Αυγούστου 12, 2022

Σχέσεις - Σεξ

Κράτα στη ζωή σου, εκείνον τον έναν άνθρωπο, που στα δύσκολα, έμεινε πλάι σου!
Penni Syggrou

Κράτα στην ζωή σου, τον άνθρωπο που μπήκε και σε έκανε επιλογή του. Εκείνον που πάλεψε για εσένα, όταν το σκοτάδι σου ήταν βαθύτερο από το φως. Που έγινε αέρας για να αναπνεύσεις, όταν πνιγόσουν και δεν σε χωρούσαν οι τοίχοι..

Εκείνον τον άνθρωπο που γίνεται η δύναμή σου τις στιγμές της αδυναμίας. Που γίνεται το πείσμα σου τις στιγμές της παραίτησης. Εκείνον που ποντάρει σε εσένα, against all ods.. και για σένα φέρνει τα πάνω κάτω στις προβλέψεις του κόσμου που έμαθε να λέει πολλά και να κάνει λίγα.

Εκείνον τον άνθρωπο, που τα στραβοπατήματά σου, έκατσε πλάι σου και τα έκανε μαθήματα κι όχι κατηγορητήρια.

Εκείνον τον άνθρωπο, που έγινε η ηρεμία σου μέσα στην καταιγίδα και ο σίφουνας που ανακάτευε την ζωή σου κάθε στιγμή που βάλτωνες.

Εκείνον τον άνθρωπο, που προστάτευσε τη ζωή σου με τη σιωπή του και την ζέστανε με το χαμόγελό του. Που είχε τη δύναμη να κάνει βουτιά στα αβαθή της ψυχής σου και να την κανακεύει κάθε φορά που κάποιος προσπαθούσε να στην σμιλέψει και να τη φέρει στα μέτρα του.

Εκείνον τον άνθρωπο που σιωπηλά, πρόσεχε κάθε αλλαγή σου, κάθε δισταγμό σου, κάθε φόβο σου! Που δεν στρογγύλευε τις γωνίες σου ακόμα κι αν κοβόταν δεκάδες φορές από αυτές.

Εκείνον, που όταν σου άπλωνε το χέρι του, δεν το έπαιρνε πίσω μόλις είχες αφεθεί σε αυτόν. Που δεν είχε το χέρι του αλειμμένο με λάδι..

Εκείνον τον άνθρωπο, που έγινε η έμπνευση, ο λόγος κι η αιτία, να γίνεις εσύ, η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου.

Κι όχι, ποτέ δεν θα είναι εύκολο να είναι ένας άνθρωπος όλα αυτά. Ούτε θα είναι εύκολο να είσαι εσύ όλα αυτά. Μα αυτό είναι στο τέλος της μέρας οι σχέσεις. Η προσπάθεια να γίνουμε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας. Όχι η τέλεια, όχι η αλάνθαστη. Όχι η ιδανική. Η αληθινή!

Εκείνον τον ένα άνθρωπο που θα μπορεί να είναι καταφύγιο, παράδεισος και κόλαση μαζί, κράτα τον! Κράτα τον σφιχτά στην ζωή σου, με όποιον τρόπο μπορείς. Γιατί είναι εκείνος ο ένας άνθρωπος, που δεν θα σε πουλήσει. Που δεν θα σε προδώσει. Που στα δύσκολα θα μιλήσει με τις πράξεις του κι όχι με τα λόγια του.

Κι αν δεν τον βρεις, μην συμβιβαστείς. Μην παίξεις το παιχνίδι εκ του ασφαλούς. Μην ποντάρεις εκεί που πάνε όλοι. Κοίτα βαθιά μέσα σου, κατάπιε το ουρλιαχτό από το παράπονό ή τον πόνο σου, και προχώρα.

Μέχρι να βρεις εκείνον τον ένα, που θα ξέρει πότε το αγρίμι που κουβαλάς μέσα σου χρειάζεται χάδι κι αγκαλιά..

loveletters.gr

https://www.newsitamea.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Από την ημέρα που ερωτεύεσαι ο σπόρος της θλίψης φυτεύεται μέσα σου. Δίπλα στον σπόρο του ενθουσιασμού, της αγάπης, της ζήλιας. Αυτό είναι ο έρωτας. Μια χούφτα από σπόρια συναισθημάτων. Το αν θα βλαστήσει ο καθένας και πότε θα συμβεί αυτό είναι κάτι που δεν είναι στο χέρι σου να ορίσεις. Ούτε το πόσο θα μεγαλώσει και πόσο θα ζήσει. Οι στιγμές που θα σου προσφέρει αυτός ο έρωτας, αυτές είναι που θα τα ορίσουν όλα. Αυτές θα ποτίζουν και θα καλλιεργούν το έδαφος.

Πάντα όμως θα ελπίζεις αυτός ο άτιμος ο σπόρος της θλίψης να είναι κούφιος. Ή να έχει παραπέσει κάπου στην άκρη, εκεί όπου οι στιγμές δε φτάνουν και το χώμα είναι τραχύ και άγονο, εκεί που δεν μπορεί να ευδοκιμήσει ακόμη κι αν ποτιστεί. Τη στιγμή όμως που τα πρώτα φυλλαράκια του θα ξεπροβάλουν και θα νιώσεις τα πρώτα τσιμπήματα, ξέρεις πλέον ότι δεν μπορείς να κάνεις τίποτα για να αποτρέψεις την ανάπτυξή του. Κι αν και θα εύχεσαι να είναι απλά ένα μικρό ασθενικό χορταράκι, αυτό μπορεί να θεριεύσει και θα σε καταλάβει απ’ άκρη σ’ άκρη, σαν αναρριχητικό φυτό που απλώνεται ταχύτατα προς πάσα κατεύθυνση.

Το μεγαλύτερο λάθος που θα μπορούσες να κάνεις όταν σε κυριεύσει η ένταση βλέποντας τον εαυτό σου να βιώνει τα συμπτώματα της λύπης, είναι να προσπαθήσεις να εμποδίσεις την ανάπτυξή του. Τα δάκρυα, η απώλεια της όρεξης, η χαμένη διάθεση είναι κλαδιά που όσο τα κλαδεύεις τόσο θα μεγαλώνουν. Το συναίσθημα της θλίψης δεν είναι διακόπτης, να τον γυρνάς από το πράσινο φωτάκι στο κόκκινο. Δε χωράνε χρονικές προθεσμίες ούτε αντίστροφες μετρήσεις. Δε γίνεται στις δέκα του μήνα να είσαι στα πατώματα και στις έντεκα πρωί-πρωί να είσαι καλά επειδή έτσι έχεις ορίσει.

Είναι σαν να προσπαθείς να ξεριζώσεις αυτό το αναρριχητικό φυτό όσο είναι ακόμη δυνατό, στην ανάπτυξή του. Όλο και κάποια ριζούλα θα μείνει βαθιά μέσα στο χώμα και θα ξανακάνει εμφάνιση την πιο άβολη στιγμή. Αν πιέσεις τον εαυτό σου να βγαίνει έξω ενώ έχεις ανάγκη να μείνεις μόνος, αν πιέσεις τον εαυτό σου να γελά προσποιητά ενώ έχει ανάγκη να κλάψεις, αν πιέσεις τον εαυτό σου να βρει τον επόμενό του έρωτα, αν αρχίσεις να συμπεριφέρεσαι αλλόκοτα για να πείσεις εσένα και τους γύρω σου ότι είσαι καλά, τότε να ξέρεις ότι εκείνη η ριζούλα που έχει ξεμείνει, έχει αρχίσει ήδη να μεγαλώνει και πάλι.

Και αυτό που της ανήκει το θέλει. Θα ξεμυτίσει ξανά και θα μεγαλώσει σε μια περίοδο της ζωής σου που δε θα το περιμένεις και δε θα είσαι έτοιμος να το διαχειριστείς. Θα το ξεριζώσεις πρόωρα και πάλι και αυτό θα βλαστάνει κάθε φορά πιο δυνατό ταλαιπωρώντας σε ξανά και ξανά.

Άσε τη θλίψη σου να κάνει τον κύκλο της. Δώσε χρόνο στον εαυτό σου. Βίωσέ το. Άσε το να εκτονωθεί. Χωρίς χρονικές προθεσμίες και πλαίσια. Η ανάπτυξή της θα είναι ανάλογη με το πόσο καλλιέργησαν και πότισαν το σπόρο της οι στιγμές που έχεις να θυμάσαι. Κι ενώ δε θα υπάρχουν άλλες νέες στιγμές να συνεχίζουν την καλλιέργειά του, το φυτό όσο και αν μεγαλώσει, όσο χρόνο και αν πάρει, στο τέλος θα ξεραθεί.

Και όταν ξεραθεί, θα το πιάσεις με τα δύο σου δάχτυλα, τόσο απαλά και χωρίς να χρειαστεί καθόλου δύναμη απλά θα το τραβήξεις προς τα επάνω και θα βγει ολόκληρο. Θα βγει από την πιο βαθιά του ρίζα και έτσι ξεραμένο καθώς θα είναι θα το ρίξεις στη φωτιά για να καεί για πάντα. Και το χώμα καθαρό ξανά, χωρίς παράσιτα, θα είναι έτοιμο να δεχτεί τα επόμενα σπόρια.

Συντάκτης: Γιώργος Μαυρογιάννης
Επιμέλεια κειμένου: Μαρία Ρουσσάκη

https://www.pillowfights.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Τελικά ακόμη και οι ψεύτικοι οργασμοί βοηθούν τις γυναίκες να έρθουν ένα βήμα πιο κοντά στην σεξουαλική ικανοποίηση. Τον λόγο αποκαλύπτει πρόσφατη έρευνα

Ένα μέσο για περισσότερους πραγματικούς οργασμούς φαίνεται πως είναι η… προσποίηση της σεξουαλικής κορύφωσης. Σε αυτό το παράδοξο συμπέρασμα κατέληξαν ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Τέξας σε δημοσίευση που έκαναν στο Personality and Individual Differences.

Ένας ψεύτικος οργασμός συχνά θεωρείται ως μία καλή και γρήγορη απόδραση από μάλλον αδιάφορη ερωτική πράξη. Ωστόσο φαίνεται ότι τελικά η προσποίηση οργασμού μπορεί να απογειώσει τη σεξουαλική ζωή των γυναικών.

Στη μελέτη που πραγματοποίησαν οι επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Τέξας ρωτήθηκαν 998 γυναίκες 18-29 ετών για το αν προσποιούνταν οργασμούς και γιατί. Οι συμμετέχουσες ρωτήθηκαν επίσης πόσο συχνά – σε κλίμακα από το ένα μέχρι το έξι (ποτέ – πάντα) είχαν οργασμό κατά τη διάρκεια του σεξ. Η ερευνητική ομάδα βρήκε πως ενώ το 25% δήλωσε πως φτάνει πάντα σε οργασμό κατά τη διάρκεια της ερωτικής επαφής, ένα ποσοστό 30% δήλωσε ότι αυτό δεν του συμβαίνει ποτέ.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν πως οι γυναίκες που προσποιούνταν οργασμούς για να νιώσουν οι ίδιες καλύτερα, είχαν και πιο συχνούς πραγματικούς οργασμούς συγκριτικά με τις γυναίκες που προσποιούνταν οργασμό επειδή ήθελαν να κάνουν το σύντροφό τους να νιώσει καλύτερα ή επειδή ανησυχούσαν πως δεν ήταν «φυσιολογικές».

«Προσποιούμενες οργασμό, οι γυναίκες ενδέχεται να καθιστούν την ψυχική τους κατάσταση πιο ευχάριστη διεγείροντας τους εαυτούς τους σεξουαλικά καθώς αυξάνουν τις πιθανότητες να έρθουν σε οργασμό» εξηγούν οι ερευνητές.

Παρατηρήθηκαν επίσης διάφοροι λόγοι που εξηγούν γιατί οι γυναίκες προσποιούνται κορύφωση κατά τη διάρκεια του σεξ.

Η σεξολόγος Tracey Cox δήλωσε πως υπάρχουν θετικά και αρνητικά από την προσποίηση οργασμού. «Υπήρχαν πάντα δύο σχολές σκέψεις για την προσποίηση οργασμού. Η “αρνητική” που υποστηρίζει πως δεν υπάρχει ποτέ κανένα νόημα στο να προσποιείται κανείς οργασμό γιατί πώς ο σύντροφός σας θα σας προσφέρει έναν αληθινό αν δεν είστε ειλικρινής; Από την άλλη υπάρχει και η άποψη “προσποιήσου μέχρι να τα καταφέρεις” η οποία αναφέρει πως η προσποίηση ενδέχεται να βοηθήσει να έρθει ένας πραγματικός οργασμός. Αναπαριστώντας έναν αληθινό οργασμό – αναπνέοντας ταχύτερα, κάνοντας θόρυβο, κουνώντας τους γοφούς, σφίγγοντας τους μύες – ίσως απλά ωθείτε τον εαυτό σας να ξεπεράσει αυτό το σημείο όπου ο οργασμός επέρχεται ακούσια».

Η ερευνητική ομάδα αναγνώρισε ότι η μελέτη ήταν περιορισμένη λόγω των λίγων ερωτήσεων που κλήθηκαν να απαντήσουν οι συμμετέχουσες, αλλά δήλωσαν ότι τα ευρήματά τους ήταν μεν «μικρά αλλά σημαντικά».

https://www.ygeiamou.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Τίποτα δεν γίνεται τυχαία. Κάθε άνθρωπος που έρχεται στο διάβα της ζωής μας, έρχεται για κάποιο σκοπό.


Είτε είναι μια ευλογία, είτε ένα μάθημα, όλοι εμφανίζονται στη ζωή μας για έναν μικρότερο ή μεγαλύτερο σκοπό. Άλλοι για λίγο και άλλοι για μια ζωή.

Άλλοι για να μας κάνουν να γελάσουμε, άλλοι για να μας πονέσουν, άλλοι για να μας διδάξουν και άλλοι για να μας προστατεύσουν.

Με κάποιους θα έχουμε ερωτική χημεία και άλλους θα τους νιώσουμε σαν αδελφή ψυχή. Σα να τους ξέρουμε για μια ζωή. Με έναν μαγικό τρόπο, θα ταιριάζουμε απόλυτα και θα μιλάμε την “ίδια γλώσσα”.

Θα λέμε τα ίδια πράγματα και αβίαστα θα επικοινωνούμε, δίχως καμία δυσκολία. Συνήθως, η ενεργειακή σύνδεση είναι τόσο ισχυρή που θα το νιώθουμε εσωτερικά. Αυτοί οι χαρακτήρες, δεν θα χαθούν ποτέ από τη ζωή μας, ακόμη κι αν βλεπόμαστε σπάνια.

Ορισμένοι άνθρωποι πάλι, εμφανίζονται στο δρόμο μας για συγκεκριμένη περίοδο, μόνο και μόνο για να μας ταράξουν. Να μας προσφέρουν ένα πάθος, που έμενε βαθιά κρυμμένο μέσα μας. Να νιώσουμε τρέλα και ότι είμαστε ζωντανοί. Αυτός ο άνθρωπος μπορεί να μείνει στη ζωή μας για λίγο, αλλά όσα θα ζήσουμε μαζί του, θα είναι τόσο ανατρεπτικά, τόσο δυνατά, που άλλοι θα ‘θελαν 7 ζωές για να τα ζήσουν και πάλι δε θα τους έφταναν.

Κάθε συνάντηση, είτε καλή ή κακή, έρχεται πάντα για έναν απώτερο σκοπό. Για να μας βοηθήσει στην εξέλιξη μας.


Μερικές φορές ο Θεός, απομακρύνει από το δρόμο μας ανθρώπους, που δεν μας κάνουν καλό. Το κάνει για να μας προστατέψει. Δεν χρειάζεται λοιπόν να τρέχουμε από πίσω τους. Ας τους αφήσουμε να φύγουν.

Ποτέ μην εξαναγκάζετε και πιέζετε σχέσεις. Αφήστε τες να λειτουργήσουν φυσικά. Η συμπαντική ροή δεν λανθάνει ποτέ. Τίποτα από αυτά που προορίζεται για μας, δεν πρόκειται να μας προσπεράσει.

Τίποτα δεν συμβαίνει χωρίς λόγο. Κάθε εμπειρία, κάθε άνθρωπος και κάθε σχέση, μας οδηγεί εκεί που χρειαζόμαστε ακριβώς να είμαστε.

Είναι η διαδρομή μας και υπάρχουν τα σημάδια που μας κατευθύνουν. Είναι σαν τις ταμπέλες στο δρόμο, που μας οδηγούν στην σωστή κατεύθυνση. Μας ενημερώνουν για εμπόδια, για λάθος στροφές, για επικίνδυνα φαινόμενα.

Μας προειδοποιούν να κόψουμε ταχύτητα ή μας προτρέπουν να αυξήσουμε. Τα σημάδια αυτά λέγονται ένστικτο και αντίληψη και δεν πρέπει να τα αγνοούμε. Πρέπει να μάθουμε να τα διαβάζουμε και να τα σεβόμαστε.

Μόνο έτσι θα φτάσουμε στον τελικό μας προορισμό. Που δεν είναι άλλος, από την

ολοκλήρωση και την απόλυτη ισορροπία.

Και όποιος είναι προορισμένος για να μείνει για πάντα στη ζωή μας, θα είναι εκεί, μαζί μας, δίχως καμία διάθεση να μας αποχωριστεί.

Μάνος Σαμοθρακής (Τριστάνος)

loveletters.gr

https://www.awakengr.com/

Σχέσεις - Σεξ

Καλοκαιρινοί έρωτες: Διαρκούν λίγο αλλά αξίζει να τους ζήσεις
Αθηνά Δαβαρία

Το καλοκαίρι ανέκαθεν συμβόλιζε νέα ξεκινήματα, νέες σχέσεις, έρωτα και σεξ, διασκέδαση, περιπέτειες. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η άνοδος της θερμοκρασίας συνοδεύεται και με εντονότερη σεξουαλικότητα. Πολλοί λοιπόν –κυρίως αδέσμευτοι– αναζητούν το ταίρι τους ακόμα και αν αυτό είναι εφήμερο.

Μετά από έναν χειμώνα διαδοχικών εγκλεισμών και την πεσμένη ψυχολογία, γυναίκες και άνδρες, ανυπομονούν να αισθανθούν ξανά “ζωντανοί” αναζητώντας όσα μας έκλεψε η πανδημία. Για αυτό και οι καλοκαιρινές διακοπές είναι για πολλούς, η στιγμή που περιμένουν να νοιώσουν χαλαρά και να έρθουν σε επαφή με άλλα άτομα.

Πολλοί καλοκαιρινοί έρωτες θα γεννηθούν και αυτό το καλοκαίρι στα σοκάκια των Κυκλαδίτικων νησιών μας. Ωστόσο το ερώτημα είναι αν αυτοί οι έρωτες θα συνεχίσουν και με τα πρώτα φθινοπωρινά φύλλα…

Η Ψυχολόγος – Κλινική Νευροψυχολόγος Ευγενία Παπαχρηστοπούλου μίλησε στο www.instyle.gr και την Αθηνά Δαβαρία και δίνει απαντήσεις για το εάν ένας καλοκαιρινός έρωτας μπορεί να μετουσιωθεί σε σχέση ή θα τελειώσει μαζί με το ηλιόλουστο καλοκαιράκι, τον ρόλο των ορμονών και αν τώρα είναι η εποχή να γνωρίσουμε τον έρωτα της ζωής μας…

Το καλοκαίρι μας προτρέπει για νέα ξεκινήματα, νέες σχέσεις, έρωτα και σεξ, διασκέδαση, καλοκαιρινές περιπέτειες. Είναι η εποχή του χρόνου που ερωτευόμαστε πιο εύκολα;

«Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και το αγόρι μου» χιλιοτραγουδισμένος στίχος βγαλμένος όμως από ανθρώπινες ανάγκες και τάσεις. Τάση για ανεμελιά, ξενοιασιά, μικρές και μεγάλες απολαύσεις με καλοκαιρινό φόντο. Παραλία, άμμος, ήλιος ,λιγότερα ρούχα, μαυρισμένα σώματα και μπόλικη αγκαλιά. Οι καλοκαιρινοί έρωτες έχουν υμνηθεί, έχουν αναδειχθεί ποικιλοτρόπως και αυτόματα γεννούν πολλές προσδοκίες και όνειρα: Να γνωρίσουμε τον έρωτα της ζωής μας, το καλοκαίρι αυτό να μας μείνει αξέχαστο και μοναδικό. Και με αυτές τις μαγικές εικόνες γεμίζουμε βαλίτσες και φεύγουμε.

Ανεξάρτητα από την κατάστασή μας, δεσμευμένοι ή αδέσμευτοι το μυαλό καλπάζει, φαντάζεται, ονειρεύεται νύχτες στην αμμουδιά με μουσική, ποτό και το αντικείμενο του πόθου μας. Αν προσθέσουμε και όλα όσα έχουν συμβεί το τελευταίο διάστημα, η τάση είναι μεγαλύτερη καθώς είναι μεγαλύτερη η ανάγκη για να νιώσουμε ελεύθεροι. Το γεγονός ότι βγάλαμε τις μάσκες μπορεί να λειτουργεί και συμβολικά. Δημιουργεί την ανάγκη να βιώσουμε εμπειρίες μαζί με τον λανθάνοντα φόβο μήπως ξανασυμβεί. Άλλωστε η απειλή για νέο κύμα και νέα μέτρα από Σεπτέμβρη κάνει το καλοκαίρι να φαντάζει σαν η τελευταία ευκαιρία για διασκέδαση και απόλαυση.

Ποιοί παράγοντες συμβάλλουν στο να ερωτευτεί κάποιος κατά τη διάρκεια των διακοπών; Τι ρόλο παίζουν ο ήλιος, οι ορμόνες και η χαλαρή διάθεση;

Ας ανατρέξουμε στη νευροβιολογία για απαντήσεις. Η άνοδος της θερμοκρασίας, η μεγαλύτερη έκθεση στο φως του ήλιου, η μέρα που μεγαλώνει στέλνουν σήμα στον εγκέφαλο και αυτός αντιδρά με χημικές αλλαγές. Η ηλιοφάνεια και συγκεκριμένα το άπλετο φως του τόπου μας, έχει συνδεθεί με αυξημένα επίπεδα σεροτονίνης, του νευροδιαβιβαστή που ανεβάζει τη διάθεση και μας κάνει να αισθανόμαστε ευχάριστα.

Η αύξηση της σεροτονίνης συνοδεύεται και από την έκκριση άλλων ορμονών όπως της ντοπαμίνης καθώς και των νευροπεπτιδίων της ωκυτοκίνης και βασοπρεσίνης που είναι οι ορμόνες της αγκαλιάς και της αγάπης.

Επιπλέον, το καλοκαίρι συνδέεται με περισσότερη χαλάρωση και ίσως και με μνήμες από την εποχή της εφηβείας όπου έκλειναν τα σχολεία και το μυαλό ήταν στις καλοκαιρινές διακοπές με τους γονείς, όπου εκεί θα συναντούσαμε το μεγάλο έρωτα. Επειδή στην εφηβεία συμβαίνουν πολλά για πρώτη φορά, οι μνήμες είναι έντονες και ανεξίτηλες. Ασυνείδητα μεταφερόμαστε σε αυτήν την εποχή της αθωότητας και θέλουμε να ξανανιώσουμε όπως τότε, έφηβοι που γευόμαστε τα πάντα με λαχτάρα. Το ασυνείδητο γίνεται συνειδητό. Και ελπίζουμε και η ελπίδα γίνεται προσδοκία και σαν προσδοκία επενδύεται. Και επειδή υπάρχει η προδιάθεση για χαλαρότητα, φαντασία και όνειρο, μπορεί ναι να κάνουμε γνωριμία στις διακοπές μας. Ή να ζήσουμε στιγμές ερωτισμού, πόθου και σεξουαλικής συνεύρεσης.

Από ποιους παράγοντες εξαρτάται αν ένας καλοκαιρινός έρωτας εξελιχθεί σε σχέση που θα κρατήσει και εκτός των διακοπών;

Πολλά παίζουν ρόλο σε αυτήν την εξέλιξη. Ακόμα και το ζήτημα της συγχρονικότητας. Το αν είναι και τα δύο άτομα διαθέσιμα συναισθηματικά, αν είναι κατασταλαγμένα, στο τι ζητάνε, ο βαθμός ωριμότητας, η χιλιομετρική απόσταση που τους χωρίζει και άλλες συμβατότητες που ούτως ή άλλως προϋποθέτει η σύναψη μιας σχέσης, ανεξάρτητα από την εποχή.

Εξαρτάται και από το είδος της σχέσης; Τι ρόλο παίζει το προηγούμενο ερωτικό μας προφίλ;

Αν η προσέγγιση γίνεται επειδή είμαστε ερωτευμένοι με τον έρωτα και τη ζωή γενικότερα και επειδή θέλουμε να βιώσουμε μοναδικά είναι πολύ πιθανό να μη συντονιστούμε με τα θέλω και τις προσδοκίες του άλλου προσώπου και οι στιγμές να μείνουν εκεί που γεννήθηκαν: στις διακοπές μας. Άλλωστε με την επιστροφή έρχεται και η πραγματικότητα της ζωής μας: υποχρεώσεις, πρόγραμμα καθημερινότητας, δουλειά και ο καλοκαιρινός μας έρωτας αποθηκεύεται μαζί με τις βαλίτσες των διακοπών. Γίνεται μια ευχάριστη ανάμνηση.

Μην ξεχνάμε ότι στο εφηβικό μας καλοκαίρι τα πάντα τελείωναν όταν ερχόταν το φθινόπωρο και άρχιζαν τα σχολεία. Υπάρχει φωλιασμένη μέσα μας εκείνη η ανάμνηση η οποία μπορεί να έχει εξελιχθεί σε πεποίθηση. Αν όμως μας προσελκύσει το πρόσωπο, ανακαλύψουμε συμβατότητες και άλλα χαρακτηριστικά που μας ελκύουν πέρα από τη σεξουαλική έλξη, μπορεί κάλλιστα η γνωριμία να εξελιχθεί και να πάρει μια πιο μόνιμη μορφή.

Και τι κάνουμε αν μας συμβεί;

Το ζούμε φυσικά. Οι εμπειρίες είναι πολύτιμες αφενός σαν βίωμα, αφετέρου σαν πολύτιμα μαθήματα. Το καλύτερο και ουσιαστικότερο είναι η σχηματοποίηση όσο το δυνατόν λιγότερων προσδοκιών και επενδύσεων. Αφηνόμαστε στους ρυθμούς των νευροδιαβιβαστών μας και τον χορό των ορμονών μας και ζούμε την εμπειρία.

Αν μείνουν οι προσδοκίες έξω από τις καλοκαιρινές βαλίτσες θα ζήσουμε τη στιγμή και θα απολαύσουμε την πραγματικότητα του καλοκαιριού. Η απόλαυση και μόνη της γεννά την ανάγκη επανάληψης. Αν η επανάληψη έχει την ίδια γλυκιά γεύση, αυτή θα κρατήσει και διατηρηθεί. Και που ξέρουμε; Μπορεί ναι να ζήσουμε τον έρωτα της ζωής μας.

https://www.instyle.gr/l

 

Σχέσεις - Σεξ


Κι όμως, το ποσοστό διαζυγίων στις ΗΠΑ μειώθηκε συνολικά κατά 18% από το 2008 έως το 2016.

Πολλά έχουν γραφτεί για τη διατήρηση ενός γάμου, ακόμα και όταν εμείς ή και ο/η σύζυγός μας βρισκόμαστε με το ένα πόδι έξω απ′ αυτή τη σχέση. Τον Ιούνιο του 2022, οι New York Times φιλοξένησαν δύο δημοσιεύματα, τα οποία αντίκεινται στο διαζύγιο, πάντα με έναν έμμεσο τρόπο, ενώ ενθάρρυναν την παραμονή σε δυστυχισμένους γάμους. Η πρώτη ήταν μια συνέντευξη με τον σύμβουλο ζευγαριών Τέρενς Ρίαλ που μίλησε για «κανονικό συζυγικό μίσος», και η δεύτερη ένα άρθρο γνώμης από την Αγγλικανή ιερέα και αρθρογράφο Τις Χάρισον Γουόρεν με τίτλο «Παντρεύτηκα τον λάθος άνθρωπο κι είμαι τόσο χαρούμενη που το έκανα».

«Τα τελευταία 17 χρόνια υπήρξαν μεγάλα διαστήματα όπου ο ένας ή και οι δύο ήμασταν βαθιά δυστυχισμένοι. Υπήρξαν στιγμές που στη σχέση μας επικράτησε η περιφρόνηση, γλυκιά και σκληρή σαν αποξηραμένη λάσπη. Ήμασταν και οι δύο αγενείς. Φωνάζαμε, βρίζαμε και χτυπούσαμε δυνατά την πόρτα φεύγοντας. Και οι δύο νιώσαμε ότι χρειαζόμασταν πράγματα που ο άλλος απλά δεν μπορούσε να μας προσφέρει. Έχουμε πάει σε συμβουλευτική γάμου για τόσο καιρό τώρα που πλέον ο σύμβουλός μας νιώθει μέλος της οικογένειας. Ενδεχομένως πρέπει να συμπεριλάβουμε τη φωτογραφία της στην ετήσια χριστουγεννιάτικη κάρτα μας. Κατά καιρούς, μέναμε παντρεμένοι καθαρά για θρησκευτική υπακοή και για χάρη των παιδιών μας».

Απαντώντας σε αυτό το άρθρο ―και σε παρόμοιες σκέψεις από το πρόσφατο παρελθόν―, οι κριτικοί, συμπεριλαμβανομένης της Σοράγια Νάντια ΜακΝτόναλντ, παρακάλεσαν τις γυναίκες συγγραφείς που «θυσιάζονται στον βωμό της γαμήλιας δυστυχίας» να «σταματήσουν να προσπαθούν να στρατολογούν άλλα κορόιδα για να είναι στην ίδια μιζέρια μαζί σου».

Η Τρέισι Κ. Ρος, μια θεραπεύτρια ζευγαριών και οικογένειας στη Νέα Υόρκη, βρήκε επίσης το άρθρο απογοητευτικό. Κυρίως επειδή η συγγραφέας δεν αναφέρει ποτέ γιατί είναι ευγνώμων που έμεινε στο γάμο της. Ή τι έκανε για να αντιμετωπίσει όλη αυτή τη συσσωρευμένη δυστυχία, η οποία σίγουρα πρέπει να έχει βαρύνει. Ναι, η Ρος αναγνωρίζει ότι τα ζευγάρια μπορούν να περάσουν από πολύ δυστυχισμένες καταστάσεις και, με αρκετή δουλειά, επιμονή και αφοσίωση, μπορούν να βγουν από την άλλη πλευρά. Αλλά η θεραπεύτρια εύχεται η Γουόρεν να είχε δείξει τη δουλειά της λίγο περισσότερο. «Το άρθρο δεν εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο πλοηγήθηκε σε ένα καλύτερο ”τόπο” της σχέσης, κάτι που χρειάζεται να ακούσουν και να μάθουν οι άνθρωποι – δεν υπάρχουν αρκετές πληροφορίες σχετικά με το πώς πραγματικά μοιάζει και τι συνεπάγεται η ”εργασία σε μια σχέση” – το μήνυμα είναι απλώς ότι πρέπει να το κάνεις, όχι το πώς», είπε στη HuffPost.

Η θεραπεύτρια γάμου και οικογένειας από το Λος Άντζελες Σάμπα Χαρούνι Λούρι έχει ανάμεικτα συναισθήματα για το άρθρο. «Η συγγραφέας είναι ξεκάθαρη για το πώς η θρησκευτική της ταυτότητα επηρεάζει την άποψή της και φαίνεται ότι η διατήρηση της σχέσης είναι αυτό που λειτουργεί τόσο για την Γουόρεν όσο και για τον σύντροφό της», είπε. «Το θέμα είναι ότι η Γουόρεν φαίνεται επικριτική με εκείνους οι οποίοι θα είχαν την γενναιότητα να εγκαταλείψουν έναν γάμο όπου μπορεί να ζουν με μιζέρια αντίθετα από εκείνους που θα έμεναν».

Για μερικούς, είναι γενναίο να επιδιώκο”υν την ευτυχία, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει να εγκαταλείψουν έναν γάμο, λέει στην HuffPost η Χαρούνι Λούρι.

(Αξίζει να σημειωθεί ότι πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι οι γυναίκες είναι πιο ευτυχισμένες χωρίς σύζυγο ή παιδιά: ”«Αν είσαι άντρας, μάλλον θα πρέπει να παντρευτείς», λέει ο Πολ Ντόλαν, επιστήμονας συμπεριφοράς και συγγραφέας μιας τέτοιας μελέτης. «Αν είσαι γυναίκα, μην ασχολείσαι.»)

Ωστόσο, δεν είναι μόνο οι Αγγλικανοί ιερείς και οι θρησκευόμενοι άνθρωποι που προσκολλώνται φανατικά στον γάμο σε μια προσπάθεια να αποτρέψουν το διαζύγιο. Το ποσοστό διαζυγίων δεν ήταν ποτέ χαμηλότερο, σύμφωνα με τον καθηγητή του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ Φίλιπ Κοέν. Ο Κοέν μελέτησε δεδομένα απογραφής για να καθορίσει ότι το ποσοστό διαζυγίων στις ΗΠΑ μειώθηκε συνολικά κατά 18% από το 2008 έως το 2016. Σε ένα άρθρο σκέψης πέρυσι, η συγγραφέας πολιτισμού Αν Ελεν Πέτερσεν μίλησε σε πολλές μεσήλικες, μορφωμένες γυναίκες που παραμένουν σε δυστυχισμένους γάμους και κατέληξε ότι πολλές από τις γυναίκες θα προτιμούσαν να μείνουν σε έναν δυστυχισμένο γάμο παρά να «αποτύχουν» και να πάρουν διαζύγιο. (Και, φυσικά, υπάρχει η οικονομική συνιστώσα - αφού ζεις με δύο εισοδήματα, το να τα βγάλεις πέρα με ένα μόνο εισόδημα σε αυτήν την οικονομική κατάσταση μπορεί να είναι αδύνατη.)

«Όσο κανονικοποιήθηκε το διαζύγιο στο σύνολο της κοινωνίας, έχει ”αποσυναρμολογηθεί” για άτομα με δυστυχισμένους γάμους [προοδευτικά και/ή μορφωμένα ζευγάρια που περίμεναν καιρό για να παντρευτούν]. Είναι ένα διαφορετικό στίγμα από την αποδοκιμασία για θρησκευτικούς ή ηθικούς λόγους, αλλά παρ′ όλα αυτά είναι ένα στίγμα. Μέσα σε αυτήν την ευρύτερη πολωμένη αντίληψη του γάμου, το διαζύγιο έχει γίνει κάτι στο οποίο οι άνθρωποι δεν θέλουν να προχωρούν, σαν να μην είσαι ικανός να γονιμοποιήσεις, σαν μια καταστροφή της ταυτόητάς μας.

Και για άτομα που θεώρησαν ότι η διαδρομή τους προς τον γάμο ή/και τη γονεϊκότητα είναι καλά αιτιολογημένη - και, ανάλογα με το οικογενειακό ιστορικό τους, το αντίθετο από αυτό που έκαναν άλλοι στη ζωή τους - μπορεί να αισθάνονται σαν μια πραγματική αποτυχία...

Για τις γυναίκες, ο «τρόμος του διαζυγίου» επιδεινώνεται από τον τρόπο που μας διδάσκουν να βλέπουμε τη ζωή: Μας λένε ότι σχεδόν τα πάντα – το χάσμα στις αμοιβές, οι οικιακές διαφορές εργασίας, οι ταλαιπωρημένες φιλίες λόγω της πανδημίας – μπορούν να διορθωθούν μέσω σκληρή δουλειά και πνεύμα ικανοποίησης. «Αν αφιερώνουν ώρες στις σχέσεις τους, πέρα ​​από τις ώρες που αφιερώνουν στη δουλειά τους, τη γονική μέριμνα και τη συντήρηση του σώματός τους όλα θα πήγαιναν καλά», γράφει η Πέτερσεν. Το μήνυμα είναι σαφές: Εάν δεν λειτουργεί, δεν προσπαθείτε αρκετά σκληρά. Στη θεραπευτική της πρακτική, η Ρος έχει δει επίσης αυτό το φαινόμενο: έξυπνες, επιτυχημένες γυναίκες να παραμένουν σε ανεκπλήρωτες, δυστυχισμένες σχέσεις παρά το γεγονός ότι δεν εξαρτώνται οικονομικά από τους άνδρες, όπως μπορεί να ήταν οι μητέρες ή οι γιαγιάδες τους. «Στην πραγματικότητα, πολλές φορές οι άντρες εξαρτώνται από αυτούς, υπάρχει ελάχιστο ή καθόλου σεξ στη σχέση, μια αδύναμη συναισθηματική σύνδεση και συχνά υποψία συναισθηματικής κακοποίησης, ακόμη και διαφορετικά επίπεδα κατάχρησης ουσιών - και όμως αγωνίζονται να μην φύγουν, ελπίζοντας και πιστεύοντας ότι τα πράγματα μπορεί να βελτιωθούν μόνο αν προσπαθήσουν περισσότερο και κάνουν τους συντρόφους τους να καταλάβουν με ποιο τρόπο συμβάλλουν στη γενικότερη δυσάρεστη κατάσταση», λέει η Ρος.

Γενικότερα, η Χαρούνι Λούρι πιστεύει ότι ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον γάμο ωθεί τους ανθρώπους να παραμείνουν σε δυστυχισμένες σχέσεις (ή φοβίζει τους ανθρώπους από την ιδέα να δεσμευτούν από την αρχή).

«Για τους περισσότερους από εμάς, ο γάμος θεωρούνταν μεγάλος στόχος και δεν προσπαθούσαμε απλώς να παντρευτούμε αλλά να είμαστε ”ευτυχισμένοι παντρεμένοι” από την πρώιμη παιδική ηλικία», λέει. «Είναι η επιλογή της ωριμότητας που πρέπει να κάνεις. Σημαίνει ότι είμαστε αξιόλογοι και σταθεροί. Και αν συμβαίνει αυτό, είναι σαφές πόσο απειλητικό θα ήταν να αποφασίσουμε να απορρίψουμε αυτή την ιδέα επιδιώκοντας διαζύγιο». Λόγω του τρόπου με τον οποίο αποτιμούμε τη σκληρή δουλειά και τη δέσμευση, η επιλογή του διαζυγίου ισοδυναμεί με «να εγκαταλείψεις και να εγκαταλείψεις αυτό ακριβώς που είχες δουλέψει τόσο σκληρά για να πετύχεις», λέει η Χαρούνη Λούρι. Για πολλά παντρεμένα ζευγάρια που σκέφτονται με δισταγμό το διαζύγιο ... παραμένουν σε μια σχέση που επειδή έχουν ήδη επενδύσει τόσο πολύ χρόνο και ενέργεια στη σχέση τους. Ως μεγάλος «επενδυτής», δεν μπορείς να τα παρατήσεις, ανεξάρτητα από το αν είσαι δυστυχισμένος ή σε χειρότερη κατάσταση από ό,τι θα ήσουν μόνος σου, λέει ο Ομαρ Τόρες, ψυχοθεραπευτής στη Νέα Υόρκη. «Συχνά ακούω πελάτες να λένε πάνω - κάτω ”Αλλά έχουμε τόση ιστορία”, ”Αλλά είμαι σε αυτή τη σχέση για πέντε χρόνια, δεν μπορώ απλώς να κάνω πίσω τώρα!”, ή ”Αν αυτή η σχέση τελείωνε τώρα, αυτό θα ήταν - εννοώ ότι τα τελευταία 10 χρόνια δεν ήταν τίποτα!”», λέει στην HuffPost.

Αυτό σημαίνει ότι μερικές φορές οι άνθρωποι παραμένουν σε σχέσεις εις βάρος της ευημερίας, της λογικής ή της ασφάλειάς τους. «Εχω εντοπίσει αυτή η επιθυμία να κρατήσω μια σχέση μετά την ημερομηνία λήξης της από τότε που ήμουν ασκούμενος», είπε.

Μερικές φορές, ένας γάμος απλά δεν μπορεί να διορθωθεί. Η αλήθεια είναι η εξής: Μερικές φορές τα προβλήματα γάμου δεν ξεπερνιούνται, παρά τις καλύτερες προσπάθειές μας για να λειτουργήσει. Υπάρχουν οι προφανείς διαπραγματεύσεις: Η εμπιστοσύνη, φυσικά, είναι ένα κρίσιμο στοιχείο για όλες τις σχέσεις και όταν ένας σύντροφος παραβιάζει αυτήν την εμπιστοσύνη μέσω απιστίας, παραμέλησης ή κατάχρησης, μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολο να ξαναχτιστεί η σχέση, λέει ο Ράιαν Χάους, ψυχολόγος στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια και συγγραφέας του περιοδικού «Mental Health Journal for Men».

«Για να το ”διορθώσει”, ο/η σύντροφος που προσέβαλλε πρέπει να ζητήσει μια ειλικρινή συγγνώμη με ενσυναίσθηση, να εξιλεωθεί για την αδικία του και να λάβει μέτρα για να βεβαιωθεί ότι δεν θα συμβεί ποτέ ξανά, αλλά αυτά τα βήματα δεν θα εγγυηθούν ότι η εμπιστοσύνη θα ξαναχτιστεί και η σχέση θα θεραπευθεί», λέει. Αλλά αυτό που είναι εξίσου κακό είναι η κακή ευθυγράμμιση των επιθυμιών: Όλο και περισσότεροι γάμοι δεν διορθώνονται και ολοκληρώνονται επειδή ένας σύντροφος συνειδητοποιεί ότι απλώς δεν θέλει να το κάνει πια, όπως λέει. «Δεν υπάρχει κανένα πραγματικό επιχείρημα ή ”διόρθωση” για αυτό. Το ”Δεν θέλω να παντρευτώ” είναι μια πλήρης πρόταση», λέει. «Μπορούμε να ρίξουμε μια ματιά στο τι μπορεί να προκαλεί την αλλαγή στα συναισθήματα ή να δούμε αν εμπλέκονται άλλοι παράγοντες, αλλά αν ένας σύντροφος δεν έχει απλώς τη θέληση να μείνει παντρεμένος, δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά». Η Σάρα Σπένσερ Νόρδι, θεραπεύτρια γάμου και οικογένειας στην Ουάσιγκτον DC, έθεσε αυτή τη σκέψη ακόμα πιο απλά: Ένας γάμος δεν διορθώνεται όταν ένα ή περισσότερα άτομα δεν κάνουν τίποτα για να τον διορθώσουν.

Η θεραπεία ζεύγους μπορεί και συχνά αποδίδει, αλλά μόνο εάν και οι δύο σύντροφοι είναι ανοιχτοί στη διαδικασία και κάνουν μεγάλες αλλαγές συμπεριφοράς. «Υπάρχουν ζευγάρια που χρησιμοποιούν τη θεραπεία ζευγαριών ως μέρος για να ακούσουν και να εξελιχθούν και εκείνα που αντιμετωπίζουν τη θεραπεία ζευγαριών σαν να είναι ήδη σε δικαστήριο διαζυγίου», λέει η Σπένσερ Νόρδι. «Είναι ”μυωπικά” απασχολημένοι με το να μιλάνε για το τι έχει κάνει λάθος ο άλλος και πώς αυτό το άτομο πρέπει να αλλάξει». Τέτοιοι άνθρωποι δεν μπορούν ή αρνούνται να δουν τον ρόλο τους και τι θα μπορούσαν να κάνουν για να τον επιδιορθώσουν. «Μερικοί μπορεί ακόμη και να πουν ότι θέλουν τα πράγματα να λειτουργήσουν, αλλά ρίχνουν το βάρος της αλλαγής εξ′ ολοκλήρου στο άλλο άτομο και αρνούνται να κάνουν πολύ δουλειά οι ίδιοι», είπε. Η ίδια δεν μπορεί να κρίνει την επιλογή ενός (δυστυχισμένου) ζευγαριού να μείνει μαζί ή να ακολουθεί χωριστούς δρόμους. Αναγνωρίζει ότι δεν αξίζει να δουλεύεις για κάθε σχέση, ειδικά αν κάποιος σε έχει αδικήσει σοβαρά. Είναι μια βαθιά προσωπική απόφαση. «Αλλά αν η θέση μας είναι: ”Δεν θέλω να το δουλέψω άλλο”, η σχέση, έχει τελειώσει», είπε.https://www.huffingtonpost.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Αγγελική Παπαδάκη

Περίπλοκοι οι ανθρώπινοι δεσμοί. Στην αρχή κυριαρχεί ο ενθουσιασμός, όμως με τον καιρό γεννιούνται δυνατότερα συναισθήματα. Δεν είναι εύκολο για όλους να τα εκφράσουν. Κάποιοι επιλέγουν πράξεις, άλλοι λέξεις κι άλλοι –σ’ αυτούς έχουμε αδυναμία– το πάντρεμά τους.

Μπορεί γενικά να προτιμάμε τα έργα, τα λόγια να μην είναι πάντοτε αρκετά, να ‘μαστε συχνά δύσπιστοι απέναντί τους, όμως υπάρχουν κάποιες φράσεις που κανείς μας δεν μπορεί να αμφισβητήσει τα συναισθήματα που κρύβονται από πίσω τους. Γιατί πολλές φορές δύο λέξεις αρκούν να χωρέσουν μέσα τους όλα τα νοήματα του κόσμου. Μία από αυτές τις μαγικές φράσεις είναι και το «να προσέχεις». Τη στιγμή που τολμάει να το ξεστομίσει κάποιος, ανοίγεται μπροστά μας η ψυχή του. Είναι τόσο περίεργο πως μία τόσο μικρή πρόταση μπορεί να συνοψίσει τόσο ενδιαφέρον μέσα της.

Συνηθίζουμε να το ακούμε απ’ τον ερχομό μας σ’ αυτόν τον κόσμο και καθ’ όλη την πορεία της ζωής μας απ’ την οικογένειά μας. Ξεκινάει με ένα «πρόσεχε μη χτυπήσεις», γίνεται «να προσέχεις μην κρυώσεις» κι όλο και προστίθενται νέα πράγματα που πρέπει να προσέχουμε, σύμφωνα με τους γονείς μας. Η ανησυχία τους είναι δεδομένη, αλλά δεν είναι οι μόνοι που μας νοιάζονται. Θα ακούσουμε τις ίδιες λέξεις κι από ένα φιλαράκι και πολύ περισσότερο από έναν ερωτικό σύντροφο.

Κι εκεί είναι που θα το νιώσουμε λίγο πιο βαθιά, που θα μας συγκινήσει λίγο περισσότερο. Όχι πάντα, βέβαια, μα όταν ξέρουμε πως το εννοούν, δεν υπάρχει κάτι καλύτερο να μας χαρίσουν σαν απόδειξη των συναισθημάτων τους. Υπάρχουν, λοιπόν, εκείνοι που το λένε απλώς για να το πουν, αλλά υπάρχουν κι εκείνοι που το προφέρουν με αγάπη. Είναι κάπως παρακλητικό το δικό τους «Να προσέχεις», διότι νοιάζονται για εμάς, σημαίνουμε πολλά γι’ αυτούς και θέλουν να ‘μαστε καλά όσο είμαστε μακριά τους, όσο δεν μπορούν να μας προσέχουν οι ίδιοι.

Κι ενώ είναι απ’ τις αγαπημένες μας κουβέντες, επειδή το λέμε ή/και το λαμβάνουμε συχνά, δε θα δώσουμε πολλή σημασία όταν το ακούσουμε. Θα μας περάσει αδιάφορα ή, αν απαντήσουμε, θα πετάξουμε βιαστικά ένα «ναι» ή «κι εσύ». Δεν είναι ότι το υποτιμούμε, απλώς είναι απ’ τα λόγια που δε φωνάζουν. Έρχεται σιγά-σιγά κι αθόρυβα, τόσο αθόρυβα όσο το πάτημα της γάτας. Αυτή η φράση μας καθησυχάζει, χωρίς να μας εφησυχάζει, δε μας δημιουργεί προσδοκίες, δε μας τάζει σωτήρες, παρά μόνο μας δίνει δύναμη για να τα καταφέρουμε μόνοι.

Είναι όμορφο να το ακούς απ’ τον άνθρωπό σου. Το «να προσεχείς» κρύβει μέσα του ένα «σ’ αγαπώ». Αυτές οι δύο έννοιες πορεύονται μαζί. Όταν αγαπάς κάποιον σημαίνει πως νοιάζεσαι γι’ αυτόν. Μα εκτός απ’ την αγάπη υποδηλώνει το άγχος και τον φόβο. Κρύβει την ανησυχία. Πριν κλείσει το ακουστικό θα ‘ναι η τελευταία φράση που θα σου πει αυτός που σε νοιάζεται. Μόλις σε αποχωριστεί θα σου πει «να προσέχεις». Μακριά σου εκείνο το άτομο νιώθει ανίκανο να σε προστατέψει, γι’ αυτό θέλει να προσέχεις εσύ τον εαυτό σου. Να μην πάθεις τίποτα, να μην πληγωθείς. Κι ίσως κάποτε να ανησυχεί υπερβολικά, μα η αγάπη δεν έχει όρια και λογική.

Θα σου πει να προσέχεις πριν από ένα μεγάλο ταξίδι, μα το ίδιο θα σου φωνάξει ακόμα κι αν αυτός ο αποχωρισμός διαρκέσει τόσο λίγο όσο μεσολαβεί ανάμεσα σ’ ένα βράδυ και το επόμενο πρωί. Είναι πιθανό μερικές φορές να κρύβεται πίσω από αυτή τη φράση μια δόση ζήλιας, αφού όση εμπιστοσύνη και να σου έχει κάποιος, πάντοτε θα αισθάνεται μια μικρή ανασφάλεια. Φοβάται ίσως μήπως δεν είναι αρκετός για ‘σένα.

«Να προσέχεις», λοιπόν, δύο λέξεις που ήταν και θα ‘ναι διαχρονικά απ’ τις πιο γλυκές ερωτικές κουβέντες. Απλό, λιτό, δύο μόλις λέξεις γεμάτες νόημα. Μέσα απ’ την ησυχία του φωνάζει πολλά. Μπορεί να κρύβει μέσα του ανησυχία και φόβο, δεν παύει όμως να ξεχειλίζει τρυφερότητα κι ενδιαφέρον.

Η αγάπη δε χρειάζεται ηχηρές δηλώσεις, δεν έχει να αποδείξει κάτι. Αυτά τα λόγια, τα ήσυχα, όσο κλισέ κι αν ακούγονται σε κάποιους, έρχονται διακριτικά για να ταράξουν την ησυχία σου.

Συντάκτης: Αγγελική Παπαδάκη
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη

https://www.pillowfights.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Είναι τόσο εύκολο να χαθείς στην αναζήτηση για αυτοβελτίωση, κάθε «πινακίδα» μας γοητεύει με το όραμα μιας χαρούμενης και επιτυχημένης ζωής. Παρόλα αυτά ίσως είναι εφικτό να φτάσει κανείς στην ευτυχία ακολουθώντας έναν δρόμο με αντίθετη φορά.

Εάν μπορούμε να αναγνωρίσουμε τα χαρίσματά μας και να τα αποκόψουμε από τις ενοχές και τα τραύματα που τα κρατάνε κρυμμένα, θα δούμε τον εαυτό μας να μπαίνει σε μια τροχιά οικειότητας που μπορεί να μας αλλάξει τη ζωή.

Με το πέρασμα του χρόνου, συνειδητοποίησα πως τα χαρακτηριστικά των ασθενών μου, που με ενέπνεαν περισσότερο, όπως άλλωστε και εκείνους, ήταν αυτά τα οποία συχνά τους έκαναν να υποφέρουν.

Μερικοί ασθενείς παραπονούνταν πως ένιωθαν να έχουν κάποια χαρακτηριστικά σε υπερβολικό βαθμό. Πως παραήταν έντονοι, ευαίσθητοι, θυμωμένοι ή απαιτητικοί. Από τη θεραπευτική μου πολυθρόνα, εγώ μπορούσα να δω ένα πάθος τόσο ισχυρό που τρόμαζε τους ανθρώπους.

Πολλοί ασθενείς από την άλλη, δήλωναν πως δεν ένιωθαν αρκετοί σε σχέση με κάποιο χαρακτηριστικό – πολύ αδύναμοι, πολύ ήσυχοι, πολύ αναποτελεσματικοί. Εγώ από τη μεριά μου έβρισκα σε αυτούς μια ποιότητα ταπεινοφροσύνης και επιείκειας, που δεν τους άφηνε να νιώθουν σίγουροι με τον εαυτό τους.

Πολλοί θεραπευόμενοι περιέγραφαν τη ζωή τους, συντετριμμένοι από την εξάρτηση τους από κάτι ή κάποιον άλλο και εγώ μπορούσα να δω μια απέραντη γενναιοδωρία, χωρίς υγιή όρια. Ξανά και ξανά, εκεί που οι πελάτες μου έβλεπαν τα μεγαλύτερα τραύματά τους, εγώ έβλεπα τα πιο έντονα χαρίσματά τους.

Όταν κοιτάζουμε τη ζωή μας μέσα από το πρίσμα των χαρισμάτων μας, είναι σαν να βλέπουμε τη ζωή μας με το αληθινό της νόημα για πρώτη φορά. Εντελώς ξαφνικά, όλα αποκτούν τη σωστή σημασία. Βλέπουμε την πραγματική εικόνα και τι είναι στα αλήθεια σημαντικό για εμάς.

Αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε πως τα μεγαλύτερα λάθη μας και οι συμπεριφορές με τις οποίες «σαμποτάραμε» τον ίδιο μας τον εαυτό, ήταν απλά σπασμωδικές και απρόσεκτες προσπάθειες να εκφράσουμε τον βαθύτερο εαυτό μας.


Η Σούζαν ήρθε για θεραπεία αφού χώρισε με το σύντροφό της, μετά από σχέση δύο χρόνων. Είχε επενδύσει όλα της τα συναισθήματα και την ενέργεια σε αυτή τη σχέση και όταν αυτή τελείωσε ένιωθε να καταρρέει ολοκληρωτικά. Η ερώτηση της κατά την πρώτη επίσκεψη ήταν: «Γιατί δε μπορώ να το ξεχάσω και να συνεχίσω τη ζωή μου, όπως έκανε αυτός ή όπως μου λένε και οι φίλοι μου να κάνω;»

Καθώς περιέγραφε την ιστορία της σχέσης της, εντόπισα μια διαρκώς παρούσα ποιότητα ευγένειας σε αυτήν, μια πραότητα που οι άλλοι εκμεταλλεύονταν διαρκώς. Η Σούζαν εκτιμούσε αυτό της το χαρακτηριστικό αλλά ταυτόχρονα το αισθανόταν και σαν κατάρα. (Αυτή η αμφιθυμία είναι σήμα κατατεθέν ενός κρυμμένου χαρίσματος).

Αισθάνθηκα πως το κλειδί για την ανακούφισή της βρισκόταν ακριβώς εκεί. Δουλέψαμε ξανά και ξανά, με σκοπό να μπορέσει να αναπλαισιώσει αυτήν της την ευαισθησία και να την ερμηνεύσει όχι σαν αδυναμία αλλά σαν ένα χάρισμα που η ίδια – όπως και οι προηγούμενοι σύντροφοί της – δεν ήξεραν να εκτιμούν.

Ακούγεται απλό, αλλά το να δει αυτές τις ποιότητες σαν ένα χάρισμα ήταν η αρχή για μια νέα ζωή για αυτήν. Βλέποντας την αξία τους, μπορούσε να μάθει να τις καταλαβαίνει, να τις εκτιμά και ακόμα να τις θεωρεί πολύτιμες.

Όταν η Σούζαν αντιμετώπισε τη ζωή της μέσα από το πρίσμα των κρυμμένων της χαρισμάτων ένιωσε τον ενθουσιασμό μιας νίκης. «Είχα δίκιο από την αρχή» είπε «Ό,τι με ενοχλούσε σε σχέση με τους συντρόφους μου, με ενοχλούσε για κάποιο λόγο. Δεν ήμουν τρελή. Απλώς δεν εκτιμούσα τα χαρίσματα μου και επέλεγα συντρόφους που απλά χαίρονταν να συμφωνούν μαζί μου, κάνοντας τελικά το ίδιο.»


Αυτή εν ολίγοις είναι η «Θεωρία των Χαρισμάτων» και ο πιο εύκολος τρόπος για να γίνει αντιληπτή είναι το να ξεκινήσεις με την εικόνα ενός στόχου. Κάθε κύκλος στο εσωτερικό που οδηγεί προς το κέντρο μας φέρνει πιο κοντά στον αυθεντικό μας εαυτό. Στο κέντρο του στόχου βρίσκονται τα πραγματικά βασικά μας χαρίσματα.

Τα βασικά χαρίσματα δεν είναι ίδια με τα ταλέντα ή με τις διάφορες ικανότητες, που μπορεί να έχουμε. Στην πραγματικότητα, μέχρι να τα κατανοήσουμε, μπορεί να γίνονται αντιληπτά σαν επονείδιστες αδυναμίες ή σαν ευάλωτα κομμάτια του εαυτού μας, που δεν τολμάμε να αποκαλύψουμε. Παρόλα αυτά εκεί είναι που ζει η ψυχή μας.

Είναι σαν την πηγή της ύπαρξής μας, η οποία γεννά μια ζωντανή ροή από ενορμήσεις προς την ενσυναίσθηση και την αυθεντικότητα. Όμως τα βασικά μας χαρίσματα δεν είναι ο προθάλαμος για την ευτυχία.

Αντίθετα, μας βάζουν σε μπελάδες ξανά και ξανά και γινόμαστε όλο και πιο αμυντικοί ή αδιάφοροι προς αυτά. Προκαλούν εμάς και αυτούς με τους οποίους σχετιζόμαστε. Απαιτούν από μας περισσότερα ίσως από όσα θέλουμε να δώσουμε και συχνά νιώθουμε ισοπεδωμένοι όταν τα προδώσουν ή τα απορρίψουν.

Εφόσον, λοιπόν τη θέρμη του πραγματικού μας εαυτού είναι δύσκολο να τη διαχειριστούμε, συχνά επιλέγουμε να προστατέψουμε τον εαυτό μας, πηγαίνοντας όλο και πιο μακριά από το κέντρο. Κάθε κύκλος μακριά από το στόχο αντιπροσωπεύει μια πιο «ελαφριά» πλευρά του εαυτού μας. Κάθε ένας μας κάνει να αισθανόμαστε ασφαλέστεροι, μας βάζει σε λιγότερους κινδύνους αφού μας εκθέτει λιγότερο.

Κάθε ένας, μας πάει ένα βήμα πιο μακριά από τον πραγματικό μας εαυτό, την ψυχή, την αυθεντικότητα μας και το νόημα της ζωής μας. Όσο απομακρυνόμαστε από αυτά τα βασικά μας χαρίσματα νιώθουμε όλο και πιο απομονωμένοι και όταν είμαστε πραγματικά μακριά ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια ανυπόφορη αίσθηση κενού.

Οι περισσότεροι από εμάς επιλέγουμε να σταθούμε στο σημείο εκείνο που είναι τόσο κοντά, ώστε να απολαμβάνουμε τη θέρμη από τα βασικά μας χαρίσματα αλλά και τόσο μακριά, ώστε να μην καούμε από την φωτιά. Δημιουργούμε ασφαλέστερες «εκδόσεις» του εαυτού μας, οι οποίες μας επιτρέπουν να διαχειριστούμε τη ζωή μας χωρίς να πρέπει να αντιμετωπίσουμε τον υπαρξιακό κίνδυνο του πραγματικού μας εαυτού.


Η «Θεωρία των Χαρισμάτων» μας καλεί να ανακαλύψουμε ποια είναι τα βασικά μας χαρίσματα , να τα αποδεσμεύσουμε από τραύματα που τα κρατούν κρυμμένα και να τα εκφράσουμε με τόλμη, γενναιοδωρία και σύνεση στη ζωή μας. Όταν το κάνουμε αυτό, τότε βρισκόμαστε πιο κοντά στην υγιή αγάπη.

Εάν αναζητάτε την αγάπη, προσπαθήστε να ανακαλύψετε τα χαρίσματά σας. Λάμπουν στα πλεονεκτήματα και στις ευχάριστες στιγμές σας αλλά και ζουν επίσης στις πιο κρυφές σας ανασφάλειες και αδυναμίες.

psyhealth.gr

Σχέσεις - Σεξ

Όταν οι άνθρωποι μας περιγελούν, πολύ συχνά ταραζόμαστε και φτάνουμε στο σημείο να αμφισβητούμε ακόμα και την αυταξία μας. Αν τα άτομα που μας χλευάζουν είναι κοντινά μας, η επίδραση μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να είναι πολύ χειρότερη ή αντιθέτως όχι τόσο άσχημη.

Ίσως έχετε κάποιον συγγενή του οποίου ο βασικός τρόπος σχετίζεσθαι περιλαμβάνει αστεία για την εμφάνισή σας, τα ρούχα, το φαγητό που του προσφέρετε ή τον τρόπο που συμπεριφέρεστε στα παιδιά σας. Έχετε συνηθίσει σε αυτό το είδος ενοχλητικής συμπεριφοράς, αλλά δεν σας αρέσει.

Αν ο άνθρωπος που σας περιγελά είναι κάποιος που δεν γνωρίζετε καλά, μπορεί να μειώνετε τη σημασία του λέγοντας στον εαυτό σας ότι είναι δικό του πρόβλημα και όχι δικό σας. Εντούτοις, αν το σχόλιο «χτυπήσει» κάποιο δικό σας φόβο, τότε δύσκολα θα το ξεχάσετε. Μπορεί για παράδειγμα να είστε σε ένα κατάστημα και να προσπαθείτε να αποδείξετε στον υπάλληλο ότι το κουπόνι που έχετε είναι έγκυρο. Ο άνθρωπος που περιμένει πίσω σας γελά και κάνει ένα αγενές σχόλιο για το ότι είστε τσιγκούνης. Αυτό το σχόλιο πληγώνει επειδή στην πραγματικότητα προσπαθείτε απλώς να ξοδεύετε σοφά, αλλά παράλληλα αρχίζετε να αναρωτιέστε μήπως υπάρχει κάποια δόση αλήθειας στο σχόλιό του.

Σε πρόσφατο άρθρο του Λεωνίδα Χατζηθωμά και των συνεργατών του (2021) από το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, αναλύεται το φαινόμενο του «υποτιμητικού χιούμορ». Πρόκειται για εκείνο το χιούμορ που ταπεινώνει, υποτιμά, εξευτελίζει ή με άλλα λόγια θυματοποιεί. Εξετάζοντας τον ρόλο αυτού του είδους χιούμορ στις διαφημίσεις, οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι τα τελευταία 20 χρόνια έχει υπάρξει αύξηση στην εμφάνισή του. Μάλιστα, ορισμένες διαφημίσεις είναι ιδιαίτερα επιθετικές στην προσπάθειά τους να πουλήσουν προϊόντα, όπως το να περιγελούν ή να προσβάλλουν άτομα που δεν γνωρίζουν την ύπαρξη του διαφημιζόμενου προϊόντος.

Τι κάνει το υποτιμητικό χιούμορ τόσο ελκυστικό στην τηλεόραση και στην πραγματική ζωή

Υπάρχει μια έντονη ανάγκη ανωτερότητας στον άνθρωπο που κάνει τέτοιου είδους αστεία. Η λεγόμενη «θεωρία της ανωτερότητας» του υποτιμητικού χιούμορ αναφέρει ότι αυτά τα άτομα θέλουν να νιώσουν ότι είναι καλύτεροι από όλους τους άλλους. Περιγελώντας τους άλλους, νιώθουν εκείνοι ανώτεροι.
Ποια χαρακτηριστικά προσωπικότητας προβλέπουν ποιος είναι πιθανό να χρησιμοποιεί υποτιμητικό χιούμορ

Όπως εξηγούν οι Χατζηθωμάς και συνεργάτες του, ο λόγος που οι άνθρωποι κάνουν και απολαμβάνουν το υποτιμητικό χιούμορ δεν είναι τόσο απλό όσο η ανάγκη να κάνουν επίδειξη. Υπάρχουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά προσωπικότητας που εμπλέκονται όταν, στην περίπτωση της διαφήμισης, οι άνθρωποι συμπαθούν ή δεν συμπαθούν τον περίγελο. Όσοι έχουν έντονο το χαρακτηριστικό του «καταγελασμού» αρέσκονται να περιγελούν τους άλλους.

Από την άλλη, όσοι έχουν «γελοτοφοβία» τρομοκρατούνται στην ιδέα του να γίνουν περίγελος. Υπάρχει και η «γελοτοφιλία» κατά την οποία θέλουν να τους περιγελούν. Ανάλογα με το πού βρισκόμαστε σε αυτές τις τρεις προδιαθέσεις καθορίζεται και το πώς μας επηρεάζει το υποτιμητικό χιούμορ. Πράγματι, μπορεί να το βρίσκουμε ακόμα και διασκεδαστικό το να μας κοροϊδεύει ένας συγγενής μας.

Οι άνθρωποι με έντονο το στοιχείο του καταγελασμού φαίνεται να χρησιμοποιούν το σκληρό χιούμορ ως προσωπική στρατηγική προσαρμογής για να αποφύγουν να γίνουν περίγελος από τους άλλους και έτσι να διατηρήσουν την αυτοεκτίμησή τους. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που χλευάζουν τους άλλους για να νιώθουν ανώτεροι και αυτό φυσικά πηγάζει από κάποιο ανάλογη κατάσταση στην παιδική ηλικία.

Εκείνοι με γελοτοφοβία είχαν επίσης άσχημη παιδική εμπειρία με εκφοβισμό, αλλά αντί να κάνουν κι εκείνοι το ίδιο για να αποκτήσουν ανωτερότητα, γίνονται εξαιρετικά ευαίσθητοι στα αστεία και φοβούνται οποιαδήποτε υποτιμητική συμπεριφορά. Τέλος, οι γελοτόφιλοι απολαμβάνουν να τους περιγελούν, είναι αυθόρμητοι, αρκετά εξωστρεφείς και απολαμβάνουν τις άβολες καταστάσεις. Αντιλαμβάνονται το χιούμορ προς το μέρος τους ως μια απόδειξη εκτίμησης και θαυμασμού.

Η έρευνα από το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

Η ερευνητική ομάδα διεξήγαγε δύο πειράματα στα οποία οι συμμετέχοντες παρακολούθησαν ένα καρτούν που περιείχε υποτίμηση ή όχι. Το δείγμα ήταν 814 φοιτητές από 21 έως 37 ετών και από τα δύο φύλα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι, όπως ήταν προβλεπόμενο, όσοι είχαν έντονο το στοιχείο του καταγελασμού πράγματι ανέφεραν εντονότερα συναισθήματα ανωτερότητας και όταν είδαν την υποτιμητική διαφήμιση, τη βρήκαν πιο αστεία από όσους δεν είχαν αυτό το χαρακτηριστικό. Οι γελοτοφόβοι ένιωθαν κατώτεροι, αλλά οι γελοτόφιλοι σκέφτηκαν ότι η διαφήμιση ήταν αστεία ανεξαρτήτως της χρήσης υποτίμησης.

Αυτά τα συμπεράσματα στηρίζουν την ιδέα ότι τόσο η ανωτερότητα όσο και η κατωτερότητα είναι σημαντικοί παράγοντες στην κατανόηση του υποτιμητικού χιούμορ. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι τα ευρήματά τους έρχονται σε αντίθεση με την παραδοσιακή Φροϋδική σκέψη ότι όλα τα είδη χιούμορ συνιστούν μια εκφόρτιση της ψυχικής ενέργειας που προέρχεται από σεξουαλικά και επιθετικά κίνητρα. Είναι η επιθυμία για ανωτερότητα που ελέγχει τους υποτιμητικούς χιουμορίστες και η επιθυμία να αποφύγουν την αίσθηση κατωτερότητας που κάνει τους ανθρώπους να πληγώνονται πολύ από αυτό το χιούμορ.

Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να αντιδράσουμε σε ένα υποτιμητικό αστείο

Πώς μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτές τις γνώσεις για να νιώσουμε καλύτερα, αν μας πληγώνουν τέτοια αστεία; Ένας τρόπος είναι να πιέσουμε τον εαυτό μας να πλησιάσει περισσότερο προς τη γελοτοφιλία. Εκείνος ο ενοχλητικός συγγενής μπορεί να χρησιμοποιεί το χιούμορ ως μια μορφή επικοινωνίας (επειδή δυσκολεύεται στην κοινωνικοποίηση) ή επειδή παλεύει με έντονα συναισθήματα ανεπάρκειας.

Εντούτοις, αν είναι κάποιος που δεν γνωρίζετε, όπως ένας άγνωστος στο σούπερ μάρκετ, μπορείτε να παρηγορήσετε τον εαυτό σας βλέποντας αυτή τη συμπεριφορά ως μια απελπισμένη ανάγκη να αποδείξει ότι είναι ανώτερος βρίσκοντας εύκολους στόχους. Φυσικά, μπορείτε να επιλέξετε να κάνετε ένα σοβαρό σχόλιο απάντηση επιχειρώντας να βάλετε όρια, όμως έχετε υπόψη σας ότι αυτά τα άτομα δύσκολα σταματούν. Σε κάθε περίπτωση, η δική σας ψυχική ηρεμία δεν χρειάζεται να απειλείται από κάποιον που έχει την τάση να περιγελά για να νιώσει κάπως ότι είναι καλύτερος.

Πηγή: enallaktikidrasi.com

https://www.thessalonikiartsandculture.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Αν απαντούσαμε ειλικρινά στο «τι κάνεις;»

Σουζάνα Ντεζούκι
Στην πόλη μου δεν μπορεί κανείς να πει ψέματα -ούτε καν τα λευκά, εκείνα που λένε αλλού για να μην πληγώσουν, να μην ανησυχήσουν, να μην αμαυρώσουν την εικόνα τους ή θίξουν την περηφάνεια τους. Εδώ μαθαίνεις να δέχεσαι την αλήθεια του άλλου από παιδί κι έτσι, όταν σου απαντήσουν αρνητικά σ’ ερωτήσεις όπως το «σ’ αρέσουν τα μαλλιά μου;» δε νιώθεις άσχημα, γιατί ξέρεις πως απλώς πρόκειται για την προσωπική άποψη του ερωτώμενου και τίποτα παραπάνω.

Πολλές φορές βέβαια, κάποιες ερωτήσεις αποφεύγεις να τις κάνεις από ανασφάλεια και φόβο. Για παράδειγμα, έχω χρόνια ν’ ακούσω κάποιον να ρωτάει αν πάχυνε ή αν τον έχουν βαρεθεί. Είναι νόμος της φύσης ότι η αλήθεια είναι κλειδί κι όπλο στα χέρια του καθενός μας. Άλλωστε κι εμείς άνθρωποι είμαστε, απλώς λίγο διαφορετικοί.

Εδώ, κανείς δεν κοροϊδεύει κανέναν, ούτε τον εξαπατά. Δεν έχουμε αυτήν την ικανότητα αλλά δε θέλουμε και να την καλλιεργήσουμε. Ωστόσο συχνά μένουμε σιωπηλοί. Αντιλαμβανόμαστε ότι μια αλήθεια μπορεί να μας πληγώσει και πού και πού την αποφεύγουμε. Βέβαια, υπάρχει ένας νόμος που όλοι μας υπακούμε -ακόμα κι οι πιο σιωπηλοί: όταν συναντήσεις κάποιον που γνωρίζεις πρέπει να ρωτήσεις τι κάνει και πώς είναι.

Για παράδειγμα, χθες που βγήκα για ψώνια, συνάντησα τυχαία τη γειτόνισσά μου την κυρία Τιτίκα, μια γηραιά κυρία γλυκιά μα αποτραβηγμένη στο διαμέρισμά της. Όπως ορίζουν τα χρηστά ήθη εδώ, τη ρώτησα τι κάνει κι εκείνη μου απάντησε ειλικρινά. Νιώθει κουρασμένη και μόνη. Κατηγορεί και για τα δύο την ηλικία της αν και για το ένα, ίσως να ευθύνονται και τα παιδιά της που δεν την επισκέπτονται. Η υγεία της για τα χρόνια της είναι καλά.

Κάτι παρόμοιο μου είπε κι ο κυρ Νίκος ο μανάβης της γειτονιάς μας. Δεν είναι λέει νιάτο αλλά τα καταφέρνει κι είναι χαρούμενος που πάει καλά το μαγαζί του. Η παλιά μου συμμαθήτρια η Νίκη, μου είπε πως δεν είναι καλά γιατί έχει τη μητέρα της άρρωστη κι ανησυχεί. Βλέπεις, δεν μπορείς να βοηθήσεις σ’ αυτά και ταυτόχρονα νιώθεις αβοήθητος κι εσύ ο ίδιος. Ρώτησα και την κόρη της την Ελένη πώς είναι και μου είπε ότι είναι χαρούμενη γιατί πήρε ένα καινούριο παιχνίδι και δε βλέπει την ώρα να παίξει με τους φίλους της.

Μετά συνάντησα έναν παλιό συνάδελφο, τον Χρήστο. Μου είπε πως τα πράγματα είναι λίγο περίεργα γι’ αυτόν γιατί παίρνει διαζύγιο απ’ τη γυναίκα του και νιώθει πως χάνει τη γη κάτω απ’ τα πόδια του. Ήταν λυπημένος αλλά ανακουφισμένος ταυτόχρονα. Πάει καιρός που οι δυο τους δεν ήταν ευτυχισμένοι μα απέφευγαν να κάνουν την κατάλληλη ερώτηση: «είσαι ευτυχισμένος μαζί μου;»

Με τη σειρά τους ρώτησαν και μένα πώς είμαι. Τους είπα προφανώς την αλήθεια. Λυπάμαι που νιώθει μόνη η κυρία Τιτίκα, θα φροντίσω να την επισκέπτομαι πού και πού. Χαίρομαι που το μαγαζί του κυρ Νίκου πάει καλά κι είναι χαρούμενος. Λυπάμαι για την άρρωστη μητέρα της Νίκης μα χαίρομαι για τη μικρή Ελένη και το καινούριο της παιχνίδι. Τέλος, έχω ανάμεικτα συναισθήματα γι’ αυτό που βιώνει ο Χρήστος. Είναι δύσκολο να χωρίζεις έναν άνθρωπο που περάσατε τόσα μαζί.

Κι εγώ δεν είμαι καλά. Νιώθω λύπη και θυμό, νιώθω κουρασμένη, νιώθω πως πνίγομαι απ’ το άγχος και τις υποχρεώσεις. Νιώθω πως οι ρυθμοί της ζωής μου είναι εξοντωτικοί και πως δεν έχω να περιμένω και πολλά. Είμαι μπουχτισμένη απ’ όλα κι από όλους μα περισσότερο απ’ τον εαυτό μου. Όχι γιατί κάτι έγινε τώρα, αλλά γιατί όσα έχουν γίνει ή γίνονται, απλώς προστίθενται το ένα πάνω στ’ άλλο κι εγώ τα σέρνω όπως ο Χριστός τον Σταυρό του.

Δε θυμάμαι τι γεύση έχει η ευτυχία κι η χαρά μου μοιάζει τόσο σύντομη πού καλά-καλά δεν προλαβαίνω να τη μυρίσω. Καταλαβαίνω πως ίσως δεν είναι η ζωή μου αυτό που ευθύνεται αλλά εγώ κι ο τρόπος που βλέπω τον κόσμο. Ποιον κόσμο δηλαδή; Στην πόλη μας δεν κυκλοφορούμε πολύ, μήτε πολλοί, γιατί φοβόμαστε να πούμε την αλήθεια μας. Μένουμε στα σπίτια μας και βγαίνουμε μόνο για τα βασικά. Όμως, όποτε βγαίνουμε, για κάποιο λόγο, νιώθουμε πολύ καλύτερα στην επιστροφή μας.

https://www.pillowfights.gr/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.