"Όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια ο θεός γελάει". Πόση αλήθεια κρύβει αυτή η φράση. Είχα και εγώ σχέδια για το άρθρο αυτής της Κυριακής αλλά τα γεγονότα της περασμένης Δευτέρας με ξεπέρασαν. Δεν μπορώ να μη σκέφτομαι πόσες ζωές χάθηκαν, ανθρώπων, ζώων, φυτών.

Η περιβαλλοντική καταστροφή ανυπολόγιστη. Κοινότοπα όλα αυτά, το ξέρω. Όμως ξέρω ότι όλοι εμείς οφείλουμε να αναλάβουμε δράση, όχι για να φέρουμε πίσω όσα χάθηκαν αλλά για να προλάβουμε επόμενη καταστροφή εκεί που υπεισέρχεται η ατομική ευθύνη. Τέλος, ξέρω ότι πρέπει να βοηθήσουμε να μπουν οι βάσεις για να ξαναγίνουν όσα χάθηκαν.

Δεν θα σας πω να καθαρίσετε σπίτι και εξοχικό - αν υπάρχει - από ξερή βλάστηση και δεν θα μιλήσω για το παρατημένο οικόπεδο "ζούγκλα" του ανεύθυνου γείτονα. Θα σας μιλήσω λίγο για τη μεγάλη σημασία της αναδάσωσης. Υπό την προϋπόθεση ότι η όποια καμένη περιοχή κηρύσσεται αναδασωτέα, πάντα, μετά από μεγάλες πυρκαγιές και όταν το έδαφος είναι έτοιμο να δεχτεί νέα βλάστηση, πολλές ομάδες περιβαλλοντικής δράσης οργανώνουν εκστρατείες αναδάσωσης. Η φύση μπορεί να έχει τους δικούς της μηχανισμούς αναγέννησης, όμως οι συνθήκες δεν είναι πάντοτε ευνοϊκές για κάτι τέτοιο. Η μορφολογία του εδάφους και οι κλιματολογικές αλλαγές πολλές φορές δεν είναι πρόσφορες για να ευδοκιμήσουν νεαρά φυτά.

Η ανθρώπινη παρέμβαση είναι επιβεβλημένη για να ξαναχτίσουμε αυτό που χάσαμε. Την ερχόμενη άνοιξη, λοιπόν μην παραλείψετε, όπου και αν βρίσκεστε, να φυτέψετε έστω και ένα δέντρο. Το "λυπάμαι" στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δεν είναι αρκετό. Ας ξεκολλήσουμε τα μάτια από την οθόνη και ας πιάσουμε δουλειά. Η φύση μάς εκδικείται και νομίζω ότι βαθιά μέσα μας όλοι το γνωρίζουμε.

https://jenny.gr