Ό,τι κι αν είναι αυτό, πες μου τι συμβαίνει.
- Το σουέλ μου 'βαλε μπελά στο μυαλό.
- Ποιος είναι ο πραγματικός λόγος που δε γυρίζεις;
- Η θάλασσα δεν με επιστρέφει.
- Τι γυρεύεις τώρα πια;
- Δεν έχω θέληση για στεριά.

Δώδεκα χρόνια μακριά από την οικογένειά του. Μακριά από τη στεριά, από τα αγαπημένα αλλά και λησμονημένα του πρόσωπα. Σπίτι του είναι πλέον το ATHOS III. Ο τόπος όπου αναμετριέται με τις μνήμες του. Το καταφύγιο όπου διαφυλάσσει ερμητικά κλεισμένα τα μυστικά του. Το μόνο μέρος απ' το οποίο μπορεί να παρακολουθεί - όπως εκείνος θέλει - τη σιωπηλή πορεία του να χαράσσεται ερήμην του τη μοναξιά του συντροφιά με το σουέλ: το βουβό κυματισμό του ωκεανού. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

«Το ΣΟΥΕΛ της Καρυστιάνη μας μιλάει για τον απόλυτο έρωτα, τον χωρίς αναστολές και φραγμούς, που καθαγιάζει τα πάντα στη ζωή της Λίτσας Τσίχλη, κομμώτριας στην Ελευσίνα. Δίνει νόημα στη ζωή της, την εξυψώνει, της δίνει δύναμη. Η Ιωάννα χρησιμοποιεί μεγεθυντικό φακό, καμιά φορά και μικροσκόπιο, για να αποκαλύψει στα μάτια μας το μέγεθος, το βάρος και το βάθος των πιο απλών, καθημερινών και ασήμαντων πραγμάτων, μόνο και μόνο για να μας ψιθυρίσει ότι αυτά υπάρχουν, ζουν και μας συντροφεύουν άδολα και χωρίς ιδιοτέλεια σε ώρες χαράς αλλά και απόγνωσης ή μοναξιάς. Ο λόγος της λιτός, καθημερινός και συχνά βαθύτατα ποιητικός. Με δυο λόγια : Δίνει ήθος στα απλά και συνηθισμένα πράγματα και γεγονότα’ ακόμα και σε μιαν άσπρη κουκιδίτσα πιτυρίδας στο σκούρο πουκάμισο του πατέρα της ηρωίδας. Το ελάχιστο και το μέγιστο».(από τον σκηνοθέτη Χρήστο Παληγιαννόπουλο)

Η Ιωάννα Καρυστιάνη γεννήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου του 1952 στα Χανιά της Κρήτης από γονείς Μικρασιάτες. Σπούδασε νομικά. Επαγγελματικά ασχολήθηκε με το σκίτσο και την εικονογράφηση (με το όνομα "Ιωάννα"). Δούλεψε στην εφημερίδα "Ριζοσπάστης", στα περιοδικά "Τέταρτο", "Ένα", "Εικόνες", και σε ξένες εφημερίδες. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη λογοτεχνία το 1994, με τη συλλογή διηγημάτων "Η κυρία Κατάκη". Ακολούθησε το μυθιστόρημα "Μικρά Αγγλία", το οποίο τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος, το 1998, και ήταν υποψήφιο για το Ευρωπαϊκό Αριστείο Λογοτεχνίας και για το λογοτεχνικό βραβείο Balkanika. Το επόμενο μυθιστόρημά της, "Κουστούμι στο χώμα", τιμήθηκε με το βραβείο μυθιστορήματος του περιοδικού "Διαβάζω" το 2001. Είναι παντρεμένη με τον σκηνοθέτη Παντελή Βούλγαρη και μητέρα των σκηνοθετών Αλέξανδρου Βούλγαρη ("Κλαις;", "Ροζ") και Κωνσταντίνας Βούλγαρη ("Γιούπι", "Με τα φώτα νυσταγμένα", "Βαλς Σεντιμεντάλ")