Νοεμβρίου 21, 2019

Κινηματογράφος

Σκιά
Από Χρήστο Μήτση

Περνώντας με χαρακτηριστική ευκολία από τα ιστορικά έπη στα σύγχρονα δράματα, ο Ζανγκ Γιμού αφήνει τη μαοϊκή Κίνα («Η Μεγάλη Επιστροφή») και ξαναγυρίζει στο παρελθόν και στη θεαματική πλευρά της φιλμογραφίας του («Ο Ήρωας», «Ιπτάμενα Στιλέτα», «Το Σινικό Τείχος»). Η «Σκιά» εξελίσσεται την περίοδο των Τριών Βασιλείων (220-280 μ.Χ.), έναν αιώνα γεμάτο πολιτικές δολοπλοκίες, πολεμικές συγκρούσεις μεταξύ των τοπικών αρχόντων και σημαντικές ανακατατάξεις εξουσίας. Γεγονότα και μύθοι που δύσκολα ξεχωρίζουν μεταξύ τους περιγράφουν μια φεουδαρχική Κίνα σε διαρκή αναταραχή, η οποία αποτελεί το αγαπημένο ντεκόρ πολλών ταινιών και τηλεοπτικών σειρών, με τον Γιμού να εστιάζει στα όσα συμβαίνουν στο παλάτι του βασιλείου του Πέι.

Ο νεαρός βασιλιάς προσπαθεί να διατηρήσει πάση θυσία ειρήνη με το βασίλειο του Γιν, που είχε καταλάβει πριν από μία εικοσαετία την πόλη του Τζινγκ, η οποία ανήκε στο Πέι. Πολλοί υπήκοοι του τελευταίου θεωρούν υποχρέωσή τους να την ανακτήσουν, ανάμεσά τους και ο αρχιστράτηγος Γου. Όταν λοιπόν ο τελευταίος αποφασίζει να μονομαχήσει με τον άρχοντα της Τζινγκ για την κυριαρχία της πόλης, ο βασιλιάς τον καθαιρεί και τον απομακρύνει από το παλάτι, σκεπτόμενος ακόμη και να προσφέρει τη δική του αδερφή ως σύζυγο του διαδόχου του Γιν και να διασφαλίσει έτσι την πολυπόθητη ειρήνη.

Δεν ξέρει όμως πως η τελευταία έχει τα δικά της σχέδια, όπως και ο πραγματικός αρχιστράτηγος, ο οποίος, τραυματισμένος, έχει αντικατασταθεί εδώ και καιρό από τη «σκιά» του (ένας σωσίας του) και περιμένει έγκλειστος σε ένα υπόγειο να πάρει την εκδίκησή του από τον βασιλιά.


Ο «Καγκεμούσα» του Ακίρα Κουροσάβα ρίχνει τη… σκιά του σε αυτό το ιστορικό έπος, το οποίο στήνει την πλοκή του γύρω από την ίδια κεντρική ιδέα, αναπτύσσοντάς την όμως προς άλλη (περισσότερο πολιτική και λιγότερο υπαρξιακή) κατεύθυνση και με εντελώς διαφορετική αισθητική. Εδώ όλα περιστρέφονται γύρω από τις αντίθετες και συμπληρωματικές έννοιες του γιν και του γιανγκ (το πρώτο πλάνο του φιλμ είναι και το τελευταίο): άντρας - γυναίκα, αλήθεια - ψέμα, εξουσιαστής - εξουσιαζόμενος.

Η σχέση φωτός και σκοταδιού «βάφει» σε μια μελανή, αποχρωματισμένη σέπια τα εικαστικής ομορφιάς πλάνα, με τον Γιμού να αντιπαραθέτει έναν εσωτερικό κι έναν εξωτερικό κόσμο: ο πρώτος (του παλατιού) ζωντανεύει σε περιορισμένο χώρο, ο οποίος παραπέμπει σε μια δαιδαλώδη θεατρική σκηνή, έναν περίτεχνο ιστό συνωμοσιών υφασμένο από προσωπικές φιλοδοξίες, απόκρυφους πόθους και αντιπαραθέσεις κυριαρχίας. Ο δεύτερος είναι αυτός της σωματικής σύγκρουσης, της μονομαχίας και της μάχης, όπου οι περίπλοκες στρατηγικές μετατρέπονται σε φαντασμαγορικό –πάντα όμως σκοτεινό και δραματικό– θέαμα, με τον διασημότερο Κινέζο σκηνοθέτη να (ξανα)βρίσκει τον επικό εαυτό του σε φόρμα, εφευρετικό εικονοπλάστη και πικρό ανατόμο των διαχρονικών παιχνιδιών της εξουσίας.

Κίνα. 2018. Διάρκεια: 116΄. Διανομή: ODEON.

Κινηματογράφος

Στο πρώτο πλάνο της ταινίας ένας άντρας σκάβει στο χιόνι κάτι σαν χαντάκι, μόλις όμως η κάμερα πάρει ύψος βλέπουμε από ψηλά πως στην πραγματικότητα «γράφει» ένα γιγάντιο SOS στο κάτασπρο χαλί που έχει στρωθεί γύρω του.

Είναι, όπως διαπιστώνουμε από την καθημερινή ρουτίνα του, ο μόνος διασωθείς, στην καρδιά της Αρκτικής, από την πτώση ενός μικρού αεροπλάνου. Έχει κατορθώσει να κρατηθεί στη ζωή μετατρέποντας το κουφάρι του αεροπλάνου σε καταφύγιο, ανοίγοντας τρύπες στον πάγο απ’ όπου μπορεί και ψαρεύει, ενώ με έναν ειδικό πομπό στέλνει κατά τακτά διαστήματα σήματα προς όποιον μπορεί να τα λάβει, ώστε να τον βρει και να τον διασώσει.

Όπως το «Όλα Χάθηκαν» (2013) του Τζέι Σι Τσάντορ έτσι και το «Arctic», το οποίο επίσης προβλήθηκε εκτός συναγωνισμού στο Φεστιβάλ Κανών, αφορά μια ιστορία μοναχικής επιβίωσης μεταφερμένη στην οθόνη με τα στοιχειώδη κινηματογραφικά υλικά. Αν κι έγινε γνωστός από μια σειρά βίντεο στο YouTube, περνώντας κατόπιν στα βιντεοκλίπ και στη διαφήμιση, ο Βραζιλιάνος Τζο Πένα επιλέγει να παραμείνει λιτός και ουσιώδης στο μεγάλου μήκους ντεμπούτο του.

Με ελάχιστα λόγια, απουσία φλας μπακ και χωρίς εύκολα τρικ που θα μας έδιναν πληροφορίες για το ποιος είναι ο ήρωας της κατεψυγμένης περιπέτειας που παρακολουθούμε, η ταινία στήνει το συναρπαστικό δράμα της με αφηγηματικό ρεαλισμό και μια έλλειψη που μας κάνει να συγκεντρωθούμε στα πλέον βασικά, τον άνθρωπο, τη φύση και την απρόβλεπτη μονομαχία τους.


Το γυμνό μα απόλυτης διηγηματικής ακρίβειας σενάριο διά χειρός του Πένα και του μοντέρ του Ράιαν Μόρισον είναι γραμμένο κινηματογραφικά και υπαγορεύει μια σκηνοθεσία ρυθμού, στακάτη και στερεή. Ακριβώς όπως είναι και η αφοπλιστικά λιτή ερμηνεία του Μαντς Μίκελσεν, ο οποίος επιστρατεύει εκφραστικά το βλέμμα, την ανάσα αλλά και κάθε μυ του σώματός του.

Έτσι το σασπένς, που χτίζεται αργά, αποκτά δραματικό βάθος, κάθε στροφή της πλοκής συνοδεύεται από συγκινησιακή φόρτιση και η παγωμένη οδύσσεια του Όβεργκαρντ παίρνει αρχετυπικές και αλληγορικές διαστάσεις.

Ισλανδία. 2018. Διάρκεια: 98΄. Διανομή: WEIRD WAVE.

Κινηματογράφος

Οι Αγώνες μας
Από Χρήστο Μήτση 


Η δεύτερη ταινία του Βέλγου Γκιγιόμ Σενέ, η οποία έκανε πρεμιέρα στην Εβδομάδα Κριτικής των Κανών, είναι ένα στερεό δράμα που τοποθετεί μια προσωπική ιστορία σε ένα ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο, εξετάζοντας έτσι την πολύπλευρη σχέση του ιδιωτικού με το δημόσιο βίο. Αλληλένδετα μεταξύ τους, στις μέρες μας τα εν οίκω και τα εν δήμω από τη μία έρχονται όλο και πιο κοντά (το τίμημα των πιεστικών εργασιακών συνθηκών, η πολλαπλή κατάργηση της ιδιωτικότητας), από την άλλη όμως μοιάζουν σαν να απομακρύνονται διαρκώς (αυξανόμενη δυσκολία κοινωνικοποίησης κι επικοινωνίας).

Ο Σενέ σχολιάζει διακριτικά αυτήν την περίπλοκη κατάσταση μέσα από την περιπέτεια του Ολιβιέ, μαχόμενου συνδικαλιστή που προσπαθεί να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των συναδέλφων του στο εργοστάσιο. Όταν όμως η γυναίκα του εγκαταλείψει ξαφνικά την οικογένειά τους, εκείνος πρέπει να βρει έναν τρόπο να φροντίσει σωστά τα δύο μικρά παιδιά του και παράλληλα να αντιμετωπίσει τις έντονες εργασιακές απαιτήσεις.


Ζωντανός χαρακτήρας, με πάθη, αρετές κι ελαττώματα, ο Ολιβιέ αγωνίζεται –τις πιο πολλές φορές ανεπιτυχώς– να προστατεύσει αυτούς που αγαπά. Προσπαθεί να καταλάβει τους άλλους γύρω του (από τη σύζυγο μέχρι τα αφεντικά του) και ψάχνει ένα εγχειρίδιο οδηγιών επιβίωσης, έως ότου συνειδητοποιήσει πως πρέπει να το γράψει μόνος του, σε ένα σεναριακά εύστροφο και σκηνοθετικά ειλικρινές μάθημα πολιτικής αγωγής στην τρυφερά ρεαλιστική, ουμανιστική παράδοση του Κεν Λόουτς και των αδερφών Νταρντέν.

Βέλγιο, Γαλλία. 2018. Διάρκεια: 98΄. Διανομή: ONE FROM THE HEART.

Κινηματογράφος

Eχοντας ήδη κάνει ένα μακρύ φεστιβαλικό ταξίδι κι έχοντας κατακτήσει σειρά εγχώριων διακρίσεων (στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και στο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου), το δράμα της Τώνιας Μισιαλή προβάλλεται τώρα στις αθηναϊκές αίθουσες. Το μεγάλου μήκους ντεμπούτο της Κύπριας σκηνοθέτιδας ζουμάρει στη ζωή μιας μεσήλικης που έρχεται αντιμέτωπη με μια μεγάλη υπαρξιακή κρίση. Καθώς προσπαθεί να αναπνεύσει ανάμεσα σε έναν καταπιεστικό σύζυγο και μια μονότονη ζωή, η ηρωίδα ψάχνει αγωνιωδώς τρόπους διαφυγής. Και ακριβώς σε αυτό το σημείο η Μισιαλή αποδεικνύεται κινηματογραφικά θαρραλέα.

Από τη μία, φέρνει αμέσως σε πρώτο πλάνο τις σεξουαλικές ορμές της μεσήλικης ηρωίδας που ψάχνουν τρόπο για να εκλυθούν, κάτι που φαντάζει αδύνατο μέσα στον ανυπόφορο γάμο που ζει. Από την άλλη, η νεαρή δημιουργός εντάσσει επιτυχώς μια προσωπική συνθήκη μέσα σε ένα ευρύτερο κοινωνικοπολιτικό/ταξικό πλαίσιο που βρίσκεται μακριά από το «κυπριακό όνειρο». Μένοντας σε μια πολυκαιρισμένη πολυκατοικία και οδηγώντας ένα σαράβαλο, χωρίς λεφτά, οικονομικά εξαρτημένη από τον σατράπη άντρα της (χαρακτήρας που ενίοτε βέβαια ρέπει προς το σχήμα), η πρωταγωνίστρια βρίσκεται εγκλωβισμένη σε ένα ζοφερό σκηνικό που μοιάζει μη αναστρέψιμο.

Και κάπου εκεί έρχεται στην επιφάνεια το φαντασιακό ως μοναδικό μέσο ψυχικής αποσυμπίεσης. Η πραγματικότητα και η φαντασία μπερδεύονται σε ένα ενδια­φέρον κινηματογραφικό παιχνίδι, που προσδίδει στο φιλμ στοιχεία θρίλερ. Μπορεί κάποια πράγματα να μη λειτουργούν απόλυτα σωστά (όπως η ύπαρξη του όποιου σασπένς στην ιστορία και κάποιες επαναλήψεις), όμως η ερμηνεία-έκπληξη της εξαιρετικής Στέλλας Φυρογένη, η σε κάποια σημεία ευφυής αφηγηματική αμφισημία και το τολμηρό φινάλε συνθέτουν ένα τουλάχιστον ελπιδοφόρο πρώτο δείγμα γραφής από την Κύπρια σκηνοθέτιδα.

Ελλάδα, Κύπρος. 2018. Διάρκεια: 96΄.

Κινηματογράφος

Η Δουλειά της , Από Χρήστο Μήτση 

Η Ελλάδα της κρίσης, διαρκώς και λιγάκι υπερβολικά παρούσα σε τηλεόραση και ραδιόφωνο, κάνει πρωταγωνιστικό ακομπανιαμέντο στη Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου («Bank Bang», «Xenia», «Στο Σπίτι»), ηρωίδα του σκηνοθετικού ντεμπούτου του Νίκου Λαμπό. Η τελευταία είναι η Παναγιώτα, μια 38άρα σχεδόν αγράμματη νοικοκυρά και μητέρα δύο παιδιών. Όταν ο άντρας της μείνει άνεργος, και παρά τις αρχικές αντιρρήσεις του, εκείνη θα αναζητήσει δουλειά και θα προσληφθεί ως καθαρίστρια σε ένα μεγάλο εμπορικό κέντρο. Οι εργασιακές συνθήκες τις οποίες θα αντιμετωπίσει εκεί θα είναι απαιτητικές, αλλά, νιώθοντας για πρώτη φορά οικονομικά και συναισθηματικά αυτάρκης, θα κάνει τα πάντα για να σταθεί στα πόδια της.

Η περιπέτεια της Παναγιώτας και της Ελλάδας συμπορεύονται σε μια αλληγορική ιστορία χειραφέτησης, η οποία περιγράφει, χωρίς διδακτισμούς, το τίμημα μιας καθυστερημένης «ενηλικίωσης». Ο Λαμπό είναι προσεκτικός, αφηγηματικά ακριβής και κοινωνικά ευαίσθητος, αποτυπώνοντας επιτυχημένα και με κινηματογραφικούς όρους έναν ενδιαφέροντα χαρακτήρα. Δεν δείχνει την ανάλογη προσοχή και σε όσους τον περιβάλλουν (ο ρόλος του συζύγου είναι μάλλον μονοδιάστατος και της κόρης δεν αναπτύσσεται, παρά τις αρχικές υποσχέσεις), αλλά επιμένει να αγκαλιάζει την Παναγιώτα με μια συγκινητική τρυφερότητα και να την κρατάει σταθερά στο κέντρο του κάδρου.


Η σεναριακή ανάπτυξη είναι ακλόνητα επικεντρωμένη σε αυτήν και την πολιτικοκοινωνική πραγματικότητα γύρω της (οι καθαρίστριες απολύονται σωρηδόν), το κατόρθωμα αυτού του λιτού κοινωνικού δράματος όμως είναι ότι η πορεία της ηρωίδας προς την ανεξαρτησία δεν είναι καθόλου… ηρωική, συχνά μάλιστα είναι ταπεινωτική και ηθικά συζητήσιμη. Η ερμηνεία της Μαρίσσας Τριανταφυλλίδου, η οποία παίζει με τις σιωπές, τα βλέμματα και τη στάση του σώματος, της προσθέτει αλήθεια και ακόμη μεγαλύτερη δραματικότητα, δικαίως βραβευμένη στο Διεθνές Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Ελλάδα, Γαλλία. 2018. Διάρκεια: 89΄. Διανομή: WEIRD WAVE.

Κινηματογράφος

Από Χρήστο Μήτση. Η φρίκη του κόσμου κρύβεται κάτω από αυτά τα πανέμορφα αντικείμενα», λέει μια στιγμή κάποιος στην πρωταγωνίστρια της ταινίας, αναφερόμενος στα καπέλα Λέιτερ. Είναι τα κομψότερα σε ολόκληρη τη Βουδαπέστη του 1913 και το κατάστημα το οποίο τα κατασκευάζει και τα πουλάει ανήκε κάποτε στην οικογένεια της Ίρις Λέιτερ. Μόνο που όταν εκείνη ήταν 2 χρόνων μια πυρκαγιά την άφησε ορφανή και κατέστρεψε την επιχείρηση, στέλνοντάς τη σε μια ανάδοχη οικογένεια στη Βιένη.

Τώρα η νεαρή Ίρις επιστρέφει στη συμπρωτεύουσα της Αυστροουγγαρίας και προσπαθεί να πιάσει δουλειά στο κατάστημα Λέιτερ, το οποίο έχει πλέον ανακαινιστεί και περιέλθει στην κυριαρχία του επιχειρηματία Όσκαρ Μπριλ, αναζητώντας την αλήθεια για το παρελθόν της. Έτσι θα οδηγηθεί στα ίχνη του αδερφού της (;) Κάλμαν και θα εμπλακεί σε μια σκοτεινή πολιτική συνωμοσία, η οποία αντανακλά το ταραγμένο, αντιφατικό και δυσοίωνο πνεύμα που κυριαρχεί σε ολόκληρη την Κεντρική Ευρώπη, καλυμμένο πίσω από ένα προσωπείο αισιόδοξης ευμάρειας, νέων ιδεών και ανακαλύψεων, επιστημονικής προόδου και άνθησης πλήθους πρωτοποριακών καλλιτεχνικών ρευμάτων.


Ταξιδεύοντας ακόμη μία φορά μέχρι την καρδιά του σκοταδιού, ο Ούγγρος δημιουργός του «Γιου του Σαούλ» εστιάζει και πάλι σε μια κρίσιμη περίοδο της σύγχρονης ευρωπαϊκής Ιστορίας, με οδηγό έναν ήρωα παγιδευμένο στο κέντρο ενός λαβύρινθου. Καθώς αυτός κινείται διαρκώς, στην προηγούμενη ταινία στους διαδρόμους των κρεματορίων του Άουσβιτς και τώρα στους δρόμους της Βουδαπέστης, η κάμερα τον ακολουθεί από κοντά σε μεγάλης διάρκειας τράβελινγκ, γαντζώνεται σχεδόν από το σβέρκο του και θολώνει ό,τι τον περιβάλλει, ενώ επιβάλλει μιαν αίσθηση απειλής, άγχους και αποπροσανατολισμού.

Στον πιο ντοκιμαντερίστικο «…Σαούλ», αυτή κυριαρχούσε εξαρχής, εδώ όμως ο Νέμες τη φέρνει στην επιφάνεια σταδιακά και ύπουλα, καθώς υιοθετεί τη φόρμα ενός δραματικού θρίλερ. Κάθε βήμα της Ίρις προς την αλήθεια αποκαλύπτει κι ένα στοιχείο επίφοβης εγκυρότητας, το οποίο τη βυθίζει σε βαθύτερη αμφιβολία, μαζί της κι έναν ολόκληρο κόσμο που, ανέμελος και κομψός, προχωρά προς ένα διασκεδαστικό αύριο γεμάτο υποσχέσεις. Αυτός ο κόσμος κρύβει κάτω από τα σικ καπέλα του τη φρίκη που έχουν γεννήσει ο αντισημιτισμός, η γυναικεία καταπίεση, οι ταξικές ανισότητες, η πολιτική σύγχυση και ο αυστρο-ουγγρικός ιμπεριαλισμός, η οποία ύστερα από ένα χρόνο θα οδηγήσει στο αιματοκύλισμα του Μεγάλου Πολέμου.


Με σκηνοθετική επιδεξιότητα που συνταιριάζει περίπλοκες ιδέες και αφηγηματικές λεπτομέρειες, ο Νέμες στέκεται στο σημείο όπου η υπαρξιακή αναζήτηση μιας γυναίκας συναντά την τοιχογραφία μιας εποχής και μια ιστορία ενηλικίωσης το συλλογικό παλμό ενός ολόκληρου πολιτισμού. Απευθυνόμενος σε απαιτητικούς θεατές, πειραματίζεται αφηγηματικά, υιοθετεί έναν καίριο πολιτικό λόγο και δοκιμάζει τα όρια της ιστορικής ταινίας, αποσπώντας έτσι το βραβείο κριτικών στο Φεστιβάλ Βενετίας.

Ουγγαρία, Γαλλία. 2018. Διάρκεια: 142΄ Διανομή: FILMTRADE.

Κινηματογράφος


 Έπεσε η αυλαία της 91ης απονομής των βραβείων Όσκαρ. Το «Πράσινο Βιβλίο» είναι η καλύτερη ταινία της χρονιάς ενώ η «Ευνοούμενη» του Γιώργου Λάνθιμου πήρε ένα Όσκαρ, αυτό του Α’ Γυναικείου Ρόλου με την Ολίβια Κόλμαν.

Το Όσκαρ Σκηνοθεσίας κατέληξε στον Αλφόνσο Κουαρόν, ενώ ο Ράμι Μάλεκ τιμήθηκε με το βραβείο Α’ Ανδρικού Ρόλου. Όσκαρ τραγουδιού για τη Lady Gaga και το «Shallow».

Τόσο η «Ευνοούμενη» του Γιώργου Λάνθιμου, όσο και το «Ρόμα» του Κουαρόν που ήταν τα μεγάλα φαβορί και είχαν συνολικά 10 προτάσεις για Όσκαρ, δεν τα κατάφεραν να επιβεβαιώσουν τις προβλέψεις σε μια βραδιά που χαρακτηρίστηκε από ανατροπές.

Όλοι οι νικητές των φετινών Όσκαρ
Καλύτερης Ταινίας

Green Book

Σκηνοθεσίας

Αλφόνσο Κουαρόν, Roma

Α' Ανδρικού Ρόλου

Ράμι Μάλεκ, Bohemian Rhapsody

Α' Γυναικείου Ρόλου

Ολίβια Κόλμαν, The Favourite

Β' Ανδρικού Ρόλου

Μαχερσάλα Άλι, Green Book

B' Γυναικείου Ρόλου

Ρετζίνα Κινγκ, If Beale Street Could Talk

Πρωτότυπου Σεναρίου

Green Book

Διασκευασμένου Σεναρίου

BlackKlansman

Φωτογραφίας

Roma, Αλφόνσο Κουαρόν

Μοντάζ

Bohemian Rhapsody

Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης

Black Panther

Ήχου

Bohemian Rhapsody

Ηχητικού Μοντάζ

Bohemian Rhapsody

Κοστουμιών

Black Panther

Οπτικών Εφέ

First Man

Μουσικής

Λούντβικ Γκόρανσον, Black Panther

Τραγουδιού

Shallow (A Star is Born)

Μακιγιάζ και Κομμώσεις

Vice

Καλύτερης Ταινίας Κινούμενων Σχεδίων

Spider-Man: Μέσα στο Αραχνο-Σύμπαν (Spider-Man: Into the Spider-Verse)

Καλύτερου Ντοκιμαντέρ

Free Solo

Ξενόγλωσσης Ταινίας

Roma – Μεξικό

Καλύτερης Ταινίας Μικρού Μήκους

Skin

Καλύτερου Ντοκιμαντέρ Μικρού Μήκους

Period. End of Sentence

Καλύτερης Ταινίας κινούμενων σχεδίων μικρού μήκους

Κινηματογράφος

Σοφία
Από Χρήστο Μήτση

Το μεγάλου μήκους ντεμπούτο της γεννημένης στο Ραμπάτ Μεριέμ Μπενμ’Μπαρέκ-Αλοϊζί είναι μια ιστορία ενηλικίωσης η οποία διερευνά τις περίπλοκες σχέσεις της μαροκινής κοινωνίας με τις αξίες της. Αρχικά ως ένα τυπικό δράμα, καθώς η 20χρονη Σοφία, η οποία πάσχει από άρνηση εγκυμοσύνης, διαπιστώνει πως πρόκειται να γεννήσει σύντομα. Το ότι δεν είναι παντρεμένη όμως είναι κάτι που στη σύγχρονη Καζαμπλάνκα τιμωρείται με φυλάκιση. Έτσι, εκτός από την οργή της οικογένειάς της, η Σοφία πρέπει να αντιμετωπίσει και το νόμο, καθώς από το μαιευτήριο έχει προθεσμία 24 ωρών για να δηλώσει την ταυτότητα του πατέρα.

Απλή ως δομή και ύφος, η ταινία κινείται με αυτοπεποίθηση μέσα στο πλαίσιο μιας προβλέψιμης σύγκρουσης ιδιωτικής και δημόσιας ζωής, καταγγέλλοντας ένα αυστηρό modus vivendi, βασισμένο πάνω στην ανισότητα και στον κομφορμισμό. Αλλά όταν η Σοφία αποκαλύψει τον πατέρα του παιδιού της και στο «παιχνίδι» μπουν ο Ομάρ με την οικογένειά του, οι σχέσεις μεταξύ των χαρακτήρων αποκτούν μια πολύ πιο ενδιαφέρουσα δυναμική. Μέσα από τις αντιπαραθέσεις τους, η μαροκινή καθημερινότητα αναδεικνύεται σε πραγματική πρωταγωνίστρια που μοιράζει ρόλους και καθορίζει συμπεριφορές, από αυτήν της φιλελεύθερης ξαδέρφης Λένα σε εκείνη της «συμφεροντολόγου» μητέρας του Ομάρ.

Με περίτεχνη σεναριακή ανάπτυξη και καθαρό πολιτικό βλέμμα, η Μπενμ’Μπαρέκ ξεπερνά την εύκολη καταγγελία και φέρνει σε πρώτο πλάνο τις πολύπλοκες αντιφάσεις αυτής της βορειοαφρικανικής, μουσουλμανικής κοινωνικής πραγματικότητας. Περιγράφει εύστοχα τη θέση της γυναίκας, αποκαλύπτει το πώς η αντρική εξουσία αυτοπαγιδεύει τους «θύτες», συνδέει τις πολλαπλές εξαρτήσεις με το οικονομικό συμφέρον και τις ταξικές δια­φορές, κερδίζοντας το βραβείο σεναρίου στο τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα των Κανών κι εκείνο της ­Διεθνούς Ένωσης Κριτικών στη Θεσσαλονίκη.

Γαλλία. 2018. Διάρκεια: 80΄. Διανομή: ONE FROM THE HEART.

Κινηματογράφος

Χρήστο Μήτσης

Σεναριογράφος και σκηνοθέτης κομεντί («Walking and Talking», «Friends With Money», «Please Give», «Εκεί που δεν το Περιμένεις») που εστιάζουν, μέσα από μια γυναικεία οπτική, στα προβλήματα των σύγχρονων σχέσεων, η Νικόλ Χολοφσένερ αφήνει προς στιγμή στην άκρη τις πρωτότυπες σεναριακές ιδέες και διασκευάζει μαζί με τον βραβευμένο με Τόνι Τζεφ Γουίτι μια μπεστ σέλερ αυτοβιογραφία.

Το εξομολογητικό «Can you ever forgive me?» της Λι Ίσραελ, μιας συγγραφέως εβραϊκής καταγωγής, που ξεκίνησε την καριέρα της τη δεκαετία του ’60 με μια σειρά βιογραφικών άρθρων και βιβλίων για σταρ όπως η Κάθριν Χέμπορν (στο «Esquire») και η Ταλούλα Μπάνκχεντ ή για την τηλεπαρουσιάστρια Ντόροθι Κιλγκάλεν, το οποίο αποδείχτηκε και το εμπορικότερό της. Το 1985 μια παρόμοια απόπειρά της για την Εστέ Λόντερ κατέληξε σε σκανδαλώδη αποτυχία που αμαύρωσε τη φήμη της, η οποία είχε πληγεί τόσο από τον αλκοολισμό όσο και την κακή συμπεριφορά της.


Η ταινία της Μάριελ Χέλερ, της οποίας το σκηνοθετικό ντεμπούτο «The Diary of a Teenage Girl» (2015) βραβεύτηκε στο Σάντανς και το Βερολίνο, συναντά την Ίσραελ στις αρχές της δεκαετίας του ’90, όταν εκείνη προσπαθεί απεγνωσμένα να πείσει την ατζέντισσά της να της βρει εκδότη. Κανείς όμως δεν βρίσκει ελκυστικές τις ιδέες, ούτε ανέχεται τις ιδιοτροπίες μιας άτσαλης, πικρόχολης και κυκλοθυμικής 50άρας, η οποία μένει με μόνη παρέα τη γάτα της σε ένα μικρό νεοϋορκέζικο διαμέρισμα.

Μέχρι που μια μοιραία σύμπτωση θα αποκαλύψει στην απελπισμένη συγγραφέα την ικανότητά της να μιμείται το ύφος πολλών καταξιωμένων λογοτεχνών, χαρίζοντάς της μια δεύτερη καριέρα. Πρόκειται για αυτήν της πλαστογράφου αλληλογραφίας διασημοτήτων όπως ο Νόελ Κάουαρντ, η Ντόροθι Πάρκερ ή η Λίλιαν Χέλμαν. Παρέα με τον Τζακ, έναν άλλον απόκληρο κοινωνικά και γερό πότη, η Λι θα ξεκινήσει λοιπόν να μοσχοπουλά ψεύτικα «λογοτεχνικά» γράμματα στους κατάλληλους συλλέκτες, έτοιμους να διαθέσουν υπέρογκα ποσά για να αποκτήσουν ένα πλαστό κομμάτι χαρτί.


Η σχέση καλλιτεχνικής κι εμπορικής αξίας, η αλληλοεπιρροή τους και ο μύθος που τις συντηρεί (διογκωμένος υπέρμετρα σε μια κοινωνία του φαίνεσθαι και του έχειν) παίρνουν ενδιαφέρουσες διαστάσεις σε αυτήν την τυποποιημένη ως προς τη δραματική πλοκή της σινε-βιογραφία, η οποία αλαφραίνει τη μελαγχολική αύρα της με τις σωστές δόσεις χιούμορ. Πατώντας σε ένα ισορροπημένο, προβλέψιμα καλογραμμένο και οσκαρικά υποψήφιο σενάριο, κοιτάζει θαρραλέα τη σκοτεινή πλευρά της φήμης, της φιλίας και της επιθυμίας για ανθρώπινη επικοινωνία, ενώ ταυτόχρονα χαρίζει δύο πλούσιους σε ψυχολογικές μεταπτώσεις και συγκινητικά ξεσπάσματα ρόλους στην κωμικό Μελίσα ΜακΚάρθι και στον Βρετανό καρατερίστα Ρίτσαρντ Γκραντ («Ο Φίλος μου κι Εγώ»), αμφότερους υποψήφιους για Όσκαρ.

ΗΠΑ. 2018. Διάρκεια: 106΄. Διανομή: ODEON.

Κινηματογράφος

Οι ταινίες που θα δούμε στις αίθουσες την Πέμπτη 21/2
Από Γιάννη Καντέα-Παπαδόπουλο 


Αέρας Όσκαρ στους κινηματογράφους αυτήν την εβδομάδα με τη νέα ταινία του Μπάρι Τζένκινς («Moonlight») να ξεχωρίζει.

Εάν η Οδός Μπιλ Μπορούσε να Μιλήσει
Η καινούργια ταινία του οσκαρικού Μπάρι Τζένκινς («Moonlight»), υποψήφια για 3 Όσκαρ. Ο σκηνοθέτης ξεφυλλίζει το ομότιτλο μυθιστόρημα του σπουδαίου διανοητή Τζέιμς Μπόλντουιν και μεταφέρει στον κινηματογράφο την έντονα συναισθηματική ιστορία του. Ένα ερωτευμένο νεαρό ζευγάρι Αφροαμερικανών, ο Φόνι και η Τις, διαταράσσεται όταν εκείνος φυλακίζεται για ένα βιασμό που δεν διέπραξε. Η κατάσταση θα γίνει ακόμη πιο δύσκολη όταν η Τις μάθει πως είναι έγκυος. Τότε, με τη βοήθεια της οικογένειάς της, θα δώσει μάχη με το χρόνο και με το ρατσιστικό νομικό κατεστημένο των ΗΠΑ για να αποφυλακιστεί ο Φόνι προτού γεννηθεί το παιδί τους.

Θα Μπορούσες Ποτέ να με Συγχωρέσεις;
Υποψήφια για 3 Όσκαρ βιογραφία με την Μελίσα Μακάρθι. Η πραγματική ιστορία της συγγραφέως βιογραφιών Λι Ίσραελ, η οποία τη δεκαετία του '90 πλαστογραφούσε γράμματα διάσημων που στη συνέχεια πωλούσε για υπέρογκα ποσά, ώστε να ξεπληρώσει τα χρέη της.

Σοφία
Γαλλο-μαροκινό κοινωνικό δράμα. Στην Καζαμπλάνκα, η 20χρονη Σοφία ζει με τους γονείς της όταν ανακαλύπτει πως βρίσκεται σε άρνηση εγκυμοσύνης και αναγκάζεται να γεννήσει εκτός γάμου. Κάτι τέτοιο είναι παράνομο στο Μαρόκο, για αυτό έχει 24 ώρες για να βρει και να δηλώσει την ταυτότητα του πατέρα προτού παραδοθεί στις αρχές.

Ο Φαροφύλακας
Βρετανικό δραματικό θρίλερ με τους Τζέραρντ και Πίτερ Μάλεν. Με φόντο τα νησιά Φλάναν και έναν μυστηριώδη θρύλο που τα περιτριγυρίζει, παρακολουθούμε τρεις φαροφύλακες οι οποίοι ταξιδεύουν σε ακατοίκητο νησί στις ακτές της Σκωτίας. Καθώς ξεκινούν την εργασία τους εκεί ανακαλύπτουν ένα αγνώστου προέλευσης μπαούλο το οποίο γίνεται η αφορμή να ξεκινήσει ένας μοχθηρός κύκλος βίας.

Η Σύζυγος
Η Γκλεν Κλόουζ προετοιμάζει τον ευχαριστήριο λόγο της στα Όσκαρ. Επί σαράντα χρόνια μια γυναίκα στηρίζει απόλυτα τον συγγραφέα σύζυγό της, θυσιάζοντας όποια όνειρα και φιλοδοξίες είχε. Την παραμονή της βράβευσής του με Νόμπελ όμως, εκείνη θα χάσει την υπονομή της και του αποκαλύπτει το συγκλονιστικό μυστικό που κρύβεται πίσω από την καριέρα του.

Εξόριστος Συγγραφέας
Ρώσικο βιογραφικό δράμα βραβευμένο στο Βερολίνο. Έξι μέρες από τη ζωή του σπουδαίου Ρώσου συγγραφέα Σεργκέι Ντοβλάτοβ, κατά τη δεκαετία του ’70 στην ΕΣΣΔ, όταν πάλευε να προστατεύσει το ταλέντο και την αξιοπρέπειά του ενάντια στους μηχανισμούς ελέγχου του καθεστώτος, μαζί με τον ποιητή Γιόζεφ Μπρότσκι.

Ο Σεισμός
Νορβηγική περιπέτεια καταστροφής. Γεωλόγοι λαμβάνουν ενδείξεις πως το «ρήγμα του Όσλο» που το 1904 είχε προκαλέσει σεισμό της τάξης των 5,4 βαθμών Ρίχτερ «ξυπνάει», με το νέο χτύπημα του Εγκέλαδου να είναι πιθανό να ξεσπάσει ανά πάσα στιγμή.

Corgi: Το Σκυλάκι της Βασίλισσας
Animation με τις περιπέτειες του αγαπημένου σκύλου της Βρετανίδας βασίλισσας. Ο Ρεξ, το αγαπημένο σκυλάκι της βασίλισσας, το σκάει από το παλάται και βρίσκεται αβοήθητος σε καταφύγιο σκύλων στο Λονδίνο. Εκεί θα μπλέξει σε ένα κλαμπ κυνομαχιών γεμάτο άγρια αδέσποτα και θα μάθει ότι για να γίνει ο πρώτος σκύλος θα πρέπει να το κερδίσει με την αξία του.

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή