Σεπτεμβρίου 18, 2019

Βιβλίο

Η αμερικανίδα Μέριλιν Ρόμπινσον, μία από τις σημαντικότερες συγγραφείς της εποχής μας, μας χαρίζει την αξέχαστη ιστορία ενηλικίωσης ενός κοριτσιού που μεγαλώνει στο περιθώριο της κοινωνίας μες στον φόβο και το δέος, τα χρόνια της μεγάλης ύφεσης της αμερικανικής οικονομίας τη δεκαετία του 1920.

Η Λάιλα, άστεγη και μόνη, αφού έχει περιπλανηθεί επί χρόνια στην ύπαιθρο, μπαίνει στην εκκλησία μιας μικρής πόλης της Αϊόβα για να βρει καταφύγιο από τη βροχή. Αυτή θα είναι η αφορμή για να γεννηθούν ένας έρωτας και μια αναζήτηση που θα της αλλάξουν τη ζωή. Αφού παντρευτεί τον ιερέα της εκκλησίας και βρεθεί σε ασφαλές και προστατευμένο περιβάλλον, θα ξεκινήσει να αναζητά το νόημα των δύσκολων χρόνων της ύπαρξής της.

Ένα βιβλίο για τον έρωτα που έρχεται όταν πια σε έχει σημαδέψει η ζωή, ένα βιβλίο για την πίστη, αλλά και για όλα αυτά που δεν μπορούν να εκφραστούν με λέξεις, όσο βαθιά κι αν τα νιώθουμε.

Η αθεολόγητη Λάιλα έχει καταλάβει το κύριο, πως όλα αυτά τα περίπλοκα περί αιωνιότητας και αιώνιας ζωής αποτελούν ουσιαστικά έκφραση της προσδοκίας για μια ζωή και έναν κόσμο δικαιοσύνης, καταλλαγής και αγάπης. Αυτή είναι και η κύρια υπόσχεση του Θεού, θα πρόσθετε μάλλον ο πάστορας.

Για την ώρα η ζωή τραβάει τον δρόμο της. «Για την ώρα υπάρχουν τα γεράνια στα παράθυρα κι ένας γέρος στο τραπέζι της κουζίνας που λέει στο μωρό του ένα τραγούδι που γνώριζε από πάντα, εξακολουθώντας μάλλον ν’ αναρωτιέται αν τελικά κατόρθωσε να την οδηγήσει [τη Λάιλα] σ’ εκείνη τη μετέπειτα ζωή, αν μπορεί να είναι βέβαιος πως τα κατάφερε.

Και αφήνει τον εαυτό του να φαντάζεται ότι θρηνεί για κείνη στον Παράδεισο, επειδή, αν δεν θρηνούσε για κείνη, θα σήμαινε πως ήταν, τελικά, νεκρός».
Από το επίμετρο του Σταύρου Ζουμπουλάκη

Βιβλίο

Ένας οδηγός για να σταματήσουμε τις αρνητικές σκέψεις και να εκπαιδεύσουμε το μυαλό μας να σκέφτεται θετικά.

Το βιβλίο-φαινόμενο που άλλαξε τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο
Φοβάστε να πάρετε αποφάσεις ή να ζητήσετε αύξηση από το αφεντικό σας; Αναλώνεστε σε μια ανούσια σχέση;

Ανησυχείτε διαρκώς για το μέλλον; Όποιοι και αν είναι οι φόβοι σας, ήρθε η ώρα να τους ξεπεράσετε μια για πάντα.
Με αυτό το βιβλίο, η δρ Susan Jeffers μας εμπνέει με τις δυναμικές τεχνικές που βοήθησαν εκατομμύρια ανθρώπους να ξεπεράσουν τους φόβους τους και να προχωρήσουν στη ζωή τους.

Μέσα από τις σελίδες του, θα ανακαλύψουμε:
• Τι φοβόμαστε και γιατί
• Πώς θα γίνουμε από θύματα δημιουργοί
• Πώς θα απαλλαγούμε από το αίσθημα της ηττοπάθειας
• Ποια είναι τα 10 βήματα που θα μας βοηθήσουν να ξεπεράσουμε τον αρνητικό τρόπο σκέψης
• Πώς θα αποκτήσουμε περισσότερο ενδιαφέρον για τη ζωή και τόσα άλλα…

Με βαθιά γνώση στο αντικείμενο αλλά και πολύ χιούμορ, η δρ Jeffers μας δείχνει πώς μπορούμε να ενδυναμωθούμε και να αντιμετωπίσουμε τους φόβους μας, ώστε να απολαύσουμε τις χαρές μιας ζωής γεμάτης δημιουργικότητα και αγάπη.

«Ζωή σημαίνει αρπάζω τις ευκαιρίες. Το βιβλίο Κάν’ το κι ας Φοβάσαι έχει βοηθήσει εκατομμύρια ανθρώπους, άντρες και γυναίκες, να κατακτήσουν την επιτυχία».

Louise L. Hay,
συγγραφέας του βιβλίου Η Δύναμη είναι Μέσα σου

Σχετικά με τον Συγγραφέα Susan Jeffers

Susan Jeffers
Η δρ Susan Jeffers έχει βοηθήσει εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο να ξεπεράσουν τους φόβους τους, να βελτιώσουν τις σχέσεις τους και να προχωρήσουν στη ζωή τους με αυτοπεποίθηση και αγάπη.

Εκτός από συγγραφέας πολλών διεθνών best sellers (Κάν’ το κι ας Φοβάσαι, Χόρεψε με τη Ζωή, Embracing Uncertainty, I’m Okay, You’re a Brat!), υπήρξε μια από τις πιο δημοφιλείς προσκεκλημένες σε διαλέξεις και συνέδρια, ενώ έδινε συνεχώς συνεντεύξεις στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση. Αφού μεγάλωσε τα παιδιά της, επέστρεψε στο πανεπιστήμιο και συνέχισε με μεταπτυχιακές και διδακτορικές σπουδές στην Ψυχολογία.

Το συνολικό έργο της, που αποτελείται από δεκαεφτά βιβλία, ασχολείται με προβλήματα όπως το αίσθημα του φόβου, οι δύσκολες σχέσεις, η έλλειψη αυτοπεποίθησης και αγάπης, και προσφέρει πρακτικές οδηγίες για την επίλυσή τους.

Βιβλίο

Ένα σύγχρονο αριστούργηµα από την πιο δηµοφιλή Ιταλίδα συγγραφέα της εποχής µας. Η Υπέροχη Φίλη µου, το πρώτο βιβλίο της Τετραλογίας της Νάπολης, είναι η ιστορία της Έλενας και της Λίλα, µια ιστορία που ξεκινά τη δεκαετία του ’50 µε φόντο µια φτωχογειτονιά της Νάπολης. Η συγγραφέας καταδύεται στην περίπλοκη φύση της φιλίας των δύο κοριτσιών που από έφηβες γίνονται γυναίκες, ακολουθώντας βήµα βήµα την εξέλιξη καθεµιάς ξεχωριστά, τον τρόπο που η µία επηρεάζει την άλλη, τα συναισθήµατα που ανά τις δεκαετίες τις βοηθούν να χτίσουν µια ουσιαστική, ακλόνητη σχέση.

Με απαράµιλλο στιλ και αψεγάδιαστη, σχολαστική µατιά η Φερράντε σε µια καθηλωτική αφήγηση ξεδιπλώνει µέσα από την ιστορία µιας φιλίας την ιστορία µιας γειτονιάς, µιας πόλης κι εντέλει ενός έθνους που βιώνει κοσµοϊστορικές αλλαγές µε το πέρασµα των δεκαετιών.

Elena Ferrante είναι το λογοτεχνικό ψευδώνυμο μιας σύγχρονης ιταλίδας συγγραφέως που η πραγματική της ταυτότητα δεν έχει αποκαλυφθεί. Το μυθιστόρημά της "L' amore molesto" ("Βάναυση αγάπη", ελλ. εκδ. Perugia, 1997), έγινε ταινία το 1995 από τον σκηνοθέτη Mario Martone.

Το επόμενο μυθιστόρημά της, "Μέρες εγκατάλειψης" (ελλ. εκδ. Άγρα , 2004), ήταν ένα από τα πιο επιτυχημένα λογοτεχνικά έργα στην Ιταλία το 2002, στο οποίο βασίστηκε η οµώνυµη ταινία του Μάριο Μαρτόνε.

Έχει γράψει µεταξύ άλλων το βιβλίο "La frantumaglia, στο οποίο αφηγείται τη συγγραφική της εµπειρία, καθώς κι ένα διήγηµα για παιδιά". Το 2011 εκδόθηκε το πρώτο βιβλίο της Tετραλογίας της Νάπολης µε τίτλο "Η υπέροχη φίλη µου" (ελλ. εκδ. Πατάκης, 2016) που κατέκτησε παγκοσµίως κοινό και κριτικούς.

Βιβλίο

Ο Έριχ Φρομ έχει καταφέρει να ξεχωρίσει με τις απόψεις του για τη ζωή και να αποτελέσει έμπνευση για όλους όσοι αναζητούν το νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης. Οι γιορτές που έρχονται είναι ιδανική ευκαιρία για να ξεφυλλίσεις ξανά ένα από τα πιο κλασικά έργα φιλοσοφίας όλων των εποχών που κυκλοφορεί σε επανέκδοση με νέα μετάφραση από τις εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ.

Από την Κατερίνα Ηλιάκη

«Να έχεις ή να είσαι;»
Στις σελίδες του θα προβληματιστείς για πάνω σε θέματα που αφορούν στη ζωή και την ύπαρξή μας. Ο διακεκριμένος συγγραφέας εξηγεί μοναδικά πώς οι δύο τρόποι ύπαρξης, το «να έχεις» ή «να είσαι», παλεύουν για το πνεύμα της ανθρωπότητας. Ποιος θα επικρατήσει τελικά;

Ο τρόπος ύπαρξης στη βάση του «έχειν» οδηγεί τον άνθρωπο σε έναν απέραντο εγωισμό, σε μια διαρκή ανησυχία μην τυχόν και χάσει ό,τι έχει ή ό,τι ψευδώς νομίζει ότι κατέχει. Από την άλλη, ο άνθρωπος που ζει για να «είναι», είναι ανεξάρτητος, ελεύθερος, δημιουργικός, του αρέσει να εξελίσσεται, και για αυτόν η αγάπη είναι μια δυναμική κατάσταση ύπαρξης…


Ποτέ δεν είναι αργά, κάνε την ψυχολογική σου επανάσταση
Αναζητάς το νόημα της ζωής; Το βιβλίο του Έριχ Φρομ είναι η αφορμή για να επαναπροσδιορίσεις τις αξίες και να ανακαλύψεις τι πραγματικά έχει νόημα για εσένα. Ο συγγραφέας με δεξιότητα αναλύει λεπτομερώς τις σκέψεις του ωθώντας την ανθρωπότητα σε μια ψυχολογική επανάσταση: Να αντισταθμίσουμε την κενή ζωή που απορρέει από το «έχειν» με μια γεμάτη νόημα ζωή που απορρέει από το «είναι»… Πόσο εύκολο, όμως, είναι το παραπάνω;

Ποιος είναι ο Έριχ Φρομ;
Ο Έριχ Φρομ (1900-1980) μετανάστευσε το 1934 από τη Γερμανία στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου δίδαξε στα Πανεπιστήμια Κολούμπια, Γέιλ και στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Έγραψε πολλά βιβλία, ανάμεσα στα οποία: Ο Φόβος Μπροστά στην Ελευθερία, Ο Άνθρωπος για τον Εαυτό του, Η Καρδιά του Ανθρώπου, Η Ανατομία της Ανθρώπινης Καταστροφικότητας, Να Έχεις ή να Είσαι;, Για την Αγάπη της Ζωής και Η Τέχνη της Αγάπης.

 

 

Βιβλίο

Από τις Εκδόσεις Ερατώ κυκλοφορεί το βιβλίο του Ιβάν Τουργκένιεφ, Άσια, η γλυκιά Άννα σε μετάφραση από τα ρωσικά Λεωνίδα Καρατζά.

Ένας εικοσιπεντάχρονος, εύπορος Ρώσος βρίσκεται σε μια μικρή γραφική γερμανική πόλη του Ρήνου για διακοπές, όπου συναντά τυχαία δυο συμπατριώτες του, έναν νεαρό καλλιτέχνη ονόματι Γκάγκιν και ένα δεκαεπτάχρονο κορίτσι, με μια μυστηριώδη και ατίθαση συμπεριφορά, δημιουργώντας στα μάτια του νεαρού Ρώσου την εικόνα ενός δειλού, ντροπαλού και ανήσυχου κοριτσιού, με το όνομα Άσια (υποκοριστικό του ονόματος Άσια, που σπάνια το χρησιμοποιούν οι Ρώσοι), και την οποία ο Γκάγκιν συστήνει ως αδελφή του.

Γρήγορα ο νεαρός Ρώσος γίνεται φίλος με τον Γκάγκιν και την αινιγματική Άσια, γοητεύεται από αυτήν, και σύντομα αναρωτιέται εάν είναι ερωτευμένος με την ατίθαση και αντισυμβατική νεαρή κοπέλα με την ανάρμοστη συμπεριφορά, ανησυχώντας για τιο πού θα μπορούσε να καταλήξει...

Μια λαμπρή ιστορία που αιχμαλωτίζει με τις συνεχώς μεταβαλλόμενες σχέσεις των τριών χαρακτήρων της και που σύμφωνα με τον Λέοντα Τολστόι πρόκειται για μία από τις δύο σπουδαιότερες ιστορίες του Ιβάν Τουργκένιεφ.

Βιβλίο

Η φιλοσοφία στο μπουντουάρ - Μαρκήσιο ντε Σαντ

Από τις εκδόσεις Μεταίχμιο κυκλοφορεί το βιβλίο του Μαρκήσιου ντε Σαντ, Η φιλοσοφία στο μπουντουάρ σε μετάφραση Ρίτας Κολαΐτη.

Το συγκεκριμένο έργο είναι το πλέον αξιοδιάβαστο του Σαντ γιατί πρόκειται για φιλοσοφικό ανάγνωσμα, ανατρεπτικό, εικονοκλαστικό. Ο μαρκήσιος Ντε Σαντ (marquis de Sade), μέσα από την περιγραφή ενός σεξουαλικού οργίου, καταφέρεται εναντίον των περισσότερων θεμελιακών αξιών του δυτικού πολιτισμού, ασκώντας σ' αυτές μια οξυδερκή κριτική και τελικά απορρίπτοντάς τες.

Κάποια άτομα της υψηλής γαλλικής κοινωνίας συναντιούνται σ' έναν συγκεκριμένο χώρο, με σκοπό ν' ανταλλάξουν απόψεις αλλά και για να χαρούν, από κοινού, τις χαρές του έρωτα. Καταφτάνει, επίσης, εκεί και μια νέα κοπέλα, η Ευγενία, την οποία οι αριστοκράτες θα θελήσουν να διδάξουν και να νουθετήσουν, αλλά και να μυήσουν στα μυστήρια της ερωτικής απόλαυσης - πράγμα που γίνεται. Το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου κυλά με σεξουαλικά όργια αλλά και φιλοσοφικές συζητήσεις.


Οι αρχές καταδίκασαν τα έργα του γάλλου συγγραφέα Μαρκήσιου ντε Σαντ (1740-1814), μεταξύ των οποίων και η περίφημη Ζυστίν. Το 1800 φυλακίστηκε χωρίς δίκη. Δύο χρόνια μετά, με σύμφωνη γνώμη της οικογένειάς του, οδηγήθηκε σε άσυλο φρενοβλαβών. Το 1811 το Υπουργικό Συμβούλιο με πρόεδρο τον Ναπολέοντα αποφάσισε τη συνέχιση της κράτησής του. Πέθανε στο Άσυλο Σαρεντόν, το 1814. Οι υπερρεαλιστές τον 20ό αιώνα χαιρέτισαν το έργο του αιρετικού και παραγνωρισμένου ντε Σαντ ως διεκδικητή της απόλυτης ελευθερίας απέναντι στους κοινωνικούς περιορισμούς. Το όνομά του συνδέθηκε με τον σαδισμό.

Βιβλίο

Την Κυριακή έχουμε γάμο - Γιάννης Ξανθούλης

Με άμεση και ειλικρινή γραφή, αλλά και με μια ιστορία που κρύβει μέσα της μυστηριώδεις πινελιές, μασκαρεύοντας το δράμα με χιουμοριστικά πέπλα, μας καλεί σε έναν γάμο παραδοσιακό μεν, που κρύβει πολλά μυστικά δε.

Έναν γάμο πραγματικό, που τελέστηκε στην μεταπολεμική Ελλάδα, σε κάποιο χωριό της Αλεξανδρούπολης, και που τόσο έντονα και με βαθιά αγάπη χαράχτηκε στη μνήμη του συγγραφέα, για να τον αξιοποιήσει και να τον τιμήσει με τον δικό του τρόπο στο σήμερα, κρατώντας τη μαγεία του τότε, ποτίζοντάς την με την μυθιστορία του τώρα.

Ο 73χρονος Ιορδάνης Λεοντίου, ο οποίος πάσχει από άνοια, έχει την πεποίθηση πως πρέπει να παραστεί σε έναν γάμο. Όμως ο γάμος αυτός, στην πραγματικότητα, έχει τελεστεί το 1952 και εκείνος, ήταν εκεί.

Αυτό όμως δεν το θυμάται, και αυτός είναι και ο λόγος που θα ανέβει τελικά σε ένα τρένο και θα πραγματοποιήσει ένα "ταξίδι" στο παρελθόν, σε μνήμες καλά θαμμένες, σχεδόν ξεχασμένες, ανασύροντας από τα πιο σκοτεινά σοκάκια του μυαλού του τις μικρές εκείνες λεπτομέρειες που ούτε καν θα φανταζόταν ποτέ πως θα μπορούσε να έχει συγκρατήσει.

Μικρές στιγμές που κρύβουν μέσα τους προσωπικές αλήθειες, αγάπες, έρωτες, τραγωδίες και όλα αυτά, υπό την σκιά ενός γάμου χαρμόσυνου που σηματοδεί ένα νέο ξεκίνημα, ίσως και περισσότερα.

Δεν θέλω να πω πολλά περισσότερα όσον αφορά την πλοκή του βιβλίου, γιατί τότε κινδυνεύω να σας αποκαλύψω πράγματα που καλό θα ήταν να τα ανακαλύψετε μόνοι σας κατά την διάρκεια της ανάγνωσης.

Ο Γιάννης Ξανθούλης, παντρεύοντας το παρελθόν με το παρόν, μέσα από την αριστοτεχνική του αφήγηση , μας προκαλεί να κάνουμε ένα ταξίδι στο χρόνο, να πιάσουμε το τέλος του νήματος και να οδηγηθούμε στην αρχή του, αργά, σταδιακά, επιτρέποντάς μας στην διαδρομή να συγκεντρώσουμε τις πληροφορίες εκείνες που είναι απαραίτητες για να οδηγηθούμε στις μικρές ή στις μεγάλες αλήθειες, όχι μόνο της ζωής , αλλά και τις προσωπικές, εκείνες που ο κάθε άνθρωπος κρύβει βαθιά μέσα στην καρδιά, στην ψυχή και στο μυαλό του.

Η πρόσκληση σε αυτό το γάμο είναι ανοιχτή και όλοι μας είμαστε καλεσμένοι. Με τρόπο ρεαλιστικό και ανθρώπινο, ο Γιάννης Ξανθούλης αφηγείται μία ιστορία -εμπνευσμένη από τις δικές του αναμνήσεις , και ποτισμένη με την αγάπη που κρύβει στην καρδιά του για τις μνήμες του αυτές- που διακρίνεται για το συναίσθημα, την αλήθεια της, την περίτεχνα κρυμμένη τραγικότητά της, αλλά και για το κωμικό της στοιχείο, κάτι που χαρακτηρίζει τον συγγραφέα και την πλειοψηφία των έργων του.

Άλλωστε, κάθε τι καλό ή άσχημο, αποτελεί μέρος της ζωής και της αλήθεια μας. Και όπως ο Ιορδάνης νιώθει την βαθιά ανάγκη να επιστρέψει κάπου όπου είχε περάσει καλά, κάπου που ένιωθε ευτυχισμένο, έστω και νοερά, την ίδια ανάγκη έχουμε κάποια στιγμή όλοι μας, συνειδητά ή ασυνείδητα, και τότε είναι που ο νους μας ταξιδεύει σε μέρη και στιγμές που δεν λησμονούμε, απλά κρατάμε φυλαγμένα μέσα μας.

Το βιβλίο του Γιάννη Ξανθούλη, Την Κυριακή έχουμε γάμο, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Βιβλίο

Ο καταξιωμένος δημοσιογράφος Κώστας Χαρδαβέλας κατέγραψε τον αγώνα που έδωσε για τη ζωή του σε ένα βιωματικό βιβλίο, με τίτλο «Το ζεϊμπέκικο του νικητή».

Οι απόκρυφες σκέψεις του Κώστα Χαρδαβέλλα στις μοναχικές στιγμές της αγωνίας του, όταν πάλευε με τον καρκίνο. Η αναμέτρησή του με το απόλυτο κακό, όταν οι γιατροί του έδιναν λίγες πιθανότητες σωτηρίας. Και η τελική του νίκη απέναντι στο θηρίο.

 

Ένα συγκλονιστικό υλικό μίας υπέρτατης μάχης ανάμεσα στη ζωή και στον θάνατο, περιλαμβάνεται στο βιβλίο «Κώστας Χαρδαβέλλας - Το ζεϊμπέκικο του νικητή» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.

«Μπήκε ξαφνικά σαν σίφουνας στη ζωή μου, όπως τα μπουρίνια του φθινοπώρου, όπως οι ανεμοστρόβιλοι της ερήμου που έρχονται από το πουθενά. Και το έμαθα τέλος Ιουνίου του 2009. Και δεν μου άφησαν κανένα περιθώριο να ελπίζω σε ένα λάθος…

Έχεις επιθετικό καρκίνο με μετάσταση στους λεμφαδένες ήταν η διάγνωση των γιατρών. Επτά λέξεις, επτά μαχαιριές, επτά καρφιά στην καρδιά μου.

Στην αρχή δεν το πιστεύεις. Αρνείσαι να το πιστέψεις. Δεν μπορεί να συμβαίνει σ’ εμένα αυτό. Μέχρι που οι γιατροί σου δείχνουν αυτές τις ζελατίνες από τους μαγνητικούς τομογράφους που απεικονίζουν τα σωθικά σου.

Να, εδώ είναι ο ένας όγκος, ο μεγάλος, και δίπλα άλλοι δύο πιο μικροί, και στο βάθος του τραχήλου άλλοι δύο ακόμη μικρότεροι. Τους βλέπεις;

Τους έβλεπα. Σαν στρογγυλές μουντζούρες στη ζελατίνα-φιλμ του τομογράφου. Η ζωή μου όλη τυπωμένη σε αυτή τη ζελατίνα. Κι εγώ να πνίγομαι από τις ερωτήσεις που ακολουθούν το πρώτο σοκ:

Θα ζήσω; Και πόσο; Θα υποφέρω, θα πονάω καθώς θα φτάνει το τέλος; Θα παραμορφωθώ από τις θεραπείες; Τι θα πω στους δικούς μου; Θα μπορέσω ποτέ να ξαναδουλέψω ή θα μπω σε αναγκαστική απόσυρση αν επιβιώσω τελικά; Πόσο θα επηρεάσει τη ζωή του γιου μου η αρρώστια μου; Πόσο θα επηρεάσει τη ζωή του γιου μου η ορφάνια αν δεν τα καταφέρω τελικά;».

 

Το βιβλίο «Κώστας Χαρδαβέλλας- Το ζεϊμπέκικο του νικητή» είναι βασισμένο στις χειρόγραφες σημειώσεις του δημοσιογράφου, γραμμένες από εκείνον τις μοναχικές στιγμές του, όταν πάλευε με τον καρκίνο για να ζήσει.

«Αρχές καλοκαιριού του 2009. Όταν με χτύπησε ο καρκίνος. Την ίδια ακριβώς εποχή που έβλεπα την οικονομική κρίση να παίρνει παραμάζωμα τη χώρα μου και ένιωθα τις πρώτες σεισμικές δονήσεις στη δουλειά του, στο Alter. Τρία σε ένα δηλαδή. Μια κόλαση 3D. Τραγωδία τριών διαστάσεων. Το τζακ ποτ της καταστροφής», όπως χαρακτηριστικά γράφει στον πρόλογο του βιβλίου.

Οι σκέψεις του, οι αγωνίες του, οι ελπίδες του, η σιδερένια θέλησή του να κρατηθεί στη ζωή, αποτυπωμένα στο χαρτί από τον ίδιο, ηχογραφημένα στο μαγνητόφωνο, ακόμη και πρόχειρες σημειώσεις πάνω σε χαρτοπετσέτες την ώρα του φαγητού, παραδόθηκαν στον γιο του Κωνσταντίνο κι εκείνος τις έκανε βιβλίο «για εκείνους που έχουν ανάγκη από μια μικρή φλόγα ελπίδας».

Ένα βιβλίο που όπως αναφέρεται στο οπισθόφυλλό του «είναι αφιερωμένο στους μαχητές της ζωής. Γιατί όσοι μάχονται είναι νικητές. Ανεξάρτητα από την έκβαση της μάχης…».

Βιβλίο

Ηλένια: Συντηρητική, αφελής, ντροπαλή. Χαρά: Δυναμική, εσωστρεφής και τραχιά. Φάνια: Ευαίσθητη, έξυπνη, υπεραναλυτική. Και οι τρεις παιδιά προβληματικών οικογενειών, συναντιούνται στο δημοτικό και «ιδρύουν» μια άτυπη αδελφότητα που συνεχίζεται σε όλη τη ζωή τους.

Αχώριστες καθώς είναι, σπουδάζουν στο ίδιο πανεπιστήμιο, λύνουν τις διαφορές τους με την αλάνθαστη μέθοδο «πέτρα, ψαλίδι, χαρτί» και είναι σίγουρες πως θα υπερισχύσουν των οικογενειακών προδιαγραφών τους. Η ζωή, βέβαια, πολύ σύντομα θα διαλύσει κάθε τους ψευδαίσθηση.

Με αυτοσαρκασμό που διαδέχεται την τρυφερότητα, χιούμορ και δημιουργική φαντασία, οι τρεις τους θα δουν τα σχέδιά τους να ανατρέπονται, τις ισορροπίες τους να κλονίζονται και τα όνειρά τους να τις προδίδουν. Οι σχέσεις τους, οι σπουδές, οι επαγγελματικές επιλογές και οι συναισθηματικοί και σεξουαλικοί πειραματισμοί θα τις κάνουν να συγκρουστούν με τον εαυτό τους και να αλλάξουν. Μοναδική σταθερά στην ανατρεπτική διαδρομή τους προς την ωρίμανση, η αδιαπραγμάτευτη φιλία τους και η τραυματική παιδική τους ηλικία.

Η συγγραφέας:

Η Κατερίνα Μπέη σπούδασε στη Νομική Αθηνών και στο Δημοσιογραφικό Κολέγιο.

Έχει εκδώσει άλλα τρία μυθιστορήματα («Κι αν μου κάτσει;», «Επάγγελμα ερωτευμένη» από τις εκδόσεις Λιβάνη, «Το τετράδιο της ευτυχίας» από τις Εκδόσεις Σαββάλας).

Από το 1998 συμμετέχει στη συγγραφή σεναρίων για τον κινηματογράφο («Θηλυκή εταιρεία», «Φούσκα», «Η Λίζα κι όλοι οι άλλοι», «Η καρδιά του Κτήνους», «Μια νύχτα στην Αθήνα», «Πέντρο Νούλαι» και «Success story», το οποίο είναι στη διαδικασία παραγωγής) και την τηλεόραση («Σχεδόν ποτέ», «Λούφα και παραλλαγή», «Μόνη εξ αμελείας», «Χρυσά κορίτσια», «Steps», «Κλεμμένα όνειρα», «9 μήνες») συνεργαζόμενη με τους Νίκο Περάκη, Πηγή Δημητρακοπούλου, Ελισάβετ Χρονοπούλου, Ρένο Χαραλαμπίδη, Δημήτρη Αρβανίτη, Φωτεινή Κοτρώτση, Δημήτρη Γιατζουτζάκη, Κάρολο Ζωναρά, Παναγιώτη Πορτοκαλάκη κ.ά.

Το 2004 πήρε το τρίτο βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου θεατρικού συγγραφέα και το 2007 το πρώτο βραβείο σεναρίου για παιδική ταινία animation.

Το 2013 συνεργάστηκε με τον Κώστα Σπυρόπουλο στη διασκευή του θεατρικού έργου «Toc-Toc» και το 2015 στη διασκευή του «Ομερτά», που παίζονται στο θέατρο «Ήβη» σε σκηνοθεσία Κώστα Σπυρόπουλου.

Παλαιότερα εργάστηκε για τρία χρόνια σε μπαρ και για δέκα χρόνια σε περιοδικά («Κλικ», «Ταχυδρόμος», «Status», «Cosmopolitan», «Harper’s Bazaar», «Esquire»), ραδιόφωνα («Κλικ», «Εν λευκώ») και τηλεοπτικές εκπομπές (κείμενα στο «Κάτσε Καλά» με τους Φώτη Σεργουλόπουλο και Μαρία Μπακοδήμου, καθώς και κείμενα για διάφορα events, όπως «Άντρες της Χρονιάς», «Γυναίκες της Χρονιάς», κείμενα του ελληνικού τελικού Γιουροβίζιον 2008 κ.ά.).

Βιβλίο

Ο άλλος αστερισμός της Τσετσενίας
Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος 

«Ο Τσάρος της αγάπης και της τέκνο» του Άντονι Μάρα, μτφ: Αχιλλέας Κυριακίδης, σελ., Εκδ. Ίκαρος

Το πρώτο του βιβλίο ήταν μια σαφής δήλωση συγγραφικών προθέσεων. Μια ουβερτούρα ξέφρενης σύνθεσης και οργιαστικής έμπνευσης. Το δεύτερο, καίτοι θα μπορούσε να λειτουργεί ως αναγκαίο συμπλήρωμα, διατηρεί την αυτονομία του όχι μόνο λόγω της διαφορετικής υφολογικής ανάπτυξης, αλλά διότι η δραστικότητα της λογοτεχνικής εμπειρίας εμφανίζεται ακόμη πιο συμπαγής, πολλαπλά επεξεργασμένη και σχεδιαστικά ολοκληρωμένη.

Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει αν σε δέκα χρόνια από τώρα ο Άντονι Μάρα θα είναι ένας συγγραφέας αναφοράς. Αν θα προστρέχουμε στα βιβλία του για να σκιαγραφήσουμε τη λογοτεχνία της πρώτης 20ετίας του 21ου αιώνα. Το σίγουρο είναι ότι διαθέτει συγγραφικό ένστικτο. Αυτό μπορεί να λεχθεί από τώρα. Και είναι –προφανώς- αυτή η εσωτερική «φωνή» που του «ζήτησε» να ξεφύγει άμεσα από τη δέσμη του πρώτου του –εκλεκτού- βιβλίου («Αστερισμός ζωτικών φαινομένων») και να περάσει στο επόμενο βήμα διαγράφοντας μια εντελώς άλλη πορεία.

Τελικά, όσο πιο λανθάνων είναι ο στόχος κάθε συγγραφέα τόσο περισσότερο βρίσκεται κοντά σ’ αυτόν και στην περίπτωση του Μάρα, το δεύτερο βιβλίο του «Ο Τσάρος της αγάπης και της τέκνο» μετατρέπεται αίφνης σε μια συγγραφική κίνηση κύκλωσης των «φαινομένων» του πρώτου του βιβλίου, εντοπισμένα και αναλυόμενα από διαφορετική οπτική γωνία.

Τυπικά έχουμε να κάνουμε με εννέα μεγάλα διηγήματα∙ μόνο τυπικά. Μπορεί οι περισσότερες ιστορίες να κερδίζουν την αυτονομία τους, ωστόσο, μόνο αν διαβαστούν εν συνόλω αποκαλύπτουν όλες τις πτυχώσεις τους. Ακόμη κι έτσι, δεν έχουμε να κάνουμε με «ιστορίες-αλυσίδα». Το ενοποιητικό τους στοιχείο δεν είναι ο κοινός τόπος ή το συναφές ύφος, αλλά τα πρόσωπα, οι δράσεις και οι μεταξύ τους εμπλοκή. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μυθιστόρημα που έχει «κοπεί» σε μικρότερα κομμάτια. Είναι σαν να εξετάζεις τις λεπτομέρειες ενός πολύπτυχου καμβά. Μα, και ο Μάρα με τις λεπτομέρειες καταγίνεται.

Μπορεί το φόντο των ιστοριών του να είναι ένας αιώνας Ιστορίας και μάλιστα σε ταραγμένο τόπο (πρώην ΕΣΣΔ, Ρωσία και Τσετσενία), όμως, οι μικρές ιστορίες των ανθρώπων είναι που τον αφορούν. Ένας πίνακας, μια φωτογραφία, μια κασέτα, ένα νεύμα, μια ενθύμηση φτάνουν για να πυροδοτήσουν έναν ολόκληρο μηχανισμό δημιουργίας ιστοριών που παλεύουν να κρατηθούν από το δραματικό και τον γκροτέσκο εαυτό τους. Αυτή η θαυμαστή ισορροπία, εν μέσω αμφιθυμίας, είναι που κάνει τις λέξεις του Μάρα να αποκτούν ένα ιδιότυπο σχήμα. Αυτές είναι που διαμορφώνουν ανθρώπινες οντότητες -του παρελθόντος και του παρόντος- διάστικτες από αντιθέσεις, εσωτερικές συγκρούσεις και δυσδιάκριτες προθέσεις. Το πρωταρχικό «όργανο» που αποσπά τις ιστορίες από τη λήθη τους είναι η μνήμη. Η οξύτητα των αισθήσεων και η σύζευξη των ιστοριών επιτυγχάνεται με τον θερμό εναγκαλισμό των ενθυμήσεων.

Aπό το Λένινγκραντ του 1930 έως τη σημερινή Αγία Πετρούπολη και από το Κίροφσκ έως τον Λευκό Δρυμό, ένα ψεύτικο δάσος που φτιάχτηκε επί εποχής Μπρέζνιεφ. Μα, ακόμη και σε ένα γκούλαγκ ή σε ένα μεταλλείου για να εκτιναχθούμε αίφνης στο… Διάστημα. Οι ιστορίες είναι χωρισμένες από τον Μάρα βάσει των δύο πλευρών μιας κασέτας. Υπάρχει η α’ πλευρά, η β’ πλευρά και ένα απαραίτητο διάλλειμα για το… αστρικό ταξίδι. Αν αυτή η μουσική κατασκευή είναι ένα τέχνασμα του συγγραφέα για να σαγηνεύσει ή να προκαταλάβει τον αναγνώστη του; Αδιάφορο. Η μουσικότητα υπάρχει έτσι και αλλιώς στις ιστορίες του Μάρα και το γεγονός ότι οι λέξεις ακούγονται άλλοτε ως ορμητικός παφλασμός από νότες κι άλλοτε ως συριγμός κύματος που σκάει με μιαν ήσυχη αντήχηση, δείχνει πως δεν χρειάστηκε να κοπιάσει πολύ για να μας πείσει.

Το έκανε από την πρώτη ιστορία του λογοκριτή ζωγράφου που κύριο μέλημά του δεν είναι η δημιουργία, αλλά η αποσύνθεση. Έχοντας λάβει τις «παραμορφωτικές» ευλογίες του σταλινικού καθεστώτος, διαγράφει από τη μνήμη των ανθρώπων και των φωτογραφιών τους μη αρεστούς, εκείνους που περιέπεσαν σε δυσμένεια και πρέπει να εξαφανιστούν παντί τρόπω. Ακόμη κι αν πρέπει να το κάνει για δικό του άνθρωπο. Φυσικά, για να επιβεβαιωθεί η φυσιολογία του παραλόγου, θα κατηγορηθεί κι εκείνος για ένα… χέρι μπαλαρίνας που δεν έσβησε.

 

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή