Σεπτεμβρίου 18, 2019

Βιβλίο

Η λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων του Ζαν Μισέλ Γκενασιά
Στην πίσω αίθουσα ενός παρισινού μπιστρό, ο Μισέλ Μαρινί θα συναντήσει μια ομάδα δεινών σκακιστών και θα γίνει το νεαρότερο μέλος αυτής της Λέσχης, στην οποία συχνάζουν πολιτικοί πρόσφυγες από την Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη. Είναι η εποχή του Πολέμου της Αλγερίας, της Κούβας, του Ψυχρού Πολέμου, του ροκ εν ρολ και του πάθους για το ποδοσφαιράκι. Είναι επίσης η εποχή που ο Νουρέγιεφ αυτομόλησε στη Δύση, ο Καμύ πέθανε και ο Τζακ Κέρουακ έγραψε το Στο δρόμο, το μανιφέστο ενός καινούριου κόσμου, ενός διαφορετικού τρόπου ζωής, μακριά από συμβάσεις και προκαταλήψεις.

Ο Μισέλ Μαρινί ενηλικιώνεται μέσα από τα βιβλία, το σινεμά και τη φωτογραφία όπως και οι υπόλοιποι συνομήλικοι του, ζει μέσα σε μια δυσλειτουργική οικογένεια και συναναστρέφεται μια ιδιότυπη παρέα προσφύγων όπου οι προσωπικές τους αφηγήσεις και το μυστικό που τους δένει θα του αλλάξουν τη ζωή.


Ο Γκενασιά διαλέγει για ήρωα έναν ανήλικο, που έχει πατρίδα, θρησκεία και κυρίως άγνοια της ιστορίας και τον βάζει ανάμεσα σε άθρησκους και πληγωμένους από την ιστορία και κυρίως απάτριδες. Ο συγγραφέας δίνει πρόσωπο και λόγο σε θύματα και θύτες, σε αυτούς που λίγα χρόνια πριν ήταν κάπου κρυμμένοι πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα και τώρα βρίσκονται στο Παρίσι. Όλοι τους παρίες, χωρίς οικογένεια, με πτυχία που δεν αναγνωρίζονται, προδότες για το κομμουνιστικό κόμμα και αποστάτες για τους Δυτικούς. Συχνάζουν στο Balto, στην άτυπη σκακιστική λέσχη που λειτουργεί μέσα σε ένα τυπικό γαλλικό μπιστρό. Η λέσχη διέπεται από τους κανόνες της σιωπής αλλά κυρίως από τις αξίες και τις πεποιθήσεις των θαμώνων της, όπως σφυρηλατήθηκαν από την εποχή τους.

Ο Γκενασιά γράφει για τη μνήμη, τη φιλία και την προδοσία, το πολιτικό σκάκι του προηγούμενου αιώνα και για τα μεγάλα πάθη όπως το σινεμά και τα βιβλία. Είναι ένα πεζογράφημα αντάξιο του όγκου του, χορταστικό, πυκνό και καλογραμμένο. Ένα πραγματικό μυθιστόρημα από αυτά που γελάς και ρίχνεις και κάμποσα δάκρυα, που δεν θέλεις να το αφήσει

Βιβλίο

Στάθηκα για ώρες μπροστά σε μηνύματα γραμμένα σε τοίχους... Και αισθανόμουν μια παράλογη ανάγκη να επιστρέφω εκεί ξανά και ξανά, μέχρι που οι τοίχοι έγιναν οι μάνες της έμπνευσής μου. 

Μηνύματα βελουδένια, μαύρα, κόκκινα ή μαβιά, με μια εύθραυστη αθωότητα, που το καθένα είχε την αποστολή να συντρίψει τα όρια και τους περιορισμούς μέσα στους οποίους περνάμε τη ζωή μας.

Με τα άρθρα μου δημιούργησα ένα τόξο θετικής ενέργειας, γιατί βαθιά μέσα μου, πιστεύω ότι, παρόλο που διανύουμε μια δύσκολη εποχή, κάτι υπέροχο βρίσκεται στο δρόμο. Κι αν μπορέσουμε να βρούμε αίσθηση σιγουριάς μέσα στην άγρια αναστάτωση, αν απλώσουμε τον εαυτό μας πέρα από τους φόβους μας, αν χτίσουμε γέφυρες αγάπης κι αν μείνουμε πιστοί στα όνειρά μας, τότε αυτή η ενέργεια θα ταξιδέψει παντού...

Κοιτάζω έξω από το παράθυρο. Είναι Φλεβάρης, αλλά ο ήλιος λάμπει... και δεν μπορώ να εγκαταλείψω τη συνήθεια να πιστεύω, να ελπίζω και να περιμένω τα καλύτερα...

Συγγραφέας: Γιώτα Σούσουλα

Βιβλίο

Έλα τώρα που ΔΕΝ το έχεις σκεφτεί ΟΥΤΕ μία φορά. 

Να τον ξεφορτωθείς και να ησυχάσεις.
Να γλιτώσεις, να ξεμπερδεύεις.
Εσύ. Που είσαι καλή, χρυσή, υπέροχη, που σε θέλαν καν και καν, αλλά που στραβώθηκες και πήρες… αυτόν.
Εσύ. Που είσαι η κολόνα της οικογένειας.
Παιδιά, δουλειά, οικιακά, τα κάνεις όλα και δε βγάζεις κιχ.
Κι αυτός. Που, αντί να σου πει ευχαριστώ και μπράβο, σε γράφει και αδιαφορεί, τα φορτώνει όλα στις πλάτες σου και «χαλαρώνει» με τις ώρες μπροστά στον υπολογιστή.
Κι όμως… Όλα τα αντέχεις και τα υπομένεις, γιατί τον αγαπάς.
Μέχρι τη στιγμή που ανακαλύπτεις τυχαία πως αυτός σε ΑΠΑΤΑ! Ναι! Έχει το θράσος και να σε ΑΠΑΤΑ!!! Να έχει ερωμένη!

Μέχρι εδώ ήταν. Το παίρνεις απόφαση.
Θα τον πετάξεις από το παράθυρο. Θα τον καθαρίσεις με τον καθαριστή για τα κολοκυθάκια. Θα τον ταΐσεις δηλητηριασμένο χορτοπιτάκι. Θα τον καρφώσεις με το μαχαίρι της κουζίνας, θα του κόψεις τα φρένα του

αυτοκινήτου, δε θα σταματήσεις να αυτοσχεδιάζεις μέχρι να τον αποτελειώσεις.
Όπως κάνει και η Ξένια με τον Παναγιώτη, που την έχει καταστήσει τάρανδο με την Τασούλα την κοντή.
Μη διστάζεις. Μπες στην ιστορία και κάνε τη ζωή σου καλύτερη.

Ένα βιβλίο με δολοφονικό χιούμορ που μόνο ένας θανατηφόρος γάμος μπορεί να εμπνεύσει!

Εγώ η ηλίθια, η χαζή, η ευκολόπιστη, το πρόβατο. Μέσα στα μούτρα μου τα σημάδια, κι εγώ... Έπρεπε να συμβεί μέσα στο ίδιο μου το σπίτι, να το δω με τα ίδια μου τα μάτια για να πειστώ. Αλλά ξεστραβώθηκα τελικά. Ξεστραβώθηκα. Και τώρα ήρθε η ώρα να πάρω εκδίκηση. Να εκδικηθώ.

Να τον εκδικηθώ υπό πλήρη νηφαλιότητα, όπως έκαναν ένα σωρό διάσημες γυναίκες δολοφόνοι.

 

 

Βιβλίο

Το τσίρκο Λα Λούνα μετά από πολλά χρόνια επιστρέφει στην πόλη όπου έκανε τις πρώτες παραστάσεις του. Η ιστορία του, όμως, κρύβει ένα ακατανόητο μυστήριο, το στιγματίζει ένα ανεξιχνίαστο ατύχημα και η φήμη για κάποιον κρυμμένο θησαυρό…

Δύο όμορφοι νέοι ακροβάτες, η Ιρίνα και ο Κρις, ορφανοί κι οι δυο, έχουν αναπτύξει μια ιδιαίτερη σχέση μεταξύ τους αφού έχουν μεγαλώσει σαν αδέρφια. Ωστόσο ο Κρις είναι βαθιά ερωτευμένος με την Ιρίνα η οποία... γνωρίζει κάτι και τον αποφεύγει...

 

Μια παράξενη Αιγύπτια μάγισσα, ένα παλιό βιβλίο με σημειώσεις, ένα μαγικό μενταγιόν που η ενεργοποίησή του προκαλεί σ᾽ αυτόν που το φοράει παράξενα οράματα, κρυφά πάθη και αδυναμίες… όλα μαζί πλέκουν το σκοτεινό υπόβαθρο μιας ιστορίας που καθηλώνει τον αναγνώστη με τις ανατροπές και τις συγκινήσεις που προκαλεί.

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα

Η Ήρα Ραΐση γεννήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’70 και σπούδασε Νομικά, εμβαθύνοντας στην επιστήμη του Ποινικού Δικαίου.
Άτομο πολυταξιδεμένο και πολυπράγμον, θέλει να μοιραστεί τις εμπειρίες και τις γνώσεις της, αποτυπώνοντάς τες στις σελίδες ενός βιβλίου.

 

Βιβλίο

Η Πρωινή γαλήνη είναι η ιστορία ενός νέου ανθρώπου και του ονείρου να ξεπεράσει τον εαυτό του, να ανοίξει τους ορίζοντές του, να πετάξει ψηλά μήπως και βρει τον βαθύτερο εαυτό του.

Είναι ακόμα μια ιστορία έρωτα, ονείρων, απώλειας και περιπλάνησης στον χρόνο και τον χώρο, από τη Μακεδονία έως το Τέξας και από την Αθήνα έως την Άπω Ανατολή, γεμάτη σύννεφα και ωκεανούς, θλιμμένες γκέισες και μοναχικά, παθιασμένα κορίτσια.

Η Πρωινή γαλήνη είναι, τέλος, μια ιστορία ανεκπλήρωτων στόχων και ανολοκλήρωτων πόθων σε μια Ελλάδα που στροβιλίζεται στα απόνερα του Εμφυλίου και στη δίνη ενός ξεχασμένου, άγνωστου πολέμου στην άλλη άκρη του πλανήτη.

Ο Ηλίας Μαγκλίνης γεννήθηκε το 1970 στην Κινσάσα του Κονγκό. Σπούδασε αγγλική φιλολογία και πολιτικές επιστήμες στην Αγγλία και τη Σκοτία. Από το 1994 έως το 2003 εργάστηκε ως συντάκτης στο περιοδικό Διαβάζω.

Σήμερα εργάζεται στην εφημερίδα Καθημερινή. Ασχολείται συστηματικά με τη μετάφραση. Έχει εκδώσει το μυθιστόρημα Σώμα με σώμα (2005), τη νουβέλα Η ανάκριση (2008), και έχει δημοσιεύσει διηγήματα σε περιοδικά και ανθολογίες.

Βιβλίο

Οκτώβριος
Μια βροχή, μια μαγική βροχή είναι έτοιμη να πέσει πάνω σε μια ξύλινη πόλη, να λειάνει τις γωνίες της και να μαλακώσει τις ψυχές της.

Δίπλα της, στο βουνό του Δία που την κοιτά αιώνια, ο Διάβολος συναντά έναν καλόγερο και τον προειδοποιεί: <<Ετούτη η βροχή, κάθε σταγόνα της, εμπεριέχει τον ίδιο τον Θεό κα μια ψυχή. Φτάνει να σας αγγίξει στο πρόσωπο για ν’ αλλάξει τις ζωές σας>>.
Ένας κωφός πιανίστας παίζει τη μουσική του, καθοδηγούμενος από βρόχινες σταγόνες στη γυμνή πλάτη του. Ένας φούρναρης μάχεται μια πόρνη, παλιό απωθημένο του. Ένας γέρο-Ινδός διδάσκει ένα παιδί. Ένα αυτιστικό κορίτσι συναντά τη ντίβα Μαρία Κάλλας. Μια μάγισσα <<κερνά>> μια συνάντηση σε μια νεαρή γυναίκα με το νεκρό άνδρα της. Ένας φωτογράφος απαθανατίζει μια εγκυμονούσα Μόνα Λίζα. Ένας σχιζοφρενής χορευτής αγκαλιάζει τη βροχή και χορεύει μαζί της ένα μαγικό τανγκό .

Η έκβαση και το τέλος αυτών κι άλλων ιστοριών καθορίζονται από το άγγιγμα μιας σταγόνας βροχής στα πρόσωπα των ανθρώπων.
Γιατί, ετούτη η βροχή, είναι μια αιωνιότητα σε μια στιγμή η μια στιγμή σε μια αιωνιότητα.
Δηλαδή, είμαστε εγώ, εσύ... Δηλαδή, είμαστε Εμείς...

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή