Ιουνίου 27, 2019

Θέατρο

5 ξεχωριστές θεατρικές εμπειρίες

Από Μαρία Κρύου

Σε μια εποχή που η αναζήτηση ιδιαίτερων εμπειριών είναι κορυφαία τάση το θέατρο δεν θα μπορούσε να μένει αμέτοχο. Στις παραστάσεις που ακολουθούν οι θεατές συχνά καλούνται να παίξουν τον δικό τους ρόλο ή γίνονται μάρτυρες σε προτάσεις που ξεφεύγουν από τα κλασικά θεατρικά όρια.
#1 Θέατρο και δείπνο σε βαγόνι του «Οριάν Εξπρές»

Η Τατιάνα Λύγαρη είχε την ιδέα να μας επιβιβάσει σε βαγόνια-αντίκες για ένα ταξίδι γεύσης και πολιτισμού, που πλέον έχει εξελιχτεί σε καλλιτεχνικό θεσμό της πόλης. Φέτος στο βαγόνι-θεατρική σκηνή του Τρένου στο Ρουφ μπορείτε να δείτε το δραματοποιημένο μυθιστόρημα του Γκράχαμ Γκριν «Stamboul train», που διαδραματίζεται παραμονές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου με χώρο δράσης ένα βαγόνι του «Οριάν Εξπρές». Μετά το τέλος της παράστασης μπορείτε να απολαύσετε ένα ρομαντικό δείπνο στο Wagon-Restaurant, σε μια δια­μορφωμένη προπολεμική ιταλική εστιάμαξα. Το μενού περιλαμβάνει ποικιλία ζεστών και κρύων πιάτων, όπως είναι η χορταστική ποικιλία του Συρμού, τα ζουμερά μπιφτεκάκια, οι κοτομπουκιές του Σταθμάρχη, η παραδοσιακή χειροποίητη πίτα της Χρυσούλας κ.ά.
#2 Διαδραστική παράσταση μυστηρίου

Ηθοποιοί και ντετέκτιβ ταυτόχρονα γίνονται οι θεατές στο «Νυφικό πεντοζάλι» της ομάδας Βρες τον Δολοφόνο που παίζεται στο «El Convento del Arte». Αφού καθίσετε στο τραπέζι, οι ηθοποιοί της παράστασης θα σας καλέσουν να αναλάβετε ρόλο ντετέκτιβ. Τι σημαίνει αυτό; Θα πρέπει να αξιολογήσετε τα στοιχεία που δίνονται, να ανακρίνετε τους ηθοποιούς, να αυτοσχεδιάσετε, να απαντήσετε αυθόρμητα σε όλα τα ερωτήματα και να λύσετε γρίφους που θα σας βοηθήσουν στην ανακάλυψη του δολοφόνου, όπως επιτάσσει η υπόθεση του έργου. Και όλα αυτά ενώ απολαμβάνετε με την παρέα σας το μενού που επιμελείται ο σεφ Μιχάλης Ντουνέτας. Πάνω από 15.000 θεατές έχουν προσπαθήσει μέχρι σήμερα να εξιχνιάσουν το μυστήριο, εξασκώντας το αστυνομικό τους δαιμόνιο και απολαμβάνοντας το δείπνο τους.
#3 Θέατρο με κάμερα σε γκρο πλαν

Δεν κατέθεσε απλώς μια ευφυή σκηνοθετική πρόταση ο Άρης Μπινιάρης πάνω στην κωμωδία του Δημήτρη Ψαθά «Ξύπνα Βασίλη»· μας παρέδωσε μία από τις πιο άρτιες θεατρικές προτάσεις της τελευταίας δεκαετίας. Η δράση της παράστασης στη Νέα Σκηνή «Νίκος Κούρκουλος» του Εθνικού Θεάτρου κινηματογραφείται στο μεγαλύτερο μέρος σε πραγματικό χρόνο, με τους ηθοποιούς να παίζουν πίσω από το σκηνικό-οθόνη. Η χρήση της κάμερας βοηθάει στη δημιουργία γκρο πλαν κι επιτρέπει τη σύλληψη της στιγμιαίας κίνησης του ηθοποιού και τη μεταφορά της στην πλατεία. Παρά τη ζωντανή κινηματογράφηση, δεν χάνεται καθόλου η θεατρικότητα, αντίθετα ενισχύεται τόσο από το κείμενο όσο και από τις εκπληκτικές live μουσικές του Φώτη Σιώτα.
#4 Τόλης Βοσκόπουλος live στη σκηνή

Κάτι από την αύρα των μεγάλων κέντρων διασκέδασης έχει η παράσταση «Μαριχουάνα stop!», τα τραγούδια της οποίας ερμηνεύει ζωντανά ο Τόλης Βοσκόπουλος. Σαράντα επτά χρόνια μετά την πρεμιέρα της πολυσυζητημένης ταινίας ο Γιώργος Βάλαρης διασκευάζει, σκηνοθετεί και αναβιώνει στη σκηνή του Gazi Theatre το φιλμ του Γιάννη Δαλιανίδη σε μια λαμπερή υπερπαραγωγή, σηματοδοτώντας έτσι την επιστροφή του Βοσκόπουλου στη θεατρική σκηνή· και συνάμα στο μιούζικαλ που σφράγισε με την ερμηνεία του σε αξέχαστα τραγούδια όπως τα «Γλυκά πονούσε το μαχαίρι», «Το φεγγάρι πάνωθέ μου», «Δεν με νοιάζει».
#5 Check in σε ένα διαφορετικό ξενοδοχείο

Ο Αλέξανδρος Ραπτοτάσιος μας προσκαλεί στο «Hotel Apocalypse», σε ένα πάρτι για το τέλος του κόσμου, για να εξερευνήσουμε τα δωμάτια και να δοκιμάσουμε εμπειρίες με όλες μας τις αισθήσεις. Όσοι αποφασίσετε να παρακολουθήσετε τη βιωματική σκηνική σύνθεση που παρουσιάζεται στο Μπάγκειον, μπαίνοντας στον ρόλο του επισκέπτη, θα πρέπει να είστε εκεί 30 λεπτά πριν από την ώρα έναρξης. Η είσοδος γίνεται ατομικά, οι κρατήσεις αφορούν μόνο μονά δωμάτια και οι Φιλοξενούμενοι οφείλουν να ακολουθούν κάθε οδηγία των Οικοδεσποτών χωρίς εξαιρέσεις και δισταγμούς (για θεατές 15 ετών και άνω).

Θέατρο


Η κορυφαία Anna Netrebko εμφανίζεται για πρώτη φορά στη Met στον ρόλο της Αντριάνα Λεκουβρέρ, της μεγάλης ηθοποιού του 18ου αιώνα. Ο Piotr Beczała στον ρόλο του αγαπημένου της, του ήρωα πολέμου Μαουρίτσιο.

Ο Gianandrea Noseda διευθύνει την τραγωδία του Cilea σε σκηνοθεσία του Sir David McVicar, ο οποίος τοποθετεί ιδιοφυώς μέρος της δράσης να εκτυλίσσεται σε μια αναπαράσταση ενός θεάτρου Μπαρόκ.

Η διανομή ρόλων περιλαμβάνει την Anita Rachvelishvili ως πριγκίπισσα της Μπουγιόν, αντίζηλο της Αντριάνα για την καρδιά του Μαουρίτσιο, τον Ambrogio Maestri ως Μισονέ, πιστό φίλο της Αντριάνα, και τον Carlo Bosi στον ρόλο του διπρόσωπου Αββά.
Η Αντριάνα Λεκουβρέρ είναι συμπαραγωγή του Royal Opera House, Covent Garden του Λονδίνου, του Gran Teatre del Liceu της Βαρκελώνης, της Wiener Staatsoper, της San Francisco Opera και της L’Opéra National de Paris.

Διάρκεια: 3 ώρες & 33 λεπτά

Συντελεστές
Διευθυντής ορχήστρας: Gianandrea Noseda
Σκηνοθεσία: Sir David McVicar
Σκηνικά: Charles Edwards
Κοστούμια: Brigitte Reiffenstuel
Φωτισμοί: Adam Silverman
Διανομή: Αντριάνα Λεκουβρέρ (Anna Netrebko), πριγκήπισσα της Μπουγιόν (Anita Rachvelishvili), Maurizio (Piotr Beczała), Αββάς (Carlo Bosi), Μισονέ (Ambrogio Maestri), πρίγκηπας της Μπουγιόν (Maurizio Muraro)

Αίθουσες
Μέγαρο Μουσικής Αθηνών - αίθουσα Α. Τριάντη
Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης
Πάτρα: Συνεδριακό και Πολιτιστικό Κέντρο Πανεπιστήμιου Πατρών
Βόλος: Κινηματοθέατρο Αχίλλειον
Αγρίνιο: Δημοτικό Θέατρο Αγρινίου
Χανιά: Κέντρο Αρχιτεκτονικής της Μεσογείου (ΚΑΜ)
Άγιος Νικόλαος: Κινηματογράφος “REX”
Ζάκυνθος: Cine Φώσκολο
Σύρος: Θέατρο Απόλλων
Τρίκαλα: Δημοτικός Κινηματογράφος Τρικάλων «CINE ΜΥΛΟΣ»
Λεμεσός - Κύπρος: Θέατρο Ριάλτο
Λάρνακα - Κύπρος: Κ – CINEPLEX Cinemas
Λευκωσία – Κύπρος: Κ-CINEPLEX Cinemas
Πάφος – Κύπρος: Κ-CINEPLEX Cinemas

12 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2019 ΣΤΙΣ 19:55

Θέατρο

Κριτική: Είδαμε το «Masterclass» του Τέρενς ΜακΝάλι
Από την Ελένη Πετάση.
Αν και έχουν εκφραστεί πολλές αντιρρήσεις για το έργο του ΜακΝάλι που παρουσιάζει την Μαρία Κάλας στην πιο ευάλωτη περίοδο της ζωής της, ως μία μονομανή, εγωκεντρική και άκρως αντιπαθητική ντίβα, το κείμενό του εμπεριέχει τη σκοτεινιασμένη ψυχή της.

Είναι, εξάλλου, η εποχή που το ιερό τέρας της όπερας έχει χάσει τη φωνή του, έχει εγκαταλειφθεί από τον Ωνάση και, προσπαθώντας να συμφιλιωθεί με την ήττα του, διδάσκει στη περίφημη σχολή Τζούλιαρντ της Νέας Υόρκης (1971).

Η απρόσιτη τελειότητα της, η εμμονή στην κατανόηση του λιμπρέτου, έτσι ώστε να αποδοθεί η δραματική πλευρά του χαρακτήρα (η ίδια ήταν, ως γνωστόν, και σπουδαία ηθοποιός), οι συχνά έντονες απαιτήσεις της σίγουρα δημιουργούν ένα πεδίο παρανόησης.

Ο Τέρενς ΜακΝάλι υπερβάλλει, φλερτάρει με τον μελοδραματισμό, απευθύνεται στο ευρύτερο κοινό. Και πάνω απ' όλα στοιχειοθετεί μια δική του μυθοπλασία με μη εξακριβωμένα στοιχεία που, ωστόσο, «δικαιολογεί» την ωμότητά της καθώς κάθε τόσο η ηρωίδα ανατρέχει σε - αληθινές - τραυματικές εμπειρίες του παρελθόντος.

«Όταν τραγουδάω δεν είμαι χοντρή, δεν είμαι άσχημη, δεν είμαι η γυναίκα ενός γέρου», λέει για την αρχή της καριέρας της όταν ήταν σύζυγος του Μενεγκίνι ή «Όλα αυτά τα χρόνια που τραγουδούσα, κάνοντας τέλεια τη φωνή μου για να μπορεί να εκφράσει ό,τι αισθανόμουν, ήταν για σένα....έναν άνθρωπο που δεν του αρέσει καν η όπερα», καυτηριάζει με τον τρόπο της τον Άρη Ωνάση.

Αυτόν τον άνθρωπο που ερωτεύτηκε παράφορα και που την ώθησε να κάνει έκτρωση ενώ στη συνέχεια, πριν την εγκαταλείψει για την Τζάκι Κένεντι, την απομάκρυνε από το τραγούδι.

Η Μαρία Ναυπλιώτου, ντυμένη κομψά και πάνω σε ψηλοτάκουνες γόβες (ενδυματολογική επιμέλεια Βασίλη Ζούλια), όχι μόνο μοιάζει στην Μαρία Κάλας αλλά όταν αφηγείται τις υπαρξιακές αγωνίες της μεταμορφώνεται σε μια τσακισμένη γυναίκα που βαθαίνοντας τη φωνή της, φτάνει στις ρίζες της ύπαρξης της. Ωστόσο, όταν εκπαιδεύει τους νέους σπουδαστές, υψώνει συχνά τους τόνους πέραν του δέοντος.

Γενικά, όμως, η ερμηνεία της ακτινοβολεί δύναμη, υπόγειο χιούμορ, ακόμα και «συγκίνηση» τις εξομολογητικές της στιγμές, καθώς παράλληλα ακούγονται οι εξαίρετες άριες των Μπελίνι, Βέρντι, Πουτσίνι που τραγουδούν θαυμάσια οι τρεις ηθοποιοί/μαθητές της.

Με αυτήν την παρέκκλιση προς τις οδηγίες του συγγραφέα ( εκείνος ήθελε να ακούγεται η φωνή της Κάλας) ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, στην εύστοχη μετάφραση του Στρατή Πασχάλη δημιουργεί μια καλής ποιότητας ψυχαγωγική παράσταση. Άστοχη είναι μόνο η σκηνή της δεύτερης σοπράνο/σπουδάστριας που παρουσιάζεται ως σπαστική προσωπικότητα επιδιώκοντας να εκμαιεύσει το γέλιο του κοινού. Γεγονός που ευτυχώς εξομαλύνεται όταν επανέρχεται στη σκηνή για να ερμηνεύσει την άρια «Σκοτεινή αρμονία» από την «Τόσκα» εκμαιεύοντας στην ηρωίδα μνήμες από τον θρίαμβο της στη Σκάλα του Μιλάνου ή τη σχέση της με τον Βισκόντι που την είχε αποκαλέσει σπουδαία ηθοποιό. Δίπλα της, ο πάντα συνεπής Πέτρος Μπούρας στον ρόλο του πιανίστα Μάνι που επιμελήθηκε και τη μουσική της παράστασης)

Μόνο στο τέλος η αίθουσα πλημμυρίζει από την ηχογραφημένη μοναδική φωνή της αξεπέραστης ντίβας διαπερνώντας την ψυχή μας.

Ελένη Πετάση - Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Θέατρο

Με μια σπουδαία όπερα του Τζουζέππε Βέρντι, τον Σιμόν Μποκκανέγκρα, ανοίγει το 2019 για την Εθνική Λυρική Σκηνή. Από τις 19 Ιανουαρίου και για έξι παραστάσεις, η εντυπωσιακή παραγωγή της Βασιλικής Όπερας του Λονδίνου έρχεται στην Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, σε μουσική διεύθυνση Ζωής Τσόκανου – Στάθη Σούλη και σκηνοθεσία Ελάιτζα Μοσίνσκυ.

Με τον Σιμόν Μποκκανέγκρα ο Τζουζέππε Βέρντι έπλασε έναν από τους πιο εντυπωσιακούς ρόλους για φωνή βαρύτονου. Μέσα από το στόμα του ιστορικού δόγη της Γένοβας ο Βέρντι μπόρεσε να εκφράσει την πολιτική του σκέψη και τα ιδανικά του για μια Ιταλία ενωμένη, μακριά από αδελφοκτόνους πολέμους. Ο Σιμόν Μποκκανέγκρα ανέβηκε για πρώτη φορά στον Φοίνικα της Βενετίας στις 12 Μαρτίου 1857. Περίπου ένα τέταρτο του αιώνα αργότερα, στις 24 Μαρτίου 1881, ο Βέρντι παρουσίασε αναθεωρημένη εκδοχή της όπερας στη Σκάλα του Μιλάνου, προσθέτοντας ορισμένες αριστουργηματικές σκηνές, βασισμένες σε επιστολές του Πετράρχη, μία απευθυνόμενη στο ιστορικό πρόσωπο, τον δόγη της Γένοβας Σιμόνε Μποκκανέγκρα και μία στον τότε δόγη της Βενετίας. Στο ρεπερτόριο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής το έργο συμπεριλήφθηκε στις 19 Απριλίου 1963. Σήμερα πλέον ο Σιμόν Μποκκανέγκρα συγκαταλέγεται στις δημοφιλέστερες όπερες του συνθέτη.

Η υπόθεση εκτυλίσσεται στη Γένοβα του 14ου αιώνα και αφορά την άνοδο στην εξουσία και τη δολοφονία ενός ιστορικού προσώπου, του κουρσάρου Σιμόν Μποκκανέγκρα. Παράλληλα προς την πολιτική ιστορία εκτυλίσσεται αυτή της χαμένης κόρης του Μποκκανέγκρα, η οποία δίνει αφορμή για πολιτικές συγκρούσεις.

Στην εντυπωσιακή παραγωγή της Βασιλικής Όπερας του Λονδίνου, η οποία παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα στο πλαίσιο της συνεργασίας της ΕΛΣ με το Κόβεντ Γκάρντεν, ο διακεκριμένος σκηνοθέτης της όπερας Ελάιτζα Μοσίνσκυ επιχειρεί μια ιστορική σκηνοθεσία που εμπνέεται από την τέχνη και την αρχιτεκτονική της Αναγέννησης. Το λάιτ μοτίφ της σκηνοθεσίας του είναι οι εικόνες της θάλασσας, οι οποίες επανέρχονται διαρκώς, ως μια αναφορά στη θνητότητα. Για το ανέβασμα της παραγωγής το 2013 στο Λονδίνο, οι Times έγραψαν ότι «αποτελεί τον καλύτερο φόρο τιμής για την επέτειο των 200 ετών από τη γέννηση του Βέρντι». Η παραγωγή παρουσιάστηκε ξανά στο Λονδίνο το φθινόπωρο του 2018, αποσπώντας θετικότατα σχόλια. «Εκπληκτική παραγωγή» την χαρακτήρισε ο Guardian, ενώ η Telegraph έγραψε ότι είναι μια παραγωγή «που θα σύστηνε θερμά στο παραδοσιακό κοινό της όπερας».

Ο Μοσίνσκυ θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες παγκοσμίως, με μια σημαντική, τριακονταετή πορεία στο θέατρο και την όπερα. Το ρεπερτόριό του περιλαμβάνει έργα των Μότσαρτ, Τσαϊκόφσκι, Βάγκνερ, Στράους κ.ά. Έχει κερδίσει τρεις φορές το βραβείο Λώρενς Ολίβιε καλύτερης όπερας, για τις παραστάσεις του Λόενγκριν, Στιφέλιο και Η ζωή ενός ακόλαστου. Έχει συστηματικά συνεργαστεί με τις πλέον φημισμένες όπερες του κόσμου, όπως η Βασιλική Όπερα του Λονδίνου, η Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης, η Όπερα του Σύδνεϋ, το Μαριίνσκι της Αγίας Πετρούπολης κ.ά.

Η παραγωγή Σιμόν Μποκκανέγκρα πραγματοποιείται σε συνεργασία με τη Βασιλική Όπερα του Λονδίνου (Royal Opera House). Πρωτοπαρουσιάστηκε στη Βασιλική Όπερα, Λονδίνο, στις 12 Νοεμβρίου 1991.

Διευθύνει η καταξιωμένη αρχιμουσικός και καλλιτεχνική διευθύντρια της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης Ζωή Τσόκανου και ο ανερχόμενος μαέστρος Στάθης Σούλης. Τον ομώνυμο ρόλο θα ερμηνεύσουν δύο διεθνώς καταξιωμένοι Έλληνες βαρύτονοι, οι Δημήτρης Πλατανιάς και Τάσης Χριστογιαννόπουλος, ενώ το καστ συμπληρώνουν διακεκριμένοι Έλληνες και ξένοι μονωδοί όπως οι Τσέλια Κοστέα, Χριστόφορος Σταμπόγλης, Ραμόν Βάργκας, Άννα Στυλιανάκη, Πέτρος Μαγουλάς, Δημήτρης Πακσόγλου κ.ά.

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ Ελάιτζα Μοσίνσκυ: Μια ολόκληρη ζωή κρίσης

Αυτή η μορφή της όπερας Σιμόν Μποκκανέγκρα (1881) του Βέρντι είναι μια αναθεωρημένη εκδοχή του ομότιτλου έργου που γράφτηκε το 1857. Τα τριάντα χρόνια που χωρίζουν τις δύο εκδοχές είναι σημαντικά όχι μόνο για το προσωπικό ύφος του Βέρντι αλλά και για τις πολιτικές και καλλιτεχνικές εξελίξεις στον πολιτισμό της Ιταλίας.

Πιο σημαντικό είναι ότι το είδος της όπερας είχε περάσει από το μελόδραμα σε μια πιο περίπλοκη μορφή μουσικού δράματος. Η ίδια η Ιταλία είχε βιώσει μια εθνική επανάσταση και στο περιβάλλον των ποιητών του Μιλάνου της δεκαετίας του 1880 κυριαρχούσε μια νέα ευαισθησία που προτιμούσε τον συμβολισμό, τον υπαινιγμό, την επιτηδευμένη ασάφεια.

Είναι σχεδόν αδύνατο να αφηγηθεί κανείς πλήρως την υπόθεση της όπερας. Αυτό ήταν σκόπιμο από την πλευρά του Μπόιτο και του Βέρντι. Το 1881 ο Μποκκανέγκρα εκφράζει μια νέα σύνθεση στο δημιουργικό έργο του Βέρντι, παρότι οι τεχνικές της πλοκής βασίζονται ακόμα στους μηχανισμούς του μελοδράματος. Ακόμα συναντάμε στιλέτα, δηλητήρια, κατάρες και συμπτώσεις, αλλά όλα αυτά έχουν τελειοποιηθεί, ώστε να εκφράζουν την ώριμη οπτική του Βέρντι σχετικά με τη μοίρα των ανθρώπων. Είναι ουσιαστικά ένα στοχαστικό και φιλοσοφικό έργο. Ο Σιμόν Μποκκανέγκρα είναι μια λυρική τραγωδία. Ο Βέρντι δημιουργεί μια αίσθηση δραματικής αλήθειας και ρεαλισμού, αλλά είναι ένας ρεαλισμός από τον οποίο απουσιάζουν οι ασήμαντες λεπτομέρειες. Ο Βέρντι είχε ως στόχο μια ολοκληρωτική σύλληψη των ανθρώπινων όντων και των καταστάσεων. Οι χαρακτήρες του μοιάζουν περισσότερο με αρχέτυπα παρά με προσωπογραφίες. Κυριαρχούνται από την απόλυτη επιταγή του πάθους. Και καθώς αυτές οι παθιασμένες δυνάμεις έρχονται αντιμέτωπες η μία με την άλλη, παράγουν μια αλυσίδα δράσεων και αντιδράσεων που μεταμορφώνουν αυτά τα πάθη σε πεπρωμένα. Στην τραγική δράση αυτής της όπερας διαπλέκονται πολλά προσωπικά και πολιτικά θέματα. Το κυνήγι της εξουσίας από τον Πάολο, η επιδίωξη της εκδίκησης από τον Φιέσκο, η αναζήτηση του Μποκκανέγκρα για την από καιρό χαμένη κόρη του. Σε αυτή την παραγωγή προσπάθησα να αφαιρέσω κάθε λεπτομέρεια η οποία θα μπορούσε να εμποδίσει την έκθεση της τραγικής πλοκής. Η δράση πρέπει να εκφράζει μια αναπότρεπτη ώθηση προς τα εμπρός… μια δύναμη του πεπρωμένου. Έχει ανάγκη από στιγμές γαλήνης και ευγένειας. Η μουσική γλώσσα είναι ποιητική και σύνθετη και υπαινίσσεται τη διαρκή ροή της ζωής. Η παραγωγή εκτυλίσσεται σε ένα πολύ απλό σκηνικό. Δεν είναι ο γοτθικός κόσμος του ιστορικού Μποκκανέγκρα αλλά ο νεοπλατωνικός κόσμος της ύστερης Αναγέννησης. Ενοποιεί τη δράση με μια σχεδόν αριστοτελική αίσθηση τάξης. Όπως στον Αριστοτέλη, η πλοκή του Βέρντι εξαρτάται από δύο κρίσιμες ανακαλύψεις, την εύρεση της κόρης του Μποκκανέγκρα και την ανακάλυψη του Αντόρνο ότι η Αμέλια είναι κόρη του Μποκκανέγκρα. Η τραγωδία έγκειται στην αδυναμία να εναρμονιστούν επί σκηνής οι αντίρροπες δυνάμεις που δρουν στην προσωπική και την πολιτική ζωή. Πρέπει να έχει κανείς την αίσθηση ότι έχει υπάρξει μάρτυρας μιας ολόκληρης ζωής σε κρίση η οποία βιώθηκε μέσα από τη δράση. Υπάρχει απαισιοδοξία σχετικά με τη δυνατότητα να επιτευχθεί τάξη στην πολιτεία και εκτίθεται η ιδέα του αμιγούς κακού στην ανθρωπότητα, το οποίο εμποδίζει την αρμονία. Ωστόσο, παραδόξως, πιο συγκινητικό απ’ όλα είναι το ντουέτο ανάμεσα στον Φιέσκο και στον Μποκκανέγκρα, όταν η ιδέα της συμφιλίωσης φανερώνεται φευγαλέα ως πιθανότητα.

Ο Σιμόν Μποκκανέγκρα με μια ματιά

Clive Barda / Royal Opera House / Clive Barda
Ο ΣΥΝΘΕΤΗΣ: Ο Τζουζέππε Βέρντι, ο διασημότερος συνθέτης του ιταλικού Ρομαντισμού, γεννήθηκε στο Λε Ρόνκολε της βόρειας Ιταλίας το 1813 και πέθανε στο Μιλάνο το 1901. Σπούδασε μουσική στο επαρχιακό Μπουσσέτο και στη συνέχεια στο Μιλάνο. Τα πρώτα του έργα γράφτηκαν μέσα στο επαναστατικό κλίμα της εποχής, απηχώντας ιδεολογικά τον αγώνα για την απελευθέρωση των ιταλικών κρατιδίων από τους Αυστριακούς και την ενοποίησή τους σε κυρίαρχη χώρα. Η ενασχόληση του συνθέτη με την πολιτική τον ανέδειξε σε εθνικό σύμβολο –ως ακροστιχίδα το σύνθημα «Viva, Verdi» σήμαινε «Ζήτω ο Βίκτωρ Εμμανουήλ, βασιλιάς της Ιταλίας» («Viva, Vittorio Emanuele, Re D’Italia»)– και το 1861 σε μέλος του πρώτου ιταλικού κοινοβουλίου. Δημοφιλέστερες όπερές του είναι: Ναμπούκκο, Ερνάνης, Ριγολέττος, Ο τροβαδούρος, Τραβιάτα, Η δύναμη του πεπρωμένου, Ντον Κάρλος, Αΐντα, Οθέλλος και Φάλσταφ. Με τη μουσική του ο Βέρντι εξέφρασε σε αισθητικό επίπεδο το πνεύμα του ώριμου Ρομαντισμού και σε πολιτικό επίπεδο την επιθυμία των συμπατριωτών του να δουν την Ιταλία ελεύθερη και ενωμένη. Είχε την ευτυχία να αγαπηθεί από ένα ιδιαίτερα πλατύ κοινό και να κερδίσει εξαρχής δημοτικότητα, που παραμένει αμείωτη έως σήμερα. Στις ιστορικές, πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες του 19ου αιώνα ο Βέρντι υπήρξε ο συνθέτης που συνέβαλε στη δημιουργία εκείνης της μοναδικής στιγμής στην ιστορία της μουσικής κατά την οποία η υψηλή τέχνη έγινε ταυτόχρονα λαϊκή.
Σύνοψη του πρωτοτύπου

ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗ ΔΡΑΣΗ: Στις αρχές του 14ου αιώνα η πόλη-κράτος της Γένοβας διοικείται από τους αντιπροσώπους δύο έντονα αντιμαχόμενων ομάδων, των πατρικίων και των πληβείων. Ο Φιέσκο ανήκει στους πατρικίους, ο Πάολο στους πληβείους. Ο Σιμόν Μποκκανέγκρα, διάσημος κουρσάρος που έχει ηγηθεί πολλών επιδρομών ενάντια σε εχθρούς της Γένοβας, έχει ερωτευτεί τη Μαρία, κόρη του Φιέσκο. Παρότι και αυτή τον αγαπά και έχει γεννήσει την κόρη του, ο πατέρας της απαγορεύει να παντρευτεί κάποιον κατώτερό της. Την έχει φυλακίσει στο ανάκτορό του, ενώ ο Μποκκανέγκρα έχει εμπιστευτεί το παιδί σε μια τροφό έξω από τα όρια της πόλης. Ο Πάολο σκοπεύει να εκμεταλλευτεί τον έρωτα του Μποκκανέγκρα για τη Μαρία προκειμένου να αποκτήσει ο ίδιος δύναμη, πείθοντας τον Σιμόν να θέσει υποψηφιότητα ως δόγης. Κανένας δεν θα αρνιόταν την εκλογή ενός ήρωα και πατριώτη, ενώ ούτε ο περήφανος Φιέσκο θα μπορούσε να του αρνηθεί την κόρη του. Ταυτόχρονα, ο Μποκκανέγκρα θα όφειλε την εξουσία του στον Πάολο.

ΠΡΟΛΟΓΟΣ: Τη μοιραία νύχτα της εκλογής δόγη ο Πάολο και ο Πιέτρο, ένας ακόμη πληβείος σύμβουλος, συζητούν το σχέδιό τους να εκλέξουν τον Μποκκανέγκρα. Ο Πιέτρο συγκεντρώνει τον λαό, υποδαυλίζει το μίσος του για τους πατρικίους, περιγράφοντας τον απάνθρωπο τρόπο με τον οποίο ο Φιέσκο μεταχειρίζεται την κόρη του, και κερδίζει την υποστήριξή του υπέρ του Μποκκανέγκρα. Ο Σιμόν, που δεν γνωρίζει γιατί έχει προσκληθεί στη Γένοβα, δέχεται να γίνει υποψήφιος με σκοπό να κερδίσει την αγαπημένη του.

Ωστόσο, η Μαρία, στερημένη από τον αγαπημένο και από το παιδί της, έχει μόλις πεθάνει. Ο Φιέσκο ορκίζεται να εκδικηθεί τον άνθρωπο που ατίμασε την οικογένειά του και του στέρησε το παιδί του. Ο Μποκκανέγκρα τον συναντά έξω από το ανάκτορό του και ζητά συγχώρεση και συμφιλίωση. Ο Φιέσκο τον διώχνει και εξηγεί ότι αρνείται να τον ακούσει ώσπου να του παραδώσει την εγγονή του. Όμως, ο Μποκκανέγκρα δεν μπορεί να το κάνει αυτό, επειδή την τελευταία φορά που το επισκέφτηκε ανακάλυψε ότι η τροφός είχε πεθάνει και το κοριτσάκι δεν ήταν εκεί. Οι δύο άντρες χωρίζουν εχθρικά. Τη στιγμή που ο Μποκκανέγκρα ανακαλύπτει το άψυχο σώμα της Μαρίας, ακούει φωνές χαράς. Εξελέγη δόγης, ωστόσο η γυναίκα την οποία ήλπιζε να κερδίσει χάρη στο αξίωμά του δεν ήταν πλέον στη ζωή.

Μουσική διεύθυνση: Ζωή Τσόκανου (19, 20, 22, 26/1) – Στάθης Σούλης (23, 25/1)
Σκηνοθεσία: Ελάιτζα Μοσίνσκυ
Αναβίωση σκηνοθεσίας: Ρόρυ Φαζάν
Σκηνικά: Μάικλ Γήργκαν
Κοστούμια: Πήτερ Τζ. Χωλ
Φωτισμοί: Τζων Χάρρισον
Επιμέλεια φωτισμών: Μάθιου Μάλμπερρυ
Διεύθυνση χορωδίας: Αγαθάγγελος Γεωργακάτος
Κινησιολόγος ξιφομαχιών: Φίλιπ ντ’ Ορλεάν

Σιμόν Μποκκανέγκρα: Δημήτρης Πλατανιάς (19, 22, 25/1)

Τάσης Χριστογιαννόπουλος (20, 23, 26/1)

Μαρία Μποκκανέγκρα (Αμέλια): Τσέλια Κοστέα (19, 22, 25/1)

Άννα Στυλιανάκη (20, 23, 26/1)

Γιάκοπο Φιέσκο: Χριστόφορος Σταμπόγλης (19, 22, 25/1)

Πέτρος Μαγουλάς (20, 23, 26/1)

Γκαμπριέλε Αντόρνο: Ραμόν Βάργκας (19, 20, 26/1)

Δημήτρης Πακσόγλου (22, 23, 25/1)

Πάολο Αλμπιάνι: Γιάννης Σελητσανιώτης (19, 22, 25/1)

Κύρος Πατσαλίδης (20, 23, 26/1)

Πιέτρο: Διονύσης Τσαντίνης (19, 22, 25/1)

Αλέξανδρος Λούτας (20, 23, 26/1)

Λοχαγός των τοξοβόλων: Γιάννης Καλύβας (19, 22, 25/1)

Διονύσης Μελογιαννίδης (20, 23, 26/1)
Ακόλουθος της Αμέλιας: Βασιλική Πετρόγιαννη (19, 22, 25/1)

Αναστασία Κότσαλη (20, 23, 26/1)

Με την Ορχήστρα και τη Χορωδία της ΕΛΣ

Info
Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος Εθνικής Λυρικής Σκηνής - Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. 19, 20, 22, 23, 25, 26 Ιανουαρίου 2019. Ώρα έναρξης: 20.00 (Κυριακές 18.30). Τιμές εισιτηρίων: €15, €20, €35, €40, €50, €55, €60, €90 Φοιτητικό, παιδικό: €15 Περιορισμένης ορατότητας: €10. Προπώληση Ταμεία Εθνικής Λυρικής Σκηνής Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος Καθημερινά 09.00-21.00 Τηλ.: 2130885700. Ομαδικές πωλήσεις: 2130885742 www.nationalopera.gr. Καταστήματα PUBLIC http://tickets.public.gr www.ticketservices.gr. Εκδοτήρια Ticket Services, Πανεπιστημίου 39, εντός Στοάς Πεσμαζόγλου.

clickatlife.gr

Θέατρο

 

Η Μπέσυ Μάλφα ερμηνεύει τη «Σίρλεϋ Βάλενταϊν» μια γυναίκα, που λίγο μετά τα πενήντα αποφασίζει να κάνει την επανάσταση της! Αφήνει άνδρα και παιδιά, και σε μια προσπάθεια να ξανά βρει τον εαυτό της κάνει ένα ταξίδι κοντά στη θάλασσα.

Στον γλυκόπικρο μονόλογο του Ουίλι Ράσελ αναλογίζεται τη ζωή της και μοιράζεται μαζί μας τα βιώματα μιας νοικοκυράς, απογοητευμένης από τα 20 τόσα χρόνια στείρου συζυγικού βίου. Μια αναπάντεχη γνωριμία, θα συνθέσουν το σκηνικό της δικής της επανάστασης απέναντι σε όσα την καταπίεζαν.

Πόσο όμως θα κρατήσει αυτή η επανάσταση;

Θα καταφέρει να επαναπροσδιορίσει τη σχέση της με το μέσα της και τους δικούς της ανθρώπους;

Ο Αλέξανδρος Ρήγας σκηνοθετεί το έργο, που ουσιαστικά στήνει γέφυρα επικοινωνίας ανάμεσα στα δυο φύλα.

Οι αναγνώστες το «α» θα δουν την παράσταση σε avant premiere, στις 17/12 (Θέατρο Ριάλτο - Αλέκος Αλεξανδράκης).

Θέατρο

Οι αργίες των Χριστουγέννων είναι παραδοσιακά μέρες για θέατρο. Διαλέξαμε πέντε από τις καλύτερες παραστάσεις που παίζουν στις αθηναϊκές σκηνές.

 

Απόψε Αυτοσχεδιάζουμε στο Εθνικό
Κεντρική Σκηνή, Αγίου Κωνσταντίνου 22-24, τηλ. 210.5288170-171
Παραστάσεις τις γιορτές: Τρίτη 25/12 στις 20.30, Τετάρτη 26/12 στις 19.00
Τιμές εισιτηρίων: από 10€ έως 25€ αναλόγως θέσης

Έχει τελικά μεγαλύτερη αξία το έργο από τον δημιουργό του; Τι συμβαίνει όταν ένας θίασος διώχνει τον σκηνοθέτη από την παράσταση και παίρνει την κατάσταση και τις ζωές του στα χέρια του; Το έργο του νομπελίστα Λουίτζι Πιραντέλλο ανεβαίνει για πρώτη φορά στο Εθνικό Θέατρο, με τη σκηνοθετική υπογραφή του Δημήτρη Μαυρίκιου και την εμβληματική μουσική του Μάνου Χατζιδάκι. Πρωταγωνιστούν μεταξύ άλλων οι Γιάννης Βογιατζής, Γιούλικα Σκαφιδά, Λυδία Φωτοπούλου, Γιώργος Μπένος.

Ρένα στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά
Λεωφ. Ηρώων Πολυτεχνείου 32, τηλ.: 210 4143 310
Παραστάσεις τις γιορτές: Τρίτη 25/12 στις 20.30, Τετάρτη 26/12 στις 17.00
Τιμές εισιτηρίων: από 8€ έως 25€, αναλόγως θέσης

Η Ρένα, το τελευταίο βιβλίο του Αύγουστου Κορτώ, ένας ύμνος στην αγάπη, στη ζωή και στον έρωτα χωρίς φραγμούς, γίνεται θεατρικό σε σκηνοθεσία της Νικαίτης Κοντούρη στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, με την Υρώ Μανέ στον ομώνυμο ρόλο. Συμπρωταγωνιστούν οι Άγης Εμμανουήλ, Κωνσταντίνος Φάμης, Μιχάλης Αβρατόγλου.

Γιούγκερμαν στο Θέατρο Πορεία
Τρικόρφων 3-5 & 3ης Σεπτεμβρίου 69, Πλατεία Βικτωρίας, τηλ.: 210 8210991
Παραστάσεις τις γιορτές: Τρίτη 25/12 στις 20.00 και Τετάρτη 26/12 στις 20.30
Τιμές εισιτηρίων: από 14€ έως 20€, αναλόγως θέσης

Μετά την αριστουργηματική Μεγάλη Χίμαιρα, ο Δημήτρης Τάρλοου σκηνοθετεί το μυθιστόρημα που θεωρείται το πλέον εντελές και συναρπαστικό του Μ. Καραγάτση, με τον Γιάννη Στάνκογλου στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Συμπρωταγωνιστούν οι Γιάννης Νταλιάνης, Ζέτα Μακρυπούλια, Γιάννης Καπελέρης, Δημήτρης Μπίτος.

Αρίστος στο Θέατρο του Νέου Κόσμου
Παραστάσεις τις γιορτές: Τρίτη 25/12 στις 21.00
Τιμές εισιτηρίων: από 14€ έως 16€

Το βραβευμένο μυθιστόρημα του Θωμά Κοροβίνη με κεντρικό θέμα τη ζωή του Αριστείδη Παγκρατίδη, του φερόμενου ως «Δράκου του Σέιχ Σου», ανεβαίνει στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, σε σκηνοθεσία Γιώργου Παπαγεωργίου και συζητιέται τους τελευταίους μήνες πολύ. Πρωταγωνιστούν οι Έλενη Ουζουνίδου, Μιχάλης Οικονόμου, Γιώργος Χριστοδούλου.

Έξι Μαθήματα Χορού σε Έξι Εβδομάδες στο Θέατρο Ιλίσια
Παπαδιαμαντοπούλου 4, Ιλίσια
Παραστάσεις τις γιορτές: Τρίτη 25/12 στις 18.15 και Τετάρτη 26/12 στις 21.15
Τιμές εισιτηρίων: από 12€ έως 18€

H Ναταλία Τσαλίκη και o Δημοσθένης Παπαδόπουλος πρωταγωνιστούν σε ένα έργο που φέρνει κοντά δύο εντελώς ασύμβατους κόσμους μέσα από τη μουσική και τον χορό, και μιλά για τη σκληρότητα, τη μοναξιά, τη διαφορετικότητα, τον εγωισμό των ανθρώπων και την ανάγκη για αγάπη και συντροφικότητα. Μία συγκινητική ιστορία δύο ιδιαίτερων ανθρώπων με πολύ χιούμορ, μουσική και χορό.

Θέατρο

του Μ. Καραγάτση

διασκευή: Στρατής Πασχάλης

σκηνοθεσία: Δημήτρης Τάρλοου

Δεν υπάρχει παρά μόνο ένα κορίτσι σε ολόκληρο τον κόσμο.
Το μυθιστόρημα που θεωρείται το πλέον εντελές και συναρπαστικό του συγγραφέα Μ. Καραγάτση ανεβαίνει στο θέατρο Πορεία, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου. Ο σκηνοθέτης και Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Πορεία, μετά την εξαιρετικά επιτυχημένη συνεργασία του με τον Στρατή Πασχάλη στην παράσταση-σταθμό Η Μεγάλη Χίμαιρα, του ανέθεσε τη διασκευή του Γιούγκερμαν.

Ο κεντρικός ήρωας, ο Φιλανδός Βασίλης Κάρλοβιτς Γιούγκερμαν, γόνος πλούσιας οικογένειας, Ίλαρχος της Λευκής Φρουράς του τσάρου, ένας τυχοδιώκτης που παλεύει με τα φαντάσματά του, οδηγείται μετά τη ρωσική επανάσταση στην Ελλάδα. Το παρελθόν του βαραίνει ένας φόνος, μια γυναίκα που μοιραζόταν μ’ έναν Ανθυπολοχαγό, εμπορία ναρκωτικών, κραιπάλες κάθε είδους, το ποτό, η χαρτοπαιξία, οι εκβιασμοί, οι απάτες… Δαιμόνιος και αδίστακτος, στη νέα του πατρίδα ανέρχεται κοινωνικά αποκτώντας μία σημαντική θέση στην τράπεζα, πλούτο και γόητρο, ένας «αλήτης αριστοκράτης» που κάτω απ’ τον αδυσώπητο ελληνικό ήλιο θα έρθει αντιμέτωπος με τον εαυτό του, με τον αληθινό έρωτα και με το τραγικό στοιχείο.

Το μυθιστόρημα, το τρίτο του συγγραφέα, γράφτηκε το 1938, δύο χρόνια μετά τη Χίμαιρα και πέντε χρόνια μετά τον Συνταγματάρχη Λιάπκιν, μαζί με τα οποία σχηματίζει την τριλογία με τίτλο Εγκλιματισμός κάτω από το Φοίβο. Πλάι στο ενδελεχές ψυχογράφημα του ήρωα, ο «παραμυθάς από ράτσα» Καραγάτσης στο μυθιστόρημά του αυτό απεικονίζει με γλαφυρότητα την κοινωνική και πολιτική κατάσταση της μεσοπολεμικής Ελλάδας και καταθέτει την οπτική του γύρω από τη μπολσεβίκικη επανάσταση, τον κομμουνισμό, το τσαρικό καθεστώς.

Ο σκηνοθέτης της παράστασης, Δημήτρης Τάρλοου, σημειώνει: «Ο Γιούγκερμαν, αυτός ο θεόθεν αριστοκράτης και αλήτης, θα κυνηγήσει με αυτοκαταστροφική μανία τον πλούτο, τη δόξα, την εξουσία, τις γυναίκες, θα τα κατακτήσει όλα, για να συνειδητοποιήσει μέσω του συγγραφέα Καραμάνου, πως για τον καθένα μας μονάχα ένα κορίτσι υπάρχει σε ολόκληρο τον κόσμο. Αυτή η σοφή μετατόπιση θα σημάνει και το αναπόφευκτο μας τέλος, όπως λέει και ο Καραμάνος: "Η μοίρα των ανθρώπων είναι ο θάνατος." Το βασικό, το πρωταρχικό τραύμα, ανελέητο, όσο και βασανιστικό, μας στέλνει όλους στην αγκαλιά της μητέρας μας, που μας περιμένει πανέμορφη, παγωμένη κι ακίνητη, για να αναπαυθούμε για πάντα κοντά της.»

Ο διασκευαστής του μυθιστορήματος, Στρατής Πασχάλης, αναφέρει σε σχέση με το έργο του: «Στον "Γιούγκερμαν" η διασκευή ανασυνθέτει τα βιογραφικά γεγονότα του μυθιστορήματος σ’ ένα σκηνικό ονειρόδραμα που συνδυάζει το ρεαλιστικό και το παράδοξο, το ποιητικό και το γκροτέσκο. Αυτό δεν έγινε τυχαία. Την ιδέα για κάτι τέτοιο μου την έδωσε το τελευταίο μέρος του μυθιστορήματος, "Τα στερνά του Γιούγκερμαν", ένα παραλήρημα εικόνων, γεγονότων και προσώπων όπου η φαντασία δρα ελεύθερα και υπονομεύει την πραγματικότητα. Όλο το έργο είναι ένα τεράστιο φλας μπακ που καταλήγει στην αποκάλυψη ενός γεγονότος από το παρελθόν, το οποίο σε όλη τη διάρκεια της παράστασης λειτουργεί συνεχώς, κάτω και γύρω από τα λόγια των βασικών ηρώων, χωρίς να φανερώνεται απόλυτα στον θεατή… Τάμερφορς, Πειραιάς, Αθήνα, Μυτιλήνη, Ακράτα, Θεσσαλονίκη, Κεντρική Ευρώπη, Γκρενόμπλ… Κοσμοπολιτισμός και ρίζες, μέσα σ’ έναν ξέφρενο μα και ηδονικό εφιάλτη γεμάτο πάθη, μοναξιά, σκληρότητα, μα και βαθιά ανθρωπιά.»

Διάρκεια: 180 λεπτά

Τιμές Εισιτηρίων:

Τετάρτη (λαϊκή) VIP ζώνη: 20 ευρώ, Α’, Β’ ζώνη: 15 ευρώ, Γ’ ζώνη: 14 ευρώ

Πέμπτη έως Κυριακή: VIP ζώνη: 25 ευρώ, A’ ζώνη: 20 ευρώ, Β’ ζώνη: 17 ευρώ, Γ’ ζώνη: 14 ευρώ,

senior (άνω των 65): 17 ευρώ, φοιτητικό, νεανικό (κάτω των 22), ανέργων, ΑμεΑ: 15 ευρώ (σε συγκεκριμένες θέσεις της Α’ & Β’ ζώνης)

Kάθε Πέμπτη με αγγλικούς υπέρτιτλους
Προτεινόμενες θέσεις: κεντρικό & δεξί διάζωμα, όπως φαίνονται στην οθόνη

Θέατρο Πορεία από 28 Νοεμβρίου 2018

Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού.

Θέατρο

Η παράσταση Πέτρες στις τσέπες του, το απολαυστικό ρεσιτάλ εναλλαγής ρόλων με τον Μάκη Παπαδημητρίου και τον Γιώργο Χρυσοστόμου, μετά από δύο χρόνια μεγάλης επιτυχίας στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, στο Θέατρο ΚΙΒΩΤΟΣ και σε περιοδεία σε όλη την Ελλάδα, επιστρέφει από 28 Νοεμβρίου στο Θέατρο ΑΝΕΣΙΣ.

Μια «κωμικοτραγωδία» που εκτυλίσσεται στο Κέρι της Ιρλανδίας, όπου κινηματογραφείται μια χολυγουντιανή υπερπαραγωγή. Ο Τσάρλι κι ο Τζέικ είναι δυο ντόπιοι βοηθητικοί ηθοποιοί, δηλαδή extras, δηλαδή κομπάρσοι, δηλαδή οι άνθρωποι δεν έχουν στον ήλιο μοίρα και συμμετέχουν στην ταινία. Το ίδιο και ο Σων. Που αυτοκτόνησε. Έβαλε πέτρες στις τσέπες του κι έπεσε στο νερό. Κρίμα.

Ο ψεύτικος κόσμος του Χόλιγουντ σε σύγκρουση με τη σκληρή πραγματικότητα μιας επαρχιακής πόλης, μέσα από τα μάτια δύο ανθρώπων, μέσα από τις ζωές 15 χαρακτήρων, μέσα από την απαξίωση και την καταξίωση, μέσα… μαζικής ενημέρωσης και μεταφοράς. Κρίμα.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Μετάφραση: Αγγελική Κοκκώνη

Σκηνοθεσία: Γιώργος Χρυσοστόμου, Μάκης Παπαδημητρίου

Σκηνικά: Μαγδαληνή Αυγερινού

Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη

Επιμέλεια Κίνησης: Σεσίλ Μικρούτσικου

Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης

Βίντεο: Όλγα Μπρούμα

Μουσική επιμέλεια: Φωτεινή Γαλάνη

Βοηθός Σκηνοθέτη: Σύρμω Κεκέ

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Μάκης Παπαδημητρίου, Γιώργος Χρυσοστόμου

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Τετάρτη 20:00

Πέμπτη 21:00

Παρασκευή 21:00

Σάββατο 21:00

Κυριακή 19:00

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Τετάρτη-Παρασκευή

Κανονικό 15€

Φοιτητικό / Ανέργων 12€

Σάββατο-Κυριακή

Κανονικό 18€

Φοιτητικό / Ανέργων 15€

ΘΕΑΤΡΟ ΑΝΕΣΙΣ

Λεωφ. Κηφισίας 14, Αθήνα

Τηλέφωνο: 21 0341 0011

Θέατρο

"La belle Hélène - Η ωραία Ελένη" του Ζακ Όφενμπαχ πάλι στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

Διάρκεια: 100'

Κωμική όπερα σε τρεις πράξεις σε λιμπρέτο των Ludovic Halevy & Henri Meilhac.

Η γνωστή φάρσα του Offenbach, είναι μια σάτιρα που δεν χαρίζεται σε κανέναν, ένα έργο με μελωδίες που δημιούργησαν σχολή, μια μουσική κωμωδία που, από τις πρώτες νότες ως το φινάλε, συνδυάζει ευρηματικά υπέροχες μουσικές ερμηνείες με σκηνές αυθεντικής αίσθησης του χιούμορ.
Έρωτας, μοιχεία, σκηνές ζηλοτυπίας, ναυαγοσωστικά κόλπα, μεταμφιέσεις και μαντικές τεχνικές χαρίζουν άφθονο γέλιο. Ενάντια στη φήμη που θέλει το λυρικό θέατρο ένα θέαμα αποκλειστικά για λίγους και "εκλεκτούς" και την οπερέτα ένα είδος παρωχημένο - μουσειακό, η Ωραία Ελένη αναδεικνύει το λαϊκό και προσιτό χαρακτήρα του συγκεκριμένου θεατρικού είδους προτείνοντας μια νέα ριζοσπαστική ανάγνωση.

Μέσα από μια ανανεωμένη και σύγχρονη ματιά -σκηνοθετικά, κινησιολογικά και ερμηνευτικά- η Ωραία Ελένη μιλάει ελληνικά και σκιαγραφεί ανάλαφρα αλλά χωρίς περιστροφές, μια κοινωνία που κάνει ό, τι μπορεί για να μη βρεθεί αντιμέτωπη με την πικρή αλήθεια της καθημερινότητας.

Ταυτότητα της παράστασης:
Σκηνοθεσία: Παναγιώτης Αδάμ
Μουσική Διεύθυνση: Μαρία Παπαπετροπούλου, Γιάννης Τσανακαλιώτης
Μουσική Προσαρμογή: Επαμεινώνδας Βεργιόγλου
Μετάφραση - Προσαρμογή Διαλόγων: Πέτρος Χρυσάκης - Παναγιώτης Αδάμ
Σκηνικά - Κοστούμια: Βάλια Συριοπούλου
Επιμέλεια Κίνησης: Πηνελόπη Κέφου - Λουκάς Θεοδοσόπουλος
Σχεδιασμός Φωτισμών: Χριστίνα Θανάσουλα
Φωτογραφίες: Στέφανος Κυριακόπουλος

Ερμηνεύουν:
Μαρισία Παπαλεξίου (Ελένη)
Γιάννης Φίλιας (Πάρης)
Παύλος Πανταζόπουλος (Κάλχας)
Αναστάσιος Λαζάρου (Αγαμέμνονας)
Δημήτρης Τσιμπιδάρος (Μενέλαος)
Στέλιος Κέλλερης (Ορέστης)
Κωνσταντίνος Ζαμπούνης (Αχιλλέας)
Πηνελόπη Κέφου (Αφροδίτη)
Λουκάς Θεοδοσόπουλος, Πέτρος Τσοφύλλας (Έρωτας)

Παίζουν οι μουσικοί:
Πιάνο: Μαρία Παπαπετροπούλου, Γιάννης Τσανακαλιώτης
Βιολί: Αυγουστίνος Μουστάκας
Τσέλο: Καίτη Πάντζαρη
Φλάουτο: Μαρία Παχνιστή

Διάρκεια παράστασης: 100' με διάλειμμα (10').

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 21:00
ΣΑΒΒΑΤΟ 20:30
16 Νοεμβρίου 2018 - 5 Ιανουαρίου 2019

Θέατρο

Μια θεατρική ανάγνωση στο αριστούργημα του Μαρξ
16 Νοεμβρίου - 09 Δεκεμβρίου 2018

Η Ρούλα Πατεράκη θα επιχειρήσει μια θεατρική ανάγνωση του Κεφαλαίου του Καρλ Μαρξ στο Θέατρο Ροές για 12 μόνο παραστάσεις.

Ο Μαρξ λέει : ‘’Νομίζω ότι ποτέ κανείς δεν έχει γράψει τόσο μανιακά για το χρήμα, έχοντας τόσο λίγο ο ίδιος. Το Κεφάλαιο δεν πρόκειται να μου πληρώσει ούτε τα πούρα που κάπνισα όταν το έγραφα’’ .

Και λέγοντας αυτά κι άλλα παρόμοια, (σύμφωνα με τα λόγια της κόρης του Ελέανορ), ‘’κάλπαζε ο μεγάλος άντρας, αυτός, ο τρόμος των αστών και των αριστοκρατών της Ευρώπης, μέσα στο μικροσκοπικό κήπο του σπιτιού μας στη Γκράφτον Τέρας’’.


ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ

16 Νοεμβρίου – 9 Δεκεμβρίου 2018
Παρασκευή, Σάββατο & Κυριακή στις 21:00

ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ

ΘΕΑΤΡΟ ΡΟΕΣ
Ιάκχου 16, Γκάζι 11854, Αθήνα, +30 210 3474312 (σε 24ωρη βάση)

http://www.theatroroes.gr/, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή