Αυγούστου 19, 2019

Θέατρο

Για τη συγκεκριμένη παραγωγή ετοιμάστηκαν περίπου 140 κοστούμια, τα περισσότερα μαύρα και γκρι, από συνθετικά υφάσματα με υφές και γυαλάδες.

Λίγες ημέρες πριν από την πρώτη μεγάλη πρόβα στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, τα κοστούμια της «Τραβιάτα» είναι σχεδόν έτοιμα. Αναταραχή στο ενδυματολογικό τμήμα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, και η Ιωάννα Τσάμη, που υπογράφει τον σχεδιασμό τους, δοκιμάζει υφάσματα για το κορσάζ του φορέματος της Βιολέτα Βαλερί. Είναι ένα μεταξωτό ροζ βραδινό φουστάνι με στενή μέση και φούστα με φουρό, το οποίο θροΐζει σε κάθε κίνηση.

Η Βιολέτα, η «Παραστρατημένη», σύμφωνα με το ποιητικό κείμενο του Φραντσέσκο Μαρία Πιάβε, η διάσημη εταίρα της παρισινής κοινωνίας του 19ου αιώνα που πρωταγωνιστεί σε αυτή τη δημοφιλέστατη όπερα, «“κρατάει” το χρώμα της παράστασης», μας λέει ο Κωνσταντίνος Ρήγος. Ο χορογράφος και διευθυντής του Μπαλέτου της ΕΛΣ κάνει το οπερατικό σκηνοθετικό ντεμπούτο του με τη δεύτερη καλοκαιρινή παραγωγή της ΕΛΣ που έχει πρεμιέρα την επόμενη εβδομάδα (27/7). Οπως αναφέρει στο σημείωμά του, ακολουθεί «το πνεύμα της συγκλονιστικής μουσικής του Βέρντι», αλλά βεβαίως προσθέτει τις δικές του ανατρεπτικές πινελιές.

«Ηθελα να κρατήσω την αισθητική φόρμα της εποχής, αλλά να αφαιρέσω τον υπερβολικό στολισμό υιοθετώντας μια εκδοχή πιο “σκληρή” και σύγχρονη», λέει. «Δεν υπάρχει καμία αίσθηση ρομαντισμού. Ο κόσμος στον οποίο ζει η Βιολέτα είναι σκοτεινός και αλλοτριωμένος, ένας κόσμος όπου κυριαρχούν το χρήμα και η καταναγκαστική ηδονή.

Ανάμεσα σε αυτούς τους ανθρώπους, πόρνες και επιχειρηματίες που φορούν σκούρα ρούχα, η μόνη πηγή ενέργειας είναι η Τραβιάτα. Καθώς όλοι γύρω της βυθίζονται στο σκοτάδι, εκείνη γίνεται όλο και πιο φωτεινή. Μολονότι στερεύει η ζωή της, εκείνη λάμπει, επειδή είναι η μόνη που υπερβαίνει τις κοινωνικές συμβάσεις και πιστεύει στον έρωτα». Τι φορά λοιπόν η Βιολέτα στην περίφημη σκηνή της τρίτης πράξης, στην τελευταία σπαρακτική συνάντηση με τον Αλφρέντο στο δωμάτιό της;

Ο Ρήγος, ακολουθώντας το πνεύμα της συγκλονιστικής μουσικής του Βέρντι, υπογράφει μια σκηνοθεσία που εστιάζει στην «καταναγκαστική ηδονή» η οποία μοιάζει να πνίγει όλους τους πρωταγωνιστές της ιστορίας, καθώς και στην ασφυξία της οικονομικής δοσοληψίας που καθορίζει τα πάντα στις ζωές των ηρώων. Ένα ψυχογράφημα της Βιολέττας Βαλερύ, από την αυγή του έρωτα έως το σκοτάδι του θανάτου, μέσα σε ένα περιβάλλον «μινιμαλιστικού» μπαρόκ.

Είκοσι ένα χρόνια μετά την εμβληματική του χορογραφία πάνω στην Κυρία με τις καμέλιες στο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας και στο Θέατρο Αμόρε, ο Κωνσταντίνος Ρήγος ξανασυναντά τη «διάσημη εταίρα της παριζιάνικης κοινωνίας», με την οποία σχετίστηκε ο Αλέξανδρος Δουμάς υιός και για την οποία έγραψε το θεατρικό του έργο, στην οπερατική της εκδοχή. Η όπερα περιγράφει τον έρωτα μιας εταίρας με γόνο καλής οικογένειας του Παρισιού. Η σχέση προκαλεί την αντίδραση της οικογένειας του νέου, το ζευγάρι χωρίζει και ξανασυναντιέται λίγο πριν τον θάνατο της κοπέλας.

Τραβιάτα: Το “φιάσκο” ενός αριστουργήματος
Η πρεμιέρα της Τραβιάτας στις 6 Μαρτίου 1853 στο Τεάτρο Φενίτσε της Βενετίας αναφέρεται συνήθως ως μια από τις μεγαλύτερες αποτυχίες στην ιστορία της όπερας. «Η Τραβιάτα ήταν ένα φιάσκο, μην ψάχνεις να βρεις δικαιολογία, απλώς έτσι είναι», έγραφε την επομένη κιόλας, στις 7 Μαρτίου 1853, ο Βέρντι στον εκδότη του Τίτο Ρικόρντι. Ενάμιση αιώνα αργότερα, το αριστούργημα του Βέρντι αναγνωρίζεται ως ένα από τα πιο δημοφιλή έργα του ρεπερτορίου με εκατοντάδες παραστάσεις κάθε χρόνο στις όπερες όλου του κόσμου και με χιλιάδες θεατών να τις παρακολουθούν εκστατικά.

Τραβιάτα: Η ηδονή ως αντικείμενο παρατήρησης
Ο σκηνοθέτης, κ. Ρήγος σημειώνει για το έργο: “Στην Τραβιάτα του Τζουζέππε Βέρντι διακρίνει ξεκάθαρα κανείς μια φλέβα νοήματος που εξακολουθεί να χτυπά έντονα σήμερα: αυτήν της υποχρέωσης της ηδονής. Ο κόσμος της Βιολέττας, που στροβιλίζεται στο βαλς, αγωνιά για το τέλος του πάρτι, για το πέρας της ηδονής: το βαλς είναι η μουσική μετωνυμία αυτής της αγωνίας. Ακόμη και όταν αποσύρεται από την κοσμική ζωή, ακόμη κι όταν πεθαίνει, η Βιολέττα εξακολουθεί να είναι εσωτερικά συντονισμένη στον ρυθμό του βαλς, μέσα στο οποίο αφήνει την τελευταία της πνοή.

Στην Τραβιάτα η ηδονή δεν καταδικάζεται ηθικά αλλά γίνεται αντικείμενο παρατήρησης. Η δομή του έργου, όπου τις σκηνές της τρυφηλής ζωής τις διαδέχονται ο χωρισμός και ο θάνατος, αποτελεί από μόνη της μια στοχαστική διαπίστωση, ένα οπερατικό memento mori. Και τι είναι πιο κοντά στον σημερινό ηδονισμό, που βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο μιας κοινωνίας του θεάματος και της κατανάλωσης;

Η Τραβιάτα με μια ματιά
Ο Τζουζέππε Βέρντι, ο διασημότερος συνθέτης του ιταλικού Ρομαντισμού, γεννήθηκε στο Λε Ρόνκολε της βόρειας Ιταλίας το 1813 και πέθανε στο Μιλάνο το 1901. Σπούδασε μουσική στο επαρχιακό Μπουσσέτο και στη συνέχεια στο Μιλάνο. Τα πρώτα του έργα γράφτηκαν μέσα στο επαναστατικό κλίμα της εποχής, απηχώντας ιδεολογικά τον αγώνα για την απελευθέρωση των ιταλικών κρατιδίων από τους Αυστριακούς και την ενοποίησή τους σε κυρίαρχη χώρα. Η ενασχόληση του Βέρντι με την πολιτική τον ανέδειξε σε εθνικό σύμβολο.

Ως ακροστιχίδα το σύνθημα «Viva Verdi» σήμαινε «Ζήτω ο Βίκτωρ Εμμανουήλ βασιλιάς της Ιταλίας» / «Viva Vittorio Emanuele Re D’Italia». Το 1861 ο συνθέτης εξελέγη μέλος του πρώτου ιταλικού κοινοβουλίου. Διασημότερες όπερές του είναι οι Ναμπούκκο (1842), Μάκμπεθ (1847/1865), Ριγολέττος (1851), Ο τροβαδούρος (1853), Τραβιάτα / Η παραστρατημένη (1853), Η δύναμη του πεπρωμένου (1862), Αΐντα (1871), Οθέλλος (1887) και Φάλσταφ (1893).

Με τη μουσική του ο Βέρντι εξέφρασε σε αισθητικό επίπεδο το πνεύμα του ώριμου Ρομαντισμού και σε πολιτικό επίπεδο την επιθυμία των συμπατριωτών του να δουν την Ιταλία ελεύθερη και ενωμένη. Αγαπήθηκε από ιδιαίτερα πλατύ κοινό και απέκτησε εξαρχής δημοτικότητα που παραμένει αμείωτη μέχρι σήμερα. Στις ιστορικές, πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες του 19ου αιώνα, ο Βέρντι υπήρξε ο συνθέτης που έζησε εκείνη τη μοναδική στιγμή στην ιστορία της μουσικής κατά την οποία η υψηλή τέχνη έγινε ταυτόχρονα και λαϊκή.

Από τα όνειρα στον θάνατο
Ο Αλφρέντο εμφανίζεται εγκαίρως, και οι δύο νέοι ξανασμίγουν πανευτυχείς. Ονειρεύονται να φύγουν μαζί από το Παρίσι. Μόλις όμως η Βιολέττα σηκώνεται για να ντυθεί, καταρρέει. Ο γιατρός σπεύδει κοντά της, αλλά είναι πια πολύ αργά. Καταφτάνει επίσης ο Ζερμόν, εκλιπαρώντας τη για συγχώρεση. Η Βιολέττα δίνει στον Αλφρέντο ένα μενταγιόν με το αναμνηστικό της πορτρέτο, με την ευχή να παντρευτεί μια σύντροφο αντάξιά του. Ύστερα ξεψυχά στην αγκαλιά του αγαπημένου της.

Τραβιάτα – Ηρώδειο: Πληροφορίες

Τζουζέππε Βέρντι
Τραβιάτα
27, 28, 30, 31 Ιουλίου 2019 
Ώρα έναρξης 21.00
Ωδείο Ηρώδου Αττικού
Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών

Τιμές εισιτηρίων

25, 45, 55, 60, 85, 100 ευρώ / Φοιτητικό, παιδικό: 15 ευρώ

Η πώληση εισιτηρίων πραγματοποιείται στα:

www.ticketmaster.gr 

www.greekfestival.gr

Εκδοτήρια Φεστιβάλ Αθηνών – Πανεπιστημίου 39, εντός Στοάς Πεσμαζόγλου (Δευτέρα-Παρασκευή 10:00-16:00, Σάββατο 10:00-15:00)

Τηλ. κέντρο Φεστιβάλ Αθηνών: 210 8938112 (καθημερινά 09:00-21:00)

Ταμεία ΕΛΣ στο ΚΠΙΣΝ (καθημερινά 09.00-21.00)

Τηλ. κέντρο: 2130 885700 / www.nationalopera.gr

ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ PUBLIC & http://tickets.public.gr/

Θέατρο

Το «Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας» είναι μια γιορτινή κωμωδία, ένα ερωτικό γαϊτανάκι που σοβαρολογεί χωρίς ποτέ να σοβαρεύεται. Είναι μια σπαρταριστή κωμωδία που όμως έχει σκοτεινό και βίαιο υπόβαθρο. Στο έργο αυτό που υμνεί την φύση και τον έρωτα, το όνειρο μπλέκεται με την πραγματικότητα, ητόρων. φαντασίωση με τον εφιάλτη, η αγνή αγάπη με την ερωτική μανία. Ο μηχανισμός που πυροδοτεί τα πάντα είναι ο έρωτας. Ο έρωτας ανατρέπει την κοινή λογική, μεταμορφώνει, προκαλεί το χάος, πολιορκεί ανθρώπους και θεούς καθώς οι κρυφές επιθυμίες και τα ερωτικά απωθημένα κατευθύνουν τη μοίρα των προσώπων.

Λίγο πριν το γάμο του βασιλιά της Αθήνας Θησέα με την βασίλισσα των Αμαζόνων Ιππολύτη, τέσσερις νέοι καταφεύγουν στο δάσος της Αθήνας για να διεκδικήσουν το ερωτικό αντικείμενο του πόθου τους. Είναι η νύχτα του μεσοκαλόκαιρου - μια νύχτα που όλα μπορούν να συμβούν- οι πιο μύχιες σκέψεις και φαντασιώσεις τους σύντομα θα πραγματοποιηθούν.

Στο μυθικό δάσος της Αθήνας έρχονται σε επαφή με τον κόσμο των ξωτικών: με τον βασιλιά Όμπερον που φιλονικεί με την Τιτάνια και τον Πουκ και ξεκινάει ένα παιχνίδι παρεξηγήσεων και μαγικών παρεμβάσεων. Τα πράγματα περιπλέκονται ακόμη περισσότερο όταν στο δάσος καταφθάνει μια ομάδα ερασιτεχνών θεατρίνων. Άνθρωποι και ξωτικά, πραγματικότητα και φαντασία γίνονται ένα κάτω από τον μανδύα του παραμυθιού και του ονείρου. Μέσα στο δάσος - ένα χώρο μαγεμένο, επικίνδυνο - οι φόβοι διογκώνονται, τα πάθη εκφράζονται ανεξέλεγκτα και άνθρωποι και θεοί γίνονται έρμαια του ερωτικού τους πάθους.

Ένα από τα πιο ερωτικά και ποιητικά έργα του William Shakespeare σκηνοθετούν ο Αιμίλιος Χειλάκης και ο Μανώλης Δούνιας σε μια παράσταση που θα περιοδεύσει το καλοκαίρι σε ολόκληρη την Ελλάδα. Σε μετάφραση του Γιώργου Μπλάνα και με πρωτότυπη μουσική του Κωνσταντίνου Βήτα.

Στους κεντρικούς ρόλους ο Αιμίλιος Χειλάκης, ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης, η Αθηνά Μαξίμου και ο Μιχάλης Σαράντης. Παραστάσεις στην Αθήνα: Πετρούπολη- Θέατρο Πέτρας 15/7, Κηποθέατρο Παπάγου 17/7, Θέατρο Βεάκειο 18/7

Θέατρο

Έχει γίνει ταινία, έχει διασκευαστεί και τραγουδηθεί πολλές φορές ακόμη και από τους Nightwish, τη Φινλανδική μέταλ μπάντα, εν ολίγοις, «Το Φάντασμα της Όπερας» του Andrew Lloyd Webber θεωρείται από τα σημαντικότερα μιούζικαλ του τελευταίου αιώνα. Μολονότι έχει παρουσιαστεί σε χιλιάδες θεατές και εκατοντάδες πόλεις ανά τον κόσμο, έρχεται για πρώτη φορά στην Αθήνα, την 1η Φεβρουαρίου του 2020 για λίγες παραστάσεις στο Christmas Theatre.


Την παραγωγή υπογράφουν κορυφαίοι διεθνείς συντελεστές από το West End του Λονδίνου, που καλούνται να ερμηνεύσουν τα κλασικά τραγούδια που έχουν αφήσει ιστορία, στην τρυφερή ιστορία αγάπης και μυστηρίου της Όπερας των Παρισίων, με πρωταγωνίστρια την Κριστίν, μια νεαρή ανερχόμενη σοπράνο και τον ημιπαράφρωνα και ιδιοφυή μέντορά της - Φάντασμα της Όπερας. Εισιτήρια προπωλούνται από τα: 2117701700, www.viva.gr . Πληροφορίες και ομαδικές κρατήσεις: 2168004868.

Christmas Theater (Κλειστό Γήπεδο Γαλατσίου)
Λεωφ. Βεΐκου 137, Γαλάτσι

Θέατρο

 

Η Νόρμα του Μπελλίνι επιστρέφει από την Εθνική Λυρική Σκηνή στο Ηρώδειο, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, σε μια νέα εντυπωσιακή παραγωγή σε μουσική διεύθυνση Γιώργου Μπαλατσινού και σκηνοθεσία του Κάρλους Παντρίσσα των Λα Φούρα ντελς Μπάους.

HΝόρμα υπήρξε από τις πρώτες όπερες που παρουσιάστηκαν με μεγάλη επιτυχία στην πρωτεύουσα του νεοσύστατου ελληνικού κράτους ήδη το 1840 ενώ στην ιστορία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής έχει αποδοθεί από σημαντικές Ελληνίδες ερμηνεύτριες όπως η Μαρία Κάλλας το 1960 στο Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου και η Έλενα Σουλιώτη το 1968 στο Ηρώδειο.

Στοιχεία για την όπερα
Το αριστούργημα του Μπελλίνι πρωτοπαρουσιάστηκε στο Μιλάνο το 1831 και παρά το «φιάσκο της πρεμιέρας», όπως το χαρακτήρισε ο ίδιος ο συνθέτης, πολύ σύντομα ξεκίνησε μια ιδιαιτέρως επιτυχημένη πορεία μέσα στην Ιταλία, αλλά και τα επόμενα χρόνια στις μεγάλες όπερες του κόσμου. Ενδεικτικό είναι ότι το 1839 στο Φενίτσε της Βενετίας, λόγω της τεράστιας δημοφιλίας της, η όπερα παρουσιαζόταν δύο φορές τη μέρα, από διαφορετικούς θιάσους.

Στην Ισπανία έγινε τόσο δημοφιλής ώστε, σύμφωνα με μαρτυρίες, να παίζεται στον δρόμο από παιδιά ή στην Καρράρα της Τοσκάνης από χορωδίες εργατών των λατομείων μαρμάρου της περιοχής. Μάλιστα κατά τη διάρκεια πατριωτικών διαδηλώσεων στην Ιταλία το 1848, οι εξεγερμένοι υιοθετούσαν τα επαναστατικά χορωδιακά της Νόρμας. Στο τέλος του 19ου αιώνα η Νόρμα είχε παρουσιαστεί ήδη σε 35 χώρες μεταφρασμένη σε 16 διαφορετικές γλώσσες.

Ο Ρίχαρντ Βάγκνερ έγραψε για το έργο: «Ανάμεσα σε όλες τις όπερες του Μπελλίνι, η Νόρμα διακρίνεται για την πλούσια μελωδική φλέβα και ταυτόχρονα για τον πιο βαθύ ρεαλισμό και το εσωτερικό πάθος».

Σήμερα, η Νόρμα θεωρείται ένας από τους δημοφιλέστερους τίτλους του ρεπερτορίου και μακράν το δημοφιλέστερο έργο του Μπελλίνι, καθώς εκτός των άλλων ο συνθέτης πέτυχε να επεξεργαστεί με εντυπωσιακό τρόπο τη μελωδική γραμμή του έργου επιτυγχάνοντας πρωτοφανή εκφραστικά και δραματικά αποτελέσματα.

Η Νόρμα είναι λυρική τραγωδία σε δύο πράξεις, σε ποιητικό κείμενο του Φελίτσε Ρομάνι (1788-1865) εμπνευσμένο από την τραγωδία Νόρμα ή Η παιδοκτονία του Αλεξάντρ Σουμέ, που είχε παρουσιαστεί στο Παρίσι τον Απρίλιο του 1831. Η Νόρμα, πρωθιέρεια των δρυϊδών, έχει αποκτήσει κρυφά δύο παιδιά από τον Ρωμαίο ανθύπατο Πολλιόνε. Αυτός ενδιαφέρεται πλέον για τη νεότερη ιέρεια Ανταλτζίζα, την οποία σκοπεύει να παντρευτεί στη Ρώμη. Όταν οι Γαλάτες αιχμαλωτίζουν τον ανθύπατο, η Νόρμα αποκαλύπτει δημόσια την ενοχή της. Ο Πολλιόνε συγκινείται από το μεγαλείο της. Μαζί οδηγούνται στην πυρά.

Κάρλους Παντρίσσα – Λα Φούρα ντελς Μπάους
Τη σκηνοθεσία της νέας παραγωγής της ΕΛΣ υπογράφει ο Κάρλους Παντρίσσα της ομάδας των Λα Φούρα ντελς Μπάους από τη Βαρκελώνη, μέλη της οποίας είναι όλοι οι συντελεστές της δημιουργικής ομάδας της παραγωγής.

Ο Κάρλους Παντρίσσα είναι ένας από τους έξι καλλιτεχνικούς διευθυντές της διάσημης κολεκτίβας. Από το 1979 που ιδρύθηκαν έως σήμερα, οι Λα Φούρα ντελς Μπάους έχουν ασχοληθεί με κάθε μορφή των παραστατικών τεχνών: από το θέατρο δρόμου ως το ψηφιακό θέατρο και από την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Βαρκελώνης ως την όπερα, στην οποία μοιάζει να βρήκαν την ιδανική μορφή έκφρασής τους.

Τα στοιχεία που έκαναν τους Λα Φούρα ντελς Μπάους μοναδικούς και περιζήτητους σε κάθε γωνιά του πλανήτη είναι ο τρόπος με τον οποίο κατάργησαν τα όρια ανάμεσα στη σκηνή και το κοινό, καθώς και τα νέα εκφραστικά μέσα που διαρκώς προτείνουν. H λίστα των συνεργασιών τους με σπουδαία λυρικά θέατρα και φεστιβάλ είναι ατελείωτη: Όπερα του Παρισιού, Βασιλική Όπερα του Λονδίνου, Φεστιβάλ Ζάλτσμπουργκ, Τεάτρο Ρεάλ Μαδρίτης, Αρένα της Βερόνας, Βρυξέλλες, Άμστερνταμ, Δρέσδη, Λυόν, Ρώμη, Φρανκφούρτη, Σύδνεϋ, Μόναχο, Μπολόνια, Χιούστον κ.ά., ενώ ατελείωτα είναι τα δημοσιεύματα και τα πρωτοσέλιδα στις μεγαλύτερες εφημερίδες του κόσμου.

Ο Κάρλους Παντρίσσα σημειώνει για το ανέβασμα της Νόρμας στο Ηρώδειο:
«Η σκηνική εκδοχή της λυρικής τραγωδίας Νόρμα ή H παιδοκτονία από τους Λα Φούρα ντελς Μπάους διαμορφώνεται γύρω από μια τελετουργία εμπνευσμένη από το έργο του Νίτσε H γέννηση της τραγωδίας από το πνεύμα της μουσικής: έναν προϊστορικό μύθο γεμάτο συμβολισμούς. Ένα τσακισμένο δέντρο, ένας βωμός, ένας βράχος κι ένα τελετουργικό ποτό. Αέρας, φωτιά, γη, πόλεμοι, προδοσία, κουράγιο, ανεξήγητα συναισθήματα και αισθησιασμός. Η πρόθεση είναι να δημιουργηθεί ένα ειλικρινές εγχείρημα συμφιλίωσης της αυθεντικής αλχημείας της εποχής μας με την πιο σκοτεινή πλευρά του συνεχούς αδειάσματος της ψυχής μας.

Κατά κάποιον τρόπο, στη σύγχρονη κοινωνία, ακόμα και αν τα παιδιά μας είναι ένα κομμάτι του εαυτού μας, τα αφήνουμε σε έναν μη βιώσιμο κόσμο. Η παράσταση θα πραγματοποιηθεί στο Ηρώδειο, έναν εντυπωσιακό χώρο, με το κοινό να κάθεται μπροστά, δημιουργώντας μια σύνθεση εμβυθιστικής εμπειρίας 360 μοιρών. Το κοινό είναι χωρισμένο σε τρεις σφαίρες, σε αυτήν που ορίζεται από τον δακτύλιο που περιβάλλει την ορχήστρα, τον κεντρικό δακτύλιο που χωρίζει τα δύο διαζώματα, και τον ανώτερο δακτύλιο του ουράνιου θόλου ο οποίος θα φωτίσει το κοινό με ένα ηλιακό φωτοκύτταρο, όπως ο θεός Ήλιος με το φωτοστέφανό του από έντονες αποχρώσεις φωτεινών συναισθημάτων.

Για την όλη παραγωγή, έχει δημιουργηθεί ένα βίντεο που θα προβληθεί πάνω στην αρχαία πρόσοψη του Ηρωδείου. Μια αντίστιξη μεταξύ παρελθόντος και μέλλοντος. Ως στοιχείο κορύφωσης θα χρησιμοποιείται ένα μαύρο φως, σύμβολο της φυσικής καταστροφής με την οποία βρίσκεται αντιμέτωπη η ανθρωπότητα, το οποίο αφήνει ένα χνάρι από ραδιενεργό χρώμα. Τεχνητά δάση, τοίχοι από ολογράμματα και διαφύλαξη της χλωρίδας θα είναι ορισμένα από τα θέματα που θα χαρίσουν οπτική απόλαυση, μετατρέποντας το βίντεο σε ένα σενάριο που ενισχύει τη σκηνική αίσθηση».

Σημαντικοί συντελεστές
Διευθύνει ο διεθνώς καταξιωμένος Έλληνας αρχιμουσικός Γιώργος Μπαλατσινός.

Στον ρόλο του τίτλου η διάσημη Ιταλίδα υψίφωνος Κάρμεν Τζανναττάζιο, η οποία έχει εμφανιστεί στα μεγαλύτερα λυρικά θέατρα του πλανήτη, όπως, μεταξύ άλλων, η Μετροπόλιταν της Νέας Υόρκης, η Βασιλική Όπερα του Λονδίνου, το Ρεάλ της Μαδρίτης, η Κρατική Όπερα του Μονάχου, η Όπερα του Παρισιού, η Σκάλα του Μιλάνου, η Κρατική Όπερα της Βιέννης κ.ά.

Στη δεύτερη διανομή τη Νόρμα ερμηνεύει η ανερχόμενη Αμερικανίδα υψίφωνος Μάρτζορι Όουενς, η οποία έχει ερμηνεύσει τον ρόλο με επιτυχία στην Εθνική Όπερα της Αγγλίας στο Λονδίνο.

~ Η Νόρμα με μια ματιά ~
Ο ΣΥΝΘΕΤΗΣ
Ο Βιντσέντζο Μπελλίνι γεννήθηκε στην Κατάνια της Σικελίας στις 3 Νοεμβρίου 1801. Μελέτησε μουσική στη Νάπολη πλάι στον συνθέτη Νικκολό Τσινγκαρέλλι. Ήδη από τα σπουδαστικά του έργα ήταν εμφανές το χάρισμα να αναπτύσσει σε διάρκεια μια μελωδία, στοιχείο που θα χαρακτήριζε όλο το δημιουργικό του έργο.

Εντυπωσιασμένος, ο ιμπρεσάριος Ντομένικο Μπαρμπάια του παράγγειλε μια όπερα για το περίφημο Θέατρο Σαν Κάρλο της Νάπολης και, μετά την επιτυχία της, του ανέθεσε μια δεύτερη για τη Σκάλα του Μιλάνου. Ήταν ο Πειρατής (1827), έργο που απομακρυνόταν από την περίτεχνη γραφή του Τζοακίνο Ροσσίνι –τότε της μόδας– και άνοιγε το κεφάλαιο του ιταλικού Ρομαντισμού.

Οι επόμενες όπερες, Τσαΐρα (1829), Καπουλέτοι και Μοντέκκοι (1830), Η υπνοβάτις (1831) και Νόρμα (1831), ανέδειξαν τον Μπελλίνι ως έναν από τους σημαντικότερους συνθέτες της εποχής, με σαφή προσωπική γλώσσα. Ακολούθησαν τα έργα Μπεατρίτσε ντι Τέντα (1833) και Οι πουριτανοί, που παρουσιάστηκαν με μεγάλη επιτυχία τον Ιανουάριο του 1835 στο Παρίσι. Λίγους μήνες αργότερα ο συνθέτης πέθανε από δυσεντερία, σε ηλικία μόλις 34 ετών.

ΠΡΕΜΙΕΡΕΣ
Η Νόρμα ανέβηκε για πρώτη φορά στη Σκάλα του Μιλάνου στις 26 Δεκεμβρίου 1831 με διανομή αστέρων. Το 1834 πρωτοπαρουσιάστηκε στο Θέατρο Σαν Τζάκομο –Αγίου Ιακώβου– της υπό αγγλική κατοχή Κέρκυρας, ενώ η πρώτη παράσταση στην Αθήνα πραγματοποιήθηκε το 1840. Το Γ΄ Ελληνικό Μελόδραμα περιέλαβε τη Νόρμα στο ρεπερτόριό του το 1905. Από την Εθνική Λυρική Σκηνή η όπερα δόθηκε για πρώτη φορά με τη Μαρία Κάλλας στις 24 Αυγούστου 1960 στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου. Την Ανταλτζίζα ερμήνευε η Κική Μορφονιού και τον Πολλιόνε ο Μίρτο Πίκκι. Διεύθυνε ο Τούλλιο Σεραφίν. Η σκηνοθεσία ήταν του Αλέξη Μινωτή, τα σκηνικά του Γιάννη Τσαρούχη και τα κοστούμια του Αντώνη Φωκά.

~ Σύνοψη του πρωτοτύπου ~
Α΄ ΠΡΑΞΗ
Σκηνή 1η
Γαλατία επί ρωμαϊκής κατοχής, περ. 50 π.Χ., νύχτα στο ιερό δάσος των δρυϊδών. Δρυΐδες υπό τον αρχηγό τους Οροβέζο συναντώνται στην ιερά δρυ του θεού τους Ιρμινσούλ. Αναμένουν την ανατολή της Σελήνης και την άφιξη της πρωθιέρειας Nόρμας, κόρης του Οροβέζο, με την ευχή να σημάνει τον πόλεμο κατά των Ρωμαίων. Εμφανίζεται ο Ρωμαίος ανθύπατος Πολλιόνε με τον έμπιστό του Φλάβιο. Ο έρωτας του πρώτου για τη Nόρμα ανήκει πια στο παρελθόν. Στην καρδιά του τη θέση της έχει πάρει η Ανταλτζίζα, νεαρή ιέρεια στον ναό του Ιρμινσούλ.

Αψηφώντας ένα δυσοίωνο όνειρό του, ο Πολλιόνε ελπίζει να την πάρει μαζί του στη Ρώμη, όπου θα την κάνει γυναίκα του. Φτάνει η Νόρμα, που ζητά από τον λαό της υπομονή. Εξηγεί πως μια επίθεση μπορεί να αποδώσει μονάχα αν πραγματοποιηθεί την κατάλληλη στιγμή. Επικαλείται την «αγνή θεά» Σελήνη, ωστόσο ενδόμυχα αναλογίζεται τον έρωτά της. Μόνη, η Ανταλτζίζα υποφέρει από τα έντονα αισθήματά της. Τη συναντά ο Πολλιόνε, που την πείθει να εγκαταλείψει τους σκληρούς θεούς του βορρά και να τον ακολουθήσει στην Ιταλία.

Σκηνή 2η
Κατοικία της Νόρμας. Κοντά στα δυο παιδιά της, μυστικό καρπό του ένοχου έρωτα με τον Πολλιόνε, η Nόρμα αγωνιά για το μέλλον, γνωρίζοντας την ανάκληση του ανθυπάτου στη Ρώμη. Πλησιάζει η Ανταλτζίζα, που εξομολογείται στην πρωθιέρεια τον δικό της παράνομο έρωτα. Μη γνωρίζοντας για ποιον μιλά και ενθυμούμενη τη δική της ιστορία, η Νόρμα συμμερίζεται τα αισθήματα της νεότερης γυναίκας και την περιβάλλει με στοργή. Μόλις όμως αποκαλύπτεται ότι αγαπούν τον ίδιον άνδρα, η Nόρμα απειλεί τον προδότη και η Ανταλτζίζα τον αποδιώχνει.

Β΄ ΠΡΑΞΗ
Σκηνή 1η
Παρατηρώντας τους γιους της, που κοιμούνται, η Νόρμα σκέφτεται πως είναι προτιμότερο να τους θανατώσει, παρά να επιτρέψει να συρθούν ως σκλάβοι στη Ρώμη. Τελικά το μητρικό φίλτρο υπερισχύει. Γνωρίζοντας όμως ότι θα τιμωρηθεί για τη σχέση της με τον Ρωμαίο ανθύπατο, εμπιστεύεται τα παιδιά της στην Ανταλτζίζα. Με τη σειρά της, εκείνη γεμίζει τη Νόρμα με αισιοδοξία όταν εξηγεί ότι είναι πρόθυμη όχι μόνο να απαρνηθεί τον Πολλιόνε, αλλά και να τον στρέψει πάλι στην αγκαλιά της πρωθιέρειας.

Σκηνή 2η
Ιερό δάσος των δρυϊδών. Οι Γαλάτες πολεμιστές αναμένουν με ανυπομονησία την αναχώρηση του Πολλιόνε. Ωστόσο, πληροφορούνται από τον Οροβέζο ότι ο νέος ανθύπατος θα είναι πολύ πιο άγριος. Γι’ αυτό, οφείλουν να φανούν υπομονετικοί.

Σκηνή 3η
Ναός του Ιρμινσούλ. Η Νόρμα μαθαίνει ότι η Ανταλτζίζα απέτυχε να μεταπείσει τον Πολλιόνε. Με ασυγκράτητη οργή, εξεγείρει τους Γαλάτες εναντίον του εχθρού. Απομένει μια ανθρωποθυσία προς τον θεό τους. Τότε εμφανίζεται ενώπιον όλων ένας αιχμάλωτος: Είναι ο Πολλιόνε, που συνελήφθη να έχει παραβιάσει τα διαμερίσματα των παρθένων. Η Nόρμα επιμένει να τον ανακρίνει μόνη. Ο Πολλιόνε αρνείται να εγκαταλείψει την Ανταλτζίζα και δηλώνει ότι δεν φοβάται τον θάνατο.

Η Νόρμα καλεί εκ νέου τους Γαλάτες και τους ζητά να ετοιμάσουν την πυρά για τη θυσία. Αντί όμως να υποδείξει ως ένοχη την Ανταλτζίζα, αποκαλύπτει το δικό της, ανώτερο έγκλημα και ετοιμάζεται να πεθάνει μαζί με τον Πολλιόνε. Η μεγαλοσύνη της αναζωπυρώνει τα αισθήματά του και οι ειλικρινείς, συγκινητικές παρακλήσεις της πείθουν τον Οροβέζο να ξεπεράσει την ντροπή που νιώθει, ώστε να αναλάβει τη φροντίδα των παιδιών της. Η Νόρμα και ο Πολλιόνε οδηγούνται στην πυρά.

Συντελεστές
Μουσική διεύθυνση: Γιώργος Μπαλατσινός
Σκηνοθεσία – Σκηνικά: Κάρλους Παντρίσσα / Λα Φούρα ντελς Μπάους
Κοστούμια: Αϊτσίμπερ Σανς / Λα Φούρα ντελς Μπάους
Φωτισμοί: Ελευθερία Ντεκώ
Σχεδιασμός βιντεοπροβολών: Μαρκ Μολίνος, Αλμπέρτο ντε Γκόμπι / Λα Φούρα ντελς Μπάους
Διεύθυνση χορωδίας: Αγαθάγγελος Γεωργακάτος
Συνεργάτης σκηνογράφου: Ταμάρα Γιοκσίμοβιτς / Λα Φούρα ντελς Μπάους
Σχεδιασμός δέντρου & γερανού: Ιγνάθιο Ινφιέστα / Λα Φούρα ντελς Μπάους
Φωτισμός κοστουμιών: Ιμανόλ Γκόμεθ / Λα Φούρα ντελς Μπάους

Διανομή

Πολλιόνε: Άρνολντ Ρουτκόφσκι
Οροβέζο: Ρέυμοντ Ατσέτο (5, 9/6) – Τάσος Αποστόλου (7, 11/6)
Νόρμα: Κάρμεν Τζανναττάζιο (5, 9, 11/6) – Μάρτζορι Όουενς (7/6)
Ανταλτζίζα: Τσέλια Κοστέα (5, 9, 11/6) – Έλενα Κασσιάν (7/6)
Κλοτίλντε: Βιολέττα Λούστα
Φλάβιο: Γιάννης Καλύβας

Με την Ορχήστρα και τη Χορωδία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής

5, 7, 9, 11/6

 

Ηρώδειο, Πεζόδρομος Δ. Αρεοπαγίτου, Αθήνα

Eισιτήρια:
25, 45, 55, 60, 85, 100 ευρώ | Φοιτητικό, παιδικό: 15 ευρώ

Προπώληση:
ticketmaster.gr, greekfestival.gr, Ταμεία ΕΛΣ στο Νιάρχος, 2130 885700, Εκδοτήρια Ελληνικού Φεστιβάλ (Πανεπιστημίου 39, Στοά Πεσμαζόγλου), Ταμεία Ηρωδείου, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε., Ομαδικές κρατήσεις στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Πληροφορίες / Κρατήσεις:
nationalopera.gr | greekfestival.gr

Θέατρο

Μια συμπαραγωγή του Εθνικού Θεάτρου και του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου με μια εμβληματική τραγωδία του Ευριπίδη για τον πόλεμο, τους νεκρούς του, την υπαρξιακή αγωνία, την αξιοπρέπεια, την πίστη και τη γυναικεία αντοχή.

Οι Ικέτιδες του Ευριπίδη είναι ένα έργο-εγκώμιο των Αθηνών, του δημοκρατικού πολιτεύματος και των χρηστών ηγετών και πολιτών, βαθιά ανθρώπινο και οξυδερκές μέσα στους αιώνες.

53 χρόνια μετά το μοναδικό της ανέβασμα από το Εθνικό Θέατρο (1966) σε σκηνοθεσία του Τάκη Μουζενίδη και 39 χρόνια από την πρώτη παράσταση του ΘΟΚ στην Επίδαυρο (1980) σε σκηνοθεσία Νίκου Χαραλάμπους, η τραγωδία σκηνοθετείται από τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου Στάθη Λιβαθινό, σε ένα εγχείρημα που στηρίζεται στη συνεργασία των καλλιτεχνών από την Ελλάδα και την Κύπρο.

Για την παράσταση ανατέθηκε η μετάφραση στον ποιητή Γιώργο Κοροπούλη, ενώ τα σκηνικά και τα κοστούμια σχεδίασε ο διεθνώς διακεκριμένος Κύπριος σκηνογράφος Γιώργος Σουγλίδης. Τη μουσική σύνθεση ανέλαβε ο Αγγελος Τριανταφύλλου, τους φωτισμούς ο Αλέκος Αναστασίου, τη χορογραφία ο Φώτης Νικολάου και τη μουσική διδασκαλία η Μελίνα Παιονίδου.

Οι μητέρες των Αργείων στρατηγών που έχασαν τη ζωή τους στη Θήβα πολεμώντας στο πλάι του Πολυνείκη προσπέφτουν Ικέτιδες στον βωμό της Δήμητρας στην Ελευσίνα. Μαζί τους ο βασιλιάς του Άργους Άδραστος ο οποίος ήταν και αρχηγός της επίμαχης εκστρατείας. Ζητούν τη βοήθεια του βασιλιά της Αθήνας Θησέα γιατί οι Θηβαίοι κρατούν τους νεκρούς και δεν επιτρέπουν την ταφή τους παραβιάζοντας το έθος των Ελλήνων.

Ο Θησέας ανταποκρινόμενος στο δίκαιο αίτημα ετοιμάζεται να στείλει μήνυμα στον βασιλιά της Θήβας Κρέοντα όμως τον προλαβαίνει η άφιξη Θηβαίου Κήρυκα που φέρνει το δικό του μήνυμα στον Αθηναίο βασιλιά: Του ζητά να διώξει τον Άδραστο και τις μητέρες διαφορετικά θα τους επιτεθούν.

Ο Θησέας οδηγεί τον στρατό της Αθήνας ενάντια στους Θηβαίους και φέρνει στην Ελευσίνα τους νεκρούς στρατηγούς όπου και τους καίουν προσφέροντάς τους τις πρέπουσες τιμές. Η Ευάδνη σε ένα παραλήρημα ορμά στη φωτιά και καίγεται μαζί με τον άνδρα της Καπανέα. Μητέρες και παιδιά παίρνουν τον δρόμο της επιστροφής με τις στάχτες των αγαπημένων τους.

Η τραγωδία γραμμένη το 422 π.Χ. φέρει τον απόηχο της μάχης στο Δήλιο το 424 π.Χ., δύο χρόνια πριν, όταν οι Θηβαίοι -σύμμαχοι της Σπάρτης- νίκησαν τους Αθηναίους και δεν τους άφηναν για μέρες να πάρουν και να θάψουν τους νεκρούς τους.

Ταυτότητα παράστασης

Μετάφραση: Γιώργος Κοροπούλης
Σκηνοθεσία: Στάθης Λιβαθινός
Σκηνικά - Κοστούμια: Γιώργος Σουγλίδης
Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου
Μουσική: Άγγελος Τριανταφύλλου
Χορογραφία: Φώτης Νικολάου
Μουσική διδασκαλία: Μελίνα Παιονίδου
Βοηθός σκηνοθέτης: Βασίλης Ανδρέου

Βοηθός σκηνοθέτη: Μαρίνα Μυρτάλη
Βοηθός σκηνογράφου - ενδυματολόγου: Μαρία Καλαμαρά
Δραματολόγος: Ειρήνη Μουντράκη

Διανομή
Μητέρες Αργείων στρατηγών
Άννα Γιαγκιώζη
Άνδρη Θεοδότου
Κόρα Καρβούνη
Τζίνη Παπαδοπούλου
Αγλαΐα Παππά
Μαρία Σαββίδου
Κωνσταντίνα Τάκαλου
Τάνια Τρύπη
Νιόβη Χαραλάμπους

Αίθρα: Κάτια Δανδουλάκη

Θησέας: Άκης Σακελλαρίου

Άδραστος: Χρήστος Σουγάρης

Κήρυκας: Χάρης Χαραλάμπους

Άγγελος: Ανδρέας Τσέλεπος

Ευάδνη: Κατερίνα Λούρα

Ίφις: Θοδωρής Κατσαφάδος

Αναλυτικά η περιοδεία:

11-14 Ιουλίου, Λευκωσία, Αμφιθέατρο Μακαρίου Γ΄
17-18 Ιουλίου, Λεμεσός, Αρχαίο Θέατρο Κουρίου
20 Ιουλίου, Λάρνακα, Παττίχειο Δημοτικό Αμφιθέατρο
30 Αυγούστου, Θεσσαλονίκη, Θέατρο Δάσους
2 Σεπτεμβρίου, Βεάκειο Δημοτικό Θέατρο
11 Σεπτεμβρίου, Κορωπί, Θέατρο Δεξαμενής
15 Σεπτεμβρίου, Ελευσίνα, Παλαιό Ελαιουργείο

Φωτογράφος παράστασης: Ελίνα Γιουνανλή

Προπώληση εισιτηρίων: Πανεπιστημίου 39 (εντός στοάς Πεσμαζόγλου), 210 8938112, greekfestival.gr και στα Public. 

n-t.gr

Θέατρο

Η μαγεία της μπαρόκ όπερας στο Ηρώδειο
Από Γιώργο Χαρωνίτη 

Μια νέα εντυπωσιακή παραγωγή της όπερας «Alcina» του Χέντελ από τον Γιώργο Πέτρου και την Καμεράτα στο Ηρώδειο 6 και 7 Ιουλίου. Στους ρόλους της μάγισσας Αλτσίνα και του εραστή της Ρουτζέρο δύο Ελληνίδες διεθνούς φήμης, η σοπράνο Μυρτώ Παπαθανασίου και η μέτζο-σοπράνο Μαίρη Ελλεν Νέζη που έχουν ερμηνεύσει τους ρόλους σε μεγάλες σκηνές του εξωτερικού όπως Όπερα Παρισιού, Όπερα της Βιέννης, Όπερα Δρέσδης.


Η Καμεράτα ξανά στο Φεστιβάλ Αθηνών με το είδος που την κάνει να ξεχωρίζει διεθνώς: την όπερα του 18ου αιώνα και συγκεκριμένα την «Alcina» του Γκέοργκ Φρίντριχ Χέντελ. Με τον διάσημο μαέστρο Γιώργο Πέτρου να σκηνοθετεί και να διευθύνει – καθώς θεωρείται κορυφαίος στην ερμηνεία του Χέντελ με το να έχει ηχογραφήσει αρκετές όπερες του Γερμανού (και μετέπειτα Βρετανού) μουσουργού και με ερμηνείες που θεωρούνται σημεία αναφοράς. [Προσφάτως μάλιστα έχει αναλάβει τη θέση του καλλιτεχνικου διευθυντή του διεθνούς φεστιβάλ Händel στο Göttingen, ενός από τα παλιότερα φεστιβάλ όπερας του κόσμου].


Η υπόθεση της όπερας είναι κάπως «ομηρική» καθώς η μάγισσα Alcina μεταμορφώνει όσους άντρες ναυαγήσουν στο νησί της σε ζώα, αφού πρώτα τους κάνει εραστές της. Η μάγισσα όμως ανακαλύπτει την πραγματική ουσία του έρωτα όταν βρίσκεται μπροστά της ο ιππότης Ruggiero. Λογαριάζει όμως χωρίς την αγαπημένη του Ruggiero, την Bradamante…


Η παραγωγή της «Alcina» είναι εντυπωσιακή και το καστ της είναι λαμπερό και διεθνούς επιπέδου. Στους ρόλους της μάγισσας Αλτσίνα και του εραστή της Ρουτζέρο δύο Ελληνίδες διεθνούς φήμης, η σοπράνο Μυρτώ Παπαθανασίου και η μέτζο-σοπράνο Μαίρη Ελλεν Νέζη που έχουν ερμηνεύσει τους ρόλους σε μεγάλες σκηνές του εξωτερικού όπως Όπερα Παρισιού, Όπερα της Βιέννης, Όπερα Δρέσδης. Στο ρόλο της Morgana είναι η σοπράνο Μυρσίνη Μαργαρίτη και στον απαιτητικό ρόλο της Bradamante η Βελγίδα Angelique Noldus. Τη διανομή συμπληρώνουν οι Θεοδώρα Μπάκα, Πέτρος Μαγουλάς και Γιάννης Καλύβας. Τα σκηνικά και τα κοστούμια είναι της Γιωργίνας Γερμανού και οι φωτισμοί της Στέλλας Κάλτσου.

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΖΩΝΗ: 50€ κανονικό
ΖΩΝΗ Α: 40€ κανονικό
ΖΩΝΗ Β: 30€ κανονικό
ΖΩΝΗ Γ: 20€ κανονικό
ΑΝΩ ΔΙΑΖΩΜΑ - θέσεις ΧΩΡΙΣ ΑΡΙΘΜΗΣΗ: 15€ κανονικό | 10€ φοιτητικό Aνέργων από 10€ (διαθέσιμα μόνο από τα εκδοτήρια ΕΦ - Πανεπιστημίου 39, Στοά Πεσμαζόγλου)
ΑμεΑ: 10€ κρατήσεις στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. | Ομαδικές κρατήσεις στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
ΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗΣ - www.ticketmaster.gr - Τηλεφωνικό Κέντρο: 210 89 38112 (Δευτ – Κυρ: 9.00 – 21.00) - Εκδοτήρια Ελληνικού Φεστιβάλ (Πανεπιστημίου 39, Στοά Πεσμαζόγλου από τα μέσα Μαΐου 2019)

Θέατρο

Θέατρο H Ιόλη Ανδρεάδη μιλά για την μυστηριώδη οικογένεια Ροδοκανάκη που έγινε αφορμή για τη νέα της παράσταση Η αθέατη πλευρά της καλλιτεχνικής Αθήνας του 1910 ζωντανεύει στο αστυνομικό θρίλερ “Στη μνήμη ενός μικρού παιδιού” που παρουσιάζεται στο Άσυλο Ανιάτων.
ΓΕΩΡΓΙΑ ΠΑΠΑΣΤΑΜΟΥ

Η αυτοκτονία του έφιππου ποιητή Περικλή Γιαννόπουλου στη θάλασσα του Σκαραμαγκά για τα μάτια της μποέμισσας ζωγράφου Σοφίας Λασκαρίδου και η σχέση της αυτοχειρίας του με τον συγγραφέα Πλάτωνα Ροδοκανάκη και την μυστηριώδη οικογένειά του γίνεται αφορμή για την νέα, site-specific παράσταση της Ιόλης Ανδρεάδη που βασίζεται σε δεκαετή έρευνα σε ιστορικά αρχεία και δημοσιεύματα της εποχής.

Αποσιωπημένες ιστορίες αποκαλύπτουν μια άγνωστη πλευρά της καλλιτεχνικής Αθήνας του 1910 και σκιαγραφούν το πορτρέτο μιας οικογένειας με μέλη που αποδεικνύονται το ένα πιο παράξενο και ενδιαφέρον από το άλλο. —

Πώς θα περιέγραφες με λίγα λόγια την παράσταση;
Πρόκειται για μια αστυνομική ιστορία φαντασίας που εκτυλίσσεται στο παρόν, βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα που συνέβησαν πριν από έναν αιώνα, τα οποία χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια του έργου με τρόπο συνειρμικό. Ο τόπος διεξαγωγής της παράστασης, μάλιστα, είναι ιδιαιτέρως φορτισμένος γιατί αποτελεί την τελευταία κατοικία του κεντρικού ήρωα του έργου.
—Πότε και πώς προέκυψε το ενδιαφέρον σου γι' αυτή την ιστορία;
Το καλοκαίρι του 2010 ο Άρης Ασπρούλης μου περιέγραψε την έρευνα που είχε ξεκινήσει προ διετίας για την οικογένεια Ροδοκανάκη. Γοητεύτηκα απίστευτα, με όλες αυτές τις μοναδικές, αποσιωπημένες ιστορίες. Εκείνος συνέχισε τη μελέτη του, ώσπου το 2017 αποφασίσαμε να φτιάξουμε ένα θεατρικό κείμενο πάνω σε αυτό το υλικό.
—Ποιο ήταν το βασικό στοιχείο που σε τράβηξε σε αυτήν;
Το πέπλο μυστηρίου που καλύπτει τη ζωή κάθε Ροδοκανάκη, αλλά και του τρόπου που συνδέονται όλοι οι Ροδοκανάκηδες μαζί. Mια αστυνομική ιστορία φαντασίας που εκτυλίσσεται στο παρόν, βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα που συνέβησαν πριν από έναν αιώνα.
—Πόσο εύκολη ήταν η σχετική έρευνα και τι περιλάμβανε;
Η έρευνα ήταν επίπονη λόγω της έκτασής της, αλλά πολύ ευχάριστη. Στην αρχή το ενδιαφέρον επικεντρώθηκε στο διήγημα του Πλάτωνα Ροδοκανάκη «Το βυσσινί τριαντάφυλλο» και στους συμβολισμούς του. Ύστερα, η έρευνα εξαπλώθηκε στα υπόλοιπα κείμενα του συγγραφέα και αργότερα στην ιστορία της οικογένειας και του ονόματός του. Τα ευρήματα που προέκυψαν μέσα σε μία δεκαετία προέρχονται από βιβλιοθήκες, αρχεία, δημοπρασίες παλιών αντικειμένων και σπάνιων βιβλίων, πρόθυμους φίλους ή αγνώστους και κυρίως από τα παλαιοβιβλιοπωλεία των Εξαρχείων, όχι από το Διαδίκτυο.
—Ποια ήταν η οικογένεια Ροδοκανάκη;
Πρόκειται για μια οικογένεια ευγενών της Χίου με καταγωγή από το Βυζάντιο. Περιλαμβάνει εμπόρους, τραπεζίτες, ευεργέτες, αναρχικούς, ολυμπιονίκες, ποιητές και επιστήμονες. Η δράση τους είναι γνωστή σε ξακουστά λιμάνια του κόσμου: Αλεξάνδρεια, Σμύρνη, Οδησσός, Κωνσταντινούπολη, Ακαπούλκο, Λιβόρνο, Λίβερπουλ, Μασσαλία.

 

Ο πρώτος καταγεγραμμένος γνωστός Ροδοκανάκης εντοπίζεται τον 17ο αιώνα. Είναι ο Κωνσταντίνος Ροδοκανάκης, ποιητής και αλχημιστής, προσωπικός γιατρός του βασιλιά Καρόλου Β' της Αγγλίας, ο οποίος έδρασε στο Σόχο του Λονδίνου και έμεινε γνωστός για τη συμβολή του στην καταπολέμηση της πανώλης με το μυστικό σκεύασμα που παρήγαγε ονόματι «Alexicacus Spiritus Mundi» (το αλεξίκακο πνεύμα του κόσμου) αλλά χάρη στην Greek St που υπάρχει μέχρι σήμερα.
Ο τελευταίος γνωστός Ροδοκανάκης ήταν ο πρόεδρος της γνωστής πετρελαϊκής «Total», ο οποίος έχασε τη ζωή του το 2014 κατά την απογείωση του εταιρικού του τζετ από τη Μόσχα με προορισμό το Παρίσι. Στην παράσταση παίζουν: Ρούλα Πατεράκη, Δέσποινα Σαραφείδου (Βραβείο Ερμηνείας Κάρολος Κουν 2018), Κώστας Νικούλι.

—Είναι ο Κωνσταντίνος Ροδοκανάκης η πιο μυστηριώδης περσόνα του έργου;
Νομίζω πως ναι. Αν και προσωπικά έχω αδυναμία στον Δημήτριο Ροδοκανάκη, τον πρίγκιπα από το Μάντσεστερ και τη Σύρο, ο οποίος έγραψε σειρά τόμων για την γενεαλογικό δέντρο των Ροδοκανάκηδων, ωστόσο ο ίδιος κατηγορήθηκε για πλαστούς τίτλους καταγωγής.
—Η παράσταση πραγματοποιείται στο Άσυλο Ανιάτων. Μίλησε μου γι' αυτή την επιλογή. Το κτίριο που στεγάζει το Άσυλο Ανιάτων ως και το 1901 αποτελούσε την τελευταία αθηναϊκή κατοικία των Ροδοκανάκηδων. Βρίσκεται στο σημείο ακριβώς όπου έστησε το αντίσκηνό του ο Κιουταχής κατά την πολιορκία της Ακρόπολης και εκεί όπου, λίγα χρόνια μετά, έχτισε την έπαυλή του ο αρχηγός του βρετανικού στόλου της Μεσογείου, ναύαρχος σερ Μάλκολμ, γοητευμένος από το κλίμα της Αθήνας και το εξωτικό και έρημο χωριό που λεγόταν Πατήσια.
Το οίκημα αποτελεί έργο των Κλεάνθη και Σάουμπερτ και πριν περάσει στους Ροδοκανάκηδες είχε κατοικηθεί από τον Σπυρίδωνα Τρικούπη και τη δούκισσα της Πλακεντίας. Για ένα διάστημα στέγαζε ακόμα και τη Γαλλική Πρεσβεία.
Στην πρόσοψη ενός από τα κτίριά του υπάρχει μέχρι σήμερα μια μαρμάρινη σκαλιστή επιγραφή, χωρίς ημερομηνία ή όνομα,

«Στη μνήμη ενός μικρού παιδιού». Αυτή έδωσε και τον τίτλο στο έργο μας.
Γιατί ήταν το πρώτο πράγμα που είδαμε φτάνοντας εκεί.
Info: Έως 31/5, Άσυλο Ανιάτων, Αγίας Ζώνης 39, Κυψέλη, Δευτ., Τετ.-Παρ. 20:30, Σάβ. 18:30 & 20:30, εισ.: 10-13 ευρώ Πηγή: www.lifo.gr

Θέατρο

Η Μπέττυ Αρβανίτη στο Εθνικό -Σε έργο του γιου της, Αλέξη Σταμάτη [εικόνες]
«Μελίσσια» του Αλέξη Σταμάτη
Κατερίνα Πουλοπούλου

Το Εθνικό Θέατρο παρουσιάζει το έργο του Αλέξη Σταμάτη «Μελίσσια» με πρωταγωνίστρια τη μητέρα του, Μπέττυ Αρβανίτη.

Το Εθνικό Θέατρο ολοκληρώνει το εξαιρετικά επιτυχημένο πρόγραμμα της Σκηνής «Νίκος Κούρκουλος», με το ανέβασμα του έργου του Αλέξη Σταμάτη «Μελίσσια», το οποίο θα παρουσιαστεί σε σκηνοθεσία Γιώργου Παλούμπη, από τις 10 Μαΐου.

Ο βραβευμένος πεζογράφος, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας Αλέξης Σταμάτης, παραδίδει μια ανάγλυφη ακτινογραφία των προβληματικών οικογενειακών σχέσεων που προκαλεί η παρουσία μιας μητέρας πρωταρχικής φιγούρας-μιας βασίλισσας μέλισσας.
Σε ένα αστικό σπίτι, κάπου στα Μελίσσια

Σ’ ένα αστικό σπίτι κάπου στα βόρεια προάστια της Αθήνας, στα Μελίσσια, η ιδιοκτήτρια υποδέχεται τους πιο κοντινούς της ανθρώπους: την κόρη της με τον σύζυγό της, τον γιο της και μια νεαρή κοπέλα, που όταν αποκαλύπτει την ταυτότητά της αλλάζει τα δεδομένα της οικογενειακής συνεύρεσης.
Ηθοποιοί
«Μελίσσια» του Αλέξη Σταμάτη από 10 Μαΐου στη Σκηνή Νίκος Κούρκουλος του Εθνικού

Η συγγραφική ιδιότητα της κατάκοιτης ιδιοκτήτριας, της Αγάπης, δημιουργεί την αίσθηση πως, ό,τι διαδραματίζεται μεταξύ τους, είναι επινοημένες ιστορίες που βγαίνουν από τα χειρόγραφα των βιβλίων της.

Μια ιστορία που μας κλείνει το μάτι σαν γνώριμή μας από καιρό. Ίσως διότι την έχουμε ζήσει. Μάλλον επειδή έχουμε ακούσει γι’ αυτή. Ενδεχομένως γιατί φανταζόμαστε ότι πράγματι μπορεί να ισχύει. Σίγουρα γιατί τα Μελίσσια βρίσκονται… κοντά μας.

Η ιστορία εκτυλίσσεται μέσα σε τέσσερις τοίχους, χωρίς τίποτε να εμποδίζει τον συγγραφέα να στήσει κόσμους εντός κι εκτός τους.

Ένα κείμενο αμιγώς θεατρικό, το οποίο γνωρίσαμε με επιτυχία σε μορφή αναλογίου το 2012 στις Αναγνώσεις του Εθνικού Θεάτρου, αλλά και ως μυθιστόρημα με την ίδια πάντα θεατρική ένταση.


Ηθοποιοί καπνοί
Παίζουν: Μπέτυ Αρβανίτη, Νίκος Αρβανίτης, Κώστας Βασαρδάνης, Μαρία Κεχαγιόγλου, Νεφέλη Κουρή, Νίκος Χατζόπουλος

«Μελίσσια» του Αλέξη Σταμάτη από 10 Μαΐου στη Σκηνή Νίκος Κούρκουλος

Σκηνοθεσία: Γιώργος Παλούμπης
Σκηνικά-Κοστούμια: Νατάσσα Παπαστεργίου
Μουσική: Νίκος Κυπουργός
Φωτισμοί: Βασίλης Κλωτσοτήρας
Βοηθός σκηνοθέτη: Παναγιώτα Παπαδημητρίου

 

ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ-ΣΚΗΝΗ «ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΡΚΟΥΛΟΣ», Αγίου Κωνσταντίνου 22-24 , τηλ. 210.5288170-171

Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 21:00, Κυριακή 18:00
Πηγή: iefimerida.gr

Θέατρο

Είδα Τα «170 Τετραγωνικά», Σε Σκηνοθεσία Γιώργου Παλούμπη Κύριο

Από τη Γιώτα Δημητριάδη

«Τοῦτο τὸ σπίτι στοίχειωσε, μὲ διώχνει –
θέλω νὰ πῶ ἔχει παλιώσει πολύ, τὰ καρφιὰ ξεκολλᾶνε,
τὰ κάδρα ρίχνονται σὰ νὰ βουτᾶνε στὸ κενό,
οἱ σουβάδες πέφτουν ἀθόρυβα
ὅπως πέφτει τὸ καπέλλο τοῦ πεθαμένου
ἀπ’ τὴν κρεμάστρα στὸ σκοτεινὸ διάδρομο
ὅπως πέφτει τὸ μάλλινο τριμμένο γάντι τῆς σιωπῆς ἀπ’ τὰ γόνατά της
ἢ ὅπως πέφτει μιὰ λουρίδα φεγγάρι στὴν παλιά, ξεκοιλιασμένη πολυθρόνα.
 


Τοῦτο τὸ σπίτι δὲ μὲ σηκώνει πιά.
Δὲν ἀντέχω νὰ τὸ σηκώνω στὴ ράχη μου»

Οι παραπάνω στίχοι από το ποίημα του Γιάννη Ρίτσου «Τούτο το σπίτι» ήρθαν, κατευθείαν, στο μυαλό μου παρακολουθώντας το έργο «170 τετραγωνικά» του Γιωργή Τσουρή, το οποίο σκηνοθετεί ο Γιώργος Παλούμπης στην πάνω σκηνή του θεάτρου Από Μηχανής.

Ένα κείμενο κρίνεται για το αν και κατά πόσον είναι «σημαντικό», από την πορεία του στον χρόνο, αν όμως μπορούσα να εκφράσω μια προσωπική γνώμη, θα έλεγα ότι ένα «καλό» έργο, πέρα από την αντοχή του, οφείλει να σε ταρακουνά, να δημιουργεί συνδέσεις στο μυαλό σου και να γεννά οικεία βιώματα, όπως προτάσσει και η αριστοτελική κάθαρση «περαίνουσα τὴν τῶν τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν».

Τολμώ, λοιπόν, να πω ότι ο θεατρικός λόγος του Γιωργή Τσουρή είναι αυτή τη στιγμή, ίσως, το πιο αντιπροσωπευτικό δείγμα της ελληνικής κοινωνίας, εν έτη 2019 κι όχι μόνο για την επαρχία, αλλά και για ολόκληρη τη χώρα. Αν κάποιος μελετητής θελήσει να δει τι πέρασε η Ελλάδα, τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, θα μπορεί άνετα να ανατρέξει σ’ αυτό.
Μετά την επιτυχία του «Χαρτοπέλεμου», κείμενο του αδικοχαμένου Βαγγέλη Ρωμνιού, όπου ο Τσουρής ήταν υπεύθυνος για τη δραματουργία και την επεξεργασία του κειμένου.

Παρακολουθούμε άλλο ένα οικογενειακό δράμα, στιγματισμένο από τις πληγές που γεννά η οικονομική κρίση, με βαθιά ψυχανάλυση της μέσης ελληνικής οικογένειας, δυνατές ανατροπές και μπόλικο μαύρο χιούμορ, ένα έργο που ισορροπεί μοναδικά ανάμεσα το δράμα και την κωμωδία.

Ο αναγνώστης-θεατής εύκολα μπορεί να βρει γεγονότα, που στοιχειοθετούν τον μικρόκοσμο του έργου του συγγραφέα, αλλά και της ομάδας MA NON TROPPO, γιατί στη συγκεκριμένη περίπτωση τη δραματουργική επεξεργασία υπογράφουν μεταξύ άλλων δύο ηθοποιοί της παράστασης (Βάλια Παπακωνσταντίνου και Αντώνης Τσιοτσιόπουλος), αλλά κι ο σκηνοθέτης Γιώργος Παλούμπης. Επομένως, το μόνο σίγουρο είναι ότι μιλάμε για μια δουλειά συνόλου, η οποία έχει δείξει ότι ξέρει να κερδίζει.

Το έργο

Η υπόθεση φαινομενικά απλή: δύο αδερφές βρίσκονται, μετά από χρόνια, να συγκατοικούν στο πατρικό τους στη Θήβα. Η οικογένεια έχει διαλυθεί, αλκοόλ, εξωσυζυγικές σχέσεις των γονέων, ενδοοικογενειακή βία έχει οδηγήσει τα δύο κορίτσια να αποστρέφονται τους γονείς, αλλά κι η μια την άλλη, αφού είχαν πάρει αντίπαλα στρατόπεδα, η Λιλή (Αμαλία Αρσένη) μένει με τον πατέρα στα 170 τ.μ μέχρι το τέλος της ζωή του, η μεγαλύτερη, η Αλεξάνδρα (Βάλια Παπακωνσταντίνου) ζει μόνη στην Αθήνα, μέχρι που αναγκάζεται να επιστρέψει. Μαζί τους στο σπίτι και ο Άγγελος, σύντροφός της Λιλής, από τον οποίο είναι έγκυος. Και ενώ οι τρεις τους παλεύουν να βρουν μια ισορροπία, μια επίσκεψη θα τα αλλάξει όλα, για πάντα.

Η παράσταση

Ο Γιώργος Παλούμπης αποδεικνύει για μια ακόμα φορά ότι είναι ένας από τους καλύτερους σκηνοθέτες της γενιά του. Ως μετρ του ρεαλιστικού θεάτρου, καταφέρνει να καθοδηγεί εξαιρετικά τους ηθοποιούς του, αναδεικνύοντας μοναδικά τις σκηνικές σχέσεις των ηρώων, δουλεύοντας ουσιαστικά το χαώδες κενό του «τότε» με το «τώρα».
Εστιάζοντας στην ουσία του κειμένου αναδεικνύει με ακρίβεια τον μικρόκοσμο και των πέντε ηρώων, χτίζοντας παράλληλα μια παράσταση με ζηλευτό σασπένς και ανατροπές.

Οι τρεις σκηνές του έργου, ευτύχισαν σε εύρυθμες λιεζόν (συνδέσεις) με ένα εντυπωσιακό εικαστικά, αλλά και συγκινητικό βίντεο, που προοικονομεί το μέλλον, αλλά κλείνει και το μάτι στο παρελθόν της ιστορίας.
Μια μικρή επιφύλαξη διατηρώ μόνο για τη διάρκεια της πρώτης σκηνής, η οποία μοιάζει κάπως φλύαρη και, μάλλον, είναι θέμα χρόνου να «δέσει».
Υποκριτικά κι οι πέντε ηθοποιοί ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις της σκηνοθεσίας, δουλεύοντας, πάνω απ’ όλα, ομαδικά.
tsouris texnes plus

Ξεχωρίζει ο Γιωργής Τσουρής, μ’ έναν αβανταδόρικο ρόλο, ο οποίος (εδώ κυριολεκτικά) γράφτηκε για εκείνον! Χαρίζει στο κοινό απλόχερα το γέλιο αλλά και τη συγκίνηση. Η σκηνή με τη χορογραφία του Μάικλ Τζάκσον είναι μια από τις πιο χιουμοριστικές της φετινής σεζόν, σκηνή για βραβείο.

Η Βάλια Παπακωνσταντίνου, αν και φλερτάρει με την υπερβολή σε κάποια σημεία, καταφέρνει, τελικά, να συγκινήσει τον θεατή και να δώσει υπόσταση στον χαρακτήρα της.

Ανεπίληπτη η ερμηνεία της Αμαλίας Αρσένη, έχει όλο τον αυθορμητισμό, την αφέλεια αλλά και την απελπισία της ηρωίδας. Ηθοποιός με άστρο κι εντυπωσιακή σκηνική λάμψη, θα μας απασχολήσει ευχάριστα στο μέλλον.

Υποτονικός σε κάποιες αντιδράσεις του ο Αντώνης Τσιτσοπουλος, μοιάζει να μην χτίζει την κορύφωση του ρόλου του, μ’ αποτέλεσμα όταν έρθει η ρωγμή να μην γίνεται ουσιαστικά πιστευτός.
Η Άννα Πατητή είναι απολαυστική στην πρώτη σκηνή κι εξαιρετικά αληθινή στη δεύτερη εμφάνισή της, λίγο πριν το φινάλε.
Ρεαλιστικό το σκηνικό των Κωνσταντίνα Μαρδίκη κι Έλλης Παπαδάκη, με έξυπνη λύση στην προβολή των βίντεο πάνω στα παραθυράκια του σαλονιού. Γεγονός που αναδείχθηκε επιτυχώς και χάριν στους φωτισμούς της Σεμίνας Παπαλεξανδροπούλου.
Μέσα στο πνεύμα των χαρακτήρων και τα κουστούμια της Βασιλικής Σύρμα.
Εν ολίγοις, πρόκειται για ένα έργο, όπου οι δυνάμεις του τραγικού παραμονεύουν και προσπαθούν να κρυφτούν μέσα σε ένα κλίμα μικροαστικής αντίληψης, το οποίο μας μοιάζει τόσο οικείο και γι’ αυτό αναγνωρίσιμο. Αν αγαπάτε το ρεαλιστικό θέατρο κι είστε έτοιμοι να δείτε τον εαυτό σας στον καθρέφτη, σπεύσατε!
Μια από τις καλύτερες παραστάσεις της σεζόν, και για να το γράψω και ελληνιστί «must see»

Παράσταση "170 τετραγωνικά" (MOONWALK), από 3 Μαΐου κάθε Παρασκευή & Σάββατο στις 21.00 και Κυριακή στις 18.00.
👉Κλείσε το εισιτήριό σου εδώ: https://goo.gl/6Zf9vj
☎️Για κρατήσεις: 210 5232097

Θέατρο


Τίποτα δεν εγγυάται ότι κάποιος που είναι ικανός να κυβερνήσει, είναι επίσης ικανός να ανεβεί στην εξουσία. Όπως τίποτα δεν εγγυάται ότι η Ενωμένη Ευρώπη μπορεί να μείνει ενωμένη για πάντα, ιδιαίτερα όταν πολλοί ηγέτες τάσσονται υπέρ των πολλών ταχυτήτων. Όλα αυτά και πολλά ακόμα απασχολούν τον Γάλλο φιλόσοφο Μπερνάρ Ανρί-Λεβί και οι απόψεις του έχουν καταγραφεί στις σελίδες σαράντα βιβλίων αλλά και, στο έργο τίτλο «Looking for Europe». Με τον συγκεκριμένο μονόλογο ταξιδεύει στις θεατρικές σκηνές της Ευρώπης και αυτόν θα παρουσιάσει στο Παλλάς την προσεχή Δευτέρα (1/4).

Ουσιαστικά πρόκειται για μια ιδεολογική τοποθέτηση γραμμένη με αφορμή όσα θέματα ταλανίζουν την Ευρώπη και έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον το γεγονός ότι κάθε παράσταση-ομιλία προσαρμόζεται στα δεδομένα της χώρα και της πρωτεύουσας στην οποία παίζεται.

Συγκεκριμένα για την Ελλάδα έχει δηλώσει πως ως χώρα έχει δείξει τεράστια δύναμη στη διάρκεια της οικονομικής κρίσης και πως η Ευρώπη έχει πολιτικό χρέος έναντι της ένα χρέος «ιστορικό» και «μνημειώδες», καθώς «χωρίς αυτή δεν θα υπήρχε».

Κεντρικό πρόσωπο στο έργο είναι ένα φιλόσοφος κλεισμένος σε ένα δωμάτιο στο Σεράγεβο, 90 λεπτά πριν βγάλει ομιλία-ωδή για την Ευρώπη κόντρα στα φαντάσματα που ίπτανται από πάνω της. Η αναζωπύρωση του εθνικισμού, του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και του αντισημιτισμού, τα «κίτρινα γιλέκα», η άνοδος του λαϊκισμού, είναι τα ερείσματα αυτής της παράστασης, με στόχο να λειτουργήσει ως έκκληση συσπείρωσης στην Ευρώπη, λίγο πριν τις κρίσιμες Ευρωεκλογές.

Μπορεί να έχει αμφισβητηθεί από αρκετούς και να έχει αποθεωθεί από άλλους ο πολυτάλαντος φιλόσοφος, συγγραφέας, ντοκιμαντερίστας και ομιλητής στην τηλεόραση, Μπερνάρ Ανρί-Λεβί, αλλά δεν σταμάτησε ποτέ να καταθέτει στην παράσταση το απόσταγμα προσωπικών εμπειριών.

Η παράσταση θα παιχτεί στα γαλλικά, με ελληνικούς υπότιτλους.

Μονόλογος
του Μπερνάρ-Ανρί Λεβί | Διάρκ. 90'

Αναλυτικές πληροφορίες από τον οδηγό θεάτρουΠαλλάς
Βουκουρεστίου 5 (City Link)

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή