Σεπτεμβρίου 18, 2019

Κινηματογράφος

Κάνοντας πρεμιέρα στο τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα του περσινού Φεστιβάλ Κανών, όπως και το «Μέλι» (2013), η πρώτη ταινία της ελληνικής καταγωγής ηθοποιού και σκηνοθέτιδας Βαλέρια Γκολίνο, το «Euforia» βρίσκει ακόμη έναν νεαρό ήρωα αντιμέτωπο με το θέμα του θανάτου (των άλλων).

Εκεί ήταν η Ιρένε, η οποία βοηθούσε ανθρώπους που βρίσκονταν στο τελευταίο στάδιο της ζωής τους να «αποχωρήσουν» αξιοπρεπώς, ενώ εδώ είναι ο Ματέο, ένας πλούσιος και ανέμελος επιχειρηματίας με άστατη σεξουαλική ζωή, ο οποίος μαθαίνει πως ο αδερφός του Έτορε έχει μη εγχειρήσιμο όγκο στον εγκέφαλο και λίγους μήνες ζωής.

Αν και οι δυο τους μοιράζονται ελάχιστα κοινά, αποφασίζει να πάρει πάνω του την υπόθεση και να μην πει την πικρή αλήθεια σε κανέναν. Μεταφέρει τον αδερφό του, ο οποίος βρίσκεται σε διάσταση από τη σύζυγό του, στο δικό του απλόχωρο και πολυτελές διαμέρισμα, αναλαμβάνει να πληρώσει όλα τα έξοδα και φροντίζει να μείνει δίπλα του μέχρι το τέλος.


Όπως ένας πελάτης της Ιρένε θα αμφισβητήσει την ηθική στάση της και θα της θέσει επώδυνα ερωτήματα ζωής στο «Μέλι», έτσι κι εδώ η συνύπαρξή του με τον Έτορε θα υποχρεώσει τον Ματέο σε μια επανεκτίμηση της μέχρι τώρα συμπεριφοράς του τόσο απέναντι στους άλλους όσο και στον ίδιο του τον εαυτό. Το σενάριο φροντίζει να χρωματίσει ζωηρά τον βασικό ήρωα, ο οποίος είναι γοητευτικός μέσα στις αντιθέσεις, τις παρορμήσεις και την εξωστρεφή καπατσοσύνη του, σπαρακτικός μέσα στη μοναξιά του και αδέξιος στη βαθιά, ουσιαστική επαφή του με τους υπόλοιπους ανθρώπους.

Τον ενσαρκώνει πειστικά ο αεικίνητος Ρικάρντο Σκαμάρτσιο («Παράδεισος στη Δύση», «Loro»), η νευρωτική στάση ζωής του οποίου αναδεικνύεται εντονότερα σε αντιπαράθεση με την εσωστρεφή, σιωπηλή περσόνα του Ετόρε/Βαλέριο Μαστραντρέα, ενός χαρισματικά χαμηλότονου ηθοποιού («Perfetti Sconosciuti», «Η Συνάντηση»).

Χτισμένη πάνω σε ένα τραυματικό παρελθόν, το οποίο βγαίνει σταδιακά στην επιφάνεια και μια φέρνει κοντά τα δύο αδέρφια και μια τα απομακρύνει, η σχέση τους δεν κρύβει στην πραγματικότητα ουσιαστικές δραματικές εκπλήξεις. Η Γκολίνο επικεντρώνεται στην ψυχολογική διάσταση της σύγχρονης έλλειψης επικοινωνίας, διακριτικά όμως γενικεύει την κριτική της σε μια ευρύτερη κοινωνική σφαίρα. Και όπως και στο προηγούμενο φιλμ, προσπερνά τους περισσότερους σκοπέλους του μελοδραματικού θέματός της, ακολουθώντας μια ρεαλιστική εξέλιξη της πλοκής και διατηρώντας συγκρατημένους τους συναισθηματικούς τόνους.


Οι δεύτεροι χαρακτήρες έχουν το χρόνο τους, οι «ανατροπές» δεν εκβιάζονται και αν η πορεία προς το συμφιλιωτικό φινάλε είναι αναμενόμενη, η ζεστή σκηνοθετική ματιά διαθέτει ανθρωπιά και οι δύο πρωταγωνιστές μια συγκινητική ερμηνευτική χημεία.

Ιταλία. 2018. Διάρκεια: 115΄. Διανομή: STRADA FILMS.

Κινηματογράφος

Μυρίζουν εδώ και δεκαετίες- αγιόκλημα και γιασεμί, φέρνουν αναμνήσεις από βραδιές με πανσέληνο κι αστέρια, χαλίκια και ποπ κορν. Διαθέτουν προσωπικότητα, στιλ, φανατικό κοινό και μια ιδιαίτερη, νοσταλγική αισθητική, άρρηκτα συνδεδεμένη με καλοκαίρι και Ελλάδα. Οχι, όσο κι αν μας κολακεύει να το πιστεύουμε, τα θερινά δεν είναι ελληνική αποκλειστικότητα, είναι όμως μέρος μιας τρυφερής, απολαυστικής, νοσταλγικής ιστορίας, γραμμένης με εικόνες Ελλάδας (τη Μελίνα στη Στέλλα και την Αλίκη στο ναυτικό), γλυκό του κουταλιού, γκαζόζες και πατατάκια. Με αφορμή το Athens Open Air Film Festival, το φεστιβάλ θερινού κινηματογράφου που άνοιξε σήμερα (20/6) και θα διαρκέσει όλο το καλοκαίρι στις γειτονιές της Αθήνας, ας ρίξουμε μια ματιά στην υπέροχη, μακρά ιστορία των θερινών κινηματογράφων...

Το καλοκαίρι θα'ρθει στην ταράτσα του Βοξ...
Η ιστορία των θερινών σινεμά στην Ελλάδα ξεκινά στις αρχές του 1900. Η καινοτομία που έγινε συνήθεια άρχισε από πλανόδιους που έστηναν ένα μεγάλο πανί κι έκαναν υπαίθριες προβολές σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. Το κοινό συνεπαρμένο παρακολουθούσε τις ασπρόμαυρες κινούμενες εικόνες που εκτυλίσσονταν κάτω από τον έναστρο ουρανό.

Οι πρώτοι θερινοί κινηματογράφοι ανοίγουν τη δεκαετία του 1910. Μια αυλή ή μια ταράτσα με λίγο χαλίκι, μερικές πλαστικές καρέκλες κι ένα κομμάτι πανί είναι αρκετά για να δημιουργηθούν οι πρώτοι ανοιχτοί χώροι προβολής, που συνδυάζουν το σινεμά με τη νυχτερινή διασκέδαση.

Η τάση που σήμερα έχει επανέλθει στη μόδα -και θέλει τους θερινούς να σερβίρουν ποτά, κοκτέιλ, φαγητά- είχε ξεκινήσει 100 χρόνια πριν, όταν οι πρώτοι θερινοί είχαν δωρεάν είσοδο, όμως υποχρέωναν τους παρευρισκόμενους να αγοράζουν το ποτό τους.

Το εισιτήριο καθιερώνεται δύο δεκαετίες μετά, όταν οι θερινοί έχουν πια εξαπλωθεί για να φτάσουν μεταπολεμικά σε μια αλματώδη ανάπτυξη!

Γενιές Ελλήνων μεγαλώνουν με εικόνες, γεύσεις και μυρωδιές από ποπ κορν και γλυκό βύσσινο, σπιτικό παγωτό και τυρόπιτα, χαλίκι κάτω από τα πόδια και πλαστική καρέκλα μπροστά από μια μεγάλη οθόνη.

Τη δεκαετία του '60, μόνο στην Αθήνα, στον Πειραιά και στα προάστια καταγράφονται 320 θερινοί κινηματογράφοι! Το θερινό σινεμά γίνεται πια η αγαπημένη καλοκαιρινή συνήθεια που φέρνει στο ελληνικό κοινό τη μαγεία από τους παλιούς σταρ και τις βαμπ του Χόλιγουντ, μέχρι τις μεγάλες μορφές του ελληνικού σινεμά και σπουδαίων Ευρωπαίων κινηματογραφιστών.

Το θερινό σινεμά μπαίνει σε κάθε γειτονιά και γίνεται τραγούδι. Το 1978, ο Λουκιανός Κηλαηδόνης κυκλοφορεί το τραγούδι ύμνο των θερινών:

«Είναι κάτι νύχτες με φεγγάρι

μες τα θερινά τα σινεμά

νύχτες που περνούν

που δε θα ξαναρθούν

μ’ αγιόκλημα και γιασεμιά...»

Η νοσταλγία στους στίχους φανερή. Η μεγάλη ακμή των θερινών φτάνει στη λήξη τους, με την εμφάνιση νέων μορφών διασκέδασης τις δεκαετίες του '80 και του '90.

Το 1982, η Χριστιάνα τραγουδά σε στίχους Λίνας Νικολακοπούλου και μουσική Σταμάτη Κραουνάκη, ακόμα ένα νοσταλγικό τραγούδι που αναφέρεται σε μια ολόκληρη εποχή, που στιγματίστηκε από την αγαπημένη συνήθεια των θερινών:

«Το καλοκαίρι θα 'ρθει

Στη ταράτσα του Βοξ

η Μελίνα θα παίζει την Στέλλα.

Ραντεβού θα σου δίνω

στα σκαλιά του Εκράν,

να κοιτάμε τις νύχτες

τη Μανιάνι γκρο-πλαν

καρφωμένη με δέκα σαΐτες...»

Η μεγάλη κρίση πλήττει τα θερινά με την άνοδο της τηλεόρασης (και την εμφάνιση της ιδιωτικής) και της βιντεοκασέτας. Οσο γρήγορα άνοιγαν θερινοί κινηματογράφοι, εξίσου γρήγορα άρχισαν να κλείνουν σε βαθμό να κινδυνέψουν ακόμα και με εξαφάνιση.

Η κρίση των τελευταίων ετών τα έπληξε ακόμα περισσότερο. Οσο κι αν μειώθηκαν, όμως, εξακολουθούν νοσταλγικά να ακολουθούν τον κανόνα (στίχο) της Ελλάδας που αντιστέκεται, της Ελλάδας που επιμένει...

Οσοι πιστεύουν ότι τα θερινά είναι ελληνική «πατέντα» και αποκλειστικότητα, προφανώς κάνουν λάθος. Μπορούμε να ισχυριστούμε ότι στην Ελλάδα έχουν υπάρξει (και συνεχίζουν να υπάρχουν) οι ωραιότεροι θερινοί κινηματογράφοι του κόσμου, όμως ως πρώτος τουλάχιστον στο βιβλίο Γκίνες έχει καταχωριστεί θερινός στην πόλη Μπρουμ της Αυστραλίας, ο οποίος λειτούργησε πρώτη φορά το 1916 στην Chinatown της περιοχής (από την αγάπη μιας οικογένειας Κινέζων στο σινεμά).

Χαρακτηριστικό του ότι όταν σηκωνόταν παλίρροια, κατά τη διάρκεια των προβολών, οι θεατές αναγκάζονταν να σηκώνουν τα πόδια ψηλά για να μη βρέχονται.

Η Αυστραλία είναι μια από τις χώρες που έχουν μεγάλη παράδοση στα θερινά. Μια άλλη είναι η Ταϋλάνδη, όπου παραδοσιακά οργανώνονταν θερινές προβολές -στο παρελθόν πάνω σε πανιά που δένονταν ανάμεσα σε δύο δέντρα, ενώ ιστορία στο θερινό σινεμά έχουν και χώρες όπως το Ιράκ, όπου θεατές συγκεντρώνονταν και περίμεναν υπομονετικά την δύση του ήλιου για να αρχίσει η προβολή...

Η συνήθεια βεβαίως πέρασε και στην Αμερική, μόνο που εκεί απέκτησε ρόδες και μηχανή.

Το υπαίθριο σινεμά των ΗΠΑ συνδυάστηκε με τη μόδα των drive in, τα οποία γνώρισαν μεγάλη ανάπτυξη ιδίως τη δεκαετία του '60.

Τα ομορφότερα θερινά σινεμά του κόσμου
Η Ευρώπη είχε και έχει τα δικά της θερινά, στην Ιταλία, τη Γαλλία, την Ολλανδία, τη Σκωτία ή και την Αυστρία, κάποια εκ των οποίων σήμερα βρίσκονται στα καλύτερα του κόσμου -μαζί βεβαίως με τα δικά μας.

Προ διετίας, το Θησείο είχε αναδειχτεί από το CNN ως ο πιο όμορφος θερινός του κόσμου κυρίως για τη μαγευτική θέα του στην Ακρόπολη. Φέτος, στη λίστα του Guardian με τους 10 καλύτερους θερινούς κινηματογράφους για το 2014, συγκαταλέγονται δύο ελληνικά σινεμά: το Cine Paris στην Πλάκα και το Cine Καμάρι στη Σαντορίνη.

Cine Καμάρι στη Σαντορίνη
Το πρώτο, το οποίο ξεκίνησε να λειτουργεί το 1938, διακρίνεται γα το ατμοσφαιρικό περιβάλλον του στην καρδιά της ιστορικής Πλάκας, ενώ το δεύτερο δίνει στους επισκέπτες την ευκαιρία να απολαύσουν το ποτό τους σε ξαπλώστρα κάτω από τα αστέρια, δίπλα στη μαγευτική θάλασσα του Αιγαίου...

Sala Montjuïc στη Βαρκελώνη
Στη λίστα με τα 10 καλύτερα, υπάρχουν επίσης το Sala Montjuïc (στους κήπους του κάστρου Μοντζουίκ στη Βαρκελώνη), το Pop-up cinema στο Κρομάρτι της Σκωτίας (το οποίο βρίσκεται πάνω σε έναν φάρο), το Locarno on the Lake (ανοιχτό σινεμά με θέα τις χιονισμένες Αλπεις στο Λοκάρνο της Ελβετίας), το Cineteca Bologna (που στήνεται στην κεντρική πλατία της Μπολόνια δίπλα στον Καθεδρικό Ναό), το Moonlight Cinema (στα Γκραν Κανάρια της Ισπανίας), το Sotto le stelle (σε μια αυλή της ιταλικής Βερόνα), το φεστιβάλ θερινού κινηματογράφου της Βιέννης Rathausplatz film festival και το La Villette του Παρισιού (μέσα σε πάρκο στα βορειοανατολικά της γαλλικής πρωτεύουσας).

Γιασεμί και τυρόπιτα, αλμύρα και σουβλάκια
Το παλιότερο θερινό σινεμά στην Αθήνα, που λειτουργεί μέχρι και σήμερα, είναι η Αίγλη στο Ζάππειο, που ξεκίνησε το 1903 με την προβολή της γαλλικής ταινίας, «Δέκα γυναίκες κυνηγούν έναν άντρα». Στα βόρεια προάστια, από τα παλαιότερα θερινά σινεμά είναι η ιστορική Μπομπονιέρα, που ξεκίνησε να λειτουργεί το 1918 στην Κηφισιά.

Οι κάτοικοι του κέντρου σίγουρα γνωρίζουν και το σινεμά Παλάς, που λειτουργεί από το 1925 στην ταράτσα του ομώνυμου χειμερινού σινεμά (σήμα κατατεθέν της περιοχής). Στο Παγκράτι υπάρχει κι άλλο ένα θερινό σινεμά, που σήμερα τραβά τους φίλους του καλού σινεμά. Ο λόγος για την καταπράσινη Οαση (επί της Πρατίνου), που σταθερά για δεκαετίες επιμένει να προβάλλει ταινίες που αγαπούν οι σινεφίλ.

Το «Θησείον», που λειτουργεί από το 1938, ταξιδεύει τους θεατές στον κόσμο παλιών και νέων κινηματογραφικών παραγωγών. Αξίζει να σημειωθεί ότι την πρώτη χρονιά λειτουργίας του, ακριβώς κάτω από την οθόνη υπήρχε ένα ενυδρείο με χρυσόψαρα και κοχύλια!

Στα ομορφότερα αθηναϊκά σινεμά συμπεριλαμβάνεται και το Σινέ Ψυρρή (με ατμόσφαιρα παλιάς Αθήνας, πνιγμένο στα γιασεμιά, με ωραιότατη σαγκρία στο μπαρ), η Αθηναία στο Κολωνάκι (με την ωραιότερη σπιτική τυρόπιτα), τα Εξαρχιώτικα Ριβιέρα και Βοξ (με τα οποία έχουν μεγαλώσει γενιές και γενιές σινεφίλ), ο Ζέφυρος στα Πετράλωνα (σε μια καταπράσινη αυλή) και το Σινέ Φλοίσβος στο Παλαιό Φάληρο (σε κήπο δίπλα στη θάλασσα με ταινίες πρώτης προβολής και τη συνοδεία από φρεσκοψημένα καλαμάκια...).

.thetoc.gr

Κινηματογράφος

Η Ταινιοθήκη της Ελλάδος συνεργάζεται και πάλι με το Φεστιβάλ Αθηνών και στις 28-30 Ιουνίου, παρουσιάζοντας τρεις αποκατεστημένες ταινίες του βωβού κινηματογράφου από τις δεκαετίες του ’20 και του ’30, με συνοδεία ζωντανής μουσικής.

Πιο συγκεκριμένα, στα πλαίσια της φετινής σύμπραξης Ταινιοθήκης και Φεστιβάλ θα παρουσιαστούν:

* Οι Περιπέτειες του Βιλλάρ (1924), κωμωδία του ούγγρου σκηνοθέτη Ζόζεφ Χεπ, ένα ανεκτίμητης αξίας πορτρέτο της ελληνικής πρωτεύουσας στην δεκαετία του ’20, που αποτελεί και την πρώτη σωζόμενη ελληνική ταινία μυθοπλασίας.

* Το Άνθρωποι την Κυριακή (1929-30), μια ταινία – σπουδή πάνω στον ελεύθερο χρόνο, των γερμανών Ρόμπερτ Σίοντμακ (Robert Siodmak), Έντγκαρ Ούλμερ (Edgar G. Ulmer), και Ρόχους Γκλίζε (Rochus Gliese).

Και οι δύο ταινίες θα προβληθούν με ζωντανή μουσική επένδυση από τον συνθέτη Μηνά Αλεξιάδη.

* Τέλος, με ζωντανή μουσική επένδυση από τον Κ. ΒΗΤΑ, θα δούμε την Κοινωνική σαπίλα (1932) του Στέλιου Τατασόπουλου, ταινία-πρόδρομο του νεορεαλισμού στην Ελλάδα, και πρώτο εγχώριο φιλμ κοινωνικής κριτικής, με ρεαλιστικό θέμα και περιβάλλον δράσης την εργατική τάξη, που η προβολή προκάλεσε αντιδράσεις. Η ταινία θεωρούνταν χαμένη μέχρι τα μέσα του 1980, όταν η Ταινιοθήκη της Ελλάδος και ο σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής της Στέλιος Τατασόπουλος ανακάλυψαν διασωθέντα υλικά της. Η πρώτη αποκατάστασή της, σε έγχρωμο ενδιάμεσο αρνητικό, ολοκληρώθηκε και προβλήθηκε το 1989. Το σχέδιο ψηφιακής αποκατάστασης της ταινίας, που θα δούμε στο Φεστιβάλ, πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με την Documenta 14: Learning from Athens, με συνεργάτη τη CINEMATEK και συμπαραγωγό την COSMOTE TV, με την υποστήριξη του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Η νέα αυτή προβολή στο πλαίσιο του Φεστιβάλ θα γίνει και με την υποστήριξη της Cosmote.

Πρόγραμμα προβολών

28 Ιουνίου
Οι περιπέτειες του Βιλλάρ του Ζόζεφ Χεπ

Ζωντανή μουσική επένδυση Μηνάς Αλεξιάδης

29 Ιουνίου
Άνθρωποι την Κυριακή των Robert Siodmak, Edgar G. Ulmer, Rochus Gliese

Ζωντανή μουσική επένδυση Μηνάς Αλεξιάδης

30 Ιουνίου
Κοινωνική σαπίλα του Στέλιου Τατασόπουλου

Ζωντανή μουσική επένδυση Κ. ΒΗΤΑ


Ταυτότητα Εκδήλωσης
Ημερομηνία:28, 29, 30/6
Ώρα 21.00


Ταινιοθήκη της Ελλάδος, Ιερά οδός και Μεγάλου Αλεξάνδρου, Γκάζι

Πληροφορίες / Κρατήσεις:
greekfestival.gr

Κινηματογράφος

«Το μυστήριο του κυρίου Πικ» -Μια ανάλαφρη αστυνομική κομεντί με ανατροπές και σασπένς

Λογοτεχνικές απάτες και μάλιστα εις διπλούν μας επιφυλάσσει αυτή η κινηματογραφική εβδομάδα, μαζί με ένα δυνατό θρίλερ εξ Αργεντινής που διερευνά τα όρια της μητρότητας.

Τo μυστήριο του κύριου Πικ (Le Mystere Henri Pick)

Σκηνοθεσία: Ρεμί Μπεζανσόν

Παίζουν: Φαμπρίς Λουκινί, Καμίλ Κοτέν, Αλίς Αϊσάζ, Χάνα Σιγκούλα

Περίληψη: Σε μια περίεργη βιβλιοθήκη στην καρδιά της Βρετάνης, την «Βιβλιοθήκη των Απορριφθέντων Βιβλίων», μια νεαρή εκδότρια ανακαλύπτει ένα εκπληκτικό χειρόγραφο που αποφασίζει αμέσως να εκδώσει. Το μυθιστόρημα γίνεται μπεστ-σέλερ, αλλά ο συγγραφέας του, ο Ανρί Πικ, ένας ιδιοκτήτης πιτσαρίας, που πέθανε πριν από δύο χρόνια, δεν θα μπορούσε να είχε γράψει τίποτε άλλο πέρα από τη λίστα για τα ψώνια, σύμφωνα με τη χήρα του. Ένας κριτικός λογοτεχνίας αποφασίζει να ερευνήσει την υπόθεση, με την απρόσμενη βοήθεια της κόρης του αινιγματικού Ανρί Πικ.

O Ρεμί Μπεζανσόν («Το Μεγάλο Ταξίδι της Ζαράφα») μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη το ομότιτλο μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Νταβίντ Φενκινός.


Κινηματογράφος

Οι ταινίες που θα δούμε στις αίθουσες την Πέμπτη 2/5
Από Γιάννη Καντέα-Παπαδόπουλο 


Το Πραξικόπημα
Τούρκικη πολιτική δραμεντί. Εμπνευσμένη από πραγματικά γεγονότα, η ταινία διηγείται την ιστορία μίας και μόνο νύχτας, της 22ης Μαΐου, όταν μια ομάδα αξιωματικών του στρατού σχεδιάζει ένα πραξικόπημα στην Άγκυρα ώστε να ανατρέψει την κυβέρνηση.

Teen Spirit
Η Ελ Φάνινγκ και μια pop music εκδοχή του μύθου της Σταχτοπούτας. Μια ντροπαλή έφηβη στη Νήσο Γουάιτ της Αγγλίας, ονειρεύεται να γίνει διάσημη τραγουδίστρια της ποπ μουσικής έτσι ώστε να ξεφύγει από τη μικρή πόλη που ζει και τη διαλυμένη οικογένειά της. Με τη βοήθεια ενός απροσδόκητου μέντορα, θα μπει σε έναν διεθνή διαγωνισμό τραγουδιού που όμως θα δοκιμάσει την εντιμότητα, το ταλέντο και τη φιλοδοξία της.

Αγάπη Είναι
Γαλλικό οικογενειακό δράμα βραβευμένο στη Βενετία. Ένας μεσήλικας πατέρας με δύο έφηβες κόρες αναλαμβάνει την ανατροφή τους όταν η γυναίκα του αποφασίζει να χωρίσουν, χωρίς όμως να τα μπορεί να ανταπεξέλθει στις ευθύνες του και ενώ ελπίζει παράλληλα πως η σύζυγός του θα επιστρέψει.

Ο Κορσικανός
Γαλλικό δραματικό θρίλερ. Ένας νεαρός αστός, πρώην μέλος εθνικιστικής οργάνωσης της Κορσικής, αποφασίζει να επιστρέψει στο νησί μετά το θάνατο ενός φίλου και συμμαχητή του, γνωρίζοντας πως έχει λίγες πιθανότητες να μείνει ζωντανός.

Ο Αξιαγάπητος Κύριος Τροχίδης
Κομεντί βασισμένη σε κόμικς του Σεμπέ («Ο μικρός Νικόλας»). Ένας διάσημος μηχανικός ποδηλάτων, τον οποίο σέβονται όλοι οι συγχωριανοί του, κρύβει ένα μυστικό που κινδυνεύει να αποκαλυφθεί εξαιτίας ενός φωτογράφου: δεν έχει ιδέα πώς να κάνει ποδήλατο.

Σούπα Μόντο
Η κενυάτικη ιστορία μιας… διαφορετικής υπερηρωίδας. Η εννιάχρονη Τζο, η οποία λατρεύει τις ταινίες δράσης, είναι βαριά άρρωστη κι έχει λίγους μήνες ζωής ακόμη. Η μητέρα της προσπαθεί να την προστατεύσει με κάθε τρόπο, αλλά η αδερφή της την παροτρύνει να πιστέψει στις μαγικές ικανότητές της και πείθει το χωριό να τη βοηθήσει να πραγματοποιήσει το όνειρό της.

Η Δεξιά Τσέπη του Ράσου
Μεταφορά της ομότιτλης νουβέλας του Γιάννη Μακριδάκη. Τη νύχτα που πεθαίνει ο αρχιεπίσκοπος η σκυλίτσα ενός απομονωμένου μοναχού γεννά τρία κουταβάκια. Την άλλη μέρα το πρωί όμως εκείνη πεθαίνει στα ξαφνικά. Μια νουβέλα του Γιάννη Μακριδάκη «διαβάζεται» με εικονογραφική λιτότητα, αφήνοντας τη λογοτεχνική αφήγηση (κυρίως ως φωνή off) να οδηγήσει αυτήν τη μικρής δραματικής έντασης κινηματογραφική αλληγορία πάνω στο πένθος και στην απώλεια.

Οι Βράχοι της Ελευθερίας
Αγγλόφωνοι έρωτες στα χρόνια της επανάστασης του 1821. Η ερωτική σχέση μιας Ελληνίδας χωριατοπούλας και ενός Τούρκου συνταγματάρχη φέρνει την οργή των Οθωμανών οι οποίοι προκαλούν ένα τραγικό γεγονός στην οικογένεια της νεαρής γυναίκας. Τότε εκείνη ορκίζεται να εκδικηθεί και αποφασίζει να πάρει μέρος στην ελληνική επανάσταση, στην οποία γίνεται σύμβολο της αντίστασης.

Το Πορτραίτο της Τερέσα
Κουβανέζικο δράμα του 1979. Η Τερέσα, μητέρα τριών κοριτσιών και υπάλληλος σε εργοστάσιο υφαντουργίας, νιώθει εγκλωβισμένη ανάμεσα στα οικογενειακά και τα κοινωνικά της καθήκοντα. Κι ενώ το χορευτικό συγκρότημα των συναδέλφων της στη δουλειά ετοιμάζεται να συμμετάσχει σε ένα διαγωνισμό, ο σύζυγός της διαμαρτύρεται γιατί εκείνη δεν του αφιερώνει καθόλου χρόνο.

Κινηματογράφος

Transit

Από Χρήστο Μήτση

Ο Γκέοργκ, ένας Γερμανός πρόσφυγας που καταφεύγει στη Μασσαλία καθώς τα ναζιστικά στρατεύματα προχωρούν προς το Παρίσι, είναι άλλος ένας ήρωας του Κρίστιαν Πέτζολντ («Yella», «Barbara», «Το Τραγούδι του Φοίνικα») δεμένος μοιραία με το παρελθόν. Αναζητώντας διαρκώς τους τρόπους με τους οποίους το χθες εισβάλλει στο παρόν των ιστορικά παγιδευμένων χαρακτήρων του και το καταστρέφει, ο Γερμανός βραβευμένος σκηνοθέτης μεταφέρει τώρα στην οθόνη ένα μυθιστόρημα εποχής της Άννα Σέγκερ. Το διασκευάζει μάλιστα με μια ευφυή αφηγηματική ανατροπή (ντεκόρ είναι η σημερινή Μασσαλία), προσθέτοντας σε ένα νεο­νουάρ παιχνίδι ταυτοτήτων την παράμετρο του πάντα επίκαιρου θέματος της μετανάστευσης.

Έχουμε τον Γκέοργκ, λοιπόν, ο οποίος προσπαθεί να βρει υπαρξιακό κίνητρο στην οικειοποίηση της ταυτότητας, μαζί με τα έγγραφα και μια βίζα για Μεξικό, ενός συγγραφέα που έχει αυτοκτονήσει. Έχουμε όμως και μια νεαρή, όμορφη γυναίκα η οποία φτάνει στη Μασσαλία αναζητώντας τον σύζυγό της, ο οποίος θα την περίμενε για να διαφύγουν στο Μεξικό. Ο Γκέοργκ την ερωτεύεται, εκείνη παραμένει μυστηριώδης και ο Πέτζολντ προετοιμάζει αργά και μεθοδικά τη σύγκρουση ενός τυλιγμένου σε μυστικά και ψέματα love story με τη γραμμένη από την Ιστορία αδυσώπητη μοίρα.

Η αλήθεια είναι πως η χλιαρή πλοκή δεν τον βοηθάει να μας εμπλέξει στα πάθη των χαρακτήρων, οι οποίοι αγωνίζονται μέχρι τέλους να ξεφύγουν από την ψυχολογική ασάφεια. Κινούνται σαν φαντάσματα, όχι μόνο μεταφορικά, και προχωρούν ασθμαίνοντας προς μια προβλέψιμη κατάληξη κι ένα ευνόητο συμπέρασμα: κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει αλώβητος από το παρελθόν του, ούτε φυσικά και η Ευρώπη –του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου αλλά και του 21ου αιώνα– από το δικό της.

Γερμανία, Γαλλία. 2018. Διάρκεια: 101΄. Διανομή: SEVEN FILMS.

Κινηματογράφος

Με μία και μόνον ταινία, καθώς μόλις την ολοκλήρωσε αυτοκτόνησε σε ηλικία 29 ετών, ο Χου Μπο έχει ήδη περάσει στην ιστορία του σινεμά. Το ντεμπούτο και ταυτόχρονα κύκνειο άσμα του ήταν ένα κινηματογραφικό σοκ για το περσινό Φεστιβάλ Βερολίνου, όπου απέσπασε το βραβείο της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών (FIPRESCI). Ένα βαθιά απαισιόδοξο οδοιπορικό σε ένα έρημο και ακινητοποιημένο κοινωνικό παρόν, το οποίο αποτυπώνει με ανατριχιαστική διαύγεια το υπαρξιακό άγχος μιας νέας γενιάς απέναντι σε έναν κόσμο που αλλάζει δίχως να κοιτάζει τη δική της μελαγχολία.

Κάτω από τον γκρίζο ουρανό μιας θλιβερής πόλης της Βόρειας Κίνας τέσσερις άνθρωποι ξεκινούν ένα 24ωρο το οποίο θα τους ζητήσει να επανατοποθετηθούν απέναντι στη στάσιμη καθημερινότητά τους: ο νεαρός Μπου θα τραπεί σε φυγή μετά τον τραυματισμό ενός τραμπούκου συμμαθητή του, τον οποίο έσπρωξε βίαια στις σκάλες του σχολείου. Η συμμαθήτριά του Λινγκ πρέπει να αντιμετωπίσει την κυνική μητέρα της και τη σχέση της με τον διευθυντή του γυμνασίου.


Ο Τσενγκ, αδερφός του τραυματισμένου μαθητή, νιώθει υπεύθυνος για την αυτοκτονία του καλύτερού του φίλου, τη στιγμή που ο συνταξιούχος κ. Γουάνγκ ακούει από τον γιο και τη νύφη του πως πρέπει να πάει σε οίκο ευγηρίας, για να τους αφήσει χώρο στο στριμωγμένο τους διαμέρισμα. Μέχρι τη δύση του ηλίου οι δρόμοι των τεσσάρων τους θα διασταυρωθούν με μοιραίο τρόπο και κατεύθυνση το Μανζούλι, μια πόλη στα κινεζορωσικά σύνορα, όπου ο ελέφαντας ενός ζωολογικού κήπου στέκεται ακίνητος χωρίς να δίνει την παραμικρή σημασία στον κόσμο γύρω του.

Μονοπλάνα μεγάλης διάρκειας ακολουθούν κατά πόδας τους ήρωες σε δαιδαλώδεις, μισοφωτισμένους εσωτερικούς και μετα­βιομηχανικού ντεκόρ εξωτερικούς χώρους. Η περιστροφή της κάμερας γύρω τους, όταν εκείνοι κοντοσταθούν, αποκαλύπτει έναν άχρωμο κόσμο παρακμής κι εγκατάλειψης –το ξεπλυμένο γκρι του μπετόν κυριαρχεί σκηνογραφικά– στον οποίο βασιλεύουν η βία, η ψυχολογική καταπίεση και η ηθική παρακμή. Η (κινέζικη) πραγματικότητα, σαν άλλος ακινητοποιημένος ελέφαντας, δεν δίνει δεκάρα για όλα όσα εξελίσσονται «δίπλα» της. Έτσι, ενώ τα γεγονότα ωθούν τους ήρωες να έρθουν κοντά ο ένας στον άλλον, εκείνοι απομακρύνονται, παγιδευμένοι σε έναν κύκλο ψεμάτων και προδοσίας, θύματα ενός άνισου αγώνα επιβίωσης.


Με πικρά ελεγειακό τρόπο ο Χου Μπο αποκαλύπτει την κοινωνική και πολιτική διάστασή του, μετατρέποντας περίτεχνα, αργά και τελετουργικά την απόπειρα απόδρασης τεσσάρων losers σε ένα σπαρακτικό εφιάλτη υπαρξιακών και πολιτισμικών διαστάσεων· και ταυτόχρονα σε ένα πρωτότυπης σύλληψης κι ευρηματικής κινηματογραφικής εκτέλεσης αριστούργημα, στα γυμνά, ρεαλιστικά μα τόσο υποβλητικά πλάνα του οποίου ο Σοπενχάουερ συναντά τον Χάιντεγκερ και ο Μπέλα Ταρ τους αδερφούς Νταρντέν.

Κίνα. 2018. Διάρκεια: 234΄. Διανομή: CAROUSEL

Κινηματογράφος

Το 1971, η ελβετική ύπαιθρος δεν επηρεάζεται από τις μεγάλες κοινωνικές αναταραχές που προκάλεσε το κίνημα του 1968. Η Νόρα, μια νεαρή νοικοκυρά και μητέρα, ζει σε ένα γραφικό χωριό με τον σύζυγο και τους δύο γιους της. Πρόκειται για ένα ήσυχο άτομο, αρεστό από όλους – μέχρι να αρχίσει τον δημόσιο αγώνα για το δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες, για τον οποίο οι άνδρες καλούνται να αποφασίσουν σε ψηφοφορία στις 7 Φεβρουαρίου 1971.

Στις αφοπλιστικά χειραφετημένες και αγωνιστικά υπερδραστήριες «Γυναίκες με τα όλα τους» της Πέτρα Μπλοντίνα Βόλπε το θέμα της γυναικείας ψήφου έρχεται με τρομερή καθυστέρηση στην «προοδευτική» Ελβετία του 1971. Η ταινία, που υπήρξε η επίσημη υποβολή της Ελβετίας για το όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας και κέρδισε το βραβείο κοινού στο Φεστιβάλ της Τραϊμπέκα, παρά το ζόρικο θέμα της έχει ευχάριστη αφηγηματική ροή και πετυχαίνει να μπήξει βαθιά τα νύχια της στο «ειδυλλιακό» πορτρέτο της προοδευτικής ελβετικής κοινωνίας.

Στο καλογραμμένο σενάριο με την εξερεύνηση ενός κόσμου σε βαθιά κρίση ξεχωρίζουν όχι μόνο κομμάτια που μπορεί να σας εξοργίσουν (η στάση των συγχωριανών της ηρωίδας στο πρώτο δημόσιο κάλεσμα που γίνεται για να ανοίξει η κουβέντα γύρω από το ζήτημα της γυναικείας ψήφου ή ο νόμος που απαγορεύει στη γυναίκα να δουλέψει, αν δεν δώσει τη συναίνεσή του ο σύζυγός της), αυτές οι «Γυναίκες» έχουν τη δυναμική να ξεχωρίσουν ακόμη κι όταν το φολκλόρ στοιχείο δύσκολα αποβάλλεται από κάποιες εύκολες, δοκιμασμένες λύσεις.

Κινηματογράφος

Αυλαία στο κόκκινο χαλί των Καννών με String
Κατερίνα Πουλοπούλου

Στις φεστιβάλ των Καννών ταξιδεύουν ταινίες από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ανακοινώνει τα 5 Works in Progress που θα συμμετάσχουν στη δράση «Thessaloniki Goes to Cannes», η οποία θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 20 Μαΐου στο πλαίσιο του τμήματος Marché du Film του φετινού 72ου Φεστιβάλ Καννών που θα διεξαχθεί 14-25 Μαΐου.

Η συμμετοχή της Αγοράς του ΦΚΘ στο «Thessaloniki Goes to Cannes» είναι μια συνεργασία του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου με το Φεστιβάλ Καννών.

Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα από τη Νοτιοανανατολική Ευρώπη και τα Βαλκάνια που παίρνει μέρος στη συγκεκριμένη δράση του Marché du Film του Φεστιβάλ Καννών, μιας από τις μεγαλύτερες και πιο περιζήτητες αγορές ταινιών στον κόσμο.

Φέτος θα παρουσιαστούν στις Κάννες πέντε ελληνικές ταινίες μυθοπλασίας σε εξέλιξη, οι οποίες δεν έχουν προβληθεί προηγουμένως σε άλλο market event, έτοιμες να κατακτήσουν τη μεγάλη οθόνη. Οι ταινίες αυτές θα παρουσιαστούν στους επαγγελματίες του κινηματογραφικού χώρου οι οποίοι θα είναι παρόντες στο φετινό Φεστιβάλ Καννών.

Πρόκειται για τα εξής φιλμ:
Ο άνθρωπος με τις απαντήσεις

Ο άνθρωπος με τις απαντήσεις, Σκηνοθεσία: Στέλιος Καμμίτσης, Παραγωγή: Βίκη Μίχα, Φένια Κοσσοβίτσα, Λούκα Λουγκνάνι, Στέλιος Καμμίτσης, Εταιρείες παραγωγής: asterisk*, Blonde, 9.99 Films, Felony, με την υποστήριξη των Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου, ΕΚΚ, Apulia Film Commission, ΕΡΤ, Creative Europe MEDIA Program, IDM Südtirol. Πρωταγωνιστούν: Βασίλης Μαγουλιώτης, Άντον Βέιλ, Στέλα Φυρογένη, 85’, Κύπρος, Ελλάδα, Ιταλία
Δυο αντρες στη λίμνη
Ο άνθρωπος με τις απαντήσεις

Μετά τον θάνατο της γιαγιάς του, ο Βίκτωρας, ένας εικοσάχρονος πρώην πρωταθλητής καταδύσεων, αναχωρεί με το πλοίο για Ιταλία. Εκεί συναντάει τον Ματίας, έναν νεαρό, παράτολμο Γερμανό. Και οι δύο κατευθύνονται προς τη Βαυαρία, ο καθένας για τους δικούς του λόγους. Και οι δύο αναζητούν απαντήσεις, ο καθένας στις δικές του ερωτήσεις.
Road Movie, Κωμωδία, Δράμα
Απόστρατος

Απόστρατος, Σκηνοθεσία: Ζαχαρίας Μαυροειδής, Παραγωγή: Χρήστος Β. Κωνσταντακόπουλος, Κώστας Κεφάλας, Εταιρεία παραγωγής: Faliro House, με την υποστήριξη του ΕΚΚ και ΕΡΤ. Πρωταγωνιστούν: Μιχάλης Σαράντης, Θανάσης Παπαγεωργίου, Γιώτα Φέστα, Αλέξανδρος Μαυρόπουλος, Γιάννης Νιάρρος, Άκης Σακελλαρίου, Ξένια Καλογεροπούλου, 100’, Ελλάδα

Ο αποτυχημένος επιχειρηματίας Άρης μετακομίζει στο σπίτι του ένδοξου παππού Αριστείδη, βετεράνου του Πολέμου. Προσπαθώντας να φανεί αντάξιος της κληρονομιάς του, θα επαναπροσδιορίσει τόσο τον οικογενειακό ήρωα όσο και τον εαυτό του. Κωμωδία, Δράμα

Η ταινία παρουσιάστηκε στο Φόρουμ Συμπαραγωγών Crossroads του 54ου ΦΚΘ 2013
Μήλα

Μήλα, Σκηνοθεσία: Χρήστος Νίκου, Παραγωγή: Ηρακλής Μαυροειδής, Άγγελος Βενέτης, Νίκος Σμπιλίρης (executive producer), Εταιρεία παραγωγής: Boo Productions, Συμπαραγωγή: Μάριους Βλοντάρσκι, LAVA Films, με την υποστήριξη των ΕΚΚ, Polish Film Institute και ΕΡΤ. Πρωταγωνιστούν: Άρης Σερβετάλης, Σοφία Γεωργοβασίλη, Άννα Καλαϊτζίδου, Αργύρης Μπακιρτζής, Κώστα Ξυκομηνός, Αλεξάνδρα Αϊδίνη, Μπάμπης Μακρίδης, 90’, Ελλάδα, Πολωνία

Μήπως είμαστε όλα αυτά που δεν ξεχνάμε; Δράμα, Κωμωδία
Περσεφόνη

Περσεφόνη, Σκηνοθεσία - Παραγωγή: Κώστας Αθουσάκης, Εταιρεία παραγωγής: Sisyphus Projects, με την υποστήριξη του ΕΚΚ και ΕΡΤ. Πρωταγωνιστούν: Έλσα Λεκάκου, Δημήτρης Ήμελλος, Κατερίνα Λυπηρίδου, Ευαγγελία Καρακατσάνη, Άγγελος Σκασίλας 90’, Ελλάδα
ταινία Περσεφόνη, ζευγάρι χορεύει

Εσύ τι θα 'κανες αν έβλεπες το πρώτο πρωινό του κόσμου… θα 'κλεινες τα μάτια και θα τ' άφηνες να χαθεί; Ρομαντικό Δράμα, Σινέ-Οπερέττα
Winona

Winona, Σκηνοθεσία: The Boy (Αλέξανδρος Βούλγαρης), Παραγωγή: Ελένη Μπερτέ, Εταιρεία παραγωγής: Logline, Συμπαραγωγή: Μιχάλης Σαραντινός, Μαρία Κοντογιάννη, Steficon, Πρωταγωνιστούν: Ηρώ Μπέζου, Ανθή Ευστρατιάδου, Σοφία Κόκκαλη, Δάφνη Πατακιά, 88’, Ελλάδα

Μοιάζει με μία απλή εκδρομή σε μία όμορφη παραλία. Τέσσερα κορίτσια - καμία τους η ‘Winona’ – απολαμβάνουν τη ζεστασιά του ήλιου και τη δροσιά της θάλασσας. Κάποιο μυστικό κρύβεται πίσω από τα παιχνίδια και τις φανταστικές τους ιστορίες.

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης θα φιλοξενήσει την ελληνική πρεμιέρα των ταινιών στο επετειακό 60ό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης που θα πραγματοποιηθεί από τις 31 Οκτωβρίου έως τις 10 Νοεμβρίου 2019.

Κινηματογράφος

Από Χρήστο Μήτση Η απώλεια επανέρχεται στις ταινίες του 44χρονου Μικαέλ Χερς θέτοντας πάντα το ίδιο ερώτημα στους άναυδους επιζώντες: πόσο έτοιμοι είστε να αντιμετωπίσετε την απρόβλεπτη διάσταση της ζωής; Ο νεαρός Νταβίντ δεν έχει σκεφτεί πολύ πάνω στο συγκεκριμένο θέμα, ζώντας μια ανέμελη καθημερινότητα ανάμεσα σε περιστασιακές δουλειές, όπως το κούρεμα δέντρων, φλερτ με τη γοητευτική γειτόνισσα Λενά και επισκέψεις στην αδελφή του Σαντρίν και τη χαριτωμένη κόρη της Αμαντά. Μετά, όμως, από μια τρομοκρατική επίθεση που αφήνει σοκαρισμένη τη γαλλική πρωτεύουσα, η Σαντρίν δολοφονείται και ο Νταβίντ αναλαμβάνει εκών άκων την προσωρινή κηδεμονία της εφτάχρονης ανιψιάς του.

Στο «Ce Sentiment de l’ Été» (2015), την προηγούμενη ταινία του Χερς, ο ξαφνικός θάνατος μιας κοπέλας αναστατώνει τις ζωές του συντρόφου της και της αδελφής της, οι οποίοι έρχονται κοντά μέσα από το απρόβλεπτο αυτό γεγονός. Στην «Αμάντα» ένα εξίσου τραγικό και αναπάντεχο συμβάν θα φέρει κοντά έναν ανώριμο άντρα και ένα ορφανό κοριτσάκι, οι οποίοι προσπαθούν να προσανατολιστούν μέσα σε μια «ακατανόητη» πραγματικότητα, η οποία τους ζητάει να ενηλικιωθούν επειγόντως.

Το πέρασμα από τον έναν κόσμο στον άλλον, απ’ αυτόν της αθωότητας σ’ εκείνον των ευθυνών, γίνεται μέσα από μια εντυπωσιακά σκηνοθετημένη σκηνή, όπου καθώς ο Νταβίντ διασχίζει το Παρίσι ποδηλατώντας για να φτάσει στο πάρκο τού ραντεβού με την αδελφή του, οι ήχοι σταδιακά χαμηλώνουν και μια απειλητική αίσθηση απλώνεται, μέχρι η κάμερα να αποκαλύψει, βουβά, ένα σκηνικό τρόμου. Αλλά ο Χερς δεν στέκεται σ’ αυτό ούτε προσπαθεί να το σχολιάσει άμεσα. Το σημείο εκκίνησης του δράματός του είναι πολιτικό και απόλυτα επείγον, εκείνος όμως στρέφει το κινηματογραφικό του ενδιαφέρον στα πρόσωπα πίσω από την τραγωδία.

Ο ανάλαφρα κωμικός τόνος που κυριαρχεί στην αρχή της ταινίας υποχωρεί όταν τα πράγματα παίρνουν δραματική στροφή, αλλά δεν χάνεται εντελώς. Η «Αμάντα» είναι μια φωτεινή ταινία που προσπαθεί να μεταδώσει τη λάμψη των πολύχρωμων εικόνων της στους απελπισμένους πρωταγωνιστές της, οι οποίοι μέσα από μια διαδρομή γεμάτη απογοητεύσεις, στιγμές χαράς, πικρές διαπιστώσεις και εκτονωτικούς διαπληκτισμούς θα καταλάβουν πόσο ανάγκη έχει ο ένας τον άλλον.

Η διαδρομή ως εκεί, η οποία διόλου τυχαία ολοκληρώνεται μ’ ένα ταξίδι και ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών με το παρελθόν (η συνάντηση του Νταβίντ με τη μητέρα του), περιγράφεται απολαυστικά από τον Χερς, μέσα από ένα ρεαλιστικό συνδυασμό συναισθηματικής ειλικρίνειας, χιούμορ, ψυχολογικής ανάλυσης και κοινωνικής κριτικής. Γιατί εδώ η συνειδητοποίηση του σοκαριστικά απρόβλεπτου, η κατανόηση της σχέσης παρελθόντος και παρόντος, αλλά και το πέρασμα σε μια νέα πραγματικότητα δεν αφορούν μόνο δυο νέους ανθρώπους, αλλά και μια ολόκληρη χώρα.

Γαλλία. 2018. Διάρκεια: 107΄. Διανομή: ΔΑΝΑΟΣ.

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή