Δεκεμβρίου 15, 2018

Θέατρο

Τι είναι αυτό που απασχόλησε εξίσου την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Σλάβοϊ Ζίζεκ, έσωσε την 20th Century Fox από τη χρεοκοπία, «έκλεψε» το Όσκαρ από το «Δρ Ζιβάγκο», έσπασε το ρεκόρ εισπράξεων που κατείχε το «Όσα παίρνει ο άνεμος», η υπόθεσή του αφορά μια πραγματική οικογένεια τραγουδιστών που πλέον βγάζει δίσκους παρέα με τους Pink Martini και αυτές τις γιορτές μας κάνει όλους να θέλουμε να το δούμε στο Παλλάς;
Από την Ιλειάνα Δημάδη

Είτε το δείτε ως ένα θέαμα ιδανικό για όλους είτε ως ένα μεταπολεμικό ποπ φαινόμενο στο οποίο δύσκολα μπορεί κάποιος να αντισταθεί ακόμη κι αν το τρολάρει με τρέλα, η «Μελωδία της ευτυχίας» θα είναι η απόλυτη οικογενειακή έξοδος για τις γιορτές.

Η θεατρική εκδοχή του οσκαρικού μιούζικαλ του 1965 «The sound of music», με την Τζούλι Άντριους, ανεβαίνει στο Παλλάς από το Σάββατο 6/12 με έναν 45μελή θίασο, 18 παιδιά να παίζουν σε τριπλή διανομή και τους Νάντια Κοντογεώργη, Άκη Σακελλαρίου, Ζέτα Δούκα και Αργύρη Αγγέλου στους πρώτους ρόλους. Η έμπειρη στο είδος Θέμις Μαρσέλλου σκηνοθετεί αυτήν την ιστορία της ευφάνταστης γκουβερνάντας, του χήρου πλοιάρχου και των επτά ανυπάκουων παιδιών του, τα οποία… ημερεύουν όταν αρχίζουν να τραγουδούν τα «Edelweiss», «My favorite things», «Climb Θέαμα ανάτασης, ελπιδοφόρο κι ευαίσθητο, η «Μελωδία της ευτυχίας» βασίζεται εν μέρει σε αληθινά­ γεγονότα: στην πραγματική ιστορία της οικογένειας Φον Τραπ, που διέφυγε από τη ναζιστική Αυστρία το 1938 κι έκανε καριέρα στο τραγούδι στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Οι περιπέτειές της καταγράφηκαν στο αυτοβιογραφικό βιβλίο της Μαρία φον Τραπ (1905-1987 ) «Τhe story of the Trapp family singers». Η αληθινή λοιπόν Μαρία, ενώ είχε αποφασίσει να αφιερωθεί στον θεό και να ζήσει σε μοναστήρι, αποδέχτηκε την πρόταση της ηγουμένης να αναλάβει τη διαπαιδαγώγηση των ορφανών από μητέρα παιδιών ενός πλοιάρχου, γεγονός που άλλαξε τη ζωή όλων τους.
Ο πλοίαρχος αγάπησε τη Μαρία, παντρεύτηκαν και, καθώς όλοι τους είχαν κλίση στο τραγούδι, ξεκίνησαν να κάνουν οικογενειακώς μουσικές εμφανίσεις. απέσπασαν μάλιστα το 1936 το μουσικό βραβείο του Σάλτσμπουργκ.

Επειδή όμως αρνήθηκαν να συνεργαστούν με το ναζιστικό καθεστώς –μεταξύ άλλων, δεν δέχτηκαν να τραγουδήσουν στα γενέθλια του Χίτλερ– και φοβούμενοι τα αντίποινα, διέφυγαν στην Αμερική, και συγκεκριμένα στο Βερμόντ, όπου δημιούργησαν μια μουσική κατασκήνωση που λειτουργεί μέχρι σήμερα. Μην ξεχνάμε πως η τέταρτη γενιά Φον Τραπ πλέον, τα δισέγγονα δηλαδή του πλοιάρχου, έχει ακολουθήσει μουσική καριέρα. Φέτος, μάλιστα, κυκλοφόρησαν το άλμπουμ «Dream a little dream» από κοινού με τους Pink Martini, με τους οποίους και περιοδεύουν.
Η παραγωγή της «Μελωδίας της ευτυχίας» στο Θέατρο Αλίκη, στα μέσα της δεκαετίας του ’90 έμελλε να είναι το κύκνειο άσμα της Αλίκης Βουγιουκλάκη.
Η αυτοβιογραφία της οικογένειας Φον Τραπ εκδόθηκε το 1949. Έπειτα από επτά χρόνια ένας Γερμανός παραγωγός αγόρασε τα δικαιώματά της και γύρισε δύο ταινίες που έκαναν ευρωπαϊκή επιτυχία. Ο θρίαμβος όμως ήρθε αφού η ιστορία έγινε μιούζικαλ από τους Ρίτσαρντ Ρότζερς (μουσική ) και Όσκαρ Χάμερσταιν (στίχοι ). Κανείς δεν φανταζόταν, όταν η «Μελωδία» τους έκανε πρεμιέρα στο Μπρόντ­γουεϊ το 1959, ότι θα παιζόταν για 1.443 συνεχείς παραστάσεις και θα τραβούσε το ενδιαφέρον του κινηματογραφικού κολοσσού 20th Century Fox, ο οποίος αναζητούσε κάτι για να ξεπεράσει την οικονομική πανωλεθρία που είχε υποστεί από την «Κλεοπάτρα» με την Ελίζαμπεθ Τέιλορ.

Η τέταρτη γενιά Φον Τραπ, τα δισέγγονα δηλαδή του πλοιάρχου από τον γιο του Καρλ, φωτογραφίζονται σε… βουκολικό σκηνικό παρέα με τη δημοφιλή μπάντα Pink Martini για τις ανάγκες προώθησης της κοινής δισκογραφικής τους δουλειάς.
Πράγματι, η κινηματογραφική μιούζικαλ εκδοχή της «Μελωδίας της ευτυχίας» από τον Ρόμπερτ Γουάιζ το 1965, με τους Τζούλι Άντριους και Κρίστοφερ Πλάμερ στους ρόλους του ζεύγους Φον Τραπ, έσωσε τη Fox από τη χρεοκοπία, απέσπασε 5 Όσκαρ, έσπασε το ρεκόρ εισπράξεων που κατείχε από το 1939 το «Όσα παίρνει ο άνεμος» και, μάλιστα, το διατήρησε για μια ολόκληρη δεκαετία – μέχρι να την ξεπεράσουν «Τα σαγόνια του καρχαρία». Μολονότι οι θεατές αγκάλιασαν ευθύς αμέσως την ταινία, οι κριτικές δεν ήταν ιδιαί­τερα ενθουσιώδεις. «Γλυκανάλατο» ήταν ο βασικός χαρακτηρισμός που συνόδευσε το κινηματογραφικό μιούζικαλ-υπερπαραγωγή.

Έχει ενδιαφέρον ότι η κριτικός Πολίν Καέλ απολύθηκε επειδή έγραψε πως «η “Μελωδία” είναι η γλυκιά πίτα από την οποία όλοι θέλουμε να φάμε, έστω κι αν γινόμαστε ηλίθιοι όταν αρχίζουμε να μουρμουρίζουμε τα λόγια των αρρωστημένων κι εύπεπτων τραγουδιών της». Όπως κι αν έχει, σήμερα η ταινία αποτελεί τμήμα του Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου στις ΗΠΑ (κάτι σαν μνημείο εθνικής κληρονομιάς ), έχει παιχτεί σε όλο τον κόσμο και είναι θεσμός να προβάλλεται κάθε Χριστούγεννα από το BBC.

Το soundtrack υπολογίζεται ότι έχει πουλήσει πάνω από 11 εκατ. αντίτυπα παγκοσμίως. Σύμφωνα με ταξιδιωτικές έρευνες, το 40% των τουριστών που επισκέπτεται το Σάλτσμπουργκ έχει ως κίνητρο να δει την έπαυλη όπου έγιναν τα γυρίσματα και το μοναστήρι στο οποίο εκπαιδευόταν αρχικά η Τζούλι Άντριους ως μοναχή

Σταδιακά, λόγω της δημοτικότητάς της, η «Μελωδία της ευτυχίας» έγινε ένα από τα φετίχ της ποπ κουλτούρας. Η τηλεοπτική σαπουνόπερα «Τόλμη και γοητεία» αφιέρωσε ένα ολόκληρο επεισόδιό της στους Φον Τραπ, το live comedy show «MADtv» παρώδησε το χάπι εντ της ταινίας, το «Muppet Show» κάλεσε τη Μισέλ Φάιφερ να τραγουδήσει το «My favorite things» σε έναν αγώνα με αντίπαλη τη Miss Piggy, ενώ η τιμωρία για τα γκοθ τέκνα της οικογένειας Άνταμς στην ομώνυμη ταινία είναι η υποχρεωτική παρακολούθηση της «Μελωδίας της ευτυχίας».
Ακόμη και ο Σλοβένος φιλόσοφος Σλάβοϊ Ζίζεκ καταπιάστηκε με τη «Μελωδία»: ντυμένος ιερέας, στην ταινία «Οδηγός Ιδεολογίας για Διεστραμμένους» της Σόφι Φάινς, παρατηρεί τους φαλλικούς συνειρμούς που μπορεί να προκαλέσει το «Climb every mountain»…

Η πρώτη φορά που ανέβηκε στο ελληνικό θέατρο η «Μελωδία», πάλι, ήταν στα μέσα της δεκαετίας του ’90 στο Θέατρο Αλίκη, από τον θίασο της Αλίκης Βουγιουκλάκη, με την ίδια ως Μαρία. έμελλε μάλιστα να είναι ο τελευταίος ρόλος της ζωής της. Η σκηνοθεσία ήταν της Ρούλας Πατεράκη και του Γιώργου Φίλη, ενώ η προσαρμογή και οι στίχοι του Παύλου Μάτεσι.

Την τωρινή ελληνική μεταφορά του μιούζικαλ στο Παλλάς υποστηρίζει μια προσεκτικά επιλεγμένη διανομή ηθοποιών με ξεχωριστές­ φωνητικές δυνατότητες, όπως απαιτούν οι ρόλοι. Προεξάρχοντες είναι η αποδεδειγμένα ταλαντούχα υποκριτικά και φωνητικά Νάντια Κοντογεώργη (ευρέως γνωστή μετά το τηλεοπτικό της ρεσιτάλ στο «Κάτω Παρτάλι» ) στο ρόλο της Μαρίας και ο έμπειρος Άκης Σακελλαρίου ως Φον Τραπ. Η Ζέτα Δούκα θα παίξει τη βαρόνη Έλσα Σρέντερ την οποία ετοιμαζόταν να παντρευτεί ο πλοίαρχος προτού ερωτευτεί τη Μαρία.

Ο Αργύρης Αγγέλου είναι ο οικογενειακός φίλος που εντυπωσιάζεται από τις μουσικές δυνατότητες των παιδιών και τους κανονίζει μια σειρά από δημόσιες εμφανίσεις, ενώ η Μαρία Γράμψα υποδύεται την ηγουμένη. Για τις ανάγκες των παιδικών κι εφηβικών ρόλων έγινε εκτενής και απαιτητική οντισιόν από την οποία επιλέχτηκαν τελικά 18 παιδιά, που θα τους ερμηνεύσουν σε τριπλή διανομή. Ανάμεσά τους η Άννα Φιλιππάκη στο ρόλο της μεγάλης κόρης, της Λιζλ, και ο Ιάσονας Μανδιλάς ως ταχυδρόμος Ρολφ.

Το πολυπληθές καστ καθοδηγεί η Θέμις Μαρσέλλου, η οποία έχει αποδείξει περίτρανα το ιδιαίτερο ταλέντο της στον τομέα του μιούζικαλ (ήταν η σκηνοθέτις των «Annie», «Fame» και «Rent» ). Ο Γιάννης Αντωνόπουλος ενορχηστρώνει τη μουσική και διευθύνει τη 14μελή ζωντανή ορχήστρα, ενώ τις χορογραφίες επιμελείται η Άννα Αθανασιάδη.

Η «Μελωδία της ευτυχίας» θα παίζεται στο Παλλάς από τις 6/12. Κρατήσεις-αγορά εισιτηρίων: 2111000365, www.ticket365.gr.

Θέατρο

Η παράσταση που εντυπωσίασε κοινό και κριτικούς και που ο ίδιος ο συγγραφέας του έργου την χαρακτήρισε ως «την καλύτερη εκδοχή που είδε ποτέ», παρουσιάζεται σε ένα από τα ατμοσφαιρικότερα θέατρα της Αθήνας

Δύο σπουδαίες γυναίκες ηθοποιοί «χορεύουν» με τις ερμηνείες τους υπό την συγκινητική σκηνοθετική προσέγγιση του Τάσου Ιορδανίδη για δεύτερη χρονιά στο θέατρο Ιλίσια – Βολανάκης. Η σπουδαία θεατρίνα με τις αμέτρητες επιτυχίες, Χρυσούλα Διαβάτη και η Θάλεια Ματίκα, μία από τις καλύτερες ηθοποιούς της γενιάς της, μας υποδέχονται, θεατές σ’ ένα ντουέτο που χαρακτηρίστηκε ως «ρεσιτάλ για δύο».

Οι γυναίκες του Ζουρνέτ μπορούν να σε κάνουν να γελάς, μπορεί να μην αντέχουν η μία την άλλη, μπορεί να ψάχνουν απεγνωσμένα για τα τούνελ που τις γυρνούν καρφί στην παιδική ηλικία, είναι όμως απ’ αυτές τις γυναίκες που ξέρουν να χορεύουν ένα χορό λυτρωτικό, όπου το κωμικό με το τραγικό ενώνονται κι όπου τα κορίτσια, όσα χρόνια κι αν περάσουν, μένουν για πάντα νέα.

Ο Ζουζέπ Μαρία Μπενέτ Ζουρνέτ γεννήθηκε το 1940 στη Βαρκελώνη και σήμερα θεωρείται ο «Πάπας» του Καταλανικού θεάτρου και ένας από τους κορυφαίους της σύγχρονης θεατρικής ισπανικής γραφής. Το έργο «Δύο γυναίκες χορεύουν» το έγραψε …τυχαία όταν το βλέμμα του «συνέλαβε» μια ηλικιωμένη γυναίκα που παθιασμένα αγόραζε παιδικά κόμικ από ένα μαγαζί μεταχειρισμένων, θέαμα που τον έκανε να καρδιοχτυπήσει. Ως αποτέλεσμα γεννήθηκε μια κομεντί κομμένη και ραμμένη για ηθοποιούς που ξέρουν να ισορροπούν πάνω σε κλωστές, με το χιούμορ και τη συγκίνηση να εναλλάσσονται γοργά. Αυτό συνέβη το 2008 κι από τότε απέσπασε διθυραμβικές κριτικές και διακρίσεις (π.χ. βραβείο Max καλύτερου έργου και παράστασης 2012), ενώ το συγκεκριμένο ανέβασμα αποτελεί την πρώτη επαγγελματική παράστασή του σε ελληνική σκηνή. Πέρυσι, ο συγγραφέας παρευρέθηκε στην πρεμιέρα της παράστασης και δήλωσε: «Το έργο -πέρα από τη χώρα του- έχει παιχτεί στην Αργεντινή, την Ιταλία και την Αγγλία, μα το ελληνικό ανέβασμα και οι ερμηνείες των δύο υπέροχων πρωταγωνιστριών ξεπέρασαν κάθε προσδοκία μου. Θα μπορούσα να τις χαζεύω πάνω στη σκηνή για πολλές ώρες. Τους συνιστώ να μάθουν επειγόντως ισπανικά, καθώς μου φαίνεται πως μπορούν να γίνουν οι νέες “μούσες” του Αλμοδοβάρ».

 

Οι κριτικοί για την παράσταση:

«Η Χρυσούλα Διαβάτη, βρίσκει θαυμαστό μέτρο ανάμεσα στην κωμικότητα, το πείσμα και την πίκρα, ανάμεσα στην απόγνωση, τον παλιμπαιδισμό, τη γενναιοδωρία και τη γενναιότητα. Η Θάλεια Ματίκα, έξοχη ως κλειστή, τυπική, απόμακρη φροντίστρια, εξελίσσεται σε τραγική, απελπισμένη ύπαρξη με κορυφώσεις σπαραγμού πολύ δυνατές. Όλα, με αξιοθαύμαστη λιτότητα, αμεσότητα κι αυτοκυριαρχία που ενσωματώνει άνετα και το χιούμορ. Η σκηνοθεσία του Τάσου Ιορδανίδη έξυπνα διακριτική άφησε χώρο στις προσωπικότητες των ηθοποιών οργανώνοντας τους ρυθμούς και τη σκηνική λειτουργία».

Άννυ Κολτσιδοπούλου, εφημερίδα Καθημερινή

 

«Η Χρυσούλα Διαβάτη δίνει, στο ρόλο της στρυφνής ηλικιωμένης, μια ερμηνεία που αναδίνει τη μυρωδιά του παλιού καλού θεάτρου, έχοντας ως άξια παρτενέρ τη στιβαρή και μετρημένη Θάλεια Ματίκα, η οποία εντυπωσιάζει στη σκηνή που αποκαλύπτει το προσωπικό της δράμα. Η σκηνοθεσία του Τάσου Ιορδανίδη είναι στρωτή, εύρυθμη, ατμοσφαιρική και έχει συνταιριάξει με τη “θερμοκρασία” του έργου».

Ιλειάνα Δημάδη, περιοδικό Αθηνόραμα

 

«Η Χρυσούλα Διαβάτη βρίσκεται στην κορυφαία στιγμή της καριέρας της και αποδεικνύει πόσο σπουδαία ηθοποιός είναι. Η Θάλεια Ματίκα δείχνει ότι στη νέα γενιά ηθοποιών κρύβονται υπέροχες πρωταγωνίστριες. Είναι καθηλωτική! Οι δυο κυρίες δένουν υποδειγματικά και με όχημα το εξαιρετικό κείμενο του Ζουρνέτ κερδίζουν όλα τα καλλιτεχνικά εύσημα».

Βασίλης Καψάσκης, εφημερίδα Lifo

 

«Η Χρυσούλα Διαβάτη, άψογη στα “επάνω” και στα “κάτω”, στα εκρηκτικά ματζόρε και στα μινόρε της, διδάσκει... Η Θάλεια Ματίκα, με αριστουργηματικές μεταβάσεις απ' το φως στη σκιά και αντίστροφα, διδάσκει επίσης. Η σκηνή της κρίσης υστερίας είναι για σεμινάριο δημιουργικής υποκριτικής».

Λέανδρος Πολενάκης, εφημερίδα Αυγή

 

Πρωταγωνιστούν:

Χρυσούλα Διαβάτη

Θάλεια Ματίκα

 

Συντελεστές:

Μετάφραση: Els de Paros

Σκηνοθεσία: Τάσος Ιορδανίδης

Σκηνογραφία-Φωτιστικός σχεδιασμός: Γκάι Στεφάνου

Κοστούμια: Ειρήνη Τσακίρη

Μουσική επιμέλεια: Αντώνης Αντωνάκος - Τάσος Ιορδανίδης

Φωτογραφίες: Ορφέας Εμιρζάς

Προβολή – Επικοινωνία: BrainCo

 

ΘΕΑΤΡΟ ΙΛΙΣΙΑ-ΒΟΛΑΝΑΚΗΣ (Παπαδιαμαντοπούλου 4), τηλ.: 210 7223010

 

Εορταστικό πρόγραμμα παραστάσεων:

Δευτέρα 22/12 στις 9.00 μ.μ.

Τρίτη 23/12 στις 9.00 μ.μ.

Πέμπτη 25/12 στις 8.00 μ.μ.

Παρασκευή 26/12 στις 9.00 μ.μ.

Σάββατο 27/12 στις 9.00 μ.μ.

Κυριακή 28/12 στις 7.00 μ.μ.

Δευτέρα 29/12 στις 9.00 μ.μ.

Τρίτη 30/12 στις 9.00 μ.μ.

Πέμπτη 1/1 στις 8.00 μ.μ.

Παρασκευή 2/1 στις 9.00 μ.μ.

Σάββατο 3/1 στις 9.00 μ.μ.

Κυριακή 4/1 στις 7.00 μ.μ.

Τρίτη 6/1 στις 9.00 μ.μ.

 

Από την Τετάρτη 7/1, το πρόγραμμα παραστάσεων θα συνεχιστεί κανονικά:

Τετάρτη και Κυριακή στις 19.00

Πέμπτη στις 20.00

Παρασκευή και Σάββατο στις 21.00

 

Τιμές εισιτηρίων:

Κανονικό €16 και φοιτητικό €12

Διάρκεια: 100’

 

Θέατρο

Το Σύγχρονο Θέατρο παρουσιάζει το κλασικό αριστούργημα του William Shakespeare, "Ιούλιος Καίσαρας", από 2 Δεκεμβρίου, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00, σε σκηνοθεσία Γιώργου Αδαμαντιάδη.
Λίγα λόγια για το έργο...
Ρώμη 44 π.Χ. Η Δημοκρατία της Ρώμης σπαράζεται από εμφύλιους πολέμους ανάμεσα σε φιλόδοξους στρατιωτικούς που επιθυμούν να ηγεμονεύσουν. Μεταξύ αυτών, ο Ιούλιος Καίσαρας είναι ο μόνος που καταφέρνει να πάρει στα χέρια του την εξουσία και ανακηρύσσει τον εαυτό του δικτάτορα. Ο Κάσσιος και ο Βρούτος φοβούμενοι πως ένας τόσο δημοφιλής άνδρας, με πιστούς στρατιώτες και πολλά χρήματα, θα μπορούσε να γίνει βασιλιάς, οργανώνουν μια συνωμοσία με στόχο τη δολοφονία του.

Κλίκες, μίζες από την οικοδομική ανάπτυξη της πόλης, εξεγέρσεις, ιδεολογικές συγκρούσεις, ανίερες συμμαχίες και έντονες παρασκηνιακές δοσοληψίες φέρνουν στο μυαλό του θεατή τη σύγχρονη πραγματικότητα της αδιαφάνειας και της διαπλοκής που μαστίζουν κάθε κοινωνία.

Ο Ιούλιος Καίσαρας είναι μια αυθεντικά οικουμενική ιστορία, εξαιρετικά επίκαιρη σε παγκόσμιο επίπεδο, η οποία θέτει στην ανθρωπότητα διαχρονικά ερωτήματα:
Τι είναι «εντιμότητα» και τι «ατιμία»;
Τι είναι «πατριωτισμός» και τι «προδοσία»;
Τι είναι «έγκλημα» και τι « πολιτική πράξη»;
Όταν αυξάνονται τα «πρόβατα», οι «λύκοι» περισσεύουν.

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία- Γιώργος Αδαμαντιάδης
Σχεδιασμός Φωτισμού- Κώστας Παπαθεοδώρου
Σκηνικά-Κοστούμια-Γιάννης Μυρσιώτης
Επιμέλεια Παράστασης- Δημήτρης Λογοθέτης
Επιμέλεια Κίνησης -Δωροθέα Πολυχρονοπούλου
Μετάφραση-Γιώργος Αδαμαντιάδης
Υπεύθυνη Επικοινωνίας-Βασιλική Τσουρή ( Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.)

Παίζουν:
Λευτέρης Παπακώστας, Δημήτρης Κοράκης, Προμηθέας Νεραττίνι-Δοκιμάκης, Νίκος Κρίκας, Γιώργος Καπινιάρης, Ουρανία Φουρλάνου, Γιώργος Αδαμαντιάδης, Δάφνη Καφετζή, Φώτης Λαζάρου, Ρωμανός Καλοκύρης, Ιωάννα Μάντζαρη

Τιμές εισιτηρίων: 15€ γενικό, 10€ άνεργοι, ΑΜΕΑ, φοιτητές
Σύγχρονο Θέατρο-Ευμολπιδών 45, Γκάζι, 210-3425410.

 

Θέατρο

Η Κατερίνα Σχινά "διαβάζει" στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων Λευτέρης Βογιατζής
Σήμερα Δευτέρα 1η Δεκεμβρίου, η Κατερίνα Σχινά διαβάζει αποσπάσματα από το βιβλίο της, "Καλή και Ανάποδη" και το κοινό συμμετέχει διαβάζοντας και πλέκοντας... ιστορίες και κάλτσες και κασκόλ για τον Άγιο βασίλη.

Ποιητές, Πεζογράφοι, Ηθοποιοί διαβάζουν μαζί με το κοινό τα ποιήματα που αγαπάμε, όπως κάναμε κάποτε, κάποιες βραδιές στα σπίτια μας.

Η πρόσκληση απευθύνεται κυρίως στους "φίλους" του ποιητή.

Εγγραφή και δικαίωμα συμμετοχής στον κύκλο των 7 εκδηλώσεων 10€

Κρατήσεις Θέσεων στα ταμεία του θεάτρου: 2108217877

ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΚΥΚΛΑΔΩΝ
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ


monopoli.gr

Θέατρο

Ο Στέλιος Μάινας υπογράφει τη νέα του σκηνοθετική δουλειά και συνεργάζεται με τη Square Theatre Company στο θεατρικό ανέβασμα του «Closer», του διάσημου έργου του Βρετανού θεατρικού συγγραφέα Patrick Marber.

Το «Closer» είναι ένα έργο σκληρό και τρυφερό μαζί όπως και οι ήρωές του οι οποίοι θέλουν απεγνωσμένα ν’αγαπήσουν και ν’ αγαπηθούν αλλά δεν ξέρουν τον τρόπο.

H υπόθεση εξελίσσεται στο Λονδίνο κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ‘90 και αναφέρεται στην τυχαία και συμπτωματική γνωριμία τεσσάρων αγνώστων οι οποίοι μέσα σε διάστημα τεσσάρων ετών καταφέρνουν να εμπλακούν σ’ ένα ανελέητο ερωτικό παιχνίδι απ’ όπου κανείς δε βγαίνει αλώβητος.

Το 2004 το «Closer» έγινε παγκοσμιώς γνωστό μετα τη μεγάλη καλλιτεχνική και εισπρακτική επιτυχία που γνώρισε η κινηματογραφική μεταφορά του δια χειρός του πρόσφατα αποθανόντος Μάικ Νίκολς με τους Τζούλια Ρόμπερτς, Τζουντ Λο, Νάταλι Πόρτμαν και Κλάιβ Όουεν. Οι δύο τελευταίοι βραβεύτηκαν με Χρυσή σφαίρα και κέρδισαν από μία υποψηφιότητα για Όσκαρ στην κατηγορία β' γυναικείου και αντρικού ρόλου αντίστοιχα.

To «Closer» σε σκηνοθεσία Στέλιου Μάινα θα παρουσιαστεί στην Κεντρική Σκηνή του θεάτρου 104 με προγραμματισμένη πρεμιέρα στις 13 Φλεβάρη του 2015 κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή στις 21:15.

Οι Αργύρης Θανάσουλας, Γιάννης Λασπιάς, Δάφνη Μανούσου και Ιωάννα Σταυροπούλου θα ερμηνεύσουν τους τέσσερις χαρακτήρες του κλασικού πλέον αυτού έργου.

Η μετάφραση είναι του Θωμά Μοσχόπουλου, ο οποίος και «σύστησε» το έργο για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 1998. Έκτοτε το έργο ανέβηκε άλλες δυο φορές στην Ελλάδα σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή το 2000 και Γιώργου Κιμούλη το 2008.

Τα κοστούμια θα σχεδιάσει ειδικά για τη παράσταση η Βασιλική Σύρμα και την επιμέλεια της κίνησης θα αναλάβει η Όλγα Σπυράκη.

Οι υπόλοιποι συντελεστές δεν έχουν ανακοινωθεί ακόμη.
Πληροφορίες: Θέατρο 104, Ευμολπιδών 41, Γκάζι, Αθήνα (μετρό Κεραμεικός) Τηλ. 210 34.55.020,www.104.gr.

Θέατρο

«Η Πόρνη από πάνω» Του Αντώνη Τσιπιανίτη, Μονόλογος

Η Ερατώ, μεγαλώνει στην επαρχία, στην Πρέβεζα, με απαγορεύσεις. Στο πρόσωπο ενός Αθηναίου αστυνομικού πιστεύει πως βρήκε τον άγγελο της ζωής της.

Τον παντρεύεται με χαρά και τον ακολουθεί στην Αθήνα.

Γρήγορα διαπιστώνει πως ο άντρας της ήθελε μόνο μια νοικοκυρά. Μια μέρα, μια πόρνη εγκαθίσταται στο διαμέρισμα πάνω από το δικό της και το χρησιμοποιεί ως χώρο εργασίας.

Παίζει η Κατερίνα Διδασκάλου. Σκηνοθεσία: Σταμάτης Πατρώνης

(Θέατρο Βρετάνια, Πανεπιστημίου 7, Αθήνα, τηλ.: 2103221579)

Θέατρο

Ονομάζεται "Μία βόλτα στον παράδεισο" και πρόκειται για μία ρομαντική ιστορία με φόντο το μαγευτικό νησί της Σαντορίνης. Τρείς παράλληλες ιστορίες ζευγαριών που διασταυρώνονται και συνθέτουν ένα μοναδικό βιβλίο.

Υπόθεση: Στην προσπάθειά της να ορθοποδήσει και να ξεπεράσει το φιάσκο του γάμου της, απογοητευμένη η Ζωή καταφεύγει στη Σαντορίνη. Εκεί γνωρίζει την Άννα, ιδιοκτήτρια πανσιόν, που της προσφέρει δουλειά, και τη Μαργαρίτα, ξαδέλφη της Άννας. Στο νησί την ακολουθούν και οι δύο αγαπημένες της φίλες, η Δανάη και η Βίκυ.

Η μοίρα όμως έχει ένα παράξενο σχέδιο.

Στο μαγευτικό σκηνικό της Σαντορίνης οι πέντε κοπέλες θα μπλέξουν τις ζωές τους, θα βρεθούν αντιμέτωπες με μυστικά και ψέματα, με μίση και πάθη που θα έρθουν στην επιφάνεια και θα γνωρίσουν τον έρωτα εκεί που δεν το περιμένουν. Θα κλάψουν, θα πονέσουν, θα γελάσουν, θα θυμηθούν και, προπάντων, θα αναζητήσουν η καθεμιά το δικό της προσωπικό παράδεισο.

«Έφτασαν τελικά στο πολυπόθητο σημείο, εκεί που ο ήλιος σε λίγο θα τους αποχαιρετούσε.

Ακούμπησαν στο πεζούλι και περίμεναν.

Η Άννα κράτησε την ανάσα της παρατηρώντας το πιο φωτεινό αστέρι του στερεώματος να βυθίζεται σταδιακά ολοένα και περισσότερο μέσα στο νερό. Ο ουρανός άρχισε να αλλάζει χρώματα. Ήταν κόκκινος στην αρχή, έπειτα ακολούθησαν αποχρώσεις του ροζ και του μοβ, ντύνοντας με ένα γοητευτικό μανδύα τη στεριά και, τέλος, τη θάλασσα. Απέμεινε μόνο μια μικρή γραμμή, μονάχα μια ιδέα φωτός, που χάθηκε κι αυτή, την κατάπιε ο χρόνος, η ίδια η φύση, για να κυριαρχήσει το γαλάζιο που βάθαινε καθώς τα δευτερόλεπτα περνούσαν».

 

Για τη συγγραφέα:

Η Μαρία Στεφάνου-Κοβιού γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Κορυδαλλό Αττικής από οικογένεια μικρασιατικής καταγωγής.

Από παιδί αγαπούσε το θέατρο και άρχισε να ασχολείται ενεργά με αυτό από τα νεανικά της χρόνια. Συμμετείχε αρχικά σε ερασιτεχνικές παραστάσεις, ενώ αργότερα σπούδασε Υποκριτική στο Θέατρο των Αλλαγών.

Για μαθησιακούς λόγους έλαβε μέρος σε τρεις ταινίες μικρού μήκους και στη γνωστή τηλεοπτική σειρά «Δέκατη Εντολή».

Η συγγραφή προέκυψε όταν αποφάσισε επιτέλους να διηγηθεί τις ιστορίες που κατέκλυζαν το μυαλό της για χρόνια ολόκληρα. Τα πρώτα της συγγραφικά βήματα ήταν δειλά και καθαρά ερασιτεχνικά, στην πορεία όμως αυτό άλλαξε, αφού βρέθηκαν αρκετοί διαδικτυακοί αναγνώστες να υποστηρίξουν ένθερμα τα έργα της. Το χαρτί, το μολύβι και κατ’ επέκταση ο ηλεκτρονικός της υπολογιστής έγιναν οι καλύτεροί της φίλοι.

Μένει στον Κορυδαλλό με το σύζυγο και την κόρη της, εργάζεται σε γνωστή εμπορική επιχείρηση και ενίοτε εκφράζεται συγγραφικά ταξιδεύοντας με τους ήρωές της σε φανταστικούς κόσμους.

Θέατρο

Ο Παντελής Βούλγαρης σκηνοθετεί μουσικοθεατρική παράσταση με τους Βασίλη Παπακωνσταντίνου, Χρήστο Θηβαίο και Οδυσσέα Ιωάννου από τις 11/12 στο Θέατρο «Διάνα»

Ένα τρένο που καθυστερεί. Μια μπάντα οκτώ μουσικών και ένας παραγωγός ραδιοφώνου περιμένουν στο σταθμό, όπου συναντιούνται μελωδίες, σκέψεις, εικόνες, συναισθήματα, προσδοκίες.

Το ελληνικό τραγούδι τέμνει την συλλογική μας μνήμη και τους προσωπικούς δρόμους.

Αυτή είναι η κεντρική ιδέα της μουσικής παράστασης «9:05» με τους Βασίλη Παπακωνσταντίνου και Χρήστο Θηβαίο στο τραγούδι και τον Οδυσσέα Ιωάννου στην αφήγηση, υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Παντελή Βούλγαρη.

Η πρεμιέρα της παράστασης είναι προγραμματισμένη για την Πέμπτη 11/12.

Θέατρο

Το επιτυχημένο πρόγραμμα “The Met: Live in HD” συνεχίζεται
Ο Κουρέας της Σεβίλλης από τη Ν. Υόρκη σε όλη την Ελλάδα
Ο Όμιλος ΑΝΤΕΝΝΑ, για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά παρουσιάζει τις παραστάσεις της Metropolitan Opera της Νέας Υόρκης, φέρνοντας τα μεγαλύτερα έργα της όπερας σε ζωντανή μετάδοση, σε όλη την Ελλάδα και την Κύπρο.

Το βραβευμένο πρόγραμμα The Met:Live in HD, μετά τις ιδιαίτερα επιτυχημένες παραστάσεις «Μάκβεθ» και «Γάμοι του Φίγκαρο» και «Κάρμεν» παρουσιάζει το Σάββατο 22 Νοεμβρίου την όπερα «Ο Kουρέας της Σεβίλλης» του Gioacchino Rossini.

Η γεμάτη ζωντάνια και κέφι παραγωγή της ΜΕΤ στην κλασική κωμωδία του Rossini –που έχει να επιδείξει μερικές από τις πιο γνωστές μελωδίες του λυρικού μελοδράματος – παρουσιάζει την Isabel Leonard στον ρόλο της κεφάτης Ροζίνας, τον Lawrence Brownlee στον ρόλο του πονηρού αγαπημένου της και τον Christopher Maltman στον ρόλο του απέραντα πολυμήχανου και γοητευτικού κουρέα. Ο Michele Mariotti διευθύνει τη ζωηρή και μελωδική μουσική.

Οι αίθουσες προβολής αυξάνονται κάθε χρόνο και ανάμεσά τους βρίσκονται τα Μέγαρα Μουσικής Αθηνών και Θεσσαλονίκης, θέατρα, κινηματογράφοι και άλλοι χώροι πολιτισμού, καλύπτοντας γεωγραφικά σχεδόν όλη την Ελλάδα. Σημειώνεται πως στη Θεσσαλονίκη η παράσταση θα μεταδοθεί την Κυριακή 23 Νοεμβρίου, στην Κέρκυρα το Σάββατο 29 Νοεμβρίου και στo Ρέθυμνο την Κυριακή 30 Νοεμβρίου.

Οι χώροι που θα μεταδοθεί η παράσταση «Ο ΚΟΥΡΕΑΣ ΤΗΣ ΣΕΒΙΛΛΗΣ» είναι οι παρακάτω:

Μέγαρο Μουσικής Αθήνας

Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης 23/11

Βόλος: Κινηματοθέατρο «Αχίλλειον» Βόλου

Βέροια: Κινηματοθέατρο «ΣΤΑΡ»

Καστοριά: Αμφιθέατρο ΤΕΙ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

Λαμία: Δημοτικό Θέατρο Λαμίας

Μυτιλήνη: Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης

Χανιά: Κέντρο Αρχιτεκτονικής της Μεσογείου

Καβάλα: IMARET

Κέρκυρα: Ιόνιος Ακαδημία / Φ.Ε. «ΜΑΝΤΑΡΟΣ» 29/11

Ρέθυμνο: Σπίτι Πολιτισμού Ρεθύμνου 30/11

Ακολουθεί η παράσταση «ΟΙ ΑΡΧΙΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΝΥΡΕΜΒΕΡΓΗΣ» του Richard Wagner στις 13 Δεκεμβρίου, σε μουσική διεύθυνση του James Levine. Οι Johan Reuter, Johan Botha και Annette Dasch είναι επικεφαλής της λαμπρής διεθνούς διανομής σ’ αυτή τη γοητευτική και επιβλητική γιορτή της δύναμης της μουσικής και της τέχνης.

Θέατρο

Ψυχολογικό θρίλερ, σουρεαλιστική φάρσα ή μήπως σκοτεινή παραβολή για τη φύση­ της βίας, τη σαγήνη και τη ματαιότητα της τέχνης; Ο «Πουπουλένιος» είναι ένα πολύ σύνθετο και «ύπουλο» έργο. Η στρωτή αυτή παράσταση πρωταγωνιστών είναι­ ολοφάνερο πως έχει την πρόθεση να το συστήσει στο ευρύ κοινό.

Εκκεντρικός όσο και αρχετυπικός στη σύλληψή του είναι ο πολυβραβευμένος «Πουπουλένιος­» (2003 ) του ιρλανδικής καταγωγής Βρετανού συγγραφέα Μάρτιν Μακ­Ντόνα. Τα πάντα διαδραματίζονται­ σε κάποιο ολοκληρωτικό καθεστώς, πιθανότατα σε χώρα του πρώην ανατολικού μπλοκ. Κεντρικός ήρωας είναι ο Χατούριαν (Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης ), ένας συγγραφέας ιστοριών τρόμου, ο οποίος συλλαμβάνεται ως ύποπτος για την αποτρόπαια δολοφονία τριών μικρών παιδιών, καθώς τα θύματα βρήκαν τον ίδιο βασανιστικό θάνατο με εκείνον που περιγράφει στις μυθοπλασίες του: το ένα υποχρεώθηκε να καταπιεί μήλα παραγεμισμένα με ξυράφια, το άλλο χτυπήθηκε με μπαλτά και το τρίτο σταυρώθηκε και θάφτηκε ζωντανό.
Μήπως όμως ο στυγερός δολοφόνος δεν είναι άλλος από τον διανοητικά καθυστερημένο αδερφό του (Γιώργος Πυρπασόπουλος );

Φρίκη­ και αποτροπιασμός τυλίγει τους θεατές στο άκουσμα των εξωφρενικών αυτών γκρανγκινιόλ φόνων και προσωρινή θυμηδία επικρατεί στις φαρσοειδείς σκηνές ανάκρισης από τους δύο μπάτσους, τον «καλό» (Νίκος Κουρής ) και τον «κακό» (Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος ). Υποτίθεται πως ο «Πουπουλένιος» είναι μαύρη κωμωδία, όμως η κατηγοριοποίησή του είναι σωστός πονοκέφαλος. Όλες οι αναγνώσεις παραμένουν ανοιχτές σε αυτό το σύνθετο, πρωτότυπο, φλύαρο αλλά και υπερφίαλο έργο-υβρίδιο. Λειτουργώντας την ίδια στιγμή ως ψυχολογικό θρίλερ και ως σουρεαλιστική φάρσα, ο «Πουπουλένιος» εγείρει την αξίωση της σκοτεινής παραβολής για την παιδική φαντασία αλλά και για τη φύση της βίας, για την άσβεστη ανάγκη να λέμε και να ακούμε τρομακτικές ιστορίες προκειμένου να ξορκίσουμε το φόβο του θανάτου αλλά και για τη σαγήνη και τη ματαιότητα της τέχνης.

Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης είχε την ευαισθησία και την ευγενή φιλοδοξία να συστήσει αυτό­ το καθαρόαιμα πειραματικό έργο­ στο ευρύ κοινό, και δη σε ένα κεντρικό εμπορικό θέατρο. Εκτός από την πολύ προσεγμένη μετάφραση και την ικανοποιητική σκηνοθεσία, επωμίστηκε έναν ρόλο που ταιριάζει στο ταμπεραμέντο του, εκείνον του αφηγητή Χατουριάν. Η παράσταση είναι στρωτή κι ευανάγνωστη: οι τέσσερις πρωταγωνιστές εκτοξεύουν τις πνευματώδεις ατάκες τους με στιλ, έστω κι αν ο καθένας τους παίζει με το δικό του τρόπο. γι’ αυτό και ο Οδ. Παπασπηλιόπουλος με την γκροτέσκα κωμική έκφραση μοιάζει εκτός κλίματος, ο Γ. Πυρπασόπουλος δίνει την εντύπωση ότι καταθέτει ένα (ομολογουμένως ενδιαφέρον ) σόλο, ενώ μόνο ο Ν. Κουρής έχει βρει τον ιδανικό υποκριτικό τόνο.

Ωραία ιδέα είναι η αναπαράσταση των ιστοριών με τον τρόπο ενός εφιαλτικού κουκλοθέατρου με «ζωντανές» κούκλες (σκηνικά-κοστούμια: Αθανασία Σμαραγδή, εικονογράφηση: Φίλιππος Φωτιάδης ) παρά τους ενδοιασμούς μου για το αν πραγματικά χρειαζόταν η συμμετοχή ενός παιδιού. ­Μολονότι η παράσταση σε καθηλώνει στο μεγαλύτερο μέρος της, η εγγενής φλυαρία του έργου γίνεται εμφανής προς το τέλος, όταν η σκηνοθεσία έπρεπε να εφεύρει γοργότερους ρυθμούς, εντείνοντας το σασπένς και την υπόκωφη τρέλα κι εγκαθιστώντας μια περισσότερο λοξή και υποβλητική ατμόσφαιρα.

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή