Ιουλίου 16, 2020

Θέατρο

Θέατρο του Νέου Κόσμου: Δείτε 8 εμβληματικές παραστάσεις online
Το Θέατρο του Νέου Κόσμου έχει ανεβάσει 8 παλαιότερες παραστάσεις του online και εμείς ξέρουμε τι θα βλέπουμε όλη την υπόλοιπη εβδομάδα!

Μπορεί να #Μένουμε_Σπίτι, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν μπορούμε να δούμε θέατρο. Χάρη σε πρωτοβουλίες, όπως αυτή του Θεάτρου του Νέου Κόσμου, η διαμονή στο σπίτι γινεται ακόμα καλύτερη. Το Θέατρο του Νέου Κόσμου έχει ανεβάσει 8 παλαιότερες παραστάσεις του online και εμείς ξέρουμε τι θα βλέπουμε όλη την υπόλοιπη εβδομάδα!

Οι παραστάσεις που ανέβηκαν είναι οι εξής:
Με δύναμη από την Κηφισιά (2016-2017), των Δημήτρη Κεχαΐδη και Ελένης Χαβιαρά

Ένα έργο σταθμός της σύγχρονης δραματουργίας μας, που έχει αφήσει το δικό του στίγμα, από το πρώτο του ανέβασμα στη «νέα Σκηνή» του Λευτέρη Βογιατζή. Αυτή τη φορά, μέσα από τη σκηνοθετική ματιά του Δημήτρη Καραντζά και γραμμένο με σπινθηροβόλο χιούμορ, γρήγορο ρυθμό και ανάλαφρη διάθεση, άλλοτε φάρσα, άλλοτε κομεντί, άλλοτε δράμα, με αριστοτεχνική κατασκευή, το «Με δύναμη από την Κηφισιά», αναδεικνύει το εσωτερικό κενό των ηρωίδων και την απελπισία τους μπροστά στο πέρασμα του χρόνου, τη δυσκολία τους να ανταποκριθούν στα κοινωνικά πρότυπα και να σταθούν στα πόδια τους.

Οι τέσσερις ηρωίδες του έργου αντικατοπτρίζουν και σήμερα το μοντέλο του σύγχρονου δυτικού ανθρώπου και την αγωνία του μπροστά στους καταιγιστικούς ρυθμούς στους οποίους καλείται να ανταποκριθεί. Εγκλωβισμένες σε ένα αστικό σαλόνι των βορείων προαστίων, οι γυναίκες αυτές γίνονται φορείς της νεύρωσης, της αγωνίας και της τρομερής τους λαχτάρας για ζωή. Η πορεία τους, καθ’ όλη τη διάρκεια του έργου, μια πορεία με κύριο ζητούμενο τη δύναμη και την ανεξαρτησία, τις βρίσκει ολοένα και πιο αποδυναμωμένες. Να κρύβουν την τεράστια υπαρξιακή τους αγωνία σε ασήμαντες λεπτομέρειες, κουτσομπολιά, αφηγήσεις από το παρελθόν και ένα ανεκπλήρωτο ταξίδι φάντασμα.

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς
Παίζουν: Λυδία Φωτοπούλου, Έμιλυ Κολιανδρή, Γαλήνη Χατζηπασχάλη, Ευδοξία Ανδρουλιδάκη

Δύο Θεοί (1999), του Λένου Χρηστίδη

Σ’ ένα όχι πολύ μακρινό μέλλον, δύο φίλοι, έγκλειστοι σε άσυλο κομπιουτεροπαθών, λίγο πριν το τέλος του κόσμου, αποφασίζουν να χρησιμοποιήσουν το «αντικείμενο του εθισμού» τους, έναν Ηλεκτρονικό Υπολογιστή, προκειμένου να καταγράψουν την Ιστορία της Ανθρωπότητας.

Ο στόχος του Πάτρικ και του Μιγκέλ αρχικά είναι να γίνουν γνωστά στις επόμενες γενιές –που ίσως κατοικήσουν τον πλανήτη– τα επιτεύγματα ενός κόσμου που θα έχει καταστραφεί. Όσο μεγαλόπνοο κι αν είναι όμως, το σχέδιό τους υποκύπτει τελικά στην ανθρώπινη ματαιοδοξία. Άλλωστε οι δύο φίλοι, στη διάρκεια της αναζήτησης στοιχείων για το φιλόδοξο έργο τους, ανακαλύπτουν ότι η διάσωση των ιστορικών δεδομένων είναι υπόθεση άκρως υποκειμενική. Και άκρως διασκεδαστική βέβαια. Όσο για τα θρησκευτικά δόγματα, οι ορθολογικές εξηγήσεις περισσεύουν τόσο πολύ, ώστε ακόμα και οι ίδιοι μπορούν να εμφανιστούν στην Ιστορία ως Θεοί. Ο κόσμος έχει πιστέψει και χειρότερα.

Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος
Παίζουν: Γεράσιμος Γεννατάς, Μανώλης Μαυροματάκης, Ντίνη Ρέντη, Γιώργος Μακρής, Αλέξανδρος Τσακίρης

Σταματία, το γένος Αργυροπούλου (2014-2018), του Κώστα Σωτηρίου

Σταματία, το γένος Αργυροπούλου. Γεννημένη στην Αθήνα στα μέσα της δεκαετίας του ’30, κόρη ανώτερου δημοσίου υπαλλήλου, διαπαιδαγωγημένη με τα χρηστά ήθη της εποχής και αρραβωνιασμένη με λοχαγό του Εθνικού Στρατού. Ζει στην αυλή του σπιτιού της, αδυνατώντας να παρακολουθήσει τη ζωή που προχωράει δίπλα της. Επιμένει πεισματικά να βλέπει τα πάντα μέσα από τα δικά της παραμορφωτικά γυαλιά, καταλήγοντας άλλοτε τραγική κι άλλοτε κωμική φιγούρα, μέσα στα γεγονότα που διαδραματίζονται δίπλα της και αφορούν άμεσα τόσο την ίδια, όσο και τους δικούς της ανθρώπους. Προσκολλημένη σε αυτό που η ίδια θεωρεί εθνικά, ηθικά και θρησκευτικά σωστό, καταλήγει να έρθει σε ρήξη με το περιβάλλον της και να κάνει την αναδρομή της ζωής της, απομένοντας μόνη.

Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος
Παίζει η Ελένη Ουζουνίδου

Ο βυσσινόκηπος (2012-2013), του Άντον Τσέχωφ

Ένας πανέμορφος βυσσινόκηπος, που αναφέρεται στο «Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν» της Ρωσίας, πρόκειται να κοπεί και να χαθεί, γιατί δεν είναι πια «αποδοτικός». Μαζί του τελειώνει και χάνεται μια εποχή ευμάρειας, ανεμελιάς και ταυτόχρονα χυδαιότητας και διαφθοράς. Γύρω και μέσα σ’ αυτόν τον υπέροχο κήπο ζει και κινείται ένας ολόκληρος μικρόκοσμος, ένα φαινομενικά ανεξάντλητο δειγματολόγιο από χαρακτήρες που εκφράζουν τη δύσκολη μετάβαση από το παλιό στο νέο: άνθρωποι απαίδευτοι, σοβαροφανείς, αδρανείς και νωθροί, συναισθηματικά ανάπηροι, και την ίδια στιγμή ευαίσθητοι, εργατικοί, με όραμα για ένα καλύτερο και δικαιότερο αύριο. Που όλοι κινούνται από μια παράφορη ανάγκη να αγαπήσουν και να γεφυρώσουν την ερημιά τους, αλλά είναι τόσο ανίκανοι να το πραγματοποιήσουν. Πρόσωπα τραγικά, σε ένα κωμικό Ποίημα για το βαθύ και το ασήμαντο, το υψηλό και το γελοίο.

Σκηνοθεσία: Παντελής Δεντάκης
Παίζουν: Μάκης Παπαδημητρίου, Μιχάλης Οικονόμου, Κατερίνα Λυπηρίδου, Όμηρος Πουλάκης, Σύρμω Κεκέ, Δημήτρης Πασσάς, Σοφία Γεωργοβασίλη, Μαρία Γεωργιάδου, Γιώργος Μελισσάρης, Δάφνη Δαυίδ, Μιχάλης Τιτόπουλος, Πέτρος Σπυρόπουλος, Σπύρος Πίτσος

Τα κοκκινομπλέ πατίνια (2006), του Σταύρου Τσιώλη

Ο Αργύρης ζει με τη μάνα του στο Παγκράτι. Μια μέρα, αναπάντεχα, κερδίζει από μεγάλη τράπεζα ως δώρο ένα ζευγάρι πατίνια, που ήταν πάντα παιδικό του όνειρο: να τρέχει ο ίδιος με αυτά για όλες τις δουλειές της μάνας του και να δίνει και βόλτες στην ωραιοτάτη πρώτη εξαδέλφη του Σουλτάνα! Στη σημερινή ηλικία του όμως, 43 ετών, δεν ξέρει πώς να τα χρησιμοποιεί και καταφεύγει σε αγνώστους κυρίους, μήπως μπορέσουν αυτοί να τον συμβουλέψουν. Οι συνομιλητές του όμως έχουν τα δικά τους βάσανα. Άλλος γιατί μεγάλωσε και διαπιστώνει έντρομος μια κάμψη που τον πανικοβάλλει ως άντρα, άλλος γιατί παίζει θέατρο στη ζωή, μια και δεν τον άφησαν να γίνει ηθοποιός όπως ήθελε, κι άλλος γιατί βρίσκει την ευκαιρία να πλασάρει στον Αργύρη ένα πολύτιμο ρολόι. Μαζί μιλάνε και χώρια καταλαβαίνουνε, όπως συνήθως συμβαίνει στη ζωή. Είναι όμως τόσο αξιολάτρευτοι…

Όπως και στις κινηματογραφικές ταινίες του, ο κόσμος των κωμωδιών του Tσιώλη είναι ένας κατά βάση ανδρικός κόσμος, όπου το χιούμορ και η λεπτή ειρωνεία ίσα ίσα κρύβουν τη μελαγχολία που διαποτίζει τις ανθρώπινες υπάρξεις. Κι όμως, η γυναίκα είναι πάντα στο κέντρο, και ακριβώς μέσα από την απουσία της αποκτά μυθικές διαστάσεις, γίνεται η βαθύτερη έκφραση και το σύμβολο της ανεκπλήρωτης επιθυμίας.

Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος
Παίζουν: Λαέρτης Μαλκότσης, Γιώργος Νινιός, Χρήστος Στέργιογλου, Παντελής Δεντάκης

Επιθεωρητής, βασισμένο στο έργο του Νικολάι Γκόγκολ

Η διασκευή του κλασικού έργου του Ν. Γκόγκολ επικεντρώνεται όχι μόνο στην κοινωνικοπολιτική σάτιρα που προσφέρει το έργο του συγγραφέα, αλλά στον «έρωτα» με το όνειρο, την ψευδαίσθηση, την «προσυμφωνημένη» ήττα. Ο Γιώργος Παπαγεωργίου κρατώντας ως άξονα την γνωστή ιστορία του Ρώσου απατεώνα Χλεστιακόβ και την έλευσή του στη μικρή επαρχιακή πόλη της Ρωσίας, δημιουργεί έναν φαντασιακό κόσμο. Χρησιμοποιώντας υλικά από το χώρο των ταχυδακτυλουργικών εφέ και των αφηγήσεων μέσα από τα καμαρίνια ενός θιάσου, η κλασική κωμωδία του Γκόγκολ, που έχει χαρακτηριστεί ως αριστούργημα, θα ανιχνεύσει τα όρια της αλήθειας και της ψευδαίσθησης.

Τα πρόσωπα της ρωσικής επαρχίας του 1830 θα συναντηθούν με τους ηθοποιούς της παράστασης με την ανοιχτή συνομιλία της παράστασης σε σχέση με την βαθιά κριτική που ασκεί το ίδιο το έργο στους μηχανισμούς της απάτης. Στο πρόσωπο του Χλεστιακόβ οι κάτοικοι της πόλης βλέπουν έναν μεγάλο σωτήρα και οραματίζονται ένα σπουδαίο μέλλον. Για μία ημέρα και οι δύο πλευρές ζουν ένα όνειρο που γίνεται πραγματικότητα• και είναι η αγάπη αυτή για την αναζήτηση της προσωπικής αλήθειας που δημιουργεί τη συμφιλίωση με την ψευδαίσθηση που φέρνει μαζί του ο «Επιθεωρητής».

Σκηνοθεσία: Γιώργος Παπαγεωργίου
Παίζουν: Μαρία Διακοπαναγιώτου, Θανάσης Ζερίτης, Πάνος Παπαδόπουλος, Μαρία Πετεβή, Αλέξανδρος Χρυσανθόπουλος

Κοινός Λόγος (1997)

Ο «Κοινός Λόγος» είναι αφηγήσεις ανωνύμων, καταγραμμένες από την Έλλη Παπαδημητρίου, που χρονικά καλύπτουν το διάστημα από τις ειρηνικές μέρες στη Μικρά Ασία, πριν από την Καταστροφή, ως τον Εμφύλιο και τα κατοπινά δύσκολα χρόνια. Οι αφηγήσεις αυτές έχουν ως κοινό εφόδιο το λόγο των κοινών ανθρώπων, που συναρμολογεί σωστά την εποχή τους, το πάθος και το κλίμα της.

Η παράσταση αυτή αναζητά τα θεατρικά μέσα για να ζωντανέψει μια πραγματικότητα που, όσο κι αν είναι κοινή, διέπεται από κανόνες τέχνης –τόσο πιο αυστηρούς όσο καλύτερα κρυμμένους. Για την παράσταση επιλέχθηκαν μόνο γυναικείες μαρτυρίες εστιάζοντας στην παρουσία και στο ρόλο της γυναίκας –όχι πάντα στο πρώτο πλάνο– στην ελληνική κοινωνία του 20ού αιώνα. Αλλά και χρωματίζοντας την ιστορία μας με τόνους γυναικείας ευαισθησίας. Περιττό να τονιστεί η συνταρακτική επικαιρότητα αυτών των κειμένων: άγριοι πόλεμοι, εμφύλιοι και προσφυγιά είναι το τοπίο και στον 21ο αιώνα. Ο ανθρώπινος πόνος και ο αγώνας για επιβίωση δεν αφήνουν τον «Κοινό Λόγο» να παλιώσει.

Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος
Παίζουν: Σούλα Αθανασιάδου, Ανθή Ανδρεοπούλου, Όλγα Δαμάνη, Μαρία Κατσανδρή, Τζίνη Παπαδοπούλου

Και μία παιδική παράσταση: Τέσσερις αχτίδες συν μία ή Το μεγάλο μπλουμ του Μπρίλη, της Ρεγγίνας Καπετανάκη και του Βασίλη Ρίσβα

Μία από τις πρώτες παραστάσεις (2003) της κινητής μονάδας θεάτρου για παιδιά που νοσηλεύονται σε νοσοκομεία ή ζουν σε ιδρύματα. Η κινηματογράφηση έγινε σε διάδρομο νοσοκομείου.

Σημείωμα του σκηνοθέτη: «Ένα θέατρο που παίζεται έξω από τους παραδοσιακούς θεατρικούς χώρους, σε διαδρόμους και δωμάτια νοσοκομείων, χωρίς σκηνή, σε απόσταση αναπνοής από τους θεατές, χωρίς θεατρικό φωτισμό, με σκηνικό όλο κι όλο μια αχιβάδα σε μέγεθος τραπεζιού καφενείου ένα θέατρο λοιπόν με τόσους περιορισμούς, θα έλεγε κανείς ότι στενεύει πολύ τα δημιουργικά περιθώρια για τον σκηνοθέτη, τους ηθοποιούς αλλά και τους υπόλοιπους συντελεστές. Παραδόξως, δουλεύοντας για το ανέβασμα του «Μπρίλη», όλα αυτά τα εμπόδια αποδείχτηκαν η μεγαλύτερη ελευθερία μας. Χωρίς τα συνηθισμένα τεχνικά μέσα, ήμασταν υποχρεωμένοι να δουλέψουμε με τα στοιχειώδη εκείνα που αποτελούν τη βαθύτερη ουσία του θεάτρου: με το σώμα του ηθοποιού, που σημαίνει φωνή, κίνηση, φαντασία, μυαλό. Για μένα προσωπικά ήταν ένα μεγάλο μάθημα θεάτρου.»

Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος
Παίζουν: Ντίνη Ρέντη, Ευρυδίκη Σαμαρά, Παναγιώτης Λάρκου

Θέατρο

Συνεχίζουμε τις ελεύθερες προβολές από το αρχείο του θεάτρου με την παράσταση "Παντρολογήματα" του Νικολάι Γκόγκολ, σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού, 2004, τη Δευτέρα 6/4 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας).

"Ο Στάθης Λιβαθινός μεταμορφώνει τα "Παντρολογήματα" του Γκόγκολ σε μουσικό έργο αποδίδοντας την κλασική αυτή σάτιρα με μία ελαφράδα που θυμίζει μιούζικαλ. Η παράστασή του απομακρύνεται από τη γραφική ηθογραφία, έχει ύφος, φινέτσα και αναδεικνύει τόσο την ευφυή κωμική γραφή του Ρώσου συγγραφέα όσο και το πικρό υπόβαθρό της."

Συντελεστές:

Μετάφραση: Δημήτρης Τάρλοου, Λεωνίδας Καρατζάς

Σκηνοθεσία: Στάθης Λιβαθινός

Σκηνικά: Αντώνης Δαγκλίδης

Κοστούμια: Κλαιρ Μπρέισγουελ

Μουσική: Νίκος Πλάτανος

Στίχοι τραγουδιών: Στρατής Πασχάλης

Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος

Χορογραφία: Κυριάκος Κοσμίδης

Για να παρακολουθήσετε την παράσταση μπείτε στη σελίδα της παράστασης  "Παντρολογήματα"  και πατήστε το κόκκινο κουμπί που γράφει Αρχείο Παράστασης (το κουμπί θα εμφανιστεί και η παράσταση θα είναι διαθέσιμη από τη Δευτέρα 6/4 από τις 10:00 το πρωί έως τις 10:00 το πρωί της επόμενης ημέρας).

Δείτε όλο το πρόγραμμα των προβολών των παραστάσεων από το αρχείο του θεάτρου: https://bit.ly/2xafP1o

#poreiatheatre #poreia2020 #KatheMeraTheatro #MenoumeSpiti

Θέατρο

Μέσα στην καραντίνα λόγω του νέου κορωνοϊού, η μεγάλη μας συντροφιά είναι ταινίες και σειρές, αλλά και το θέατρο. Μάλιστα, αρκετά θέατρα παρέχουν δωρεάν μέσα από τις ιστοσελίδες τους γνωστές παραστάσεις για να απολαύσεις στο σπίτι σου. Ένα από αυτά είναι και το Θέατρο Πορεία, που ανακοίνωσε επίσημα τον δεύτερο κύκλο με τις online προβολές θεατρικών παραστάσεων.

Αμέσως μετά το τέλος του πρώτου κύκλου online προβολών θεατρικών παραστάσεων, το θέατρο Πορεία προβάλλει δωρεάν τέσσερις επιπλέον παραστάσεις από το αρχείο του. Ανάμεσα σε αυτές είναι οι εξής, η «Φρεναπάτη», τα «Παντρολογήματα», τον «Αμερικάνικο Βούβαλο» και το «The Man Who». Επίσης, θα επαναληφθεί η προβολή των παραστάσεων που προβλήθηκαν στον πρώτο κύκλο, ώστε να μην τις χάσουν όσοι δεν πρόλαβαν να τις δουν.

Ο δεύτερος αυτός κύκλος προβολών των θεατρικών παραστάσεων θα κλείσει την Τετάρτη 15/4.

Η ανακοίνωση του θεάτρου αναφέρει τα εξής:

«Η βοήθειά σας, όταν θα ανοίξει πάλι το θέατρο Πορεία, θα είναι πολύτιμη.

Η δωρεά σας μέσα από το site μας ή η συνδρομή σας, που θα σας κάνει Μέλη, Φίλους, Υποστηρικτές του θεάτρου μας, πέραν των προνομίων που προσφέρει, θα μας δώσει τη δυνατότητα να κάνουμε πραγματικότητα το πολύ ενδιαφέρον και εξαιρετικά προσεγμένο πρόγραμμα της χειμερινής περιόδου ’20-’21, με τη μεγαλύτερη πάντα φροντίδα στην ποιότητα και τις λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά και μας έχουν καταστήσει την τελευταία δεκαετία σημαντικό πολιτιστικό πόλο της Αθήνας.»

Δες παρακάτω αναλυτικά το πρόγραμμα προβολών των παραστάσεων:

Δάφνης και Χλόη

Ταξίδι Αναψυχής βασισμένη στο αρχαίο ελληνικό μυθιστόρημα του Λόγγου και στη μετάφραση του Ρόδη Ρούφου, σε σκηνική σύνθεση και σκηνοθεσία του Cezaris Grauzinis, 2006, Σάββατο 4/4 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

Φρεναπάτη

Ελεύθερη διασκευή του έργου L’ Illusion comique του Πιερ Κορνέιγ σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού, 2000, Κυριακή 5/4 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

Παντρολογήματα

Του Νικολάι Γκόγκολ, σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού, 2004, Δευτέρα 6/4 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

Ο Αμερικάνικος Βούβαλος

Του Ντέιβιντ Μάμετ, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου, 2011, Τρίτη 7/4 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

The Man Who

Των Πίτερ Μπρουκ και Μαρί-Ελέν Ετιέν, σε σκηνοθεσία Renate Jett, 2005, Τετάρτη 8/4 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

Το Ευχαριστημένο

Της Μαρίνας Καραγάτση, σε διασκευή από την Έρι Κύργια και σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου, 2018, Πέμπτη 9/4 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

Ύψωμα 731

Σε κείμενο και σκηνοθεσία Άρη Μπινιάρη, 2019, Παρασκευή 10/4 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

Η Αγριόπαπια

Του Χένρικ Ίψεν, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου, 2017, Σάββατο 11/4 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

Τρεις Αδερφές

Του Αντόν Τσέχωφ, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου, 2016, Κυριακή 12/4 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

Οι Τρειςευτυχισμένοι

Του Εζέν Λαμπίς, σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά, 2017, Δευτέρα 13/4 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

Μιράντα

Βασισμένο στην Τρικυμία του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ σε διασκευή και σκηνοθεσία του Oskaras Korsunovas, 2016, Τρίτη 14/4 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

Η Μεγάλη Χίμαιρα

Του Μ. Καραγάτση, σε διασκευή Στρατή Πασχάλη και σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου, 2015, Τετάρτη 15/4 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

Μπορείς να τις δεις εδώ

Θέατρο

ΒΑΚΧΕΣ
ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ
του Ευριπίδη

σε σκηνοθεσία Renate Jett​

Εσείς θα δεχόσασταν έναν άνθρωπο που εμφανίζεται λέγοντας ότι είναι θεός και την ίδια στιγμή αποτελεί μέλος της οικογένειάς σας;
Συνεχίζουμε τις ελεύθερες προβολές από το αρχείο του θεάτρου με την παράσταση Βάκχες του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Renate Jett, 2008, Πέμπτη 2/4 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

Δείτε την παράσταση πατώντας το κόκκινο κουμπί που γράφει "ΑΡΧΕΙΟ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ".

Οι Βάκχες γράφτηκαν την τρίτη δεκαετία του Πελοποννησιακού Πολέμου, όταν η ιστορία είχε «αποχαλινωθεί». Ο ελληνικός πολιτισμός έζησε τον βαρύτερο συγκλονισμό του, από τον οποίο ποτέ πια δεν θα μπορέσει να συνέλθει.

Η τραγωδία της τρέλας των Ελλήνων, των αρχόντων και των λαών, παρουσιάζεται στο θέατρο ΠΟΡΕΙΑ, από ένα πολυεθνικό σχήμα, σε μια μοντέρνα και προκλητική παράσταση, σε σκηνοθεσία και σκηνογραφία της αυστριακής Ρενάτε Τζετ.

Η πασίγνωστη και πάντα επίκαιρη τραγωδία του Ευριπίδη, που σπάνια έχουμε την ευκαιρία να δούμε σε κλειστό χώρο, στην εξαιρετική μετάφραση του Γιώργου Χειμωνά («πνευματικό άθλο» την έχουν χαρακτηρίσει ορισμένοι), μεταφέρεται στο σήμερα και προσπαθεί να δώσει απαντήσεις σε ζητήματα που απασχολούσαν την κοινωνία 2.500 χρόνια πριν και που συνεχίζουν να μας απασχολούν ακόμη και σήμερα: Είμαστε ανοιχτοί σε νέες ιδέες και αντιλήψεις ή παραμένουμε στο γνώριμο και το βολικό, γιατί θα μας εξαγρίωνε η πορεία προς το άγνωστο; Φοβόμαστε ή όχι να εισχωρήσουμε στο σκοτάδι του υποσυνείδητου που περιέχει γνώση για την ύπαρξή μας; Μήπως ζούμε με την αίσθηση της ασφάλειας ότι τίποτα από αυτά που εξιστορούνται δεν θα μπορούσε να συμβεί σ' εμάς;

https://poreiatheatre.com/plays/bakxes/

Θέατρο

Tο Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας δίνει τη δυνατότητα στο θεατρόφιλο κοινό να παρακολουθήσει σε έξι διαφορετικές ημερομηνίες, έξι παραστάσεις “σταθμούς” από το διεθνές δραματολόγιο και μία από την ελληνική λογοτεχνία.

 Στην τόσο δύσκολη συνθήκη που βιώνουμε όλοι, το Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας, ένα από τα πλέον ιστορικά θέατρα ρεπερτορίου της πρωτεύουσας, με μία διαδρομή που μετρά σχεδόν τριανταπέντε χρόνια αδιάλειπτης λειτουργίας, δίνει τη δυνατότητα στο θεατρόφιλο κοινό, αλλά και σε φοιτητές θεατρολογίας και σπουδαστές σχολών υποκριτικής τέχνης, να παρακολουθήσουν σε έξι διαφορετικές ημερομηνίες, έξι παραστάσεις “σταθμούς” από το διεθνές δραματολόγιο & μία από την ελληνική λογοτεχνία.

Πρόκειται για έξι εμβληματικές παραστάσεις, που αγαπήθηκαν από το κοινό και υμνήθηκαν από τους κριτικούς σε σκηνοθεσίες των Λευτέρη Βογιατζή, Στάθη Λιβαθινού, Μίνου Βολανάκη, Δημήτρη Καραντζά και Νίκου Μαστοράκη.

Μείνετε σπίτι, μπείτε στο www.theatroodoukefallinias.gr και δείτε:
Σάββατο 4 Απριλίου από τις 11.00πμ έως τις 11.00πμ της επομένης:
Oι δούλες, του Ζαν Ζενέ, σκηνοθεσία Λευτέρης Βογιατζής

Κυριακή 5/4 από τις 11.00πμ έως τις 11.00πμ της επομένης :
Η Φόνισσα, του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, σκηνοθεσία Στάθης Λιβαθινός

Δευτέρα 6 Απριλίου από τις 11.00πμ έως τις 11.00 της επομένης:
H κυρία από τη θάλασσα, του Χένρικ Ιψεν, σκηνοθεσία Μίνως Βολανάκης

Τρίτη 7/4 από τις 11.00πμ έως τις 11.00πμ της επομένης:
Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας, του Φρήντριχ Ντύρενματ, σκηνοθεσία Στάθης Λιβαθινός

Τετάρτη 8/4 από τις 11.00πμ έως τις 11.00πμ της επομένης:
O Γυάλινος κόσμος, του Τενεσί Ουίλιαμς, σκηνοθεσία Δημήτρης Καραντζάς

Πέμπτη 9/4 από τις 11.00πμ έως τις 11.00πμ της επομένης:
Πριν την αποχώρηση, του Τόμας Μπέρνχαρντ, σκηνοθεσία Νίκος Μαστοράκης
(οι παραστάσεις διεκόπησαν λόγω της πανδημίας)

https://www.theatroodoukefallinias.gr/

Θέατρο

ΤΟ ΚΤΗΝΟΣ ΣΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ
ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ
του Richard Kalinoski

σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού

Gar oo chugar. Μια φορά και έναν καιρό. Στα αρμένικα.
Συνεχίζουμε τις ελεύθερες προβολές από το αρχείο του θεάτρου "Το Κτήνος στο Φεγγάρι" του Richard Kalinoski (Playwright 615 Dove St. Oshkosh, WI 54902 920.232.5635 Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε., Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.), σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού, 2009, την Τρίτη 31/3 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

Δείτε την παράσταση πατώντας το κόκκινο κουμπί που γράφει "ΑΡΧΕΙΟ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ".

Το «Κτήνος στο Φεγγάρι», η παράσταση-σταθμός του θεάτρου Πορεία που σήμανε την αφετηρία του Θεατρικού Σχήματος «Δόλιχος» το 1999 και ξαναπαρουσιάστηκε 12 χρόνια μετά από τους ίδιους συνεργάτες, αλλά από μία νέα σκοπιά το 2009.

Η υπόθεση του έργου

Το 1893 έγινε μία έκλειψη σελήνης στην Τουρκία, και οι Τούρκοι, πεπεισμένοι ότι ένα "κτήνος" κατάπινε το φεγγάρι, έστρεψαν τα όπλα τους προς τον ουρανό προσπαθώντας να το σκοτώσουν. Με τα ίδια όπλα, που κάπνιζαν ακόμη από ένα φυλετικό μίσος κατά του γειτονικού τους λαού των Αρμενίων, εξολόθρευσαν τους χριστιανούς Αρμένιους, με μια σειρά από εκτεταμένα πογκρόμ στα τέλη του 18ου αιώνα, που κορυφώθηκαν με τη γενοκτονία του 1915 και τον αφανισμό περίπου δύο εκατομμυρίων Αρμενίων.

Ο Ρίτσαρντ Καλινόσκι (Richard Kalinoski) τοποθέτησε τη δράση του έργου στο Μιλγουόκι του Ουισκόνσιν ανάμεσα στο 1921 και το 1933. Ο εικοσάχρονος Αράμ Τομασιάν, μοναδικός επιζών της οικογένειάς του από το ολοκαύτωμα, διέφυγε στις Η.Π.Α., όπου εργάζεται ως φωτογράφος ειδικευμένος στις οικογενειακές φωτογραφίες μεταναστών, και φιλοδοξεί να γίνει ο γεννήτορας της καινούργιας οικογένειας Τομασιάν.

Από την Αρμενία έχει φέρει μαζί του μόνο μία οικογενειακή φωτογραφία και το παλτό του πατέρα του, το οποίο του πρόσφερε κάλυψη, ώστε να διασωθεί. Από τη φωτογραφία έχει κόψει τα κεφάλια των νεκρών συγγενών του και έχει τοποθετήσει το δικό του και της δεκαπεντάχρονης Σέτα, που μόλις έχει φτάσει στην Αμερική από το ορφανοτροφείο της Κωνσταντινούπολης, ως "νύφη από φωτογραφία". Με τη νεαρή του σύζυγο ο Αράμ ανυπομονεί να επιδοθεί στο ιερό τους καθήκον, που συνίσταται στη γέννηση των απογόνων του πατέρα του, οι οποίοι θα συμπληρώσουν τη φωτογραφία.

Ωστόσο το σχέδιο του Αράμ δεν πάει κατ' ευχήν: η Σέτα δεν είναι το κορίτσι που ο Αράμ Τομασιάν διάλεξε από τη φωτογραφία να γίνει γυναίκα του, η φωτογραφία που είδε ήταν ενός άλλου, νεκρού κοριτσιού. Σα να μην έφτανε αυτό, η νύφη που του ήρθε δεν είναι ικανή να τεκνοποιήσει λόγω ελλιπούς διατροφής κατά χρόνια της περίθαλψής της στο ορφανοτροφείο. Με το βάρος της απώλειας των οικογενειών τους και ανίκανοι να αποκτήσουν δικά τους παιδιά, οι τρομαγμένοι επιζώντες αγωνίζονται για την κατανόηση και το συμβιβασμό.

Μέσα σε αυτό το σχήμα εισβάλλει ο Βίνσεντ, ένα άστεγο αγοράκι, το οποίο η Σέτα παίρνει υπό την προστασία της. Τα τρία ορφανά παλεύουν με την πληγωμένη τους ύπαρξη και τελικά η εμφάνιση του Βίνσεντ αλλάζει τη ζωή του Αράμ και της Σέτα για πάντα. Μετά από χρόνια σιωπής η Σέτα κατορθώνει να πείσει τον Αράμ να πάψει τα "μνημόσυνα" για τη χαμένη του οικογένεια, απομυθοποιώντας το παλτό του πατέρα, απομακρύνοντας την φωτογραφία με τα κομμένα κεφάλια και αποδεχόμενος τον μικρό Βίνσεντ ως το νέο μέλος στην οικογένεια Τομασιάν.

Το Κτήνος στο Φεγγάρι αποτελεί ένα ενδιαφέρον "υβρίδιο" του παραδοσιακού παραστατικού θεάτρου και της αφήγησης ιστοριών. Το μεγαλύτερο μέρος του έργου απαιτεί τη σύμβαση του "τέταρτου τοίχου", αλλά ο Καλινόσκι συμπεριέλαβε έναν αφηγητή, που απευθύνεται κατευθείαν στο κοινό.

https://poreiatheatre.com/plays/kthnos-sto-feggari/

Θέατρο

βασισμένο στην Τρικυμία του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ

σε διασκευή και σκηνοθεσία του Oskaras Korsunovas

Είμαστε από το υλικό που είναι φτιαγμένα τα όνειρα, και τη ζωούλα μας ύπνος την περιβάλλει.
Συνεχίζουμε τις ελεύθερες προβολές από το αρχείο του θεάτρου με τη Μιράντα, έργο βασισμένο στην Τρικυμία του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ σε διασκευή και σκηνοθεσία του Oskaras Korsunovas, 2016, σήμερα Δευτέρα 30/3 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας).

Δείτε την παράσταση πατώντας το κόκκινο κουμπί που γράφει "ΑΡΧΕΙΟ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ".

Ο μείζων Λιθουανός σκηνοθέτης Όσκαρας Κορσουνόβας εμπνέεται από την ερμηνεία του Γιαν Κοτ, αντλεί από την προσωπική του εμπειρία ως «υπηκόου» της Σοβιετικής Ένωσης, και «χρησιμοποιεί» την Τρικυμία του Σαίξπηρ για να μιλήσει για την εξουσία και τις ατέρμονες, παράλογες μάχες για την κατάκτησή της. Σε μια εποχή απολυταρχίας ένα διαμέρισμα γίνεται η όαση, όπου συντηρείται η πνευματική αντίσταση κατά του καθεστώτος, κατά της εξουσίας. «Στο έργο αυτό ως επί το πλείστον με ενδιαφέρει η Μιράντα», σημειώνει ο σκηνοθέτης. «Έχει θεωρηθεί κυρίως ως μια αφελής πριγκίπισσα, όμως είναι δημιούργημα του Πρόσπερου, είναι η ψυχή του Πρόπερου. Τελικά, οι δημιουργοί χρησιμοποιούσαν την εξορία στα ερημονήσια προκειμένου να «αναθρέψουν» τις δικές τους "Μιράντες"

Ένα από τα τελευταία έργα (ίσως το τελευταίο) του Σαίξπηρ η Τρικυμία (1610) ως επί το πλείστον ερμηνεύεται ως μια féerie, ένα παραμύθι για ενήλικες, ενώ ταυτόχρονα παραβλέπεται το απόσταγμα σοφίας που έχει ενσταλάξει στην ιστορία ο συγγραφέας. Πράγματι, η ανάγνωση του έργου κατά Γιαν Κοτ επιτρέπει να δούμε τα μυθωδώς διαδραματιζόμενα πάνω στο νησί του Πρόσπερου ως έναν αγώνα για την εξουσία και ως μια «επανάληψη της ιστορίας του κόσμου» και μάλιστα από τη φαρσική της πλευρά.

ΤΟ ΕΡΓΟ
Η Τρικυμία (The Tempest, περ. 1610-11) θεωρείται το τελευταίο έργο και ένα από τα πλέον σημαντικά του Σαίξπηρ. Έχει ειπωθεί πως το έργο συνιστά την ποιητική διαθήκη, τον αποχαιρετισμό στο θέατρο, τη φιλοσοφική και καλλιτεχνική αυτοβιογραφία του συγγραφέα. Ο Jan Kott, στην ανάγνωση του οποίου στηρίχτηκε ο σκηνοθέτης της παράστασης, Oskaras Korsunovas, βλέπει την Τρικυμία, όπως όλα τα μεγάλα σαιξπηρικά δράματα: «το γεμάτο πάθος ξεκαθάρισμα των λογαριασμών με τον πραγματικό κόσμο».

Η προϊστορία Ο Πρόσπερο, νόμιμος δούκας του Μιλάνου, άνθρωπος της διανόησης και λάτρης των μυστικιστικών τελετών, αποφασισμένος να εντρυφήσει βαθύτερα στη μελέτη, παραχωρεί μέρος των εξουσιών του στον αδερφό του Αντόνιο. Εκείνος, ωστόσο, συνωμοτεί με τον βασιλιά της Νάπολης, Αλόνσο, και σφετερίζεται την περιουσία και την εξουσία του Πρόσπερο. Επιδιώκει, μάλιστα, τον αφανισμό του αδερφού του και της μικρής του κόρης Μιράντα, τους οποίους εγκαταλείπει στο ανοιχτό πέλαγος, πάνω σε μια σάπια βάρκα. Οι δυο τους σώζονται χάρη στον οίκτο του καλοσυνάτου Γκονζάλο, που τους δίνει τροφή, ρούχα και βιβλία, και καταλήγουν σ' ένα ερημονήσι.

Το ερημονήσι Πάνω στο ερημονήσι ζούνε μόνο η μάγισσα Συκοράκα, ο γιος της Κάλιμπαν, το αιθέριο πνεύμα Άριελ, και άλλα πνεύματα και ξωτικά. Η Συκοράκα, πριν πεθάνει, φυλακίζει τον Άριελ στη διχάλα ενός δέντρου, στην οποία παραμένει για 12 χρόνια.

Η έλευση του Πρόσπερο Ο Πρόσπερο καταπλέει στο νησί, κάνει συντροφιά με τον Κάλιμπαν, μαθαίνει από εκείνον τα μυστικά του νησιού, του διδάσκει, με τη σειρά του, την ομιλία, και στη συνέχεια τον σκλαβώνει. Επιπλέον, χάρη στις μαγικές του δυνάμεις απελευθερώνει τον Άριελ από τη διχάλα και τον θέτει υπό τις δικές του υπηρεσίες. Τέλος, ο Πρόσπερο γίνεται για τη Μιράντα, την ψυχή του, πολύτιμος δάσκαλος.

Στο σήμερα

Η θεατρική παρουσίαση των γεγονότων ξεκινάει 12 χρόνια μετά την έλευση του Πρόσπερο και της Μιράντας στο νησί. Ο Πρόσπερο έχει πια εξελιχθεί σ' έναν μεγάλο μάγο, που ασκεί τέλειο έλεγχο πάνω στα στοιχεία της φύσης. Σε μια ευνοϊκή για τον πρώην δούκα συναστρία, ο στόλος των συνωμοτών ταξιδεύει κοντά στο νησί και ο Πρόσπερο προκαλεί μαγικά μία τρικυμία, κατά την οποία το καράβι του Αλόνσο βουλιάζει. Οι ναυαγοί, χωρισμένοι σε ομάδες, σκορπίζονται στο νησί και κάθε ομάδα πιστεύει ότι είναι η μόνη επιζήσασα.

Ο Φερντινάντο και η Μιράντα Στο μεταξύ, καθώς ο Φερντινάντο, γιος του Αλόνσο, περιφέρεται δυστυχισμένος στο νησί, γνωρίζει τη Μιράντα. Οι δύο νέοι ερωτεύονται αστραπιαία.

Ευτυχισμένο τέλος Λίγες μόνο ώρες μετά το ναυάγιο, ο Αντόνιο και ο Αλόνσο ανακαλύπτουν ότι τα βάσανά τους προέρχονται από την αδικία τους προς τον Πρόσπερο, στον οποίον επιστρέφουν το δουκάτο του. Όλοι συμφιλιώνονται και η Μιράντα με τον Φερντινάντο αρραβωνιάζονται. Ο Πρόσπερο, αφού ελευθερώσει τον Άριελ, αποκηρύσσει τη μαγεία κι εγκαταλείπει τα μαγικά του σύνεργα στο νησί, προτού επιστρέψει και πάλι δούκας στο Μιλάνο.

Η τρικυμία πέρασε, τα μάγια λύθηκαν και η παράσταση τελείωσε. Η ζωή ξαναρχίζει τέτοια, όπως ήταν και πριν, για τους ήρωες του δράματος και για τους θεατές.

Κι έτσι, η ιστορία ξαναγυρίζει στην αφετηρία της, σαν να μην συνέβη τίποτα…

Jan Kott

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
Λίγο πριν το τέλος της δικτατορίας των Συνταγματαρχών, ένας πατέρας ζει με την κόρη του αποκλεισμένος, «εξόριστος», στο διαμέρισμά του. Η Τρικυμία του Σαίξπηρ είναι για κείνους μια συνήθεια, μια ψυχαγωγία, μια διασκέδαση, μια εξομολόγηση, μια τυραννία, και -τελικά- μια λύτρωση.

Δείτε όλο το πρόγραμμα των προβολών των παραστάσεων από το αρχείο του θεάτρου: https://bit.ly/2xafP1o

Θέατρο

Συνεχίζουμε τις ελεύθερες προβολές από το αρχείο του θεάτρου με τις Τρεις Αδερφές του Αντόν Τσέχωφ, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου, 2016, Κυριακή 29/3 (10:00 π.μ. έως 10:00 π.μ. της επόμενης ημέρας)

Το κλασικό αριστούργημα μέσα από την σύγχρονη ματιά και αναπάντεχη δραματουργία του Δημήτρη Τάρλοου, που καθοδήγησε 15 ηθοποιούς σε προσωπικά ρεσιτάλ, παίχτηκε για 2 συνεχόμενες θεατρικές σεζόν, το παρακολούθηκαν πάνω από 30.000 θεατές σε 150 sold-out παραστάσεις και απέσπασε διθυραμβικές κριτικές από το σύνολο του Τύπου.

Ο Αντόν Τσέχοφ έγραψε τις Τρεις Αδερφές -ένα έργο για την προσδοκία- το 1901, στο γύρισμα του 20ου αιώνα. Ο ίδιος ο συγγραφέας χαρακτηρίζει το έργο του «κωμωδία» και τους χαρακτήρες του «μπουφόνους», καθώς φέρνει κάθε έναν από αυτούς, κάθε τους ελπίδα, κάθε τους αγωνία, αντιμέτωπους με την πραγματικότητα, όπως αυτή σμιλεύεται αμείλικτα από τον χρόνο.

Συντελεστές:
Απόδοση - Δραματουργία: Δημήτρης Τάρλοου
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Τάρλοου
Συνεργάτις δραματουργός: Έρι Κύργια
Σκηνικά - Κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου
Μουσική: Άγγελος Τριανταφύλλου
Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου
Κίνηση: Κορίνα Κόκκαλη
Βοηθοί σκηνοθέτη: Δήμητρα Κουτσοκώστα, Ελένη Μιχαηλίδου, Λίνα Σταυροπούλου
Βοηθός σκηνογράφου: Τίνα Τζόκα, Νόρα Δεληδήμου
Φωτογραφίες: Βάσια Αναγνωστοπούλου

Διανομή:
Πρόζοροφ Ανδρέας: Λαέρτης Μαλκότσης
Ναταλία: Μαριάννα Δημητρίου
Όλγα: Αλεξάνδρα Αϊδίνη
Μάσα: Ιωάννα Παππά
Ειρήνη: Λένα Παπαληγούρα
Κουλίγκιν Θόδωρος: Κώστας Κορωναίος
Βερσίνιν Αλέξανδρος: Γιάννης Νταλιάνης
Τούζενμπαχ: Παντελής Δεντάκης
Σολιόνι: Δημήτρης Μπίτος
Τσεμπουτίκιν: Γιώργος Μπινιάρης
Φεντότικ: Πάρις Θωμόπουλος
Ροντέ: Ρενάτο Κούσι
Φεραπόντ: Χάρης Τσιτσάκης
Ανφίσα: Μαριέττα Σγουρδαίου

Παραγωγή Video: Big Bang
Σκηνοθεσία Video: Χρήστος Δήμας
Κάμερες: Γιώργος Αργυροηλιόπουλος
Dragan Nicolic
Χρήστος Δασκαλοθανάσης
Γιώργος Φουκαράκης
Ήχος: Δημήτρης Κανελλόπουλος
Μίξη εικόνας - Μοντάζ: Κατερίνα Ευαγγελάκου

Για να παρακολουθήσετε την παράσταση μπείτε στη σελίδα Τρεις Αδερφές και πατήστε το κόκκινο κουμπί που γράφει αρχείο παράστασης (το κουμπί θα εμφανιστεί και η παράσταση θα είναι διαθέσιμη από την Κυριακή 29/3 από τις 10:00 το πρωί έως τις 10:00 το πρωί της επόμενης ημέρας).

Δείτε όλο το πρόγραμμα των προβολών των παραστάσεων από το αρχείο του θεάτρου: https://bit.ly/2xafP1o

Θέατρο

Ο Βυσσινόκηπος του Άντον Τσέχωφ, σε σκηνοθεσία Παντελή Δεντάκη, είχε παρουσιαστεί στο Θέατρο του Νέου Κόσμου την καλλιτεχνική σεζόν 2012-2013, και σε αυτές τις δύσκολες ώρες που μένουμε σπίτι τον απολαμβάνουμε μέσω Youtube.

 

Ένας πανέμορφος βυσσινόκηπος, που αναφέρεται στο «Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν» της Ρωσίας, πρόκειται να κοπεί και να χαθεί, γιατί δεν είναι πια «αποδοτικός». Μαζί του τελειώνει και χάνεται μια εποχή ευμάρειας, ανεμελιάς και ταυτόχρονα χυδαιότητας και διαφθοράς.

Γύρω και μέσα σ’ αυτόν τον υπέροχο κήπο ζει και κινείται ένας ολόκληρος μικρόκοσμος, ένα φαινομενικά ανεξάντλητο δειγματολόγιο από χαρακτήρες που εκφράζουν τη δύσκολη μετάβαση από το παλιό στο νέο: άνθρωποι απαίδευτοι, σοβαροφανείς, αδρανείς και νωθροί, συναισθηματικά ανάπηροι, και την ίδια στιγμή ευαίσθητοι, εργατικοί, με όραμα για ένα καλύτερο και δικαιότερο αύριο. Που όλοι κινούνται από μια παράφορη ανάγκη να αγαπήσουν και να γεφυρώσουν την ερημιά τους, αλλά είναι τόσο ανίκανοι να το πραγματοποιήσουν. Πρόσωπα τραγικά, σε ένα κωμικό Ποίημα για το βαθύ και το ασήμαντο, το υψηλό και το γελοίο.

Συντελεστές της παράστασης:
Σκηνοθεσία: Παντελής Δεντάκης
Επιμέλεια κίνησης: Αγγελική Στελλάτου
Κοστούμια: Γεωργία Μπούρδα
Σκηνικός χώρος: Νίκος Δεντάκης
Μουσική: Κώστας Νικολόπουλος
Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης
Βοηθός σκηνοθέτη: Κατερίνα Μαούτσου
Φωτογραφίες: Εύη Φραγκολιά, Μιχάλης Θεοφάνους
Βίντεο: Σπύρος Αλιδάκης, Γιώργος Ναλπαντίδης

Παίζουν οι ηθοποιοί:
Μάκης Παπαδημητρίου, Μιχάλης Οικονόμου, Κατερίνα Λυπηρίδου, Όμηρος Πουλάκης, Σύρμω Κεκέ, Δημήτρης Πασσάς, Σοφία Γεωργοβασίλη, Μαρία Γεωργιάδου, Γιώργος Μελισσάρης, Δάφνη Δαυίδ, Μιχάλης Τιτόπουλος, Πέτρος Σπυρόπουλος, Σπύρος Πίτσος

Δείτε την παράσταση online εδώ

Θέατρο

Μπαλέτα Μπολσόι: Για πρώτη φορά στην ιστορία τους, ανεβάζουν παραστάσεις στο YouTube
Από την Παρασκευή 27 Μαρτίου και έως τις 10 Απριλίου, θα είναι διαθέσιμες 6 παραστάσεις.

«Λίμνη των κύκνων» του Π. Τσαϊκόφσκυ από το κανάλι του στο YouTube. 

Τα Μπαλέτα Μπολσόι ανακοίνωσαν ότι θα προβάλλουν τις καλύτερες παραστάσεις τους στο YouTube, ενώ το ένα τρίτο του παγκόσμιου βρίσκεται σε καραντίνα στο σπίτι του για να αποτραπεί η εξάπλωση του κορονοϊού.

«Για πρώτη φορά στην ιστορία, τα Μπολσόι θα μεταδώσουν στο Ίντερνετ μια σειρά παραστάσεων που είχαν μαγνητοσκοπήσει στο παρελθόν, οι οποίες ανήκουν στη χρυσή συλλογή τους», αναφέρει η διάσημη Ακαδημία Μπαλέτου Μπολσόι σε ανακοίνωσή της.

Από σήμερα  Παρασκευή 27 Μαρτίου και έως τις 10 Απριλίου, θα παρουσιαστούν 6 παραστάσεις στο επίσημο κανάλι των Μπολσόι στο YouTube «χωρίς γεωγραφικούς περιορισμούς», σύμφωνα με την ίδια πηγή.

Η «Λίμνη των Κύκνων» θα είναι το πρώτο έργο που θα παρουσιαστεί στο κοινό την Παρασκευή 27 Μαρτίου, στις 18:00 ώρα Ελλάδος και θα ακολουθήσει τις επόμενες μέρες πάντα την ίδια ώρα η όπερα «Μπορίς Γκοντουνόφ» ή ακόμη το μπαλέτο «Ωραία Κοιμωμένη».

Κάθε παράσταση θα εξακολουθεί να είναι διαθέσιμη στο YouTube για ένα 24ωρο μετά την προβολή της.

«Το θέατρο προσέφερε πάντα μοναδικά συναισθήματα στους ανθρώπους», σημείωσε ο διευθυντής των Μπολσόι Βλαντίμιρ Ουρίν. «Βεβαίως δεν θέλουμε να χάσουμε την επαφή μας με το κοινό», πρόσθεσε, εκφράζοντας την ελπίδα η πρωτοβουλία αυτή των Μπολσόι «να ανυψώσει το ηθικό και να φέρει τουλάχιστον πνευματική υγεία σε αυτούς που αγαπούν την τέχνη των Μπαλσόι».

Δεκάδες θέατρα και όπερες στον κόσμο, στην Ευρώπη όπως και στις ΗΠΑ, ανέστειλαν τη λειτουργία τους, στο πλαίσιο της προσπάθειας για την αναχαίτιση της εξάπλωσης του κορονοϊού, συνεχίζοντας παράλληλα να προβάλλουν παραστάσεις και συναυλίες τους μέσω Ίντερνετ.

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή