Ιανουαρίου 18, 2022

Σχέσεις - Σεξ

Αυτές είναι οι βασικές διαφορές του να ερωτεύεσαι, να αγαπάς και να αγαπιέσαι
BY ANTHIA FILIPPI
Ένα από τα πιο όμορφα συναισθήματα είναι αναμφισβήτητα η αγάπη και ο έρωτας. Τα συναισθήματα αυτά είναι που δίνουν ώθηση, αυτοπεποίθηση και κίνητρο να πετύχεις τα πάντα. Ποιες είναι όμως οι διαφορές μεταξύ έρωτα και αγάπης; Οι ψυχολόγοι έχουν την απάντηση σε αυτό το αιώνιο ερώτημα.

Υπάρχουν βασικές διαφορές στα παραπάνω συναισθήματα και μάλιστα ακόμη κι αν τα νιώθουμε όμοια, πλέον μπορούμε να τα διαχωρίσουμε.

Eρωτεύομαι ή αλλιώς “Fall In Love”.
«Η ίδια η λέξη ”πέφτω” είναι μια χρήσιμη εικόνα που πρέπει να θυμάστε όταν σκέφτεστε αυτό το στάδιο». H κοινωνική ψυχολόγος και επιστήμονας σχέσεων Theresa E. DiDonato, PhD, λέει ότι αυτή η φάση είναι μεταβατική και συχνά περιγράφεται ως συναρπαστική.

«Το να ερωτεύεσαι είναι ένα τρενάκι που προσανατολίζεται γύρω από το άτομο που μας ενδιαφέρει»- Theresa DiDonato.

Σίγουρα, έρχεται μαζί με όλη τη βιασύνη των συναισθημάτων ερωτισμού, ελπίδας και ενθουσιασμού αλλά από την άλλη πλευρά, μπορεί επίσης να φέρει ένα κύμα αρνητικών επιπτώσεων, όπως ανήσυχες σκέψεις, δυσκολία στον ύπνο και έλλειψη όρεξης. Με άλλα λόγια, το να ερωτεύεσαι είναι ένα τρενάκι που προσανατολίζεται γύρω από το άτομο που μας ενδιαφέρει.

Και όπως συμβαίνει με όλα τα τρενάκια του λούνα παρκ, τα σκαμπανεβάσματα, αν και μερικές φορές συναρπαστικά, μπορεί να είναι δύσκολα στο χειρισμό.

«Το να ερωτεύεσαι σημαίνει να σου έχεις μια απογοήτευση που δεν ήξερες ότι είχες. Ήθελες κάποιον, ένιωθες ότι στερήθηκες κάτι και μετά φαίνεται να είναι εκεί», γράφει ο συγγραφέας Adam Phillips σε ένα απόσπασμα του Missing Out: In Praise of the Unlived Life.

Τι σημαίνει το να είσαι ερωτευμέν@.
Μόλις ερωτευτείς, θα βρεις τον εαυτό σου πλήρως βυθισμένο στην αγάπη. «Όταν είσαι ερωτευμέν@ μπορεί να μη γνωρίζεις και πολύ καλά τον χαρακτήρα του-της αγαπημέν@ σου. Εξιδανικεύεις το «πρόσωπο» και μπορεί να προβάλεις τις φαντασιώσεις σου πάνω του.

Σε αυτό το σημείο, οι ορμόνες (δηλαδή, η ντοπαμίνη και η ωκυτοκίνη) που μπορεί να έχουν πυροδοτηθεί από μια αρχική σπίθα χημείας ανεβαίνουν κατακόρυφα. Στην πραγματικότητα, μερικές φορές αυτό το καλό συναίσθημα είναι τόσο οδυνηρό, που μπορεί να γκρεμιστεί η εικόνα του αγαπημένου σου, μόλις συνειδητοποιήσεις την πραγματικότητα.

Αυτό είναι το αποτέλεσμα της απελευθέρωσης της ορμόνης που λειτουργεί σαν ναρκωτικό όποτε βρίσκεσαι γύρω από αυτό το άτομο και ως αποτέλεσμα, αισθάνεσαι σχεδόν εθισμό στο να βρίσκεσαι δίπλα του.

«Το να είσαι ερωτευμένος είναι σε μεγάλο βαθμό μια ασυνείδητη εμπειρία που μπορεί να διαρκέσει περίπου ενάμιση χρόνο», λέει ο Dr Sherman.

Αγαπώντας κάποιον.
Για να σε επιστρέψω στη μεταφορά του λούνα παρκ, αν το ταξίδι πριν ερωτευτείς αλλά και κατά τη διάρκεια είναι οι βουτιές της διαδρομής, το να αγαπάς κάποιον είναι το ομαλό μέρος στο τέλος, όταν δεν περιμένεις πλέον κάθε στιγμή με έντονη ανυπομονησία, αντίθετα, νιώθεις ευτυχία, ασφάλεια και νιώθεις άνετα να περπατάς δίπλα στον σύντροφό σου.

«Το να αγαπάς κάποιον σημαίνει να τον γνωρίζεις βαθιά, να βιώνεις όλες τις πλευρές του και να τον αγκαλιάζεις πλήρως» λέει ο ψυχολόγος Paulette Sherman.

Η αγάπη βασίζεται περισσότερο στην πραγματικότητα. Γνωρίζεις βαθιά το άλλο σου μισό, βιώνεις όλες τις πλευρές του και τις αγκαλιάζεις. Η αγάπη περιλαμβάνει μια έντονη αίσθηση οικειότητας και εγγύτητας που υπογραμμίζεται από τη δέσμευση.

Είναι συνειδητή επιλογή να δεσμευόμαστε, να είμαστε εκεί ο ένας για τον άλλον σε καλές και κακές στιγμές και όχι μόνο όταν αυτό είναι διασκεδαστικό.
Φτάνοντας σε αυτό το στάδιο, είναι πιο πιθανό να μπεις σε μια σχέση που θα διαρκέσει. Αλλά αυτή ακριβώς η διάκριση περιλαμβάνει μια άλλη βασική διαφορά μεταξύ του να είσαι ερωτευμένος και να αγαπάς κάποιον. Ενώ το πρώτο είναι ένα «μέρος» που μπορεί να φτάσεις αλλά και να πάψει να υφίσταται, το δεύτερο είναι ένα συναίσθημα που θα συνεχίσεις να έχεις. https://www.savoirville.gr/

Σχέσεις - Σεξ

 

Αν δεν ακινητοποιηθείς απ’ την επαφή με την οδύνη του θανάτου, ενδέχεται να μπορέσεις ν’ αφυπνιστείς. Γιατί ο θάνατος σε φέρνει μπροστά σε μια εμπειρία που μπορεί να σου επιτρέψει να σκεφτείς τι είναι αυτό που πραγματικά δίνει νόημα στη ζωή σου. Ακούγεται οξύμωρο, αλλά δεν είναι. Ο επαναπροσδιορισμός, ο προσανατολισμός και η αξιολόγηση των σχέσεων –για το ποιες είναι σημαντικές και ποιες δευτερεύουσες– είναι τα στοιχεία μιας αλλόκοτης συνθήκης που προσφέρει η απώλεια, επιτρέποντας ίσως, να μπορέσεις ν’ απαντήσεις κάποια στιγμή σ’ αυτό το προαιώνιο ερώτημα «Ποιο είναι το νόημα της ζωής; Γιατί βρίσκομαι εδώ;».

Το πώς όμως βιώνει κάποιος το πένθος απ’ την απώλεια ενός αγαπημένου του είναι κάτι που δεν μπορεί να περιγραφεί ως μια γενικότερη έννοια. Όμως ο θρήνος, η απομόνωση, πολλές τύψεις αλλά κι ένα στίγμα θανάτου τα τελευταία δύο χρόνια ήρθαν να δώσουν κάτι διαφορετικό στην κοινωνία και σ’ όλους αυτούς που έχασαν τους αγαπημένους τους υπό αυτές τις ιδιαίτερες συνθήκες. Με το «αντίο» -σε πολλές περιπτώσεις- να ‘ναι πολύ μακριά, περισσότερο απ’ όσο θα μπορούσε να φανταστεί κανείς.

Η καθηγήτρια ψυχολογίας κα Παπαδάτου, τονίζει μία δυσκολία. Εκείνης του θανάτου που είναι ορατός καθημερινά μέσα απ΄τις εικόνες των μέσων, όμως ταυτόχρονα συνοδεύεται από πένθος που είναι πολύ πιο αθέατο, σιωπηλό κι ιδιωτικό. Γι’ αυτό κι ο πόνος είναι αβάσταχτος κι ακόμα μεγαλύτερος για εκείνους που έχασαν αγαπημένους τους χωρίς να ‘ναι κάποιος δίπλα τους. Να μπορέσει να τους ακούσει, να τους συμπαρασταθεί ή ακόμα και να τους προσφέρει μια ζεστή αγκαλιά. Κι αληθινά, πόσο δύσκολο είναι να μην μπορείς να προσφέρεις αυτό που αισθάνεσαι σε κάποιον που το έχει ανάγκη; Επώδυνο. Πόσο μάλλον όταν είναι δικός σου άνθρωπος. Κι ας είναι απλώς κάτι τελετουργικό. Και μαζί μια αίσθηση ανεπιθύμητου, ακόμα και μετά τον θάνατο.

Κι ακόμα πιο επώδυνο γι’ αυτούς που έχασαν τη ζωή τους μόνοι τους μέσα σε μία μονάδα ή στον θάλαμο ενός νοσοκομείου, χωρίς να ‘χουν κάποιον δικό τους στο πλευρό τους. Δύσκολο πράγμα η απώλεια. Δύσκολα να τη δεχτείς και δύσκολα να συμβιβαστείς. Κι είναι κι αυτή αγάπη που δεν τελειώνει. Αγαπάς, ακόμα κι όταν όλα έχουν τελειώσει. Αγαπάς κι ας μη βλέπεις, ας μην αγγίζεις, ας μην ακούς. Είναι κι αυτό το «πάει» στη μέση, που ακούγεται τόσο τελεσίδικο που αδυνατείς να το καταλάβεις. Ή τουλάχιστον σου παίρνει πολύ καιρό. Μέχρι να ‘ρθει εκείνη η αφύπνιση.

Γιατί είναι ωραίο να προσδοκάς την άνοιξη, όπως ωραίο είναι να προσδοκάς και τη μετά ζωή. Όμως στην πραγματική ζωή, ποτέ το φθινόπωρο δεν το ακολούθησε η άνοιξη, αλλά ο βαρύς χειμώνας. Πρέπει ν’ ανθίσουν οι αμυγδαλιές, διαφορετικά δε γίνεται. Γι’ αυτό κράτησε στην καρδιά σου ζωντανή την ανάμνηση των ανθρώπων που έφυγαν, γιατί ζούνε μέσα στη μνήμη σου, στη θύμησή σου ζωντανοί.

Επομένως πρέπει να χαίρεσαι το καθ’ ομοίωσιν της ανθρώπινης ύπαρξης που έχασες για να μείνει ζωντανή κοντά σου για πάντα. Αυτός είναι ο κανόνας που μπορεί να σου δώσει ζωή κι ένα διαφορετικό νόημα μέσα απ’ αυτήν. Άλλωστε πολλοί άνθρωποι έρχονται και φεύγουν απ’ τη ζωή σου. Λίγοι είναι αυτοί που μένουν στην καρδιά και στο μυαλό σου. Κι αυτοί είναι οι αθάνατοι.

Συντάκτης: Αναστάσιος Καλλίας
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου https://www.pillowfights.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Γράφει η Ευλαμπία Τσιρέλη

Πρέπει, σου λέω, ν’ ανήκετε στον ίδιο κόσμο

Μην τραβάει ο ένας τον άλλον στον κόσμο τον δικό του
και τον ξεσπιτώνει.

Γιατί ο νόστος του εαυτού,
Ο νόστος της αλήθειας σου,
Είναι πολύ επικίνδυνο πράγμα.

Διαλύει σχέσεις και σπίτια και οικογένειες.

Να διαλέγετε συντρόφους του ίδιου κόσμου.
Να συνεννοείστε με τα μάτια.
Να τελειώνει ο ένας τη φράση του άλλου.

Η αγκαλιά και το φιλί να έχουν διάρκεια.
Τα δέρματα κι οι μυρωδιές να ταιριάζουν.

Να υπάρχουν κοινές αγάπες.
Βαθιές. Πνευματικές. Ουσιαστικές.

Να νιώθετε ότι ήσασταν μαζί από πάντοτε.
Να είναι ο ένας η παιδική ηλικία του άλλου.

Ο πρώτος εφηβικός έρωτας.
Ο σπουδαιότερος κι αιώνιος εραστής.

Και η σιωπή… το πιο σημαντικό.
Να μιλάτε με τη σιωπή.

thessalonikiartsandculture.gr
psychologistnow.gr

Σχέσεις - Σεξ


Τα ζητήματα εγκατάλειψης μπορούν να εμφανιστούν ανά πάσα στιγμή. Για ορισμένους ανθρώπους, ξεκινά από την παιδική ηλικία, αλλά για άλλους μπορεί να έχει μεταγενέστερη έναρξη. Μπορεί να πυροδοτηθεί από τη θλίψη για την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, μιας ερωτικής σχέσης ή ακόμη και μιας εργασίας. Υπάρχουν διαφορετικές αιτίες και μηχανισμοί αντιμετώπισης του φόβου εγκατάλειψης, αλλά για να φτάσουμε στη ρίζα των προβλημάτων εμπιστοσύνης απαιτείται μια βαθύτερη ματιά στα στυλ προσκόλλησης.

Τι είναι ο φόβος εγκατάλειψης
Τα ζητήματα εγκατάλειψης είναι ένας μη λειτουργικός φόβος ότι οι άνθρωποι, τα μέρη και τα πράγματα με τα οποία έχουμε συνδεθεί θα μας εγκαταλείψουν ή θα μας απορρίψουν τελικά. Αν και δεν αποτελεί επίσημη διάγνωση στο Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών (DSM-5), ο όρος χρησιμοποιείται γενικά για να περιγράψει αδιάκοπες σκέψεις ή συμπεριφορές που καθοδηγούνται από το άγχος ή το φόβο ότι κάποιος ή κάτι που σας ενδιαφέρει θα φύγει, αναπόφευκτα, από κοντά σας.

Σε απάντηση σε αυτές τις σκέψεις, οι οποίες μπορεί να έχουν ή να μην έχουν βάση, ένα άτομο που αντιμετωπίζει αυτό τον φόβο της εγκατάλειψης μπορεί να γίνει προσκολλημένο, ανασφαλές, να νιώθει ζήλεια, να είναι συναισθηματικά χειριστικό ή ακόμη και ελεγκτικό. Συνήθως, αυτή είναι μια μαθημένη αντίδραση. Ίσως είδαν ενήλικες να αντιδρούν με αυτόν τον τρόπο όταν ήταν παιδιά, ή ίσως οι στενοί τους φίλοι στην πρώιμη ενήλικη ζωή να ανταποκρίνονταν στην απόρριψη με αυτόν τον τρόπο. Η κανονικοποίηση αυτού του είδους των ανθυγιεινών τάσεων μπορεί να συνεχιστεί για αρκετό καιρό.

Πώς σχετίζεται με τον τύπο προσκόλλησης
Ο φόβος εγκατάλειψης συνήθως υποδηλώνει ένα ανασφαλές στυλ προσκόλλησης. Η θεωρία της προσκόλλησης, η οποία προτάθηκε για πρώτη φορά από την ψυχολόγο Mary Ainsworth και τον ψυχίατρο John Bowlby τη δεκαετία του 1950, υποδηλώνει ότι τα στυλ προσκόλλησης συχνά αναπτύσσονται στην πρώιμη παιδική ηλικία ως απάντηση στις σχέσεις με τους κύριους φροντιστές.

Εάν, ως παιδί, αισθανόσασταν ασφαλείς και ο φροντιστής σας ήταν συντονισμένος με τις σωματικές, νοητικές και συναισθηματικές σας ανάγκες, είχε δημιουργηθεί ένα ασφαλές στυλ προσκόλλησης. Ως ενήλικας, θα συνεχίσετε να έχετε μια αίσθηση ασφάλειας και αυτονομίας στη σχέση σας. Αλλά χωρίς αυτόν τον συναισθηματικό συντονισμό και την ασφάλεια νωρίς στη ζωή, ένα άτομο μπορεί να αναπτύξει ένα από τα τρία ανασφαλή στυλ προσκόλλησης – αγχώδες, αποφευκτικό ή αποδιοργανωμένο -, τα οποία έχουν στη ρίζα τους ζητήματα εγκατάλειψης και εμπιστοσύνης.

Αν ο φροντιστής σας ήταν συνήθως απρόσεκτος και μη διαθέσιμος, αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα αποφευκτικό στυλ προσκόλλησης. Ως αποτέλεσμα, μπορεί να έχετε μάθει να ικανοποιείτε τις δικές σας ανάγκες και να ανακουφίζεστε μόνοι σας. Σε μια ενήλικη σχέση, αυτό μπορεί να εκφράζεται με αποστασιοποίηση, περιορισμένη επικοινωνία και μη συναισθηματική διαθεσιμότητα.

Αν η φροντίδα του φροντιστή δεν ήταν συνεπής, δηλαδή τη μια μέρα ήταν προσεκτικός και την επόμενη ήταν απρόσιτος και απόμακρος, αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα αγχώδες στυλ προσκόλλησης. Ένα παιδί με αυτόν τον τύπο φροντιστή μπορεί να είναι ανήσυχο, καθώς δεν μπορεί ποτέ να είναι σίγουρο από τη μια μέρα στην άλλη πώς ο φροντιστής του θα ανταποκριθεί στις ανάγκες του. Ως ενήλικας, αυτό μπορεί να εκφράζεται με έναν σύντροφο που δυσκολεύεται να εμπιστευτεί, που είναι υπερ-επιφυλακτικός και ενδεχομένως προσκολλημένος.

Τέλος, ένα άτομο μπορεί να αναπτύξει ένα αποδιοργανωμένο στυλ προσκόλλησης ως απάντηση σε εμπειρίες παιδικού τραύματος ή κακοποίησης από ένα φροντιστή σε νεαρή ηλικία. Δυστυχώς, η ύπαρξη ενός ανασφαλούς στυλ προσκόλλησης, ειδικότερα, μπορεί να είναι αρκετά επιβλαβής ώστε να προκαλέσει την εγκατάλειψη και την απόρριψη που το άτομο φοβάται περισσότερο.

Βασικά σημάδια που μαρτυρούν φόβο εγκατάλειψης στις σχέσεις
1. Άγχος στις σχέσεις
Πιο έντονα, κάποιος με θέματα εγκατάλειψης συχνά αντιμετωπίζει ακλόνητα συναισθήματα ή σκέψεις ότι σημαντικοί άνθρωποι στη ζωή πρόκειται αναπόφευκτα να μας εγκαταλείψουν, να πεθάνουν ή να μας απορρίψουν. Η προβολή της αίσθησης της αναμενόμενης προδοσίας στις ερωτικές σχέσεις και στις νέες φιλίες είναι συχνά σημάδι ανεπίλυτων θεμάτων εγκατάλειψης.

2. Ανασφάλεια
Η ανασφάλεια και τα συναισθήματα αναξιότητας είναι κοινά μεταξύ των ατόμων με θέματα εγκατάλειψης. Μπορεί να είναι πιο πιθανό να μην έχουν αυτοπεποίθηση και να αναζητούν εξωτερική επιβεβαίωση ή να αισθάνονται γενικά απροστάτευτοι και ευάλωτοι, ακόμη και ανάμεσα σε ανθρώπους και καταστάσεις που ήταν θετικές και ενθαρρυντικές.

3. Η υπερβολική σκέψη και η συνεχής καχυποψία
Η συνήθεια να έχει εμμονή με το ενδεχόμενο της εγκατάλειψης ή της απόρριψης μπορεί να κάνει το άτομο να σχεδιάζει ή να καταστρώνει τρόπους για να την αποτρέψει, ακόμη και πριν καν αρχίσει.

4. Θυμός και αστάθεια στις σχέσεις
Τα θέματα εγκατάλειψης συνήθως παράγονται από μια τραυματική κατάσταση που στέρησε από το άτομο τη δύναμή του να ελέγχει τα αποτελέσματα που πραγματικά ήθελε – την αδυναμία να αποτρέψει έναν θάνατο, να σταματήσει τον σύζυγο από το να φύγει ή να προστατεύσει τον εαυτό του ή τους άλλους από βλάβη. Αν αγνοηθούν, αυτές οι υποκείμενες καταστάσεις μπορεί να εξακολουθούν να πυροδοτούν θυμό πολλά χρόνια αργότερα. Οι άνθρωποι μπορεί να ενεργοποιούνται εύκολα σε καταστάσεις που τους θυμίζουν εκείνη την εποχή.

5. Θέματα εμπιστοσύνης
Τα ζητήματα εγκατάλειψης συχνά οφείλονται στην έλλειψη εμπιστοσύνης στους άλλους. Αυτά τα ζητήματα εμπιστοσύνης μπορεί να εκδηλώνονται ως ανθυγιεινοί συναισθηματικοί δεσμοί που περιορίζουν την ικανότητα να εμπιστεύεται κανείς ή να τον εμπιστεύονται. Μια προσέγγιση της αφοσίωσης που αφορά τα πάντα ή τίποτα μπορεί να οδηγήσει σε μη ρεαλιστικές προσδοκίες από τους άλλους ή σε απόλυτη αποστασιοποίηση από τους άλλους, ώστε να αποφευχθεί η μελλοντική απογοήτευση.

6. Δυσκολία δέσμευσης
Τα ζητήματα εγκατάλειψης μπορεί να παρουσιαστούν ως ζητήματα δέσμευσης, που σημαίνει ότι ένα άτομο δεν είναι σε θέση να δεσμευτεί πλήρως σε μια μακροχρόνια ή συναισθηματικά δεσμευτική σχέση. Η αποφυγή της δέσμευσης μπορεί να μοιάζει με πολλές μεμονωμένες επαφές ή επαναλαμβανόμενη δέσμευση με ένα άτομο, αλλά χωρίς τίτλους ή σαφείς προσδοκίες.

7. Γρήγορη προσκόλληση
Ίσως απροσδόκητα, ένας τρόπος με τον οποίο μπορεί να παρουσιαστούν τα ζητήματα εγκατάλειψης είναι μέσω της πολύ γρήγορης προσκόλλησης σε νέους ανθρώπους. Ένα άτομο με θέματα προσκόλλησης – τα οποία συχνά συνδέονται με θέματα εγκατάλειψης – μπορεί πραγματικά να αισθάνεται συναισθηματικά εξαρτημένο από την προσοχή των άλλων, ακόμη και αν δεν γνωρίζει πολύ καλά αυτό το άτομο. Η προσκόλληση μπορεί να συμβεί ακόμη και αν υπάρχουν ενδείξεις ότι η σχέση δεν θα κρατήσει.

8. Μη συναισθηματική διαθεσιμότητα
Παρόμοια με τα θέματα εμπιστοσύνης, αυτό μπορεί να φαίνεται στους άλλους ως ένα άτομο που είναι απόμακρο ή ψυχρό. Θα μπορούσε επίσης να φαίνεται σαν εμπλοκή μόνο σε μια στενή σωματική σχέση αλλά όχι σε μια συναισθηματική. Η επικοινωνία είναι σχεδόν ελλιπής και ανειλικρινής.

9. Δεν εγκαταλείπουμε τις σχέσεις όταν θα έπρεπε
Υπάρχουν ορισμένοι άνθρωποι που δεν εγκαταλείπουν μια σχέση που φθείρεται από φόβο μήπως εγκαταλειφθούν ή μείνουν μόνοι. Ανεξάρτητα από το πόσο τοξική ή ανθυγιεινή είναι η σχέση, ένα άτομο μπορεί να είναι παραιτημένο ή να ακολουθεί μια προσέγγιση «αντέχω τα πάντα».

10. Αδυναμία αποδοχής της απόρριψης
Αυτή η συμπεριφορά μπορεί να υπερβαίνει την απλή άρνηση. Μπορεί να μην πιστεύουμε ότι απορριπτόμαστε και να προσπαθούμε να προσκολληθούμε στη σχέση ή να προσπαθούμε να πείσουμε ή να χειραγωγήσουμε το άτομο να παραμείνει σε αυτή.

11. Καταθλιπτικές συμπεριφορές ή επεισόδια
Όταν ο φόβος της εγκατάλειψης γίνεται αφόρητος, μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα ψυχικής υγείας και σωματική βλάβη. Εάν η βασική αιτία των προβλημάτων εγκατάλειψης είναι το τραύμα, τότε τα επεισόδια που πυροδοτούν αναμνήσεις ή που αναπαράγουν αυτά τα μοτίβα μπορούν να προκαλέσουν βαθιά θλίψη και κατάθλιψη.

12. Κακοποίηση, παρενόχληση ή βία
Σε σπάνιες περιπτώσεις, ένα άτομο που αντιμετωπίζει θέματα εγκατάλειψης μπορεί να καταλήξει ακόμη και σε βία, συναισθηματική, λεκτική ή σωματική, σε καταστάσεις όπου αισθάνεται ότι έχει εγκαταλειφθεί ή είναι πιθανό να εγκαταλειφθεί. Η χειραγώγηση, η παρενόχληση ή η κακοποίηση προς ένα ζώο, ένα παιδί, έναν γονέα, έναν σύζυγο, έναν συνάδελφο ή ένα αγαπημένο πρόσωπο μπορεί να συμβεί όταν ένα άτομο θα κάνει τα πάντα για να ελέγξει ένα άλλο άτομο.

Πώς μπορεί να έρθει η επίλυση και η επούλωση
Το καλό είναι ότι το να γνωρίζετε από πού προέρχονται αυτά τα συναισθήματα είναι το πρώτο βήμα για να τα ξεπεράσετε. Για αρχή, η αναζήτηση θεραπείας για την κατανόηση των μοτίβων προσκόλλησής σας θα φέρει επίγνωση των μοτίβων συμπεριφοράς στις σχέσεις.

Μόλις αποκτήσετε μια επίγνωση, αυτό θα σας οπλίσει με τη δυνατότητα να εμπλακείτε συνειδητά με τους άλλους με έναν πιο υγιή τρόπο. Επιπλέον, ακόμη και αν έχετε χαρακτηριστικά συμπεριφοράς που συνάδουν με το αγχώδες ή το αποφευκτικό στυλ προσκόλλησης, μπορείτε με προσπάθεια να μετακινηθείτε σε ένα ασφαλές στυλ προσκόλλησης.

Επιπροσθέτως, μπορείτε να εξασκηθείτε στην αποτελεσματική επικοινωνία συζητώντας τα συναισθήματά σας και το πώς ελπίζετε να είναι η σχέση. Μπορεί να είναι χρήσιμο να συζητάτε ορισμένα θέματα που προηγουμένως τα αισθανόσασταν εκτός ορίων όταν γνωρίζατε κάποιον, όπως το να θέλετε να μάθετε από νωρίς αν έχετε κοινούς στόχους για το μέλλον. Αν το άλλο άτομο δεν συμμετέχει σε μια επικοινωνία με σεβασμό, ήρθε η ώρα να επανεκτιμήσετε τη σχέση.

Αν όμως τα θέματα εγκατάλειψης επιμένουν και η επικοινωνία παραμένει δύσκολη, είναι καιρός να καλέσετε τους επαγγελματίες θεραπευτές και συμβούλους που μπορούν να βοηθήσουν άτομα, ζευγάρια και οικογένειες να ξεδιαλύνουν το παρελθόν και να καθιερώσουν υγιείς συνήθειες για το μέλλον.

Πηγή:

www.mindbodygreen.com/articles/abandonment-issues

https://enallaktikidrasi.com/

Σχέσεις - Σεξ

Να μην έχουν λογική όσα λέτε μα να νιώθετε ο ένας τον άλλο

Μόνικα Καράμπεη
Όλοι οι άνθρωποι έχουμε δικαίωμα να είμαστε ευτυχισμένοι και να ζούμε δίχως το βάρος των επιλογών που μας άφησαν σε λάθος σημεία. Όλοι έχουμε τα καλά χαρακτηριστικά, και κάποια άλλα που δεν είναι τόσο καλά. Ωστόσο, για να δούμε μέχρι πού πάμε και σε ποιο νούμερο σακάκι χωράμε, χρειάζεται να συνδεθούμε. Να ερωτευθούμε, ν’ αγαπηθούμε και να μοιραστούμε τη χαρά και τη λύπη μας. Εδώ είναι κι η λέξη κλειδί, που δεν είναι άλλη από το μοιράζω.

Το να δίνεις, να προσφέρεις, να βγάζεις, κάτι που αφορά εσένα έτσι ώστε να το πάρει ο άλλος κι είτε να το ενώσει με τα δικά του στοιχεία για ένα όμορφο χτίσιμο, είτε να δει τη διαφορά και να το βάλει στη σωστή θέση για να είναι στέρεο το κτίσμα, είναι ο τρόπος για να ταιριάξετε σε μια σχέση. Η συνταγή απλή: νεράκι με ζάχαρη σε χαμηλή θερμοκρασία κι όταν φτάσει στο σημείο να κρέμεται μια σταγόνα από το κουτάλι τότε έχει δέσει σωστά το σιρόπι.

Φανταστείτε τώρα λοιπόν ότι καθώς έρχεται ο έρωτας με ορμή εσείς κρατάτε μπροστά σας μια γυάλινη σφαίρα, κι όλο το φως που περνάει από μέσα, διαθλάται και σας λούζει. Αν κάποιος κοιτάξει μέσα από το κρύσταλλο θα σας δει μεγεθυμένα κι ανεστραμμένα, γιατί αυτό κάνει η φωτεινή ακτίνα όταν περνά μέσα από μια γυάλινη κοίλη. Και τότε κάτι, splendid, splendide, splendido, συμβαίνει κάτι που σε όποια γλώσσα κι να το πεις δεν είναι τίποτα άλλο, από το έξοχο και λαμπρό αποτέλεσμα του έρωτα!

Αυτή είναι η αρχή του, που δεν παύουμε να αναζητάμε, μα, σαν όλες τις αρχές δεν κρατάει για πάντα. Αλίμονο, αν κρατούσε κάτι που ο ρόλος του είναι να πηγαινοέρχεται, κι όσο πιο γρήγορα το καταλάβουμε τόσο πιο πολύ θα ερωτευθούμε. Ζουμερός, ξαναμμένος με μια κόκκινη σάρκα που σου αφήνει μια γλυκιά επίγευση στον ουρανίσκο. Έτσι σερβίρει τον εαυτό του σαν πρώτο πιάτο. Στη συνέχεια φέρνει τη σύνδεση, κι εδώ φαίνεται αν θα υπάρξει επιστέγασμα των όσων προηγήθηκαν.

Το σημείο είναι πολύ λεπτό μιας και πρέπει να ενωθείς και να καταθέσεις ψυχή χωρίς να χάσεις την αυτονομία σου. Αν τα καταφέρεις, λες ότι πας και παρακάτω. Μοιάζει λίγο με πίστα από το Τομπ Ράιντερ που πρέπει να βρεις το μυστικό πέρασμα για τον κρυμμένο αρχαιολογικό θησαυρό. Και μιας κι η σοφία του κόσμου αποκρυσταλλώνεται με το πέρασμα των χρόνων, με βεβαιότητα λέω ότι αν δεν τα καταφέρεις στην πίστα της οικειότητας, δεν πας παρακάτω.

Έχεις την αίσθηση ότι το υποκείμενο τους πάθους σου σού είναι και συμπαθής; Πότε να προλάβει να γίνει; Είπαμε εν αρχή ο έρως, αλλά μετά θέλει τσάι και συμπάθεια για να κατανοήσεις τον πλησίον σου. Πράγμα που από μόνο του δεν είναι απλό, μιας και η ικανότητα ν’ αγαπάς, εμπεριέχει στοιχεία που δεν κολλάνε με το εγωιστικό μοτίβο, και την μετατόπιση ευθυνών. «Του νόου ας μπέτε» λοιπόν σε ένα δωμάτιο όπου το room name θα γράφει «εμείς».

Το να είσαι με το ταίρι σου και να είσαι ο εαυτός σου είναι σημαντικό. Το πιο σημαντικό όμως είναι να προσδοκάς κι από τον άλλο να είναι το ίδιο κι όχι να φυτεύεις τις δικές σου προσδοκίες, για να είσαι μαζί του. Δύσκολο; Εύκολο; Νομίζω ότι έχει να κάνει περισσότερο με την ωριμότητα της σκέψης και το πόσο αυτόνομος και δυνατός νιώθεις έτσι ώστε να μην μπλεχτείς σε κόλπα εξουσίας.

Ακούς και λένε πολλές φορές, «ξέρω ακριβώς πώς νιώθει». Μην το λέτε, είναι άτοπο και σίγουρα δε δείχνει οικειότητα αλλά μια επιβολή κυριαρχίας. Ξέρεις μόνο ό,τι έχεις ζήσει και πώς εσύ αισθάνεσαι. Αν τώρα υπάρχουν και κοινά βιώματα, διαισθάνεσαι πώς θα μπορεί κι ο άλλος να έχει νιώσει. Μέχρι εκεί όμως. Έπειτα, με το να ξεδιπλώνονται εκφράσεις αδυναμίας και στιγμές που βρέθηκες ευάλωτος, δείχνεις την αποδοχή σου στον άνθρωπο που βρίσκεται δίπλα σου. Κι αυτό είναι δείγμα αφοσίωσης που έχει φέρει η οικειότητα.

Κάπως έτσι και μέσα από την άνεση προκύπτει η ασφάλεια που πολλές φορές σημαίνει ότι ενώ είσαι παρών, ο άνθρωπός σου, αντιλαμβάνεται ότι θα ήθελες να είσαι απών και σου δίνει το χώρο. Ή αφήνει τους λογισμούς σου να πετάνε από σκέψη σε σκέψη, χωρίς απαραίτητα να έχουν ειρμό, ή συνοχή. Αφήνεσαι, λύνεσαι και κάποιες στιγμές ίσως και παιδιάστικα, χωρίς να σου ζητούνται αναλύσεις και δεδομένα. Έτσι απλά, όπως το παιδί όταν γελά με τη μάνα. Κι η ροή πάει κάπως έτσι, με την οικειότητα να θέλει αγάπη, την αγάπη να ζητά συμπάθεια, τη συμπάθεια να έρχεται μετά τον έρωτα, κι όλο αυτό από την αρχή σε μια κόκκινη κλωστή, δεμένο στην ανέμη.

Συντάκτης: Μόνικα Καράμπεη
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου

https://www.pillowfights.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Δεν είναι ούτε τα φουσκωμένα μπράτσα, ούτε το βαθύ ντεκολτέ - Το σημαντικότερο εργαλείο σεξουαλικής αποπλάνησης είναι άλλο
Το πιο σημαντικό εργαλείο σεξουαλικής αποπλάνησης αποτελούν οι σωματικές μυρωδιές. Πολλές επιστημονικές έρευνες απέδειξαν ότι οι φυσικές μυρωδιές που εκπέμπονται από το σώμα μας είναι σήματα που προκαλούν σεξουαλική έλξη. Παρατηρήθηκε επίσης κατά τη διάρκεια των πειραμάτων ότι οι γυναίκες έλκονταν περισσότερο από τους άνδρες που ανέδιδαν μυρωδιά ιδρώτα, και μάλιστα ιδρώτα που αντιστοιχούσε σε γενετικές ταυτότητες πολύ διαφορετικές από τις δικές τους.

Σε ένα ζευγάρι, οι γενετικές διαφορές αυξάνουν την πιθανότητα απόκτησης παιδιών με καλή υγεία. Όταν οι άνθρωποι συνάπτουν αιμομικτικούς γάμους, όπως γινόταν στην εποχή των βασιλιάδων της Γαλλίας, οι κίνδυνοι ανάπτυξης γενετικών ασθενειών αυξάνονται δραματικά.

Αποδεχθείτε τις μυρωδιές του σώματός σας, συνειδητοποιήστε ότι πρόκειται για ένα σημαντικό εργαλείο αποπλάνησης. Το να νιώθουμε μια έντονη έλξη για τη μυρωδιά του/της συντρόφου μας, μυρωδιά που κάποιος άλλος θα χαρακτήριζε άσχημη, είναι ευτυχία. Προτού σπεύσουμε να καλύψουμε τις μυρωδιές μας με χημικά προϊόντα, ας τις εκτιμήσουμε ως μία οσφρητική κληρονομιά.

Χωρίς να φτάνουμε σε υπερβολές, γιατί να μη δημιουργήσουμε το δικό μας οσφρητικό σύμπαν; Το ιδανικό άρωμα είναι ίσως αυτό που μας ευχαριστεί και όχι αυτό που καλύπτει τις σωματικές μας μυρωδιές.

Πηγή: Υγεία: Τα μυστικά της καλής ζωής, Δρ. Φρεντερίκ Σαλντμάν – Εκδόσεις Πατάκη

https://ygeiamou.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Όταν τελειώνουμε μ’ έναν έρωτα, πέρα από το μυαλό μας το βιώνει και το σώμα μας, σαν να αποτοξινωνόμαστε από μια πολύ σταθερή (καλή ή κακή μας συνήθεια). Έτσι έχουμε ανάγκη να μείνουμε μόνοι, να εκφραστούμε έντονα καμιά φορά, άλλες πάλι να μείνουμε σε απάθεια και μουδιασμένοι. Συχνά, όπως και σε κάθε εξάρτηση, αναζητούμε γρήγορα ένα υποκατάστατο, μπαίνοντας βιαστικά σε μια επόμενη σχέση.

Είτε αποφασίσεις να πάρεις τον χρόνο που χρειάζεσαι ή αποφασίσεις να πέσεις με τα μούτρα σε μια επόμενη σχέση για να ξεπεράσεις την προηγούμενη είναι αποδεκτό, όμως σε κάθε περίπτωση πρέπει να σκεφτείς κι αυτό το νέο άτομο που αποφασίζεις να προχωρήσεις μαζί του. Διότι φαντάζομαι ότι το ξέρεις ότι έχει κι αυτό συναισθήματα και δεν είναι για να παίζεις μ’ αυτά. Γιατί πολλές φορές, τι κι αν νιώθουμε έτοιμοι για την επόμενή μας σχέση, δεν είμαστε καθόλου, τελικά.

Μερικές φορές μπορούμε να ξεγελαστούμε είτε μέσα από τον ίδιο τον εαυτό μας είτε από τα γεγονότα γύρω μας κι έτσι ν’ αποφασίσουμε ότι είμαστε έτοιμοι να προχωρήσουμε, χωρίς να έχουμε ξεπεράσει το τραύμα της σχέσης που τελείωσε και χωρίς να είμαστε όντως ανοιχτοί σε κάτι νέο. Στο σημείο αυτό λοιπόν θα σου δώσουμε 5 μη προφανείς λόγους που φανερώνουν ότι δεν είσαι έτοιμος για την επόμενή σου σχέση, ακόμη κι αν νομίζεις το αντίθετο:

1. Δεν αντέχεις να μένεις καθόλου μόνος στο σπίτι/ δυσκολεύεσαι να κοιμηθείς

Αν το καλοσκεφτείς σε κάποιες περιπτώσεις, εντός μιας σχέσης κι όσο αυτή προχωράει, συνήθως προσαρμόζεις τη ρουτίνα σου σ’ ένα άνθρωπο κι αποκτάτε μαζί κάποιες συνήθειες και δραστηριότητες που σου γεμίζουν τη μέρα και σε κρατούν σ’ εγρήγορση. Φεύγοντας αυτές, αποκτάει η μέρα και η ζωή σου ένα κενό καθόλου εύκολα διαχειρίσιμο, το οποίο και καλείσαι να γεμίσεις με τον εαυτό σου χτίζοντας μια σχέση μαζί του κι όχι με κάποιον για να σου πάρει τη μοναξιά.

2. Απορρίπτεις κάθε πρόταση κοινωνικοποίησης ή γνωριμίας

Λέμε ότι είμαστε έτοιμοι για να μπούμε σε μια νέα σχέση και να κάνουμε μια νέα γνωριμία, ενώ ταυτόχρονα απορρίπτουμε κάθε πρόταση για να βγούμε ένα ραντεβού ή για να γνωρίσουμε απλώς έναν νέο άνθρωπο, ακόμα και σε φιλικό επίπεδο αρχικά. Αντιθέτως προτιμούμε να μένουμε μόνοι μας στο σπίτι ή απλώς να βγαίνουμε μετά από ισχυρή πίεση του κύκλου μας, συχνά νιώθοντας κι άβολα μ’ αυτό. Αν μια νέα γνωριμία σε κάνει να αισθάνεσαι δυσφορία, μην ανοιχθείς σε κάτι ερωτικό. Θα πιέσεις χειρότερα τον εαυτό σου να κάνει κάτι που τελικά δε σου βγαίνει.

3. Ανακαλύπτεις εσένα ξανά και νιώθεις μόνος σου πολύ δημιουργικός

Σε μερικές περιπτώσεις κι ενώ αποφασίζουμε ότι είμαστε έτοιμοι για να βρούμε ένα νέο ταίρι, ταυτόχρονα αφιερώνουμε το 100% του χρόνου μας είτε για να περάσουμε χρόνο με τον εαυτό μας και να δουλέψουμε την προσωπική μας εξέλιξη, είτε είμαστε σε μια φάση που προσπαθούμε να είμαστε πιο δημιουργικοί και κάνουμε focus στο να εξελίξουμε την καριέρα μας. Είναι σημαντικό κι αυτό το στάδιο κι απαιτεί την προσοχή μας. Οι έρωτες εκεί θα είναι κι αφού τα βρούμε με μας, θα είναι και πιο δυνατοί.

4. Προκαλείς άγχος στον εαυτό σου μόνο στη σκέψη για μια νέα σχέση

Υποσυνείδητα, όταν δεν είμαστε έτοιμοι για μια νέα σχέση αρχίζουμε να συνδέουμε το γεγονός της νέας γνωριμίας ή δεσμού με το άγχος. Μας πιάνει ένας ελαφρύς πανικός στην ιδέα να βγούμε ένα πρώτο ραντεβού ή να δώσουμε το πρώτο μας φιλί μ’ ένα νέο άτομο. Ενώ υπό κανονικές συνθήκες κάποιος ο οποίος είναι έτοιμος να προχωρήσει σε μια νέα σχέση, είναι σε θέση να δει τα πράγματα με περισσότερο ενθουσιασμό, αφήνοντας τον εαυτό του ελεύθερο απέναντι σε μια νέα γνωριμία και τα πράγματα να εξελιχθούν και να οδηγήσουν σε κάτι όμορφο χωρίς να νιώθει άγχος ή πίεση. Το γεγονός ότι η προοπτική μιας σχέσης προκαλεί δυσφορία είναι ο καλύτερος λόγος για να την αφήσεις για λίγο στην άκρη.

5. Πιστεύεις ότι δεν υπάρχει ο κατάλληλος σύντροφος για σένα

Όταν δεν είμαστε έτοιμοι για μια σχέση δημιουργούμε στο μυαλό μας την αίσθηση ότι κανένας δεν είναι αρκετά «καλός» για εμάς κι ότι δεν υπάρχει κανένας που να μπορεί να μας καταλάβει πραγματικά. Ίσως αυτό ν’ αποτελεί κι ένα δείγμα ότι δεν έχουμε κάνει ακόμη τον απολογισμό μας για το τέλος της σχέσης έτσι ώστε να αναλάβουμε την ευθύνη μας, ενώ αρχίζουμε ν’ απορρίπτουμε τον καθένα που γνωρίζουμε νομίζοντας πως ανάμεσα σε τόσο πολλοί κόσμο ότι δεν υπάρχουν οι κατάλληλοι.

Οι λόγοι αυτοί λοιπόν μπορεί να βοηθήσουν να καταλάβεις αν όντως είσαι έτοιμος για κάτι καινούργιο στη ζωή σου ή αν απλώς χρειάζεσαι χρόνο για τον εαυτό σου για να βγάλεις από το σύστημά σου την πρώην σχέση σου, να αναλάβεις την ευθύνη του χωρισμού σου και να εξελίξεις τον εαυτό σου. Όπως και να έχει, το να είσαι σε σχέση δεν είναι ούτε διαγωνισμός, αλλά ούτε και στόχος ζωής. Επομένως δε χρειάζεται να πιέσεις τον εαυτό σου για να προχωρήσει σε κάτι καινούργιο αν δεν είναι αυτό που πραγματικά χρειάζεσαι τη δεδομένη στιγμή. Έρωτας είναι, θε να ‘ρθει.

 

Συντάκτης: Στέλιος Στυλιανού
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου

https://www.pillowfights.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Γιατί τα τελεσίγραφα μπορεί να βλάψουν τη σχέση μας
Σε ποιες περιπτώσεις μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε.

Αθηνά Σαΐτη, Αρθρογράφος


Tα τελεσίγραφα στις σχέσεις συνήθως δεν έχουν και πολύ καλά αποτελέσματα. Πολλές φορές εκλαμβάνονται ως απειλή για την επίτευξη ενός σκοπού. Όταν κάποιος απαιτεί από τον σύντροφό του να κάνει κάτι μέσα σ’ ένα συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο, αλλιώς θα τελειώσει η σχέση τους. Τα συναισθήματα που γεννιούνται σ’ αυτές τις καταστάσεις είναι συνήθως ο θυμός, η λύπη κι η αμηχανία.

Άνθρωποι που αισθάνονται αδυναμία να αλλάξουν είναι συνήθως αυτοί που δίνουν τελεσίγραφα στον σύντροφό τους. Τα τελεσίγραφα μπορεί να είναι διαφόρων ειδών, από τα πιο απλά «σου δίνω ένα μήνα περιθώριο για να σκεφτείς τι σημαίνω για σένα», «αν δεν ξεκαθαρίσεις τα συναισθήματά σου για μένα και δεν επισημοποιήσουμε τη σχέση μας, χωρίζουμε» μέχρι και πιο επεμβατικά όπως «αν δεν ξεκόψεις από τον φίλο σου, εγώ θα φύγω».

Όταν κάποιος απειλείται στη σχέση του και νιώθει ότι πιέζεται να κάνει κάτι που δεν επιθυμεί σίγουρα θα αλλάξει τον τρόπο συμπεριφοράς του απέναντι στο ταίρι του. Η ασφάλεια και η εμπιστοσύνη που χτίζονται με κόπο σε κάθε σχέση αρχίζουν να κλονίζονται και μερικές φορές η επιλογή μετά απ’ αυτό είναι μονόδρομος. Ένα τελεσίγραφο μπορεί μερικές φορές να θεωρηθεί προσβλητικό ως προς το άτομο που το λαμβάνει.

Σε περιπτώσεις που ο σύντροφός σου αντιμετωπίζει θέματα τζόγου, ναρκωτικών ή αλκοολισμού τότε ένα τελεσίγραφο από μεριάς σου ίσως να είναι απαραίτητο για να διασφαλίσεις την δική σου υγεία και ευημερία. Συμπεριφορές που κρίνονται επικίνδυνες ή δυνητικά επιβλαβείς καλύτερα να τις αντιμετωπίσεις όσο νωρίτερα γίνεται, καθώς με το πέρασμα του χρόνου τα πράγματα μόνο θα χειροτερεύουν.

Αν νιώθεις ότι ο σύντροφός σου ξεπερνάει τα όρια και δεν σέβεται τις επιθυμίες σου, τότε ένα τελεσίγραφο μπορεί να σε βοηθήσει. Αυτό όμως είναι κάτι που θα πρέπει να γίνει με διακριτικότητα και μόνο αν έχεις εξαντλήσει κάθε άλλη λύση.

Η καλή και ανοιχτή επικοινωνία είναι το άλφα και το ωμέγα στη διατήρηση μιας υγιούς σχέσης καθώς και να το θέτεις ξεκάθαρα τα όρια σου. Πρώτα θα πρέπει να έχεις προσπαθήσει ειλικρινά να επικοινωνήσεις με τον σύντροφό σου, να του εξηγήσεις τις ανησυχίες σου πριν του δώσεις τελεσίγραφο. Μπορείς να συμβουλευτείς κι έναν σύμβουλο σχέσεων ως μία εναλλακτική για να δώσεις χρόνο τόσο στον εαυτό σου όσο και στον άλλον να κατανοήσει το πρόβλημα και να προσπαθήσει να το διορθώσει.

Αν δεν είσαι σίγουρη ότι μπορείς να τηρήσεις το τελεσίγραφο που θέτεις και να αντιμετωπίσεις τις συνέπειες του, καλύτερα να το ξανασκεφτείς πριν το πεις στον σύντροφό σου! Γιατί μπορεί το τέλος στη σχέση σου να έρθει πριν να το περιμένεις!

Πρώτη δημοσίευση στο www.womenslife.gr

Σχέσεις - Σεξ

Με την πρώτη ματιά έβλεπε κανείς απλώς μια γριούλα…

Έσερνε τα βήματά της στο χιόνι, μόνη, παρατημένη, με σκυμμένο κεφάλι. Όσοι περνούσαν από το πεζοδρόμιο της πόλης αποτραβούσαν το βλέμμα τους, για να μη… θυμηθούν ότι τα βάσανα και οι πόνοι δε σταματούν όταν γιορτάζουμε Χριστούγεννα. Ένα νέο ζευγάρι μιλούσε και γελούσε με τα χέρια γεμάτα από ψώνια και δώρα και δεν πρόσεξαν τη γριούλα.

Μια μητέρα με δυο παιδιά βιάζονταν να πάνε στο σπίτι της γιαγιάς. Δεν έδωσαν προσοχή. Ένας παπάς είχε το νου του σε ουράνια θέματα και δεν την πρόσεξε.

Αν πρόσεχαν όλοι αυτοί, θα έβλεπαν ότι η γριά δε φορούσε παπούτσια. Περπατούσε ξυπόλητη στον πάγο και το χιόνι. Με τα δυο της χέρια η γριούλα μάζεψε το χωρίς κουμπιά παλτό της στο λαιμό. Φορούσε ένα χρωματιστό φουλάρι στο κεφάλι· σταμάτησε στη στάση σκυφτή και περίμενε το λεωφορείο. Ένας κύριος που κρατούσε μια σοβαρή τσάντα περίμενε κι αυτός στη στάση, αλλά κρατούσε μια απόσταση. Μια κοπέλα περίμενε κι αυτή, κοίταξε πολλές φορές τα πόδια της γριούλας, δε μίλησε. Ήρθε το λεωφορείο και η γριούλα ανέβηκε αργά και με δυσκολία. Κάθισε στο πλαϊνό κάθισμα, αμέσως πίσω από τον οδηγό.

Ο κύριος και η κοπέλα πήγαν βιαστικά προς τα πίσω καθίσματα. Ο άντρας που καθόταν δίπλα στη γριούλα στριφογύριζε στο κάθισμα κι έπαιζε με τα δάχτυλά του. «Γεροντική άνοια», σκέφτηκε. Ο οδηγός είδε τα γυμνά πόδια και σκέφτηκε: «Αυτή η γειτονιά βυθίζεται όλο και πιο πολύ στη φτώχεια. Καλύτερα να με βάλουν στην άλλη γραμμή, της λεωφόρου». Ένα αγοράκι έδειξε τη γριά. «Κοίταξε, μαμά, αυτή η γριούλα είναι ξυπόλυτη». Η μαμά ταράχτηκε και του χτύπησε το χέρι. «Μη δείχνεις τους ανθρώπους, Αντρέα! Δεν είναι ευγενικό να δείχνεις». «Αυτή θα έχει μεγάλα παιδιά», είπε μια κυρία που φορούσε γούνα. «Τα παιδιά της πρέπει να ντρέπονται».

Αισθάνθηκε ανώτερη, αφού αυτή φρόντισε τη μητέρα της. Μια δασκάλα στη μέση του λεωφορείου στερέωσε τα δώρα που είχε στα πόδια της. «Δεν πληρώνουμε αρκετούς φόρους, για να αντιμετωπίζονται καταστάσεις σαν αυτές;» είπε σε μια φίλη της που ήταν δίπλα της. «Φταίνε οι δεξιοί», απάντησε η φίλη της. «Παίρνουν από τους φτωχούς και δίνουν στους πλούσιους». «Όχι, φταίνε οι άλλοι», μπήκε στη συζήτηση ένας ασπρομάλλης. «Με τα προγράμματα πρόνοιας κάνουν τους πολίτες τεμπέληδες και φτωχούς». «Οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν ν’ αποταμιεύουν», είπε ένας άλλος που έμοιαζε μορφωμένος.

«Αν αυτή η γριά αποταμίευε όταν ήταν νέα, δε θα υπέφερε σήμερα». Και όλοι αυτοί ήταν ικανοποιημένοι για την οξύνοια τους που έβγαλε τέτοια βαθιά ανάλυση. Αλλά’ ένας έμπορος αισθάνθηκε προσβολή από τις εξ αποστάσεως μουρμούρες των συμπολιτών του. Έβγαλε το πορτοφόλι του και τράβηξε ένα εικοσάρι. Περπάτησε στο διάδρομο και το έβαλε στο τρεμάμενο χέρι της γριούλας. «Πάρε, κυρία, ν’ αγοράσεις παπούτσια».

Η γριούλα τον ευχαρίστησε κι εκείνος γύρισε στη θέση του ευχαριστημένος, που ήταν άνθρωπος της δράσης. Μια καλοντυμένη κυρία τα πρόσεξε όλα αυτά και άρχισε να προσεύχεται από μέσα της. «Κύριε, δεν έχω χρήματα. Αλλά μπορώ ν’ απευθυνθώ σε σένα. Εσύ έχεις μια λύση για όλα. Όπως κάποτε έριξες το μάννα εξ ουρανού, και τώρα μπορείς να δώσεις ό,τι χρειάζεται η κυρούλα αυτή για τα Χριστούγεννα». Στην επόμενη στάση ένα παλικάρι μπήκε στο λεωφορείο. Φορούσε ένα χοντρό μπουφάν, είχε ένα καφέ φουλάρι και ένα μάλλινο καπέλο που κάλυπτε και τα αυτιά του. Ένα καλώδιο συνέδεε το αυτί του με μια συσκευή μουσικής.

Ο νέος κουνούσε το σώμα του με τη μουσική που άκουγε. Πήγε και κάθισε απέναντι στη γριούλα. Όταν είδε τα ξυπόλυτα πόδια της, το κούνημα σταμάτησε. Πάγωσε. Τα μάτια του πήγαν από τα πόδια της γιαγιάς στα δικά του. Φορούσε ακριβά ολοκαίνουρια παπούτσια. Μάζευε λεφτά αρκετό καιρό για να τα αγοράσει και να κάνει εντύπωση στην παρέα. Το παλικάρι έσκυψε και άρχισε να λύνει τα παπούτσια του. Έβγαλε τα εντυπωσιακά παπούτσια και τις κάλτσες. Γονάτισε μπροστά στη γριούλα. «Γιαγιά, βλέπω ότι δεν έχεις παπούτσια. Εγώ έχω κι άλλα». Προσεκτικά κι απαλά σήκωσε τα παγωμένα πόδια και της φόρεσε πρώτα τις κάλτσες κι ύστερα τα παπούτσια του. Η γριούλα τον ευχαρίστησε συγκινημένη. Τότε το λεωφορείο έκανε πάλι στάση.

Ο νέος κατέβηκε και προχώρησε ξυπόλυτος στο χιόνι. Οι επιβάτες μαζεύτηκαν στα παράθυρα και τον έβλεπαν καθώς βάδιζε προς το σπίτι του. «Ποιος είναι;», ρώτησε ένας. «Πρέπει να είναι άγιος», είπε κάποιος. «Πρέπει να είναι άγγελος», είπε ένας άλλος. «Κοίτα! Έχει φωτοστέφανο στο κεφάλι!» φώναξε κάποιος. «Είναι ο Χριστός!» είπε η ευσεβής κυρία. Αλλά το αγοράκι, που είχε δείξει με το δάχτυλο τη γιαγιά, είπε:

«Όχι, μαμά τον είδα πολύ καλά. Ήταν ΑΝΘΡΩΠΟΣ…».

http://nekthl.blogspot.com/

Σχέσεις - Σεξ

Αν έχω μάθει κάτι από την ζωή, είναι ότι μερικές φορές οι πιο σκοτεινές εποχές μπορούν να μας φέρουν στα πιο φωτεινά μέρη.

Έμαθα ότι οι πιο τοξικοί άνθρωποι μπορούν να μας διδάξουν τα πιο σημαντικά μαθήματα.

Ότι μέσα από τις πιο επίπονες μάχες μας μπορούμε να αναπτυχθούμε κατάλληλα. Και ότι οι απώλειες της φιλίας και της αγάπης που ραγίζουν την καρδιά μας μπορούν να κάνουν χώρο για τους πιο θαυμάσιους ανθρώπους.

Έχω μάθει ότι αυτό που μοιάζει με κατάρα εκείνη τη στιγμή μπορεί πραγματικά να είναι μια ευλογία, και αυτό που μοιάζει με το τέλος του δρόμου είναι στην πραγματικότητα απλώς η ανακάλυψη ότι είναι γραφτό να ταξιδέψουμε σε διαφορετική πορεία.

Έχω μάθει ότι ανεξάρτητα από το πόσο δύσκολα φαίνονται τα πράγματα, υπάρχει πάντα ελπίδα. Και έχω μάθει ότι ανεξάρτητα από το πόσο αδύναμοι νιώθουμε ή πόσο φρικτά φαίνονται τα πράγματα, δεν μπορούμε να τα παρατήσουμε.

Πρέπει να συνεχίζουμε να προχωράμε. Ακόμα και όταν είναι τρομακτικό, ακόμα και όταν η δύναμη μας φαίνεται να έχει χαθεί, πρέπει να συνεχίσουμε, να βρούμε την δύναμη μας και να προχωρήσουμε, γιατί ότι και αν πολεμάμε αυτή τη στιγμή, θα περάσει και θα τα καταφέρουμε.

Έχουμε φτάσει ως εδώ. Μπορούμε να ξεπεράσουμε ότι έρχεται στην συνέχεια.

Μάγεια Τ.

https://www.awakengr.com/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.