Νοεμβρίου 21, 2019

Κινηματογράφος

Οι ταινίες της εβδομάδας: Ανδρες με τα όλα τους!
Πληθώρα νέων ταινιών και από αυτή την Πέμπτη στις αίθουσες, με ελάχιστες νέες να ξεχωρίζουν δίπλα σε δύο πολύ καλές επανεκδόσεις

5: εξαιρετική 4: πολύ καλή 3: καλή 2: ενδιαφέρουσα 1: μέτρια 0: απαράδεκτη

«Κολύμπα ή αλλιώς βυθίσου»

(«Le grand bain», Γαλλία, 2018). Δραματική κομεντί του Ζιλ Λελούς.

Να ένα μικρό, αισιόδοξο φιλμ, χωρίς μεγάλες καλλιτεχνικές προσδοκίες αλλά ζεστό και φιλικό, έτοιμο να σου φτιάξει τη διάθεση παιχνιδιάρικα και απλά. Ουσιαστικό θέμα της ταινίας είναι η κρίση ηλικίας, ανδρών για την ακρίβεια, επτά τον αριθμό. Εχουν παραμελήσει τον εαυτό τους, νιώθουν ότι η ζωή για κάποιον λόγο τους εκδικείται, δεν επικοινωνούν καλά με το αντίθετο φύλο, κάποιοι παντρεμένοι με παιδιά, άλλοι χωρισμένοι με παιδιά.

Κάτι θα τους ενώσει όμως, θα δώσει λίγο φως στη ζωή τους, θα τους κάνει να νιώσουν και πάλι παιδιά. Και αυτό το κάτι δεν είναι τα χαρτιά, ούτε οι γυναίκες. Δεν είναι το ποδόσφαιρο, ούτε το κυνήγι. Είναι η συγχρονισμένη κολύμβηση. Η ιδέα έχει από μόνη της κάτι το γκροτέσκο, όμως ο Ζιλ Λελούς, ηθοποιός κατά βάση και ενίοτε σκηνοθέτης, δεν επιτρέπει στην ταινία να γλιστρήσει προς εκείνη τη μεριά. Αντιθέτως, αντιμετωπίζει με σοβαρότητα το θέμα του προσδίδοντάς του στάλες χιούμορ που είναι κάτι παραπάνω από ευχάριστες. Το αποτέλεσμα είναι μια απολύτως ισορροπημένη δραματική κομεντί που αγγίζει με λεπτότητα ένα θέμα το οποίο αφορά πολύ κόσμο και ποντάρει πολύ στη χημεία των ηθοποιών που λαμβάνουν μέρος σε αυτήν. Ανάμεσά τους ο Γκιγιόμ Κανέ (ο μονίμως νευρικός που δεν ξέρει για ποιον λόγο), ο Ματιέ Αμαλρίκ (καταθλιπτικός, παραιτημένος από τη ζωή), ο Μπενουά Πολβούρ (φαφλατάς και καταχρεωμένος) και ο Ζαν Ιγκ Ανγκλάντ (κιθαριστής της ροκ που ουδείς γνωρίζει, παρότι έχει βγάλει μια ντουζίνα άλμπουμ).

Βαθμολογία: 3

ΑΘΗΝΑ: ΦΙΛΟΘΕΗ – ΧΛΟΗ – ΑΝΕΣΙΣ – ΛΑΟΥΡΑ – ΑΡΙΑΝ – ΦΙΛΙΠ – ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ – ΑΙΓΛΗ ΧΑΛΑΝΔΡΙ – ΑΜΑΡΥΛΛΙΣ – ΑΛΙΚΗ – ΒΑΡΚΙΖΑ κ.α. ΘΕΣ/ΚΗ: ΕΛΛΗΝΙΣ – ΠΑΝΟΡΑΜΑ κ.α.

«Νουρέγεφ: Το λευκό κοράκι»

(«The white crow», Aγγλία / Γαλλία, 2018) του Ρέιφ Φάινς

Μετά τον «Κοριολανό» και την «Aόρατη γυναίκα» όπου υποδύθηκε ο ίδιος τον Τσαρλς Ντίκενς, ο ουαλός ηθοποιός και σκηνοθέτης Ρέιφ Φάινς δίνει τη δική του κινηματογραφική εκδοχή πάνω στο φαινόμενο «Ρούντολφ Νουρέγεφ», τον οποίο παρακολουθεί λίγο πριν από την αυτομόλησή του στη Δύση (στο Παρίσι το 1961). Με τη βοήθεια του χορευτή Ολεγκ Ιβένκο, ο οποίος εμφανισιακά θυμίζει πολύ τον Νουρέγεφ εκείνης της περιόδου, ο Φάινς επιδιώκει να συνθέσει το πορτρέτο μιας αντισυμβατικής, ασυμβίβαστης, υπεροπτικής και εν τέλει αγενούς ιδιοφυΐας του μπαλέτου, που ως κοινωνικό ον μόνον αντιπάθεια μπορούσε να προκαλέσει. Ακόμη και αν σε πολλές περιπτώσεις ο Νουρέγεφ είχε δίκιο που συμπεριφερόταν έτσι, το έχανε με τη συγκλονιστική απρέπειά του (αυτό τουλάχιστον βγαίνει από την ταινία). To σοβιετικό καθεστώς τού προκαλούσε ασφυξία διότι παρότι ο Νουρέγεφ δεν ήθελε καμία σχέση με την πολιτική, το κράτος δεν του επέτρεπε να ανοίξει τα φτερά του έτσι όπως ο ίδιος ήθελε.

Ο Φάινς βέβαια ούτε για αντικομμουνιστική προπαγάνδα ενδιαφέρεται, ούτε για μια αγιογραφία του Νουρέγεφ· κάτι που και να το ήθελε δεν θα μπορούσε να κάνει γιατί δείχνει ανέφικτο. Μια ευπρεπώς κινηματογραφημένη «αναπαράσταση» αυτής της συγκεκριμένης φάσης της ζωής του Νουρέγεφ (η οποία αποδείχθηκε μία από τις πιο κρίσιμες της ζωής και της καριέρας του) είναι η προτεραιότητα του σκηνοθέτη και υπηρετεί καλά το όραμά του, ιδίως σε ό,τι αφορά την αποτύπωση της ατμόσφαιρας της εποχής στο Παρίσι όπου ο Νουρέγεφ είχε κληθεί να χορέψει με τα μπαλέτα Κίροφ και τελικά αυτομόλησε. Γυρισμένη σε διάφορες γλώσσες, κυρίως αγγλικά και ρωσικά, η ταινία διακρίνεται για τη γνησιότητα της αναπαράστασης της εποχής. Μάλιστα, ο ίδιος ο Φάινς μιλά μόνον ρωσικά καθότι υποδύεται τον μέντορα και δάσκαλο του Νουρέγεφ Αλεξάντρ Πούσκιν.

Βαθμολογία: 2 ½

AΘHNA: ΘΗΣΕΙΟΝ – ΑΙΓΛΗ ΖΑΠΠΕΙΟ – ΕΛΛΗΝΙΣ – ΑΕΛΛΩ – ΑΕΛΛΩ – VILLAGE ΠΑΓΚΡΑΤΙ – ODEON ΜΑΡΟΥΣΙ – VILLAGE MALL – ΜΠΟΜΠΟΝΙΕΡΑ – ΨΥΧΙΚΟ – ΑΡΤΕΜΙΣ – ΤΡΙΑ ΑΣΤΕΡΙΑ – ODEON ΙΛΙΟΝ – ΠΕΡΑΝ – ODEON STARCITY – ΝΑΝΑ – ODEON ΓΛΥΦΑΔΑ – ΡΙΑ – ΦΛΟΙΣΒΟΣ – VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ – VILLAGE ΡΕΝΤΗ κ.α. ΘΕΣ/ΚΗ: ΝΑΤΑΛΙ – ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ – ODEON ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ – VILLAGE COSMOS

«Booksmart»

(ΗΠΑ, 2019). Κομεντί της Ολίβια Γουάιλντ

Κάτι σαν flipside στην ανόητη αμερικανική τινέιτζερ κομεντί τύπου «American pie», το «Booksmart» έχει στο προσκήνιο δύο άριστες μαθήτριες (Κέιτλεν Ντέβερ και Μπίνι Φέλντσταϊν), απομονωμένες από τη σχολική τους κοινότητα ακριβώς επειδή σε όλη τη ζωή τους δεν έκαναν τίποτε άλλο από το να μελετούν για να γίνουν άριστες και να μπουν στα καλύτερα πανεπιστήμια. Κατά τη διάρκεια μιας νύχτας, της τελευταίας πριν από την αποφοίτηση, θα αποδείξουν ότι δεν ξέρουν να κάνουν μόνον αυτό.

Πάνω σε αυτή την ιδέα η Γουάιλντ δομεί την επανάσταση του σπασίκλα, συρράβοντας στην ουσία μια σειρά περιστατικών μέσω των οποίων τα δύο κορίτσια αναζητούν τον δρόμο για την απελευθέρωσή τους. Δεν παύουν φυσικά να είναι παιδιά που βρίσκονται σε σύγχυση (η μία κοπέλα δεν ξέρει πώς να εκφράσει την ομοφυλοφιλία της), για τα οποία, τελικά, νιώθεις κατανόηση, συμπάσχεις. Επίσης πολύ καλή η επιλογή της σκηνοθέτριας να ξεφύγει από την αρρωστημένη μανιέρα των φτηνών, χυδαίων αστείων που σχετίζονται με τις δραστηριότητες του παχέος εντέρου και αποτελούν κάτι σαν επιδημία στην αμερικανική mainstream κωμωδία. Ωστόσο, το αποτέλεσμα θα ήταν ίσως λίγο καλύτερο αν η Γουάιλντ είχε προσθέσει στην ταινία μια δόση σουρεαλιστικής τρέλας, του τύπου «Μετά τα μεσάνυχτα» του Μάρτιν Σκορσέζε.

Βαθμολογία: 2 ½

ΑΘΗΝΑ: ΑΕΛΛΩ – ODEON ΜΑΡΟΥΣΙ – VILLAGE MALL – ODEON ΙΛΙΟΝ – ODEON STARCITY – ΝΑΝΑ – ODEON ΓΛΥΦΑΔΑ – VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ – VILLAGE ΡΕΝΤΗ ΘΕΣ/ΚΗ: ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ – ODEON ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ – VILLAGE COSMOS

«Οι άνδρες με τα μαύρα: Παγκόσμια απειλή»

(«Men in Black: International», ΗΠΑ, 2019). Περιπέτεια φαντασίας του Φ. Γκάρι Γκρέι

Χωρίς ουσιαστικό στόρι, ή αν θέλετε με το απολύτως στοιχειώδες (μια περίληψη περισσότερο παρά ένα σενάριο), ο μύθος των «Ανδρών με τα μαύρα» συνεχίζεται προκειμένου να ανανεώσει το κοινό του το οποίο δημιουργήθηκε πριν από 22 χρόνια με τη δημιουργία της πρώτης ταινίας (αυτή είναι η τέταρτη). Νέα πρόσωπα πλέον στη θέση του Γουίλ Σμιθ και του Τόμι Λι Τζόουνς – οι πρώτοι διδάξαντες -, ο Κρις Χέμσγουορθ (ο κινηματογραφικός Θορ της Marvel) και η Τέσα Τόμσον που ως νεοσύλλεκτη στην οικογένεια των ντυμένων στο ασπρόμαυρο πρακτόρων θέλει να προσφέρει τον καλύτερο εαυτό της στην υπηρεσία δίωξης των εξωγήινων στη γη. Αφεντικά τους ο Λίαμ Νίσον και η Εμα Τόμσον που περιφέρονται στην ταινία χωρίς στην ουσία να κάνουν τίποτε άλλο από το να είναι ο Λίαμ Νίσον και η Εμα Τόμσον. Τα οπτικά εφέ προβλέψιμα, εντυπωσιακά και συγχρόνως εξαντλητικά, μια τούρτα κινούμενων εικόνων για την ακρίβεια, τόσο φορτωμένη που παρότι υπάρχουν διασκεδαστικές στιγμές, νιώθεις ότι από κάποια στιγμή και μετά δεν αντέχεις άλλο το λίγωμα.

Βαθμολογία: 2

(Προβάλλεται σε περισσότερες από 140 αίθουσες της Ελλάδας)

«Κορίτσια κάποιας ηλικίας»

(«Poms», ΗΠΑ, 2019). Δραματική κομεντί της Ζάρα Χέις

Αν οι σαραντάρηδες σε κρίση της ταινίας «Κολύμπα ή αλλιώς βυθίσου» βρήκαν τη λύση στη συγχρονισμένη κολύμβηση, οι 70άρες και άνω στα «Κορίτσια κάποιας ηλικίας» αποφασίζουν να δώσουν όλον τον εαυτό τους παριστάνοντας τις μαζορέτες που κάποτε (στο μακρινό παρελθόν) υπήρξαν. Στην εποχή του #MeΤoo θα πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για όλα και ουαί κι αλίμονο σε όποιον τολμήσει να πει και καμιά κουβέντα! Προσωπικά είμαι μαζί με τα κορίτσια (ανάμεσά τους η Νταϊάν Κίτον, η Τζάκι Γουίβερ και η Παμ Γκριρ) αλλά επειδή θέλω να είμαι και ειλικρινής, μόνο που τις έβλεπα να κάνουν προπόνηση τρόμαζα.

Βαθμολογία: 1 ½

ΑΘΗΝΑ: ΑΝΟΙΞΙΣ – ΚΗΦΙΣΙΑ – ΚΟΡΑΛΛΙ – ΛΙΛΑ – ΠΑΛΛΗΝΗ – ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ – ΣΙΝΕΡΑΜΑ – ΣΠΟΡΤΙΓΚ ΘΕΣ/ΚΗ: ΑΛΕΞ

Προβάλλεται επίσης το «Πόκεμον Ντετέκτιβ Πίκατσου» («Pokemon Detective Pikachu», ΗΠΑ, 2019), μια παιδική περιπέτεια φαντασίας του Ρομπ Λέτερμαν στην οποία τα πλάσματα που έγιναν παγκοσμίως διάσημα ως video game αναμειγνύονται με πραγματικούς ηθοποιούς (Ράιαν Ρέινολντς, Τζάστις Σμιθ, Κεν Γουατάναμπι, Μπιλ Νάι). Για κοινό κάτω των 10 ετών. AΘHNA: ΟΛΑ ΤΑ VILLAGE – ODEON STARCITY – ODEON ΙΛΙΟΝ – ODEON ΜΑΡΟΥΣΙ – TOWN CINEMAS – ΑΘΗΝΑΙΟΝ – ΚΗΦΙΣΙΑ – ΑΕΛΛΩ – ΝΑΝΑ – ΑΙΓΛΗ ΧΑΛΑΝΔΡΙ – ΖΕΑ κ.α. ΘΕΣ/ΚΗ: ODEON ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ – ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ – CINEMA ONE

Επανεκδόσεις

Στον «Μάρτυρα κατηγορίας» («Witness for the prosecution», ΗΠΑ, 1958) ο Μπίλι Γουάιλντερ «διαβάζει» με τον δικό του τρόπο το θεατρικό έργο της Αγκαθα Κρίστι και στήνει ένα αγωνιώδες δικαστικό θρίλερ, με διαρκείς ανατροπές και τους Μαρλένε Ντίτριχ, Τάιρον Πάουερ και Τσαρλς Λότον στους βασικούς ρόλους. Παρότι ανήκει στις λησμονημένες ταινίες του σκηνοθέτη τού «Μερικοί το προτιμούν καυτό» και της «Γκαρσονιέρας», η ασπρόμαυρη αυτή ταινία είχε προταθεί για έξι Οσκαρ, ανάμεσα στα οποία το σκηνοθεσίας, το καλύτερης ταινίας και το α’ ανδρικού ρόλου για τον Τσαρλς Λότον.

Βαθμολογία: 4

ΑΘΗΝΑ: ΑΘΗΝΑΙΑ – ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ – ΑΝΟΙΞΙΣ – ΔΙΟΝΥΣΙΑ – ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ – ΣΙΝΕ ΠΑΡΙ.

Στην αλληγορία «Ορφέας και Ευρυδίκη» («Orphee», Γαλλία, 1950), ο Ζαν Κοκτό (1889-1963), σπουδαίος ποιητής και ριζοσπάστης του κινηματογράφου, ενέταξε με διακριτική κομψότητα τον ελληνικό μύθο του Ορφέα στην εποχή της ταινίας (αρχές δεκαετίας του 1950). Η ιστορία τοποθετείται στο Παρίσι όπου ο Ορφέας (Ζαν Μαρέ), ένας ποιητής εμμονικός με την ιδέα του θανάτου, θα ταξιδέψει στον Κάτω Κόσμο για να σώσει την Ευρυδίκη (Μαρία Ντεά), τη γυναίκα του.

Βαθμολογία: 4

ΑΘΗΝΑ: ΟΑΣΙΣ – ΡΙΒΙΕΡΑ

Κινηματογράφος

X-Men: Ο Μαύρος Φοίνικας
Η ιστορία της μεταλλαγμένης υπερηρωίδας Τζιν Γκρέι. Με το «X-Men: Η Τελική Αναμέτρηση» ο Μπρετ Ράτνερ είχε καταφέρει να διαγράψει μονοκοντυλιά όλα όσα είχε πετύχει το franchise των αγαπημένων μεταλλαγμένων υπερηρώων. Κάποιοι, όμως, επιμένουν να τη θυμούνται: για παράδειγμα ο σεναριογράφος και παραγωγός των «X-Men», Σάιμον Κίνμπεργκ, που φέτος όχι απλώς θα κάνει το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με μια νέα περιπέτεια, αλλά θα μας γυρίσει σ’ εκείνο το storyline για να αφηγηθεί την ιστορία της Φοίνιξ (η Σόφι Τέρνερ του «Game of Thrones») και τη μεταστροφή της στο σκοτεινό της alter ego.

Αγκάθα, η Εξιχνίαση ενός Φόνου
Το 1926 η Αγκάθα Κρίστι αναλαμβάνει την εξιχνίαση ενός άλυτου εγκλήματος. Με την προσωπική της ζωή στην χειρότερη φάση, και το συγγραφικό της έργο σε παύση, η νεαρή Αγκάθα Κρίστι εμπλέκεται σε ένα μυστηριώδες άλυτο έγκλημα. Μια γυναίκα βρίσκεται νεκρή σε ένα τρένο και η έρευνα για τον δολοφόνο αποβαίνει άκαρπη. Η νονά της, απελπισμένη απευθύνεται στη Αγκάθα με την ελπίδα να πετύχει αυτό που δεν κατάφερε η αστυνομία.

Η Κομπίνα
Κωμωδία με τις Αν Χάθαγουεϊ και Ρέμπελ Γουίλσον, εμπνευσμένη από τις ταινίες «Ιστορίες του Κρεβατιού» (1964) και «Απατεώνες και Τζέντλεμεν» (1988). Μια μοιραία γυναικά που απολαμβάνει μια χλιδάτη ζωή χάρη στις μικροαπατεωνιές που σκαρφίζεται, γνωρίζει μια εξίσου ικανή… συνάδελφό της, με την οποία θα σχηματίσουν ένα ασυναγώνιστο στις κομπίνες ζευγάρι, το οποίο βάζει στόχο την περιουσία ενός δισεκατομμυριούχου.

Ένα Αγγελικό Πρόσωπο
Γαλλικό δράμα με τη Μαριόν Κοτιγιάρ. Η κραιπάλη και οι ξέφρενες νύχτες είναι οι αγαπημένες δραστηριότητες της Γαλλίδας σταρ, ενσαρκώνοντας μια μητέρα που βάζει την κόρη της σε δεύτερη μοίρα, λόγω ενός άντρα τον οποίο γνώρισε πριν από μερικές ώρες. Από τότε ξεκινάει για τη μικρή μια τρομερή περιπέτεια, καθώς είναι αναγκαίο να συγκρουστεί με τον κόσμο των ενηλίκων και να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της μητέρας της. Ένας άγνωστος άντρας που θα συναντήσει θα παίξει καθοριστικό ρόλο ώστε να επανενωθεί μαζί της και να αποκτήσει έτσι μια τελευταία ευκαιρία για κανονική ζωή.

Border
Θρίλερ φαντασίας, με βραβείο καλύτερης ταινίας στο Ένα Κάποιο Βλέμμα των Κανών και μία υποψηφιότητα για Όσκαρ. Μια παραμορφωμένη στο πρόσωπο τελωνειακή υπάλληλος, με την ικανότητα να οσφρίζεται τον ανθρώπινο φόβο, σταματά στα σύνορα έναν άντρα ο οποίος είχε στην κατοχή του παιδική πορνογραφία. Τότε να αναλαμβάνει να εντοπίσει την πηγή του αποτρόπαιου υλικού.

Ποιος Σκότωσε τη Λαίδη Γουίνσλεϊ;
Κωμωδία μυστηρίου με φόντο την Κωνσταντινούπολη. Η Λαίδη Γουίνσλεϊ, μία Αμερικανίδα συγγραφέας, δολοφονείται στα Πριγκηπόνησα. Τότε ένας διάσημος για τη μεθοδικότητα και την ιδιοτροπία του επιθεωρητής, καταφθάνει από την Κωνσταντινούπολη για να αναλάβει την έρευνα. Γρήγορα θα βρεθεί αντιμέτωπος με καλά κρυμμένα μυστικά, ταμπού που αφθονούν και οικογενειακούς δεσμούς που παραμένουν δυνατοί παρά τις αντιξοότητες.

Καζανόβα, η Τελευταία Αγάπη
Ο Βενσάν Λαντόν ως ο εραστής-θρύλος. Από το Παρίσι του 18ου αιώνα, ο διάσημος για το πάθος του Καζανόβα, εξορίζεται στο Παρίσι χωρίς να γνωρίζει τίποτα και κανέναν. Εκεί ερωτεύεται κεραυνοβόλα μια νεαρή πόρνη, σε σημείο που να αγνοείσει τα πάντα για να την κάνει δική του. Εκείνη όμως τον αποφεύγει και τον προκαλεί να σταματήσει να την ποθεί, εάν θέλει να την κάνει δική του.

Αντίο Φίλε
Αλέν Ντελόν και Τσαρλς Μπρόνσον από το 1968. Αμέσως μετά τον Πόλεμο της Αλγερίας, δύο λεγεωνάριοι εγκαθίστανται στη Μασσαλία, για να ξεκινήσουν από την αρχή τις ζωές τους. Όταν ο ένας αποπειραθεί να διαρρήξει το χρηματοκιβώτιο εταιρίας με την οποία δήθεν συνεργάζεται, την ύστατη στιγμή θα βρει απέναντί του τον πρώην συμμαχητή, να προσπαθεί επίσης να το κλέψει. Κλειδωμένοι στο υπόγειο ανοίγουν συνειδητοποιούν ότι τους έχουν εξαπατήσει και τους έχουν στήσει ενέδρα.

Destiny
Βωβό αριστούργημα του Φριτς Λανγκ. Η ταινία που εμπνέεται από ένα ινδικό παραμύθι, σκιαγραφεί τις τραγικές ιστορίες τριών ειδυλλίων στη Μέση Ανατολή, τη Βενετία και την Κινεζική Αυτοκρατορία.

Κινηματογράφος

Πανόραμα ρουμάνικων ταινιών μικρού μήκους στην Ταινιοθήκη
Από Γιάννη Καντέα-Παπαδόπουλο 


Ο ρουμάνικος κινηματογράφος τα τελευταία είκοσι χρόνια βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του ευρωπαϊκού σινεμά, με εκπροσώπους πρωτοποριακούς δημιουργούς οι οποίοι έχουν ως σήμα κατατεθέν τα τολμηρά θέματα και την αντισυμβατική αφήγηση.

Το Big Bang International Film Festival και η t-short, σε συνεργασία με την Ταινιοθήκη της Ελλάδος, δίνουν την ευκαιρία στους Αθηναίους σινεφίλ να ανακαλύψουν τις πρώτες ταινίες νέων και ήδη γνωστών Ρουμάνων σκηνοθετών, παρουσιάζοντας ένα πλήρες τριήμερο πρόγραμμα ταινιών μικρού μήκους (7-9/6) με ελεύθερη είσοδο.

Ανάμεσα στις επιλογές βρίσκουμε ταινίες δημιουργών όπως ο βραβευμένος με Χρυσό Φοίνικα Κριστιάν Μουντζίου («4 Μήνες, 3 Εβδομάδες και 2 Μέρες»), ο Κορνέλιου Πορουμπόιου («Politist, adjectiv») και ο Κρίστι Πούιου («Η Οδύσσεια του Κυριού Λαζαρέσκου»), οι οποίες παρουσιάζονται για πρώτη φορά στην Αθήνα.

Το πρόγραμμα έχει διαγωνιστικό χαρακτήρα, με έπαθλο για όσες ταινίες βραβευθούν την πανελλαδική διανομή τους. Στην Αθήνα συγκεκριμένα, οι νικήτριες ταινίες θα προβληθούν στις αίθουσες Μικρόκοσμος και Studio New Star Art Cinema.

Στην τελετή έναρξης του τριημέρου θα διεξαχθεί ημερίδα για το νέο ρουμάνικο σινεμά, με παρόντες τους καλεσμένους σκηνοθέτες Κριστιάν Πασκαρίου, Σεργκέι Τσιβιρίγκα, Αντράντα Μποτεζάτου και Ραζβάν Μιχάι Μπάντεα.

Συμμετέχει επίσης η κριτικός κινηματογράφου Μανουέλα Κερνάτ, με συντονίστρια την ιστορικό κινηματογράφου Ιωάννα Αθανασσάτου. Σημειώστε επίσης το ξεχωριστό αφιέρωμα «υγεία και ασφαλιστικό σύστημα».

Κινηματογράφος

Οι ταινίες που θα δούμε στις αίθουσες την Πέμπτη 16/5

Από Γιάννη Καντέα

Ο Κιάνου Ριβς (ξανα)παίρνει το όπλο του Τζον Γουίκ και η Σαρλίζ Θερόν… κορτάρει τον Σεθ Ρόγκεν στις ταινίες που έρχονται αυτήν την εβδομάδα.
John Wick: Κεφάλαιο 3

Επικηρυγμένος με 14 εκατ. δολάρια, ο Τζον Γουίκ γίνεται κινούμενος στόχος. Πρώτα του σκότωσαν το σκύλο, μετά του χάλασαν το αμάξι: τι άλλο μπορεί να συμβεί στον μπαρουτοκαπνισμένο εκτελεστή που, όσο κι αν το θέλει, να ησυχάσει δεν μπορεί; Ένας από τους πιο απρόσμενα πετυχημένους αντιήρωες των τελευταίων ετών, ο επαγγελματίας δολοφόνος που προσπαθεί να συνταξιοδοτηθεί αλλά το σύστημα δεν τον αφήνει, επανέρχεται για το τρίτο κεφάλαιο της ματωμένης του επέλασης από τις παγκόσμιες κινηματογραφικές οθόνες, προσπαθώντας πλέον να αποδράσει από τη Νέα Υόρκη, έχοντας ένα αμύθητο συμβόλαιο εκτέλεσης να κρέμεται πάνω από το κεφάλι του κι όλους τους συναδέλφους του να τρέχουν για να εξαργυρώσουν. Με το λατινικό «Parabellum» (μτφρ. προετοίμαζε πόλεμο) για υπότιτλο, η νέα επιστροφή του Κιάνου Ριβς στον μεγαλύτερο ρόλο του από την εποχή του «Μάτριξ» αναμένεται επική.

Μια Απίθανη Σχέση

Η Σαρλίζ Θερόν ερωτεύεται τον… Σεθ Ρόγκεν. Όταν ένας συγγραφέας πολιτικών λόγων συναντά μετά από χρόνια τον πρώτο του έρωτα, εκείνη είναι κορυφαία υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, έτοιμη να βάλει υποψηφιότητα για το Λευκό Οίκο. Η χημεία τους και οι αναμνήσεις που μοιράζονται, την πείθουν να τον προσλάβει, το παράνομο ειδύλλιο όμως που θα ξεσπάσει ανάμεσά τους απειλεί να καταστρέψει τα πάντα.

Μια Αγάπη Ανέφικτη

Γαλλικό δράμα εποχής με τη Βιρζινί Εφιρά. Στα τέλη των ‘50s, μια απλή υπάλληλος γραφείου γνωρίζει ένα λαμπρό νέο αριστοκρατικής οικογένειας. Από τον σύντομο, αλλά παθιασμένο τους έρωτα αποκτούν μια κόρη, εκείνος όμως αρνείται τον γάμο λόγω τις ταξικής διαφοράς τους. Τότε η νέα μητέρα αναγκάζεται να μεγαλώσει μόνη την κόρη της, και αποφασίζει να αρχίσει τον αγώνα για την επίσημη αναγνώριση της κόρης της.

Μπέργκμαν: Ένας Αιώνας

Ντοκιμαντέρ της Μαργκαρέτε φον Τρότα. Μια κοντινή ματιά στη ζωή και το έργο του σπουδαίου σκηνοθέτη Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, μέσα από τις εξομολογήσεις των στενών συνεργατών του και νεότερων δημιουργών.

Sugartown: Για μια Χούφτα Ψήφους

Ο δήμαρχος της Ζαχάρως επιστρέφει δριμύτερος. Ο έκπτωτος Δήμαρχος Ζαχάρως Πανταζής Χρονόπουλος καταφέρνει μια εβδομάδα πριν τις εκλογές να του επιτραπεί να θέσει ξανά υποψηφιότητα για το ανώτατο αξίωμα της πόλης. Αποφασισμένος να νικήσει οριστικά τους αντιπάλους του και «να μην ξαναπατήσουν το πόδι τους στην περιοχή» επιστρατεύει όλα τα όπλα που τον κρατούν 12 χρόνια απόλυτο άρχοντα της περιοχής.

Αλεξάντερ Νιέφσκι

Το αριστουργηματικό ιστορικό έπος του Σεργκέι Αϊζενστάιν. Οι αγώνες του πρίγκιπα Νιέφσκι εναντίον των Τευτόνων επιδρομών στη Ρωσία του 13ου αιώνα. Πάνω σε μουσική του Προκόφιεφ ένα αριστούργημα του σοσιαλιστικού ρεαλισμού και λαμπρό παράδειγμα αρμονικής ζεύξης εικόνας και μουσικής.

Κινηματογράφος

Κάνοντας πρεμιέρα στο τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα του περσινού Φεστιβάλ Κανών, όπως και το «Μέλι» (2013), η πρώτη ταινία της ελληνικής καταγωγής ηθοποιού και σκηνοθέτιδας Βαλέρια Γκολίνο, το «Euforia» βρίσκει ακόμη έναν νεαρό ήρωα αντιμέτωπο με το θέμα του θανάτου (των άλλων).

Εκεί ήταν η Ιρένε, η οποία βοηθούσε ανθρώπους που βρίσκονταν στο τελευταίο στάδιο της ζωής τους να «αποχωρήσουν» αξιοπρεπώς, ενώ εδώ είναι ο Ματέο, ένας πλούσιος και ανέμελος επιχειρηματίας με άστατη σεξουαλική ζωή, ο οποίος μαθαίνει πως ο αδερφός του Έτορε έχει μη εγχειρήσιμο όγκο στον εγκέφαλο και λίγους μήνες ζωής.

Αν και οι δυο τους μοιράζονται ελάχιστα κοινά, αποφασίζει να πάρει πάνω του την υπόθεση και να μην πει την πικρή αλήθεια σε κανέναν. Μεταφέρει τον αδερφό του, ο οποίος βρίσκεται σε διάσταση από τη σύζυγό του, στο δικό του απλόχωρο και πολυτελές διαμέρισμα, αναλαμβάνει να πληρώσει όλα τα έξοδα και φροντίζει να μείνει δίπλα του μέχρι το τέλος.


Όπως ένας πελάτης της Ιρένε θα αμφισβητήσει την ηθική στάση της και θα της θέσει επώδυνα ερωτήματα ζωής στο «Μέλι», έτσι κι εδώ η συνύπαρξή του με τον Έτορε θα υποχρεώσει τον Ματέο σε μια επανεκτίμηση της μέχρι τώρα συμπεριφοράς του τόσο απέναντι στους άλλους όσο και στον ίδιο του τον εαυτό. Το σενάριο φροντίζει να χρωματίσει ζωηρά τον βασικό ήρωα, ο οποίος είναι γοητευτικός μέσα στις αντιθέσεις, τις παρορμήσεις και την εξωστρεφή καπατσοσύνη του, σπαρακτικός μέσα στη μοναξιά του και αδέξιος στη βαθιά, ουσιαστική επαφή του με τους υπόλοιπους ανθρώπους.

Τον ενσαρκώνει πειστικά ο αεικίνητος Ρικάρντο Σκαμάρτσιο («Παράδεισος στη Δύση», «Loro»), η νευρωτική στάση ζωής του οποίου αναδεικνύεται εντονότερα σε αντιπαράθεση με την εσωστρεφή, σιωπηλή περσόνα του Ετόρε/Βαλέριο Μαστραντρέα, ενός χαρισματικά χαμηλότονου ηθοποιού («Perfetti Sconosciuti», «Η Συνάντηση»).

Χτισμένη πάνω σε ένα τραυματικό παρελθόν, το οποίο βγαίνει σταδιακά στην επιφάνεια και μια φέρνει κοντά τα δύο αδέρφια και μια τα απομακρύνει, η σχέση τους δεν κρύβει στην πραγματικότητα ουσιαστικές δραματικές εκπλήξεις. Η Γκολίνο επικεντρώνεται στην ψυχολογική διάσταση της σύγχρονης έλλειψης επικοινωνίας, διακριτικά όμως γενικεύει την κριτική της σε μια ευρύτερη κοινωνική σφαίρα. Και όπως και στο προηγούμενο φιλμ, προσπερνά τους περισσότερους σκοπέλους του μελοδραματικού θέματός της, ακολουθώντας μια ρεαλιστική εξέλιξη της πλοκής και διατηρώντας συγκρατημένους τους συναισθηματικούς τόνους.


Οι δεύτεροι χαρακτήρες έχουν το χρόνο τους, οι «ανατροπές» δεν εκβιάζονται και αν η πορεία προς το συμφιλιωτικό φινάλε είναι αναμενόμενη, η ζεστή σκηνοθετική ματιά διαθέτει ανθρωπιά και οι δύο πρωταγωνιστές μια συγκινητική ερμηνευτική χημεία.

Ιταλία. 2018. Διάρκεια: 115΄. Διανομή: STRADA FILMS.

Κινηματογράφος

Μυρίζουν εδώ και δεκαετίες- αγιόκλημα και γιασεμί, φέρνουν αναμνήσεις από βραδιές με πανσέληνο κι αστέρια, χαλίκια και ποπ κορν. Διαθέτουν προσωπικότητα, στιλ, φανατικό κοινό και μια ιδιαίτερη, νοσταλγική αισθητική, άρρηκτα συνδεδεμένη με καλοκαίρι και Ελλάδα. Οχι, όσο κι αν μας κολακεύει να το πιστεύουμε, τα θερινά δεν είναι ελληνική αποκλειστικότητα, είναι όμως μέρος μιας τρυφερής, απολαυστικής, νοσταλγικής ιστορίας, γραμμένης με εικόνες Ελλάδας (τη Μελίνα στη Στέλλα και την Αλίκη στο ναυτικό), γλυκό του κουταλιού, γκαζόζες και πατατάκια. Με αφορμή το Athens Open Air Film Festival, το φεστιβάλ θερινού κινηματογράφου που άνοιξε σήμερα (20/6) και θα διαρκέσει όλο το καλοκαίρι στις γειτονιές της Αθήνας, ας ρίξουμε μια ματιά στην υπέροχη, μακρά ιστορία των θερινών κινηματογράφων...

Το καλοκαίρι θα'ρθει στην ταράτσα του Βοξ...
Η ιστορία των θερινών σινεμά στην Ελλάδα ξεκινά στις αρχές του 1900. Η καινοτομία που έγινε συνήθεια άρχισε από πλανόδιους που έστηναν ένα μεγάλο πανί κι έκαναν υπαίθριες προβολές σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. Το κοινό συνεπαρμένο παρακολουθούσε τις ασπρόμαυρες κινούμενες εικόνες που εκτυλίσσονταν κάτω από τον έναστρο ουρανό.

Οι πρώτοι θερινοί κινηματογράφοι ανοίγουν τη δεκαετία του 1910. Μια αυλή ή μια ταράτσα με λίγο χαλίκι, μερικές πλαστικές καρέκλες κι ένα κομμάτι πανί είναι αρκετά για να δημιουργηθούν οι πρώτοι ανοιχτοί χώροι προβολής, που συνδυάζουν το σινεμά με τη νυχτερινή διασκέδαση.

Η τάση που σήμερα έχει επανέλθει στη μόδα -και θέλει τους θερινούς να σερβίρουν ποτά, κοκτέιλ, φαγητά- είχε ξεκινήσει 100 χρόνια πριν, όταν οι πρώτοι θερινοί είχαν δωρεάν είσοδο, όμως υποχρέωναν τους παρευρισκόμενους να αγοράζουν το ποτό τους.

Το εισιτήριο καθιερώνεται δύο δεκαετίες μετά, όταν οι θερινοί έχουν πια εξαπλωθεί για να φτάσουν μεταπολεμικά σε μια αλματώδη ανάπτυξη!

Γενιές Ελλήνων μεγαλώνουν με εικόνες, γεύσεις και μυρωδιές από ποπ κορν και γλυκό βύσσινο, σπιτικό παγωτό και τυρόπιτα, χαλίκι κάτω από τα πόδια και πλαστική καρέκλα μπροστά από μια μεγάλη οθόνη.

Τη δεκαετία του '60, μόνο στην Αθήνα, στον Πειραιά και στα προάστια καταγράφονται 320 θερινοί κινηματογράφοι! Το θερινό σινεμά γίνεται πια η αγαπημένη καλοκαιρινή συνήθεια που φέρνει στο ελληνικό κοινό τη μαγεία από τους παλιούς σταρ και τις βαμπ του Χόλιγουντ, μέχρι τις μεγάλες μορφές του ελληνικού σινεμά και σπουδαίων Ευρωπαίων κινηματογραφιστών.

Το θερινό σινεμά μπαίνει σε κάθε γειτονιά και γίνεται τραγούδι. Το 1978, ο Λουκιανός Κηλαηδόνης κυκλοφορεί το τραγούδι ύμνο των θερινών:

«Είναι κάτι νύχτες με φεγγάρι

μες τα θερινά τα σινεμά

νύχτες που περνούν

που δε θα ξαναρθούν

μ’ αγιόκλημα και γιασεμιά...»

Η νοσταλγία στους στίχους φανερή. Η μεγάλη ακμή των θερινών φτάνει στη λήξη τους, με την εμφάνιση νέων μορφών διασκέδασης τις δεκαετίες του '80 και του '90.

Το 1982, η Χριστιάνα τραγουδά σε στίχους Λίνας Νικολακοπούλου και μουσική Σταμάτη Κραουνάκη, ακόμα ένα νοσταλγικό τραγούδι που αναφέρεται σε μια ολόκληρη εποχή, που στιγματίστηκε από την αγαπημένη συνήθεια των θερινών:

«Το καλοκαίρι θα 'ρθει

Στη ταράτσα του Βοξ

η Μελίνα θα παίζει την Στέλλα.

Ραντεβού θα σου δίνω

στα σκαλιά του Εκράν,

να κοιτάμε τις νύχτες

τη Μανιάνι γκρο-πλαν

καρφωμένη με δέκα σαΐτες...»

Η μεγάλη κρίση πλήττει τα θερινά με την άνοδο της τηλεόρασης (και την εμφάνιση της ιδιωτικής) και της βιντεοκασέτας. Οσο γρήγορα άνοιγαν θερινοί κινηματογράφοι, εξίσου γρήγορα άρχισαν να κλείνουν σε βαθμό να κινδυνέψουν ακόμα και με εξαφάνιση.

Η κρίση των τελευταίων ετών τα έπληξε ακόμα περισσότερο. Οσο κι αν μειώθηκαν, όμως, εξακολουθούν νοσταλγικά να ακολουθούν τον κανόνα (στίχο) της Ελλάδας που αντιστέκεται, της Ελλάδας που επιμένει...

Οσοι πιστεύουν ότι τα θερινά είναι ελληνική «πατέντα» και αποκλειστικότητα, προφανώς κάνουν λάθος. Μπορούμε να ισχυριστούμε ότι στην Ελλάδα έχουν υπάρξει (και συνεχίζουν να υπάρχουν) οι ωραιότεροι θερινοί κινηματογράφοι του κόσμου, όμως ως πρώτος τουλάχιστον στο βιβλίο Γκίνες έχει καταχωριστεί θερινός στην πόλη Μπρουμ της Αυστραλίας, ο οποίος λειτούργησε πρώτη φορά το 1916 στην Chinatown της περιοχής (από την αγάπη μιας οικογένειας Κινέζων στο σινεμά).

Χαρακτηριστικό του ότι όταν σηκωνόταν παλίρροια, κατά τη διάρκεια των προβολών, οι θεατές αναγκάζονταν να σηκώνουν τα πόδια ψηλά για να μη βρέχονται.

Η Αυστραλία είναι μια από τις χώρες που έχουν μεγάλη παράδοση στα θερινά. Μια άλλη είναι η Ταϋλάνδη, όπου παραδοσιακά οργανώνονταν θερινές προβολές -στο παρελθόν πάνω σε πανιά που δένονταν ανάμεσα σε δύο δέντρα, ενώ ιστορία στο θερινό σινεμά έχουν και χώρες όπως το Ιράκ, όπου θεατές συγκεντρώνονταν και περίμεναν υπομονετικά την δύση του ήλιου για να αρχίσει η προβολή...

Η συνήθεια βεβαίως πέρασε και στην Αμερική, μόνο που εκεί απέκτησε ρόδες και μηχανή.

Το υπαίθριο σινεμά των ΗΠΑ συνδυάστηκε με τη μόδα των drive in, τα οποία γνώρισαν μεγάλη ανάπτυξη ιδίως τη δεκαετία του '60.

Τα ομορφότερα θερινά σινεμά του κόσμου
Η Ευρώπη είχε και έχει τα δικά της θερινά, στην Ιταλία, τη Γαλλία, την Ολλανδία, τη Σκωτία ή και την Αυστρία, κάποια εκ των οποίων σήμερα βρίσκονται στα καλύτερα του κόσμου -μαζί βεβαίως με τα δικά μας.

Προ διετίας, το Θησείο είχε αναδειχτεί από το CNN ως ο πιο όμορφος θερινός του κόσμου κυρίως για τη μαγευτική θέα του στην Ακρόπολη. Φέτος, στη λίστα του Guardian με τους 10 καλύτερους θερινούς κινηματογράφους για το 2014, συγκαταλέγονται δύο ελληνικά σινεμά: το Cine Paris στην Πλάκα και το Cine Καμάρι στη Σαντορίνη.

Cine Καμάρι στη Σαντορίνη
Το πρώτο, το οποίο ξεκίνησε να λειτουργεί το 1938, διακρίνεται γα το ατμοσφαιρικό περιβάλλον του στην καρδιά της ιστορικής Πλάκας, ενώ το δεύτερο δίνει στους επισκέπτες την ευκαιρία να απολαύσουν το ποτό τους σε ξαπλώστρα κάτω από τα αστέρια, δίπλα στη μαγευτική θάλασσα του Αιγαίου...

Sala Montjuïc στη Βαρκελώνη
Στη λίστα με τα 10 καλύτερα, υπάρχουν επίσης το Sala Montjuïc (στους κήπους του κάστρου Μοντζουίκ στη Βαρκελώνη), το Pop-up cinema στο Κρομάρτι της Σκωτίας (το οποίο βρίσκεται πάνω σε έναν φάρο), το Locarno on the Lake (ανοιχτό σινεμά με θέα τις χιονισμένες Αλπεις στο Λοκάρνο της Ελβετίας), το Cineteca Bologna (που στήνεται στην κεντρική πλατία της Μπολόνια δίπλα στον Καθεδρικό Ναό), το Moonlight Cinema (στα Γκραν Κανάρια της Ισπανίας), το Sotto le stelle (σε μια αυλή της ιταλικής Βερόνα), το φεστιβάλ θερινού κινηματογράφου της Βιέννης Rathausplatz film festival και το La Villette του Παρισιού (μέσα σε πάρκο στα βορειοανατολικά της γαλλικής πρωτεύουσας).

Γιασεμί και τυρόπιτα, αλμύρα και σουβλάκια
Το παλιότερο θερινό σινεμά στην Αθήνα, που λειτουργεί μέχρι και σήμερα, είναι η Αίγλη στο Ζάππειο, που ξεκίνησε το 1903 με την προβολή της γαλλικής ταινίας, «Δέκα γυναίκες κυνηγούν έναν άντρα». Στα βόρεια προάστια, από τα παλαιότερα θερινά σινεμά είναι η ιστορική Μπομπονιέρα, που ξεκίνησε να λειτουργεί το 1918 στην Κηφισιά.

Οι κάτοικοι του κέντρου σίγουρα γνωρίζουν και το σινεμά Παλάς, που λειτουργεί από το 1925 στην ταράτσα του ομώνυμου χειμερινού σινεμά (σήμα κατατεθέν της περιοχής). Στο Παγκράτι υπάρχει κι άλλο ένα θερινό σινεμά, που σήμερα τραβά τους φίλους του καλού σινεμά. Ο λόγος για την καταπράσινη Οαση (επί της Πρατίνου), που σταθερά για δεκαετίες επιμένει να προβάλλει ταινίες που αγαπούν οι σινεφίλ.

Το «Θησείον», που λειτουργεί από το 1938, ταξιδεύει τους θεατές στον κόσμο παλιών και νέων κινηματογραφικών παραγωγών. Αξίζει να σημειωθεί ότι την πρώτη χρονιά λειτουργίας του, ακριβώς κάτω από την οθόνη υπήρχε ένα ενυδρείο με χρυσόψαρα και κοχύλια!

Στα ομορφότερα αθηναϊκά σινεμά συμπεριλαμβάνεται και το Σινέ Ψυρρή (με ατμόσφαιρα παλιάς Αθήνας, πνιγμένο στα γιασεμιά, με ωραιότατη σαγκρία στο μπαρ), η Αθηναία στο Κολωνάκι (με την ωραιότερη σπιτική τυρόπιτα), τα Εξαρχιώτικα Ριβιέρα και Βοξ (με τα οποία έχουν μεγαλώσει γενιές και γενιές σινεφίλ), ο Ζέφυρος στα Πετράλωνα (σε μια καταπράσινη αυλή) και το Σινέ Φλοίσβος στο Παλαιό Φάληρο (σε κήπο δίπλα στη θάλασσα με ταινίες πρώτης προβολής και τη συνοδεία από φρεσκοψημένα καλαμάκια...).

.thetoc.gr

Κινηματογράφος

Η Ταινιοθήκη της Ελλάδος συνεργάζεται και πάλι με το Φεστιβάλ Αθηνών και στις 28-30 Ιουνίου, παρουσιάζοντας τρεις αποκατεστημένες ταινίες του βωβού κινηματογράφου από τις δεκαετίες του ’20 και του ’30, με συνοδεία ζωντανής μουσικής.

Πιο συγκεκριμένα, στα πλαίσια της φετινής σύμπραξης Ταινιοθήκης και Φεστιβάλ θα παρουσιαστούν:

* Οι Περιπέτειες του Βιλλάρ (1924), κωμωδία του ούγγρου σκηνοθέτη Ζόζεφ Χεπ, ένα ανεκτίμητης αξίας πορτρέτο της ελληνικής πρωτεύουσας στην δεκαετία του ’20, που αποτελεί και την πρώτη σωζόμενη ελληνική ταινία μυθοπλασίας.

* Το Άνθρωποι την Κυριακή (1929-30), μια ταινία – σπουδή πάνω στον ελεύθερο χρόνο, των γερμανών Ρόμπερτ Σίοντμακ (Robert Siodmak), Έντγκαρ Ούλμερ (Edgar G. Ulmer), και Ρόχους Γκλίζε (Rochus Gliese).

Και οι δύο ταινίες θα προβληθούν με ζωντανή μουσική επένδυση από τον συνθέτη Μηνά Αλεξιάδη.

* Τέλος, με ζωντανή μουσική επένδυση από τον Κ. ΒΗΤΑ, θα δούμε την Κοινωνική σαπίλα (1932) του Στέλιου Τατασόπουλου, ταινία-πρόδρομο του νεορεαλισμού στην Ελλάδα, και πρώτο εγχώριο φιλμ κοινωνικής κριτικής, με ρεαλιστικό θέμα και περιβάλλον δράσης την εργατική τάξη, που η προβολή προκάλεσε αντιδράσεις. Η ταινία θεωρούνταν χαμένη μέχρι τα μέσα του 1980, όταν η Ταινιοθήκη της Ελλάδος και ο σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής της Στέλιος Τατασόπουλος ανακάλυψαν διασωθέντα υλικά της. Η πρώτη αποκατάστασή της, σε έγχρωμο ενδιάμεσο αρνητικό, ολοκληρώθηκε και προβλήθηκε το 1989. Το σχέδιο ψηφιακής αποκατάστασης της ταινίας, που θα δούμε στο Φεστιβάλ, πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με την Documenta 14: Learning from Athens, με συνεργάτη τη CINEMATEK και συμπαραγωγό την COSMOTE TV, με την υποστήριξη του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Η νέα αυτή προβολή στο πλαίσιο του Φεστιβάλ θα γίνει και με την υποστήριξη της Cosmote.

Πρόγραμμα προβολών

28 Ιουνίου
Οι περιπέτειες του Βιλλάρ του Ζόζεφ Χεπ

Ζωντανή μουσική επένδυση Μηνάς Αλεξιάδης

29 Ιουνίου
Άνθρωποι την Κυριακή των Robert Siodmak, Edgar G. Ulmer, Rochus Gliese

Ζωντανή μουσική επένδυση Μηνάς Αλεξιάδης

30 Ιουνίου
Κοινωνική σαπίλα του Στέλιου Τατασόπουλου

Ζωντανή μουσική επένδυση Κ. ΒΗΤΑ


Ταυτότητα Εκδήλωσης
Ημερομηνία:28, 29, 30/6
Ώρα 21.00


Ταινιοθήκη της Ελλάδος, Ιερά οδός και Μεγάλου Αλεξάνδρου, Γκάζι

Πληροφορίες / Κρατήσεις:
greekfestival.gr

Κινηματογράφος

«Το μυστήριο του κυρίου Πικ» -Μια ανάλαφρη αστυνομική κομεντί με ανατροπές και σασπένς

Λογοτεχνικές απάτες και μάλιστα εις διπλούν μας επιφυλάσσει αυτή η κινηματογραφική εβδομάδα, μαζί με ένα δυνατό θρίλερ εξ Αργεντινής που διερευνά τα όρια της μητρότητας.

Τo μυστήριο του κύριου Πικ (Le Mystere Henri Pick)

Σκηνοθεσία: Ρεμί Μπεζανσόν

Παίζουν: Φαμπρίς Λουκινί, Καμίλ Κοτέν, Αλίς Αϊσάζ, Χάνα Σιγκούλα

Περίληψη: Σε μια περίεργη βιβλιοθήκη στην καρδιά της Βρετάνης, την «Βιβλιοθήκη των Απορριφθέντων Βιβλίων», μια νεαρή εκδότρια ανακαλύπτει ένα εκπληκτικό χειρόγραφο που αποφασίζει αμέσως να εκδώσει. Το μυθιστόρημα γίνεται μπεστ-σέλερ, αλλά ο συγγραφέας του, ο Ανρί Πικ, ένας ιδιοκτήτης πιτσαρίας, που πέθανε πριν από δύο χρόνια, δεν θα μπορούσε να είχε γράψει τίποτε άλλο πέρα από τη λίστα για τα ψώνια, σύμφωνα με τη χήρα του. Ένας κριτικός λογοτεχνίας αποφασίζει να ερευνήσει την υπόθεση, με την απρόσμενη βοήθεια της κόρης του αινιγματικού Ανρί Πικ.

O Ρεμί Μπεζανσόν («Το Μεγάλο Ταξίδι της Ζαράφα») μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη το ομότιτλο μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Νταβίντ Φενκινός.


Κινηματογράφος

Οι ταινίες που θα δούμε στις αίθουσες την Πέμπτη 2/5
Από Γιάννη Καντέα-Παπαδόπουλο 


Το Πραξικόπημα
Τούρκικη πολιτική δραμεντί. Εμπνευσμένη από πραγματικά γεγονότα, η ταινία διηγείται την ιστορία μίας και μόνο νύχτας, της 22ης Μαΐου, όταν μια ομάδα αξιωματικών του στρατού σχεδιάζει ένα πραξικόπημα στην Άγκυρα ώστε να ανατρέψει την κυβέρνηση.

Teen Spirit
Η Ελ Φάνινγκ και μια pop music εκδοχή του μύθου της Σταχτοπούτας. Μια ντροπαλή έφηβη στη Νήσο Γουάιτ της Αγγλίας, ονειρεύεται να γίνει διάσημη τραγουδίστρια της ποπ μουσικής έτσι ώστε να ξεφύγει από τη μικρή πόλη που ζει και τη διαλυμένη οικογένειά της. Με τη βοήθεια ενός απροσδόκητου μέντορα, θα μπει σε έναν διεθνή διαγωνισμό τραγουδιού που όμως θα δοκιμάσει την εντιμότητα, το ταλέντο και τη φιλοδοξία της.

Αγάπη Είναι
Γαλλικό οικογενειακό δράμα βραβευμένο στη Βενετία. Ένας μεσήλικας πατέρας με δύο έφηβες κόρες αναλαμβάνει την ανατροφή τους όταν η γυναίκα του αποφασίζει να χωρίσουν, χωρίς όμως να τα μπορεί να ανταπεξέλθει στις ευθύνες του και ενώ ελπίζει παράλληλα πως η σύζυγός του θα επιστρέψει.

Ο Κορσικανός
Γαλλικό δραματικό θρίλερ. Ένας νεαρός αστός, πρώην μέλος εθνικιστικής οργάνωσης της Κορσικής, αποφασίζει να επιστρέψει στο νησί μετά το θάνατο ενός φίλου και συμμαχητή του, γνωρίζοντας πως έχει λίγες πιθανότητες να μείνει ζωντανός.

Ο Αξιαγάπητος Κύριος Τροχίδης
Κομεντί βασισμένη σε κόμικς του Σεμπέ («Ο μικρός Νικόλας»). Ένας διάσημος μηχανικός ποδηλάτων, τον οποίο σέβονται όλοι οι συγχωριανοί του, κρύβει ένα μυστικό που κινδυνεύει να αποκαλυφθεί εξαιτίας ενός φωτογράφου: δεν έχει ιδέα πώς να κάνει ποδήλατο.

Σούπα Μόντο
Η κενυάτικη ιστορία μιας… διαφορετικής υπερηρωίδας. Η εννιάχρονη Τζο, η οποία λατρεύει τις ταινίες δράσης, είναι βαριά άρρωστη κι έχει λίγους μήνες ζωής ακόμη. Η μητέρα της προσπαθεί να την προστατεύσει με κάθε τρόπο, αλλά η αδερφή της την παροτρύνει να πιστέψει στις μαγικές ικανότητές της και πείθει το χωριό να τη βοηθήσει να πραγματοποιήσει το όνειρό της.

Η Δεξιά Τσέπη του Ράσου
Μεταφορά της ομότιτλης νουβέλας του Γιάννη Μακριδάκη. Τη νύχτα που πεθαίνει ο αρχιεπίσκοπος η σκυλίτσα ενός απομονωμένου μοναχού γεννά τρία κουταβάκια. Την άλλη μέρα το πρωί όμως εκείνη πεθαίνει στα ξαφνικά. Μια νουβέλα του Γιάννη Μακριδάκη «διαβάζεται» με εικονογραφική λιτότητα, αφήνοντας τη λογοτεχνική αφήγηση (κυρίως ως φωνή off) να οδηγήσει αυτήν τη μικρής δραματικής έντασης κινηματογραφική αλληγορία πάνω στο πένθος και στην απώλεια.

Οι Βράχοι της Ελευθερίας
Αγγλόφωνοι έρωτες στα χρόνια της επανάστασης του 1821. Η ερωτική σχέση μιας Ελληνίδας χωριατοπούλας και ενός Τούρκου συνταγματάρχη φέρνει την οργή των Οθωμανών οι οποίοι προκαλούν ένα τραγικό γεγονός στην οικογένεια της νεαρής γυναίκας. Τότε εκείνη ορκίζεται να εκδικηθεί και αποφασίζει να πάρει μέρος στην ελληνική επανάσταση, στην οποία γίνεται σύμβολο της αντίστασης.

Το Πορτραίτο της Τερέσα
Κουβανέζικο δράμα του 1979. Η Τερέσα, μητέρα τριών κοριτσιών και υπάλληλος σε εργοστάσιο υφαντουργίας, νιώθει εγκλωβισμένη ανάμεσα στα οικογενειακά και τα κοινωνικά της καθήκοντα. Κι ενώ το χορευτικό συγκρότημα των συναδέλφων της στη δουλειά ετοιμάζεται να συμμετάσχει σε ένα διαγωνισμό, ο σύζυγός της διαμαρτύρεται γιατί εκείνη δεν του αφιερώνει καθόλου χρόνο.

Κινηματογράφος

Transit

Από Χρήστο Μήτση

Ο Γκέοργκ, ένας Γερμανός πρόσφυγας που καταφεύγει στη Μασσαλία καθώς τα ναζιστικά στρατεύματα προχωρούν προς το Παρίσι, είναι άλλος ένας ήρωας του Κρίστιαν Πέτζολντ («Yella», «Barbara», «Το Τραγούδι του Φοίνικα») δεμένος μοιραία με το παρελθόν. Αναζητώντας διαρκώς τους τρόπους με τους οποίους το χθες εισβάλλει στο παρόν των ιστορικά παγιδευμένων χαρακτήρων του και το καταστρέφει, ο Γερμανός βραβευμένος σκηνοθέτης μεταφέρει τώρα στην οθόνη ένα μυθιστόρημα εποχής της Άννα Σέγκερ. Το διασκευάζει μάλιστα με μια ευφυή αφηγηματική ανατροπή (ντεκόρ είναι η σημερινή Μασσαλία), προσθέτοντας σε ένα νεο­νουάρ παιχνίδι ταυτοτήτων την παράμετρο του πάντα επίκαιρου θέματος της μετανάστευσης.

Έχουμε τον Γκέοργκ, λοιπόν, ο οποίος προσπαθεί να βρει υπαρξιακό κίνητρο στην οικειοποίηση της ταυτότητας, μαζί με τα έγγραφα και μια βίζα για Μεξικό, ενός συγγραφέα που έχει αυτοκτονήσει. Έχουμε όμως και μια νεαρή, όμορφη γυναίκα η οποία φτάνει στη Μασσαλία αναζητώντας τον σύζυγό της, ο οποίος θα την περίμενε για να διαφύγουν στο Μεξικό. Ο Γκέοργκ την ερωτεύεται, εκείνη παραμένει μυστηριώδης και ο Πέτζολντ προετοιμάζει αργά και μεθοδικά τη σύγκρουση ενός τυλιγμένου σε μυστικά και ψέματα love story με τη γραμμένη από την Ιστορία αδυσώπητη μοίρα.

Η αλήθεια είναι πως η χλιαρή πλοκή δεν τον βοηθάει να μας εμπλέξει στα πάθη των χαρακτήρων, οι οποίοι αγωνίζονται μέχρι τέλους να ξεφύγουν από την ψυχολογική ασάφεια. Κινούνται σαν φαντάσματα, όχι μόνο μεταφορικά, και προχωρούν ασθμαίνοντας προς μια προβλέψιμη κατάληξη κι ένα ευνόητο συμπέρασμα: κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει αλώβητος από το παρελθόν του, ούτε φυσικά και η Ευρώπη –του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου αλλά και του 21ου αιώνα– από το δικό της.

Γερμανία, Γαλλία. 2018. Διάρκεια: 101΄. Διανομή: SEVEN FILMS.

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή