πως το παιδί του είχε ήδη αρκετά χρήματα, νευριάζει και πάλι:
- "Γιατί θέλεις περισσότερα χρήματα εφόσον έχεις ήδη αρκετά;", του λέει επιτιμητικά.
- "Επειδή δεν είχα αρκετά! Τώρα, όμως, έχω!"
Και πριν προλάβει ο πατέρας να ξεσπάσει, πάλι, επιτιμώντας τον γιο του για την πλεονεξία του, τον ακούει να του λέει:
- Μπαμπά, τώρα έχω 50€! Δηλαδή μπορώ να αγοράσω μια ώρα από τον χρόνο σου! Μπορείς, σε παρακαλώ, να έρθεις νωρίς στο σπίτι, αύριο το βράδυ; Θα ήθελα πολύ να φάμε μαζί!

enfo.gr

Παιδική ηλικία

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος και συγγραφέας κ. Αλεξάνδρα Καππάτου συμβουλεύει
Σίγουρα δεν είναι ό,τι καλύτερο για ένα παιδί να βιώσει το διαζύγιο των γονιών του ωστόσο είναι πολύ καλύτερο από το να ζει σε ένα σπίτι με εντάσεις. Αναρωτιέστε τι πρέπει να κάνετε ώστε να είναι όσο το δυνατό πιο ανώδυνο το διαζύγιο για το παιδί σας; Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος και συγγραφέας αρκετών βιβλίων μεταξύ των οποίων τα "Οι γονείς κάνουν τη διαφορά", "Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά", "Οι γονείς χωρίζουν" και "Παιδιά στην εφηβεία, γονείς σε κρίση", κυρία Αλεξάνδρα Καππάτου συμβουλεύει.

Τι θέλουν τα παιδιά…

Να τους πείτε την αλήθεια για το διαζύγιό σας με απλές εξηγήσεις ανάλογες της ηλικίας τους.

Να τα προστατεύσετε από το "γονεϊκό πόλεμο".

Να τα προτρέπετε να αναπτύξουν και να διατηρήσουν ανεξάρτητη σχέση με τον κάθε γονιό.

Να τα καθησυχάζετε ότι δεν είναι υπεύθυνα για το διαζύγιο.

Να τηρεί ο κάθε γονιός αυτά που έχει δεσμευθεί ως προς το χρόνο που θα περνά μαζί τους.

Να τα αγαπάτε, να είστε υπομονετικοί μαζί τους, να τα καταλαβαίνετε, να τα συμβουλεύετε και να τους θέτετε όρια.

Να τα κάνετε να νιώθουν την άνεση να εκδηλώνουν τα συναισθήματα της αγάπης και της τρυφερότητας προς τον κάθε γονιό τους χωρίς να δυσφορεί ο άλλος.

Να έχουν προσωπικό χώρο στο σπίτι του γονιού που έφυγε, ώστε να κοιμούνται κάποια βράδια εκεί και να φυλάσσουν τα πράγματά τους.

Να υποστηρίζονται οικονομικά και από τους δύο γονείς τους.

Τι δε θέλουν τα παιδιά…

Να τα υποχρεώνετε να πάρουν το μέρος του ενός γονιού προκειμένου να τον υπερασπιστούν ή να τιμωρήσουν τον άλλο γονιό.

Να τους λέτε δυσάρεστες λεπτομέρειες για τη δικαστική διαμάχη στην οποία έχετε εμπλακεί.

Να τα κάνετε να αισθάνονται ένοχα επειδή αγαπούν και τους δύο γονείς τους.

Να παίρνει ο ένας γονιός αποφάσεις που αφορούν το δικαίωμα των παιδιών να επισκέπτονται τον άλλο γονιό.

Να χρησιμοποιούνται ως ταχυδρόμοι μηνυμάτων ή ως κατάσκοποι μεταξύ των γονιών τους.

Να απαιτείτε να κρατούν μυστικά από τον άλλο γονιό

akappatou.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή