Μη μουγκρίζεις
Δεν το μπορώ
τραγούδα μου
ψιθυριστά

Σκύψε
τολμηρά
και πες 
σ΄αγαπώ, να μαλακώνει η ψυχή.

Μη περνάς
είσαι η ζωή,
στάσου να θυμηθώ
πως σε λένε, ξέρω, είσαι το αγκάθι

Μίλα μου
όσο μπορείς
αλλά
Μίλα μου

Σγουρό μαλλί
μαύρο
που ανεμίζει στη
ζάλη του ανέμου.

Αγάπη πόσο πολύ
σ΄αγαπώ
κανείς άλλος, κανείς
ως στον ουρανό.

Σγουρό μαύρο μαλλί
του πρώτου ονείρου
χαμογέλα
ως την ανατολή

Μην μ΄αφήνεις
ταξίδευε
και δίνε μόνο
φιλιά στο ολόλευκο χαρτί.

Νότες μπερδεύονται
χειροκροτήματα
δεμένα, 
εικόνες με ρυθμό.

Μόνο εσύ μπορείς
να πετάς
να φιλάς
ν΄ αγαπάς.

Ούτε που ξέρω
που φτάνεις
πλούτος
μεγάλος με πούπουλα.

Μόνο εσύ
μπορείς να παίρνεις
όλη τη πίκρα της στάχτης
της ψυχής

Μπέρδεψε
τα μαύρα μαλλιά
στα χέρια σου,
και πάρε όλα
τα ψέμματα
κι ας γίνεσαι το αγκάθι!

 

Γράφει Μίκα Καππάτου
Υπό έκδοση συλλογή

https://www.forwoman.gr