Nα στέκεσαι στο χέρι
στη σκέψη
αυτή είναι δύναμη
και ας χαθεί.

Να με πικραίνεις
με λόγια
με αυταπάτες
στη στιγμή.

Με πονάνε
με πειράζουν
Αυτό το βλέμμα
το σ΄αγαπώ σου.

Και αν το χεις μυστικό
μοίρασέ το, πες το
Να στέκεσαι στο χέρι
αυτή είναι δύναμη.

Βράδυασε πάλι
νύχτωσε στον ουρανό
σκέψεις,
κοντά στ άστέρια.

Σταγόνες
με τη δύναμη
της ψυχής να κινούνται
βιαστικά.

Και συ μου πες ξανά
να στέκεσαι
στο χέρι
δυνατά!

Γράφει Μίκα Καππάτου
Υπό έκδοση συλλογή

https://www.forwoman.gr