Ιουνίου 28, 2022

Μουσική

Ελευθερία Πάτση

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Δεύτερο γύρισμα 17-9-2020

Τώρα-τώρα
Συνθέτης: Lluis Llach
Στιχουργός: Φαλάρας Πάνος

Όπως και να ’ναι ο κόσμος, όσα κι αν έχει στραβά,
έστω κι αν μείνω πια μόνος, πάντα θα φεύγω μπροστά.
Όσα γραφτά κι αν θα κάψουν, στο φως δεν βάζουν φωτιά.
Όσες αλήθειες κι αν θάψουν, λεύτερη μένει η καρδιά.

Όπως και να ’ναι τούτη η γη, θα ’μαι στην πρώτη τη γραμμή,
όπως και τώρα, τώρα, τώρα που είναι δίσεκτοι οι καιροί.
Όπως και να ’ναι ο κόσμος, δε θα σταθώ πουθενά.
Δεν καρτεράει ο χρόνος, πίσω ποτέ δε γυρνά.

Όπως και να ’ναι ο κόσμος, θα τραγουδώ στη ζωή.
Για να μερέψει ο πόνος πρέπει να κλείσει η πληγή.
Όπως και να ’ναι τούτη η γη, θα ’μαι στην πρώτη τη γραμμή,
όπως και τώρα, τώρα, τώρα που είναι δίσεκτοι οι καιροί.

Όπως και να ’ναι ο κόσμος, όσα κι αν έχει στραβά,
έστω κι αν μείνω πια μόνος, πάντα θα φεύγω μπροστά.
Όσα γραφτά κι αν θα κάψουν, στο φως δεν βάζουν φωτιά.
Όσες αλήθειες κι αν θάψουν, λεύτερη μένει η καρδιά.

Έπαιξαν οι μουσικοί:
Ακουστική κιθάρα: Βάιος Πράπας
Πιάνο: Θανάσης Μάτζαρης

Σκηνοθεσία- φωτογραφία: Έλενα Κοσμοπούλου
Editing: Φίλιππος Οικονόμου
Ηχοληψία- Sound Design: Βάιος Πράπας
Γραφικά: Γιώργος Καρπέτης
Απόδοση στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα(ΕΝΓ): Ιουλία Στάικου
Επιμέλεια απόδοσης (ΕΝΓ): Κωνσταντίνα Παπαγεωργίου

Κάντε Εγγραφή στο επίσημο κανάλι : https://cutt.ly/9z34DqD

F A C E B O O K P A GΕ https://www.facebook.com/eleftheria.p...

I N S T A G R A M https://www.instagram.com/eleftheria_...

Μουσική

HomeDuetsGr,
το πρώτο μουσικό project με ταυτόχρονη νοηματική απόδοση
στην ελληνική νοηματική γλώσσα ( ΕΝΓ ).
Ήταν μια τρελή σκέψη εν μέσω καραντίνας που πραγματοποιήθηκε με την βοήθεια και την επίμονη δουλειά κάποιων ανθρώπων. Οι καλλιτέχνες οι οποίοι συμμετέχουν είναι προσωπικότητες που θαυμάζω και εκτιμώ.
Τους ευχαριστώ όλους μέσα από την καρδιά μου .Είθε η μουσική να μας ενώνει πάντα.

Ελευθερία Πάτση

Πρώτο γύρισμα 7-9-2020
Η Ελευθερία Πάτση συναντά την Βίκυ Καρατζόγλου.

Εγώ δεν είμαι ποιητής
Συνθέτης: Παπάζογλου Νίκος
Στιχουργός: Ανδρέου Λάζαρος

Εγώ δεν είμαι ποιητής είμαι στιχάκι
είμαι στιχάκι της στιγμής
πάνω σε τοίχο φυλακής
και σε παγκάκι

Με τραγουδάνε οι τρελοί και οι αλήτες
καταραμένη είμαι φυλή
με μιαν εξόριστη ψυχή
σ’ άλλους πλανήτες

Εγώ δεν είμαι ποιητής
είμ’ ο λυγμός του
είμαι ένας δείπνος μυστικός
δίπλα ο Ιούδας κλαίει σκυφτός
κι είμ’ αδερφός του

΄Έπαιξαν οι μουσικοί:
Aκορντεόν: Νίκος Σταδιάτης
Τζουράς: Βάιος Πράπας
Ακουστική κιθάρα: Ελευθερία Πάτση

Σκηνοθεσία- φωτογραφία: Έλενα Κοσμοπούλου
Editing: Φίλιππος Οικονόμου
Ηχοληψία- Sound Design: Βάιος Πράπας
Γραφικά: Γιώργος Καρπέτης
Απόδοση στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα(ΕΝΓ): Ιουλία Στάικου
Επιμέλεια απόδοσης (ΕΝΓ): Κωνσταντίνα Παπαγεωργίου

Κάντε Εγγραφή στο επίσημο κανάλι :https://cutt.ly/9z34DqD

 F A C E B O O K P A GE https://www.facebook.com/EleftheriaPa..

 I N S T A G R A M https://www.instagram.com/eleftheria_...

Μουσική

Ταυτόχρονη νοηματική απόδοση στην ελληνική νοηματική γλώσσα

Από μία τρέλα ξεκινάνε όλα τα πολύχρωμα γεγονότα στη ζωή μου .
Μια τρέλα εν μέσω καραντίνας , η μάλλον εκ γενετής ανάγκη μου να παίζω μουσική , να δημιουργώ παρέες και να φτιάχνω στιγμές.

Σε μια εποχή πολλαπλών δυσκολιών , από το καλοκαίρι του 2020 , συντροφιά με ανθρώπους ,που μπορώ πια ν αποκαλώ φίλους , προσπαθήσαμε να κρατηθούμε δραστήριοι και ερωτευμένοι με τη μουσική.

Η ιδέα να φέρω τη σκηνή στα σπίτια αγαπημένων καλλιτεχνών σιγά-σιγά, lock down- lock down, με πολλή δουλειά, επιμονή αλλά και απέραντη χαρά άρχισε να παίρνει μορφή .
Εμείς να φορτώνουμε τα μπογαλάκια μας σε 2, πότε σε 3 αυτοκίνητα κι ο καλεσμένος μας ν ανοίγει το σπιτικό του και να γίνεται οικοδεσπότης.

Όμως, κάτι έλειπε. Έτσι, λοιπόν πρόσθεσα, αυτό το οποίο θεωρώ αυτονόητο, ισότιμη πρόσβαση σε ανθρώπους με προβλήματα ακοής ( κωφούς , βαρύκοους ).
Αυτό όλο , βαφτίστηκε Home Duets, το πρώτο project που έχει ταυτόχρονη νοηματική απόδοση στην ελληνική νοηματική γλώσσα (ΕΝΓ) στηρίζοντας τα ίσα δικαιώματα των ανθρώπων στη μουσική .

Οι συνοδοιπόροι μου κι εγώ ευχαριστούμε όλους όσους έγιναν συνταξιδιώτες μας , όσους έχουν , ήδη ,'' κλείσει το μάτι'' στην ιδέα μας αλλά και αυτούς που θα '' έρθουν''.

Προσωπικά , ευχαριστώ μέσα απ την καρδιά μου τους '' συνήθεις ύποπτους ''*
που μ ακολούθησαν , προσθέτοντας και τη δική τους τρέλα !

Home Duets,
2 φωνές , 2-3 μουσικοί , μερικά καλώδια , κάμερες ,
παρέα και καλή καρδιά !

* Έλενα Κοσμοπούλου
Φίλιππος Οικονόμου
Ζήσης Dtaeys - EnD Productions
Iουλία Στάικου

Κάντε Εγγραφή στο επίσημο κανάλι : https://cutt.ly/9z34DqD

https://www.facebook.com/EleftheriaPa...

https://www.instagram.com/eleftheria_...

Μουσική

Στίχοι
Αυτό το βράδυ γκρέμισέ μου τις ελπίδες
Σήκω και φύγε σαν τυχαία γνωριμία
Με λένε Στέλλα, Κατερίνα ή Μαρία
Όλη τη νύχτα με κοιτάς και δε με είδες

Περνάει στα ρούχα το ξενύχτι και κρυώνεις
Αυτό το βράδυ που κυλά σε καταπίνει
Ό,τι ονειρεύτηκα, το ξέρω, δε θα γίνει
Μπάζεις νερά από παντού και με σκοτώνεις.

Είσαι ένα από τα πάθη μου
Που τρέφονται απ’ τα λάθη μου
Και κρύβουν το θυμό τους
Στον ενθουσιασμό τους
Και ζούνε απ’ τα ψέματα
Με μούτρα όλο αίματα
Και σβήνουν το λυγμό τους
Στον αναστεναγμό τους.

Αυτό το βράδυ με τα μάτια νυσταγμένα
Δεν έχει μέτρο να το βρω ή να το χάσω
Έναν αιώνα θέλω να σε ξεπεράσω
Μα εσύ μια μέρα θα παρακαλάς για μένα.

Ερμηνεύει η Ελευθερία Πάτση
Τίτλος: Αυτό το βράδυ
Στίχοι: Μυρτώ Κοντοβά
Μουσική: Βαγγέλης Τούντας
Εταιρεία: Feelgood Records

Ενορχήστρωση: Βαγγέλης Τούντας, Μυρτώ Κοντοβά

Έπαιξαν οι μουσικοί:
Βιολί,κλασική/ακουστική κιθάρα: Βαγγέλης Τούντας
Κρουστά: Βασίλης Παπαδόπουλος
Κοντραμπάσο: Κώστας Πατσιώτης
Μαντολίνο: Γιώργος Παχής
Πιάνο: Ανέστης Νικολαΐδης

 

Subscribe to Feelgood Records on

YouTube: http://goo.gl/4cpsxt Feelgood Records is all about feelgood music.

Follow us and stay tuned: https://www.facebook.com

FeelgoodReco... https://twitter.com

FeelgoodRec https://www.instagram.com/feelgoodrec...

https://www.facebook.com/eleftheria.patsi

 

Μουσική


Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν και οι καθιερωμένες ετήσιες συναυλίες του Johann Strauss Ensemble θα ανοίξουν και πάλι την εορταστική αυλαία των ημερών στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Ο χαρισματικός μαέστρος Russell McGregor και οι ξεχωριστοί σολίστ της ορχήστρας Johann Strauss Ensemble, με το μουσικό τους μπρίο, την δεξιοτεχνία και τις αυθεντικές ερμηνείες τους στα βαλς και τις πόλκες των συνθετών της οικογένειας Στράους, θα ενθουσιάσουν για άλλη μια φορά το αθηναϊκό κοινό που κάθε χρόνο αποθεώνει τις μοναδικές συναυλίες τους στην ανθοστόλιστη Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης.

Στο φετινό πρόγραμμα, εκπροσωπούνται τρεις γενιές της περίφημης αυστριακής οικογένειας, μια που οι συνθέσεις που θα ακούσουμε εκτείνονται από τις αρχές του 19ου αιώνα (στα έργα του γενάρχη Γιόχαν Στράους), τα μέσα του 19ου (στα έργα των παιδιών του Γιόχαν του νεότερου, Γιόζεφ και Έντουαρντ), μέχρι και τα μέσα του 20ού αιώνα στα έργα του Έντουαρντ Στράους του νεότερου.

Τις μελωδίες της Ορχήστρας απογειώνουν θαυμάσια βιεννέζικα τραγούδια, που ερμηνεύει ιδανικά η εξαιρετική σοπράνο κολορατούρα Βασιλική Καραγιάννη.

Η Ορχήστρα Δωματίου Johann Strauss Ensemble ιδρύθηκε το 1985 από τους εξαιρετικούς μουσικούς της αυστριακής Ορχήστρας Μπρούκνερ και πολύ γρήγορα απέκτησε διεθνή φήμη με περιοδείες σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Ευρώπης (Παρίσι, Λονδίνο, Μαδρίτη, Ρώμη, Βρυξέλλες, Βερολίνο, Ζυρίχη, Αμβούργο, Ζάλτσμπουργκ, Βιέννη κ.α.), στην Ιαπωνία, τη Ρωσία και στην Αυστραλία. Η ορχήστρα διακρίνεται για την πλούσια δισκογραφία της, ενώ από το 2003 διευθυντής της είναι ο βιολονίστας Russell McGregor.

Χαρακτηριστικό των συναυλιών του Johann Strauss Ensemble είναι η ερμηνεία της βιεννέζικης μουσικής με τον τρόπο που ο Γιόχαν Στράους πρώτος καθιέρωσε, καθώς ήταν συγχρόνως ο σολίστ και ο διευθυντής της ορχήστρας ενθουσιάζοντας το κοινό με τη χορευτική και μελωδική μουσική του.

Russel McGregor

Γεννήθηκε στην Οξφόρδη και σε ηλικία επτά ετών άρχισε σπουδές στο βιολί στη Μελβούρνη. Πήρε το δίπλωμά του το 1982 από το Βικτωριανό Κολέγιο Τεχνών της Μελβούρνης και από το 1992 ζει στην Αυστρία. Την περίοδο 1994-1996 ήταν ο εξάρχων της Ορχήστρας Δωματίου της Βιέννης και από το 1997 ήταν ο εξάρχων και ο μαέστρος της Ορχήστρας Σένμπρουν της Βιέννης.

Το 2003 ανέλαβε τη μουσική διεύθυνση του Johann Strauss Ensemble και πολύ γρήγορα αναγνωρίστηκε ως ο πιο επιτυχημένος «Stehgeiger», δηλαδή μαέστρος και σολίστ συγχρόνως, σύμφωνα με την παράδοση της βιεννέζικης μουσικής, περιοδεύοντας με την Oρχήστρα σε όλο τον κόσμο.

Ο τρόπος επικοινωνίας του με το κοινό, η δεξιοτεχνία και ο γοητευτικός του ήχος ενθουσιάζουν τους ακροατές.

Ο Ράσελ Μακ Γκρέγκορ έχει συμπράξει σε συναυλίες με την Καμεράτα Σάλτσμπουργκ, έχει εμφανιστεί στο Γκόλντεν Χολ της περίφημης Μουζίκφεραϊν στη Βιέννη και έχει συνεργαστεί με τον Λουτσιάνο Παβαρότι, τον Χοσέ Καρέρας, τον Πλάθιντο Ντομίνγκο, την ντέιμ Κίρι Τε Κανάουα και την Ιλντικό Ραϊμόντι.

Johann Strauss Ensemble

Η Ορχήστρα Δωματίου Johann Strauss Ensemble ιδρύθηκε το 1985 από τους εξαιρετικούς μουσικούς της αυστριακής Ορχήστρας Μπρούκνερ και πολύ γρήγορα απέκτησε διεθνή φήμη με περιοδείες σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Ευρώπης, στην Ιαπωνία, τη Ρωσία και την Αυστραλία.

Η σύνθεση της Ορχήστρας διατηρείται σχεδόν ίδια από την ίδρυσή της, γεγονός που καθιστά τον ήχο της μοναδικό και αγαπητό στο κοινό.

Από το 2003 διευθυντής της είναι ο βιολονίστας Ράσελ Μακ Γκρέγκορ. Χαρακτηριστικό των συναυλιών της Ορχήστρας είναι η ερμηνεία της βιεννέζικης μουσικής με τον τρόπο που ο σπουδαίος συνθέτης και βιολονίστας Γιόχαν Στράους πρώτος καθιέρωσε, καθώς ήταν συγχρόνως ο σολίστ και ο μαέστρος, ενθουσιάζοντας το κοινό με τη χορευτική και μελωδική μουσική του.

Το ρεπερτόριο της Ορχήστρας, εκτός από τα έργα της οικογένειας Στράους, περιλαμβάνει έργα σύγχρονων αυστριακών συνθετών, θρησκευτική μουσική και έργα Μότσαρτ, Χάυντν, Μπετόβεν, Σούμπερτ, Ντβόρζακ και άλλων κλασικών συνθετών.

Η Ορχήστρα έχει ηχογραφήσει πολλούς δίσκους με βιεννέζικη μουσική και διοργανώνει συχνά εκπαιδευτικά προγράμματα για παιδιά σε ευρωπαϊκές χώρες και στην Αυστραλία.

Βασιλική Καραγιάννη

Η σοπράνο κολορατούρα Βασιλική Καραγιάννη γεννήθηκε στην Πάτρα.

Πήρε δίπλωμα Μονωδίας με διάκριση και βραβείο από το Εθνικό Ωδείο παράρτημα Γλυφάδας ενώ συνέχισε τις σπουδές της δίπλα στον Γιόζεφ Μέτερνιχ στο Μόναχο.

Από νεαρή ηλικία ξεκίνησε την συνεργασία της με την Εθνική Λυρική Σκηνή ερμηνεύοντας τους πιο αντιπροσωπευτικούς ρόλους από το ρεπερτόριο της σοπράνο κολορατούρας. Το 2012 έκανε το ντεμπούτο της στο Θέατρο Σκάλα του Μιλάνου, ερμηνεύοντας τον ρόλο της Ολυμπίας στην όπερα «Τα παραμύθια του Χόφμαν» του Ζακ Όφενμπαχ σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Κάρσεν.

Έχει εμφανιστεί σε μερικά από τα μεγαλύτερα Λυρικά θέατρα του κόσμου, όπως στη Βασιλική Όπερα του Λονδίνου Κόβεντ Γκάρντεν, στη Βασιλική Όπερα της Κοπεγχάγης, στο Μπουνκαμούρα Κόνσερτ Χωλ και στην Όπερα του Τόκυο, στο Μπιβάκο Χωλ στο Ότσου της Ιαπωνίας, στην Κωμική Όπερα του Βερολίνου, στο Σαν Κάρλο της Νάπολης, στην Κρατική Όπερα της Φλωρεντίας, στο Θέατρο Σαν Κάρλο της Λισσαβόνας, στην Όπερα του Ντίσελντορφ, στο Σόνι Κόνσερτ Χωλ στο Τόκυο και σε σπουδαίες αίθουσες όπως στο Κάρνεγκι Χωλ της Νέας Υόρκης, στο Κουΐν Ελίζαμπεθ Χωλ και Κάντογκαν Χωλ του Λονδίνου, στο Μουσάσινο Κόνσερτ Χωλ στο Τόκυο κ.ά.
Το ρεπερτόριο της είναι ευρύ και περιλαμβάνει τους περισσότερους από τους πιο αντιπροσωπευτικούς ρόλους της σοπράνο κολορατούρας, όπως: Βασίλισσα της Νύχτας στον Μαγικό Αυλό (Μότσαρτ), Ολυμπία στα Παραμύθια του Χόφμαν (Όφενμπαχ), Τζίλντα στον Ριγκολέττο (Βέρντι), Βιολέττα στην Τραβιάτα (Βέρντι), Λουτσία στην Λουτσία ντι Λαμερμούρ (Ντονιτσέτι), Κονστάντσε και Μπλοντε στην Απαγωγή από το Σαράι (Μότσαρτ), Αντίνα στο Ελιξίριο του έρωτα (Ντονιτσέτι), Νορίνα στον Ντον Πασκουάλε (Ντονιτσέτι), Τσερμπινέττα στην Αριάδνη στη Νάξο (Ρ. Στραους), Ροζίνα στον Κουρέα της Σεβίλλης (Ροσίνι), Κοντέσσα Αντέλε στον Κόμη Όρυ (Ροσίνι), Αμίνα στην Υπνοβάτιδα (Μπελλίνι), κ.ά.

Έχει πάρει το ειδικό βραβείο για νέο καλλιτέχνη από την Ένωση Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών για την ερμηνεία της στο ρόλο της Τσερμπινέττα στην όπερα «Αριάδνη στη Νάξο» του Ρ. Στράους σε παραγωγή της Λυρικής Σκηνής καθώς επίσης και το ειδικό βραβείο Ίνγκα Λινγκάμπουε στην Ιταλία. Έχει συμμετάσχει σε ηχογραφήσεις των έργων «Κουρέας της Σεβίλλης» του Παϊζιέλο, «Δέηση» σε ποίηση Κ. Καβάφη και μουσική Αθ. Σιμόγλου, «Μονόγραμμα» σε ποίηση Οδ. Ελύτη και μουσική Γ. Κουρούπου, κ.ά.

 

Μουσική

Τo Μέγαρο θα γιορτάσει την Ημέρα Μουσικής στον κήπο -Χωρίς κοινό, ζωντανά από την ΕΡΤΦέτος, για πρώτη φορά, οι συναυλίες της Γιορτής της Μουσικής, που φιλοξενούνται στο Αίθριο των Μουσών και στον Κήπο χωρίς την παρουσία κοινού, παρουσιάζονται live από την ΕΡΤ 2 και ταυτόχρονα μεταδίδονται ζωντανά οnline από το site του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, την ΕΡΤ Web TV και το Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας.

Η γιορτή της μουσικής από τον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής

Καλλιτέχνες και σύνολα που έχουν διακριθεί στην Ελλάδα και το εξωτερικό μας καλούν σε ένα υπέροχο ταξίδι στον κόσμο της κλασικής δημιουργίας, της όπερας, του μιούζικαλ και της τζαζ. Συμμετέχουν τα Έγχορδα της Εθνικής Συμφωνικής Ορχήστρας της ΕΡΤ υπό τον Μιχάλη Οικονόμου, το Κουαρτέτο Εγχόρδων Αθηνών, οι λυρικοί τραγουδιστές Χριστίνα Πουλίτση (σοπράνο), Τάσης Χριστογιαννόπουλος (βαρύτονος), Χριστόφορος Σταμπόγλης (μπάσος), ο πιανίστας Δημήτρης Γιάκας και το George Kontrafouris Trio. Η εκδήλωση πραγματοποιείται με την υποστήριξη του ΥΠΠΟΑ στο πλαίσιο των έκτακτων επιχορηγούμενων δράσεων των εποπτευόμενων φορέων του.

Το πρόγραμμα του Μεγάρου για την Ημέρα Μουσικής
Η φετινή Γιορτή της Μουσικής αρχίζει με τα Έγχορδα της Εθνικής Συμφωνικής Ορχήστρας της ΕΡΤ που, από το Αίθριο του Μεγάρου (19:00), θα παρουσιάσουν ένα από τα πιο διάσημα έργα της μουσικής δωματίου, τη Σερενάτα για έγχορδα, έργο 48 του Τσαϊκόφσκι. Διευθύνει ο διεθνώς καταξιωμένος μαέστρος Μιχάλης Οικονόμου.

Ο διεθνώς καταξιωμένος μαέστρος Μιχάλης Οικονόμου συμμετέχει στη Γιορτη του Μεγάρου Μουσικής
Το μουσικό ταξίδι συνεχίζεται στον Κήπο (19:30) με το Κουαρτέτο Εγχόρδων Αθηνών. Οι βιολονίστες Απόλλων Γραμματικόπουλος και Παναγιώτης Τζιώτης, ο βιολίστας Πάρις Αναστασιάδης και ο τσελίστας Ισίδωρος Σιδέρης επέλεξαν για το πρόγραμμά τους αποσπάσματα από γνωστές συνθέσεις του Μπετόβεν, του Μότσαρτ και του Ντβόρζακ. Θα ακουστούν επίσης μεταγραφές αγαπημένων μελωδιών με άρωμα τζαζ του Αμερικανού Τζωρτζ Γκέρσουιν και γνωστών τσιγγάνικων τάνγκο του Δανού Γιάκομπ Γκάντε.

Επιστροφή, στη συνέχεια, στο Αίθριο των Μουσών (20:00) με δημοφιλή αποσπάσματα από όπερες, μιούζικαλ και τραγούδια ελλήνων και ξένων συνθετών. Η Χριστίνα Πουλίτση (σοπράνο), ο Τάσης Χριστογιαννόπουλος (βαρύτονος) και ο Χριστόφορος Σταμπόγλης (μπάσος) θα ερμηνεύσουν άριες και ντουέτα από τα λυρικά έργα Ντον Τζοβάννι του Μότσαρτ, Ρωμαίος και Ιουλιέτα του Γκουνό και Σταχτοπούτα του Ροσσίνι καθώς και τραγούδια των Μπελλίνι και Γκασταλντόν. To ρεσιτάλ των τριών διεθνώς αναγνωρισμένων σολίστ ολοκληρώνεται με δύο αποσπάσματα από τα δημοφιλή μιούζικαλ Les Misérables και Kiss Me, Kate. Τους πλαισιώνει ο διακεκριμένος πιανίστας Δημήτρης Γιάκας.

Ο επίλογος ανήκει στο George Kontrafouris Trio. Ο Κήπος του Μεγάρου (20:30) υποδέχεται τον σπουδαίο πιανίστα και τους συνεργάτες του, τον κοντραμπασίστα Κίμωνα Καρούτζο και τον σολίστ των τυμπάνων Τζέισον Ουάστορ, οι οποίοι θα παρουσιάσουν κομμάτια που υπογράφουν ο ίδιος ο Κοντραφούρης και δύο ιδιαίτερες καλλιτέχνιδες, η Σαβίνα Γιαννάτου και η Τζέσσικα Ουίλλιαμς.
Πηγή: iefimerida.gr

Μουσική

Ελεάννα Ζεγκίνογλου – Πόλυς Κυριάκου
ΜΠΑΡΑΚΙ ΤΗΣ ΔΙΔΟΤΟΥ
Σήμερα Σάββατο 7 Μαρτίου 2020

«Επιτυχώς επέπλευσεν ο Φελλός...
βγάζοντας στο φως οχτώ νέα τραγούδια και ανοίγοντας την αυλαία
σε ένα κύκλο “εξωστρέφειας”, μέσα από τη ζωντανή επαφή με τον ακροατή, εκεί, που πια όλα συμβαίνουν σε χρόνο πραγματικό.»

Το Σάββατο 7 Μαρτίου στις 10:00 το βράδυ, στο «Μπάράκι της Διδότου», η Ελεάννα Ζεγκίνογλου με τον Πόλυ Κυριάκου μοιράζονται μαζί μας, ένα τρίωρο πρόγραμμα που εσωκλείει παλιά και νέα τραγούδια.
Από το «Φελλό», το άλμπουμ τους που μόλις κυκλοφόρησε και τα τραγούδια του, αλλά και ξεχωριστές επιλογές από όλο το ελληνικό ρεπερτόριο, ξεκινώντας από το σήμερα -το σύγχρονο τραγούδι- και φτάνοντας μέχρι τον ...Vivaldi.

H Ελεάννα Ζεγκίνογλου, τραγουδάει , αφηγείται τις μουσικές της ιστορίες , ενορχηστρώνει, άλλοτε κάθεται στο πιάνο, άλλοτε κατεβαίνει απ’ τη σκηνή και μας παρακινεί να χορέψουμε τανγκό μαζί με το κουαρτέτο της.

Ο Πόλυς Κυριάκου, ο οποίος έχει γράψει τους στίχους και τα ποιήματα του δίσκου, θα απαγγείλει, με λυρισμό, με τέχνη και αίσθημα, κάνοντάς μας κοινωνούς του μοναδικού ποιητικού του λόγου, δημιουργώντας έτσι, απρόσμενα όμορφες στιγμές στη βραδιά.

Ένα ξεχωριστό live, που μας προ(σ)καλεί να το βιώσουμε!

ΜΟΝΟ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΘΑ ΣΕ ΚΡΑΤΑΕΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΑΠ’ ΤΟ ΧΕΡΙ

Και τώρα που κατάλαβες πως τίποτα δεν μένει
Και τώρα που κατάλαβες πόσο νωρίς το κόκκινο τριαντάφυλλο πεθαίνει
Και τώρα που κατάλαβες πόσα ποτάμια θάλασσα το γιασεμί σου θέλει
Και τώρα που κατάλαβες πως μόνο ένα παιδί θα σε κρατάει πάντα απ’ το χέρι
Και τώρα που κατάλαβες πως άλλα ζήταγε χτες βράδυ η καρδιά
Κι άλλα τούτο το χάραμα γυρεύει
Και τώρα που κατάλαβες πως πρέπει να διαλέξεις Δύση ή Ανατολή
Λεπίδα ή μαχαίρι
Και τώρα που κατάλαβες
Τι περιμένεις;
Πιες απ’ τη Δύση σου κρυφά
Βάλε στη θήκη το μαχαίρι
Και πες αργά και σιωπηλά
Πως μόνο ένα μικρό παιδί θα σε κρατάει για πάντα απ’ το χέρι

Πόλυς Κυριάκου

 

Μουσικοί:
Τζένη Τζοάννα Σουλκούκη: Πιάνο
Αλέξανδρος Κούρτης: Τύμπανα
Στέργιος Μητρούσης: Μπάσο
Λαμβάνει μέρος το Enchord String Quartet
Συμμετέχει φιλικά η Πέννυ Μπερμπατιώτου
Φωτογραφία: Μαρία Κλινάκη
Οργάνωση παραγωγής: Φόρμιγγα art

Πληροφορίες
Ώρα έναρξης: 22:00, Είσοδος (με κρασί ή μπύρα): 12€
Μπαράκι της Διδότου: Διδότου 3 & Σίνα, Κολωνάκι.
Τηλ. Κρατήσεων: 210 3642990

 

Επεξεργασία Μ. Καππάτου

https://www.forwoman.gr/index.php

Μουσική

Ο Παντελής Κυραμαργιός και η Ελευθερία Πάτση βάζουν τους σκούφους των σεφ και με πρώτη ύλη αγαπημένες μουσικές και τραγούδια στρώνονται στην παρασκευή των πιο νόστιμων τραγουδιών για τις γιορτινές μέρες στη μουσική σκηνή Ερμού 135.

Ξεκινώντας από την Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου, ο αγαπημένος τραγουδοποιός και η ξεχωριστή ερμηνεύτρια βάζουν κέφι, φαντασία και γενναίες δόσεις συναίσθημα για να φτιάξουν επί σκηνής μουσική που θα μιλήσει κατευθείαν στην καρδιά.

Ο Παντελής Κυραμαργιός και η Ελευθερία Πάτση μας περιμένουν στο Ερμού 135, την ολοκαίνουργια σκηνή που φιλοδοξεί να γίνει το στέκι όσων αγαπούν την Τέχνη.

Στην καρδιά της Αθήνας, ανάμεσα στο Θησείο και στο Μοναστηράκι, το Ερμού 135 είναι το σημείο που κάνουν στάση η καλή μουσική και η καλή διάθεση. Εκεί θα μας περιμένουν οι δύο καλλιτέχνες με τραγούδια αγαπημένα και τραγούδια έκπληξη:
γιατί έκπληξη είναι κάθε φορά η παρασκευή της μουσικής.

Μαζί τους οι μουσικοί: Βάιος Πράπας (μπάσο, μπουζούκι, κιθάρα), Γιάννης Ταύλας (λαούτο, ηλεκτρική κιθάρα), Θανάσης Μάντζαρης (πιάνο, καχόν)

Έναρξη: 10:30 μ.μ.
Μουσική Σκηνή Ερμού 135, Ερμού 135 Αθήνα
Είσοδος 10 ευρώ με κρασί ή μπύρα

https://www.facebook.com/events/729172057577099/

Μουσική

Η κουβανική επανάσταση «σαλπάρει» από τη Στέγη
«Granma: Trombones from Havana» είναι το τίτλος της καινούριας δημιουργίας θεάτρου ντοκουμέντου των Rimini Protokoll που παρακολουθούν το ιστορικό ταξίδι του Φιντέλ Κάστρο, του Τσε Γκεβάρα και των συντρόφων τους, από το Μεξικό προς την Κούβα, το 1956.
«Granma». Αυτό ήταν το όνομα του πλοιαρίου που πέρασε στην ιστορία όταν σαλπάρισε τη νύχτα της 25ης Νοεμβρίου του 1956 από το λιμάνι Τούξπαν του Μεξικού πλέοντας προς την Κούβα και μεταφέροντας τον Φιντέλ Κάστρο και 81 ακόμα, σήμερα ιστορικά, πρόσωπα συμπεριλαμβανομένου και του Τσε Γκεβάρα, τα οποία ξεκίνησαν την κουβανική επανάσταση ενάντια στο καθεστώς του Μπατίστα

Αυτή την εμβληματική στιγμή για την ιστορία του 20ου αιώνα επέλεξε αυτή τη φορά η κολεκτίβα των Rimini Protokoll για την παράσταση θεάτρου ντοκουμέντου «Granma: Trombones from Havana» («Granma:Τρομπόνια από την Αβάνα») που ως διεθνής συμπαραγωγή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση έρχεται στην Κεντρική της Σκηνή από τις 19 Δεκεμβρίου. Έρχεται για να επιστρέψει 60 χρόνια πίσω, ανασυνθέτοντας τον μύθο της κουβανέζικης επανάστασης στο Granma με την υπογραφή του μέλους και συνιδρυτή των Rimini Στέφαν Κέγκι και με την συμμετοχή, μεταξύ της πολυπληθούς ομάδας συνεργατών, τεσσάρων ανθρώπων που είναι εγγόνια συντρόφων του Κάστρο στο ιστορικό ταξίδι του Granma και της κουβανικής επανάστασης.

Ο Στέφαν Κέγκι απευθύνθηκε σε περισσότερους από 50 απογόνους των Κουβανών επαναστατών, προκειμένου να συγκεντρώσει υλικό για την έρευνά του. Η ανταπόκρισή τους ήταν θερμή, πέραν κάθε προσδοκίας. Κι αυτός αποφάσισε να επιλέξει αυτούς τους τέσσερις για να αποτυπώσει την Κούβα μέσα από τη ματιά τους και να τους δώσει επί σκηνής το ρόλο των παππούδων τους. Επέλεξε τον μαθηματικό, κινηματογραφιστή και κεντρικό αφηγητή της παράστασης Ντανιέλ, εγγονό του Faustino Pérez, που υπήρξε από τα πρωτοπαλίκαρα του Κάστρο και διετέλεσε πρώτος υπουργός Ανάκτησης Περιουσιών και Ανακατανομής του Πλούτου στη χώρα. Τον προγραμματιστή υπολογιστών Κριστιάν και την φοιτήτρια Ιστορίας Μιλάγκρο, επίσης εγγόνια άλλων comrades του Κάστρο. Και τη Νταϊάνα εγγονή ενός μουσικού που συμμετείχε στη θρυλική Orchestra Maravillas de Florida, μουσικός και η ίδια, η οποία ανέλαβε να διδάξει τρομπόνι στους τρεις συμπρωταγωνιστές της.

Το «υλικό» αυτής της θαρραλέας παράστασης θεάτρου ντοκουμέντου; Μύθοι και πραγματικότητες, ουτοπίες και δυστοπίες, επαναστάτες του τότε και νέοι του σήμερα, παρελθόν και μέλλον. Όλα αυτά συναντιούνται και συμπλέουν ή προσκρούουν στα ερωτήματα που θέτουν οι Rimini: Κι αν ξαναζούσε η Κούβα του Φιντέλ Κάστρο; Κι αν η νέα γενιά των Κουβανών οραματιζόταν μια άλλη ουτοπία; Κι αν οι τρομπέτες της Buena Vista ηχούσαν και πάλι;

«Η παράσταση των Rimini Protokoll είναι μοναδικά αυθεντική. […] Αναζωογονητική και απολαυστική για όλους, από τους γνώστες της πολιτικής έως τους παθιασμένους επαναστάτες. Για όποιον θέλησε ποτέ να κατανοήσει πού τοποθετείται αναφορικά με τη συλλογική ιστορία, το Granma είναι μια εξαιρετική αφετηρία», ανέφερε χαρακτηριστικά μία από τις πολλές ενθουσιώδεις κριτικές (Jasmine Winter, Montreal Theatre Hub) όσων είδαν ήδη το νέο τολμηρό θεατρικό εγχείρημα της βερολινέζικης κολεκτίβας.

Η σύντομη ιστορία του Granma
Το Γκράνμα, μήκους 18 μέτρων και πλάτους 4.97, με δύο εξακύλινδρες πετρελαιοκίνητες μηχανές "Γκρέι Τζένεραλ», είχε κατασκευαστεί από την Wheeler Shipbuilding στις ΗΠΑ το 1943, κατά παραγγελία του αμερικανικού Ναυτικού. Αργότερα πέρασε στα χέρια του Ρόμπερτ Έρικσον που βάφτισε το πλοίο έτσι για να τιμήσει τη γιαγιά του (Granma). Τον Οκτώβριο του 1956 το αγόρασε έναντι 15.000 δολαρίων ένας Μεξικανός, που λέγεται ότι ήταν ο έμπορος όπλων Αντόνιο ντελ Κόντε που δρούσε μυστικά υπέρ του Κάστρο.

Το Γκράνμα σαλπάρισε τη νύχτα της 25ης Νοεμβρίου του 1956 από το λιμάνι του Τούξπαν του Μεξικού. Αν και επίσημα η χωρητικότητά του δεν ξεπερνούσε τα 20 άτομα, στην αποστολή κατάφεραν να χωρέσουν 82, κυρίως Κουβανοί και ελάχιστοι άλλων εθνικοτήτων όπως βέβαια ο Αργεντίνος γιατρός Ερνέστο Γκεβάρα,ο Ιταλός Τζίνο Ντόνε, ο Μεξικανός Γκιγιέν κι ο Δομινικανός Ραμόν Μέχιας..

Αν και το αρχικό σχέδιο προέβλεπε πως αυτή η αποστολή υπό τον αρχιστράτηγο Κάστρο θα έφτανε στην Κούβα συγκεκριμένη περίοδο για να συντονιστεί με άλλους επαναστάτες, οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες και το υπερβολικό φορτίο είχαν ως αποτέλεσμα το πλοιάριο να καθυστερήσει στο ταξίδι του. Και τελικά ξημερώματα της 2ης Δεκεμβρίου να προσαράξει στην ακτή Λας Κολοράδας σε διαφορετικό δηλαδή σημείο από το προσυμφωνημένο. Παρόλες τις αρχικές δυσκολίες που συνάντησαν τις μέρες που ακολούθησαν την απόβαση (ή το «ναυάγιο» όπως το χαρακτήρισε αργότερα ο Τσε Γκεβαρα), συμπεριλαμβανομένης και μιας επίθεσης από τα στρατεύματα του καθεστώτος που μείωσε τον αριθμό των ανταρτών στο ένα τρίτο, οι αντάρτες κατάφεραν να ανασυνταχθούν στα βουνά της Σιέρρα Μαέστρα και να αποτελέσουν τον πυρήνα του μετέπειτα ανταρτοπόλεμου.

Σήμερα, το Γκράνμα εκτίθεται στο Μουσείο της Επανάστασης της Αβάνας. Επίσης, το όνομα “Granma” δόθηκε ως τίτλος, τιμής ένεκεν, στην επίσημη καθημερινή εφημερίδα-όργανο του Κομουνιστικού Κόμματος της Κούβας.

Info

Στέγη Ιδρύματος Ωνάση (Συγγρού 107)-Κεντρική Σκηνή

19-21 Δεκεμβρίου 2019

Διάρκεια παράστασης: 135 λεπτά

Εισιτήρια

Κανονικό: 5€, 7€, 15€, 20€, 24€

Μειωμένο, Φίλος, Παρέα 5-9 άτομα: 12€, 16€, 19€

Παρέα 10+ άτομα: 11€, 14€, 17€

Κάτοικος Γειτονιάς: 7€

Ανεργίας, ΑμεA: 5€

Συνοδός ΑμεA: 10€

Ομαδικές κρατήσεις στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Μουσική

Babo Koro: Το γλέντι είναι κομμάτι της ψυχής μας
Λένα Κυριακίδη

Η «γιαγιά που χορεύει», η χαρά της συγκίνησης, το μοίρασμα και η παράδοση, η αίσθηση του προσωρινού γέννησαν, μεταξύ άλλων, τους Babo Koro οι οποίοι με τον τελευταίο δίσκο τους στις αποσκευές και νέο στα σκαριά μας καλούν σε ένα γλέντι από αυτά που ξέρουν να στήνουν την Παρασκευή 18 Οκτωβρίου στην κεντρική σκηνή του Σταυρού του Νότου, όπου θα εμφανιστούν με τον Βασίλη Πετρίδη και τους Γκαϊλέ.

Στην ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα συζήτηση που είχαμε μαζί τους δεν μπορέσαμε ούτε εμείς ούτε εκείνοι να περιγράψουμε την ήχο τους, γιατί σκοπός τους δεν είναι να γίνουν ένα μουσικό «προϊόν» αλλά η σύμπραξη και η έκφραση, οπότε σας προτρέπουμε να τους ακούσετε.

Μιλήσαμε όμως για τον «Σίσυφο», γιατί το όνομά του φέρει το πρόσφατο άλμπουμ τους και γιατί όπως μας είπαν κάθε βράχος φαίνεται μικρότερος όταν τον σπρώχνουμε πολλοί, για την προσωπική και συλλογική μάχη με τον φόβο και την αμάθεια σε μια κοινωνία με περιορισμένη μνήμη αλλά και πράξεις ανιδιοτέλειας, για τα ταλαιπωρημένα Βαλκάνια και την ανάγκη αλληλεπίδρασης ανθρώπων και λαών μέσα στη διαφορετικότητα της έκφρασης που κρύβει ομοιότητες στις ανάγκες.

Το επταμελές συγκρότημα αποτελούν οι μουσικοί Σωτήρης Τσακανίκας, Δημήτρης Αναστασίου, Κώστας Νικολόπουλος, Αποστόλης Μπουρνιός, Γιάννης Δίσκος, Μιχάλης Δάρμας και η τραγουδίστρια Αντιγόνη Μπασακάρου, ενώ στο δίσκο την συνοδεύουν ξεχωριστοί ερμηνευτές: οι «Γιασεμί» Μάρθα Μαυροειδή, Ειρήνη Δερέμπεη, Μαρία Μελαχροινού και οι Δημήτρης Υφαντής, Λεωνίδας Μπαλάδας και Θοδωρής Μέρμηγκας.

Τι σημαίνει Babo Koro; Από πού πήγασε η ανάγκη για τη δημιουργία του συγκροτήματος και πώς έγινε;

Σε μία εντελώς ελεύθερη απόδοση, Babo Koro σημαίνει «γιαγιά που χορεύει». «Μπάμπω»/«βάβω» αποκαλούν τη γιαγιά στη βόρεια Ελλάδα και Ήπειρο, ενώ το «κόρο» προέρχεται από τον αρχαιοελληνικό χορό και άρα κουβαλά διπλή σημασία. Στη μπάμπω-Κόρω, τη γιαγιά που χορεύει και τραγουδάει, βρήκαμε μια εικόνα που μας δημιουργεί ένα πολύ έντονο συναίσθημα νοσταλγίας, συγκίνησης, χαράς, αψήφισης, θαυμασμού. Αυτά ήταν και τα συναισθήματα που δημιούργησαν την ανάγκη μας για το σχήμα, με στόχο τη σύμπραξη για τη συνέκφραση και τη συμμαθητεία.

Η μουσική σας είναι τουλάχιστον ένα μουσικό πάντρεμα παραδοσιακής και λαϊκής, balkan και swing. Πώς θα περιγράφατε την ταυτότητα της μπάντας;

Ο «Σίσυφος» δημιουργήθηκε δίχως περιορισμούς και δίχως στεγανά. Γι’ αυτό άλλωστε έχει πολλές ξεκάθαρες αναφορές και τον χαρακτηρίζει η υφολογική πληθώρα. Συνολικά συμμετέχουν εκτός του σχήματος άλλοι εννέα μουσικοί, εκφράζοντας ο καθένας το χρώμα που είχαμε φανταστεί για το κάθε κομμάτι. Ο κοινός τόπος όλων των ακουσμάτων είναι ο τρόπος που χειριστήκαμε το στίχο και την ενορχήστρωση. Φιλοδοξία μας είναι το να είναι αναγνωρίσιμος ο ήχος μας λόγω της ιδιαιτερότητας αυτού του κοινού τόπου, και όχι τόσο επειδή θα καταφέρουμε κάποτε να τον περιγράψουμε με το λόγο.

Τι ένωσε το συγκρότημα με την στιχουργική του Χρήστου Παπαναγιώτου που αποδεικνύεται ότι ταιριάζει στο ύφος σας και καταφέρνει να φέρει κάτι από τα παλιά, από τα παραδοσιακά τραγούδια με τα βαθιά νοήματα.

Με τον Χρήστο Παπαναγιώτου συνδεόμαστε με μία πολύχρονη φιλική και μουσική σχέση. Η στιχουργική του είναι ιδιαίτερα εικονοπλαστική και όντως βαθιά επηρεασμένη από την δημοτική αλλά και λαϊκή παράδοση, και ταίριαζε απόλυτα σε αυτό που θέλαμε να πούμε με τη μουσική μας, και μάλιστα ήταν παρών στη δημιουργία των πρώτων ιδεών. Έτσι η ένωση ήταν και φυσική και αβίαστη. Ταυτόχρονα, η αισθητική του Σωτήρη Τσακανίκα, που υπογράφει τους στίχους σε δύο από τα κομμάτια του δίσκου, ήταν απολύτως συμβατή με τα στιχουργική του Χρήστου, οδηγώντας το δίσκο σε μία αφηγηματική ομοιογένεια, την οποία θεωρούμε και βασικό στοιχείο της ταυτότητας μας.

Ποιοι λόγοι σαν οδήγησαν να δώσετε στον δίσκο το όνομα «Σίσυφος», του καταδικασμένου να πέφτει και να ξανασηκώνεται, αλλά και που στο ομώνυμο τραγούδι σας δεν μένει μόνος;

Ο μύθος του Σίσυφου βρίσκουμε ότι παραμένει εξαιρετικά επίκαιρος. Άλλωστε πολλοί σύγχρονοι διανοητές έχουν ασχοληθεί μαζί του. Μέσα στο μύθο βρήκαμε τους δικούς μας παραλληλισμούς, τόσο στην καθημερινότητα του καθενός χωριστά όσο και στη μουσική πραγματικότητα. Για εμάς η ουσία είναι ότι βλέπουμε το Σίσυφο ως λάτρη της Ζωής, όπως ο Καμύ, όμως πράγματι στο δικό μας αφήγημα δεν τον αφήνουμε μόνο του.

Όλες οι ανηφόρες μας φαντάζουν πιο εύκολες όταν τις μοιραζόμαστε και κάθε βράχος μας φαίνεται μικρότερος όταν τον σπρώχνουμε πολλοί. Αυτό αποτελεί κεντρικό θέμα του δίσκου μας και είναι από τα βασικά ζητήματα που μας εμπνέουν σε ολόκληρο το εγχείρημα μας. Η συλλογικότητα, η συναίσθηση του προσωρινού, ο χορός της γιαγιάς που κρύβει μια αψήφιση, το γλέντι, όλα αυτά μας κάνουν να βγάζουμε εκεί στην κορυφή του λόφου τη γλώσσα μας στους θεούς και να κοροϊδέυουμε προσωρινά το θάνατο, κι ας ξέρουμε ότι θα ξανακυλήσει η πέτρα μας κάτω και πάλι απ’ την αρχή.

Ακούγοντας το «Γέλα μου» δεν το σύνδεσα με το προσφυγικό όπως έκαναν οι σκηνοθέτες Θοδωρής Παπαδουλάκης και Γιώργος Πανταζής που οπτικοποίησαν εξαιρετικά το κομμάτι στο βίντεο κλιπ όπου βλέπουμε την σκληρότητα της προσφυγιάς αλλά και το πρόσωπο της αλληλεγγύης. Πώς βλέπετε το ζήτημα του «ξένου» -το οποίο σας αφορά όπως φαίνεται από το ομότιτλο κομμάτι του δίσκου και από τις τσιγγάνικες επιρροές- ;

Το ζήτημα του ξένου και του ξεριζωμού δεν είναι βέβαια καινούργιο, και αφορά ιδιαίτερα μάλιστα την ελληνική κοινωνία που έχει σημαδευτεί από τη μετανάστευση. Άλλωστε, η λέξη «ξενιτεμένος» δεν είναι καθόλου εύκολο να μεταφραστεί. Η λαϊκή κουλτούρα το εκφράζει αυτό πολύ έντονα, και το βλέπουμε κοιτάζοντας την πολύ δυναμική επιστροφή των σμυρναίικων τραγουδιών τα τελευταία χρόνια, ή τη θεματολογία ενός μεγάλου ποσοστού των τραγουδιών της Ηπείρου, για να αναφέρουμε δύο παραδείγματα μόνο.

Εμάς μας ενδιαφέρει ο τρόπος που αυθόρμητα τοποθετείται ο καθένας μας απέναντι σε έναν ξένο, ειδικά όταν ο τελευταίος τον χρειάζεται. Η μουσική ταινία που δημιουργήσαμε για το «Γέλα μου» με τον Θ. Παπαδουλάκη, που έχει καταπιαστεί σε αρκετές δουλειές του με το συγκεκριμένο ζήτημα άμεσα ή έμμεσα («Οι επισκέπτες», «Ο αδερφός μου»), και τον Γ. Πανταζή, είχε σαν σκοπό την ευαισθητοποίηση.

Τόσο στο «Ξένος» που έχει άμεσο στιχουργικό αφήγημα, όσο και στο «Γέλα μου», όπου χρησιμοποιήσαμε επίτηδες την αντίθεση εικόνας και στίχου με στόχο την επέκταση του νοήματος, το αφηγηματικό μοτίβο μας είναι ίδιο και χρησιμοποιεί ρόλους για να εκφράσει τις αντίθετες συμπεριφορές που βρίσκουμε μέσα στην κοινωνία: Το ζευγάρι προσφύγων/ο κατατρεγμένος ξένος, ο επιστάτης που εκμεταλλεύεται/η μητέρα που φοβάται, η ηλικιωμένη Σμυρνιά γυναίκα-πρόσφυγας/ο αφέντης που ανοίγει τελικά το σπιτικό του, αντιπροσωπεύουν κατ’ αναλογία καταστάσεις και επιλογές με τις οποίες όλοι λίγο πολύ έχουμε βρεθεί ή μπορεί να βρεθούμε αντιμέτωποι.

Η κοινωνία μας νοιώθουμε ότι έχει πολύ περιορισμένη μνήμη, και γι αυτό στα αφηγήματά μας επιλέξαμε να θριαμβεύει η αλληλεγγύη και η ελπίδα, εμπνευόμενοι από πολλές κοινωνικές ομάδες αλλά και άτομα που κυριολεκτικά άνοιξαν τα σπίτια τους και τις καρδιές τους με ανιδιοτέλεια, ξεπερνώντας τις επιφυλάξεις τους και τον φόβο τους.

«Εδώ δεν είναι παίξε γέλασε: εδώ είναι Μπαλκάνια» έγραψε ο Εγγονόπουλος. Τα Βαλκάνια έγιναν τόπος εξεγέρσεων αλλά και «πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης». Άλλοι δεν μπορούν να ξεχάσουν τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, άλλοι κάνουν γι’ αυτά υποτιμητικές ή εχθρικές ερμηνείες κλπ. Πιστεύετε ότι η μουσική έχει πράγματι την δυνατότητα να ενώσει και ίσως να εκφράσει τα κοινά της περιοχής;

Και όχι μόνο της περιοχής, και όχι μόνο η μουσική, θα λέγαμε. Για εμάς ένα από τα σημαντικότερα και κρισιμότερα ζητήματα της κοινωνίας των ανθρώπων είναι η συνειδητοποίηση της κοινής μας μοίρας και η απόρριψη της έννοιας της «καθαρότητας». Η έντονη αλληλεπίδραση των λαών, ιδιαίτερα στα Βαλκάνια, έχει υπάρξει αναγκαία αλλά και ιστορικά αναπόφευκτη για λόγους επιβίωσης, σε βαθμό που η έννοια της «καθαρότητας», τόσο για τις βιολογικές όσο και για τις ανθρωπιστικές επιστήμες, είναι εντελώς ξεπερασμένη και εκτός πραγματικότητας.

Είναι πολύ εντυπωσιακό το πόσες χώρες έχουν χωρέσει σε τόσο μικρή και ταλαιπωρημένη έκταση, και σε επίπεδο εθνικού αφηγήματος, όλες πασχίζουν να βρουν τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά που τις ξεχωρίζουν από τους γείτονες, θέτοντας μάλιστα και ποιοτικό/αξιολογικό χαρακτήρα σε αυτά. Η «καθαρότητα» αποτελεί σημαντικό εμπόδιο στην διαμόρφωση της συνείδησης της οικουμενικότητας, και η τελευταία είναι πιο επίκαιρη από ποτέ με δεδομένο το πόσο κρίσιμη είναι πλέον η κατάσταση για τον πλανήτη μας.

Στο τέλος πρόκειται για μία προσωπική μάχη του καθενός με τον φόβο και την αμάθεια, όπου η αφετηρία, οι καταβολές, η παιδεία, τα βιώματα, θα ορίσουν τον νικητή. Πιστεύουμε ότι ο πολιτισμός εν γένει οφείλει να βοηθάει στη μάχη αυτή, με το να υπερβαίνει τα εθνικά αφηγήματα και τα σύνορα, που ας μην ξεχνάμε ότι αποτελούν νοητές γραμμές που καθορίζονται από συνθήκες και αλλάζουν μέσα στα χρόνια, και να υπενθυμίζει την απλή, αλλα ζωτικής πλέον σημασίας, πραγματικότητα: ότι μέσα στη διαφορετικότητα της έκφρασης κρύβεται η ομοιότητα στις ανάγκες.

Το γλέντι και το πανηγύρι είναι μια απάντηση στην σημερινή εκτραχυμένη κατάσταση που ζούμε;

Ίσως είναι πρωτίστως η ερώτηση. Το γλέντι το βλέπουμε ως κομμάτι της ψυχής, ως μία ακραία έκφραση συναισθήματος στην οποία η ατομική συνείδηση μπλέκει με την συλλογική. Στο γλέντι αντιλαμβανόμαστε ως νόημα την ενσυναίσθηση, το μοίρασμα, το όλον. Στα καλύτερα γλέντια που έχουμε παρευρεθεί, οι συμμετέχοντες ανά στιγμές κάθονταν με δάκρυα στα μάτια και σταμάταγαν το χορό.

Που πήγαν οι ανάγκες που δημιουργούσαν τα ειλικρινή γλέντια; Έφυγαν στ΄ αλήθεια, ή απλά μετασχηματίστηκαν και κρύφτηκαν στο σύγχρονο τρόπο ζωής; Είναι άραγε δυνατόν να νοιώθουμε ακόμα έτσι, μήπως έχουμε ξεχάσει πως γίνεται; Τα γλέντια που οδηγούν στην συλλογική κάθαρση σπανίζουν στις μέρες του ατομισμού που ζούμε, αλλά δημιουργούν αυτά τα ερωτήματα. Ταυτόχρονα όμως υποννοούν και τις απαντήσεις.

Πως ήταν για εσάς οι συναυλιακές εμπειρίες του καλοκαιριού που μας πέρασε και παίξατε από το Ziria Festival στο βουνό της Κορινθίας μέχρι το Φεστιβάλ Ακορντεόν της Σύρου;

Κάθε συναυλία είναι μοναδική, ειδικά αυτές που πλησιάζουν τα γλέντια όπως τα περιγράψαμε προηγουμένως. Το Φεστιβάλ Ακορντεόν της Σύρου είναι ένα φεστιβάλ που γνωρίζουμε και αγαπάμε από χρόνια, γιατί οι δημιουργοί του δίνουν την ψυχή τους προτάσσοντας τη συλλογικότητα, και κάθε χρόνο μοιάζει με ένα διαρκές γλέντι.

Αντίστοιχη θέση στην καρδιά μας πήρε και το Ziria, το οποίο έχει κάθε χρόνο έναν πολύ μεγάλο αριθμό δράσεων χωρίς αντίτιμο και βασίζεται στη συλλογική διοργάνωση και το μεράκι των διοργανωτών του. Φέτος που πήγε καλύτερα από κάθε χρονιά από πλευράς προσέλευσης αλλά και περιεχομένου, ήταν μοναδική εμπειρία για εμάς να βρισκόμαστε ενώπιων αρκετών χιλιάδων κόσμου, μοιραζόμενοι τη σκηνή με ονόματα όπως οι Planet of Zeus. Η ενέργεια και ανταπόκριση του κόσμου που εισπράττουμε από τέτοια Φεστιβάλ, μας τρέφει και μας βοηθά να συνεχίζουμε την προσπάθεια που κάνουμε όλα αυτά τα χρόνια.

Πόσο δύσκολο ήταν να φτάσετε δημιουργικά και πρακτικά στον πρώτο σας δίσκο σε μια εποχή που η παραγωγή έχει περάσει αρκετά στον έλεγχο των ίδιων των καλλιτεχνών μετά την κατάρρευση της παλιάς μουσικής βιομηχανίας αλλά και σε μια εποχή που το διαδίκτυο έχει υπερχειλίσει από πληροφορία;

Η δημιουργία του «Σίσυφος» δε θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί χωρίς τον απόλυτο καλλιτεχνικό αλλά και τεχνικό έλεγχο από εμάς, απλά γιατί ο δρόμος αυτός μας ταιριάζει ιδιοσυγκρασιακά. Ανεξάρτητα με αυτό, όντως η παλιά μουσική βιομηχανία έχει πρακτικά καταρρεύσει σε σχέση με 10-15 χρόνια νωρίτερα, όπου το φυσικό μέσο κυριαρχούσε. Η γρήγορη πτώση αυτού του μοντέλου παγκοσμίως αλλά και η δυσμενής οικονομική κατάσταση που επικράτησε τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα επέφερε μια αμηχανία σε αυτή την «αγορά», καταργώντας τους παλιούς αυτοματισμούς.

Πλέον καλλιτέχνες και επιχειρηματίες προσπαθούν να βρουν τον δρόμο τους σε μια θάλασσα πληροφορίας και επιλογών, και αν και οι πρώην μεγάλοι παίκτες εξακολουθούν να έχουν το πάνω χέρι, αναζητούν και αυτοί τον νέο ρόλο τους σε ένα κατακερματισμένο και πιο ευέλικτο περιβάλλον. Από τη μεριά μας, των δημιουργών, το διαδίκτυο είναι ένα καταπληκτικό εργαλείο για να «φωνάξουμε» στον κόσμο το αποτέλεσμα της δουλειάς μας, όμως τα πράγματα εκεί δεν είναι τόσο απλά όσο φαίνονται. Το περιβάλλον αυτό έχει θέσει πλέον τους δικούς του σκληρούς κανόνες.

Πως βλέπετε τους εαυτούς σας μέσα στην εγχώρια σκηνή και ποια είναι τα επόμενα βήματά σας;

Προσπαθούμε να αποτελούμε ένα ζωντανό κύτταρο της εγχώριας σκηνής, με όσο περισσότερες ζωντανές εμφανίσεις μπορούμε τόσο στην Αθήνα όσο και εκτός, και βέβαια τη συμμετοχή μας σε Φεστιβάλ. Έχουμε ήδη προγραμματισμένες αρκετές εμφανίσεις αλλά και συνεργασίες, με πιο άμεση την εμφάνισή μας την Παρασκευή 18 Οκτώβρη στην κεντρική σκηνή του Σταυρού του Νότου, μαζί με τον Βασίλη Πετρίδη και τους Γκαϊλέ, ενώ ταυτόχρονα ετοιμάζουμε τον επόμενο δίσκο μας. Στις σελίδες μας στο facebook και στα υπόλοιπα social media αλλά και στο site μας μπορεί κανείς να βρει πληροφορίες για το «Σίσυφος» καθώς και να παρακολουθήσει όλα μας τα βήματα.

 18 Οκτωβρίου στο Σταυρό του Νότου – Κεντρική Σκηνή (Φραντζή και Θαρύπου 37, Νέος Κόσμος)
Ώρα προσέλευσης: 21.30. Τηλ. κρατήσεων: 210 9226975, Γενική είσοδος: 13€ (με μπύρα ή κρασί).

https://www.efsyn.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.