Φεβρουαρίου 20, 2020

Ποίηση

Βρεγμένα, Υγρά είναι τα Μάτια σου απόψε.
θέλουν να πουν κάΤι;
πάλι....

ΣήμΕρα χορεύει ο ΝΟΥΣ και η ΛΟΓΙΚΗ
Και τα δυο μαζί...μπερδεύονται...

Και εσύ... 

Δεν δίνεις σημασία..

Ζητάς Ένα φιλί, ξέρεις από αυτά που ΔΕΝ χάνονται...

Άλλη μια φορά...άλλη μια στιγμή..

Ένα χάδι στο σώμα και μια αγκαλιά..λέω εγώ
πιο ζεστή κι από τον ήλιο..

ΦΩΤΙΑ!

Αυτός ο ΝΟΥΣ σε βασανίζει..

Έρχεται και η ΑΝΑΜΝΗΣΗ...
Αυτή πονάει πολύ.
δεν κλείνει ΠΟΤΕ αυτή η πληγή...

Ξαφνικά σ΄ΑυτΟν τον Έρωτα Νιώθεις μόνη

Πες μου Γιατί να κλαίς απόψε;
Τίποτα δεν θα αλλάξει..
Περίμενε.

Το ξέρω μου το πες..
Δεν την αντέχεις την ΑΛΗΘΕΙΑ, ούτε τη λογική..

βάλε Φαντασία, σπάΣε την αλυσίδα..
ΝΑ σταματήσει ο χρόνος..

φιλί-γέννηση τελικά
ΥΠΟΜΟΝΗ

Γίνεται σύννεφο, κόκκινη σκόνη....διώξε Τα
Μη κλαις και πίστευε..

Άλλη μια φορά, Άλλη μια στιγμή..
Μη πας αλλού..

Κρατήσου στη σκιά, στη φαντασία, όπου εσύ θες

Ξεδίψασε λίγο...

Κάτω αΠό το ΝΕΡΟ...

Κάτω από το βότσαλο-Κρύψου

Βάλε Μηδέν στη σκέψη ΣΟΥ..

Δύναμη στη ψυχή ΣΟΥ..

Αλήθεια ποιον θα πιστέψεις;

Κάτι θα αλλάξει-Μη το ξεχνάς

Εγώ μαγεύομαι..

ΕΣΥ

Περίμενε!!!

 

Μίκα Καππάτου
forwoman.gr

Ποίηση

Μάθε με Να Σ΄ Άγαπώ
Μη μου μιλάς
Σε ακολουθώ
Κράτα με σφιχτά

Μάθε με να Σ΄Άγαπώ
απόψε που σε σκέφτομαι
τόσο τρυφερά....

έρχεται άνοιξη
Και εγώ απλώνω τα Φιλιά σου
Εκεί που στέκονται τα χελιδόνια
Μας κοιτούν...

Απόψε Σε προσκαλώ
Να μετρήσουμε τα αστέρια
Ξέρεις θα μας πάρει χρόνο..
Πάρε με αγκαλιά
η νύχτα κυλά...

Άκουσε τη καρδιά μου
Κοντά σου αναπνέει άναρχα...
Άκουσε την...

Γλυκοχαράζει και ακόμα μετράμε..
Τρέξε αγάπη να προλάβουμε

Έλα Μάθε με να Σ΄ Άγαπώ
τρυφερά, με πολλές στιγμές

Κάτι θα αλλάξει Απόψε, θα δεις...
Κοίτα ψηλά και
Πέτα...άναρχα 

Σαν τα Χελιδόνια ή όπως η καρδιά μου

Ζήσε τη στιγμή μας

μα, μάθε με να Σ΄Αγαπώ

Μην Αργείς

 

Μίκα Καππάτου

forwoman.gr

 

Ποίηση

Του Αγίου Βαλεντίνου, Αλήθεια ή Ψέμματα;
Περπατώντας τις τελευταίες μέρες στο κέντρο και όχι μόνο, παρατηρώ παντού καρδιές και κόκκινα χρώματα στα εμπορικά καταστήματα. Περιμένουν οι καταστηματάρχες την μεγάλη γιορτή του Έρωτα για να "πάνε καλά" οι δουλειές τους. (Όλα κόκκινα από εσώρουχα μέχρι μπιζού).

Στο ραδιόφωνο ακούω προσφορές από ξενοδοχεία για την ημέρα του Έρωτα... Διανυκτέρευση με δείπνο γλυκό και πρωινό την επόμενη μέρα για ερωτευμένα ζευγάρια (λες και δεν έχουν σπίτι)...

Σπουδαίες προσφορές! (κορίτσια ζηλεύω).

Τα εστιατόρια διαφημίζουν τη πραμάτεια τους με υπέροχα γιορτινά γκουρμέ πιάτα για δύο άτομα και τούρτα στο τέλος σε χαμηλές τιμές. 

Ανθοπωλεία, ζαχαροπλαστεία, χρυσοχοεία, όλοι ετοιμάζουν τις υπερ-παραγωγές τους.
Αποδέκτες;

****Ερωτευμένοι μου, ξυπνήστεεεεε....

Παντού Γεμίσαμε Καρδιές και Χρώματα, και όλα αυτά μόνο για μια μέρα, τι Κρίμα..πόσο Κρίμα..
Όλα αυτά προς τιμήν του Αγίου Βαλεντίνου.

-Για όλα τα ζευγάρια που είναι φούλ ερωτευμένα κάθε μέρα, όμως περιμένουν και μια επίσημη γιορτή με πιστοποίηση και βούλα!

-Για όλους που έχουν μια υποψία ότι είναι ερωτευμένοι, ή που μπαίνουν στη διαδικασία αυτή την ημέρα των ερωτευμένων...Δώρα..... για να κάνουν δώρα δηλαδή.....(νοιώθουν μια υποχρέωση)
Χαρά που καμμιά φορά είναι και στημένη..

Λοιπόν δεν καίω άλλο το άρθρο μου.

Ακούστε φίλες μου προσεχτικά....

Ακούστε μικρές και όμορφες μου ΒΑΛΕΝΤΊΝΕΣ...την άποψη μου, μια που με ρωτάτε

Αρνούμαι να γιορτάσω τον έρωτα εγώ και άαααλλες τόσες φιλενάδες γύρω μας ( μου το έχουν πει) αυτή τη μέρα γιατί είναι μια απάτη και γιατί... άνω και κάτω τελεία

*Δεν έχω σχέση

*Δεν έχω σύντροφο ξαναλέμε

*Δεν είμαι ερωτευμένη

*Δεν έχω δεσμό

*Δεν νοιώθω άσχημα που θα μείνω σπίτι μου αυτή τη μέρα

*Είμαι μόνη μου και απολαμβάνω την παρέα με τις φίλες μου

*Δεν περιμένω κανένα Άγιο πως τον λένε...να γιορτάσω το αίσθημα - συναίσθημα, τον έρωτα...

Κορίτσια μου.... Ναι σε σας μιλάω, που είστε-είμαστε αζευγάρωτες..ή αλλιώς SINGLES!!!!

Είμαστε όλες μια χαρά, είμαστε ερωτευμένες κάθε μέρα με την ίδια την ζωή, αγαπάμε τους δικούς μας ανθρώπους, δίνουμε χώρο μέσα μας για κάποιους άλλους (ονόματα δε λέμε), δεν πουλάμε τα αισθήματα μας, ('ερωτας δε σημαίνει πρόσωπο μόνο)...... και ταξιδεύουμε νύχτα-μέρα γρατζουνώντας τη ψυχή μας....Σημασία έχει το ταξίδι, να τα λέμε αυτά..

Αγαπάμε, Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΥ (μέσα μας)

Τραγουδάμε τον ΕΡΩΤΑ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ

Αισθανόμαστε ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΕΣ 

Σημασία έχουμε εμείς οι ίδιοι...Το νου σας λοιπόν..

Καλή επιτυχία Κορίτσια ότι και άν κάνετε σ΄αυτή τη περίφημη βραδιά
Και του χρόνου!!!

Γράφει 

Μίκα Καππάτου

forwoman.gr

 

Ποίηση

Για τη γιορτή που έρχεται...

Θυμάσαι; Όπως Τότε....

Σ αγαπώ.. Φίλα με..
Κράτησε με σφιχτά...
Όπως τότε....

Λέξεις που καίνε..
Δώσε μου μια αγκαλιά...

Ο ένας κοιτά τη ψυχή του άλλου....
Όπως Τότε....
Δώσε μου τη φωτιά σου....

Ατέλιωτα φιλιά, πόση αγάπη....
περπατούσαμε συχνά στο δρομάκι δίπλα από το σχολείο...

ΤΟΤΕ...

Πες μου, τι σκέφτεσαι;
Λάθος;
Όχι, δεν κάνουμε λάθος, έχουμε αυτή την αγάπη από τότε....
κράτα την..

Εγώ; Eίσαι το χάρισμα μου..
Δεν άλλαξα ποτέ γνώμη...Εσύ, μόνο εσύ για μένα...
Από τότε κατάλαβα αυτό που μου συνεβαινε...

Δεν μπορώ, δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτε άλλο μόνο εσένα..
είναι κάποια όνειρα που ποτέ δεν θες να τα σβήσεις από μέσα σου

Μόνο να τα κρατάς, να τα αγκαλιάζεις..

Σ αγαπώ όπως τότε....Θυμάσαι;..
Ζωή παιχνίδι, φιλιά και αγκαλιές...
Κράτησε με....

Δώσε μου τα χείλη σου...είσαι η πηγή μου!
Ο χρόνος ακόμα γράφει..

Άκου λίγο...

Σου γράφω απόψε ΚΑΙ

Σου αφιερώνω τη καρδιά μου, όπως τότε...
θυμάσαι;;

Σε απολαμβάνω και σε αγαπώ όλο και περισσότερο
Δεν περνά ποτέ αυτή η Αγάπη

Δεν ήσουν η ανάγκη μου Ήσουν πάντα η χαρά μου

ΥΓ
Για τη γιορτή που έρχεται...

Κάνε μια ευχή
ΌΠΩΣ ΤΟΤΕ....

Μίκα Καππάτου
forwoman.gr

Ποίηση

Μόνο Αυτή μπορώ, αυτή θυμάμαι

Μπαίνω, βγαίνω την αγκαλιάζω...
Μόνο αυτή τελικά σου μοιάζει..

Και εγώ...

Αυτήν ξέρω, αυτή μου κάνει..
Περπατώ στη απογευματινή μοναξιά μου
και ονειρεύομαι εσένα...

Κόβω τα αγκάθια και ανοίγω δρόμο για να περάσουμε
Μόλις σε βρω...
Ξέρεις, έχω ξαναπεράσει από δω...Ναι..
Στο θολό παρελθόν μου...Το θυμάμαι,  είχε μουντάδα ο καιρός...
Να, Όπως σήμερα...

Είχε ομίχλη, όπως τώρα...
Ψιλοβρέχει σκιά μου, όπως τότε..
Έρχεται η νύχτα και σε συλλογιέμαι...
Χάλασε ο καιρός, πρέπει να γυρίσω πίσω...

Δεν περπατά κανείς.....
Ψιλοβρέχει σκιά μου...θα σε βρω
Κάπου θα σε βρω
Το παράξενο σου βλέμμα να δω...

Αυτό με την τόση Απορία....
Αναπνέω τον αέρα σου τώρα, αυτή την ώρα...
Ακούω τη φωνή σου, τώρα, τη μεταλλική σου φωνή
Αυτή την ώρα...

Είναι όμορφα τα όνειρα
καμμιά φορά διασκεδαστικά...
Όταν ανοίγουν οι ουρανοί κάπου υπάρχουν τα ξέφωτα...
Εκεί κλείνω τα μάτια και όλα τα νιώθω μεγάλα,

Τεράστια και φωτεινά.

Συγχώρεσε με που δεν υπάρχεις πουθενά...

Σε λαχτάρισα, μα δεν γύρισα...
Επιστρέφω στη ζωή..

Να θυμάσαι πως σε κρατώ σφιχτά και βαθιά
Είσαι η μοναδική σκιά μου-Δεν μετανοιώνω
Είσαι μακριά....πολύ μακριά...
ΚΑΙ ΕΓΩ ...Επιστρέφω δειλά-δειλά

ούτε λέξη δεν μπορώ να αρθρώσω, όμως βάζω χρώματα...

Eίσαι μυστήριο και ΣΚΙΑ...

Ανακατεύω Τα χαρτιά...

Tώρα Ξέρω...

Kερδίζω..

Μίκα Καππάτου
forwoman.gr

Ποίηση

Είναι κάποια όνειρα που κρύβονται βαθιά μέσα στις τρύπες των βράχων ..

Ίσως και στη σκιά των Αστεριών...
Μακούς;;;;;
Τρυπώνουν για τα καλά....Σκέφτομαι άραγε δεν πρέπει να τους δώσω μια ευκαιρία;;; Να δω πόσα χρόνια ακόμη μπορώ να περιμένω;;

Σωπαίνω για λίγο...

Μου έφυγαν μέσα απ τα χέρια
Φοβάμαι και περιμένω...

Κοιτώ ΠόΤε τη θάλασσα ΠόΤε τον ουρανό...ΠόΤε τα αστέρια..Πάντα φουρΤούνα..Πάντα ΣύννεΦα....

Και Τα όνειρα μου κρύΒονται στις τρύπες και στις σκιές...Πως να ΓΊΝΟΥΝ ΑΛΗΘΙΝΑ...
νΑ τους δώΣω ζωή αΓάπη, φως...


Μείνε πλάι μου... μείνε έστω για Απόψε...μη χαθείς ξανά....

Μείνε και εγώ θα σαγαπώ Ψιθυρίζω...
Περιμένω να βγουν τα κρυμμένα μου όνειρα γιΑ Να ζήσω μαζί τους..και Τότε φύγε....

Θα Ζήσω μαζί τους και ξέρεις κάτι;;;

Θα είναι σαν να είμαι μαζί σου..
Μαζί τα κάναμε, θυμάσαι; Στο λέω Ψιθυριστά..

Τα τρομάξαμε και κρύφτηκαν στα βράχια, στα αστέρια,  στο σκοτάδι..
Θα γίνουν αληθινά κάποτε, θα δεις...
Τότε θα μείνω πλάι τους, θα μείνω μαζί τους...
όλη νύχτα θα είμαι παρέα τους, και θα τους σιγοτραγουδώ ότι μου τραγουδούσες...
όλη νύχτα μέχρι ......το πάντα.... μέχρι να τα πάρω

Είναι κάποια όνειρα που κρύβονται βαθιά ΣΤΟ σκοτάδι, στις σκιές....Μ ακούτε;;;
Είναι ΤΑ δικά μου και δεν χάνονται, Ξαναγεννιούνται!

Σελίδα 125...

Πόσο Μου λείπεις....

ΚΕΝΟ...

Πέρασε η ώρα πάλι, όπου να ναι ξημερώνει αγάπη μου, μοιραίε μου...

Κλείνω το βιβλίο μου, κλείνω τα μάτια να κοιμηθώ, να ονειρευτώ
Καλό αύριο!

Μίκα Καππάτου
forwoman.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή