Σεπτεμβρίου 20, 2019

Ποίηση

Θα ταίριαζε να ήταν αυτή η ετυμολογία του έρωτα, αν και εκ πρώτης όψεως, ίσως ν’ ακούγεται κάπως ακραίο, όμως ο έρωτας, περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο, είναι ταυτόσημος με το πρωταρχικό χάος και την απόλυτη έλλειψη αρχής. Οποιαδήποτε άλλη δύναμη που κυριαρχεί στη ζωή των ανθρώπων, φαίνεται να υπάγεται σε κάποιους κανόνες που μοιάζουν απαράβατοι, αν όχι νομοτελειακοί, όπως η γέννηση ή ακόμη κι ο ίδιος ο θάνατος.

Όλα δείχνουν να υπακούουν σε κάποια αρχή, εκτός από τον αυθεντικό έρωτα.
Θα μπορούσε ακόμη να τολμήσει κανείς να διακρίνει, ένα μόνον κανόνα που διέπει αυτήν την αρχαία δύναμη, τον έρωτα, και που θα αναιρούσε πιθανώς την ταύτισή του με την απόλυτη αναρχία:
σε κάθε ερωτική σχέση που δημιουργείται μεταξύ δύο ανθρώπινων όντων, είναι σχεδόν πάντοτε παρούσα η σκιά του πόθου της κατάκτησης.
Και δεν υπονοώ την επιθυμία της απόκτησης του ερωτικού αντικειμένου.
Μιλώ ξεκάθαρα για την παράλογη επιθυμία της απόλυτης υποταγής του, την κάμψη της θέλησής του εάν αυτό είναι δυνατόν και την τυφλή υπακοή του στη βούληση μας.

Αυτή αρχικά, ακούγεται ως μια τολμηρή και άγρια θέση, την οποία οι περισσότεροι από εμάς θα την αποστρεφόμασταν μετά βδελυγμίας εάν μας καταλογιζόταν ως πρόθεση έστω, πόσο μάλλον ως διακαής πόθος κι ενδόμυχος, απώτερος σκοπός.
Όμως, η αλήθεια είναι άλλη κι ας φαντάζει εξαρχής αδιανόητη κι ασύμβατη με την υποτιθέμενη φύση του ίδιου του έρωτα.
Διότι οι άνθρωποι όταν ερωτεύονται, στην ουσία επιθυμούν ενδόμυχα να κατακτήσουν ολοκληρωτικά, ακόμη και να υποτάξουν το αντικείμενο του πόθου τους στη θέλησή τους, είτε για να αποφύγουν την πιθανή απώλειά του ενδιαφέροντός του για τους εαυτούς τους στο εγγύς μέλλον ή και για άλλους, πολυπλοκότερους λόγους, που κυρίως περιστρέφονται γύρω από τον πυρίμαχο εγωισμό τους.

Ο έρωτας όμως, ακόμη και αν φορά το προσωπείο της ευγένειας, της χάρης και της γοητείας -και το φορά οπωσδήποτε στην αρχή για να καταφέρει να διεκδικήσει και να σαγηνεύσει- εξελίσσεται αργά ή γρήγορα σε μία δίχως έλεος μάχη, όπου ο άλλος πρέπει να κατακτηθεί με κάθε τρόπο κι όταν πλέον αυτό έχει επιτευχθεί, τότε όχι μόνον δεν επαναπαύεται, αλλά αντίθετα, είναι μόλις τότε που αρχίζει η πραγματική νοητική παρτίδα ανάμεσα στους εραστές για την τελική επικράτηση του ενός από τους δύο πάνω στον άλλον.

Κάθε λέξη, κάθε κίνηση του ερωτικού αντικειμένου έχει βαρύτατη σημασία, όλα μεγενθύνονται στο έπακρο κι όλα αποκτούν σχεδόν τραγική χροιά και αναπόφευκτα, δημιουργούνται εντάσεις και απρόβλεπτες καταστάσεις ανάμεσα στους εραστές, χωρίς όρια.
Εάν συμβεί να είναι κανείς ένας απλός παρατηρητής μιας τέτοιας έντονης ερωτικής ιστορίας σε εξέλιξη -και όλοι έχουμε υπάρξει ως θεατές των ερώτων των φίλων μας- θα μπορούσε πιθανόν να δώσει αβίαστα την πρέπουσα λύση με μια απλή κίνησή του ή έστω διαμέσου της λογικής σκέψης και της σύνεσης, στις όποιες διαμάχες των δύο εραστών που παρατηρεί.

Όμως ο έρωτας, σε καμία περίπτωση δε χαρακτηρίζεται ούτε από λογική, ούτε από σύνεση, αλλά ακριβώς από τα αντίθετά τους κι ούτε είναι φιλεύσπλαχνος ή μεγαλόθυμος.
Αντίθετα, είναι συντριπτικός, όπως άλλωστε οφείλει να είναι κάθε εξελικτική διαδικασία που αφορά στην ανθρώπινη ύπαρξη, πόσο μάλλον αυτός, που είναι η πρωταρχική δύναμη που όλα τα καθορίζει και όλα τα ορίζει στις ζωές μας.

Ακόμη κι αν κάποιος από μας, καλόπιστα αρνηθεί ότι υποκινείται από τέτοιες προθέσεις και ισχυριστεί ότι δεν επιθυμεί τίποτε περισσότερο παρά μόνον το καλό του συντρόφου του, θα έπρεπε ακούγοντάς τον, μάλλον να δυσπιστήσουμε.

Πως θα μπορούσε άλλωστε να παραμεριστεί το βαθιά θεμελιωμένο εγώ μας για χάρη κάποιου άλλου, ιδιαίτερα όταν αυτός ο άλλος μας προκαλεί συναισθήματα τόσο μεγάλης έντασης κι έκτασης.
Εκτός εάν, αυτός που ισχυρίζεται πως δεν επιθυμεί την κατάκτηση του εραστή ή της ερωμένης του, είναι ένα ον ιδιαίτερα φωτισμένο, που η μοναδική του επιδίωξη είναι πράγματι να ενωθεί με το άλλο του μισό.

Σπανιότατα, μπορεί να υπάρξει ανάμεσα στους εραστές κι αυτή η ευτυχισμένη, ιδανική κατάσταση, όπου εκλείπει εντελώς από τον έρωτα η ανταγωνιστικότητα και ο πόθος για την επικράτηση του εγώ, αρκεί βέβαια, αυτές οι αγαθές προθέσεις να είναι αμοιβαίες.

Ωστόσο, ναι, παρά τη σπανιότητά του, αυτός ο ξεκάθαρος έρωτας, πράγματι υφίσταται.
Αυτή η εξαίρεση όμως, είναι που περισσότερο από κάθε τι άλλο ενισχύει την πεποίθηση ότι ο έρωτας είναι απόλυτα άναρχος:
γιατί κάθε φορά που προσέρχεται κάποιος από μας σε αυτόν, ελπίζοντας επιτέλους σε μια ιδανική κι “αναίμακτη” ένωση, ο έρωτας συνεχίζει να παραμένει πεισματικά απρόβλεπτος, παίζοντας μαζί μας ένα παιχνίδι χωρίς κανόνες, στο οποίο κανείς από μας δεν είναι σε θέση να γνωρίζει εκ των προτέρων την έκβασή του, όμως ούτε και μπορεί κανείς μας να αποφύγει την εμπλοκή του σε αυτό.

Μπορούμε μόνον, να ελπίζουμε και να ευχόμαστε κάθε φορά, να έχουμε την τύχη με το μέρος μας.
Κι αυτή ακριβώς η ελπίδα, ήταν και θα είναι η κινητήριος δύναμη των πάντων.
Ισμήνη Καραλή

scenographer of public & private spaces.

Ποίηση

Βρεγμένα, Υγρά είναι τα Μάτια σου απόψε.
θέλουν να πουν κάΤι;
πάλι....

ΣήμΕρα χορεύει ο ΝΟΥΣ και η ΛΟΓΙΚΗ
Και τα δυο μαζί...μπερδεύονται...

Και εσύ... 

Δεν δίνεις σημασία..

Ζητάς Ένα φιλί, ξέρεις από αυτά που ΔΕΝ χάνονται...

Άλλη μια φορά...άλλη μια στιγμή..

Ένα χάδι στο σώμα και μια αγκαλιά..λέω εγώ
πιο ζεστή κι από τον ήλιο..

ΦΩΤΙΑ!

Αυτός ο ΝΟΥΣ σε βασανίζει..

Έρχεται και η ΑΝΑΜΝΗΣΗ...
Αυτή πονάει πολύ.
δεν κλείνει ΠΟΤΕ αυτή η πληγή...

Ξαφνικά σ΄ΑυτΟν τον Έρωτα Νιώθεις μόνη

Πες μου Γιατί να κλαίς απόψε;
Τίποτα δεν θα αλλάξει..
Περίμενε.

Το ξέρω μου το πες..
Δεν την αντέχεις την ΑΛΗΘΕΙΑ, ούτε τη λογική..

βάλε Φαντασία, σπάΣε την αλυσίδα..
ΝΑ σταματήσει ο χρόνος..

φιλί-γέννηση τελικά
ΥΠΟΜΟΝΗ

Γίνεται σύννεφο, κόκκινη σκόνη....διώξε Τα
Μη κλαις και πίστευε..

Άλλη μια φορά, Άλλη μια στιγμή..
Μη πας αλλού..

Κρατήσου στη σκιά, στη φαντασία, όπου εσύ θες

Ξεδίψασε λίγο...

Κάτω αΠό το ΝΕΡΟ...

Κάτω από το βότσαλο-Κρύψου

Βάλε Μηδέν στη σκέψη ΣΟΥ..

Δύναμη στη ψυχή ΣΟΥ..

Αλήθεια ποιον θα πιστέψεις;

Κάτι θα αλλάξει-Μη το ξεχνάς

Εγώ μαγεύομαι..

ΕΣΥ

Περίμενε!!!

 

Μίκα Καππάτου
forwoman.gr

Ποίηση

Μάθε με Να Σ΄ Άγαπώ
Μη μου μιλάς
Σε ακολουθώ
Κράτα με σφιχτά

Μάθε με να Σ΄Άγαπώ
απόψε που σε σκέφτομαι
τόσο τρυφερά....

έρχεται άνοιξη
Και εγώ απλώνω τα Φιλιά σου
Εκεί που στέκονται τα χελιδόνια
Μας κοιτούν...

Απόψε Σε προσκαλώ
Να μετρήσουμε τα αστέρια
Ξέρεις θα μας πάρει χρόνο..
Πάρε με αγκαλιά
η νύχτα κυλά...

Άκουσε τη καρδιά μου
Κοντά σου αναπνέει άναρχα...
Άκουσε την...

Γλυκοχαράζει και ακόμα μετράμε..
Τρέξε αγάπη να προλάβουμε

Έλα Μάθε με να Σ΄ Άγαπώ
τρυφερά, με πολλές στιγμές

Κάτι θα αλλάξει Απόψε, θα δεις...
Κοίτα ψηλά και
Πέτα...άναρχα 

Σαν τα Χελιδόνια ή όπως η καρδιά μου

Ζήσε τη στιγμή μας

μα, μάθε με να Σ΄Αγαπώ

Μην Αργείς

 

Μίκα Καππάτου

forwoman.gr

 

Ποίηση

Του Αγίου Βαλεντίνου, Αλήθεια ή Ψέμματα;
Περπατώντας τις τελευταίες μέρες στο κέντρο και όχι μόνο, παρατηρώ παντού καρδιές και κόκκινα χρώματα στα εμπορικά καταστήματα. Περιμένουν οι καταστηματάρχες την μεγάλη γιορτή του Έρωτα για να "πάνε καλά" οι δουλειές τους. (Όλα κόκκινα από εσώρουχα μέχρι μπιζού).

Στο ραδιόφωνο ακούω προσφορές από ξενοδοχεία για την ημέρα του Έρωτα... Διανυκτέρευση με δείπνο γλυκό και πρωινό την επόμενη μέρα για ερωτευμένα ζευγάρια (λες και δεν έχουν σπίτι)...

Σπουδαίες προσφορές! (κορίτσια ζηλεύω).

Τα εστιατόρια διαφημίζουν τη πραμάτεια τους με υπέροχα γιορτινά γκουρμέ πιάτα για δύο άτομα και τούρτα στο τέλος σε χαμηλές τιμές. 

Ανθοπωλεία, ζαχαροπλαστεία, χρυσοχοεία, όλοι ετοιμάζουν τις υπερ-παραγωγές τους.
Αποδέκτες;

****Ερωτευμένοι μου, ξυπνήστεεεεε....

Παντού Γεμίσαμε Καρδιές και Χρώματα, και όλα αυτά μόνο για μια μέρα, τι Κρίμα..πόσο Κρίμα..
Όλα αυτά προς τιμήν του Αγίου Βαλεντίνου.

-Για όλα τα ζευγάρια που είναι φούλ ερωτευμένα κάθε μέρα, όμως περιμένουν και μια επίσημη γιορτή με πιστοποίηση και βούλα!

-Για όλους που έχουν μια υποψία ότι είναι ερωτευμένοι, ή που μπαίνουν στη διαδικασία αυτή την ημέρα των ερωτευμένων...Δώρα..... για να κάνουν δώρα δηλαδή.....(νοιώθουν μια υποχρέωση)
Χαρά που καμμιά φορά είναι και στημένη..

Λοιπόν δεν καίω άλλο το άρθρο μου.

Ακούστε φίλες μου προσεχτικά....

Ακούστε μικρές και όμορφες μου ΒΑΛΕΝΤΊΝΕΣ...την άποψη μου, μια που με ρωτάτε

Αρνούμαι να γιορτάσω τον έρωτα εγώ και άαααλλες τόσες φιλενάδες γύρω μας ( μου το έχουν πει) αυτή τη μέρα γιατί είναι μια απάτη και γιατί... άνω και κάτω τελεία

*Δεν έχω σχέση

*Δεν έχω σύντροφο ξαναλέμε

*Δεν είμαι ερωτευμένη

*Δεν έχω δεσμό

*Δεν νοιώθω άσχημα που θα μείνω σπίτι μου αυτή τη μέρα

*Είμαι μόνη μου και απολαμβάνω την παρέα με τις φίλες μου

*Δεν περιμένω κανένα Άγιο πως τον λένε...να γιορτάσω το αίσθημα - συναίσθημα, τον έρωτα...

Κορίτσια μου.... Ναι σε σας μιλάω, που είστε-είμαστε αζευγάρωτες..ή αλλιώς SINGLES!!!!

Είμαστε όλες μια χαρά, είμαστε ερωτευμένες κάθε μέρα με την ίδια την ζωή, αγαπάμε τους δικούς μας ανθρώπους, δίνουμε χώρο μέσα μας για κάποιους άλλους (ονόματα δε λέμε), δεν πουλάμε τα αισθήματα μας, ('ερωτας δε σημαίνει πρόσωπο μόνο)...... και ταξιδεύουμε νύχτα-μέρα γρατζουνώντας τη ψυχή μας....Σημασία έχει το ταξίδι, να τα λέμε αυτά..

Αγαπάμε, Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΥ (μέσα μας)

Τραγουδάμε τον ΕΡΩΤΑ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ

Αισθανόμαστε ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΕΣ 

Σημασία έχουμε εμείς οι ίδιοι...Το νου σας λοιπόν..

Καλή επιτυχία Κορίτσια ότι και άν κάνετε σ΄αυτή τη περίφημη βραδιά
Και του χρόνου!!!

Γράφει 

Μίκα Καππάτου

forwoman.gr

 

Ποίηση

Για τη γιορτή που έρχεται...

Θυμάσαι; Όπως Τότε....

Σ αγαπώ.. Φίλα με..
Κράτησε με σφιχτά...
Όπως τότε....

Λέξεις που καίνε..
Δώσε μου μια αγκαλιά...

Ο ένας κοιτά τη ψυχή του άλλου....
Όπως Τότε....
Δώσε μου τη φωτιά σου....

Ατέλιωτα φιλιά, πόση αγάπη....
περπατούσαμε συχνά στο δρομάκι δίπλα από το σχολείο...

ΤΟΤΕ...

Πες μου, τι σκέφτεσαι;
Λάθος;
Όχι, δεν κάνουμε λάθος, έχουμε αυτή την αγάπη από τότε....
κράτα την..

Εγώ; Eίσαι το χάρισμα μου..
Δεν άλλαξα ποτέ γνώμη...Εσύ, μόνο εσύ για μένα...
Από τότε κατάλαβα αυτό που μου συνεβαινε...

Δεν μπορώ, δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτε άλλο μόνο εσένα..
είναι κάποια όνειρα που ποτέ δεν θες να τα σβήσεις από μέσα σου

Μόνο να τα κρατάς, να τα αγκαλιάζεις..

Σ αγαπώ όπως τότε....Θυμάσαι;..
Ζωή παιχνίδι, φιλιά και αγκαλιές...
Κράτησε με....

Δώσε μου τα χείλη σου...είσαι η πηγή μου!
Ο χρόνος ακόμα γράφει..

Άκου λίγο...

Σου γράφω απόψε ΚΑΙ

Σου αφιερώνω τη καρδιά μου, όπως τότε...
θυμάσαι;;

Σε απολαμβάνω και σε αγαπώ όλο και περισσότερο
Δεν περνά ποτέ αυτή η Αγάπη

Δεν ήσουν η ανάγκη μου Ήσουν πάντα η χαρά μου

ΥΓ
Για τη γιορτή που έρχεται...

Κάνε μια ευχή
ΌΠΩΣ ΤΟΤΕ....

Μίκα Καππάτου
forwoman.gr

Ποίηση

Μόνο Αυτή μπορώ, αυτή θυμάμαι

Μπαίνω, βγαίνω την αγκαλιάζω...
Μόνο αυτή τελικά σου μοιάζει..

Και εγώ...

Αυτήν ξέρω, αυτή μου κάνει..
Περπατώ στη απογευματινή μοναξιά μου
και ονειρεύομαι εσένα...

Κόβω τα αγκάθια και ανοίγω δρόμο για να περάσουμε
Μόλις σε βρω...
Ξέρεις, έχω ξαναπεράσει από δω...Ναι..
Στο θολό παρελθόν μου...Το θυμάμαι,  είχε μουντάδα ο καιρός...
Να, Όπως σήμερα...

Είχε ομίχλη, όπως τώρα...
Ψιλοβρέχει σκιά μου, όπως τότε..
Έρχεται η νύχτα και σε συλλογιέμαι...
Χάλασε ο καιρός, πρέπει να γυρίσω πίσω...

Δεν περπατά κανείς.....
Ψιλοβρέχει σκιά μου...θα σε βρω
Κάπου θα σε βρω
Το παράξενο σου βλέμμα να δω...

Αυτό με την τόση Απορία....
Αναπνέω τον αέρα σου τώρα, αυτή την ώρα...
Ακούω τη φωνή σου, τώρα, τη μεταλλική σου φωνή
Αυτή την ώρα...

Είναι όμορφα τα όνειρα
καμμιά φορά διασκεδαστικά...
Όταν ανοίγουν οι ουρανοί κάπου υπάρχουν τα ξέφωτα...
Εκεί κλείνω τα μάτια και όλα τα νιώθω μεγάλα,

Τεράστια και φωτεινά.

Συγχώρεσε με που δεν υπάρχεις πουθενά...

Σε λαχτάρισα, μα δεν γύρισα...
Επιστρέφω στη ζωή..

Να θυμάσαι πως σε κρατώ σφιχτά και βαθιά
Είσαι η μοναδική σκιά μου-Δεν μετανοιώνω
Είσαι μακριά....πολύ μακριά...
ΚΑΙ ΕΓΩ ...Επιστρέφω δειλά-δειλά

ούτε λέξη δεν μπορώ να αρθρώσω, όμως βάζω χρώματα...

Eίσαι μυστήριο και ΣΚΙΑ...

Ανακατεύω Τα χαρτιά...

Tώρα Ξέρω...

Kερδίζω..

Μίκα Καππάτου
forwoman.gr

Ποίηση

Είναι κάποια όνειρα που κρύβονται βαθιά μέσα στις τρύπες των βράχων ..

Ίσως και στη σκιά των Αστεριών...
Μακούς;;;;;
Τρυπώνουν για τα καλά....Σκέφτομαι άραγε δεν πρέπει να τους δώσω μια ευκαιρία;;; Να δω πόσα χρόνια ακόμη μπορώ να περιμένω;;

Σωπαίνω για λίγο...

Μου έφυγαν μέσα απ τα χέρια
Φοβάμαι και περιμένω...

Κοιτώ ΠόΤε τη θάλασσα ΠόΤε τον ουρανό...ΠόΤε τα αστέρια..Πάντα φουρΤούνα..Πάντα ΣύννεΦα....

Και Τα όνειρα μου κρύΒονται στις τρύπες και στις σκιές...Πως να ΓΊΝΟΥΝ ΑΛΗΘΙΝΑ...
νΑ τους δώΣω ζωή αΓάπη, φως...


Μείνε πλάι μου... μείνε έστω για Απόψε...μη χαθείς ξανά....

Μείνε και εγώ θα σαγαπώ Ψιθυρίζω...
Περιμένω να βγουν τα κρυμμένα μου όνειρα γιΑ Να ζήσω μαζί τους..και Τότε φύγε....

Θα Ζήσω μαζί τους και ξέρεις κάτι;;;

Θα είναι σαν να είμαι μαζί σου..
Μαζί τα κάναμε, θυμάσαι; Στο λέω Ψιθυριστά..

Τα τρομάξαμε και κρύφτηκαν στα βράχια, στα αστέρια,  στο σκοτάδι..
Θα γίνουν αληθινά κάποτε, θα δεις...
Τότε θα μείνω πλάι τους, θα μείνω μαζί τους...
όλη νύχτα θα είμαι παρέα τους, και θα τους σιγοτραγουδώ ότι μου τραγουδούσες...
όλη νύχτα μέχρι ......το πάντα.... μέχρι να τα πάρω

Είναι κάποια όνειρα που κρύβονται βαθιά ΣΤΟ σκοτάδι, στις σκιές....Μ ακούτε;;;
Είναι ΤΑ δικά μου και δεν χάνονται, Ξαναγεννιούνται!

Σελίδα 125...

Πόσο Μου λείπεις....

ΚΕΝΟ...

Πέρασε η ώρα πάλι, όπου να ναι ξημερώνει αγάπη μου, μοιραίε μου...

Κλείνω το βιβλίο μου, κλείνω τα μάτια να κοιμηθώ, να ονειρευτώ
Καλό αύριο!

Μίκα Καππάτου
forwoman.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή