Φεβρουαρίου 26, 2020

Θέατρο

ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΛΥΚΑΒΗΤΤΟΥ ΞΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ, Ο ΛΟΦΟΣ ΤΟΥ ΛΥΚΑΒΗΤΤΟΥ ΞΑΝΑΖΩΝΤΑΝΕΥΕΙ

«Πανόραμα» είναι η γενική ονομασία του σχεδίου που αφορά τόσο την αποκατάσταση του θεάτρου Λυκαβηττού όσο και τη διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου και του λόφου

Ποιος δε θέλει να ξανανέβει στο Λυκαβηττό να ακούσει τον αγαπημένο του καλλιτέχνη; Ποιος δε θέλει να ξαναδεί ένα από τα πιο αγαπητά τοπόσημα της Αθήνας και σημείο αναφοράς και αναμνήσεων επί δεκαετίες για το κοινό της Αθήνας να ξαναζωντανεύει; Η σημερινή εικόνα ερήμωσης και εγκατάλειψης κάθε άλλο παρά ταιριάζουν σε αυτό τον εμβληματικό συναυλιακό χώρο αλλά και στο περιβάλλοντα χώρο, το σημερινό πάρκινγκ, που και αυτό με τη σειρά του θα μεταμορφωθεί σε έναν υπαίθριο «παράδεισο» διαμορφωμένο έτσι ώστε σε 24ωρη βάση να γίνει το αληθινό Πανόραμα της Αθήνας.

Πανόραμα είναι άλλωστε και η γενική ονομασία του σχεδίου που αφορά τόσο την αποκατάσταση του θεάτρου Λυκαβηττού όσο και τη διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου και του λόφου που θα δώσει μια ανάσα σε όλη την Αθήνα και θα δημιουργήσει μια νέα περιοχή, η οποία έχει σκοπό να προσελκύσει στο μοναδικό λόφο των 280 μέτρων την προτίμηση των Αθηναίων σε δράσεις πολιτιστικές κοινωνικές και περιβαλλοντικές. Όλα δείχνουν ότι ο συναυλιακός χώρος του Λυκαβηττού θα επαναλειτουργήσει το καλοκαίρι του 2019 αφού θα παραχωρηθεί στο Φεστιβάλ Αθηνών, το οποίο θα ορίζει και τις επινοικιάσεις του.

Πριν από λίγες ημέρες η Περιφέρεια Αττικής πήρε το «πράσινο φως» από την Πολεοδομία του Δήμου της Αθήνας σχετικά με την άδεια λειτουργίας του θεάτρου, στην οποία είχε καταθέσει σχέδιο «Αποκατάστασης θεάτρου Λυκαβηττού και διαμόρφωσης περιβάλλοντος χώρου». Η άδεια λειτουργίας του θεάτρου του Λυκαβηττού του 2010 είναι μέχρι σήμερα σε ισχύ και μένει να συμπληρωθεί η επικαιροποίησή του. Όπως όλα δείχνουν το θέατρο θα γίνει ένα ακόμα σημείο εκδηλώσεων του Φεστιβάλ Αθηνών, όπως ήταν και πριν το 2008.

Η Περιφέρεια Αττικής χρηματοδοτεί το έργο του οποίου η πρώτη φάση ολοκληρώνεται στα τέλη του 2018, ώστε να ακολουθήσει η δημοπράτηση των εργασιών που θα ξεκινήσουν την άνοιξη και θα ολοκληρωθούν στις αρχές του καλοκαιριού. Όπως αναφέρεται στο σχέδιο έχουν δρομολογηθεί οι απαραίτητες επικαιροποιήσεις της μελέτης, θεωρούνται απαραίτητες προκειμένου να καταστεί δυνατή η επαναλειτουργία του θεάτρου και αφορούν το κέλυφος, δηλαδή το σύνολο των κερκίδων που καταλαμβάνουν 2.657,77 τ.μ.

Όπως όλα δείχνουν το θέατρο θα γίνει ένα ακόμα σημείο εκδηλώσεων του Φεστιβάλ Αθηνών
Οι προτεινόμενες επεμβάσεις αφορούν ανάμεσα σε άλλα την αφαίρεση των καθισμάτων και την αντικατάστασή τους, την αποσυναρμολόγηση τμημάτων του φορέα και την καθαίρεση κατακόρυφων χιαστί που βρίσκονται σε κακή κατάσταση, την επί τόπου (υδρο)αμμοβολή στα διατηρούμενα τμήματα του φορέα, και σκυροδέτηση νέων πεδιλολωρίδων σύνδεσης των υπαρχόντων. Όπως αναφέρεται, η στατική μελέτη της επέμβασης έγινε με ιδιαίτερη ευαισθησία και σεβασμό στο μνημείο και έτσι, πρακτικά, η γενική μορφή του μνημείου μετά την αποκατάσταση θα είναι πρακτικά η ίδια με την υφιστάμενη με διαφορές που δε θα εντοπίζονται εύκολα.

Υπό την ονομασία Λυκαβηττός ΠΑΝ.ΟΡΑΜΑ θα εκπονηθούν από το Δήμο Αθηναίων προγράμματα και έργα που θα ενισχύσουν τα περιβαλλοντικά και πολιτιστικά χαρακτηριστικά του λόφου και θα επαναπροσδιορίσουν την ταυτότητά του ως κεντρικού μητροπολιτικού πόλου. Για το σκοπό αυτό ο Δήμος Αθηναίων ξεκίνησε ένα πολυδιάστατο εγχείρημα με στόχο την Προστασία αναζωογόνηση και αναβάθμιση του Λυκαβηττού σε συνεργασία με τη σχολή αρχιτεκτόνων μηχανικών, το Γεωπονικό πανεπιστήμιο της Αθήνας και διεθνείς εταίρους.

Σήμερα στην περιοχή σύμφωνα με το σχέδιο υπάρχει εικόνα απαξίωσης και εγκατάλειψης, η οποία εντείνεται από την παύση λειτουργίας του θεάτρου. Οι παρεμβάσεις ανάπλασης οι οποίες συμπεριλαμβάνουν τα δυο βασικά έργα, την αποκατάσταση του θεάτρου Λυκαβηττού και τη διαμόρφωση περιβάλλοντος χώρου θεάτρου θεωρούνται απαραίτητα για την ανάδειξη του Λυκαβηττού σε Μητροπολιτικό Πολιτιστικό πόλο. Με βάση τα ερευνητικά συμπεράσματα του ερευνητικού προγράμματος του ΕΜΠ ο λόφος θα ενεργοποιηθεί με κατευθύνσεις περιβαλλοντικού, πολιτιστικού-πολιτικού, παιδαγωγικού, διαδραστικού-ψηφιακού χαρακτήρα και οικονομικού προσανατολισμού.

Ο επανασχεδιασμός του υπαίθριου χώρου πέριξ του θεάτρου του Λυκαβηττού στοχεύει στην ανασύσταση και μετατροπή του σε ένα σημαντικό δημόσιο χώρο κεντρικής σημασίας για την Αθήνα, ανοιχτό και επισκέψιμο όλο το 24ωρο, πεδίο συγκρότησης ενός μοναδικού «Πανοράματος» για το Αθηναϊκό τοπίο. Η λέξη «Πανόραμα» έχει επιλεγεί καθώς παραμένει αναλλοίωτη στις βασικές ξένες γλώσσες ως “Panorama”. Ο γενικός σχεδιασμός σε ό,τι αφορά τη λειτουργία του λόφου συνδεδεμένη με τον χώρο του θεάτρου θα στοχεύει στη διαμόρφωση ενός κεντρικού υπαίθριου χώρου με δυνατότητα και πολιτιστικών δράσεων και δημιουργία περιοχών συγκέντρωσης στάσης και αναψυχής. Αυτό σημαίνει ότι θα αλλάξει και η προσβασιμότητα στο Θέατρο του Λυκαβηττού, του οποίου το σημερινό πάρκινγκ θα είναι περιοχή ήπιας κυκλοφορίας με τον κόσμο να μεταφέρεται στις εκδηλώσεις με βαν από τους σταθμούς του μετρό. Η γενική περιοχή παρέμβασης περιλαμβάνει έκταση 33.630τ.μ. μη συμπεριλαμβανομένου του μεταλλικού θεάτρου. Ακόμα, θα ανασχεδιαστούν οι περιοχές του άμεσου περιβάλλοντος του θεάτρου ώστε να υποστηρίξουν τη λειτουργία του και οι κατασκευές όπως τα καμαρίνια, οι τουαλέτες και το κυλικείο.

Το θέατρο του Λυκαβηττού ανέστειλε τη δραστηριότητά του και σφραγίστηκε από τη Δημαρχιακή Επιτροπή το καλοκαίρι του 2008, μετά από αίτημα που κατέθεσε η ΕΤΑ (Εταιρεία Τουριστικής Ανάπτυξης) στο δήμο Αθηναίων, την οποία ακολούθησε η απόφαση 2354/11-6-2008. Η εταιρεία Τουριστικής Ανάπτυξης που ήταν η τότε διαχειριστική αρχή του Λυκαβηττού είχε επικαλεστεί ζήτημα στατικότητας του θεάτρου, το οποίο καθιστούσε τις κερκίδες επικίνδυνες.

Η προγραμματισμένη για τον Ιούνιο του 2008 συναυλία του Τζέιμς Μπλαντ και οι ανακοινώσεις του τότε δημάρχου Αθηναίων Νικήτα Κακλαμάνη και του τότε προέδρου του Φεστιβάλ Αθηνών, Γιώργου Λούκου, φανέρωναν την ασυνεννοησία των δυο φορέων. Ο ομότιμος καθηγητής της Σχολής Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ Παναγιώτης Καρύδης είχε τότε δηλώσει ότι: «το θέατρο δεν χαρακτηρίζεται από κατάσταση επικινδυνότητας».

Καθώς το θέατρο του Λυκαβηττού είναι διατηρητέο μνημείο ακολούθησε μια μελέτη για ένα έργο ενίσχυσης και αποκαστάστασης του φέροντος οργανισμού του Λυκαβηττού από την Εταιρεία Ανάπτυξης και Τουριστικής Προβολής Αθηνών, με προϋπολογισμό 1.216.991 ευρώ. Το 2012, επίσης, υπογράφηκε από την υπουργό Ανάπτυξης, Άννα Διαμαντοπούλου, τον υπουργό Εργασίας, Γιώργο Κουτρουμάνη, και το δήμαρχο Αθηναίων, Γιώργο Καμίνη, σύμφωνο συνεργασίας, για την υλοποίηση συγκεκριμένων δράσεων από το Δήμο με αντικείμενο το Λυκαβηττό.

Το γνωστό σε όλους μας Θέατρο έχει χαρακτηριστεί ως διατηρητέο μνημείο (ως κατασκευή του αρχ. Τάκη Ζενέτου), ο δε χώρος ως ιστορικός τόπος. Κατασκευάστηκε το 1965 και ανακαινίστηκε και επεκτάθηκε το 1977. Ο φέρων οργανισμός απoτελείται από δικτυωματικούς φορείς από διατομές L ( γωνιακά) διαφόρων διαστάσεων. Υπάρχουν 19 κύριοι κερκιδοφόροι αποτελούμενοι ο καθένας από δίδυμους δικτυωτούς κεκλιμένους φορείς τριών ανοιγμάτων. Τα ακραία ανοίγματα επεκτείνονται σε προβόλους. Ο καθένας εκ των ως άνω φορέων στηρίζεται σε τέσσερα κατακόρυφα δικτυωτά τετραγωνικά στοιχεία διαστάσεων σε κάτοψη 85 cm x 85 cm.

Οι προτεινόμενες ενισχύσεις έχουν ως βασικό στοιχείο την εξασφάλιση ομοιομορφίας της κατασκευής, πριν και μετά την επέμβαση. Συνοπτικά αναφέρονται οι παρακάτω επεμβάσεις: Αντικατάσταση των τμημάτων του φορέα με τις πιο εκτεταμένες απαιτούμενες επισκευές, (υδρο)αμμοβολή και εφαρμογή βαφής στα νέα και στα διατηρούμενα τμήματα του φορέα, έλεγχος και τοπικές ενισχύσεις στα μέλη και στις συνδέσεις του φορέα που παραμένει, αντικατάσταση όλων των παλαιών κοχλιών με νέους, σκυροδέτηση νέων πεδιλολωρίδων σύνδεσης υπαρχόντων μεμονωμένων πεδίλων κ.α.

Εργοδότης / Φορέας Ανάθεσης : ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ (Ε.Τ.Α.)
Στάδια μελέτης : Αποτύπωση – Προμελέτη – Έλεγχος υπάρχοντος – Μελέτη ενισχύσεων – Τεύχη δημοπράτησης
Προϋπολογισμός Φ. Ο. : 1.260.000€
Περίοδος Μελέτης : 06/2008 – 12/2009
Κατάσταση Έργου : Αναμένεται η δημοπράτηση του έργου
Αρχιτεκτονική Μελέτη: Κ. Καραδήμας & Συνεργάτες

Μπορεί οι ανάγκες της δεκαετίας του ’60 για τη δημιουργία ενός υπαίθριου θεάτρου να ήταν σύνθετες, όπως η ανάγκη πρόσθετων χώρων για να δεχτούν την άνευ προηγουμένου επέκταση των εκδηλώσεων του νεοσύστατου τότε Φεστιβάλ Αθηνών και την επιθυμία να επουλωθεί η πληγή που είχε ανοίξει στο αττικό τοπίο το παλιό λατομείο του Λυκαβηττού, αλλά ήταν η επιμονή και το όραμα της Άννας Συνοδινού, της οποίας η συνεργασία με το Εθνικό Θέατρο είχε λήξει αυτή που οδήγησε στην υποστήριξή της από τον τότε πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου, για το άνοιγμα του Λυκαβηττού, ο οποίος είχε δηλώσει: «Η έμπνευση του θεάτρου οφείλεται στην Άννα Συνοδινού, δόξα του ελληνικού θεάτρου, που συνδυάζει την καλλιτεχνική ευαισθησία με την ανυποχώρητη θέληση».

Στις 7/11/1964 εγκρίθηκε 20ετής εκμίσθωση του παλαιού λατομείου στην Άννα Συνοδινού και της δόθηκε άδεια ανέγερσης υπαίθριου θεάτρου που στην συνέχεια θα περιερχόταν στον ΕΟΤ. Η ηθοποιός ανέθεσε τη μελέτη στον σημαντικό αρχιτέκτονα Τάκη Χ. Ζενέτο (1926-1977). Ο Ζενέτος σχεδίασε μια ανάλαφρη «αχιβάδα» την οποία «ακούμπησε» στο κενό του λατομείου. Αρχιτεκτονικά και τεχνικά πρωτοποριακό, το προτεινόμενο κτίσμα προέβλεπε κοίλο 5.000 θέσεων από μεταλλική κατασκευή σε προβόλους (δηλαδή δίχως στηρίγματα), αγκυρωμένη βαθιά σε τσιμεντένιο βάθρο υπό την ορχήστρα. Προστριβές καθυστέρησαν την έγκριση της μελέτης. Τελικά, πιεζόμενος από τον χρόνο, ο ΕΟΤ κατέφυγε στην διαδικασία του κατεπείγοντος και ανέθεσε την κατασκευή ενός μικρότερου, συμβατικότερου, προσωρινού θεάτρου σε εταιρία μεταλλικών κατασκευών.

Στην υλοποιηθείσα εκδοχή, που υπάρχει μέχρι σήμερα, το θέατρο του Λυκαβηττού έχει χωρητικότητα 3.000 θεατών και στηρίζεται σε στιβαρά μεταλλικά υποστυλώματα. Η πρώτη παράσταση που δόθηκε ήταν τον Ιούνιο του 1965 με την Άννα Συνοδινού να πρωταγωνιστεί στην Αντιγόνη του Σοφοκλή. Στη συνέχεια ανέβασε τις Εκκλησιάζουσες του Αριστοφάνη. Η χούντα των συνταγματαρχών και η λογοκρισία ήταν ο λόγος για τον οποίο η Άννα Συνοδινού εγκατέλειψε το θέατρο του Λυκαβηττού. Το 1998 το θέατρο χαρακτηρίστηκε «ιστορικό διατηρητέο μνημείο και σύγχρονη κατασκευή άριστα ενταγμένη στο φυσικό περιβάλλον».

Από τη δεκαετία του ’70 μέχρι το 2008, ο Λυκαβηττός υπήρξε σημείο αναφοράς για τις μεγάλες μετακλήσεις, μουσικές εκδηλώσεις που συνδέθηκαν με τη συλλογική μνήμη όλων των κατοίκων της Αθήνας. Το θέατρο ανήκει στην εταιρεία Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα. Η άδεια λειτουργίας δίνεται από τον Δήμο Αθηναίων, ενώ την παραχώρηση του Θεάτρου και τα έσοδα από την επινοικίασή του τα διαχειρίζεται το Φεστιβάλ Αθηνών.

 

Θέατρο

Το έργο του Μάικ Μπάρτλετ μιλά τολμηρά για το ζήτημα της σεξουαλικής ταυτότητας

15 Οκτωβρίου - 25 Δεκεμβρίου 2018

Ένα από τα πιο επιτυχημένα έργα της σύγχρονης δραματουργίας, το «Cock» του Μάικ Μπάρτλετ, παρουσιάζεται από τις 15 Οκτωβρίου στο θέατρο «Αθηνών», κάθε Δευτέρα και Τρίτη. Το πρωτότυπο και προκλητικό έργο ανεβαίνει για δεύτερη φορά στην Ελλάδα με πρωταγωνιστές τους Δημήτρη Μακαλιά, Φωτεινή Αθερίδου, Ηλία Μουλά και Αλέξανδρο Καλπακίδη.

Πρόκειται για την κωμική ιστορία ενός ιδιαίτερου τριγώνου, που σχηματίζεται αναπάντεχα όταν ένας ομοφυλόφιλος άντρας γνωρίζει και ερωτεύεται μια γυναίκα, με αποτέλεσμα να νιώθει απόλυτα διχασμένος. Το «Cock» αναφέρεται με τολμηρό τρόπο στο ζήτημα της σεξουαλικής ταυτότητας, αποτελώντας ένα αιχμηρό σχόλιο για τη στάση της σύγχρονης κοινωνίας απέναντι στον σημερινό άνθρωπο.

Το έργο πρωτοπαρουσιάστηκε το 2009 στο Royal Court Theatre του Λονδίνου, αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές.


Συντελεστές
Σκηνοθεσία- απόδοση: Μίνως Θεοχάρης
Μετάφραση: Κατερίνα Ευαγγελάτου
Σκηνικά- κοστούμια: Ηλένια Δουλαδίρη
Σχεδιασμός φωτισμών: Μίνως Θεοχάρης
Βοηθός σκηνοθέτη: Ειρήνη-Ερωφίλη Κλέπκου
Παραγωγή: Θεατρικές επιχειρήσεις Κάρολος Παυλάκης

Παίζουν: Δημήτρης Μακαλιάς, Φωτεινή Αθερίδου, Ηλίας Μουλάς και ο Αλέξανδρος Καλπακίδης

Εισιτήρια
€18, €14 (φοιτητικό, νεανικό έως 26 ετών, άνω των 65 ετών), €10 (ανέργων)

Θέατρο

Ο ανένταχτος Παζολίνι στη σκηνή του θεάτρου Αργώ
Από Μαρία Κρύου 


Οι σημαντικότερες στιγμές του Ιταλού κινηματογραφιστή Πιέρ Πάολο Παζολίνι, οι εχθροί του, οι φίλοι του, παρελαύνουν από την παράσταση «Παζολίνι» που σκηνοθετεί η Αγγελική Καρυστινού με πρωταγωνιστή τον Ένκε Φεζολλάρι. Από την Κάλλας, την Μπέτι και τη Μαγκάνο, μέχρι τη Σουσάνα, το Νινέττο και το Σβέν, όλοι τους καλεσμένοι και ταυτόχρονα παγωμένοι, μένουν να αναρωτιούνται ποιος σκότωσε τον ανένταχτο κινηματογραφιστή.

Γιατί Παζολίνι και γιατί τώρα; Ο Ένκε Φεζολλάρι μας απαντά: «Πέρα από το γεγονός ότι ο Παζολίνι είναι μια από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες του 20ου αιώνα, που πάντα αξίζει κανείς να μελετήσει, το γεγονός του φρικτού του θανάτου είναι συγκλονιστικό. Λίγες μέρες πριν πεθάνει ο ίδιος έγραψε ένα άρθρο όπου μίλησε ανοιχτά, χωρίς περιστροφές για τα όσα συνέβαιναν στη χώρα, τόλμησε να πει μεγάλες αλήθειες, να δώσει ακόμα και ονόματα, υπογράφοντας έτσι την θανατική του καταδίκη. Όμως το έκανε. Γιατί λοιπόν η αλήθεια κοστίζει τόσο ακριβά; Ο Παζολίνι γράφει ότι μόνο ένας διανοούμενος μπορεί να πει τα πράγματα όπως είναι, γιατί δεν έχει τίποτα να χάσει. Πόσες τέτοιες φωνές έχουμε σήμερα; Ποιος αλήθεια μπορεί και έχει το θάρρος και την τόλμη, αλλά ταυτόχρονα και την δύναμη να μιλήσει; Αυτές είναι οι ερωτήσεις της παραστάσεις, ταυτόχρονα μέσα από τις υπαρξιακές αναζητήσεις του Παζολίνι, όπως τουλάχιστον τις αντιλαμβανόμαστε εμείς».


Ξετυλίγοντας το κουβάρι της ζωής του αιρετικού καλλιτέχνη αναδύονται θραύσματα και αναμνήσεις, οι έρωτες, σκηνές από ταινίες, τα γραπτά του, η μητέρα και ο πατέρας του και το ερώτημα «ποιος σκότωσε τον Πιερ Πάολο Παζολίνι» παραμένει κυρίαρχο στην παράσταση. «Ξεκινάμε από την δολοφονία του» μας λεει ο Φεζολλάρι. «Ο Παζολίνι «ξυπνάει» σε ένα μεσοδιάστημα, μεταξύ ζωής και θανάτου, ανακαλύπτει το πτώμα του κι αναζητάει τον δολοφόνο του, ή μάλλον τα κίνητρα πίσω από τη δολοφονία του. Και κάπως έτσι περνάει η ζωή του μπροστά από τα μάτια του, όπως λέμε, ενώ ταυτόχρονα είναι αντιμέτωπος με την μοναξιά του και το αναπόφευκτο γεγονός του θανάτου, που αποτελεί κοινή μοίρα όλων μας».

Η παράσταση θα κάνει πρεμιέρα 8 Νοεμβρίου στη Μικρή Σκηνή του Θεάτρου Αργώ.

Θέατρο

Μια σκοτεινή και δυνατή παράσταση που δοκιμάζει τον θεατή.
Βγαίνοντας κανείς από την παράσταση Frozen που φιλοξενείται στο Από Μηχανής Θέατρο, το μόνο σίγουρο είναι πως χρειάζεται λίγο χρόνο για να χωνέψει αυτά που είδε στη σκηνή. Και αυτό γιατί το έργο της Βρετανίδας Bryony Lavery που σκηνοθετεί ο Σωτήρης Χατζάκης σε μετάφραση Αννίτας Δεκαβάλλα είναι μια ιστορία δύσκολη, σκοτεινή και πολλές φορές άβολη για τον θεατή.

Γραμμένο στα τέλη της δεκαετίας του '90, το βραβευμένο και πολυσυζητημένο Frozen μάς μεταφέρει την ιστορία ενός παιδόφιλου και κατά συρροή δολοφόνου, του Ραλφ (Σωτήρης Χατζάκης). Στον πυρήνα της ιστορίας τίθεται η εξαφάνιση της 10χρονης Ρόνα, η υπόθεση της οποίας θα διαλευκανθεί χρόνια αργότερα όταν συλλαμβάνεται ο Ραλφ για τους φόνους και την κακοποίηση κοριτσιών- ανάμεσά τους και η Ρόνα.

Η δολοφονία της Ρόνα γίνεται η αφορμή να διασταυρωθούν οι πορείες και τα τραύματα τριών διαφορετικών ανθρώπων, του δολοφόνου της, της μητέρας της, Νάνσυ (Έφη Μουρίκη), η οποία καταρρακώνεται από τον χαμό του παιδιού της και εγκλωβίζεται στον πάγο όπου βασιλεύει ο πόνος, και της ψυχιάτρου Αγκνέτα (Δέσποινα Κούρτη), η οποία προσπαθεί να εξηγήσει τις αποτρόπαιες πράξεις του Ραλφ κατανοώντας τον ψυχισμό του.

Κι εδώ ξεκινάει η μεγάλη πρόκληση: να προσπαθήσεις να δείξεις κατανόηση στο τρομερό, το αποτρόπαιο, το ασυγχώρητο. Η Lavery επιλέγει ίσως την πιο δύσκολη και κοινωνικά κατακριτέα περίπτωση, ενός παιδόφιλου και serial killer, προκαλώντας με διαφορετικό τρόπο τους ηθοποιούς και το κοινό. Αξίζει εδώ μάλιστα να σημειωθεί πως το κοινό ήταν ιδιαίτερα εκφραστικό κατά τη διάρκεια της παράστασης, γεγονός ενδεικτικό της δύσκολης εμπειρίας στην οποία σε σπρώχνει το έργο.

Η σκηνή του Χατζάκη χωρίζεται σε δύο μέρη με διαχωριστική γραμμή τρεις μεγάλες μεταλλικές πόρτες που μοιάζουν με κελιά. Πίσω τους δεν βλέπουμε, ο χώρος όμως λειτουργεί συμβολικά και πρακτικά, με τους ηθοποιούς να μπαίνουν για να κρυφτούν όταν η παρουσία τους δεν χρειάζεται στη σκηνή. Το μπροστά μέρος «παγωμένο», μουντής αισθητικής με background τις ψυχρές μεταλλικές πόρτες, ρευστό και «δίχως λογική» (δεν παραπέμπει σε κάποιο τύπο δωματίου), σκοτεινό, μινιμαλιστικά διακοσμημένο με μεταλλικά έπιπλα και κάποια σκόρπια αντικείμενα που χρησιμεύουν στην πορεία του έργου (Σκηνικά- Κοστούμια: Έρση Δρίνη).

Ακολουθώντας τη δομή της Lavery, ο σκηνοθέτης βάζει τους τρεις ήρωες να υπάρχουν αρχικά στη σκηνή μόνο μέσα από μονολόγους, εναλλάσσοντας τους ήρωες και τις οπτικές τους γωνίες εκεί. Η εναλλαγή αυτή, ειδικά στην αρχή, γίνεται με κινηματογραφικό τρόπο κάνοντας χρήση της μουσικής (Μουσική Επιμέλεια: Σωτήρης Χατζάκης) και των φωτισμών που καταλήγουν συχνά σε fade out (Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη). Σταδιακά όμως και όσο προχωράει η εξέλιξη οι ήρωες αρχίζουν να αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, αλλά πάντα ανά δύο- κι ας βρίσκονται και οι τρεις πάνω στη σκηνή. Οι μονόλογοι έτσι διαφωτίζουν το κοινό για τους χαρακτήρες και τα γεγονότα, γεμίζουν τη σκηνή με πρόσωπα και συναισθήματα και κυρίως προσφέρουν στον θεατή τέτοια ένταση ανάλογη με αυτήν που βιώνεται στα βιβλία.

Η αλληλεπίδραση από την άλλη μεταξύ των προσώπων αναλαμβάνει να διερευνήσει τα βασικά ερωτήματα που προκύπτουν στο έργο, όπως το τι ευθύνεται για τη συμπεριφορά ενός κατά συρροή δολοφόνου, το αν η κατανόηση σημαίνει και συγχώρεση ή το κατά πόσο μια μάνα μπορεί να συγχωρέσει τον δολοφόνο του παιδιού της. Θέματα δύσκολα που στο κέντρο τους έχουν την ανθρώπινη οδύνη στην οποία ο Χατζάκης επιλέγει να δείξει σεβασμό, αποφεύγοντας τις ακρότητες, εκμεταλλευόμενος τους ήρωές του, χρησιμοποιώντας τον χώρο έξυπνα και την υπερβολή με σύνεση. Το μόνο ενδεχομένως αρνητικό στοιχείο είναι η διάρκεια, μιας και, παρά το διάλειμμα, ο θεατής για 2 ώρες δοκιμάζει τις αντοχές του σε κάτι εξαιρετικά άβολο και ανοικείο.

Τον ίδιο σεβασμό που δείχνει ο Χατζάκης ως σκηνοθέτης υιοθετεί και ως Ραλφ φέρνοντάς μας στη σκηνή ένα άνθρωπο διαταραγμένο, με ασταθή συμπεριφορά και λόγο (αποσπασματική ομιλία και βωμολοχίες), αποστεωμένο από το συναίσθημα που λυπάται μόνο γιατί δεν είναι νόμιμο το να σκοτώνεις μικρά κορίτσια. Η Έφη Μουρίκη από την άλλη αποτελεί την προσωποποίηση της οδύνης, του πόνου και της απώλειας και χρησιμοποιεί «εύγλωττα» τα χέρια και τα μάτια της για να εκφράσει τον πόνο της. Στο πρόσωπό της βλέπεις την αποσύνθεση της προσωπικότητάς της, η οποία πλέον καθορίζεται μονάχα από την απώλεια της κόρης της.

Τέλος, χειριστής της δραματικής έντασης αναδεικνύεται η Δέσποινα Κούρτη η οποία φροντίζει να αποφορτίζει την κατάσταση σε καίρια σημεία, όχι τόσο γιατί διαθέτει τις «χαλαρές» ατάκες αλλά γιατί έχει υποκριτικά τη δύναμη. Ως επιστήμονας επίσης φαίνεται να πιστεύει πραγματικά τη θεωρία της, ότι δηλαδή υπάρχει διάκριση ανάμεσα στο έγκλημα που γίνεται από ηθική διαφθορά και σε εκείνο που συμβαίνει από παθολογία, στο αμάρτημα και στο σύμπτωμα, κι έτσι προσεγγίζει με κατανόηση τον Ραλφ προσκαλώντας μας κι εμάς να κάνουμε το ίδιο, να κατανοήσουμε το τρομερό.

ΙΩΑΝΝΑ ΒΑΡΔΑΛΑΧΑΚΗ / Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Info
Θέατρο Από Μηχανής, Ακαδήμου 13
Παρασκευή: 21:00,
Σάββατο: 21:00,
Κυριακή: 20:00
Tηλέφωνο: 2105232097
Προπώληση: Viva.gr

Θέατρο

Μετά τις soldout παραστάσεις στο Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδας στα πλαίσια του φεστιβάλ ΑΤΛΑΣ του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά...

η λόγια ρέγγα μπαίνει σε καινούργιες περιπέτειες...

Ο κωμικός μονόλογος «Oι περιπέτειες μιας λογίας ρέγγας» με τη Βίβιαν Κοντομάρη, παρουσιάζεται ξανά, στο θέατρο του Ιδρύματος ''Μιχάλης Κακογιάννης" την περίοδο από 17 Ιανουαρίου έως 9 Φεβρουαρίου 2019.

Συντελεστές
Στο ρόλο της ρέγγας η Βίβιαν Κοντομάρη
Μουσική ερμηνεία: Νεφέλη Μαρκάκη
Κείμενο – Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Δέδες
Χορογραφία – Επιμέλεια κίνησης: Αναστασία Γεωργαλά
Δραματουργική επιμέλεια: Χαρά Λιανού
Βοηθός σκηνοθέτη: Σεβασμία Κοντοσάκου
Κοστούμια: KOnDe – Joanna Misseli
Δερμάτινα αξεσουάρ: Aumorfia | Θεανώ Ποταμιάνου
Μακιγιάζ-Κομμώσεις: Dazzlin’Gal
Μουσική επιμέλεια: Κωνσταντίνος Δέδες
Κατασκευή κοστουμιών: Γεωργία Ταφλαμπά | Εριφύλλη Κέντερα
Φωτογραφίες: Γεωργία Θεοδώρου
Video: Πάνος Στεργίου
Μοντάζ: Ιάκωβος Αβδούλο

 

 

social media της παράστασης:

fb: https://www.facebook.com/logiaregga/

instagram: @logiaregga

Θέατρο

Η θεατρική σαιζόν που μόλις ξεκίνησε αναμένεται όχι πλούσια, πάμπλουτη. Ξεχωρίσαμε δέκα παραστάσεις που πρέπει να βάλεις στο πρόγραμμα από τώρα.

 

Τίμων ο Αθηναίος στο Εθνικό

Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου, που μας έχει χαρίσει θεατρικά αριστουργήματα σαν την Ιλιάδα, σκηνοθετεί ένα από τα λιγότερο δημοφιλή έργα του Σαίξπηρ, τον Τίμωνα τον Αθηναίο, στο Θέατρο Ρεξ. Πρωταγωνιστούν, μεταξύ άλλων, οι Βασίλης Ανδρέου, Άρης Τρουπάκης, Ιερώνυμος Καλετσάνος, Νίκος Καρδώνης.

Το Σώσε στη Στέγη

Ο Έκτορας Λυγίζος (που οι σινεφίλ ξέρετε κυρίως ως τον σκηνοθέτη του «Το αγόρι τρώει το φαγητό του πουλιού») σκηνοθετεί την ξέφρενη βρετανική φάρσα του Μάικλ Φρέιν που εκτυλίσσεται στα παρασκήνια μιας θεατρικής παράστασης, με πρωταγωνιστές τους Κωνσταντίνο Αβαρικιώτη, Σοφία Κόκκαλη, Έμιλυ Κολιανδρή, Άννα Μάσχα, Άρη Μπαλή. Η παράσταση θα ανέβει από τις 10 μέχρι τις 21 Οκτωβρίου.
Διαβάστε περισσότερα - Το Σώσε: Ο Έκτορας Λυγίζος σκηνοθετεί στη Στέγη

Ένα φεγγάρι για τους καταραμένους στο Θέατρο Πορεία

Η Ιωάννα Παππά και ο Γιάννης Νταλιάνης πρωταγωνιστούν στο έργο του Ευγένιου Ο’ Νηλ που σκηνοθετεί η (πολυσυζητημένη για την Σκακιστική Νουβέλα του Στέφαν Τσβάιχ) Μαριλίτα Λαμπροπούλου στο Θέατρο Πορεία. Η πρεμιέρα έχει προγραμματιστεί για τις 8 Οκτωβρίου.

Φαρενάιτ 451 στο Θέατρο Πόρτα

Οι 451 βαθμοί Φαρενάιτ είναι η θερμοκρασία στην οποία καίγεται το χαρτί. Στην εφιαλτική δυστοπία του Ραίη Μπράντμπερυ, που σκηνοθέτησε ο Θωμάς Μοσχόπουλος για το Φεστιβάλ Αθηνών και θα δούμε φέτος στο Πόρτα, το απολυταρχικό καθεστώς κάνει ακριβώς αυτό: Καίει βιβλία. Πρωταγωνιστούν οι Αλέξανδρος Λογοθέτης, Άννα Μάσχα, Ευδοκία Ρουμελιώτη, Κίττυ Παϊταζόγλου, Χάρης Τσιτσάκης, Μάνος Γαλανής, Θάνος Λέκκας, Ξένια Καλογεροπούλου. Πρεμιέρα στις 9 Νοεμβρίου.

Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν στο Θησείον

Ο Νικορέστης Χανιωτάκης, σκηνοθέτης μεταξύ άλλων της πολυσυζητημένης πέρυσι Ολεάννας, μεταφράζει και σκηνοθετεί το εμβληματικό έργο του Μπέρτολντ Μπρεχτ, με έναν all star θίασο: Πέγκυ Τρικαλιώτη, Κωνσταντίνος Ασπιώτης, Γεράσιμος Σκαφίδας, Κωνσταντίνος Κάππας, Μπέτυ Αποστόλου, Γιάννης Καλατζόπουλος, Αλκιβιάδης Κωνσταντόπουλος, Βαλέρια Δημητριάδου, Λήδα Πρωτοψάλτη. Πρεμιέρα την Παρασκευή 2 Νοεμβρίου.

Οι Δούλες στο Θέατρο του Νέου Κόσμου

Ο αγαπημένος του ελληνικού κοινού Τσέζαρις Γκραουζίνις, του οποίου οι Επτά επί Θήβας έκαναν πάταγο πέρυσι, σκηνοθετεί τα τρομερά παιδιά Δημήτρη Ήμελλο, Κώστα Μπερικόπουλο και Αργύρη Ξάφη στις Δούλες του Ζαν Ζενέ, που κάνουν πρεμιέρα στον Νέο Κόσμο την Πέμπτη 11 Οκτωβρίου.
Διαβάστε περισσότερα - Οι Δούλες: Τσέζαρις Γκραουζίνις στο Νέο Κόσμο

Ποιος σκότωσε τον Σκύλο τα Μεσάνυχτα στο Θέατρο Τζένη Καρέζη

Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών και του Θεάτρου του Νέου Κόσμου, Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, σκηνοθετεί το έργο του Σάιμον Στήβενς, που μιλά πολύ τρυφερά για τον αυτισμό και τις σχέσεις γονιών και παιδιών. Πρωταγωνιστούν οι Γιάννης Νιάρρος, Μαρία Καλλιμάνη, Αλεξάνδρα Αϊδίνη, Γιώργος Χρυσοστόμου, Μαρία Κατσανδρή, Θύμιος Κούκιος. Πρεμιέρα το Σάββατο 3 Νοεμβρίου.

Ξύπνα Βασίλη στο Εθνικό

Ο Άρης Μπινιάρης, του οποίου οι Πέρσες έκαναν χαμό πέρυσι σε Επίδαυρο και Ηρώδειο, σκηνοθετεί το εμβληματικό έργο του Δημήτρη Ψαθά και του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, στη σκηνή Νίκος Κούρκουλος από τις 19 Οκτωβρίου. Πρωταγωνιστούν οι Γιώργος Γάλλος, Ελισσάβετ Κωνσταντινίδου, Ηρώ Μπέζου, Άρης Μπινιάρης, Γιώργος Παπαγεωργίου, Στέφανος Πίττας, Κωνσταντίνος Σεβδαλής, Λυδία Τζανουδάκη, Έλενα Τοπαλίδου, Αινείας Τσαμάτης.

Μαθήματα Πολέμου στο Μέγαρο

Μετά την περσινή τους επιτυχία, τα Μαθήματα Πολέμου, αυτή η καταπληκτική διήγηση επεισοδίων από την Ιστορία του Θουκυδίδη, επιστρέφει ξανά στο Μέγαρο από τις 6 Νοεμβρίου έως τις 18 Δεκεμβρίου. Σκηνοθετεί ο Δημήτρης Λιγνάδης, ο οποίος παίζει μαζί με τους Ανδρέα Καρτσάτο, Κωνσταντίνο Μαργαρίτη, Aurora Marion, Κώστα Νικούλι και Κατερίνα Πατσιάνη.

Ερωτευμένος Σαίξπηρ στο Θέατρον

Τη θυμάστε αυτή την τέλεια ταινία από τα 90s με τον Ράλφ Φάινς, την Γκουίνεθ Πάλτροου και τον Τζέφρι Ρας; Φέτος θα την (ξανα)δούμε στο θέατρο, σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα, με τους Βασίλη Χαραλαμπόπουλο και Έλλη Τρίγγου –με συμπρωταγωνιστές τους τη Μίνα Αδαμάκη και την Μπέτυ Λιβανού, μεταξύ άλλων. Η πρεμιέρα έχει προγραμματιστεί για την Παρασκευή 26 Οκτωβρίου.

Επιμέλεια: Ηρώ Κουνάδη

Θέατρο

Η παράσταση «Ριχάρδος Β’ - Το Ρέκβιεμ ενός Βασιλιά» αποτελεί μια πιο συμπυκνωμένη εκδοχή του σαιξπηρικού Ριχάρδου

29 Σεπτεμβρίου - 11 Νοεμβρίου 2018

Ο «Προμηθέας» του το καλοκαίρι του 2015 ενθουσίασε κοινό και κριτικούς για την ακρίβεια και την υποβλητικότητα της ερμηνείας του. Τρία χρόνια μετά, ο Τάσος Νούσιας, ένας από τους σπουδαιότερους ηθοποιούς της γενιάς του, αναμετράται μ’ έναν ακόμη εμβληματικό χαρακτήρα της παγκόσμιας δραματουργίας: τον Ριχάρδο Β’.

Ο Ριχάρδος Β’ ήταν ένας από τους πιο αινιγματικούς Άγγλους βασιλιάδες, που μετατράπηκε από τον Σαίξπηρ σε μια συναρπαστική, συγκινητική, μελέτη ενός τραγικού ήρωα.

Από τέλος Σεπτεμβρίου και για 20 μόνο παραστάσεις, ο Τάσος Νούσιας φορά το κοστούμι του αλαζόνα βασιλιά, βουτώντας στα άδυτα της ψυχοσύνθεσης του, ενσαρκώνοντας παράλληλα και τους κύριους αντιπάλους του.

Ένας ακατάλληλος βασιλιάς, μια ψυχή ποιητική, ένας τραγικός ήρωας
Η παράσταση «Ριχάρδος Β’ – Το Ρέκβιεμ ενός Βασιλιά» αποτελεί μια πιο συμπυκνωμένη εκδοχή του Σαιξπηρικού «Ριχάρδος Β’». Ξεκινά, δε, από το τέλος: Ο Ριχάρδος έχει χάσει το θρόνο του από τον αντίπαλό του τον Μπόλιμπροκ. Φυλακισμένος πια, απογυμνωμένος από αξιώματα και προνόμια, βιώνει το σκοτάδι και την απόλυτη μοναξιά. Ώσπου ένας απροσδόκητος επισκέπτης εμφανίζεται στο παράθυρο της φυλακής, βγάζοντάς τον από τον λήθαργο. Ισχυρίζεται πως είναι ο πρώην σταβλίτης του και γίνεται η αφορμή ώστε ο έκπτωτος βασιλιάς να ζήσει ξανά νοερά το ένδοξο παρελθόν του και ν’ αναλογιστεί το ζοφερό παρόν του.

Φωνές από το παρελθόν αρχίζουν να ζωντανεύουν στη συνείδησή του. Ψευδαισθήσεις πλημμυρίζουν τον μικρόκοσμο της φυλακής του. Καθώς ο Ριχάρδος αναμετράται με τα αίτια του ξεπεσμού και της καθαίρεσής του, τον βλέπουμε να ταλαντεύεται μεταξύ παραληρήματος και διαύγειας, αμφιβολίας και αλαζονείας, χιούμορ και αυτολύπησης. Ο επισκέπτης, ο οποίος φαίνεται πως έχει μια μυστηριώδη δύναμη, προτρέπει τον Ριχάρδο ν’ αντιμετωπίσει κατάματα τη θνητή αλλά και την ηθική του υπόσταση. Πλέον, αναζητά απάντηση σε μια τελευταία-ίσως την πιο καθοριστική-ερώτηση: «Τώρα που τα έχασα όλα, ποιος είμαι;»

Και ενώ έχει χάσει τα πάντα και ο θάνατος πλησιάζει, ίσως τελικά μπορέσει να συναντήσει την ψυχή του.

Ο Σαίξπηρ έχει καταφέρει, όσο λίγοι συγγραφείς στην παγκόσμια δραματουργία, να περιγράψει μέσω της διήγησης των μύθων του, το εσωτερικό δράμα του ταξιδιού της ψυχής των ηρώων του. Τα έργα του δεν αφορούν μόνο τη λειτουργία της ανθρώπινης υπόστασης, αλλά μπορούν να ερμηνευτούν ως ιερά, ονειροπόλα ακόμα και μυστικιστικά.


Συντελεστές
Μετάφραση: Κ. Καρθαίος
Σκηνοθεσία-δραματουργία-σκηνογραφία: Marlene Kaminsky
Κατασκευή σκηνικού και σκηνικών αντικειμένων: Ρούλης και Γιώργος Αλαχούζος
Πρωτότυπη μουσική: Constantine
Σχεδιασμός φωτισμού: Σεσίλια Τσελεπίδη
Φωτογραφίες: Δημοσθένης Γαλλής
Κινηματογράφηση trailer: Γιώργος Γεωργόπουλος – Multivision
Εκτέλεση παραγωγής: Πάνος Αγγελόπουλος

Παίζουν: Τάσος Νούσιας, Αλέξανδρος ΦΙλιππόπουλος
Φωνή της Βασίλισσας: Μάιρα Μηλολιδάκη

Εισιτήρια
10€ (προπώληση)
15€ (ταμείο)
12€ (ΑΜΕΑ, φοιτητικό, μαθητικό, )

Προπώληση
Viva.gr

Θέατρο

Η μεγάλη ντίβα του σινεμά Ιζαμπέλα Ροσελίνι έρχεται στην Αθήνα για ένα μοναδικό «one woman show», μόνο που στη σκηνή θα έχει και παρέα... τον σκύλο της.

Η σπουδαία ηθοποιός θα παρουσιάσει το Σάββατο 20 Οκτωβρίου, στο Μέγαρο Μουσικής, τη νέα παράστασή της με τίτλο «Link Link», που είναι γεμάτη χιούμορ, συναίσθημα και, όπως πάντα, με απέραντη αγάπη για τα ζώα.

«Πάντα αγαπούσα τα ζώα. Όπως έχει πει και ο φιλόσοφος Μάρτιν Μπούμπερ "τα μάτια ενός ζώου έχουν την ικανότητα να μιλούν μία σπουδαία γλώσσα…". Με γοήτευε ιδιαίτερα η διαφορετικότητα στη φύση. Όμως, σε αυτήν την παράσταση θα σας αποδείξω ότι η φύση και το ζωικό βασίλειο μπορούν να μας μάθουν την ουσία της εξέλιξης με τρεις λέξεις: Αλλαγή, συνεργασία, αυτοσχεδιασμός» αναφέρει η Ιζαμπέλλα Ροσσελλίνι, η οποία μέσα από τη νέα παράστασή της φιλοδοξεί να θέσει και στο κοινό της Αθήνας δημιουργικούς προβληματισμούς.

Ο χώρος της μόδας και η σχέση της με τα ζώα

Απλή, γοητευτική, με υπέροχη χροιά φωνής και άπλετο χιούμορ, η κόρη του Ρομπέρτο Ροσελίνι και της Ίνγκριντ Μπέργκμαν έγινε ιέρεια του Ντέιβιντ Λιντς με κορυφαία στιγμή την ταινία «Blue Velvet», υπήρξε μοντέλο και επί σειρά ετών το πρόσωπο στις διαφημίσεις μεγάλης εταιρίας καλλυντικών. Όμως, όλα τα χρόνια της ζωής της διατήρησε το τρυφερό ενδιαφέρον της για το ζωικό βασίλειο. Πριν εννέα χρόνια επέστρεψε στα πανεπιστημιακά έδρανα για να ολοκληρώσει τις σπουδές της στη βιολογία και να συνεχίσει με μάστερ στο αγαπημένο της θέμα, τη συμπεριφορά του ζωικού βασιλείου.

Με την παρότρυνση του Ρόμπερτ Ρέντφορντ, του διάσημου ηθοποιού και λάτρη του ανεξάρτητου πειραματικού κινηματογράφου, δημιούργησε -προ ετών- τη σειρά ταινιών μικρού μήκους «Green Porno» για το κανάλι Sundance και αργότερα η ίδια ιδέα μεταφέρθηκε στο θέατρο ως παράσταση, ταξιδεύοντας σε όλον τον κόσμο. «Όπως η Αγκάθα Κρίστι γράφει για εγκλήματα με τρόπο διασκεδαστικό, έτσι κι εγώ εμπνέομαι από τη βιολογία και γράφω τις ιστορίες μου, που έχουν όμως επιστημονική βάση. Συμβουλεύομαι πάντα τους ειδικούς που εδώ και αιώνες ερεύνησαν τη φύση, αφού καθώς έλεγε και ο Καρτέσιος "το να συναναστρέφεται κανείς ανθρώπους των περασμένων αιώνων είναι περίπου το ίδιο με το να ταξιδεύει"» δηλώνει η ηθοποιός


Μετά την τεράστια εισπρακτική και καλλιτεχνική επιτυχία της παράστασης «Green Porno» ακολούθησαν ντοκιμαντέρ για το Discovery Channel με τίτλο «Τα ζώα μού αποσπούν την προσοχή». Έτσι φτάνουμε στη νέα παράστασή της με τίτλο «Link Link», η οποία είναι επηρεασμένη και πάλι από το ζωικό βασίλειο. Μία συναρπαστική θεατρική εμπειρία, που έχει ταξιδέψει σε όλον τον κόσμο και έχει μαγέψει κοινό και κριτικούς.

Παρέα με τον σκύλο της επί σκηνής

Η ίδια λέει για το έργο της: «Το "Link Link" είναι σχεδόν παρόμοιο με τον άλλο μου μονόλογο. Είναι εικονογραφημένο με σύντομες κωμικές στιγμές μου στο σπίτι, ταινίες, φωτογραφίες και φυσικά τα σχέδιά μου.

«Αυτήν τη φορά θα μοιραστώ τη σκηνή με τον Παν, το εκπαιδευμένο σκυλί μου. Δεν μπορώ να έχω επί σκηνής όλα τα ζώα, για τα οποία θα μιλήσω στην παράσταση, οπότε ο Παν και εγώ θα μεταμφιεστούμε και θα ερμηνεύσουμε αρκετά διαφορετικά είδη ζώων. Το "Link Link" είναι στην πραγματικότητα ένα μικρό τσίρκο. Θα σας παρουσιάσουμε όλες τις νέες επιστημονικές ανακαλύψεις σχετικά με το μυαλό των ζώων, τη νοημοσύνη και τα συναισθήματα. Θα ερμηνεύσω όμως και πολλούς ανθρώπινους ρόλους» αναφέρει για την παράσταση η Ιζαμπελα Ροσελίνι.

«Θα γίνω ο φιλόσοφος Αριστοτέλης και θα σας υπενθυμίσω ότι "στη φύση όλα είναι χρήσιμα". Θα μεταμορφωθώ στον μεσαιωνικό φιλόσοφο Καρτέσιο, στον ερευνητή και φιλόσοφο Κάρολο Δαρβίνο και σε πολλούς άλλους, και θα τους φέρω στην παρέα μας, καθώς όλοι θα συζητούν για την ουσία των ανθρώπινων όντων και για τις διαφορές που μας διακρίνουν από τα "άγρια" ζώα».

«Περίπου πριν 150 χρόνια, ο Δαρβίνος, με τη θεωρία του περί εξέλιξης, σύνδεσε τους ανθρώπους με τα υπόλοιπα πλάσματα αποδεικνύοντας ότι υπάρχει συνέχεια μεταξύ ζώων και ανθρώπων. Όπως ανέφερε, δεν είναι τα πιο δυνατά είδη που επιβιώνουν ή τα πιο έξυπνα, αλλά αυτά που ανταποκρίνονται καλύτερα στις αλλαγές. Γιατί στη μακριά ιστορία της ανθρωπότητας και του ζωικού βασιλείου, όσα είδη έμαθαν να συνεργάζονται και να αυτοσχεδιάζουν πιο αποτελεσματικά είναι αυτά που επικράτησαν… Αλλαγή, συνεργασία, αυτοσχεδιασμός!».

Ενας κωμικός μονόλογος που περιλαμβάνει όλες τις νέες επιστημονικές ανακαλύψεις σχετικά με το μυαλό των ζώωνΕνας κωμικός μονόλογος που περιλαμβάνει όλες τις νέες επιστημονικές ανακαλύψεις σχετικά με το μυαλό των ζώων

«Αφήστε τη φαντασία σας ελεύθερη και ελάτε να ζήσουμε μία βραδιά γεμάτη αγάπη για τη ζωή και τη φύση! Γεμάτη χιούμορ, μουσική, ποίηση, συναισθήματα και μαγεία. Όπως λέει και ο ποιητής Καρλ Σάντμπεργκ "η τέχνη είναι σαν τη ζωή. Είναι το ημερολόγιο που κρατάει ένα θαλάσσιο πλάσμα που ζει στη στεριά και που θα ήθελε να πετάξει. Τίποτα δεν συμβαίνει, αν πρώτα δεν ονειρευτούμε…"» καταλήγει και μας καλεί στις 20 Σεπτεμβρίου στο Μεγαρο Μουσικής Αθηνών .

Τιμές εισιτηρίων από 18 έως 60 ευρώ.

Isabella Rosellini Live on Stage /Link Link
Παράσταση με ελληνικούς υπότιτλους
20 Οκτωβρίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

 

Θέατρο

Σε νέο χώρο, και συγκεκριμένα στο Θέατρο Altera Pars στον Κεραμεικό, θα δούμε φέτος τον επιτυχημένο «Άμλετ» με τον Τάσο Ιορδανίδη στη δεύτερη χρονιά του. Η αλλαγή επιτάσσει και νέα σκηνική προσέγγιση από τον βραβευμένο Λεβάν Τσουλάτζε, που υπογράφει τη σκηνοθεσία της παράστασης, η οποία ξεχώρισε στη συνείδηση κοινού και κριτικών.

Το εξαιρετικό καστ, που συνθέτουν οι Άρης Λεμπεσόπουλος, Πέμη Ζούνη, Ιωάννα Παππά, Θοδωρής Κατσαφάδος, επιστρέφει μαζί με κάποιες νέες προσθήκες στο πλευρό του πρωταγωνιστή, από τις 15 Σεπτεμβρίου έως τις 15 Δεκεμβρίου.

Θέατρο

Όλα όσα θα δούμε στο Μέγαρο Μουσικής: Αυτό είναι το πρόγραμμα 2018 -2019
NewsroomHuffPost Greece

Συμφωνική μουσική, μουσική δωματίου, έθνικ, τζαζ, όπερα, θέατρο, μπαλέτο, σύγχρονος χορός και κινηματογράφος συνθέτουν το πλέγμα του φετινού καλλιτεχνικού προγραμματισμού του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών.

Το βλέμμα μαγνητίζουν οι αστέρες του μουσικού στερεώματος, όπως η Anne-Sophie Mutter, η Φιλαρμονική του Λονδίνου, ο Sir Roger Norrington, ο Nikolai Luganski, η Chamber Orchestra Vienna-Berlin, ο Mikhail Pletnev, o Θεόδωρος Κουρεντζής, η Εθνική Ορχήστρα της Ρωσίας, o William Christie, ο Τhomas Hengelbrock, η Elisabeth Leonskaja, o Fazil Say, η Liudmyla Monastyrska, ο Δημήτρης Πλατανιάς, το σύνολο Les Arts Florissants, ο Valery Sokolov, o Richard Galliano, το Nederlands Dans Theater I, o Michel van der Aa, τα Μπαλέτα του Μόντε Κάρλο.

Μεγάλες Ορχήστρες - Μεγάλοι Μαέστροι - Μεγάλοι Ερμηνευτές,…

… Το Μέγαρο εγκαινιάζει τη νέα καλλιτεχνική περίοδο με την Εθνική Ορχήστρα της Ρωσίας και τον φημισμένο βιρτουόζο του πιάνου Nikolai Luganski [Νικολάι Λουγκάνσκι]. Διευθύνει ο Mikhail Pletnev [Μιχαήλ Πλετνιόφ] (18/11/2018). Εκρηκτική προμηνύεται η μουσική συνάντηση κορυφής ανάμεσα στον διάσημο τούρκο πιανίστα Fazil Say [Φάζελ Σάυ] και τον βρετανό αρχιμουσικό Sir Roger Norrington [Σερ Ρότζερ Νόρρινγκτον] που θα βρίσκεται στο πόντιουμ της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Λονδίνου (13/12/2018). Συγκλονιστική αναμένεται η ερμηνεία του Ρέκβιεμ του Μότσαρτ από το πολυβραβευμένο σύνολο Balthasar Neumann Ensemble and Choir [Σύνολο και Χορωδία Μπαλτάζαρ-Νώυμαν] υπό τη διεύθυνση του ιδρυτή και μουσικού διευθυντή του Thomas Hengelbrock [Τόμας Χένγκελμπροκ] (25/1/2019).

Ο «μαέστρος-φαινόμενο» Θεόδωρος Κουρεντζής και η MusicAeterna παρουσιάζουν τη δική τους εκδοχή για το Ρέκβιεμ του Βέρντι (16/4/2019).

Η μεγάλη σταρ του βιολιού Anne-Sophie Mutter [Άννε-Ζοφί Μούττερ], πλαισιωμένη από την Chamber Orchestra Vienna-Berlin που απαρτίζεται από διεθνούς φήμης σολίστ της Φιλαρμονικής της Βιέννης και της Συμφωνικής του Βερολίνου, ερμηνεύει αποκλειστικά έργα Μότσαρτ (20/5/2019).

Ο γερμανός πιανίστας Christopher Park [Κρίστοφερ Παρκ], ένας από τους πλέον εντυπωσιακούς σολίστ της γενιάς του, συμπράττει με το κορυφαίο βιενέζικο σύνολο Wiener Concert-Verein [Βίνερ Κοντσέρτ-Φεράιν] υπό τη διεύθυνση του Μίλτου Λογιάδη (16/3/2019), ενώ ο γάλλος δεξιοτέχνης του ακορντεόν και του μπαγιάν Richard Galliano [Ρισάρ Γκαλλιανό] ερμηνεύει Άστορ Πιατσόλλα με την ΚΟΑ. Στο πόντιουμ, ο Βλαδίμηρος Συμεωνίδης (21/2/2019). Όσο για τους φίλους του βιολιού, θα απολαύσουν φέτος στο Μέγαρο τον διακεκριμένο ουκρανό βιρτουόζο Βαλέρι Σοκόλοφ, ο οποίος εμφανίζεται με την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης που διευθύνει η Ζωή Τσόκανου (1/2/2019).

Στο πλαίσιο του κύκλου Μεγάλοι Ερμηνευτές, η μεγάλη κυρία του πιάνου Elisabeth Leonskaja [Eλίζαμπετ Λεόνσκαγια] παρουσιάζει όλες τις σονάτες του Σούμπερτ, σε έναν πιανιστικό άθλο (20/10/2018, 29/11/2018, 27/3/2019) που θα διαρκέσει δύο καλλιτεχνικές περιόδους (2018–19 και 2019–2020).

Στο πρόγραμμα του κύκλου Όπερα - Μουσικό Θέατρο…

… Το χρυσό δίδυμο William Christie [Ουίλλιαμ Κρίστη] (διεύθυνση ορχήστρας)–Robert Carsen [Ρόμπερτ Κάρσεν] (σκηνοθεσία) και το σύνολο Les Arts Florissants παρουσιάζουν το σπάνιο προκλασικό λυρικό έργο Η όπερα του ζητιάνου [The Beggar’s Opera] των John Gay [Τζον Γκέυ] και Johann Christoph Pepusch [Γιόχαν Κρίστοφ Πέπους] (1 & 2/11/2018).

Ζωντανή σκηνική δράση και προβολές 3D-film δημιουργούν, στην όπερα δωματίου Blank Out του Michel van der Aa [Μισέλ φαν ντερ Άα], έναν από τους πλέον εντυπωσιακούς συνδυασμούς που έχουμε δει μέχρι σήμερα επί σκηνής. Το λιμπρέτο βασίζεται σε έργο της ποιήτριας Ingrid Jonker [Ίνγκριντ Γιόνκερ], η οποία θεωρείται η Sylvia Plath της Νότιας Αφρικής (30 & 31/3/2019).

Οι στοιχειωμένοι (28/2 και 1 & 2/3/2019) τιτλοφορείται η νέα παραγωγή-ανάθεση του Μεγάρου στον Δημήτρη Μαραμή, ένα μουσικό δράμα σε τρία μέρη (Το στοιχειό, Η χτισμένη, Ο βουρκόλακας), ενώ η σοπράνο Liudmyla Monastyrska [Λιουντμίλα Μοναστίρσκα] και ο βαρύτονος Δημήτρης Πλατανιάς υπόσχονται μια ανεπανάληπτη μουσική εμπειρία σε ένα Γκαλά όπερας με την ΚΟΑ υπό τον Μίλτο Λογιάδη (1/12/2018).

Στο πλαίσιο του κύκλου Χορός…

… Το πρωτοποριακό Nederlands Dans Theater 1, που καθηλώνει το κοινό κάθε φορά που εμφανίζεται στο Μέγαρο, παρουσιάζει χορογραφίες των Sol Leόn [Σολ Λεόν]–Paul Lightfoot [Πωλ Λάιτφουτ] και της Crystal Pite [Κρύσταλ Πάιτ] καθώς και το νέο έργο του Marco Goecke [Μάρκο Γκαίκε] που κάνει παγκόσμια πρεμιέρα αυτό τον Σεπτέμβριο (2–5/2/2019).

Οι φίλοι του χορού μπορούν επίσης να παρακολουθήσουν: την Ομάδα χορού Griffόn στο νέο έργο με τίτλο Elizabeth της Ιωάννας Πορτόλου (4–6/4/2019), τη χορογραφία A Line Supreme του Andrea Rama [Aντρέα Ράμα] (28 & 29/11/2018), το Requiem, a choreographed portrait των Αλέξη Τσιάμογλου και RoughCut (11 & 12/1/2019), την περφόρμανς του Breaking Art II (8/3/2019) με πρωτότυπα έργα από νέους καλλιτέχνες που συμμετέχουν στο ομώνυμο εργαστήριο της χορογράφου-εκπαιδευτικού Σοφίας Μαυραγάνη και του μουσικού-συνθέτη Θάνου Πολυμενέα-Λιοντήρη, το οποίο διοργανώνεται για δεύτερη συνεχή χρονιά στο Μέγαρο, ύστερα από τη μεγάλη επιτυχία που σημείωσε πέρυσι. Ο κύκλος κλείνει με δύο ιδιαίτερες βραδιές, στο πλαίσιο των οποίων παρουσιάζεται το Requiem for Aleppo (19 & 20/4/2019), μια νέα χορογραφία βασισμένη σε ιστορίες σύρων προσφύγων (σε συνεργασία με το Syrian Relief Fund).

Η περσινή επιτυχία του Megaron Underground,…

… Ενός καινοτόμου κύκλου εκδηλώσεων στο Υποσκήνιο Β΄ της Αίθουσας Αλεξάνδρα Τριάντη, έναν καινούργιο χώρο θέασης και ακρόασης στον πυρήνα του Μεγάρου όπου φιλοξενήθηκαν, μεταξύ άλλων, τα sold-out Μαθήματα πολέμου που συνεχίζονται και φέτος (Σεπτέμβριος, Νοέμβριος, Δεκέμβριος 2018), ώθησε το ΜΜΑ να εμπλουτίσει το πρόγραμμά του με νέες θεατρικές παραγωγές όπως Το πείραμα (Θέατρο@Μegaron Underground) αλλά και με αναπάντεχες συναντήσεις της «κλασικής» με την παραδοσιακή ή την ηλεκτρονική μουσική και τον αυτοσχεδιασμό.

Για δεύτερη χρονιά, συνεχίζεται ο κύκλος With a Τwist…

… Που εγκαινιάστηκε πέρυσι, δημιουργώντας απροσδόκητες διαφοροποιήσεις του κλασικού και του αναμενόμενου: το προετοιμασμένο πιάνο με εφέ συνυπάρχει με την κινούμενη εικόνα (19/2/2019), το modern classic συνδυάζεται με ονειρικά οπτικοακουστικά περιβάλλοντα (15/3/2019), η άρπα και η φωνή διαλέγονται με τον ηλεκτρονικό ήχο (9/4/2019) και ο Μπαχ συναντά τον Κολτρέιν (23/4/2019).

Το Μέγαρο των παιδιών…

… Δημιουργεί έναν φαντασμαγορικό κόσμο για μικρούς και μεγάλους, όπου η Σταχτοπούτα του Jean-Christophe Maillot [Ζαν-Κριστόφ Μαγιό] ταξιδεύει πάνω στο Φτερωτό Άλογο του Νίκου Καζαντζάκη, με οδηγό Το Γαλάζιο Πουλί του Maurice Maeterlinck [Μωρίς Μαίτερλινκ] και συνοδοιπόρους τον Αμάλ και τους νυχτερινούς επισκέπτες του Giancarlo Menotti [Τζανκάρλο Μενόττι].

Στην Παιδική Σκηνή του Μεγάρου παρουσιάζεται για πρώτη φορά (Οκτώβριος 2018 - Απρίλιος 2019) Το Φτερωτό Άλογο, ένα ανέκδοτο παραμύθι του Νίκου Καζαντζάκη, σε θεατρική διασκευή του σκηνοθέτη Βασίλη Μαυρογεωργίου και μουσική Νίκου Κυπουργού (σε συνεργασία με τις Εκδόσεις Καζαντζάκη, επιστημονική επιμέλεια: Νίκος Μαθιουδάκης). Οι 12 ηθοποιοί και μουσικοί του θιάσου ξετυλίγουν το νήμα της ιστορίας στη μακρινή Ανατολή, με τη συμμετοχή των μικρών θεατών, παίζοντας ζωντανά μουσική και φωτίζοντας έναν κόσμο γεμάτο βασιλιάδες, πριγκίπισσες, μάγους, δερβίσηδες, πραματευτάδες και καραβάνια.

Παράλληλα, ο παγκόσμιος παιδικός και εφηβικός κινηματογράφος αποκτά τη δική του τριήμερη γιορτή! Το πρόγραμμα του 1ου Παιδικού και Εφηβικού Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας «Κατάλληλο κάτω των 18» περιλαμβάνει σε πρώτη πανελλήνια προβολή 40 ταινίες κινουμένων σχεδίων και live action από 20 χώρες σε 15 γλώσσες καθώς και εργαστήρια, εκπαιδευτικά προγράμματα, διαδραστικές εμπειρίες, παιχνίδια και συζητήσεις με διεθνείς καλεσμένους (7–9/12/2018). Μεγάλος χορηγός: COSMOTE TV. Υπό την αιγίδα του Δήμου Αθηναίων.

Από τον φετινό προγραμματισμό δεν λείπει η αγαπημένη σειρά Κυριακή πρωί στο Μέγαρο, όπου το ενδιαφέρον μονοπωλεί φέτος η Κλειώ, μια άτακτη και φιλομαθής δεκάχρονη, που ταξιδεύει στο μουσικό χωροχρόνο (4/11 & 25/11/2018, 27/1 & 17/3/2019), με τη βοήθεια ενός μαγικού βιβλίου και ενός πνευστού πήλινου οργάνου, για να γνωρίσει την ιστορία και τη μουσική των λαών από τον Μεσαίωνα μέχρι σήμερα (ιδέα-επιμέλεια-κείμενα-παρουσίαση: Σοφία Τοπούζη).

Τα χριστουγεννιάτικα δέντρα στολίζονται,…

… Τα φώτα σβήνουν, η σκηνή φωτίζεται και η παράσταση αρχίζει: μουσική, παιδική όπερα, μπαλέτο, θέατρο σκιών, μουσικό θέατρο και όχι μόνο! Οι Μουσικοί της Καμεράτας–Ορχήστρας των Φίλων της Μουσικής προτείνουν φέτος στο νεανικό κοινό –αλλά και στους μεγάλους– την αριστουργηματική παιδική όπερα Ο Αμάλ και οι νυχτερινοί επισκέπτες του Giancarlo Menotti [Τζανκάρλο Μενόττι] σε ελληνική μετάφραση (21/12/2018).

Η Σταχτοπούτα μεταμορφώνεται σε μια ποιητική και χιουμοριστική χορογραφία από τον Jean-Christophe Maillot [Ζαν-Κριστόφ Μαγιό]. Ο γάλλος χορογράφος ανακαλύπτει κρυφές πτυχές των χαρακτήρων του έργου, τους οποίους ενσαρκώνουν οι χορευτές των περίφημων Μπαλέτων του Μόντε Κάρλο, και πλάθει μια Σταχτοπούτα συγκινητική, γεμάτη ζωντάνια, μέσα από την κωμική ατμόσφαιρα της μουσικής του Σεργκέι Προκόφιεφ (21–29/12/2018).

Το αριστούργημα του λυρικού και φαντασιακού θεάτρου που μιλά για τοπία με μυστηριώδη πλάσματα και φτερωτά όντα, Το Γαλάζιο Πουλί (22–29/12/2018) του Maurice Maeterlinck [Μωρίς Μαίτερλινκ] ανοίγει τα φτερά του και πετά, αυτά τα Χριστούγεννα, στην Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης, σε μια παράσταση που σκηνοθετεί η Σοφία Σπυράτου (διασκευή-κείμενο Στρατής Πασχάλης). Πρωταγωνιστούν η Σμαράγδα Καρύδη και ο Γιάννης Στάνκογλου, πλαισιωμένοι από τους Μουσικούς της Καμεράτας–Ορχήστρας των Φίλων της Μουσικής.

Τα φετινά Χριστούγεννα ο Καραγκιόζης ταξιδεύει στη... Χαβάη. Ο Ηλίας Καρελλάς ετοίμασε μια περιπέτεια με άρωμα καλοκαιριού, γεμάτη μουσική, χρώμα και κύμα! Συνταξιδιώτες του, η ανατρεπτική μπάντα των Burger Project και ο ηθοποιός Λευτέρης Ελευθερίου σε ρόλο-έκπληξη (21–30/12/2018). Αλλά όπου κι αν ταξιδέψει ο αγαπημένος μας ήρωας, θα επιστρέψει στο Μέγαρο, όπου για πρώτη φορά στην Ελλάδα δημιουργείται ένα μόνιμο στέκι για το θέατρο σκιών, Το σπίτι του Καραγκιόζη, στην Παιδική Σκηνή Β΄ του Φουαγιέ ισογείου, η οποία εγκαινιάζεται αυτή τη σεζόν (Νοέμβριος 2018–Απρίλιος 2019).

Θρησκευτικότητα αλλά και κοσμική αγαλλίαση αποπνέουν τα έργα που θα ακουστούν στο χριστουγεννιάτικο επετειακό ρεσιτάλ της Ουρανίας Γκάσιου (23/12/2018), με αφορμή τη συμπλήρωση 25 χρόνων από τα εγκαίνια του εκκλησιαστικού οργάνου (1993).

Λίγο πριν την Πρωτοχρονιά, εορταστικό γκαλά με την ΚΟΑ, τη σοπράνο Βάσια Αλάτη, τον βαρύτονο Τάση Χριστογιαννόπουλο και τον μαέστρο Γιώργο Πέτρου (30/12/2018).

Το Μέγαρο διευρύνει τα Εκπαιδευτικά του Προγράμματα,…

…Δίνοντας ιδιαίτερη σημασία στη σπουδαιότητα της ενασχόλησης των παιδιών με τη μουσική, και προτείνει στο κοινό προγράμματα που απευθύνονται ακόμη και σε βρέφη 8 μηνών («Μαμά, ώρα για μουσική!», 18/11/2018–31/3/2019) αλλά και σε μεγαλύτερες ηλικίες (6–12 χρονών «Μπαμπά, θα γίνω μαέστρος!», 2/12/2018–7/4/2019). Για τους ενήλικες έχουν επίσης προγραμματιστεί, μεταξύ άλλων, masterclasses ακορντεόν (23/11/2018) και διεύθυνσης ορχήστρας (21–25/1/2019), μια πρωτότυπη διαδραστική συζήτηση (28/11/2018, Σύγχρονη μουσική: μουσική από την κόλαση;), εργαστήρια σύνθεσης νέων συνθετών (11/5/2019) κ.ά.

Σταθεροί και νέοι πόλοι έλξης…

… Συνδυάζονται στον προγραμματισμό της σεζόν 2018–2019. Το ενδιαφέρον των θεατών μαγνητίζουν δημοφιλείς κύκλοι όπως το Adagio–Μουσικές για τις ημέρες του Πάσχα (16–22/4/2019), η Παλαιά Μουσική (1/11/2018–22/4/2019), οι Συναυλίες των Μουσικών της Καμεράτας–Ορχήστρας των Φίλων της Μουσικής (12/10 «Το Άξιον εστί», 16/11 «Οι Μουσικοί της Καμεράτας συναντούν τους Deep Purple», 21/12/2018 «Ο Αμάλ και οι νυχτερινοί επισκέπτες», 3–9/1, 9/3, 10/4 και 7/5/2019) και τα Μουσικά πορτρέτα, με αφιερώματα στον στιχουργό και λογοτέχνη Μάνο Ελευθερίου (26 & 27/10/2018), στους συνθέτες Χρίστο Θεοδώρου (8/12/2018), Γιώργο Τσοντάκη (14/1/2019), Κώστα Γρηγορέα (25/2/2019), Γιώργο Μουζάκη (6/3/2019) και στον μουσικό performer των κρουστών Νίκο Τουλιάτο (26/1/2019).

Νέοι πόλοι έλξης δημιουργούνται από έλληνες και ξένους σολίστ που θα προσεγγίσουν διαφορετικά ρεπερτόρια –από το Μπαρόκ μέχρι τον 20ό αιώνα– καταθέτοντας την προσωπική τους ερμηνεία στο πλαίσιο των κύκλων Βιολί (8/10/2018–20/5/2019), Franz Lizst (16/10/2018–20/3/2019), Sergei Rachmaninov (1/4/2018–6/4/2019), Αlfred Schnittke (13/10/2018 & 14/11/2018), Leonard Bernstein (31/10/2018), Aκορντεόν (24/11/2018–13/4/2019) και 100 χρόνια από τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου (9–11/11/2018).

O (αγαπημένος) κύκλος Γέφυρες,…

… εδώ και 22 χρόνια, αναδεικνύει κρυφές και φανερές συνάφειες ανάμεσα στις τέχνες και στα ποικίλα μουσικά είδη, ενώ προχώρησε και σε ουσιαστικές θεσμικές παρεμβάσεις που έφεραν στο φως ένα συχνά άγνωστο και ανεκμετάλλευτο νεανικό καλλιτεχνικό δυναμικό μέσα από τη σειρά ακροάσεων Ανοιχτές Πλατφόρμες (από Τρίτη 9/10/2018 και κάθε Τρίτη) αλλά και μέσα από τον Διεθνή Διαγωνισμό Σύνθεσης για ταινία animation (13/5/2019).

Το φετινό πρόγραμμα περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τη σύγχρονη όπερα-περφόρμανς με κυβερνο-πανκ αισθητική Το σπήλαιο της Έλλης Παπακωνσταντίνου (Fulbright Artist’s Award 2018-2019) και της πολυβραβευμένης ομάδας ODC Ensemble (9 & 10/10/2018), την «Ορχήστρα Βασίλης Τσιτσάνης» σε πρώτη εμφάνιση με τη Δήμητρα Γαλάνη και τη Νατάσσα Μποφίλιου (4 & 5/12/2018), έθνικ και τζαζ συναυλίες, ακόμα και ροκ αφιερώματα στον David Bowie (18/5/2019) και στους Rolling Stones (23 & 24/3/2019) με την Not the Rolling Stones Band! Καλλιτεχνικός προγραμματισμός και επιμέλεια της σειράς Γέφυρες: Δημήτρης Μαραγκόπουλος.

Ζωντανές δορυφορικές μεταδόσεις επιλεγμένων παραστάσεων όπερας, μπαλέτου και θεάτρου…

… Θα απολαύσουν για μια ακόμη χρονιά οι φίλοι της μουσικής και των παραστατικών τεχνών, στο πλαίσιο της συνεργασίας του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών με κορυφαίους διεθνείς πολιτιστικούς οργανισμούς, όπως η Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης (MET HD LIVE / Όμιλος ΑΝΤ1), το Μπαλέτο Μπολσόι (The Bolshoi Βallet Live / Pathé Live) και το Εθνικό Θέατρο της Αγγλίας (Νational Theatre Live / Βρετανική Πρεσβεία & Βρετανικό Συμβούλιο).

Στον φετινό καλλιτεχνικό προγραμματισμό συμπεριλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, οι δύο συναυλίες του Μάριου Φραγκούλη (13 & 14/2/2019, «P.S. I Love You»), οι συναυλίες της ΚΟΑ και οι παραγωγές του Συλλόγου «Οι Φίλοι της Μουσικής». Παράλληλα, συνεχίζονται και φέτος οι εκδηλώσεις λόγου και διαλόγου του Megaron Plus με τη συμμετοχή εξεχουσών προσωπικοτήτων της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας και διανόησης.

Και νέα οπτική ταυτότητα

Το Δημιουργικό Γραφείο Post - Spectacular Office επιλέχθηκε να σχεδιάσει, ύστερα από πρόσκληση ενδιαφέροντος, τη νέα οπτική ταυτότητα και τα υλικά προβολής, διαφήμισης και επικοινωνίας του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών για την καλλιτεχνική περίοδο 2018 - 2019.

Εξηγώντας την κεντρική ιδέα του σχεδιασμού η ομάφα σημειώνει: «…η μουσική και κατ’ επέκταση ο ήχος γίνονται η αφορμή, το εργαλείο για τη δημιουργία αυτής της νέας οπτικής γλώσσας. Ο ήχος ως κύμα, παλμός, κίνηση μεταφράζεται σε εικόνα μετατρέποντας το άυλο σε απτή πληροφορία. Το φως και η σκιά, δύο χωρικές έννοιες, μεταφράζονται σε βασικές χρωματικές επιλογές, μαύρο-άσπρο, στοχεύοντας στην απλότητα και την ανάδειξη των πρωταρχικών νοημάτων. Με αφορμή αυτές τις σκέψεις οραματιστήκαμε τη νέα οπτική ταυτότητα για το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.»

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή