Το εμβληματικό έργο του Λόρκα τυγχάνει μιας λυρικής διασκευής, σε μια από τις πιο αφοπλιστικά όμορφες ταινίες της χρονιάς.
Ο γάμος είναι ένα ορόσημο στη ζωή ενός ανθρώπου, αλλά και στον τρόπο που αντιλαμβάνονται οι κοινωνίες την πορεία του καθενός μέσα σε αυτές. Και είναι μια σημαντική στιγμή όχι μονάχα για τους δύο εμπλεκόμενους, αλλά και για όλους όσοι βρίσκονται στον περίγυρο, με πρώτους και καλύτερους του κοντινούς συγγενείς. Κάτω από αυτό το πρίσμα, ο γάμος είναι ένα μια πολύ ενδιαφέρουσα πυξίδα για να παρακολουθήσεις την ίδια την εξέλιξη της ζωής. Είναι ακριβώς εκείνο το σημείο που οδηγεί στην οριστική και αμετάκλητη ενηλικίωση του ανθρώπου, ο οποίος στη συνέχεια δείχνει αφοσιωμένος στη συζυγική του στέγη και στη δημιουργία οικογένειας, με τους γονείς του ζευγαριού που κάποτε βρίσκονταν σε αυτή τη θέση να περιμένουν τώρα εγγόνια. Έτσι λειτουργούν οι περισσότεροι γάμοι και σε αυτούς τους κανόνες στηρίζεται και ο «Ματωμένος γάμος» του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα.

Είναι το πιο γνωστό έργο του κορυφαίου Ισπανού δραματουργού, το οποίο προσεγγίζει νατουραλιστικά ένα γάμο, με όλη τη δράση να αφιερώνεται στην τελετή. Και αφού μέσα από τη δομή του αντλεί πρωταρχικά θέματα όπως η φύση, ο χρόνος, η επιλογή και η μοίρα, τα αναμιγνύει σε ένα εκρηκτικό πακέτο οριακών καταστάσεων και ακραίων συναισθημάτων, με τις συνέπειες να είναι ανυπολόγιστες για όλους τους συμμετέχοντες.
Έχουμε να κάνουμε με ένα διαχρονικό κείμενο της ισπανικής λογοτεχνίας, το οποίο ποτέ δε χάνει την αίγλη του και συνεχίζει να απασχολεί το κοινό σε κάθε μορφή ή εκδοχή. Η πιο πρόσφατη απόπειρα μεταφοράς του κόσμου του Λόρκα έρχεται λοιπόν από τον ισπανικό κινηματογράφο και πιο συγκεκριμένα από την Πάουλα Ορτίθ, η οποία το 2012 ήταν υποψήφια για Βραβείο Γκόγια Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη, για την ταινία «De Tu Ventana a La Mía» και φαίνεται πως αρχίζει και δικαιώνει τις προσδοκίες.

Η πλοκή του «Ματωμένου γάμου» σας είναι πιθανότερα γνωστή. Αν όχι, αυτό που πρέπει να ξέρετε είναι πως περιστρέφεται γύρω από τρία άτομα. Ο Λεονάρντο, η Νύφη και ο Γαμπρός είναι αχώριστη παρέα από μικρά παιδιά, αλλά ανάμεσα στον Λεονάρντο και τη Νύφη υπάρχει ένας παθιασμένος έρωτας, ο οποίος όμως ποτέ δεν εκπληρώνεται.

 

Ο Λεονάρντο θα παντρευτεί κάποια άλλη γυναίκα με την οποία θα κάνει παιδιά και η Νύφη θα παντρευτεί τον Γαμπρό στη μέση της Λευκής Ερήμου, όπου και ζει με τον πατέρα της. Την ημέρα της τελετής, στην πόρτα της θα εμφανιστεί μια γριά ζητιάνα, δίνοντάς της δύο γυάλινα στιλέτα, προειδοποιώντας την να μην παντρευτεί αυτόν που δεν αγαπά. Παρόλα αυτά, θα παρακούσει τη συμβουλή της και τη νύχτα του γάμου θα κλεφτεί με τον Λεονάρντο, με απρόβλεπτες συνέπειες και για τους τρεις.

Η Ορτίθ αντιμετωπίζει με λυρισμό το εμβληματικό έργο του Λόρκα. Διατηρεί την ποιητικότητα της γλώσσας και τη διανθίζει με πανέμορφες εικόνες, οι οποίες μαγνητίζουν το βλέμμα και δικαιολογούν το βραβείο Γκόγια Καλύτερης Φωτογραφίας (του Μιγκέλ Άνχελ Αμοέντο). Όσον αφορά το οπτικό κομμάτι, η θερμή χρωματική παλέτα που έχει επιλεχθεί αντικατοπτρίζει με ακρίβεια το όραμα του Λόρκα και όσο αναδεικνύει τα ζεστά ισπανικά τοπία, άλλο τόσο μας προϊδεάζει απειλητικά για ό,τι πρόκειται να ακολουθήσει, σε συνδυασμό με την ατμοσφαιρική μουσική επένδυση του Σιγκέρου Ουμεμπαγιάσι (δημιουργού του κλασικού πια «Yumeji’s Theme» της «Ερωτικής επιθυμίας»).

Ως επέκταση της πανέμορφης φωτογραφίας θα πρέπει να θεωρούμε το κάστινγκ. Οι ηθοποιοί αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα του εικαστικού καμβά και για αυτό το λόγο όλοι τους είναι τρομερά αψεγάδιαστοι και ποθητοί. Ξεχωρίζει η Ίνμα Κουέστα στο ρόλο της Νύφης, αφού εκτός από την εντυπωσιακή ομορφιά της, καταφέρνει να αποδώσει τα οριακά διλήμματα του χαρακτήρα της, τα οποία εξελίσσονται σε ζωής ή θανάτου. Η κορυφαία ερμηνεία της ταινίας έρχεται ωστόσο από την εξαιρετική Λουίσα Γκαβάσα στο ρόλο της μητέρας του Γαμπρού. Δίνει όλο το συναισθηματικό βάθος στην πλοκή και το τελικό αποτέλεσμα εύκολα θα μπορούσε να μείνει σε ένα πανέμορφο περιτύλιγμα δίχως την παρουσία της.

Ακόμη και ΑΝ γνωρίζετε απ’ έξω και ανακατωτά τον «Ματωμένο γάμο» του Λόρκα, η ταινία της Πάουλα Ορτίθ έχει πολλά να σας προσφέρει και θα αγαπήσετε την ελεύθερη διασκευή που πραγματοποιεί. Αν πάλι αυτή είναι η πρώτη σας επαφή με το έργο, τότε είναι μια πολύ καλή εισαγωγή στην ανδαλουσιανή εκδοχή του «Ρωμαίου και της Ιουλιέτας» (όπως έχει χαρακτηριστεί το κείμενο), τονίζοντας όχι μόνο τις αρετές του Λόρκα ως συγγραφέα, αλλά και του ίδιου του ισπανικού σινεμά. Αυτός ο «Ματωμένος γάμος» είναι μια ταινία που ο φυσικός της χώρος είναι το σινεμά και αξίζει να τη δείτε σε αυτόν.


Γιάννης Μόσχος
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.