Αυτό που πιστεύεις ότι κάποια στιγμή θα δει το φως το αληθινό.

«Πριν από δύο μήνες πραγματοποιήθηκε το άπιαστο όνειρο για μένα: να είμαι με τον κολλητό του αδερφού μου, με τον οποίο έκανα κι εγώ παρέα. Είχε καταλάβει ότι τον ήθελα από καιρό και ένα βράδυ με ανάγκασε να του εξομολογηθώ τι αισθάνομαι. Λίγες μέρες μετά μου ζήτησε να είμαστε μαζί και είπε στον αδερφό μου ότι το βλέπει σοβαρά

. Ενάμιση μήνα μετά μου είπε πως δεν τραβάει άλλο, γιατί με βλέπει φιλικά, ότι το προσπάθησε αλλά δεν του βγήκε το ερωτικό και ότι επηρεάστηκε από τον περίγυρο που του έλεγε να κάνει κάτι μαζί μου. Πώς ρίσκαρε τόσα πολλά; Πόση ανωριμότητα τον διακατέχει; Τον θέλω τόσο πολύ κι ας με πλήγωσε. Πιστεύω ότι θα το μετανιώσει με τον καιρό. Να του δείξω πόσο με πόνεσε;»

Αυτό συμβαίνει συχνά όταν θέλουμε κάποιον πολύ: βάζουμε αυτό που θέλουμε να συμβεί πάνω απ? αυτό που πραγματικά συμβαίνει τώρα. Θεωρούμε αυτά που αισθανόμαστε πιο «έγκυρα» από αυτά που αισθάνεται ο άλλος –αν αφιερώσουμε έστω και δύο λεπτά για να σκεφτούμε τι αισθάνεται ο άλλος. Ναι, θέλει πολλή ψυχραιμία και λίγη απόσταση για να λειτουργήσεις κάπως διαφορετικά

. Είναι δύσκολο να δεχτείς ότι το γεγονός πώς είσαι τρελή γι? αυτόν δεν σημαίνει από μόνο του ότι θα κάνατε το ιδανικό ζευγάρι. Τα δικά του συναισθήματα (στην προκειμένη περίπτωση ότι δεν του «βγήκε» και δεν θέλει να είστε μαζί) έχουν τουλάχιστον τόση σημασία όση και τα δικά σου –και θα πρέπει να συνεχίσεις τη ζωή σου με αυτό, χωρίς να ξυπνάς και να κοιμάσαι περιμένοντας ότι κάποια στιγμή θα δει την αλήθεια (σου).

 Το αν θα του μιλήσεις για το πώς σ? έκανε να νιώσεις, θα το αποφασίσεις εσύ. Το σημαντικό είναι, μετά από αυτό, να τον αφήσεις ελεύθερο να συνεχίσει τη ζωή του, χωρίς πίεση και χωρίς ενοχές. Και το ίδιο να κάνεις κι εσύ.

https://www.cosmopolitan.gr

Tags: