Μυρωδιά πασχαλιάς
πέτρα που στάζει εκεί
λόφος πιο πέρα

Μωβ χρώματα 
σύννεφα γκρι, κλάμα
και γύρω - γύρω αγκάθια

Βουβή διαδρομή
μάτια προσκυνώ εσένα
κερί που καίει.

Μυστικό καρδιάς
Πιο πέρα στο δρόμο σου
αστέρια πέφτουν

 Πουθενά στέγες
κλαίνε γύρω τα δένδρα
πνεύμα και δάκρυ

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Μαθαίνοντας γι’ αυτό “το λίγο που το καθιστά περισσότερο”
(Robert Browning)

 Παραδοσιακά, ένα χαϊκού πρέπει να διαρκεί και να διαβάζεται όσο κρατάει μια αναπνοή.

Το χαϊκού είναι η πιο σύντομη μορφή ποίησης στον κόσμο και προέρχεται από την Ιαπωνία του Μεσαίωνα. Στην πραγματικότητα είναι μια ποιητική φόρμα που αποτελείται από τρεις ομάδες των 5, 7, 5 συλλαβών, οι οποίες τοποθετούνται σε τρεις στίχους ή σε έναν χωρισμένο με κενά, και συνήθως περιγράφει μια στιγμιαία εμπειρία, μια αίσθηση, ένα συναίσθημα, μια εικόνα της φύσης κλπ, την οποία ο ποιητής επιθυμεί να διατηρήσει στις συνειδήσεις των αναγνωστών του.

Ως όρος το χαϊκού καθιερώνεται πιθανότατα στα τέλη του 19ου αι. από τον Μασαόκα Σίκι, ποιητή, εκδότη και εκμοντερνιστή του είδους, ενώ εισηγητής των χαϊκού στην Ελλάδα είναι ο Γιώργος Σεφέρης («Δεκαέξι χαϊκού», Τετράδιο Γυμνασμάτων (1928-1937) ).

Γράφει η Μίκα Καππάτου

https://www.forwoman.gr