Μαΐου 27, 2020

Ποίηση

Είναι κάποια όνειρα που κρύβονται βαθιά μέσα στις τρύπες των βράχων ..

Ίσως και στη σκιά των Αστεριών...
Μακούς;;;;;
Τρυπώνουν για τα καλά....Σκέφτομαι άραγε δεν πρέπει να τους δώσω μια ευκαιρία;;; Να δω πόσα χρόνια ακόμη μπορώ να περιμένω;;

Σωπαίνω για λίγο...

Μου έφυγαν μέσα απ τα χέρια
Φοβάμαι και περιμένω...

Κοιτώ ΠόΤε τη θάλασσα ΠόΤε τον ουρανό...ΠόΤε τα αστέρια..Πάντα φουρΤούνα..Πάντα ΣύννεΦα....

Και Τα όνειρα μου κρύΒονται στις τρύπες και στις σκιές...Πως να ΓΊΝΟΥΝ ΑΛΗΘΙΝΑ...
νΑ τους δώΣω ζωή αΓάπη, φως...


Μείνε πλάι μου... μείνε έστω για Απόψε...μη χαθείς ξανά....

Μείνε και εγώ θα σαγαπώ Ψιθυρίζω...
Περιμένω να βγουν τα κρυμμένα μου όνειρα γιΑ Να ζήσω μαζί τους..και Τότε φύγε....

Θα Ζήσω μαζί τους και ξέρεις κάτι;;;

Θα είναι σαν να είμαι μαζί σου..
Μαζί τα κάναμε, θυμάσαι; Στο λέω Ψιθυριστά..

Τα τρομάξαμε και κρύφτηκαν στα βράχια, στα αστέρια,  στο σκοτάδι..
Θα γίνουν αληθινά κάποτε, θα δεις...
Τότε θα μείνω πλάι τους, θα μείνω μαζί τους...
όλη νύχτα θα είμαι παρέα τους, και θα τους σιγοτραγουδώ ότι μου τραγουδούσες...
όλη νύχτα μέχρι ......το πάντα.... μέχρι να τα πάρω

Είναι κάποια όνειρα που κρύβονται βαθιά ΣΤΟ σκοτάδι, στις σκιές....Μ ακούτε;;;
Είναι ΤΑ δικά μου και δεν χάνονται, Ξαναγεννιούνται!

Σελίδα 125...

Πόσο Μου λείπεις....

ΚΕΝΟ...

Πέρασε η ώρα πάλι, όπου να ναι ξημερώνει αγάπη μου, μοιραίε μου...

Κλείνω το βιβλίο μου, κλείνω τα μάτια να κοιμηθώ, να ονειρευτώ
Καλό αύριο!

Μίκα Καππάτου
forwoman.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή