Τη μέρα που έχω πεθάνει, η αύρα μου προχωράει
Αλλά δεν νομίζω ότι η καρδιά μου είναι ακόμα στη γη!
Μην κλαις και μη λυπάσαι: "
Αχ αλίμονο, πόσο τρομερό!"
Θα πέσεις στου διαβόλου την παγίδα –
Αλίμονο, αυτό είναι φοβερό! Μην κραυγάζεις:
"Αλίμονο, χωρίσαμε!" κατά την ταφή μου -
Για μένα είναι η ώρα χαρούμενης συνάντησης!
Μην πεις «αντίο!" όταν θα είμαι στον τάφο -
Η αυλαία είναι για αιώνια ευδαιμονία.
Είδες το κατάβαση, τώρα κοίτα την ανύψωση,
Είναι η δύση επικίνδυνη για τον ήλιο και την σελήνη;
Για σένα φαίνεται για δύση, μα μήπως είναι ανατολή;
Το φέρετρο μοιάζει με φυλακή, όμως σημαίνει ελευθερία.
Ποια σπόρος έπεσε στη γη και δεν μεγάλωσε εκεί;
Γιατί αμφιβάλεις για την μοίρα των ανθρώπινης σπόρων;
Ποιες κάδος δεν ήρθε γεμάτος από την στέρνα έξω;
Γιατί θα πρέπει η ψυχή , να φοβάται το πηγάδι;
Κλείσε εδώ το στόμα σου
και άνοιξε το σε εκείνη την πλευρά.
Έτσι ώστε οι ύμνοι σου να ακουστούν
εκεί που δεν είναι χώρος!

Τζελαλεντίν Ρουμί