Οκτωβρίου 21, 2020

Θέατρο

«Παίζοντας το θύμα»: Ένας Άμλετ στη σύγχρονη Ρωσία

Από Τώνια Καράογλου 

Ο Βάλια είναι ένας νέος που δεν φαίνεται να έχει ιδιαίτερες βλέψεις για τη ζωή του˙ του αρέσει όμως να παίζει ένα είδος θεάτρου, να ζει σε αναπαράσταση τις ζωές άλλων. Ή μάλλον τους θανάτους άλλων. Για την ακρίβεια, ο Βάλια κάνει το θύμα σε αναπαραστάσεις εγκλημάτων, για λογαριασμό της αστυνομίας. «Παίζοντας το θύμα είναι σαν να κάνω εμβόλιο εναντίον του θανάτου», λέει. Γιατί ο Βάλια φοβάται τον θάνατο. Ο Βάλια, επίσης, βλέπει στα όνειρά του τον νεκρό πατέρα του. Η μητέρα του ετοιμάζεται τώρα να παντρευτεί τον θείο του. Ο Βάλια τούς στήνει παγίδα σε ένα κινέζικο εστιατόριο με σκοπό να τους δηλητηριάσει.

Οι αδερφοί Πρεσνιακόφ (ο Όλεγκ, γεννημένος το 1969, και ο Βλάντιμιρ, γεννημένος το 1974) έγραψαν το «Παίζοντας το θύμα» το 2002, όταν ήταν περίπου στα τριάντα τους. Ήταν η απόπειρά τους να δώσουν φωνή στη νέα γενιά της Ρωσίας, που μεγάλωνε σε μια κοινωνία που έδειχνε σάπια όπως η Δανία του σεξπιρικού «Άμλετ», μια κοινωνία που γινόταν όλο και πιο βίαιη, μοναχική και εγωιστική.

Η παράσταση που σκηνοθετεί ο πρωτοεμφανιζόμενος Γιώργος Κουτλής στο Εθνικό δίνει βήμα σε ένα έργο που διατρέχεται από μαύρο, σαρκαστικό χιούμορ. Μέσα από τις σύντομες σκηνές του, όπου παρακολουθούμε τις αναπαραστάσεις τριών εγκλημάτων και ενδιαμέσως αυτών στιγμιότυπα από την προσωπική και οικογενειακή ζωή του Βάλια, ύπουλα αναδύονται οι πληγές της σύγχρονης ρωσικής κοινωνίας: (έμφυλη) βία, ξενοφοβία, μοναξιά, ταξικές ανισότητες, εκμετάλλευση, διαλυμένες οικογένειες.

Ο Κουτλής δίνει βήμα, επίσης, σε ένα έργο με χαρακτήρες έντονα σκιτσαρισμένους -κάποιοι βρίσκονται στα όρια της καρικατούρας-, που μοιάζουν να ακολουθούν τη ρωσική παράδοση του Γκόγκολ και του Μπουλγκάκοφ. Οι ερμηνείες των ηθοποιών είναι καθοριστικές σε αυτό το επίπεδο: ο Κώστας Μπερικόπουλος κινείται με μεγάλη άνεση μεταξύ των δύο διαφορετικών ρόλων, όπως και ο Λαέρτης Μαλκότσης που είναι απολαυστικός, ειδικά στον ρόλο ενός από τους κατηγορούμενους. Ο Βασίλης Μαγουλιώτης στιγματίζει με τη σωματική του παρουσία τον ρόλο του Βάλια, ενώ η Εύη Σαουλίδου συμβάλλει αποφασιστικά στη λυρική ποιότητα της παράστασης. Απολύτως ισάξιοί τους είναι οι υπόλοιποι ηθοποιοί της διανομής: Ελένη Κουτσιούμπα, Μικές Γλύκας, Ερρίκος Μηλιάρης, όπως και ο Λευτέρης Βενιάδης που επιπλέον υπογράφει και εκτελεί τη μουσική.

Η -μαξιμαλιστική στην όψη (σκηνικά-κοστούμια: Άρτεμις Φλέσσα)- παράσταση έχει χιούμορ, πυκνότητα και υποδόριο λυρισμό. Κυρίως όμως μεταδίδει μία απροσδιόριστη μελαγχολία, θλίψη κυρίως, για το παρόν και το μέλλον του σύγχρονου κόσμου.

Παίζοντας το θύμα
Μαύρη Κωμωδία των Όλεγκ και Βλαντιμίρ Πρεσνιακόφ
Διαρκεια : 105 '
Σκηνοθ.:Γ. Κουτλής

Η παράσταση στο Εθνικό θα παιχτεί μόνο 13 φορές και με 30% πληρότητα
Ερμηνεύουν: Κ. Μπερικόπουλος, Εύη Σαουλίδου, Λ. Μαλκότσης, Λ. Βενιάδης, Μ. Γλύκας, Ελ. Κουτσιούμπα, Β. Μαγουλιώτης, Ερρ. Μηλιάρης. Σκην.-κοστ.: Άρ. Φλέσσα. Μουσ.: Λ. Βενιάδης. Φωτ.: Ν. Βλασόπουλος. Προτείνεται για θεατές από 15 ετών και άνω.

Κάτι σαν «φιλοσοφική φάρσα» οι ήρωες της οποίας μοιάζουν να έχουν κρίση ταυτότητας, που τη βιώνουν με τελείως διαφορετικό τρόπο ο καθένας.

https://www.athinorama.gr/

Θέατρο

Μετά από έξι μήνες προετοιμασίας, το θέατρο Πορεία παρουσιάζει το κινηματογραφούμενο θέατρο.

Το θέατρο «Πορεία» παρουσιάζει την πρώτη διαδικτυακή μετάδοση παράστασης σε πραγματικό χρόνο (realtimelivestreaming), με έξι κάμερες, τηλεσκηνοθεσία επί τόπου και με τους θεατές παρόντες στην αίθουσα. Αυτή η προσπάθεια έρχεται να δημιουργήσει ένα νέο είδος, το κινηματογραφούμενο θέατρο, το οποίο θα φτάσει σε όλα τα σπίτια, σε όλες τις γωνιές της χώρας και του κόσμου.

Η διαδικτυακή πρεμιέρα του «Γιούγκερμαν», του συναρπαστικού μυθιστορήματος του Μ. Καραγάτση, είναι προγραμματισμένη για τις 11 Οκτωβρίου σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου, θεατρική διασκευή του Στρατή Πασχάλη, ζωντανή μουσική της Κατερίνας Πολέμη, με τον Γιάννη Στάνκογλου στον ομώνυμο ρόλο και 25 ακόμα ηθοποιούς και μουσικούς επί σκηνής.

Η παράσταση προγραμματίζεται, παράλληλα, -με κάθε επιφύλαξη- να κάνει πρεμιέρα στο θέατρο Πορεία στις 7 Οκτωβρίου. Θα συμμετέχουν και οι δύο διανομές που στήριξαν την παράσταση τα τελευταία 2 χρόνια, δίνοντας πανηγυρικό τόνο σ′ αυτό το πρωτότυπο φινάλε.

Όπως γράφει ο Δημήτρης Τάρλοου, καλλιτεχνικός διευθυντής του θεάτρου «Έχοντας εργαστεί εντατικά τους τελευταίους έξι μήνες, είμαστε έτοιμοι για μία ακόμα πρεμιέρα, την πρώτη μας διαδικτυακή μετάδοση παράστασης σε πραγματικό χρόνο (realtimelivestreaming), με έξι κάμερες, τηλεσκηνοθεσία επί τόπου και με εσάς τους θεατές παρόντες στην αίθουσα. Αυτή η προσπάθεια έρχεται να δημιουργήσει ένα νέο είδος: το κινηματογραφούμενο θέατρο. Μέσω αυτού, το Πορεία θα έχει τη δυνατότητα να φτάνει σε όλα τα σπίτια, σε όλες τις γωνιές της Ελλάδας, ακόμα και τις πιο απομακρυσμένες, να διαπαιδαγωγεί και να ψυχαγωγεί, να τέρπει και να παρηγορεί.

Θα δίνει την ευκαιρία σε ανθρώπους με κινητικά ή άλλα προβλήματα να μη στερούνται το θέατρο, σε μαθητές και εφήβους που ζουν σε μικρά νησιά να έρχονται σε επαφή με τη θεατρική τέχνη, σε ομογενείς που ζουν στην άλλη πλευρά του πλανήτη να διατηρούν ζωντανή τη σχέση τους με την πατρίδα μας, αλλά και στους ολοένα και περισσότερους ξένους φίλους μας να γνωρίζουν τη σύγχρονη ελληνική θεατρική δημιουργία.

Τέλος, δίνει τη δυνατότητα σε καλλιτέχνες και επαγγελματίες όλων των ειδικοτήτων, να συνεχίσουν να εργάζονται και να επιβιώνουν οικονομικά! Και για όσους ανησυχούν για την κατάργηση της διά ζώσης επικοινωνίας: πιστεύουμε ακράδαντα ότι το θέατρο είναι και θα παραμείνει συνώνυμο της ζωντανής επαφής. Όταν η πανδημία θα αποτελεί πια παρελθόν, τα θέατρα θα γεμίσουν και πάλι, και οι δυνατότητες του livestreaming θα παραμείνουν ένα πολύτιμο εργαλείο για την εξωστρέφεια της καλλιτεχνικής δημιουργίας!».

Περισσότερες και αναλυτικότερες πληροφορίες σχετικά με το  livestreaming των παραστάσεων του Πορεία, μπορείτε να βρείτε στην  στοσελίδα του θεάτρου. 

https://www.huffingtonpost.gr/

Θέατρο

 

Μια διαφορετική παράσταση, σε σκηνοθεσία Χρήστου Σουγάρη και μουσική Στέφανου Κορκολή, με τον συνθέτη επί σκηνής στο πιάνο
Σταθμός για την παρουσίαση της τραγωδίας του Ευριπίδη μέσα από την εναλλακτική σκηνοθετική ματιά του Χρήστου Σουγάρη είναι η παράσταση στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού την Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου.

Ο συνθέτης της μουσικής της παράστασης Στέφανος Κορκολής θα βρίσκεται επί σκηνής μαζί με τον εκλεκτό θίασο των πολυβραβευμένων ηθοποιών που πρωταγωνιστούν στις Βάκχες.

Ο Στέφανος Κορκολής, που τόσες φορές έχει διαπρέψει ως σολίστ του πιάνου στη σκηνή του Ηρωδείου, θα υπογραμμίσει, παίζοντας ζωντανά μουσική για πρώτη φορά γι’ αυτήν την παράσταση, την ξεχωριστή αυτή στιγμή στην περιοδεία των Βακχών, που συνεχίζουν μία επιτυχημένη πορεία που συζητήθηκε.


Ο θεός Διόνυσος φθάνει με ανθρώπινη μορφή στη Θήβα, πατρίδα της μητέρας του Σεμέλης, μαζί με τις Βάκχες που τον λατρεύουν για να επιβάλει τη λατρεία του. Ο εξάδελφός του Πενθέας, γιος της Αγαύης και ασκών την εξουσία στην πόλη, προσπαθεί να παρεμποδίσει τη νεόφερτη λατρεία, καταδιώκοντας τις μεταμορφωμένες από το θεό σε μαινάδες γυναίκες της Θήβας και συλλαμβάνοντας τον «μυστηριώδη ξένο» ως λάγνο διαφθορέα τους.

Η απόφασή του να μεταμφιεστεί σε γυναίκα για να τις κατασκοπεύσει σε ώρα έκστασης στον Κιθαιρώνα αποβαίνει μοιραία, αφού τον αντιλαμβάνονται και τον διαμελίζουν. Στις φρικαλεότητες πρωταγωνιστεί η ίδια του η μητέρα, που επιστρέφει στη Θήβα κρατώντας το κεφάλι του και νομίζοντας ότι έχει σφάξει ένα λιοντάρι… Βραβευμένος με Κάρολος Κουν, ο Χρήστος Σουγάρης ανανεώνει και επικαιροποιεί τις Βάκχες τοποθετώντας την πλοκή μέσα σε μία παραμελημένη παιδική χαρά, όπου βασιλεύει ο νεαρός Πενθέας. Όταν εμφανίζεται ο Διόνυσος, ένας νέος θεός με τους πιστούς του που αρχίζουν να εδραιώνουν τη λατρεία του στον παρηκμασμένο χώρο, τα πάντα γύρω από τους δύο άντρες αποκτούν μία νέα, αχαλιναγώγητη πνοή!

«Η παρηκμασμένη παιδική χαρά, κατεξοχήν χώρος της ανεμελιάς, της αφέλειας, της φαντασίας, του παιχνιδιού και πάνω απ’ όλα της χαράς, έχει καταντήσει μία μαύρη τρύπα που καταπίνει τη φαντασία τα χρώματα και την ευφορία. Έχουμε να κάνουμε με ένα καθρέφτισμα μιας σύγχρονης δυτικής κοινωνίας, μία ακραία εκδοχή της πόλης στην οποία ζούμε. Με αυτόν τον τρόπο η παράσταση αγγίζει μέσα από τις Βάκχες του Ευριπίδη τη συνάντηση «παλιού» - «νέου» και πραγματεύεται ζητήματα που μας αφορούν ως ενεργούς πολίτες: αυτοπροσδιορισμός, αυτοδιάθεση, αποδοχή, φόβος, ξενοφοβία ιδεοληψία, επιβολή, Εθνική ψυχολογία, ενηλικίωση, συνειδητότητα», σημειώνει ο σκηνοθέτης Χρήστος Σουγάρης.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Μετάφραση: Θεόδωρος Στεφανόπουλος
Σκηνοθεσία: Χρήστος Σουγάρης
Μουσική: Στέφανος Κορκολής
Σκηνικά - Κουστούμια: Αριστοτέλης Καρανάνος - Αλεξάνδρα Σιάφκου
Κίνηση: Στέφανι Τσάκωνα
Φωτισμοί: Γιάννης Δρακουλαράκος
Βοηθός Σκηνοθέτη: Νικόλας Ιωακειμίδης

ΔΙΑΝΟΜΗ
Διόνυσος: Γιώργος Κοψιδάς
Τειρεσίας: Νίκος Καρδώνης
Κάδμος: Δημήτρης Ήμελλος
Πενθέας: Στάθης Κόικας
Θεράπων: Κρις Ραντάνοφ
Α΄ Άγγελος: Χριστόδουλος Στυλιανού
Β΄ Άγγελος: Μανώλης Μαυροματάκης
Αγαύη: Νίκη Σερέτη
Βάκχες: Μυρτώ Αλυκάκη, Μαρίζα Τσάρη, Γωγώ Καρτσάνα, Ηλέκτρα Σαρρή, Ξένια Ντάνια, Δέσποινα Μαρία Μαρτσέκη
Γυναίκα: Ρούλα Πατεράκη
Άνδρας: Κώστας Λάσκος
Τυμπανιστής: Άρης Καλλέργης

Φωτογραφίες : Αλέκος & Χρήστος Μπουρελιάς

Artwork : Κωνσταντίνος Γεωργαντάς

Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου ΗΡΩΔΕΙΟ

Στο πιάνο επί σκηνής ο συνθέτης Στέφανος Κορκολής

Προπώληση : viva.gr

Θέατρο

Μια μεγάλη «Οδύσσεια» στο Megaron Online
Από Γιώργο Χαρωνίτη

Ο Τζον Νοϋμάγερ στη σκηνοθεσία και την χορογραφία, ο Γιώργος Κουρουπός στη μουσική και ο Γιάννης Κόκκος στα σκηνικά και τα κοστούμια σφραγίζουν την παραγωγή της «Οδύσσειας» μέσα από μια σύγχρονη ματιά. Παγκόσμια πρεμιέρα τον Νοέμβριο του 1995 με το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών να φέρνει σε πέρας το δύσκολο εγχείρημα της παρουσίασης της χορευτικής εκδοχής του ομηρικού έπους, ενώνοντας τις δυνάμεις του με την περίφημη Κρατική Όπερα του Αμβούργου και το Μπαλέτο της. Από τη σπουδαία αυτή σύμπραξη προέκυψε μια πολυπρόσωπη συμπαραγωγή που ταξίδεψε στο εξωτερικό και απέσπασε διεθνείς διακρίσεις.


Εδώ η Καμεράτα υπό τον φιλανδό μαέστρο Μάρκους Λέτινεν με σολίστες τον τρομπετίστα Σωκράτη Άνθη και τον βαρύτονο Τάση Χριστογιαννόπουλο συνεργάζεται με τους Λυδία Κονιόρδου, Σαββίνα Γιαννάτου, Τάσο Αποστόλου, Δημήτρη Κουτρουβίδεα, Γιώργο Πασάκο, Πέτρο Πετράκη και Βαγγέλη Ρόκκο καθώς και την Χορωδία Fons Musicalis υπό τη διεύθυνση του Κωστή Κωνσταντάρα.

Δείτε την «Οδύσσεια» (διάρκεια: 94 λεπτά) την Τετάρτη 10/6 στις 9 μ.μ. εδώ:
http://www.megarononline.gr/events/odyssey/
Megaron Online | Για την Κυριακή 14/6 στις 9:00 μ.μ. το Μέγαρο έχει προγραμματίσει την ψηφιακή μετάδοση της προκλασικής όπερας «Ορφέας» του Κλάουντιο Μοντεβέρντι με το σύνολο παλαιάς μουσικής Latinitas Nostra σε μουσική διεύθυνση Μάρκελλου Χρυσικόπουλου και σκηνοθεσία Θάνου Παπακωνσταντίνου.
Δείτε το πρόγραμμα του Megaron Online με την περιγραφή και τους συντελεστές όλων των προβολών εδώ: http://www.megarononline.gr/

Θέατρο

Βλέπουμε Μέγαρο online!
«Αΐντα» του Τζουζέππε Βέρντι

Megarononline.gr  - Νέο site
Ακολουθήστε το νέο link megarononline.gr και μεταφερθείτε γρηγορότερα στην ψηφιακή αίθουσα του Μεγάρου.

Μεταφερθείτε στην ψηφιακή αίθουσα του  Μεγάρουεδώ.
Μπορείτε επίσης να παρακολουθήσετε και εδώ.

Το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, εποπτευόμενος φορέας του ΥΠΠΟΑ, συμμετέχει ενεργά στην πρωτοβουλία του Υπουργείου να προσφέρει ψηφιακό πολιτιστικό υλικό σε όλους.

Μια ιστορική «Αΐντα», την πρώτη που μεταδόθηκε ζωντανά μέσω διαδικτύου, υποδέχεται το Μegaron Online. Πρόκειται για μια πολυπρόσωπη υπερπαραγωγή που, μετά την πρώτη παρουσίασή της στη φημισμένη Αρένα της Βερόνας τον Ιούνιο του 1999, ανέβηκε δύο χρόνια αργότερα με τεράστια επιτυχία στην Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών στο πλαίσιο του διπλού εορτασμού για τα 100 χρόνια από τον θάνατο του Τζουζέππε Βέρντι και για τα 130 χρόνια από την πρεμιέρα του έργου στην Όπερα του Καΐρου. Η παράσταση αναμεταδίδεται με την ευγενική παραχώρηση του Ιδρύματος της Αρένας της Βερόνας, και η προβολή είναι αφιερωμένη στους ιταλούς φίλους μας.

Όπερα σε τέσσερις πράξεις και επτά σκηνές
Πρώτη παρουσίαση 24 Δεκεμβρίου 1871 στην Όπερα του Καΐρου

Λιμπρέτο: Antonio Ghislanzoni
Μετάφραση: Μαρία Λαϊνά, Αλεξάνδρα Πλαστήρα

Σκηνοθεσία-Σκηνικά-Κοστούμια: Pier Luigi Pizzi
Χορογραφία: Gheorghe Iancu
Φωτισμοί: Sergio Rossi

Αΐντα, σκλάβα από την Αιθιοπία: Όλγα Ρομάνκο
Ρανταμές, αξιωματικός της φρουράς: José Cura
Άμνερις, κόρη του βασιλιά: Tiziana Carraro
Ράμφις, αρχιερέας: Παάτα Μπουρτσουλάτζε
Αμονάσρο, βασιλιάς της Αιθιοπίας και πατέρας της Αΐντας: James Johnson
Βασιλιάς: Χριστόφορος Σταμπόγλης
Ιέρεια: Μαρίνα Βουλογιάννη
Αγγελιαφόρος: Γιάννης Χριστόπουλος

Συμμετέχουν επίσης: ιερείς, ιέρειες, υπουργοί, αξιωματικοί, στρατιώτες, αξιωματούχοι, σκλάβοι και φυλακισμένοι Αιθίοπες, λαός της Αιγύπτου

Βοηθός σκηνοθέτης: Paolo Panizza
Βοηθός ενδυματολόγος: Giovanna Buzzi
Βοηθός σκηνογράφος: Massimo Gasparon
Βοηθός χορογράφος: Leila Maria Troletti

Βοηθός διευθυντής ορχήστρας: Dario Lucantoni
Μουσική προετοιμασία: Δημήτρης Γιάκας, Νίκος Βασιλείου

Χορεύουν:
Roberto Bolle, Myrna Kamara
Μέλη του Μπαλέτου της Εθνικής Όπερας της Σόφιας

Χορωδία της ΕΡΤ
Μέλη της Opera-Philharmonic Society του Μπουργκάς της Βουλγαρίας
Διεύθυνση χορωδιών: Αντώνης Κοντογεωργίου

Κρατική Ορχήστρα Αθηνών
Μουσική διεύθυνση: Donato Renzetti

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την παράσταση αλλά και να ενημερωθείτε για τους συντελεστές και τη σύνοψη του έργου παρακολουθήσετε και εδώ.

Διάρκεια συναυλίας: 147 λεπτά
Οι μεταδόσεις πραγματοποιούνται στα πλαίσιο της συνεργασίας του Μεγάρου με την υπηρεσία ΔΙΑΥΛΟΣ (diavlos.grnet.gr) του ΕΔΥΤΕ.

Δευτέρα 18.5.2020, 21:00
Casa da Música, Πόρτο
Giovanni Battista Pergolesi: Stabat Mater
Orquestra Barroca Casa da Música
Laurence Cummings μουσική διεύθυνση
Iestyn Davies κόντρα τενόρος

Τρίτη 19.5.2020, 21:00
Αίθουσα της Φιλαρμονικής της Κολωνίας
Tom Gaebel: Βig band swing, easy listening & pop-jazz
Ορχήστρα του Tom Gaebel
Tom Gaebel φωνητικά

Πέμπτη 21.5.2020, 21:00
Αίθουσα της Φιλαρμονικής του Λουξεμβούργου
Johannes Brahms: Συμφωνία αρ.4
Συμφωνική Ορχήστρα της Βαυαρικής Ραδιοφωνίας
Daniel Harding μουσική διεύθυνση

Μια συνεργασία του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών με τον European Concert Hall Organisation (ΕCHO), που προσφέρει υπέροχη μουσική από τα σπουδαιότερα συμφωνικά κέντρα της Ευρώπης στην ασφάλεια και τη θαλπωρή του σπιτιού σας.

Στην ιστοσελίδα του Μεγάρου, προσφέρεται σε όλους η δυνατότητα να παρακολουθήσουν on demand μια σειρά από επιλεγμένες εκδηλώσεις του Megaron Plus που αναμεταδίδονται σε συνεργασία με το Ίδρυμα Μποδοσάκη. Συμμετέχουν καταξιωμένοι επιστήμονες, διανοητές και λογοτέχνες από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Οι εκδηλώσεις βιντεοσκοπήθηκαν από τον ιστότοπο του Ιδρύματος Μποδοσάκη.

Megarononline.gr  - Νέο site

Θέατρο

Φεστιβάλ Αθηνών: Παραστάσεις μόνο σε Ηρώδειο και Επίδαυρο
Κλειστή θα παραμείνει η Πειραιώς 260 εξαιτίας της κακής ακουστικής και των γενικότερων τεχνικών περιορισμών του κήπου

Μόνο το Ηρώδειο και η Επίδαυρος θα ανοίξουν τις πύλες τους για το κοινό το φετινό καλοκαίρι προκειμένου να φιλοξενήσουν κάποιες από τις παραστάσεις – κατά κύριο λόγο κρατικών φορέων – που είχαν αρχικά προγραμματιστεί ενώ οι υπόλοιπες θα μετατεθούν για το καλοκαίρι του 2021.

Αντιθέτως κλειστή θα παραμείνει η Πειραιώς 260 εξαιτίας της κακής ακουστικής και των γενικότερων τεχνικών περιορισμών του κήπου, που δεν προσφέρεται για «χαμηλόφωνες» θεατρικές παραστάσεις, σχεδιασμένες για εσωτερικούς χώρους.

Βρετανοί ερευνητές επιχειρούν να αποκωδικοποιήσουν τον γενετικό γρίφο του κοροναϊού
Σε σημείωμά της η καλλιτεχνική διευθύντρια του Φεστιβάλ Αθηνών Κατερίνα Ευαγγελάτου αναφέρει χαρακτηριστικά:

Στις 30 Μαρτίου το Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου αποφάσισε να ανακοινώσει, διαδικτυακά, το φετινό πρόγραμμά του από σεβασμό σε όλη την ομάδα του Φεστιβάλ και στους καλλιτέχνες που εργάστηκαν γι’ αυτό. Η απόφαση αυτή ελήφθη μετά από πολλή σκέψη μέσα σε μία συνθήκη αβέβαιη αλλά όχι οριστικά χαμένη.

Ανακοινώνοντας τον προγραμματισμό μας, παρουσιάσαμε λεπτομερώς την εργασία ολόκληρης της ομάδας και δώσαμε το στίγμα μας για τη φυσιογνωμία και το όραμα του Φεστιβάλ, έτσι όπως είχε σχεδιαστεί στην αρχική μορφή του. Επιπλέον,παρουσιάσαμε αναλυτικά όλη την ομάδα των συνεργαζόμενων καλλιτεχνών. Τέλος, κρίναμε πως, ως δημόσιος πολιτιστικός φορέας, το Φεστιβάλ όφειλε να παρουσιάσει το έργο που εκπόνησε μετά από επτά μήνες διαρκούς εργασίας και να δηλώσει ότι καταβάλλει κάθε προσπάθεια για να το εκτελέσει με τις μικρότερες δυνατές απώλειες.

Στις εβδομάδες που ακολούθησαν, το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου ήταν σε διαρκή επικοινωνία με τους συνεργαζόμενους καλλιτέχνες, τους παραγωγούς και το ΥΠΠΟΑ, παρακολουθώντας την εξέλιξη της πανδημίας και σχεδιάζοντας διεξοδικά πολλά εναλλακτικά σενάρια.

Παρά τις αλλεπάλληλες ματαιώσεις των πολιτιστικών εκδηλώσεων και των αντίστοιχων φεστιβάλ του εξωτερικού, διατηρήσαμε μια συγκρατημένη αισιοδοξία για την προοπτική της διεξαγωγής κάποιων εκδηλώσεων (πάντοτε με προτεραιότητα στη δημόσια υγεία και ασφάλεια),προκειμένου να διατηρήσει αδιάλειπτη την παρουσία του ο θεσμός του Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου και να στηριχθούν οι άνθρωποι των Τεχνών σε μια δύσκολη στιγμή για τον Πολιτισμό διεθνώς, αλλά και ιδιαίτερα στη χώρα μας.

Για την αναλυτική εκτίμηση όλων των εναλλακτικών σεναρίων χρειάστηκε να δουλέψει εντατικά και υπό αντίξοες συνθήκες όλος ο μηχανισμός του Φεστιβάλ και νιώθω την ανάγκη εδώ να ευχαριστήσω από καρδιάς όλο το προσωπικό για την προθυμία, τη στήριξη και τη συνεργασία τους. Ευχαριστώ θερμά και όλους τους καλλιτέχνες και τις τεχνικούς που υπήρξαν επίσης πρόθυμοι να αναθεωρήσουν τα σχέδιά τους μέσα σε αυτό το αχαρτογράφητο και ανασφαλές τοπίο. Η αγωνία μας ήταν και είναι κοινή. Θα είμαστε κοντά τους για να ξαναχτίσουμε τα πολύτιμα έργα τους, συνδέοντάς τα με το κοινό, μέσα στην αναντικατάστατη συνθήκη της ζωντανής εμπειρίας. Μία κοινωνία χωρίς Τέχνη και στοχασμό είναι απάνθρωπη.

Μετά τις πρόσφατες οδηγίες από την επιτροπή εμπειρογνωμόνων του Υπουργείου Υγείας που απέκλεισαν τη χρήση των κλειστών χώρων και υπαγόρευαν ένα αυστηρό πρωτόκολλο για την διεξαγωγή των προβών και των παραστάσεων, μας δόθηκε η οδηγία να χρησιμοποιήσουμε τα τρία ανοιχτά θέατρα (Ηρώδειο, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου). Εξερευνήσαμε επιπλέον, τη δυνατότητα να δημιουργηθεί ένα υπαίθριο θέατρο στον κήπο της Πειραιώς, λύση που δεν κρίθηκε ασφαλής, εξαιτίας της κακής ακουστικής και των γενικότερων τεχνικών περιορισμών του κήπου, που δεν προσφέρεται για “χαμηλόφωνες” θεατρικές παραστάσεις, σχεδιασμένες για εσωτερικούς χώρους.

Έτσι, μετά από συνεννόηση με τους καλλιτέχνες και τους παραγωγούς, εκτιμήθηκε ότι οι οδηγίες για τη διαδικασία των προβών και των παραστάσεων καθιστούσαν απαγορευτική την υλοποίηση της πλειονότητας των εκδηλώσεων που είχαμε σχεδιάσει και συμφωνήσαμε να δρομολογήσουμε τη συνεργασία μας για την επόμενη χρονιά. Πρωταρχική μας έγνοια ήταν και είναι η στήριξη των συνεργαζόμενων καλλιτεχνών και όλων των ανθρώπων που εμπλέκονται στην δημιουργία και την παρουσίαση ενός καλλιτεχνικού έργου.

Οι λύσεις στις οποίες καταλήξαμε, σχεδιάστηκαν με φροντίδα και ιδιαίτερη επιμονή, καθώς έπρεπε να ληφθούν υπ’όψιν παμπολλές ιδιαιτερότητες, να συνεκτιμηθούν όλα τα νομικά κωλύματα και να εφευρεθεί ένα πλαίσιο ασφαλείας χωρίς προηγούμενο.

Με αυτά τα δεδομένα, και πάντα με επίκεντρο την διασφάλιση των κανόνων προστασίας της δημόσιας υγείας, αποφασίστηκαν από το ΔΣ του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου (08/05) τα εξής:

Να συμβασιοποιηθούν όλες οι παραγωγές μας που δεν θα πραγματοποιηθούν φέτος εξαιτίας της πανδημίας (στο βαθμό που αυτό είναι επιθυμητό από τους αντισυμβαλλόμενους) και να μετατεθούν για το καλοκαίρι του 2021 με τους ίδιους οικονομικούς όρους. Πρόκειται κυρίως για παραγωγές του Φεστιβάλ που θα λάμβαναν χώρα είτε στην Πειραιώς 260 είτε σε άλλους μη κατάλληλους χώρους.
Να δοθεί σε αυτές τις καλλιτεχνικές ομάδες μια εύλογη προκαταβολή επί των συμφωνημένων αμοιβών των καλλιτεχνικών συντελεστών.
Για τις συνεργασίες μας με ιδιώτες παραγωγούς στα θέατρα της Επιδαύρου και του Ηρωδείου βρισκόμαστε σε συζητήσεις για να μεταφερθούν επίσης στο επόμενο καλοκαίρι, για όσες από αυτές αυτό είναι εφικτό.
Να διασφαλισθεί τουλάχιστον η πραγματοποίηση των εκδηλώσεων των κρατικών φορέων στα ανοιχτά θέατρα του Ηρωδείου και της Επιδαύρου.
Θα θέλαμε εδώ να υπογραμμίσουμε ότι οι προσφερόμενες λύσεις σχεδιάστηκαν με γνώμονα την άμεση στήριξη των καλλιτεχνών και την μελλοντική διασφάλιση της παρουσίασης των έργων τους, δρώντας πάντοτε μέσα στο αυστηρό νομικό πλαίσιο ενός κρατικού οργανισμού. Ταυτόχρονα είναι σημαντικό να σημειωθεί, ότι οι λύσεις αυτές αποφασίστηκαν ενώ το Φεστιβάλ βρίσκεται σε μια εξαιρετικά κρίσιμη φάση, καθώς οι οικονομικές του απώλειες θα είναι μεγάλες, αν λάβει κάνεις υπόψη του, μεταξύ άλλων, την συρρίκνωση των τακτικών επιχορηγήσεών του, τις σχεδόν ανύπαρκτες εισπράξεις από τα εισιτήρια και τα μισθώματα καθώς και την ματαίωση χορηγικών συνεργασιών.

Επιπροσθέτως, για όποιες εκδηλώσεις πραγματοποιηθούν τελικά στο Ηρώδειο και τα δύο θέατρα της Επιδαύρου φέτος, θα ανακύψει ένα σημαντικό επιπλέον κόστος, προκειμένου να σχεδιαστεί ο μηχανισμός και να γίνουν όλες οι απαραίτητες τεχνικές επεμβάσεις στους χώρους μας, ώστε να ανταποκρίνονται στις νέες απαιτήσεις και τα υγειονομικά πρωτόκολλα.

Συνεργαζόμαστε με ομάδα εξειδικευμένων επαγγελματιών για την διαχείριση πλήθους και τις ειδικές εργασίες που πρεπει να εκτελεστούν, προκειμένου να διαπιστωθεί με ποιον τρόπο θα ανταποκριθούμε στα νέα δεδομένα.

Σε συνεννόηση με την ηγεσία του ΥΠΠΟΑ θα είμαστε σε θέση να προβούμε στις επόμενες ημέρες σε αναλυτικότερες ανακοινώσεις για τις επικείμενες δράσεις μας, πάντοτε με την επιφύλαξη και την αβεβαιότητα που προκαλεί η πανδημία».

 

Θέατρο

Η παράσταση Hλέκτρα / Ορέστης θα προβληθεί με ελληνικούς υποτίτλους το Σάββατο 9 Μαΐου 2020 στο διαδικτυακό μας κανάλι στο YouTube: Greek Festival και θα παραμείνει διαθέσιμη για 24 ώρες.

Στις 9 Μαΐου το κοινό έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει ακόμη μια παραγωγή που άφησε το αποτύπωμά της στην ιστορία του Φεστιβάλ: Όχι μόνο λόγω των δυνατών ερμηνειών και της σκηνοθεσίας που έκοβε την ανάσα, αλλά και επειδή σφράγισε την πρώτη κάθοδο της Comédie-Française, του πιο παλιού θιάσου εν ενεργεία στον κόσμο, στο αργολικό θέατρο. Πρόκειται για την παράσταση των έργων «Ηλέκτρα / Ορέστης» του Ευριπίδη, που σκηνοθέτησε, ενοποιώντας τα δραματουργικά, ο Ιβο βαν Χόβε, από τους σπουδαιότερους σκηνοθέτες διεθνώς, για τον ιστορικό θίασο και παρουσιάστηκε στην Επίδαυρο το καλοκαίρι του 2019 (26 - 27 Ιουλίου).

Καρπός συνεργασίας που οικοδομήθηκε σε βάθος χρόνου, η συγκεκριμένη παραγωγή έδωσε την ευκαιρία στους δύο κορυφαίους πολιτιστικούς οργανισμούς της Γαλλίας και της Ελλάδας, την Comédie-Française και το Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου, να ενώσουν τις δυνάμεις τους καταθέτοντας μια σύγχρονη σκηνοθετική πρόταση για την ερμηνεία της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας, που συγκλόνισε το κοινό τόσο στην Επίδαυρο όσο και στο Παρίσι.

Το πρόγραμμα «Ανα-παραστάσεις» δίνει μια ιδιαίτερη αφορμή κοινής δράσης του Φεστιβάλ με την Comédie-Française, καθώς η παράσταση Ηλέκτρα / Ορέστης θα προβληθεί ταυτόχρονα από τα διαδικτυακά κανάλια των δύο οργανισμών, το Σάββατο 9 Μαϊου στις 21:30 ώρα Ελλάδος, και θα μείνει διαθέσιμη για 24 ώρες, επισφραγίζοντας τη σπουδαία αυτή συνεργασία.

Ίβο βαν Χόβε: Η οικογένεια είναι ο «γόρδιος δεσμός» της κοινωνίας
«Η Ηλέκτρα και ο Ορέστης είναι αδέρφια. Νέοι, πληγωμένοι, εύθραυστοι και ευάλωτοι, μετατρέπονται σε άγρια ζώα. Στην πραγματικότητα δεν γνώρισαν ποτέ τον πατέρα τους, που είχε φύγει ως αρχιστράτηγος του στρατού των Αργείων στον πόλεμο της Τροίας. Η απουσία του τον καθιστά ήρωα στα μάτια τους. Η μητέρα τους, η Κλυταιμνήστρα, είναι ο εχθρός. Το σπίτι, το πεδίο της μάχης. Αποδιωγμένοι, η Ηλέκτρα και ο Ορέστης γίνονται, από παιδιά βασιλέων, πρόσφυγες στην ίδια τους την οικογένεια, στην ίδια τους την πατρίδα.

Η οικογένεια είναι ο «γόρδιος δεσμός» της κοινωνίας και, ως τέτοιος, γεννά μια σειρά προβλήματα. Βρισκόμαστε μπροστά σ’ έναν καθρέφτη που αντανακλά το αρνητικό είδωλο των ίδιων μας των παρορμήσεων. Πρόκειται άραγε για μια αιμομικτική οικογένεια; Όχι κυριολεκτικά (ή, τουλάχιστον, όχι μόνο), αλλά με την έννοια ότι αποτελεί πεδίο μάχης όπου, αφενός, επιλύονται τα προβλήματα, και όπου, αφετέρου, ξεχωρίζουν εκείνοι που έχουν επιλεγεί για να μείνουν, από τους άλλους, που θα εκδιωχθούν οριστικά.

Για την παράσταση Ηλέκτρα / Ορέστης το στοίχημα είναι να αναπαραστήσουμε έναν κόσμο μεγάλης σκληρότητας, έως και νατουραλιστικά, επί σκηνής. Η αλήθεια είναι ότι βλέπω την παράσταση ως ένα Gesamtkunstwerk, ένα καθολικό έργο τέχνης με τη βαγκνερική σημασία του όρου, με την αίσθηση ίσως ότι μετέχουμε σε μια τελετουργία.

Θεωρώ τον εαυτό μου βέλγο, αλλά και ευρωπαίο και πολίτη του κόσμου. Το να μιλάς για την κοινωνία σημαίνει να μιλάς για τον κόσμο. Οι Έλληνες θέτουν ένα θεμελιώδες ερώτημα: τι μας ενώνει αντί να μας χωρίζει; Αυτό είναι το κεντρικό ζήτημα στην παράσταση Ηλέκτρα / Ορέστης.

Εκτίμησα εξαιρετικά τη δουλειά με τους ηθοποιούς του θιάσου της Κομεντί Φρανσαίζ. Είδα τη ζωική επιθυμία τους να κάνουν θέατρο, την ανάγκη μέσ’ από τα σωθικά τους να δοθούν σε μια καλλιτεχνική περιπέτεια. Μπορώ να πω σήμερα ότι η Κομεντί Φρανσαίζ και ο θίασος του Toneelgroep στο Amsterdam αποτελούν τις δυο καλύτερες εμπειρίες μου ως σκηνοθέτη. Όταν ο Ερίκ Ρυφ μάς πρότεινε να ανεβάσουμε μια ακόμα παράσταση, αμέσως δέχτηκα».

Λίγα λόγια για την Κομεντί Φρανσαίζ
Ευρέως γνωστή ως «Σπίτι του Μολιέρου», η Κομεντί Φρανσαίζ ιδρύθηκε το 1680 και έκτοτε συνεχίζει το έργο και την κληρονομιά του δραματουργού, ηθοποιού και θιασάρχη της, Μολιέρου. Διαθέτοντας ένα ρεπερτόριο που αριθμεί πάνω από 3.000 έργα, «το Γαλλικό Θέατρο (le Français)», όπως αλλιώς αποκαλείται, υπηρετεί μεγάλη γκάμα κλασικών όσο και σύγχρονων έργων από γάλλους και διεθνείς θεατρικούς συγγραφείς.

Η Κομεντί Φρανσαίζ δίνει περίπου 800 παραστάσεις τον χρόνο στις τρεις σκηνές της (Αίθουσα Richelieu, Théâtre du Vieux-Colombier, Studio-Théâtre), καθώς και σε περιοδείες, προσελκύοντας πάνω από 350.000 θεατές ετησίως.

Η Κομεντί Φρανσαίζ περιοδεύει ευρέως (Ευρώπη, ΗΠΑ, Κορέα, Ιαπωνία, Αυστραλία, Νότια Αμερική) ενώ στους πρόσφατους σταθμούς της περιλαμβάνονται το Λονδίνο, η Νέα Υόρκη και η Μόσχα. Η πρώτη διεθνής της εμφάνιση πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο το 1867.

Εδώ και τρεις αιώνες, η Κομεντί Φρανσαίζ πάντα ξεχωρίζει για τον τρόπο λειτουργίας της ως μοναδικό, εύρωστο και δημιουργικό «θεατρικό εργοστάσιο». Δικαιώνοντας μια τέτοια μοναδική ταυτότητα, στηρίζει το υψηλό επίπεδο, τη μακροβιότητα και τη ζωτικότητά της σε τρεις σταθερούς και ακλόνητους πυλώνες: τον Θίασο, το Ρεπερτόριο και την απαιτητική πρακτική των εναλλασσόμενων παραγωγών.

Σκηνοθεσία Ivo van Hove

Μετάφραση στα γαλλικά Marie Delcourt-Curvers

Σκηνική εκδοχή Bart Van den Eynde - Ivo van Hove

Σκηνογραφία - Σχεδιασμός φωτισμού Jan Versweyveld

Κοστούμια An D’Huys

Πρωτότυπη μουσική και ηχητική σύνθεση Eric Sleichim

Χορογραφία Wim Vandekeybus

Δραματουργία Bart Van den Eynde

Βοηθός σκηνοθέτη Laurent Delvert

Βοηθός σκηνογράφου Roel Van Berckelaer

Βοηθός ενδυματολόγου Sylvie Lombart

Βοηθός φωτιστή François Thouret

Βοηθός ηχητικού σχεδιασμού Pierre Routin • Βοηθός χορογράφου Laura Aris

Με τους ηθοποιούς της Κομεντί Φρανσαίζ

Claude Mathieu (Κορυφαία), Cécile Brune (Χορός), Sylvia Bergé (Χορός), Éric Génovèse (Φρύγας υπηρέτης), Bruno Raffaelli (Γέρος Μυκηναίος), Denis Podalydès (Μενέλαος), Elsa Lepoivre (Κλυταιμνύστρα και Ελένη), Julie Sicard (Xορός), Loïc Corbery (Πυλάδης), Suliane Brahim (Ηλέκτρα), Benjamin Lavernhe (Μυκηναίος), Didier Sandre (Τυνδάρεως), Christophe Montenez (Ορέστης), Rebecca Marder (Ερμιόνη), Gaël Kamilindi (Απόλλων).

Peio Berterretche (Αίγισθος), Pauline Chabrol, Olivier Lugo, Noëmie Pasteger, Léa Schweitzer (Χορός)

Κρουστά Adélaide Ferrière, Emmanuel Jacquet, Othman Louati, Rodolphe Théry

Μακιγιάζ Claire Cohen

Παραγωγή Comédie-Française

Πρεμιέρα στο Παρίσι Αίθουσα Richelieu, 27 Απριλίου 2019

Πρεμιέρα στην Επίδαυρο 26 Ιουλίου 2019

Μια παραγωγή σε συνεργασία με το Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου

Με την υποστήριξη της Fondation pour la Comédie-Française

Με τη στήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδος

Φωτογραφίες: Εύη Φυλακτού και Jan Versweyveld (Comédie-Française)

Ταυτόχρονα, θα προβληθεί η παράσταση με αγγλικούς υποτίτλους στο διαδικτυακό κανάλι της Comédie-Française.

Ακριβώς, λόγω του συντονισμού με την Comédie-Française, η προβολή θα ξεκινήσει στις 21:30 αντί για τις 19:00, που ήταν η ώρα έναρξης των δύο προηγούμενων προβολών.

Η παράσταση περιέχει σκληρές σκηνές

Έναρξη: Ώρα Ελλάδος 21:30 / YouTube: Greek Festival 

Θέατρο

«Καλιγούλας» του Αλμπέρ Καμύ με τον Γιάννη Στάνκογλου από το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά
Η νέα διαδικτυακή δράση αφορά στην προβολή της πολύ επιτυχημένης παράστασης, η οποία παρουσιάστηκε το 2017.

Ο «Καλιγούλας», το κορυφαίο έργο του Νομπελίστα Αλμπέρ Καμύ, που παρουσιάστηκε στην κεντρική σκηνή του Δημοτικού Θέατρου Πειραιά το 201, σε σκηνοθεσία Αλίκης Δανέζη-Knutsen με τον Γιάννη Στάνκογλου στον ρόλο του Καλιγούλα, προβάλλεται μέσω του www.dithepi.gr, στις 2/5 και 9/5. Η προβολή θα ξεκινήσει στις 12.00 και θα παραμείνει ενεργή για 24 ώρες.

Μαζί με τον Στάνκογλου ένας πολυμελής θίασος 13 ηθοποιών με τους Θεοδώρα Τζήμου/Στέλα Φυρογένη, στο ρόλο της Σεζώνια, Ιερώνυμο Καλετσάνο και την πρωτότυπη μουσική live επί σκηνής από τον Blaine Reininger των Tuxedomoon.

O Ρωμαίος Αυτοκράτορας Καλιγούλας οδηγείται στα όρια της παράνοιας μετά την απώλεια της αδελφής και ερωμένης του Δρουσίλλας. Η βία, οι συγκρούσεις, οι πλεκτάνες, οι διαξιφισμοί με τους Πατρίκιους συνθέτουν ένα ασφυκτικό σκηνικό, που ο ίδιος επί της ουσίας δημιουργεί, προκειμένου να προκαλέσει τον θάνατό του. Γίνεται καθρέφτης της κοινωνίας γύρω του και ενσαρκώνει με απόλυτη συνείδηση τον παραλογισμό της ύπαρξης και το ανέφικτο της ευτυχίας. Ο Καλιγούλας είναι η ιστορία μιας «ανώτερης» αυτοκτονίας.
Η παράσταση αποτυπώνει επί σκηνής την δραματική πορεία του Καλιγούλα προς το θάνατο ως μια πράξη «αυτοθυσίας» κι όχι παραφροσύνης.

Ο Καμύ για τον «Καλιγούλα»
Σύμφωνα με τον Καμύ (1957) «ο Καλιγούλας, είναι ένας σχετικά ευγενικός πρίγκιπας ως τη στιγμή που με το θάνατο της Δρουσίλα, αδελφής κι ερωμένης του, συνειδητοποιεί ότι «Οι άνθρωποι πεθαίνουν και δεν είναι ευτυχισμένοι». Ως εκ τούτου, παθιασμένος με την αναζήτηση του Απόλυτου και δηλητηριασμένος από το αίσθημα της περιφρόνησης και τη τρόμου, προσπαθεί να ασκήσει, μέσα από δολοφονίες και τη συστηματική διαστρέβλωση όλων των αξιών, μια ελευθερία που όπως ανακαλύπτει στο τέλος είναι μάταιη.
Η δική του αλήθεια είναι η επανάσταση απέναντι στη μοίρα, το λάθος του ότι αρνείται τους ανθρώπους. Δεν μπορεί να καταστρέψει τίποτα αν δεν καταστραφεί ο ίδιος πρώτα. Γι’ αυτό το λόγο ο Καλιγούλας ερημώνει τον κόσμο γύρω του και πιστός στη λογική του, προβαίνει στις απαιτούμενες ρυθμίσεις για να οπλίσει εκείνους που τελικά θα τον σκοτώσουν. Μια ιστορία των πιο ανθρώπινων και τραγικών λαθών. Άπιστος απέναντι στον άνθρωπο, πιστός στον εαυτό του, ο Καλιγούλας συναινεί επί τους ουσίας στο να πεθάνει αφού αντιληφθεί ότι κανείς δεν μπορεί να σώσει μόνος του τον εαυτό, εξασφαλίζοντας την ελευθερία όπως αυτός την ορίζει».

Παίζουν:
Γιάννης Στάνκογλου, Θεοδώρα Τζήμου/Στέλα Φυρογένη, Ιερώνυμος Καλετσάνος, Μιχάλης Afolayan, Κώστας Νικούλι, Αριστοτέλης Αποσκίτης, Χάρης Εμμανουήλ, Γιώργος Νάκος, Δημήτρης Λιόλιος, Στράτος Σωπύλης, Κώστας Λάσκος, Αναστασία Γεωργοπούλου.
Πρωτότυπη μουσική live επί σκηνής ο Blaine Reininger των Tuxedomoon
Promo φωτογραφίες: Bill Georgoussis
Φωτογραφίες προβών και παράστασης, trailer: Πάτροκλος Σκαφίδας

Σχεδιασμός αφίσας: Φίλιππος Βασιλειάδης
Κατασκευή κοστουμιών: Σάλι Αλάραμπι
Βοηθός κατασκευής κοστουμιών: Υρώ Γώγου
Οργάνωση παραγωγής: Μανόλης Σάρδης-Pro4
Συντονισμός παραγωγής: Aνζελίκα Καψαμπέλη
Mε την υποστήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών
Μια παραγωγή του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά με την Stefi Theaterworks-Γιάννης Μ. Κώστας

Διάρκεια παράστασης 120’.

Επίσης το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, στο πλαίσιο των δράσεων Μόνοι Μαζίέδωσε βήμα σε νέους κι εκκολαπτόμενους θεατρικούς συγγραφείς, να εκφράσουν τη δημιουργικότητά τους, με το δωρεάν διαδικτυακό σεμινάριο θεατρικής γραφής και με την συμβολή του θεατρικού συγγραφέα Λεωνίδα Προυσαλίδη. Τα αιτήματα συμμετοχής ξεπέρασαν κάθε προσδοκία. Από τις 100 και πλέον αιτήσεις έγινε μια επιλογή 10 ατόμων. Η πρώτη συνάντηση θα πραγματοποιηθεί την Πρωτομαγιά.

Για τους παιδικούς φίλους του ΔΘΠ η δική μας θεία Λένα διαβάζει παραμύθια τα οποία μπορούν να απολαύσουν από το dithepi.gr

Κατά τη διάρκεια της θεατρικής αφήγησης ζωντανεύουν, τα νοσταλγικά παραμύθια που τα παιδιά στην Ελλάδα πρωτάκουσαν στη δεκαετία του 50′ μέσα από τις ραδιοφωνικές εκπομπές της ‘Θείας Λένας’. Σχεδιασμός δράσης & Ερμηνεία: Αγγελική Φράγκου

Τέλος στην ιστοσελίδα του θεάτρου φιλοξενούνται πορτρέτα σύγχρονων εικαστικών σε επιμέλεια της εικαστικού Ράνιας Ράγκου.

Θέατρο

 

Η sold out παράσταση του Εθνικού Θέατρου της Αγγλίας στο YouTube.

Ο δημόσιος διάλογος για τις παραστάσεις που προβάλλονται διαδικτυακά εν μέσω πανδημίας παραμένει ανοιχτός -με εξίσου σοβαρούς υποστηρικτές της μίας ή της άλλης άποψης- η αλήθεια είναι όμως, ότι μέσα στη δίνη της μεγάλης αυτής δοκιμασίας, απολαμβάνουμε θεατρικές παραγωγές που είναι δώρο (και τίποτα λιγότερο).

Το Εθνικό Θέατρο της Αγγλίας συνεχίζει τις αναμεταδόσεις των παραστάσεων του με τον «Φρανκενστάιν», το κλασικό μυθιστόρημα της πρωτοπόρου Μαίρη Σέλεϊ, σε σκηνοθεσία του βραβευμένου με Όσκαρ Ντάνι Μπόιλ (Trainspotting, Slumdog Millionaire) με πρωταγωνιστές δύο σπουδαίους ηθοποιούς, τον Μπένεντικτ Κάμπερμπατς και τον Τζόνι Λι Μίλερ (γνωστό μας από το τηλεοπτικό Elementary, αλλά και το Trainspotting) σε εναλλάξ διανομή.

Η sold out παράσταση που ανέβηκε το 2011 και έλαβε διθυραμβικές κριτικές μεταδίδεται δωρεάν από το κανάλι του National Theatre στο YouTube από τις 30 Απριλίου μέχρι και τις 8 Μαΐου (στις 21:00 ώρα Ελλάδος).

Στις 30 Απριλίου μεταδίδεται η εκδοχή με τον Κάμπερμπατς, την Πρωτομαγιά με τον Τζόνι Λι Μίλερ κ.ο.κ. Τη διασκευή του έργου υπογράφει ο Νικ Ντίαρ.

Το κλασικό γοτθικό μυθιστόρημα, εμπνευσμένο από μια «νύχτα φαντασμάτων», γράφτηκε στα μέσα του 1816 και εκδόθηκε στην Αγγλία δύο χρόνια αργότερα, σφραγίζοντας την εποχή του Ρομαντισμού. Αφηγείται την τρομακτική και τραγική ιστορία του Βίκτορ, ενός νεαρού φοιτητή ιατρικής, που ανακαλύπτει το μυστικό του να δίνει ζωή σε άψυχα πράγματα, ανοίγοντας στην ουσία το κουτί της Πανδώρας.

Την παράσταση μπορούν να παρακολουθήσουν παιδιά άνω των 12 ετών.

Θέατρο

Θάνος Μικρούτσικος: Η επιστροφή της Ελένης

Mονόπρακτη όπερα σε τρεις χρόνους και έξι σκηνές

Παραγγελία του ΟΜΜΑ – Παγκόσμια πρεμιέρα

Πλοκή: Χρήστος Δ. Λαμπράκης, Θάνος Μικρούτσικος
Ποίηση: Γιάννης Ρίτσος
Κείμενα: Χρήστος Δ. Λαμπράκης

Σκηνοθεσία-Χορογραφία: Δημήτρης Παπαϊωάννου
Σκηνικά: Λιλή Πεζανού
Κοστούμια: Δαμιανός Ζαρίφης
Χορογραφία χορωδίας: Βάλια Παπαχρήστου
Φωτισμοί: Αλέκος Γιάνναρος
Μουσική προετοιμασία: Δημήτρης Γιάκας, Καλλιόπη Γερμανού
Βοηθός μαέστρου: Βασίλης Χριστόπουλος
Βοηθός σκηνοθέτη: Τίνα Παπανικολάου

Ελένη της Σπάρτης: Pamela Pantos μετζοσοπράνο
Γιατρός: Τάσης Χριστογιαννόπουλος βαρύτονος
Ελένη της Τροίας: Μάτα Κατσούλη σοπράνο
Μενέλαος της Σπάρτης: Χριστόφορος Σταμπόγλης μπάσος
Μάντισσα: Lucile Vignon μετζοσοπράνο
Ελένη της Αιγύπτου: Τζούλια Σουγλάκου σοπράνο
Υπηρέτης: Αντώνης Κορωναίος τενόρος
Μενέλαος της Αιγύπτου: Udo Holdorf τενόρος
Άρχοντας της Αιγύπτου: Δημήτρης Καβράκος μπάσος

Σολίστ: Νίκος Γκίνος κλαρινέτο, Δημήτρης Πάτρας βιολοντσέλο, Βίκυ Στυλιανού πιάνο

Χορευτικό Σύνολο: «Ομάδα Εδάφους»
Χορευτές επί σκηνής: Νίκος Καλογεράκης, Ερμής Μαλκότσης, Hamilton Monteiro

Για την προετοιμασία της παράστασης, με τη βοήθεια της ΟΜΑΔΑΣ ΕΔΑΦΟΥΣ, εργάστηκαν οι χορευτές Γιάννης Γιαπλές, Νίκος Δραγώνας,
Λένα Ζαφειροπούλου, Βάλια Παπαχρήστου, Αγγελική Στελλάτου, Δημήτρης Σωτηρίου

Χορωδία της Ελληνικής Ραδιοφωνίας
Διεύθυνση χορωδίας Αντώνης Κοντογεωργίου

Η Καμεράτα-Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής
Μουσική διεύθυνση: Αλέξανδρος Μυράτ

Η ζωντανή μετάδοση πραγματοποιείται σε συνεργασία με την Υπηρεσία ΔΙΑΥΛΟΣ της ΕΔΥΤΕ Α.Ε

Σύνοψη

Η όπερα του Θάνου Μικρούτσικου Η επιστροφή της Ελένης θα μπορούσε να έχει υπότιτλο «μια ηρωίδα σε αναζήτηση του εαυτού της», καθώς το έργο αυτό έχει για θέμα του τον ψυχολογικό κερματισμό της Ελένης και την προσπάθειά της να ξαναβρεί, ή μάλλον να αναπλάσει, την ολοκληρωμένη «ταυτότητά» της, χωρίς να αγνοήσει ή να ακυρώσει τις πολλαπλές εκφάνσεις της ζωής της.
Η προϊστορία της ηρωίδας, προτού αρχίσει η σκηνική δράση, είναι γνωστή από τους μύθους: Κόρη του Δία και της Λήδας, η Ελένη, της οποίας η εκθαμβωτική ομορφιά είναι ξακουστή στα πέρατα του κόσμου, παντρεύτηκε με τη θέληση των θεών τον Μενέλαο, άρχοντα της Σπάρτης. Στην απέναντι όχθη του Αιγαίου, σε κάποια κοιλάδα της Ίδης, ο νεαρός Πάρις, πρίγκιπας της Τροίας, συναντά τρεις θεές του Ολύμπου, που απαιτούν από αυτόν να διαλέξει την ωραιότερη ανάμεσά τους.

Η Αφροδίτη βγαίνει νικήτρια και υπόσχεται στον Πάρη, σαν ανταμοιβή, να του εξασφαλίσει την ωραιότερη γυναίκα στον κόσμο – με άλλα λόγια, την Ελένη, βασίλισσα της Σπάρτης. Με θεϊκή συνδρομή ο Πάρις φθάνει στις όχθες του Ευρώτα, κατακτά την Ελένη και τη φέρνει πίσω στην Τροία.

Ξεσπά τότε ο περίφημος δεκάχρονος πόλεμος, με συνέπεια τον αφανισμό πολλών ηρώων και από τα δύο στρατόπεδα, καθώς και την καταστροφή της Τροίας. Η Ελένη, αιτία του πολέμου, πιστεύει ωστόσο πως είναι ανεύθυνη, παίγνιο των συγκρουόμενων βουλήσεων των θεών. Σαν κόρη του πατέρα των θεών, αλλά και επειδή η γοητεία της είναι πανίσχυρη, κανείς δεν τολμά να την αγγίξει, όσο μίσος κι αν έχει προκαλέσει.

Η Επιστροφή της Ελένης χωρίζεται σε αλληλένδετες ενότητες (και συνολικά έξι σκηνές) που τοποθετούνται στη Σπάρτη (μετά την επιστροφή της Ελένης), στην Τροία και στην Αίγυπτο. Η διάρθρωση του έργου μπορεί να αποτυπωθεί με ένα απλό διάγραμμα:

1. Πρώτη σκηνή ιατρείου (Σπάρτη)
Στα τείχη της Τροίας: «Ο όλεθρος»

2. Δεύτερη σκηνή ιατρείου (Σπάρτη)
Αίγυπτος: «Η απελευθέρωση»

3. Τρίτη σκηνή ιατρείου (Σπάρτη)
Επίλογος: «Η συμφιλίωση»

1. Μετά την ταραγμένη Εισαγωγή βρισκόμαστε στο γραφείο ενός ψυχιάτρου, όπου η Ελένη, μια κουρασμένη μα ακόμα όμορφη γυναίκα, ζητά τη συμπαράσταση του γιατρού προκειμένου να απαλλαγεί από συνειδησιακούς και ψυχολογικούς κλυδωνισμούς, που δεν μπορεί να τους τιθασεύσει η ίδια. Ο γιατρός προσπαθεί να καθοδηγήσει την Ελένη προς το παρελθόν της. Η Ελένη ανθίσταται, αλλά σιγά σιγά έρχεται στην επιφάνεια η πρώτη εικόνα: η Ελένη επάνω στα τείχη της Τροίας.

2. Η εικόνα γίνεται συγκεκριμένη, με τους πολεμιστές, τους λαβωμένους και τους ετοιμοθάνατους των δύο στρατοπέδων συγκεντρωμένους κάτω από το οχυρό της πόλης, όπου πλανιέται, μονάχη μέσα στη σεληνόφωτη νύχτα, η Ελένη. Τα πάθη, τα βογκητά και οι κατάρες δεν την αγγίζουν, αυτήν, την εκλεκτή των θεών.

3. Επιστρέφοντας στο ιατρείο, βρίσκουμε μια Ελένη ταραγμένη, ανίκανη να απαλύνει τις αγωνίες που ίσως να προκάλεσε η προσπάθεια συγκάλυψης ενός μακρινού παρελθόντος, ίσως πάλι η επιστροφή στη Σπάρτη με έναν Μενέλαο γερασμένο, τσακισμένο, χωρίς ψυχικό δεσμό μαζί της. Ο γιατρός επιμένει να μάθει πώς και γιατί η Ελένη επέστρεψε στη Σπάρτη.

4. Εδώ τοποθετείται η σκηνή της Αιγύπτου, το μεγαλύτερο σε διάρκεια τμήμα του έργου. Η Ελένη, άτρωτη κόρη του Δία, μεταφέρθηκε από τους θεούς στην Αίγυπτο, μετά την άλωση της Τροίας. Στην αρχή της σκηνής, μέσα στα σκοτάδια της νύχτας, η Ελένη ζητά συμβουλή από τη Μάντισσα, που είναι η φωνή των θεών.

Η Μάντισσα προσδιορίζει τους τρεις δρόμους που προτείνουν οι θεοί στην κόρη τους. Δρόμοι λαμπροί, δοξασμένοι, τους οποίους όμως απορρίπτει διαδοχικά η Ελένη.
Έχει πληροφορηθεί πως, ναυαγός, βρέθηκε ο Μενέλαος στις βόρειες ακτές της Αιγύπτου, και αποφασίζει ενάντια στη θέληση του Δία να πάρει τον απαγορευμένο δρόμο της επιστροφής στη Σπάρτη. Με την ελεύθερη αυτή επιλογή επαναστατεί κατά των θεϊκών επιταγών και αποκόπτεται οριστικά από την ολύμπια προστασία, για να αποδεχθεί εφεξής μιαν ανθρώπινη μοίρα.

Αφού καθησυχάσει (με την υπόσχεση να τις φέρει πίσω στην πατρίδα) τις σπαρτιάτισσες δούλες που βρέθηκαν μαζί της στην Αίγυπτο, καλεί τον Μενέλαο. Ελεύθερη και τιμημένη στην Αίγυπτο, θα τον βοηθήσει να επιστρέψει στη Σπάρτη μαζί της! Μάταια όμως προσπαθεί να εμψυχώσει έναν Μενέλαο που είναι η σκιά του εαυτού του, και ο οποίος γαντζώνεται απελπισμένα στην ανάμνηση μιας Ελένης που δεν υπάρχει πια, αφότου η κόρη των θεών απεμπόλισε τη θεϊκή της φύση. Με θλίψη και καρτερία, η Ελένη θα τηρήσει την υπόσχεσή της. Θα επιστρέψει στη Σπάρτη για να επιτελέσει ένα χρέος, όχι για να αρχίσει μια νέα ζωή με τον Μενέλαο.
Πριν όμως φύγει από την Αίγυπτο, η Ελένη αποχαιρετά τον Άρχοντα της χώρας, τον πρώτο άνθρωπο που τη δίδαξε την ηθική των θνητών και την αμοιβαιότητα στον έρωτα. Πιστεύει, ωστόσο, πως οφείλει να κλείσει έναν κύκλο, που τον ξεκίνησαν οι προδοσίες και οι σφαγές, έστω και άθελά της. Όταν δικαιωθεί, ίσως επιστρέψει στην Αίγυπτο…

Μα ο ερωτευμένος Άρχοντας προβλέπει πως τα μίση και οι ταπεινές αντεκδικήσεις μπορούν να αφανίσουν την Ελένη.

5. Στο ιατρείο ξαναβρίσκουμε την Ελένη, αλλαγμένη, ήρεμη και με αυτοπεποίθηση. Η αναδρομή στην προηγούμενη ζωή της, η αναγνώριση και αποδοχή μιας, έμμεσης έστω, ευθύνης για τους νεκρούς του πολέμου της Τροίας –που δεν είχε θελήσει να τη δεχτεί, καθώς κρυβόταν πίσω από τη θεϊκή της υπόσταση– τη βοηθούν να δώσει στην ύπαρξή της μια συνέπεια και μια ενότητα που της διέφευγε. Δεν είναι πια η γυναίκα που τη φθείρουν οι αμφιβολίες… Ο γιατρός, βλέποντας μπροστά του μια Ελένη αλλαγμένη, νιώθει έτοιμος να ερωτευτεί σε αυτήν όχι το αντικατόπτρισμα της μυθικής γοητευτικής εικόνας, αλλά τη σημερινή, σοφότερη Ελένη.

6. Στον επίλογο, η Ελένη συμφιλιώνεται με το παρελθόν της, με τους αδικοχαμένους νεκρούς και με τους πολλαπλούς της εαυτούς: η Ελένη δεν φοβάται πια την Ελένη…

https://diavlos.grnet.gr/event/e1615

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή