Φεβρουαρίου 17, 2019

Σχέσεις - Σεξ

Σύμφωνα με μια νέα μελέτη από το πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, η τακτική σεξουαλική δραστηριότητα ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και βοηθά σημαντικά στην πρόληψη και την αντιμετώπιση του κοινού κρυολογήματος που ταλαιπωρεί κάθε χρόνο εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.

Συγκεκριμένα, το σεξ μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα της ανοσοσφαιρίνης Α (IgA), η οποία προστατεύει τον ανθρώπινο οργανισμό από διάφορα νοσήματα. Αυτός όμως είναι ένας από τους τέσσερις τρόπους με τους οποίους η σεξουαλική δραστηριότητα βρέθηκε να ανακουφίζει το κοινό κρυολόγημα.

Οι υπόλοιποι είναι:

• Η αίσθηση του αγγίγματος που προσφέρουν οι στιγμές οικειότητας με τον/τη σύντροφο μπορεί να έχει θετική επίδραση στη συναισθηματική ευεξία και να ανακουφίσει τον ασθενή από τον πόνο και το αίσθημα κακουχίας.

• Η ορμόνη ωκυτοκίνη που εκκρίνεται με τον οργασμό, πέρα από τις άλλες δράσεις της, επιφέρει χαλάρωση και υπνηλία διασφαλίζοντας έτσι έναν βαθύ ύπνο.

• Σύμφωνα με ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στο έγκυρο επιστημονικό περιοδικό «Cephalalgia», οι ενδορφίνες που απελευθερώνονται κατά τη διάρκεια του οργασμού μπορούν να ανακουφίσουν ακόμα και από τον έντονο πόνο της ημικρανίας. Εάν λοιπόν η ρινική συμφόρηση προκαλεί πονοκέφαλο, η σεξουαλική δραστηριότητα μπορεί να δώσει τη λύση.

Πηγή: zougla.gr

Σχέσεις - Σεξ

Το στρες είναι αυτό που σκοτώνει τη λίμπιντο
Ένα κλασικό θέμα που προέκυψε και εδώ είναι η διαφορά των ανδρών και γυναικών ως προς το πώς βλέπουν την απιστία και τα προκαταρκτικά

Μία έρευνα που έγινε σε 2.066 ενήλικες στο Ηνωμένο Βασίλειο από το BBC Radio 5 Live, βρήκε ότι το άγχος είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα στην κρεβατοκάμαρα ενός ζευγαριού με το 45% των συμμετεχόντων να συμφωνεί. Ακολουθεί η σωματική υγεία με 32%, τα προβλήματα στην ψυχική υγεία με 26%, η απόκτηση παιδιών με 20% και η δουλειά, με ποσοστό 18%. Η παρακολούθηση ερωτικών ταινιών έχει αρνητικό αντίκτυπο στο 12% των ερωτηθέντων.

Συνολικά, οι μισοί άντρες της έρευνας δήλωσαν ότι είναι χαρούμενοι με τη σεξουαλική ζωή τους ενώ οι γυναίκες έφτασαν στο 53%. Το 58% νιώθει αυτοπεποίθηση για τις ερωτικές του επιδόσεις αλλά το 38% των ανδρών και το ¼ των γυναικών δήλωσε έλλειψη ικανοποίησης. Ένα κλασικό θέμα που προέκυψε και εδώ είναι η διαφορά των ανδρών και γυναικών ως προς το πώς βλέπουν την απιστία και τα προκαταρκτικά.

Οι γυναίκες θεωρούν πολύ σημαντικά τα φιλιά και τα προκαταρκτικά ενώ οι άντρες θέλουν να περνούν κατευθείαν στη σεξουαλική επαφή. Επίσης, οι γυναίκες πιστεύουν ότι το φιλί με άλλον ή το διαδικτυακό σεξ θεωρούνται απιστία ενώ μόνο οι μισοί άντρες δείχνουν σαν συμφωνούν με αυτήν την άποψη. Οι στατιστικές υποστηρίζουν ότι το 74% των Βρετανών έχει νιώσει στρες ή δυσκολία στο να αντεπεξέλθει την περασμένη χρονιά, με τις γυναίκες να υποφέρουν περισσότερο, να αγχώνονται και συνεπώς, να σκοτώνουν τη λίμπιντό τους.

Σχέσεις - Σεξ

 Αντί να ασχολείστε με την κριτική των άλλων ή τον σχολιασμό των άλλων, αφιερώστε το χρόνο σας βελτιώνοντας τον εαυτό σας και τον περίγυρό σας. «Το άτομο που αφιερώνει χρόνο για να βελτιώσει τον εαυτό του δεν έχει χρόνο για να σχολιάσει τους άλλους» – Μαρία Τερέζα της Καλκούτα.

Στη ζωή υπάρχουν ορισμένα πράγματα που είναι πολύ εξαντλητικά όπως το να ακούμε κάποιον να σχολιάζει διαρκώς τους άλλους. Όχι μόνο δεν μας αφήνει να ζήσουμε ελεύθεροι αλλά μας φυλακίζει σε μια παγίδα αρνητικής συμπεριφοράς και μας κάνει να αισθανόμαστε άσχημα. Οι πράξεις και τα λόγια των αδιάκριτων θα σας κουράσουν και θα καταστρέψουν το μυαλό σας.

Όταν λοιπόν αντιμετωπίζετε μια τέτοια κατάσταση έχετε δυο επιλογές: να απομακρυνθείτε ή να προσπαθήσετε να τους βοηθήσετε. Και όπως επισημαίνουμε στην αρχή του άρθρου: δεν υπάρχουν πιο συναισθηματικά και ζωτικά αδύναμοι άνθρωποι από εκείνους που αφιερώνουν το χρόνο τους σχολιάζοντας τους άλλους. Με αυτή την έννοια, δεν υπάρχει κάτι πολυτιμότερο από μια ήρεμη ζωή και γι’ αυτό το λόγο θα πρέπει πάντα να προστατεύετε το φυσικό και ψυχολογικό σας χώρο. Η καρδιά σας δεν πρέπει να επηρεάζεται από καμία μη δημιουργική κριτική.

Οι λέξεις πονούν μόνο όταν προέρχονται από άτομα που είναι σημαντικά για μας και ανάλογα με το τι και πώς θα το πουν. Αυτά που πιστεύουν οι άλλοι για σας είναι η δική τους πραγματικότητα, όχι η δική σας. «Αυτά που λένε οι άλλοι για σας είναι η δική τους πραγματικότητα και όχι η δική σας. Ξέρουν το όνομά σας άλλα όχι και την ιστορία σας. Δεν έχουν ζήσει αυτά που έχετε ζήσει εσείς και δεν έχουν βρεθεί ποτέ στη θέση σας. Το μόνο που ξέρουν για σας είναι αυτά που τους έχετε πει ή ό,τι διαισθάνονται αλλά στην ουσία δεν ξέρουν τι έχετε περάσει.» Ορισμένοι άνθρωποι, οι λεγόμενοι «καλοθελητές» ή αυτοί που χωρίς να θέλουν να σας επικρίνουν, λένε τη γνώμη τους σε κάθε περίπτωση χωρίς να τους το ζητήσετε. Στόχος τους με αυτή την έμμεση κριτική που ασκούν είναι να κάνουν κακό,να περιφρονήσουν κάποιον ή κάτι και να απολαύσουν τις ανησυχίες των άλλων. Στην πραγματικότητα, άνθρωποι σαν αυτούς έχουν τόσο χαμηλή αυτοεκτίμηση που δεν μπορούν να αποδεχτούν τον εαυτό τους ή τους άλλους. Αυτό εξηγεί το λόγο για τον οποίο κρίνουν και βάζουν ταμπέλες στους άλλους καθώς μόνο αυτό αντικατοπτρίζει τι πραγματικά αισθάνονται.

Αυτό δείχνει πώς προστατεύουν τις δικές τους συναισθηματικές μάχες εις βάρος των άλλων. Ακόμη και αν πιστεύουμε ότι μπορούμε να διαβάσουμε τις σκέψεις των άλλων, δεν μπορούμε. Είναι πολύ δύσκολο να κατανοήσει κάποιος τι σκέφτεστε πόσο μάλλον τη ζωή, τα αισθήματα ή τα προβλήματά σας. Επομένως, δεν χρειάζεται να δίνετε τόση σημασία σε αυτά που λένε οι άλλοι για σας.

Οι λέξεις τους προέρχονται από μια απατηλή πραγματικότητα που έχουν δημιουργήσει μέσα στο μυαλό τους, προσπαθώντας να μάθουν τα πάντα. «Οι πιο δυστυχισμένοι άνθρωποι σε αυτό τον κόσμο είναι εκείνοι που ανησυχούν υπερβολικά πολύ για το τι σκέφτονται οι άλλοι». Να είστε δυνατοί όταν αντιμετωπίζετε την κριτική των άλλων «Χρησιμοποίησα κάθε πέτρα που έριξαν πάνω μου για να αντλήσω τη δύναμή μου» Elvira Sastre. Αν σκέφτεστε συνέχεια τον τρόπο με τον οποίο σας σχολιάζουν οι άλλοι, βλάπτετε την ευεξία και τη συναισθηματική ισορροπία σας. Γι’ αυτό το λόγο είναι καλύτερο να αφιερώνετε το χρόνο σας για να βελτιώσετε τον εαυτό σας και τον περίγυρό σας.

Η δουλειά σας δεν είναι να κρίνετε τους άλλους ή να δέχεστε κριτικές αλλά να νοιάζεστε για το πώς μπορείτε να διορθώσετε τα δικά σας λάθη μέχρι να φτάσετε σε ένα μεγαλύτερο επίπεδο ευεξίας. Αν ασχοληθείτε με τον εαυτό σας, θα βγείτε κερδισμένοι και θα αποκτήσετε ειλικρίνεια, σεβασμό, ταπεινότητα, γενναιοδωρία και τιμή. Δεν μπορείτε να είστε τέλειοι αλλά είναι σημαντικό να διατηρείτε μια στάση συνεχούς βελτίωσης του εαυτού σας. Αυτό θα σας προσφέρει τη δυνατότητα να ζείτε τη ζωή χωρίς υποχωρήσεις, χωρίς εκβιασμούς και χωρίς να εξαρτάστε συναισθηματικά από τους άλλους. Θεραπεύστε τα κομμάτια που έχουν υποστεί ζημιά «Μη δίνετε σημασία στα πράγματα που κάνουν ή έχουν σταματήσει να κάνουν οι άλλοι. Δώστε προσοχή σε αυτά που κάνετε ή έχετε σταματήσει να κάνετε εσείς» Βούδας.

Για να μπορέσουμε να θεραπεύσουμε τις συναισθηματικές πληγές που προκαλούν οι κριτικές, θα πρέπει πρώτα να κατανοήσετε ότι ο καθένας είναι μοναδικός και ξεχωριστός. Έχοντας αυτό υπόψη μας, το επόμενο πράγμα που θα πρέπει να κάνουμε είναι να αισθανόμαστε και να σκεφτόμαστε χωρίς να μας ενδιαφέρει η γνώμη των άλλων. Άλλοι άνθρωποι είναι εκείνοι που κρίνουν και σχολιάζουν, όχι εσείς. Η μη δημιουργική κριτική φέρει το συναισθηματικό κενό που υπάρχει μέσα στο άτομο που έχει ασκήσει αυτή την κριτική.

Συνεπώς, αν αυτό το άτομο δεν σας αφήνει να αναπτυχθείτε συναισθηματικά τότε καλό είναι να απομακρυνθείτε από αυτό. Αλλά πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τη συναισθηματική βλάβη που προκαλεί η κριτική; Ας σκεφτούμε λίγο τα εξής: Δίνοντας σημασία σε αυτά που σκέφτονται ή λένε οι άλλοι για μας, καταλήγουμε να γινόμαστε κάποιοι που δεν είμαστε. Ικανοποιώντας τους άλλους θα χάσετε την ταυτότητά σας το οποίο φυσικά δεν είναι καθόλου υγιές.

Είστε καλή μητέρα; Είστε πετυχημένοι; Έξυπνοι, καλοί στη δουλειά σας; Είστε άνθρωποι συμπαθείς; Πρέπει να συνειδητοποιήσετε πόση ενέργεια σπαταλάτε όταν ανησυχείτε για το πώς σκέφτονται οι άλλοι για σας. Αν και μερικές φορές μπορεί να αισθάνεστε ότι όλοι ασχολούνται μαζί σας, η αλήθεια είναι πως ό,τι κάνετε ή έχετε σταματήσει να κάνετε δεν έχει και τόση σημασία γι’ αυτούς. Οι άλλοι άνθρωποι σας σκέφτονται πολύ λιγότερο απ’ ό,τι νομίζετε.

Ανεξάρτητα από το τι κάνετε ή πώς το κάνετε, πάντα θα υπάρχει κάποιος να το σχολιάσει ή να το κατακρίνει. Προσπαθήστε να ζείτε και να ενεργείτε όπως σας βολεύει. Να είστε φυσικοί και να ξέρετε ότι ο μόνος τρόπος για να νιώθετε όμορφα με τον εαυτό σας είναι να κάνετε κάθε στιγμή αυτό που αισθάνεστε. «Μην περιμένετε οι άλλοι να κατανοήσουν το δρόμο σας και ειδικά αν δεν τον έχουν πορευτεί ποτέ».

Πηγή: meygeia.gr

awakengr.com

Σχέσεις - Σεξ

Το παρελθόν μας – όλα εκείνα τα πράγματα που κουβαλάμε από αυτό -επαναλαμβάνεται μέσα από τη ζωή μας. Υπάρχει στις αναλαμπές της παιδικής μας ηλικίας, σε εικόνες και συναισθήματα που μερικές φορές μοιάζουν ασύνδετα το ένα με το άλλο. Υπάρχουν αναμνήσεις από λακκούβες γεμάτες λάσπη, πρόσωπα, παιχνίδια, δωμάτια, αυλές, σύννεφα ή το φως του ήλιου που ακουμπά στο πλάι μιας αποθήκης. Το σώμα μας «θυμάται» τις φορές που αποτύχαμε και τις φορές που κατορθώσαμε κάτι σπουδαίο. Θυμάται ακόμα τη θλίψη και τον φόβο που βιώσαμε, την οργή, την εμπιστοσύνη και την ελπίδα.

Με τη βοήθεια της προσαρμοστικότητας, λαμβάνουμε τα βιολογικά μας χαρακτηριστικά και επιβιώνουμε την παιδική μας ηλικία αγνοώντας τα μέρη του εαυτού μας που παραμένουν υποσυνείδητα. Μπορεί να απορρίψουμε όλα εκείνα που δυσαρεστούν τους γονείς μας και να θεωρήσουμε τις άμεσες σωματικές αντιδράσεις τους απέναντί μας ως μια αναπαράσταση όλου του κόσμου με αποτέλεσμα να χτίσουμε τις προσδοκίες και τις στρατηγικές μας με βάση αυτές.

Μετά την παιδική ηλικία, καθώς αρχίζουμε να ερευνούμε και να προσαρμοζόμαστε σε διάφορα καινούρια συστήματα, αρχίζουμε να αναγνωρίζουμε την αυθαίρετη φύση τους. Η διαπίστωση μπορεί να μας οδηγήσει σταδιακά και φυσικά προς την επανασύνδεση με τα μέρη του εαυτού μας που είχαμε παραμελήσει. Αυτή τη μετάβαση συχνά ακολουθεί ένα μείγμα αποδοχής και θλίψης.

Οι εμπειρίες της παιδικής μας ηλικίας διαμορφώνουν τις προσδοκίες μας στις σχέσεις, καθώς και τον τρόπο δημιουργίας δεσμών. Οι συγκεκριμένες εμπειρίες μπορεί να δημιουργήθηκαν στην προ-λεκτική φάση, και μπορεί να μην έχουμε τη δυνατότητα να τις εκφράσουμε με σαφείς λέξεις ακόμα και προς τον ίδιο μας τον εαυτό. Όταν όμως οι σχέσεις φτάνουν σε ένα συγκεκριμένο σημείο και γίνονται πιο στενές, συχνά ξεπηδούν από μέσα μας, ίσως με τη μορφή του φόβου ή του θυμού, ως μια αυτοματοποιημένη αντίδραση που συμβαίνει χωρίς να το καταλαβαίνουμε και συνήθως το αντιλαμβανόμαστε αργότερα, όταν το σώμα μας πλέον είναι ήρεμο.

Η ικανοποίηση των αναγκών μας εξαρτάται από τον τρόπο που συνέβαινε από γενιά σε γενιά

Όταν οι ανάγκες μας καλύπτονται από τους γονείς μας αλλά και από εμάς σωστά και με συνέπεια κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας, το συγκεκριμένο μοτίβο δημιουργίας δεσμών είναι πιθανό να συνεχιστεί σε όλες τις γενιές. Ασφαλής προσκόλληση/δεσμός σημαίνει ότι ξέρουμε πώς να είμαστε απέναντι στον εαυτό μας και απέναντι στους άλλους.

Οι δύο ακραίοι τύποι προσκόλλησης/δεσμού (αγχώδης/αποφευκτικός) προκύπτουν όταν οι γονείς δεν ξέρουν πώς να ανταποκρίνονται σε συγκεκριμένες συμπεριφορές ή συναισθήματα. Ίσως κανείς δεν τους βοήθησε να διαμορφώσουν αυτή την ικανότητα ή ίσως βιώσαν τραύματα που επηρέασαν την ικανότητά τους να ανταποκρίνονται στις ανάγκες μας. Όποια κι αν είναι η αιτία, όταν στην παιδική μας ηλικία υπάρχει αδυναμία ικανοποίησης των αναγκών μας, είναι πιθανό να αρχίσουμε να χωριζόμαστε από κάποιες πλευρές του εαυτού μας και να χάσουμε τη σχέση με αυτές καθώς και με τους άλλους.

Όταν ένα άτομο με περιορισμένη ανοχή στα εσωτερικά ερεθίσματα γίνεται γονέας, ένα σύνολο «περιοριστικών» ικανοτήτων συχνά περνά στην επόμενη γενιά. Με άλλα λόγια, τα παιδιά μαθαίνουν ότι είναι καλύτερο να αποφεύγουν το δυσάρεστο συναίσθημα τόσο απέναντι στον εαυτό τους όσο και στους άλλους. Από τη μια πλευρά, αυτό είναι κάτι που μπορεί να υιοθετηθεί και ακόμη να φανεί χρήσιμο αφού βασίζεται στις εμπειρίες. Από την άλλη, η προστασία του εαυτού μας από τα εσωτερικά ερεθίσματα μπορεί να μετατραπεί σε μια περιοριστική οπτική μέσα από την οποία τα παιδιά μαθαίνουν τον κόσμο και αυτό το μοτίβο ενδέχεται να διαιωνιστεί.

Ο γονέας δεν είναι ο μοναδικός δάσκαλος. Τα παιδιά μαθαίνουν από τα αδέλφια τους, από τους συγγενείς, μέσα από τα δυσάρεστα γεγονότα, μέσα από τα πολλά απρόβλεπτα της ζωής. Στις περιπτώσεις που ένα παιδί αποτυγχάνει να προσδιορίσει την αίσθηση του εαυτού του ή πτυχές του εαυτού του χάνονται, ένα διαφορετικό μοτίβο – ένα μοτίβο ψυχικής αποσύνδεσης – μπορεί να συνεχίσει από γενιά σε γενιά και να οδηγήσει σε ακραίες αντιδράσεις και πόλωση. Αυτή η ανασφαλής προσκόλληση μπορεί να είναι αποφευκτική ή αγχώδης, μια εσωτερικευμένη αίσθηση ψυχικής ακαμψίας ή χάους, μια αίσθηση είτε του «υπερβολικού» είτε του «όχι αρκετού».

Ολοκλήρωση μέσω της διαφοροποίησης

Τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά, θα πρέπει να προσδιορίσουμε τα κομμάτια του παζλ πριν το φτιάξουμε. Πρώτα χωρίζουμε, αναγνωρίζουμε και προσδιορίζουμε. Χωρίζουμε προκειμένου να διαφοροποιηθούμε, να εντοπίσουμε τις παρούσες αλλαγές από τον προηγούμενο χωρισμό. Ύστερα κάνουμε σχέσεις. Κάνουμε σχέσεις για να πειραματιστούμε, να μοιραστούμε ό,τι έχουμε μάθει, να αποκαλύψουμε τον εαυτό μας ο ένας στον άλλο, να δείξουμε στους άλλους πώς να μας φέρονται ή για να δείξουμε σε διάφορες πλευρές του εαυτού μας πώς να αντιμετωπίζουν άλλες πλευρές.

Μια σημαντική πρόκληση είναι η υποβόσκουσα «επιθυμία» των δύο ακραίων τύπων προσκόλλησης/δεσμού ότι κάποιος άλλος θα έρθει να μας σώσει ή να μας δώσει αξία, θα μας φροντίσει ή θα μας προσδιορίσει. Αυτή η επιθυμία συχνά είναι το αποτέλεσμα μιας εμπειρίας από την παιδική μας ηλικία που τελικά δεν πραγματοποιήθηκε. Για να έχουμε εμείς τον έλεγχο της ζωής μας, πρέπει να αποκοπούμε από αυτή την επιθυμία.

Η απόκτηση του ελέγχου αυτού συχνά προκύπτει σταδιακά: «Αν οι άλλοι δεν με βοηθήσουν, εγώ τι πρέπει να κάνω;». Συχνά η απόκτηση του ελέγχου συμπίπτει με μια σχέση ή λαμβάνει χώρα σε μια οργανωμένη κοινωνία. Ίσως υπάρχει μια υποβόσκουσα αποδοχή στο να αφήνουμε τα πράγματα να πάρουν τον δρόμο τους και ταυτόχρονα μια αναγνώριση του τι πραγματικά συμβαίνει: «Αυτή τη στιγμή, ακόμη και χωρίς να έχω λύσει τα ζητήματα που κουβαλώ από το παρελθόν, είμαι καλά. Λυπάμαι για τις στιγμές που δεν ένιωθα καλά. Μαθαίνω όσα οι γονείς μου αγνοούσαν εκείνη την εποχή. Οι ανάγκες μου πλέον ικανοποιούνται και το σώμα μου είναι ήρεμο».

Ενστικτώδης συμπεριφορά: η αντίδραση μάχης ή φυγής στην εξέλιξη ενός παιδιού

Σε περίπτωση που οι γονείς μας ενεργοποιούσαν τα συναισθήματα ή τη συμπεριφορά μας με τρόπο που να προκαλεί την αντίδραση μάχης, χάνουμε τη δυνατότητα να δράσουμε και μπορεί να νιώθουμε ότι εισέβαλαν σε σημαντικό βαθμό. Πρόκειται για δομικό στοιχείο της αποφευκτικής προσκόλλησης και μας κάνει να νιώθουμε μια εσωτερικευμένη, συνεχή αίσθηση ελέγχου, συναισθηματικής απόρριψης και αδιαφορίας. Νιώθουμε ότι οι ανάγκες μας δεν έχουν σημασία, ότι χάνουμε τον εαυτό μας. Έτσι, είναι πιθανόν να αποφασίσουμε να μην δίνουμε τίποτα άλλο πλέον, να αναδιπλωθούμε.

Αυτές οι ακραίες αντιδράσεις αντιπροσωπεύουν την ιδιαίτερή μας θέση σε ένα παγκόσμιο πρότυπο βασικών ανθρώπινων αντιδράσεων – μάχη, φυγή ή πάγωμα – και απεικονίζουν τους τρόπους που αυτό το μοτίβο διαδίδεται από τη μία γενιά στην επόμενη.

Άλλες φορές, όταν ένας γονέας απομακρύνεται από κάτι που εμείς αντιλαμβανόμαστε ως ιδιαίτερης σημασίας για τον εαυτό μας, εσωτερικεύουμε αυτή την αντίδραση φυγής και συνεχίζουμε να εγκαταλείπουμε τον εαυτό μας σε όλη μας τη ζωή θεωρώντας ότι κάποιο κομμάτι μας είναι άσχημο και πρέπει να παραμείνει κρυφό. Αυτή η πεποίθηση καθώς και η επακόλουθη δημιουργία προτύπων εσωτερικής πόλωσης που απλώς ενισχύουν το κομμάτι μέσα μας ώστε να γίνει πιο εμφανές, χαρακτηρίζουν τον τύπο προσκόλλησης που είναι γνωστός ως αγχώδης.

Λαμβάνοντας υπόψη την υψηλή συχνότητα ύπαρξης ακραίων μορφών προσκόλλησης σε πολιτιστική αλλά και παγκόσμια κλίμακα, είναι πολύ σημαντικό να ξεκινήσουμε να εξερευνούμε τις δικές μας αντιδράσεις. Σε θεμελιώδες επίπεδο, η επίγνωση και ο συντονισμός με τις δικές μας φυσικές βιολογικές αντιδράσεις μπορούν να επηρεάσουν τις επόμενες γενιές.

Πηγή: goodtherapy.org

Σχέσεις - Σεξ

Τι «ανάβει» σεξουαλικά κάποιον; Είναι μια μεγάλη και, μερικές φορές, αρκετά μπερδεμένη ερώτηση. Διαφορετικοί άνθρωποι ερεθίζονται από διαφορετικά πράγματα και μπορεί να είναι δύσκολο να καταλάβεις για ποιο λόγο του ενός το «Ουάου» είναι το «Μπλιαξ» του άλλου.

Στο πλαίσιο μίας πρόσφατης έρευνας, το κατάστημα sex toys, Eden Fantasys, ζήτησε από 2.000 Αμερικανούς να αποκαλύψουν, τι είναι αυτό που τους "ανάβει" στο σεξ. Όπως αποδείχθηκε -λογικά- υπάρχει μια σειρά από πράγματα που οι Αμερικανοί επιθυμούν να κάνουν στο υπνοδωμάτιο τους, αν και, όπως διαπιστώθηκε -επίσης φυσικά- υπάρχουν περίοδοι στη ζωή όπου υπάρχει πιο έντονος πειραματισμός από άλλες.

Η έρευνα διαπίστωσε ότι οι Αμερικανοί είναι πιο "βιτσιόζοι" στην ηλικία περί τα 37 έτη, πράγμα που δεν είναι παράλογο, αν και μερικές φορές υπάρχει μια διαφορά στο θεωρητικό από το πρακτικό κομμάτι. Η φαντασίωση, δηλαδή, δεν είναι πάντα η ίδια με το στοιχείο που σου προκαλεί την πραγματική διέγερση.

«Οι φαντασιώσεις παίζουν σημαντικό ρόλο στη ζωή μας, καθώς προσφέρουν μια μορφή φυγής από την καθημερινή ζωή», λέει στο Bustle, ο σεξολόγος της Astroglide, Jess O'Reilly. «Οι φαντασιώσεις μπορεί να προσφέρουν μια ματιά στα θεματικά στοιχεία των πραγματικών επιθυμιών σας, αλλά είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι οι σεξουαλικές φαντασιώσεις περιλαμβάνουν συχνά πράξεις, ανθρώπους και σενάρια που ποτέ δεν θα θέλαμε να ακολουθήσουμε στην πραγματική ζωή».

Ποιες είναι όμως οι πραγματικές πράξεις που «ανάβουν» τους ανθρώπους; Ας δούμε τα συμπεράσματα της έρευνας, όπως προέκυψαν από τις απαντήσεις των γυναικών στην εν λόγω έρευνα:

Τα φιλιά στον λαιμό.
Όταν ο σύντροφός μου, μου λέει «Μου αρέσει αυτό».
Όταν με γδύνει.
Όταν ο σύντροφός μου πλησιάζει χαμηλά.
Όταν ξεντύνω τον σύντροφό μου.
Όταν με φιλάει και μου ψιθυρίζει στο αφτί.
Όταν φοράω σέξι εσώρουχα.

Σχέσεις - Σεξ

Οι ανασφάλειες δεν «σκοτώνουν» μόνο εσένα αλλά και τη σχέση σου. Οι σχέσεις πρέπει να είναι αληθινές, κι αυτό θα γίνει μόνο όταν εσύ είσαι ειλικρινής με τα όσα είσαι και με τα όσα νιώθεις! Μην νιώθεις άβολα να μιλάς για τις σκέψεις σου και για τα όσα φοβάσαι. Ίσως οι απαντήσεις που θα πάρεις να είναι αναπάντεχα καθησυχαστικές και να σου πάρουν κάθε κακιά σκέψη.

Πώς θα καταλήξεις εκεί όμως; Ας αρχίσουμε από το κεφάλαιο κομπλιμέντα. Δεν είναι πάντα εύκολο να αποδεχθείς ότι κάποιος πιστεύει σε εσένα πολύ περισσότερο απ΄ ότι εσύ στον ίδιο σου τον εαυτό. Είναι ζωτικής σημασίας όμως να αρχίσεις να τα δέχεσαι. Όταν κάποιος σου πει για το χαμόγελό σου ή για τα μάτια σου ή για την ενέργεια σου ή ότι άλλο, πες ευχαριστώ και μη σκύβεις το κεφάλι.

Κανείς δε θέλει να βγει με μια κοπέλα ή με ένα αγόρι που δεν πιστεύει στον εαυτό του. Που όχι απλά δεν είναι δυναμικός, αλλά δεν ξέρει κάνει πως φαίνεται στα μάτια τον άλλων.

Οι ανασφάλειες που αφήνεις να σε επηρεάσουν σε κάνουν να μοιάζεις υστερικός, γκρινιάρης, ζηλιάρης. Μήπως αυτό διώχνει και τους ανθρώπους από το πλάι σου;

Σκέψου πως όσο εσύ δεν ξέρεις τι αξίζεις και τι μετράς, τόσο πιο πολύ θα πιέζεις τον άλλο να στο αποδεικνύει. Δεν θα μπορείς να διανοηθείς πως θα βγείτε χώρια, έχεις πειστεί πως γυρίζοντας από εκείνο το βράδυ δε θα είναι πλέον δικός σου. Θα αρχίσει η γκρίνια και ζήλια και πάλι στο μηδέν. Από ένα σημείο και μετά θα είσαι τόσο δύσπιστος, που δε θα ξεκινάς καν κάτι καινούριο. Δεν μπορεί κανείς να σε πλησιάσει πραγματικά, γιατί οι φόβοι και οι ανασφάλειες σου δε θα του αφήνουν χώρο.

Αν εσύ δε πιστέψεις σε εσένα, στην ομορφιά σου, στην εξυπνάδα σου, στην προσωπικότητα και σε όλα έχεις πετύχει, τότε κανείς δε θα μπορέσεις πραγματικά να τα δει.

Μείνε λίγο μόνος και μάθε εσένα και τις δυνατότητες σου. Πίστεψε σε όλα αυτά που είσαι και ξαναβγές να «ψάξεις» με άλλα μυαλά.

Σχέσεις - Σεξ

Τέρμα η φιγούρα -Oι πλούσιοι άνθρωποι επενδύουν περισσότερο στην εκπαίδευση και την υγεία

ΦΡΑΝΣΙΣ ΓΙΑΤΖΟΓΛΟΥ
Ξεχάστε τα πολυτελή αυτοκίνητα, τα λαμπερά κοσμήματα και τις ακριβές τσάντες. Οι πλούσιοι άνθρωποι δεν δίνουν πλέον έμφαση στα υλικά αγαθά, αλλά στην υγεία και την εκπαίδευση.

Τόσα χρόνια υπήρχε μια αντίληψη ότι όσα περισσότερα έχεις, τόσο περισσότερο πλούσιος είσαι και κατεπέκταση ευτυχισμένος.

Η ευτυχία για κάποιους ανθρώπους καθορίζεται από το ύψος του εισοδήματός τους.

Πολυτελή αυτοκίνητα, ακριβά ρολόγια, επώνυμες τσάντες και οτιδήποτε έχει να κάνει με υλικά αγαθά. Ναι, είναι αλήθεια πως ο υπερκαταναλωτισμός κυριαρχεί καθώς έχουμε συνδέσει την απόκτηση όλο και περισσότερων αγαθών με την ευχαρίστηση και την χαρά. Και η απόκτηση υλικών αγαθών είναι ένα σημάδι οικονομικής ευμάρειας.

Ωστόσο, όπως σημειώνουν οι έρευνες οι πλούσιοι δεν έχουν την ανάγκη πλέον να δείχνουν την οικονομική τους κατάσταση μέσω υλικών πραγμάτων, αλλά δίνουν έμφαση στην υγεία και την εκπαίδευσή τους.

Η εμφάνιση του πλούτου δεν ισοδυναμεί πλέον με πολυτελή αυτοκίνητα, ακριβές τσάντες και...φιγούρα. Αλλά έχοντας καλή φυσική κατάσταση και ανώτερο μορφωτικό επίπεδο.


Σε γενικές γραμμές, οι πλούσιοι έφηβοι είναι πιο υγιείς και έχουν ανώτερο μορφωτικό επίπεδο από τους φτωχούς εφήβους στον αναπτυγμένο κόσμο.

Οι φτωχότεροι έφηβοι είναι λιγότερο σωματικά δραστήριοι, έχουν μεγαλύτερο βάρος και χαμηλό μορφωτικό επίπεδο.

Οπως διαβάζουμε στο business insider οι πλούσιοι άνθρωποι δίνουν έμφαση σε έναν πιο υγεινό τρόπο ζωής μέσω σωστής διατροφής, καθημερινής άσκησης και υιοθέτησης ενός υγιεινού lifestyle. Μαθαίνουν περισσότερες ξένες γλώσσες, πηγαίνουν στα καλύτερα ιδιωτικά σχολεία και δίνουν βαρύτητα στην μόρφωσή τους.

Οι πλούσιοι προτιμούν τη μόρφωση από τη διασκέδαση και εστιάζουν στην υγεία τους και την καλή φυσική κατάσταση. Τα άτομα με υψηλότερο εισόδημα τείνουν να είναι πιο διακριτικοί στο φαίνεσθαι και πιο ουσιαστικοί στο είναι.

bovary.gr

Σχέσεις - Σεξ

Χρειάζεται να περάσεις από διάφορα στάδια (καταρχάς του ίδιου σου του εαυτού) πριν φτάσεις στο επίπεδο να αγαπάς αληθινά και χωρίς όρους έναν άνθρωπο με τον οποίο συνδέεσαι ερωτικά

Σύμφωνα με μία έρευνα, ο έρωτας έχει παρόμοια νευρολογική επίδραση με εκείνη της κοκαΐνης, καθώς και οι δύο εμπειρίες πυροδοτούν την ίδια αίσθηση ευφορίας. Για την ακρίβεια, στον έρωτα, απελευθερώνονται χημικά που ενεργοποιούν ταυτόχρονα 12 περιοχές του εγκεφάλου. Άλλη έρευνα υποστηρίζει ότι τα αρχικά στάδια του έρωτα μοιάζουν πολύ (χημικά πάντα) με τις περιπτώσεις των ανθρώπων που πάσχουν από ψυχαναγκαστική διαταραχή (OCD). Α, επίσης, οι πεταλούδες στο στομάχι δεν είναι πραγματικότητα και απλώς γίνεται έκρηξη έντονης αδρεναλίνης. Το ξέρω ότι διέλυσα τη ρομαντική πλευρά του έρωτα, αλλά όλα είναι θέμα χημείας και αλληλεπίδρασης. Αν πιάσουμε τον Φρόιντ, θα φτάσουμε σε Οιδιπόδειο και σύμπλεγμα της Ηλέκτρας, που δεν το λες και μία όμορφη ερμηνεία.

Αν πιάσουμε την αγάπη που είναι απαλλαγμένη από την έντονη και τρελή χημεία του έρωτα, τι μας μένει; Μία βαθιά σχέση που έχει αρκετά υποστηρικτικό χαρακτήρα, είναι εκεί όταν όλα τα υπόλοιπα φαντάζουν στενάχωρα και μας πνίγουν και δεν έχει τον ανταποδοτικό ρόλο του έρωτα. Σύμφωνα με έρευνα του Χάρβαρντ, δεν είναι τόσο απλό να φτάσεις στην αγάπη. Χρειάζεται να περάσεις από διάφορα στάδια (καταρχάς του ίδιου σου του εαυτού) πριν φτάσεις στο επίπεδο να αγαπάς αληθινά και χωρίς όρους έναν άνθρωπο με τον οποίο συνδέεσαι ερωτικά.

Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει απάντηση σε αυτό το ερώτημα γιατί όλα εξαρτώνται από τον άνθρωπο, την ηλικία, τις ανάγκες και τη φάση ζωής του. Ναι, είναι δυνατόν να έχεις μόνιμη ανάγκη το ναρκωτικό του έρωτα γιατί αυτό σε θρέφει και σου δίνει κίνητρο να έχεις ενέργεια, ακόμα και όταν δεν υπάρχει ανταπόκριση σε αυτό το συναίσθημα. Εξάλλου, ο έρωτας είναι η μεγαλύτερη απάντηση στο θάνατο, όταν η αδρεναλίνη δουλεύει στο φουλ και νιώθεις ότι μπορείς να καταφέρεις τα πάντα. Έρευνες έχουν δείξει ότι αυτός είναι και ο λόγος που νιώθουμε έντονη σεξουαλική διέγερση όταν βρισκόμαστε σε κηδεία ή όταν απογειώνεται το αεροπλάνο.

Άλλο τόσο κατανοητό είναι όταν έχουμε μεγαλύτερη ανάγκη την αγάπη που προκύπτει μέσα από μία συντροφική σχέση. Αυτή η αίσθηση ότι υπάρχει ένας άνθρωπος που θα μας χαϊδέψει την πλατούλα όταν μας κοροϊδεύουν τα άλλα παιδάκια στη δουλειά, που θα μας φτιάξει κοτόσουπα όταν συναχωνόμαστε και που απλά θα μας χαμογελάσει ενθαρρυντικά όταν νιώθουμε σαν ναυάγια της ζωής. Μπορεί να μην υπάρχει τεράστια σεξουαλική χημεία, ή μπορεί να υπήρξε στην αρχή της σχέσης και να υπέστη την αναμενόμενη φθορά με το πέρασμα του χρόνου. Γι αυτό και κάποιοι τελειώνουν τότε τη σχέση, ενώ κάποιοι αξιολογούν αλλιώς ένα σύντροφο και μένουν μαζί του λόγω της αγάπης.

Ωραία όλα αυτά, αλλά για να δώσεις αγάπη, πρέπει να έχεις και αποθέματα μέσα σου. Τι εννοώ; Ότι είναι πολύ εύκολο να λέμε θεωρητικά ότι αγαπάμε και το κάνουμε με ευκολία, αλλά δεν είναι τόσο απλό. Για να φτάσουμε στο σημείο να αγαπήσουμε άνευ όρων και με ανοιχτωσιά, πρέπει να το έχουμε κάνει πρώτα με τον ίδιο μας τον εαυτό. Να τον έχουμε αποδεχθεί για αυτό που είναι ακριβώς, να έχουμε κάνει πατ πατ στην πλάτη μας όταν τα λάθη γίνονται βουνό και να αναγνωρίζουμε τα συναισθήματά μας είτε είναι θετικά, είτε όχι.

Θα μου πείτε, δεν μπορούμε να αγαπάμε έναν άλλον άνθρωπο χωρίς να αγαπάμε πολύ τον εαυτό μας; Μπορούμε, αλλά όχι σε βαθύ επίπεδο. Μπορεί να είναι περισσότερο μία αγάπη σε μορφή εξάρτησης και λιγότερο αγάπη που κάνει την καρδιά μας πιο ανοιχτή. Μπορεί να είναι αγάπη με πολλά κρατήματα που φοβάται να εκτεθεί. Ή μπορεί να είναι αγάπη που περιμένει ανταπόδοση. Αλλά από την άλλη, και ποια αγάπη δεν περιμένει ανταπόδοση; Άνθρωποι είμαστε εξάλλου

Σύμφωνα με μία έρευνα, ο έρωτας έχει παρόμοια νευρολογική επίδραση με εκείνη της κοκαΐνης, καθώς και οι δύο εμπειρίες πυροδοτούν την ίδια αίσθηση ευφορίας. Για την ακρίβεια, στον έρωτα, απελευθερώνονται χημικά που ενεργοποιούν ταυτόχρονα 12 περιοχές του εγκεφάλου.

Άλλη έρευνα υποστηρίζει ότι τα αρχικά στάδια του έρωτα μοιάζουν πολύ (χημικά πάντα) με τις περιπτώσεις των ανθρώπων που πάσχουν από ψυχαναγκαστική διαταραχή (OCD). Α, επίσης, οι πεταλούδες στο στομάχι δεν είναι πραγματικότητα και απλώς γίνεται έκρηξη έντονης αδρεναλίνης. Το ξέρω ότι διέλυσα τη ρομαντική πλευρά του έρωτα, αλλά όλα είναι θέμα χημείας και αλληλεπίδρασης. Αν πιάσουμε τον Φρόιντ, θα φτάσουμε σε Οιδιπόδειο και σύμπλεγμα της Ηλέκτρας, που δεν το λες και μία όμορφη ερμηνεία.

Αν πιάσουμε την αγάπη που είναι απαλλαγμένη από την έντονη και τρελή χημεία του έρωτα, τι μας μένει; Μία βαθιά σχέση που έχει αρκετά υποστηρικτικό χαρακτήρα, είναι εκεί όταν όλα τα υπόλοιπα φαντάζουν στενάχωρα και μας πνίγουν και δεν έχει τον ανταποδοτικό ρόλο του έρωτα. Σύμφωνα με έρευνα του Χάρβαρντ, δεν είναι τόσο απλό να φτάσεις στην αγάπη. Χρειάζεται να περάσεις από διάφορα στάδια (καταρχάς του ίδιου σου του εαυτού) πριν φτάσεις στο επίπεδο να αγαπάς αληθινά και χωρίς όρους έναν άνθρωπο με τον οποίο συνδέεσαι ερωτικά.

Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει απάντηση σε αυτό το ερώτημα γιατί όλα εξαρτώνται από τον άνθρωπο, την ηλικία, τις ανάγκες και τη φάση ζωής του. Ναι, είναι δυνατόν να έχεις μόνιμη ανάγκη το ναρκωτικό του έρωτα γιατί αυτό σε θρέφει και σου δίνει κίνητρο να έχεις ενέργεια, ακόμα και όταν δεν υπάρχει ανταπόκριση σε αυτό το συναίσθημα. Εξάλλου, ο έρωτας είναι η μεγαλύτερη απάντηση στο θάνατο, όταν η αδρεναλίνη δουλεύει στο φουλ και νιώθεις ότι μπορείς να καταφέρεις τα πάντα. Έρευνες έχουν δείξει ότι αυτός είναι και ο λόγος που νιώθουμε έντονη σεξουαλική διέγερση όταν βρισκόμαστε σε κηδεία ή όταν απογειώνεται το αεροπλάνο.

Άλλο τόσο κατανοητό είναι όταν έχουμε μεγαλύτερη ανάγκη την αγάπη που προκύπτει μέσα από μία συντροφική σχέση. Αυτή η αίσθηση ότι υπάρχει ένας άνθρωπος που θα μας χαϊδέψει την πλατούλα όταν μας κοροϊδεύουν τα άλλα παιδάκια στη δουλειά, που θα μας φτιάξει κοτόσουπα όταν συναχωνόμαστε και που απλά θα μας χαμογελάσει ενθαρρυντικά όταν νιώθουμε σαν ναυάγια της ζωής. Μπορεί να μην υπάρχει τεράστια σεξουαλική χημεία, ή μπορεί να υπήρξε στην αρχή της σχέσης και να υπέστη την αναμενόμενη φθορά με το πέρασμα του χρόνου. Γι αυτό και κάποιοι τελειώνουν τότε τη σχέση, ενώ κάποιοι αξιολογούν αλλιώς ένα σύντροφο και μένουν μαζί του λόγω της αγάπης.

Ωραία όλα αυτά, αλλά για να δώσεις αγάπη, πρέπει να έχεις και αποθέματα μέσα σου. Τι εννοώ; Ότι είναι πολύ εύκολο να λέμε θεωρητικά ότι αγαπάμε και το κάνουμε με ευκολία, αλλά δεν είναι τόσο απλό. Για να φτάσουμε στο σημείο να αγαπήσουμε άνευ όρων και με ανοιχτωσιά, πρέπει να το έχουμε κάνει πρώτα με τον ίδιο μας τον εαυτό. Να τον έχουμε αποδεχθεί για αυτό που είναι ακριβώς, να έχουμε κάνει πατ πατ στην πλάτη μας όταν τα λάθη γίνονται βουνό και να αναγνωρίζουμε τα συναισθήματά μας είτε είναι θετικά, είτε όχι.

Θα μου πείτε, δεν μπορούμε να αγαπάμε έναν άλλον άνθρωπο χωρίς να αγαπάμε πολύ τον εαυτό μας; Μπορούμε, αλλά όχι σε βαθύ επίπεδο. 

Σχέσεις - Σεξ

Δεν είναι καλή ιδέα να εξαναγκάζεις τον εαυτό σου να κάνεις πράγματα που δεν θες. Ωστόσο, αν περιμένετε να κάνετε σεξ όταν και εσείς και ο σύντροφός σας το θέλετε πραγματικά με όλο σας το είναι, μάλλον θα χρειαστεί να περιμένετε πάρα πολύ. Η επιθυμία για σεξ μπορεί να πέσει πολύ εύκολα σε χειμερία νάρκη μετά το γάμο και την απόκτηση παιδιών. Όσο περισσότερο χρόνο αφήσετε να περάσει πριν προσπαθήσετε να κάνετε ξανά σεξ, τόσο πιο δύσκολο θα είναι να το βρείτε πάλι…

Ας έχετε στο μυαλό σας ότι ακόμα και σε μία συντροφική σχέση γεμάτη αγάπη, οι σύντροφοι δεν είναι σίγουρο ότι θα θέλουν να κάνουν σεξ. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι το σεξ έχει ένα δικό του «μυαλό». Η μεγάλη συναισθηματική οικειότητα στα ζευγάρια δεν εγγυάται καλό σεξ.

Αλλά τα πράγματα μπορούν να πάνε από το κακό στο χειρότερο αν ο σύντροφός που έχει χάσει την ερωτική του επιθυμία, θεωρεί ότι είναι αποδεκτό και φυσιολογικό να κρατά τον άλλον του σε έναν γάμο χωρίς σεξ, ειδικά όταν ο τελευταίος θεωρεί το σεξ μια βασική του ανάγκη αλλά και έναν βασικό τρόπο σύνδεσης του ζευγαριού.

Εάν δεν θέλετε να κάνετε σεξ επειδή ο σύντροφός σάς πρόδωσε και εσείς δεν έχετε συγχωρέσει αυτή του την απιστία, ή επειδή είναι ένας σύντροφος που σας φέρεται χωρίς σεβασμό, αυτό είναι ένα εντελώς διαφορετικό ζήτημα που θα πρέπει να αντιμετωπίσετε. Προφανώς, και δεν είστε υποχρεωμένη να βρεθείτε ερωτικά με έναν άνθρωπο που δεν σας σέβεται.

Αλλά εάν ο σύντροφός σας είναι καλός άνθρωπος, που δίνει αξία στη σχέση σας, το να πιέσετε «ελαφρά» τον εαυτό σας στο σεξουαλικό κομμάτι, μπορεί τελικά να βοηθήσει τη λίμπιντό σας να βγει από την κατάψυξη, αν εκεί βρίσκεται.

Με πληροφορίες από το psychologytoday.com

Σχέσεις - Σεξ

Η ζωή, λένε, είναι το άθροισμα των επιλογών σου. Είναι συνάρτηση των όσων έκανες ή δεν έκανες. Για όσα έκανες δεν υπάρχει λόγος να μετανιώνεις, γιατί έστω και για κλάσματα του δευτερολέπτου ήταν αυτό που πραγματικά ήθελες. Να ανησυχείς, όμως, γι’ αυτά που δεν έκανες.

Γι’ αυτά που φλυαρούσες, αλλά δε βρήκες ποτέ τα κότσια να τα πραγματοποιήσεις. Να μετανιώνεις για την αδυναμία που σε κατακυρίευσε, όταν έπρεπε με σθένος να πεις «Θα τολμήσω κι ας βγω χαμένος!». Να μετανιώνεις και να περιφρονείς τους έpωτες που δε ρίσκαραν για ‘σένα, που δεν τόλμησαν για ‘σένα, που δεν προσπάθησαν για ‘σένα.

Όταν ερωτεύεσαι είναι σαν να μπαίνεις σε ένα πεδίο μάχης, χωρίς πανοπλία. Το μοναδικό όπλο σου είσαι εσύ. Και για να αποφευχθούν τυχόν παρεξηγήσεις, ο αντίπαλός σου, δεν είναι ο άνθρωπος που ερωτεύεσαι, αλλά το σύνολο όλων αυτών που ονομάζεις εμπόδια και υποχρεούσαι να ξεπεράσεις. Είσαι διατεθειμένος να το κάνεις; Είσαι διατεθειμένος να φας τα μούτρα σου για τον έpωτα; Είσαι πρόθυμος να παλέψεις γι’ αυτόν;

Ας πούμε πως εσύ είσαι. Ο άλλος είναι; Αργά η γρήγορα θα το καταλάβεις. Θα καταλάβεις αν είναι αυτός ο άνθρωπος για ‘σένα. Μην αναρωτιέσαι «πώς». Θα το νιώσεις. Θα το νιώσεις απ’ την πρώτη κιόλας στιγμή που θα τον δεις να ρισκάρει για πάρτη σου. Θα ρισκάρει για να είναι μαζί σου. Θα τολμήσει να ξεπεράσει ακόμη και τον ίδιο του τον εαυτό, τους φόβους ή τις ανασφάλειες για να σε έχεις δίπλα του. Έτσι είναι ο έpωτας, βίαιος, ακραίος, υπερβολικός κι απαιτητικός.

Αν δε ρισκάρει και σε συνεπαίρνει κι εσένα στη χλιαρότητα και την αδράνεια, μην το σκέφτεσαι, φύγε όσο μπορείς πιο μακριά! Φύγε απ’ αυτόν που προσπαθεί να σου πουλήσει φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Φύγε απ’ αυτόν που είναι βολεμένος στην ασφάλεια των επιλογών του και δεν παίρνει την απόφαση να θέσει τον εαυτό του σε «κίνδυνο» για σένα. Φύγε απ’ αυτόν που δεν τα παρατάει όλα για να σε διεκδικήσει.

Δεν είναι για ‘σένα αυτός που υπολογίζει τα χιλιόμετρα κι όχι την αξία της στιγμής όταν βρεθεί μαζί σου. Τι να τον κάνεις αυτόν που φοβάται την κοινωνική κατακραυγή ή έστω το κράξιμο απ’ τον περίγυρό του και δεν τολμάει για ‘σένα; Γι’ αυτά φτιάχτηκες; Αυτά ονειρεύτηκες; Να είσαι ερωτευμένος με ένα άτομο άβουλο και συμβιβασμένο; Αν η απάντηση είναι θετική, τότε είσαι άξιος της μοίρας σου και κυρίως των επιλογών σου. Αν η απάντηση, απ’ την άλλη είναι «όχι», σήκω και φύγε! Μακριά απ’ όσους δεν έκαναν ποτέ τα λόγια τους πράξεις.

Μακριά απ’ αυτούς που φόρεσαν το πουκάμισο της δικαιολογίας και της εύκολης λύσης, δε γνωρίζουν μάλλον ότι ξεβάφουν στο πλύσιμο. Μακριά απ’ αυτούς που ένιωσες να σπαταλούν τον πολύτιμο χρόνο σου για μια ακόμη επιβεβαίωση του εγωισμού τους. Μακριά απ’ αυτούς που φοβούνται να γυρίσουν τον κόσμο ανάποδα μόνο και μόνο για ένα σου φιλί και μια αγκαλιά. Μακριά απ’ αυτούς που δεν πάνε κόντρα σε νόμους και κανόνες που τάχα τους έχουν επιβληθεί. Ο μόνος κανόνας στον έpωτα είναι ότι ο έpωτας δεν υπακούει σε κανόνες.

Ωμά και καθόλου ωραιοποιημένα, θα έλεγα πως αν ο άνθρωπος που ερωτεύθηκες είναι μια περιγραφή των όσων αναφέρθηκαν, τότε όχι μόνο δεν πάλεψε για τον έpωτα και κατ’ επέκταση για ‘σένα, αλλά δεν μπήκε καν στο πεδίο της μάχης. Θεατές υπάρχουν πολλοί. Ήρωες, όμως, που αντέχουν κι επιβιώνουν λίγοι. Μπες μες στη μάχη κι εσύ, τόλμησε και θα τους βρεις…

Γράφει η Ανδριάνα Νίκου

fumara.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή