Τα 6 είδη απιστίας σύμφωνα με ελληνική έρευνα

Νέα έρευνα του Ανδρολογικού Ινστιτούτου αναλύει την τυπολογία της απιστίας στην Ελλάδα.
Τα ερωτηματολόγια αφορούσαν το χρονικό διάστημα Μαΐου – Ιουνίου 2018 και στις τηλεφωνικές συνεντεύξεις συμμετείχαν 350 ζευγάρια.

Τα καλά – και ίσως απρόσμενα – νέα είναι ότι η απιστία όχι μόνο συγχωρείται, αλλά και παραβλέπεται σε κάποιες περιπτώσεις, χωρίς να αποτελεί λόγο χωρισμού. Μόνο δύο στα 100 ζευγάρια χωρίζουν λόγω απιστίας, σε όλες τις ηλικίες και σε όλα τα στρώματα της κοινωνίας.

«Όπως το έθεσε σοφά ένας μέγας ψυχαναλυτής, η απιστία δεν είναι πάντα θανατηφόρα νόσος για τη σχέση. Μια παλιά λαϊκή ρήση έλεγε «κεράτωνε τον άνδρα σου και μάγια μην του κάνεις»», σχολιάζει ο Δρ Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης, πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών.

Από την περαιτέρω αξιολόγηση των συμπερασμάτων της μελέτης προκύπτουν τα ακόλουθα έξι είδη απιστίας:

Το τέλειο ζευγάρι

Η σχέση χωρίς συγκρούσεις και ο φόβος για τη σύγκρουση με τον/την σύντροφο, κρύβει συχνά μια καταπιεστική κατάσταση, όπου τα θέλω δεν ονομάζονται για να μην ενοχλήσουμε, αλλά και για να μην προδοθούμε ως οι αδύνατοι κρίκοι της σχέσης.

Ο κύριος και η κυρία «τέλειοι» κρύβουν τα προβλήματα κάτω από το χαλί για να μη συγκρουστούν˙ τα θέλω τους απαγορεύονται, ζουν μια επιφανειακά καλή και ήσυχη σχέση, ενώ το ηφαίστειο καραδοκεί και όταν γίνει η έκρηξη, η λάβα θα αποκαλύψει πως το πρόβλημα δεν ήταν η απιστία, αλλά η πίστη πως σε μια σχέση όλα είναι ιδανικά ή τουλάχιστον πρέπει να δείχνουν έτσι. Για τα μάτια του κόσμου, των γονιών και των παιδιών. Για την «Αγία» οικογένεια εν γένει.

Οι άπιστοι εδώ θέλουν μέσα από την απιστία να φωνάξουν ο ένας στον άλλον πως είναι ακόμα ζωντανοί και προτιμούν την κόλαση της αμαρτίας για να νιώσουν τουλάχιστον ζωντανοί.

Οικειότητα – Ντροπή – Ρομαντισμός

Και οι δύο σύντροφοι φοβούνται την εξοικείωση και την συναισθηματική εξάρτηση, φοβούνται πως αν ανοιχτούν πολύ στη σχέση, θα πληρώσουν ακριβό τίμημα στην απόρριψη και τον χωρισμό. Δεν ανοίγω τα χαρτιά μου, δε λέω τα μυστικά μου, αποφεύγω την υπερβολική εξοικείωση και διατηρώ το μυστήριό μου, που ξέρω πως είναι πιο ελκυστικό από την αλήθεια μου.

Φοβάμαι την εξοικείωση και κρατώ την σχέση μέσα στην σύγκρουση ζωντανή, με κατάληξη την απόρριψη που θα μου δώσει διαφυγή μέσα από μια άλλη σχέση, που αν φροντίσω να μαθευτεί κιόλας, θα έχω δείξει στο σύντροφό μου πως είτε μαζί, είτε χώρια, αλλά ας γίνει κάτι να φύγουμε από το τέλμα μιας σχέσης που μας οδηγεί στον τάφο της επιθυμίας. Το «είμαστε ακόμα ζωντανοί» πρέπει να νικήσει τον φόβο του θανάτου που προκάλεσε η υπερβολική φοβία πως η σχέση μας χωρίς σύγκρουση είναι ανάλατο φαγητό, που δεν το τρώει κανείς.

Σεξουαλικός εθισμός

Υπάρχει όταν ο ένας των συντρόφων είναι καθ’ έξιν αμαρτωλός σεξουαλικά˙ ένα είδος δονζουανισμού, όπου αναζητά μέσα από την κατάκτηση μια ηδονή αλλά και αυτοεκτίμηση, πολλοί δε λένε και αγάπη και θαλπωρή.

Η σεξουαλική ηδονή όντας μειωμένης διάρκειας απόλαυση, δημιουργεί μια φυσική έλλειψη, όπως η πείνα και η δίψα. Οι άνθρωποι είναι γενετικά εξαρτημένοι από την συχνότητα της ηδονής, που παράγει ουσίες, όπως η ντοπαμίνη, η τεστοστερόνη, η ωκυτοκίνη κ.λπ.

Η εντολή δηλαδή για εξάρτηση από το σεξ είναι σε πρώτη ερμηνεία βιολογική, αλλά σε δεύτερη και κοινωνική. Οι πολυγαμικοί άνθρωποι μοιάζει να διψούν για μεγαλύτερο βαθμό εξουσίας και θαυμασμό που τους δίνει η σεξουαλική σχέση. Άνδρες κυρίως με πολιτική και οικονομική εξουσία, είναι πιο επιρρεπείς σε απιστία γιατί ποτέ δεν είναι ικανοποιημένοι από αυτά που ήδη κατέχουν.

Η φιλοδοξία είναι η άλλη πλευρά του νομίσματος που λέγεται απιστία. Ο σεξουαλικός εθισμός μπορεί να έχει αφετηρία και την οικογενειακή παράδοση, πόσο δηλαδή άπιστοι ήταν οι γονείς στην σχέση τους.

Η φυλακή των αισθήσεων και των ορμών

Μετά από χρόνια θυσιών της προσωπικής ζωής και των ηδονών στο βωμό μιας «τέλειας» οικογένειας όπως την φαντάζονται οι άνθρωποι, αλλά και όπως την διαφημίζουν τα κοινωνικά και πολιτισμικά πρότυπα, φτάνουν στο σημείο μηδέν όπου τα συναισθήματα έχουν στεγνώσει και ζουν όπως τα χρυσόψαρα στη γυάλα: ασφαλή μεν αλλά με φυλακισμένες τις αισθήσεις, περιμένοντας ένα τέλος που έχουν επιλέξει οι άλλοι για αυτούς, δηλαδή οι γονείς, η εκκλησία και ο υποκριτικός καθωσπρεπισμός.

Οι μόνες ηδονές που έχουν, είναι να θεωρηθούν από τους άλλους πετυχημένοι γονείς και καλοί οικογενειάρχες, με σπίτι στην πόλη και εξοχικό, και βέβαια συνειδητοποιούν με τα χρόνια πως η επιτυχία αυτή είναι μια κινούμενη άμμος που θα τους πνίξει όλα τα πάθη, αφήνοντας στην θέση του οξυγόνου απλές αναπνοές επιβίωσης.


Ζουν κάτω από την ίδια στέγη, σε χωριστές κρεβατοκάμαρες και νιώθουν απελπιστικά μόνοι και δυστυχείς, άδειοι από αισθήματα αλλά με τα ψυγεία τους γεμάτα τροφές και τους καταψύκτες τους αποθήκη των αισθήσεων. Οι συζητήσεις και οι διάλογοι εξαντλούνται στο φαγητό, το πέταμα των σκουπιδιών και τις ανούσιες κοινωνικές εξόδους, όπου θα σκοτώσουν τη μοναξιά τους με άλλους φίλους που συνήθως θα τους μοιάζουν για να μην τρομάζουν με το διαφορετικό.

Είναι οικονομικά ευκατάστατοι, αλλά ψυχικά «ζητιάνοι» αφού και στις εξωσυζυγικές σχέσεις αρνούνται να δώσουν πάθος για να μην χαλάσουν την οικογενειακή θαλπωρή και ασφάλεια του γάμου που προβάλλουν στους γύρω τους ως την απόλυτη καταξίωση.

Δεν θα χωρίσουν ποτέ, ακόμα και αν διατηρούν μακροχρόνιες παράνομες σχέσεις.

Συνήθως κλείνουν τα μάτια στην απιστία του άλλου, όπως η γάτα τα κακά της κάτω από το χαλί, εξάλλου τα διαζύγια κοστίζουν ακριβά και οι έρωτες δημιουργούν άγχη και ανασφάλειες.

Απιστίες για απόδραση

Η απιστία «φωνάζει» για να φύγουν και οι δυο από την σχέση, χωρίς να το πουν κατάμουτρα. Μιλά η πράξη και τα λόγια είναι περιττά. Η σχέση έχει τελειώσει αλλά δεν ομολογείται, απλά αφήνουμε τον σύντροφο να πάρει το βάρος της τελικής ρήξης για να μην έχουμε ενοχές.

Η άλλη σχέση ξεκινά για να αποδείξουμε πως είμαστε ακόμα επιθυμητοί και συνήθως εμπλέκεται φιλικό πρόσωπο, εξομολογητής της κρίσης του ζευγαριού, αλλά και συνάδελφος στην δουλειά που παίζει τον ρόλο του καλού και συμπαραστάτη στην ανυπόφορη ζωή των συντρόφων. Αν και φαίνεται πως το τρίτο πρόσωπο είναι η αιτία, η αλήθεια είναι πως η σχέση χρόνια πριν ήταν στην εντατική με τεχνητή αναπνοή και ο άλλος ήταν απλά ο γιατρός που αποσωλήνωσε τον ασθενή.

Τα ζευγάρια αυτά βιώνουν ένα παράδοξο: να μην θέλουν να πληγώσουν τον σύντροφό τους ονομάζοντας την απόρριψη του άλλου, αλλά και δεν έχουν και καμιά διάθεση να δουλέψουν την σχέση για πιθανή επανασύνδεση. Ο απατημένος θα βιώσει θυμό, ενώ ο απατών θα προσπαθήσει να απενοχοποιηθεί κατηγορώντας τον άλλο για όλα και έτσι να φύγει πιο εύκολα από την σχέση.

Τα βασικά αίτια της ρήξης δεν θα συζητηθούν ποτέ στην σχέση αυτή και τα λάθη θα φορτωθούν πάντα στο ένα μέλος της σχέσης, γεγονός που θα τους οδηγήσει να κάνουν πάντα τα ίδια λάθη και στις επόμενες σχέσεις.

Στο σπίτι του κερατωμένου δε μιλάμε για κέρατο, όπως στο σπίτι του κρεμασμένου για σχοινί, είναι ταμπού και αμαρτία βαρύτατη. Οι άπιστοι αυτού του τύπου ξέρουν πολύ καλά πως θα κάνουν πάλι τα ίδια λάθη.

Ο νικητής τα παίρνει όλα

Η εξουσία είναι μέγιστο αφροδισιακό. Οι πολύ πετυχημένοι άνδρες είναι θύματα της ματαιοδοξίας τους, αλλά και θύτες της δικής τους δόξας. Με δεδομένη την αποτελεσματικότητά τους οικονομικά, πολιτικά και διανοητικά, νιώθουν πως οι καρποί που ωριμάζουν δίπλα τους πρέπει να δοκιμαστούν, αφού η ζωή τους αποδεικνύει πως δεν τιμωρούνται όπως στον Παράδεισο με τα φίδια και τα μήλα.

Στην περίπτωση της επιτυχίας κυρίως των ανδρών, αφού οι γυναίκες αν επιδείξουν τον πλούτο τους θα θεωρηθούν ύποπτες για πορνεία ή προικοθηρία στης σεξιστικής ανδροκρατίας το πολίτευμα, ενώ το αντίθετο στον άνδρα θα δώσει μέγεθος ακόμα και στον κάτω εγκέφαλο του αν δεν έχει. Η επιτυχία λοιπόν των ανδρών και μόνο, είναι το ύψιστο αφροδισιακό όπλο κατά των γυναικών, γεγονός που κάνει την απιστία να πρέπει να αλλάξει όνομα και να λέγεται πίστη στη μοναδική τέχνη επιβίωσης του ανθρώπινου είδους που λέγεται σεξ.