Οκτωβρίου 02, 2022

Σχέσεις - Σεξ

Μπορεί η σύνδεση των τριών λέξεων με τον γυναικείο οργασμό να φαντάζει περίεργη, όχι όμως και για τους ερευνητές που τις επέλεξαν για να περιγράψουν τις κινήσεις του πυελικού εδάφους κατά την κορύφωση.

Ογυναικείος οργασμός έχει αποτελέσει ιδιαίτερο πεδίο του επιστητού που πλήθος ερευνών έχει επιχειρήσει να προσεγγίσει, αναλύσει και εξηγήσει, φτάνοντας σήμερα να μετράμε λίστες επί λιστών με τα οφέλη, τους τρόπους επίτευξης και είδη του οργασμού. Ιδίως η τελευταία θεματική ενισχύεται πλέον από μια νέα μελέτη του Πανεπιστημίου του Καρόλου στην Τσεχία που δημοσιεύεται στο Journal of Sexual Medicine και η οποία αποκαλύπτει ότι υπάρχουν τρεις τύποι γυναικείου οργασμού.

Η νέα κατηγοριοποίηση βασίστηκε στα μοτίβα που κινούνταν οι μύες του πυελικού εδάφος κατά τη διάρκεια της κορύφωσης των εθελοντριών που, όπως εξηγεί ο καθηγητής νευροεπιστήμης James Pfaus, διακρίθηκαν σε τρεις τύπους:

το «κύμα» που μοιάζει με κυματισμούς ή διαδοχικές συσπάσεις έντασης και απελευθέρωσης στον οργασμό
το «ηφαίστειο» που περιγράφει τη χαμηλότερη ένταση στους μύς του πυελικού εδάφους η οποία εξελίσσεται σε «έκρηξη» και έντονο αίσθημα απελευθέρωσης κατά τη διάρκεια του οργασμού
τη «χιονοστιβάδα» που περιγράφει τη μεγαλύτερη ένταση του πυελικού εδάφους με τις συσπάσεις να μειώνουν την ένταση προς τα κάτω κατά τη διάρκεια του οργασμού.
Στο πλαίσιο του πειράματος, 54 γυναίκες έκαναν στο σπίτι χρήση εξ αποστάσεως ελεγχόμενων με Bluetooth δονητών, οι οποίοι ανισχνεύουν την ένταση των συσπάσεων του πυελικού εδάφους με δύο αισθητήρες στις πλευρές τους και αποστέλλουν τα δεδομένα σε έναν αξιόπιστο διακομιστή στο διαδίκτυο. Η οδηγία ήταν να φτάσουν μόνες τους σε οργασμό και στη συνέχεια να απενεργοποιήσουν τη συσκευή δύο λεπτά αφότου επήλθε η κορύφωση, διαδικασία που επανέλαβαν αρκετές ημέρες. Έπειτα, οι συμμετέχουσες κλήθηκαν να χρησιμοποιήσουν ξανά τους δονητές, χωρίς όμως να αυνανιστούν.

Η ανάλυση των δεδομένων έδειξε ότι οι μισές περίπου γυναίκες (26) είχαν οργασμούς «κύματα», 17 «χιονοστιβάδες» και 11 «ηφαίστεια».

«Διεξάγουμε μια μακροχρόνια μελέτη σε γυναίκες που χρησιμοποιούν τις συγκεκριμένες συσκευές για να κατανοήσουμε πώς βιώνει καθεμία ξεχωριστά αυτά τα διαφορετικά μοτίβα ως οργασμούς, ως επίπεδα ευχαρίστησης και ποια είναι η κύρια πηγή της διέγερσης που τα προκαλεί» σχολίασε ο Δρ Pfaus και πρόσθεσε ότι τα ευρήματα επιβεβαιώνουν τους πρωτοπόρους ερευνητές της ανθώπινης σεξουαλικής απόκρισης, William Masters και Virginia Johnson, οι οποίοι παρατηρούσαν στα μέσα της δεκαετίας του ’50 ότι οι γυναίκες είχαν έναν «κυρίαρχο» τύπο σεξουαλικής απόκρισης.

«Κατά κάποιον τρόπο, αυτό είναι λογικό. Πρόκειται για ενήλικες γυναίκες που έχουν βιώσει οργασμούς πολλές φορές στο παρελθόν και, όπως η οδήγηση ποδηλάτου ή το κολύμπι, υπάρχουν κινητικά μοτίβα που έχουν αποκρυσταλλωθεί μέσω της εμπειρίας και συνδέονται με αυτό» συμπλήρωσε, εξηγώντας πως οι ειδικές συσκευές βιοανάδρασης (Βιολογικής Επανατροφοδότησης ή biofeedback) εξάσκησης των μυών του πυελικού εδάφους μπορούν να υποδείξουν στις γυναίκες το κινητικό μοτίβο που συνοδεύει τον οργασμό τους.

Πηγή: ygeiamou.gr

https://www.marieclaire.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Το βράδυ κυλούσε ήρεμα. Καθισμένοι στην αμμουδιά, συντροφιά με τους φίλους σου, κρατούσες στο ένα σου χέρι μια μπύρα και στο άλλο το κινητό σου, από το οποίο ακούγονταν η φωνή του Νίκου Ξυλούρη να τραγουδάει τον Ερωτόκριτο -μια όμορφη ιστορία αγάπης του επονομαζόμενου Σαίξπηρ της Κρήτης, του Βιτσέντζου Κορνάρου. Όλα τα παραπάνω έδιναν μια χαλαρή νότα σε εκείνη την καλοκαιρινή νύχτα και τίποτα -σκεφτόσουν- δε θα στεκόταν ικανό να στην ταράξει. Τα φώτα όμως ενός αυτοκινήτου, που κατέβαινε προς την παραλία, έκανε τα κεφάλια σας να στραφούν προς το μέρος του. Δεν ήταν ένα συνηθισμένο αμάξι και αυτό το καταλάβαινες και μόνο από τον θόρυβο της μηχανής του .

«Πού πάει με αυτό το ακριβό αμάξι μες στον χωματόδρομο;» μονολόγησες και συνέχισες να κοιτάς το αυτοκίνητο που ερχόταν προς το μέρος σας. Σταμάτησε λίγα μέτρα μακριά από εσάς και ένα σύννεφο σκόνης σηκώθηκε από το χώμα. Η μηχανή έσβησε και μια φωνή ρώτησε ευγενικά «Παιδιά μάλλον χάθηκα, μήπως μπορείτε να μου πείτε πως μπορώ να βγω στον κεντρικό;» Σηκώθηκες πρόθυμα να βοηθήσεις τον περαστικό ενώ τα φώτα συνέχιζαν να σε τυφλώνουν. Τίναξες την άμμο από τα ρούχα σου και προχώρησες προς το αυτοκίνητο ώστε να δώσεις με όλη σου την καλή διάθεση τις απαραίτητες οδηγίες. Η μυρωδιά από ένα ακριβό άρωμα όσο πλησίαζες το αυτοκίνητο γινόταν όλο και πιο έντονη και είχε ήδη αρχίσει να αγκαλιάζει τις φερομόνες σου. Ενώ τα μάτια σου διασταυρώνονταν με εκείνα του περαστικού ρώτησες με αφέλεια «χαθήκατε;» και ένα αμήχανο χαμόγελο ζωγραφίστηκε ταυτόχρονα στα πρόσωπα και των δύο. Ο θεός έρωτας κρυμμένος στα αρμυρίκια έβγαλε από τη φαρέτρα του δύο βέλη και στόχευσε επιδέξια. Το ένα στόχευσε εσένα που πριν λίγα λεπτά ήσουν βουτηγμένος μες στην άμμο και έπινες μπύρες και το άλλο τον μυστήριο περαστικό με το πανάκριβο αυτοκίνητο, για τον οποίο τελικά έμαθες ότι έχασε τον δρόμο του φεύγοντας από ένα πάρτι που γινόταν σε μια βίλα λίγα μέτρα πιο κάτω. «Άκουσες Αρετούσα μου τα θλιβερά μαντάτα» συνέχιζε να τραγουδάει ο Νίκος Ξυλούρης και εκείνη η καλοκαιρινή νύχτα σε μια αμμουδιά της όμορφης Κρήτης μόνο ήρεμη δεν αποδείχθηκε για σένα.

Όλοι έχουμε ακούσει την έκφραση κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια και στην προκειμένη αυτή η κολόνια ονομάζεται πάλη των τάξεων. Ο φτωχός κι ο πλούσιος, ο ισχυρός και ο αδύναμος το κεφάλαιο και ο εργάτης. Πολλοί διανοούμενοι κατά καιρούς έχουν τοποθετηθεί γι’ αυτήν τη λεγόμενη ταξική πάλη, ολόκληρες θεωρίες στηρίζονται πάνω στο συγκεκριμένο κοινωνικό φαινόμενο, αλλά όταν ο έρωτας αποφασίσει να ρίξει τα βέλη του δε θα κοιτάξει την τσέπη η την κοινωνική θέση κανενός. Γιατί ο έρωτας αγαπητέ, είναι τυφλός κι άπειρες φορές έχουμε παρακολουθήσει, όχι μόνο στη σκηνή του θεάτρου από έργα τεράστιων θεατρικών συγγραφέων, αλλά και στη σκηνή της ζωής να ξετυλίγονται απίστευτες ιστορίες αγάπης μεταξύ ανθρώπων που προέρχονται από διαφορετικά κοινωνικά στρώματα.

Όσο κι αν θέλουμε λοιπόν να οριζοντιώσουμε αυτές τις καταστάσεις είναι πολύ δύσκολο να κλείσουμε τα μάτια στην πραγματικότητα κι η αλήθεια είναι ότι όταν υπάρχουν ταξικές διαφορές σε κοινωνικό ή οικονομικό πλαίσιο, η συνύπαρξη ενέχει αρκετές δυσκολίες. Όσο ο έρωτας καλά κρατεί, αυτές οι διαφορές μπορεί να φαίνονται μικρός κομήτης μέσα σ’ έναν απέραντο γαλαξία αλλά όταν ο έρωτας αρχίζει και ξεθωριάζει δε θα αργήσει αυτός ο κομήτης να χτυπήσει το δικό τους αστέρι και να γίνει το λεγόμενο Βing Βang.

Το κλειδί ίσως της επιτυχίας, ενός μοντέλου σχέσης που υπάρχουν αυτές οι αποκλίσεις, είναι να καταφέρει να πετάξει το ζευγάρι από πάνω του την ταμπέλα του φτωχού και του πλούσιου. Όταν οι σύντροφοι έχουν αποκτήσει αμφότερα «παιδεία» κι έχουν εκπαιδευτεί στο τι δέχονται και στο τι απορρίπτουν σαν άνθρωποι -ειδικά στο θέμα των κοινωνικών στερεοτύπων- μπορούν πιο εύκολα να καταργήσουν τις ταμπέλες που τους έχει φορέσει η κοινωνία μας ώστε να δημιουργήσου έναν ισχυρό δεσμό συναισθηματικής ασφάλειας μες στη σχέση τους. Αν δεν πετάξουν αυτές τις ταμπέλες το μόνο βέβαιο είναι ότι θα ζουν σε μια ανασφαλή σχέση και με τον πρώτο ενδεχόμενο τσακωμό θα βγαίνει στη λεγόμενη «σέντρα» ο πιο αδύναμος κοινωνικά-οικονομικά σύντροφος.

Ένα ακόμα πρόβλημα που πολύ πιθανόν να δημιουργήσει παρακείμενα σημαντικά προβλήματα είναι η διαφορά της κουλτούρας. Οι εμπειρίες και οι στιγμές που συγκεντρώνουμε στη ζωή μας είναι αυτές οι οποίες μας διαχωρίζουν και δημιουργούν το εν δυνάμει κοινωνικό μας στάτους. Εδώ το σωτήριο κλειδί είναι να γίνουν αμοιβαίες υποχωρήσεις και να δημιουργηθούν περιθώρια εξέλιξης και από τα δύο μέρη ώστε να εναρμονιστεί το ζευγάρι με τον τρόπο ζωής έκαστος και να βρουν τη χρυσή ισορροπία για να μπορέσουν να ακροβατήσουν ισοδύναμα ο ένας στον «κύκλο» του άλλου. Λέω ακροβατήσουν γιατί ας μη γελιόμαστε αν αφήσουν το σχοινί που στέκονται να το ταρακουνήσει κάποιος ξενιστής και το δίχτυ ασφαλείας που έχουν φτιάξει σαν σχέση δεν είναι τόσο δυνατό ώστε να τους κρατήσει, θα βρεθούν στο κενό, καταστρέφοντας και τη σχέση τους.

Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι στον ορισμό της αγάπης εκτός άλλων πολύ σημαντικών αξιών εμπεριέχεται και η λέξη σεβασμός. Σέβομαι τις ανάγκες του συντρόφου μου, σέβομαι τις ρίζες του, σέβομαι τον τρόπο λειτουργίας του και χωρίς να προσπαθήσω να τον αλλάξω σαν άνθρωπο, του προσφέρω το χέρι μου για να του γνωρίσω τον δικό μου κόσμο ακόμα και αν αυτός ο κόσμος είναι διαφορετικός.
Συντάκτης: Θάλεια Διαμαντούλη
Επιμέλεια κειμένου: Ζηνοβία Τσαρτσίδου

https://www.pillowfights.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Ο πιο δύσκολος ορισμός που προσπαθήσαμε ποτέ να δώσουμε είναι αυτός της αγάπης. Κι αυτή η αδυναμία μας να την ορίσουμε είναι που ταρακουνάει τον κόσμο, καθώς δείχνει πως χρειάζεται εξερεύνηση για να βρει ο καθένας τον δικό του ορισμό.

Είναι μια ικανότητα κι όχι συναίσθημα, όπως λανθασμένα πιστεύουν πολλοί, μας αναφέρει η συγγραφέας Μαρία Παναγοπούλου. Σαν ικανότητα λοιπόν, μαθαίνεται κι εξελίσσεται καθ’ όλη τη διάρκεια ζωής του ανθρώπου. Επίσης, αρκετοί ειδικοί και ψυχαναλυτές τονίζουν πως αγάπη δεν είναι απλώς πολλή συμπάθεια, καθώς περιλαμβάνει στοιχεία οικειότητας, πάθους κι αποκλειστικότητας και στα αρχικά της στάδια αποτελείται από απότομες εναλλαγές συναισθημάτων, έντονες φαντασιώσεις και διέγερση. Βλέπουμε πως η ύπαρξη πολλών στοιχείων δείχνει πως η αγάπη δεν έχει πάντα την ίδια μορφή κι έτσι για την καλύτερη αποκωδικοποίηση και κατανόησή της διακρίνεται σε δύο διαφορετικά είδη.

Το πρώτο είναι ο περιπαθής έρωτας, δηλαδή η ρομαντική πλευρά της αγάπης, η έντονη ερωτική αφοσίωση κι η φυσιοβιολογική διέγερση για τις ανάγκες του άλλου. Η ανταπόκριση του επιθυμητού συντρόφου προκαλεί συναισθήματα πληρότητας κι ευτυχίας, που οδηγούν σε σωματική διέγερση. Σε αυτό το είδος αγάπης κυριαρχεί η οικειότητα, δηλαδή τα συναισθήματα εγγύτητας και τρυφερότητας για το άλλο πρόσωπο. Συνδυαστικά κυριαρχεί και το πάθος, που χαρακτηρίζεται από έντονη έλξη και σωματική οικειότητα προς τον εκάστοτε σύντροφο.

Το δεύτερο είδος είναι η συντροφική αγάπη, όπου το άτομο βιώνει έντονη στοργή και τρυφερότητα προς τον στενά συνδεδεμένο σύντροφό του. Εδώ κυριαρχεί για ακόμα μια φορά η οικειότητα, για την οποία μιλήσαμε και παραπάνω, σε συνδυασμό με το στοιχείο της απόφασης ή δέσμευσης. Πιο συγκεκριμένα, χάρη σ’ αυτό το στοιχείο το άτομο σε πρώτη φάση συνειδητοποιεί πως είναι ερωτευμένο μ’ ένα άλλο πρόσωπο και στη συνέχεια πως επιθυμεί να διατηρήσει μακροπρόθεσμα αυτή τη σχέση. Αυτό το είδος αγάπης εμφανίζεται σε μακροχρόνιες σχέσεις, όπου η σωματική έλξη έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα χωρίς να έχει αγνοηθεί πλήρως.

Παίζει πολύ σημαντικό ρόλο και το πολιτισμικό υπόβαθρο σχετικά με τη σημαντικότητα κάθε είδους. Για παράδειγμα, οι κάτοικοι των Η.Π.Α δίνουν μεγαλύτερη αξία στον περιπαθή έρωτα, ενώ οι κάτοικοι της Κίνας προτιμούν να συνάπτουν σχέσεις μακροχρόνιες και συντροφικές. Λόγω αυτής της διάκρισης, πολλοί αμφιταλαντεύονται ανάμεσα στη ρομαντική και στη συντροφική αγάπη για να βρουν μια σταθερή σχέση, αγνοούν ωστόσο πως μια σταθερή σχέση δε σημαίνει κι ευτυχισμένη και πως μια ευτυχισμένη σχέση δε σημαίνει και σταθερή. Η αγάπη πάνω από όλα είναι πολύπλοκη κι ισορροπεί ανάμεσα στην ικανοποίηση, τη σωστή επικοινωνία και την καλύτερη επένδυση. Γι’ αυτό, είναι προτιμότερο τα ζευγάρια να κυνηγήσουν την ολοκληρωμένη αγάπη, που συνδυάζει όλα όσα αναφέραμε κι αποτελεί ένα ακόμα κρυφό είδος αγάπης. Συνδυάζει τις κατάλληλες ποσότητες οικειότητας, δέσμευσης και πάθους δίνοντας μια ελπίδα γι’ αγάπη που θα αντέξει στο πέρασμα του χρόνου.

Εδώ οφείλουμε να τονίσουμε, πως καλοί κι οι ορισμοί, τα είδη και τα γνωμικά, ωστόσο πάνω απ’ όλα αυτά υπάρχει η αγάπη για τον ίδιο μας τον εαυτό. Πρωτίστως, αυτή η αγάπη πρέπει να εξυμνείται, που είναι καθαρά υπόθεση του καθενός ξεχωριστά και περνάω από το «εγώ αγαπώ εμένα» στο «μπορώ κι αγαπώ έτσι κι εσένα».

Συνοψίζοντας, η αγάπη είναι ένα υπέροχο ταξίδι, που αποτελείται από μεγάλες εκπλήξεις, ίσως ανασφάλεια για το μέλλον και κάποια κούραση κι εξάντληση καμιά φορά. Είναι σίγουρο όμως πως αξίζει τον κόπο, γιατί μετά η ζωή δε θα είχε νόημα. Είναι ένα ταξίδι με αμέτρητες κενές θέσεις για όλους, γιατί τίποτα δεν μπορεί ν’ αναπληρώσει το κενό της αγάπης παρά μόνο η ίδια μας η ανάγκη να τη ζήσουμε και να τη μοιραστούμε.

Συντάκτης: Δήμητρα Φαρδογιάννη
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου

https://www.pillowfights.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Μας κάνουν να αμφιβάλλουμε για την αυτοεκτίμησή μας Το να βρισκόμαστε σε μια τοξική σχέση μπορεί να μας δημιουργήσει βαθιές ανασφάλειες ότι δεν είμαστε

Μας κάνουν να αμφιβάλλουμε για την αυτοεκτίμησή μας
Το να βρισκόμαστε σε μια τοξική σχέση μπορεί να μας δημιουργήσει βαθιές ανασφάλειες ότι δεν είμαστε αρκετά καλοί, αρκετά όμορφοι, αρκετά έξυπνοι κ.ο.κ.

Αρχίζουμε να αμφιβάλλουμε για το αν αξίζουμε μια σχέση αγάπης απλώς και μόνο επειδή ο σύντροφός μας μας κάνει πάντα να νιώθουμε ότι είμαστε ασήμαντοι. Μας κάνει να αισθανόμαστε ότι έχει μεγαλύτερη αξία από ό,τι εμείς.

Είναι σημαντικό να έχουμε ένα ισχυρό θεμέλιο για το ποιοι είμαστε βαθιά μέσα μας. Να εδραιώσουμε την αυταξία μας μέσα μας. Γιατί όταν το κάνουμε, μπορούμε εύκολα να απομακρυνθούμε από εκείνους που δεν μας εκτιμούν. Από εκείνους που μας δείχνουν συνεχώς ότι είμαστε καλύτερα χωρίς αυτούς. Από εκείνους που μας φέρνουν θλίψη αντί για ευτυχία, κατάθλιψη αντί για γαλήνη και ηρεμία.

Μας κάνουν να αισθανόμαστε ανεπιθύμητοι και μη αγαπητοί
Πολλοί άνθρωποι έχουν κολλήσει σε μια τοξική σχέση επειδή έχουν συνηθίσει να αποδεικνύουν στον/στη σύντροφό τους ότι αξίζουν αγάπη και στοργή. Δουλεύουν πολύ σκληρά για να κερδίσουν τον σεβασμό τους. Κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να αποδείξουν ότι το αξίζουν.

Αλλά επιτρέψτε μου να σας πω το εξής: Ο σωστός άνθρωπος δεν θα σας κάνει ποτέ συνειδητά να νιώσετε ότι δεν σας αγαπούν και δεν σας σέβονται. Θα θυμώσει μαζί σας, αλλά ποτέ δεν θα σας πληγώσει σκόπιμα και δεν θα βλάψει τη σχέση σας. Αν έκαναν κάτι λάθος, θα το επανορθώσουν. Αν με κάποιο τρόπο σας έκαναν να νιώσετε άσχημα, θα το διορθώσουν. Σας φροντίζουν, όχι μόνο σε σωματικό επίπεδο, αλλά και σε νοητικό και συναισθηματικό.

Πλήττουν την πίστη μας στην αγάπη
Αφού βρεθείτε σε μια τοξική σχέση, θα αρχίσετε να χάνετε την πίστη σας στην εύρεση του κατάλληλου ατόμου. Θα αρχίσετε να πιστεύετε ότι η αγάπη δεν είναι για εσάς. Ότι όλοι οι άνθρωποι που θα συναντήσετε στη ζωή σας θα κάνουν το ίδιο πράγμα – θα σας ραγίσουν την καρδιά και θα σας βλάψουν ως άνθρωπο.

Γι’ αυτό είναι σημαντικό να βλέπετε όλες τις κόκκινες σημαίες στην αρχή μιας σχέσης και να μην τις δικαιολογείτε μόνο και μόνο για να είστε με ένα συγκεκριμένο άτομο. Υπάρχουν πολλοί σπουδαίοι άνθρωποι που μπορείτε να γνωρίσετε μόνο αν παρουσιάσετε τον εαυτό σας ως κάποιον που εκτιμά τον εαυτό του ως αυτό που είναι, ως κάποιον που σέβεται βαθιά τον εαυτό του και ως κάποιον που έχει εδραιώσει μια υγιή νοοτροπία στην αγάπη και στην ανθρωπότητα.

Αλλάζουν ολόκληρη τη δυναμική μιας υγιούς σχέσης
Όταν βρισκόμαστε σε μια τοξική σχέση, αρχίζουμε να κανονικοποιούμε ότι η τοξικότητα θα είναι πάντα παρούσα. Ότι είναι μέρος του να είμαστε σε μια σχέση. Αρχίζουμε να πιστεύουμε ότι το να τσακωνόμαστε για μικρά πράγματα σχεδόν κάθε μέρα είναι κάτι συνηθισμένο σε κάθε σχέση.

Πιστεύουμε ότι είναι φυσιολογικό να παρακαλάμε για τη στοργή του/της συντρόφου μας. Να τον κυνηγάμε, να δίνουμε συνεχώς το 100% του εαυτού μας όταν εκείνος/η μας δίνει ψίχουλα.

Μια υγιής σχέση αποτελείται από δύο ανθρώπους που καταβάλλουν προσπάθεια ο ένας για τον άλλον, και δεν εννοώ να κάνει εκπλήξεις κάθε μέρα ο ένας στον άλλον. Είναι δύο άνθρωποι που κάνουν ο ένας τον άλλον να νιώθει ότι τον αγαπούν με κάθε τρόπο, υποστηρίζουν ο ένας τον άλλον και βοηθούν ο ένας τον άλλον να αναπτυχθεί στην αγάπη και στη ζωή.

Είναι να μαθαίνουμε τι συμπαθούν και τι όχι, να σεβόμαστε τις αξίες τους και να αγαπάμε ολόκληρο το είναι τους. Είναι να αποδεχόμαστε το κακό μαζί με το καλό. Σημαίνει να επιλέγουμε να είμαστε μαζί τους με κάθε κόστος.

Πηγή:

collective.world/how-toxic-relationships-damage-your-belief-in-love-and-yourself

https://enallaktikidrasi.com/

Σχέσεις - Σεξ

Κράτα στη ζωή σου, εκείνον τον έναν άνθρωπο, που στα δύσκολα, έμεινε πλάι σου!
Penni Syggrou

Κράτα στην ζωή σου, τον άνθρωπο που μπήκε και σε έκανε επιλογή του. Εκείνον που πάλεψε για εσένα, όταν το σκοτάδι σου ήταν βαθύτερο από το φως. Που έγινε αέρας για να αναπνεύσεις, όταν πνιγόσουν και δεν σε χωρούσαν οι τοίχοι..

Εκείνον τον άνθρωπο που γίνεται η δύναμή σου τις στιγμές της αδυναμίας. Που γίνεται το πείσμα σου τις στιγμές της παραίτησης. Εκείνον που ποντάρει σε εσένα, against all ods.. και για σένα φέρνει τα πάνω κάτω στις προβλέψεις του κόσμου που έμαθε να λέει πολλά και να κάνει λίγα.

Εκείνον τον άνθρωπο, που τα στραβοπατήματά σου, έκατσε πλάι σου και τα έκανε μαθήματα κι όχι κατηγορητήρια.

Εκείνον τον άνθρωπο, που έγινε η ηρεμία σου μέσα στην καταιγίδα και ο σίφουνας που ανακάτευε την ζωή σου κάθε στιγμή που βάλτωνες.

Εκείνον τον άνθρωπο, που προστάτευσε τη ζωή σου με τη σιωπή του και την ζέστανε με το χαμόγελό του. Που είχε τη δύναμη να κάνει βουτιά στα αβαθή της ψυχής σου και να την κανακεύει κάθε φορά που κάποιος προσπαθούσε να στην σμιλέψει και να τη φέρει στα μέτρα του.

Εκείνον τον άνθρωπο που σιωπηλά, πρόσεχε κάθε αλλαγή σου, κάθε δισταγμό σου, κάθε φόβο σου! Που δεν στρογγύλευε τις γωνίες σου ακόμα κι αν κοβόταν δεκάδες φορές από αυτές.

Εκείνον, που όταν σου άπλωνε το χέρι του, δεν το έπαιρνε πίσω μόλις είχες αφεθεί σε αυτόν. Που δεν είχε το χέρι του αλειμμένο με λάδι..

Εκείνον τον άνθρωπο, που έγινε η έμπνευση, ο λόγος κι η αιτία, να γίνεις εσύ, η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου.

Κι όχι, ποτέ δεν θα είναι εύκολο να είναι ένας άνθρωπος όλα αυτά. Ούτε θα είναι εύκολο να είσαι εσύ όλα αυτά. Μα αυτό είναι στο τέλος της μέρας οι σχέσεις. Η προσπάθεια να γίνουμε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας. Όχι η τέλεια, όχι η αλάνθαστη. Όχι η ιδανική. Η αληθινή!

Εκείνον τον ένα άνθρωπο που θα μπορεί να είναι καταφύγιο, παράδεισος και κόλαση μαζί, κράτα τον! Κράτα τον σφιχτά στην ζωή σου, με όποιον τρόπο μπορείς. Γιατί είναι εκείνος ο ένας άνθρωπος, που δεν θα σε πουλήσει. Που δεν θα σε προδώσει. Που στα δύσκολα θα μιλήσει με τις πράξεις του κι όχι με τα λόγια του.

Κι αν δεν τον βρεις, μην συμβιβαστείς. Μην παίξεις το παιχνίδι εκ του ασφαλούς. Μην ποντάρεις εκεί που πάνε όλοι. Κοίτα βαθιά μέσα σου, κατάπιε το ουρλιαχτό από το παράπονό ή τον πόνο σου, και προχώρα.

Μέχρι να βρεις εκείνον τον ένα, που θα ξέρει πότε το αγρίμι που κουβαλάς μέσα σου χρειάζεται χάδι κι αγκαλιά..

loveletters.gr

https://www.newsitamea.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Από την ημέρα που ερωτεύεσαι ο σπόρος της θλίψης φυτεύεται μέσα σου. Δίπλα στον σπόρο του ενθουσιασμού, της αγάπης, της ζήλιας. Αυτό είναι ο έρωτας. Μια χούφτα από σπόρια συναισθημάτων. Το αν θα βλαστήσει ο καθένας και πότε θα συμβεί αυτό είναι κάτι που δεν είναι στο χέρι σου να ορίσεις. Ούτε το πόσο θα μεγαλώσει και πόσο θα ζήσει. Οι στιγμές που θα σου προσφέρει αυτός ο έρωτας, αυτές είναι που θα τα ορίσουν όλα. Αυτές θα ποτίζουν και θα καλλιεργούν το έδαφος.

Πάντα όμως θα ελπίζεις αυτός ο άτιμος ο σπόρος της θλίψης να είναι κούφιος. Ή να έχει παραπέσει κάπου στην άκρη, εκεί όπου οι στιγμές δε φτάνουν και το χώμα είναι τραχύ και άγονο, εκεί που δεν μπορεί να ευδοκιμήσει ακόμη κι αν ποτιστεί. Τη στιγμή όμως που τα πρώτα φυλλαράκια του θα ξεπροβάλουν και θα νιώσεις τα πρώτα τσιμπήματα, ξέρεις πλέον ότι δεν μπορείς να κάνεις τίποτα για να αποτρέψεις την ανάπτυξή του. Κι αν και θα εύχεσαι να είναι απλά ένα μικρό ασθενικό χορταράκι, αυτό μπορεί να θεριεύσει και θα σε καταλάβει απ’ άκρη σ’ άκρη, σαν αναρριχητικό φυτό που απλώνεται ταχύτατα προς πάσα κατεύθυνση.

Το μεγαλύτερο λάθος που θα μπορούσες να κάνεις όταν σε κυριεύσει η ένταση βλέποντας τον εαυτό σου να βιώνει τα συμπτώματα της λύπης, είναι να προσπαθήσεις να εμποδίσεις την ανάπτυξή του. Τα δάκρυα, η απώλεια της όρεξης, η χαμένη διάθεση είναι κλαδιά που όσο τα κλαδεύεις τόσο θα μεγαλώνουν. Το συναίσθημα της θλίψης δεν είναι διακόπτης, να τον γυρνάς από το πράσινο φωτάκι στο κόκκινο. Δε χωράνε χρονικές προθεσμίες ούτε αντίστροφες μετρήσεις. Δε γίνεται στις δέκα του μήνα να είσαι στα πατώματα και στις έντεκα πρωί-πρωί να είσαι καλά επειδή έτσι έχεις ορίσει.

Είναι σαν να προσπαθείς να ξεριζώσεις αυτό το αναρριχητικό φυτό όσο είναι ακόμη δυνατό, στην ανάπτυξή του. Όλο και κάποια ριζούλα θα μείνει βαθιά μέσα στο χώμα και θα ξανακάνει εμφάνιση την πιο άβολη στιγμή. Αν πιέσεις τον εαυτό σου να βγαίνει έξω ενώ έχεις ανάγκη να μείνεις μόνος, αν πιέσεις τον εαυτό σου να γελά προσποιητά ενώ έχει ανάγκη να κλάψεις, αν πιέσεις τον εαυτό σου να βρει τον επόμενό του έρωτα, αν αρχίσεις να συμπεριφέρεσαι αλλόκοτα για να πείσεις εσένα και τους γύρω σου ότι είσαι καλά, τότε να ξέρεις ότι εκείνη η ριζούλα που έχει ξεμείνει, έχει αρχίσει ήδη να μεγαλώνει και πάλι.

Και αυτό που της ανήκει το θέλει. Θα ξεμυτίσει ξανά και θα μεγαλώσει σε μια περίοδο της ζωής σου που δε θα το περιμένεις και δε θα είσαι έτοιμος να το διαχειριστείς. Θα το ξεριζώσεις πρόωρα και πάλι και αυτό θα βλαστάνει κάθε φορά πιο δυνατό ταλαιπωρώντας σε ξανά και ξανά.

Άσε τη θλίψη σου να κάνει τον κύκλο της. Δώσε χρόνο στον εαυτό σου. Βίωσέ το. Άσε το να εκτονωθεί. Χωρίς χρονικές προθεσμίες και πλαίσια. Η ανάπτυξή της θα είναι ανάλογη με το πόσο καλλιέργησαν και πότισαν το σπόρο της οι στιγμές που έχεις να θυμάσαι. Κι ενώ δε θα υπάρχουν άλλες νέες στιγμές να συνεχίζουν την καλλιέργειά του, το φυτό όσο και αν μεγαλώσει, όσο χρόνο και αν πάρει, στο τέλος θα ξεραθεί.

Και όταν ξεραθεί, θα το πιάσεις με τα δύο σου δάχτυλα, τόσο απαλά και χωρίς να χρειαστεί καθόλου δύναμη απλά θα το τραβήξεις προς τα επάνω και θα βγει ολόκληρο. Θα βγει από την πιο βαθιά του ρίζα και έτσι ξεραμένο καθώς θα είναι θα το ρίξεις στη φωτιά για να καεί για πάντα. Και το χώμα καθαρό ξανά, χωρίς παράσιτα, θα είναι έτοιμο να δεχτεί τα επόμενα σπόρια.

Συντάκτης: Γιώργος Μαυρογιάννης
Επιμέλεια κειμένου: Μαρία Ρουσσάκη

https://www.pillowfights.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Τελικά ακόμη και οι ψεύτικοι οργασμοί βοηθούν τις γυναίκες να έρθουν ένα βήμα πιο κοντά στην σεξουαλική ικανοποίηση. Τον λόγο αποκαλύπτει πρόσφατη έρευνα

Ένα μέσο για περισσότερους πραγματικούς οργασμούς φαίνεται πως είναι η… προσποίηση της σεξουαλικής κορύφωσης. Σε αυτό το παράδοξο συμπέρασμα κατέληξαν ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Τέξας σε δημοσίευση που έκαναν στο Personality and Individual Differences.

Ένας ψεύτικος οργασμός συχνά θεωρείται ως μία καλή και γρήγορη απόδραση από μάλλον αδιάφορη ερωτική πράξη. Ωστόσο φαίνεται ότι τελικά η προσποίηση οργασμού μπορεί να απογειώσει τη σεξουαλική ζωή των γυναικών.

Στη μελέτη που πραγματοποίησαν οι επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Τέξας ρωτήθηκαν 998 γυναίκες 18-29 ετών για το αν προσποιούνταν οργασμούς και γιατί. Οι συμμετέχουσες ρωτήθηκαν επίσης πόσο συχνά – σε κλίμακα από το ένα μέχρι το έξι (ποτέ – πάντα) είχαν οργασμό κατά τη διάρκεια του σεξ. Η ερευνητική ομάδα βρήκε πως ενώ το 25% δήλωσε πως φτάνει πάντα σε οργασμό κατά τη διάρκεια της ερωτικής επαφής, ένα ποσοστό 30% δήλωσε ότι αυτό δεν του συμβαίνει ποτέ.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν πως οι γυναίκες που προσποιούνταν οργασμούς για να νιώσουν οι ίδιες καλύτερα, είχαν και πιο συχνούς πραγματικούς οργασμούς συγκριτικά με τις γυναίκες που προσποιούνταν οργασμό επειδή ήθελαν να κάνουν το σύντροφό τους να νιώσει καλύτερα ή επειδή ανησυχούσαν πως δεν ήταν «φυσιολογικές».

«Προσποιούμενες οργασμό, οι γυναίκες ενδέχεται να καθιστούν την ψυχική τους κατάσταση πιο ευχάριστη διεγείροντας τους εαυτούς τους σεξουαλικά καθώς αυξάνουν τις πιθανότητες να έρθουν σε οργασμό» εξηγούν οι ερευνητές.

Παρατηρήθηκαν επίσης διάφοροι λόγοι που εξηγούν γιατί οι γυναίκες προσποιούνται κορύφωση κατά τη διάρκεια του σεξ.

Η σεξολόγος Tracey Cox δήλωσε πως υπάρχουν θετικά και αρνητικά από την προσποίηση οργασμού. «Υπήρχαν πάντα δύο σχολές σκέψεις για την προσποίηση οργασμού. Η “αρνητική” που υποστηρίζει πως δεν υπάρχει ποτέ κανένα νόημα στο να προσποιείται κανείς οργασμό γιατί πώς ο σύντροφός σας θα σας προσφέρει έναν αληθινό αν δεν είστε ειλικρινής; Από την άλλη υπάρχει και η άποψη “προσποιήσου μέχρι να τα καταφέρεις” η οποία αναφέρει πως η προσποίηση ενδέχεται να βοηθήσει να έρθει ένας πραγματικός οργασμός. Αναπαριστώντας έναν αληθινό οργασμό – αναπνέοντας ταχύτερα, κάνοντας θόρυβο, κουνώντας τους γοφούς, σφίγγοντας τους μύες – ίσως απλά ωθείτε τον εαυτό σας να ξεπεράσει αυτό το σημείο όπου ο οργασμός επέρχεται ακούσια».

Η ερευνητική ομάδα αναγνώρισε ότι η μελέτη ήταν περιορισμένη λόγω των λίγων ερωτήσεων που κλήθηκαν να απαντήσουν οι συμμετέχουσες, αλλά δήλωσαν ότι τα ευρήματά τους ήταν μεν «μικρά αλλά σημαντικά».

https://www.ygeiamou.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Τίποτα δεν γίνεται τυχαία. Κάθε άνθρωπος που έρχεται στο διάβα της ζωής μας, έρχεται για κάποιο σκοπό.


Είτε είναι μια ευλογία, είτε ένα μάθημα, όλοι εμφανίζονται στη ζωή μας για έναν μικρότερο ή μεγαλύτερο σκοπό. Άλλοι για λίγο και άλλοι για μια ζωή.

Άλλοι για να μας κάνουν να γελάσουμε, άλλοι για να μας πονέσουν, άλλοι για να μας διδάξουν και άλλοι για να μας προστατεύσουν.

Με κάποιους θα έχουμε ερωτική χημεία και άλλους θα τους νιώσουμε σαν αδελφή ψυχή. Σα να τους ξέρουμε για μια ζωή. Με έναν μαγικό τρόπο, θα ταιριάζουμε απόλυτα και θα μιλάμε την “ίδια γλώσσα”.

Θα λέμε τα ίδια πράγματα και αβίαστα θα επικοινωνούμε, δίχως καμία δυσκολία. Συνήθως, η ενεργειακή σύνδεση είναι τόσο ισχυρή που θα το νιώθουμε εσωτερικά. Αυτοί οι χαρακτήρες, δεν θα χαθούν ποτέ από τη ζωή μας, ακόμη κι αν βλεπόμαστε σπάνια.

Ορισμένοι άνθρωποι πάλι, εμφανίζονται στο δρόμο μας για συγκεκριμένη περίοδο, μόνο και μόνο για να μας ταράξουν. Να μας προσφέρουν ένα πάθος, που έμενε βαθιά κρυμμένο μέσα μας. Να νιώσουμε τρέλα και ότι είμαστε ζωντανοί. Αυτός ο άνθρωπος μπορεί να μείνει στη ζωή μας για λίγο, αλλά όσα θα ζήσουμε μαζί του, θα είναι τόσο ανατρεπτικά, τόσο δυνατά, που άλλοι θα ‘θελαν 7 ζωές για να τα ζήσουν και πάλι δε θα τους έφταναν.

Κάθε συνάντηση, είτε καλή ή κακή, έρχεται πάντα για έναν απώτερο σκοπό. Για να μας βοηθήσει στην εξέλιξη μας.


Μερικές φορές ο Θεός, απομακρύνει από το δρόμο μας ανθρώπους, που δεν μας κάνουν καλό. Το κάνει για να μας προστατέψει. Δεν χρειάζεται λοιπόν να τρέχουμε από πίσω τους. Ας τους αφήσουμε να φύγουν.

Ποτέ μην εξαναγκάζετε και πιέζετε σχέσεις. Αφήστε τες να λειτουργήσουν φυσικά. Η συμπαντική ροή δεν λανθάνει ποτέ. Τίποτα από αυτά που προορίζεται για μας, δεν πρόκειται να μας προσπεράσει.

Τίποτα δεν συμβαίνει χωρίς λόγο. Κάθε εμπειρία, κάθε άνθρωπος και κάθε σχέση, μας οδηγεί εκεί που χρειαζόμαστε ακριβώς να είμαστε.

Είναι η διαδρομή μας και υπάρχουν τα σημάδια που μας κατευθύνουν. Είναι σαν τις ταμπέλες στο δρόμο, που μας οδηγούν στην σωστή κατεύθυνση. Μας ενημερώνουν για εμπόδια, για λάθος στροφές, για επικίνδυνα φαινόμενα.

Μας προειδοποιούν να κόψουμε ταχύτητα ή μας προτρέπουν να αυξήσουμε. Τα σημάδια αυτά λέγονται ένστικτο και αντίληψη και δεν πρέπει να τα αγνοούμε. Πρέπει να μάθουμε να τα διαβάζουμε και να τα σεβόμαστε.

Μόνο έτσι θα φτάσουμε στον τελικό μας προορισμό. Που δεν είναι άλλος, από την

ολοκλήρωση και την απόλυτη ισορροπία.

Και όποιος είναι προορισμένος για να μείνει για πάντα στη ζωή μας, θα είναι εκεί, μαζί μας, δίχως καμία διάθεση να μας αποχωριστεί.

Μάνος Σαμοθρακής (Τριστάνος)

loveletters.gr

https://www.awakengr.com/

Σχέσεις - Σεξ

Καλοκαιρινοί έρωτες: Διαρκούν λίγο αλλά αξίζει να τους ζήσεις
Αθηνά Δαβαρία

Το καλοκαίρι ανέκαθεν συμβόλιζε νέα ξεκινήματα, νέες σχέσεις, έρωτα και σεξ, διασκέδαση, περιπέτειες. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η άνοδος της θερμοκρασίας συνοδεύεται και με εντονότερη σεξουαλικότητα. Πολλοί λοιπόν –κυρίως αδέσμευτοι– αναζητούν το ταίρι τους ακόμα και αν αυτό είναι εφήμερο.

Μετά από έναν χειμώνα διαδοχικών εγκλεισμών και την πεσμένη ψυχολογία, γυναίκες και άνδρες, ανυπομονούν να αισθανθούν ξανά “ζωντανοί” αναζητώντας όσα μας έκλεψε η πανδημία. Για αυτό και οι καλοκαιρινές διακοπές είναι για πολλούς, η στιγμή που περιμένουν να νοιώσουν χαλαρά και να έρθουν σε επαφή με άλλα άτομα.

Πολλοί καλοκαιρινοί έρωτες θα γεννηθούν και αυτό το καλοκαίρι στα σοκάκια των Κυκλαδίτικων νησιών μας. Ωστόσο το ερώτημα είναι αν αυτοί οι έρωτες θα συνεχίσουν και με τα πρώτα φθινοπωρινά φύλλα…

Η Ψυχολόγος – Κλινική Νευροψυχολόγος Ευγενία Παπαχρηστοπούλου μίλησε στο www.instyle.gr και την Αθηνά Δαβαρία και δίνει απαντήσεις για το εάν ένας καλοκαιρινός έρωτας μπορεί να μετουσιωθεί σε σχέση ή θα τελειώσει μαζί με το ηλιόλουστο καλοκαιράκι, τον ρόλο των ορμονών και αν τώρα είναι η εποχή να γνωρίσουμε τον έρωτα της ζωής μας…

Το καλοκαίρι μας προτρέπει για νέα ξεκινήματα, νέες σχέσεις, έρωτα και σεξ, διασκέδαση, καλοκαιρινές περιπέτειες. Είναι η εποχή του χρόνου που ερωτευόμαστε πιο εύκολα;

«Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και το αγόρι μου» χιλιοτραγουδισμένος στίχος βγαλμένος όμως από ανθρώπινες ανάγκες και τάσεις. Τάση για ανεμελιά, ξενοιασιά, μικρές και μεγάλες απολαύσεις με καλοκαιρινό φόντο. Παραλία, άμμος, ήλιος ,λιγότερα ρούχα, μαυρισμένα σώματα και μπόλικη αγκαλιά. Οι καλοκαιρινοί έρωτες έχουν υμνηθεί, έχουν αναδειχθεί ποικιλοτρόπως και αυτόματα γεννούν πολλές προσδοκίες και όνειρα: Να γνωρίσουμε τον έρωτα της ζωής μας, το καλοκαίρι αυτό να μας μείνει αξέχαστο και μοναδικό. Και με αυτές τις μαγικές εικόνες γεμίζουμε βαλίτσες και φεύγουμε.

Ανεξάρτητα από την κατάστασή μας, δεσμευμένοι ή αδέσμευτοι το μυαλό καλπάζει, φαντάζεται, ονειρεύεται νύχτες στην αμμουδιά με μουσική, ποτό και το αντικείμενο του πόθου μας. Αν προσθέσουμε και όλα όσα έχουν συμβεί το τελευταίο διάστημα, η τάση είναι μεγαλύτερη καθώς είναι μεγαλύτερη η ανάγκη για να νιώσουμε ελεύθεροι. Το γεγονός ότι βγάλαμε τις μάσκες μπορεί να λειτουργεί και συμβολικά. Δημιουργεί την ανάγκη να βιώσουμε εμπειρίες μαζί με τον λανθάνοντα φόβο μήπως ξανασυμβεί. Άλλωστε η απειλή για νέο κύμα και νέα μέτρα από Σεπτέμβρη κάνει το καλοκαίρι να φαντάζει σαν η τελευταία ευκαιρία για διασκέδαση και απόλαυση.

Ποιοί παράγοντες συμβάλλουν στο να ερωτευτεί κάποιος κατά τη διάρκεια των διακοπών; Τι ρόλο παίζουν ο ήλιος, οι ορμόνες και η χαλαρή διάθεση;

Ας ανατρέξουμε στη νευροβιολογία για απαντήσεις. Η άνοδος της θερμοκρασίας, η μεγαλύτερη έκθεση στο φως του ήλιου, η μέρα που μεγαλώνει στέλνουν σήμα στον εγκέφαλο και αυτός αντιδρά με χημικές αλλαγές. Η ηλιοφάνεια και συγκεκριμένα το άπλετο φως του τόπου μας, έχει συνδεθεί με αυξημένα επίπεδα σεροτονίνης, του νευροδιαβιβαστή που ανεβάζει τη διάθεση και μας κάνει να αισθανόμαστε ευχάριστα.

Η αύξηση της σεροτονίνης συνοδεύεται και από την έκκριση άλλων ορμονών όπως της ντοπαμίνης καθώς και των νευροπεπτιδίων της ωκυτοκίνης και βασοπρεσίνης που είναι οι ορμόνες της αγκαλιάς και της αγάπης.

Επιπλέον, το καλοκαίρι συνδέεται με περισσότερη χαλάρωση και ίσως και με μνήμες από την εποχή της εφηβείας όπου έκλειναν τα σχολεία και το μυαλό ήταν στις καλοκαιρινές διακοπές με τους γονείς, όπου εκεί θα συναντούσαμε το μεγάλο έρωτα. Επειδή στην εφηβεία συμβαίνουν πολλά για πρώτη φορά, οι μνήμες είναι έντονες και ανεξίτηλες. Ασυνείδητα μεταφερόμαστε σε αυτήν την εποχή της αθωότητας και θέλουμε να ξανανιώσουμε όπως τότε, έφηβοι που γευόμαστε τα πάντα με λαχτάρα. Το ασυνείδητο γίνεται συνειδητό. Και ελπίζουμε και η ελπίδα γίνεται προσδοκία και σαν προσδοκία επενδύεται. Και επειδή υπάρχει η προδιάθεση για χαλαρότητα, φαντασία και όνειρο, μπορεί ναι να κάνουμε γνωριμία στις διακοπές μας. Ή να ζήσουμε στιγμές ερωτισμού, πόθου και σεξουαλικής συνεύρεσης.

Από ποιους παράγοντες εξαρτάται αν ένας καλοκαιρινός έρωτας εξελιχθεί σε σχέση που θα κρατήσει και εκτός των διακοπών;

Πολλά παίζουν ρόλο σε αυτήν την εξέλιξη. Ακόμα και το ζήτημα της συγχρονικότητας. Το αν είναι και τα δύο άτομα διαθέσιμα συναισθηματικά, αν είναι κατασταλαγμένα, στο τι ζητάνε, ο βαθμός ωριμότητας, η χιλιομετρική απόσταση που τους χωρίζει και άλλες συμβατότητες που ούτως ή άλλως προϋποθέτει η σύναψη μιας σχέσης, ανεξάρτητα από την εποχή.

Εξαρτάται και από το είδος της σχέσης; Τι ρόλο παίζει το προηγούμενο ερωτικό μας προφίλ;

Αν η προσέγγιση γίνεται επειδή είμαστε ερωτευμένοι με τον έρωτα και τη ζωή γενικότερα και επειδή θέλουμε να βιώσουμε μοναδικά είναι πολύ πιθανό να μη συντονιστούμε με τα θέλω και τις προσδοκίες του άλλου προσώπου και οι στιγμές να μείνουν εκεί που γεννήθηκαν: στις διακοπές μας. Άλλωστε με την επιστροφή έρχεται και η πραγματικότητα της ζωής μας: υποχρεώσεις, πρόγραμμα καθημερινότητας, δουλειά και ο καλοκαιρινός μας έρωτας αποθηκεύεται μαζί με τις βαλίτσες των διακοπών. Γίνεται μια ευχάριστη ανάμνηση.

Μην ξεχνάμε ότι στο εφηβικό μας καλοκαίρι τα πάντα τελείωναν όταν ερχόταν το φθινόπωρο και άρχιζαν τα σχολεία. Υπάρχει φωλιασμένη μέσα μας εκείνη η ανάμνηση η οποία μπορεί να έχει εξελιχθεί σε πεποίθηση. Αν όμως μας προσελκύσει το πρόσωπο, ανακαλύψουμε συμβατότητες και άλλα χαρακτηριστικά που μας ελκύουν πέρα από τη σεξουαλική έλξη, μπορεί κάλλιστα η γνωριμία να εξελιχθεί και να πάρει μια πιο μόνιμη μορφή.

Και τι κάνουμε αν μας συμβεί;

Το ζούμε φυσικά. Οι εμπειρίες είναι πολύτιμες αφενός σαν βίωμα, αφετέρου σαν πολύτιμα μαθήματα. Το καλύτερο και ουσιαστικότερο είναι η σχηματοποίηση όσο το δυνατόν λιγότερων προσδοκιών και επενδύσεων. Αφηνόμαστε στους ρυθμούς των νευροδιαβιβαστών μας και τον χορό των ορμονών μας και ζούμε την εμπειρία.

Αν μείνουν οι προσδοκίες έξω από τις καλοκαιρινές βαλίτσες θα ζήσουμε τη στιγμή και θα απολαύσουμε την πραγματικότητα του καλοκαιριού. Η απόλαυση και μόνη της γεννά την ανάγκη επανάληψης. Αν η επανάληψη έχει την ίδια γλυκιά γεύση, αυτή θα κρατήσει και διατηρηθεί. Και που ξέρουμε; Μπορεί ναι να ζήσουμε τον έρωτα της ζωής μας.

https://www.instyle.gr/l

 

Σχέσεις - Σεξ


Κι όμως, το ποσοστό διαζυγίων στις ΗΠΑ μειώθηκε συνολικά κατά 18% από το 2008 έως το 2016.

Πολλά έχουν γραφτεί για τη διατήρηση ενός γάμου, ακόμα και όταν εμείς ή και ο/η σύζυγός μας βρισκόμαστε με το ένα πόδι έξω απ′ αυτή τη σχέση. Τον Ιούνιο του 2022, οι New York Times φιλοξένησαν δύο δημοσιεύματα, τα οποία αντίκεινται στο διαζύγιο, πάντα με έναν έμμεσο τρόπο, ενώ ενθάρρυναν την παραμονή σε δυστυχισμένους γάμους. Η πρώτη ήταν μια συνέντευξη με τον σύμβουλο ζευγαριών Τέρενς Ρίαλ που μίλησε για «κανονικό συζυγικό μίσος», και η δεύτερη ένα άρθρο γνώμης από την Αγγλικανή ιερέα και αρθρογράφο Τις Χάρισον Γουόρεν με τίτλο «Παντρεύτηκα τον λάθος άνθρωπο κι είμαι τόσο χαρούμενη που το έκανα».

«Τα τελευταία 17 χρόνια υπήρξαν μεγάλα διαστήματα όπου ο ένας ή και οι δύο ήμασταν βαθιά δυστυχισμένοι. Υπήρξαν στιγμές που στη σχέση μας επικράτησε η περιφρόνηση, γλυκιά και σκληρή σαν αποξηραμένη λάσπη. Ήμασταν και οι δύο αγενείς. Φωνάζαμε, βρίζαμε και χτυπούσαμε δυνατά την πόρτα φεύγοντας. Και οι δύο νιώσαμε ότι χρειαζόμασταν πράγματα που ο άλλος απλά δεν μπορούσε να μας προσφέρει. Έχουμε πάει σε συμβουλευτική γάμου για τόσο καιρό τώρα που πλέον ο σύμβουλός μας νιώθει μέλος της οικογένειας. Ενδεχομένως πρέπει να συμπεριλάβουμε τη φωτογραφία της στην ετήσια χριστουγεννιάτικη κάρτα μας. Κατά καιρούς, μέναμε παντρεμένοι καθαρά για θρησκευτική υπακοή και για χάρη των παιδιών μας».

Απαντώντας σε αυτό το άρθρο ―και σε παρόμοιες σκέψεις από το πρόσφατο παρελθόν―, οι κριτικοί, συμπεριλαμβανομένης της Σοράγια Νάντια ΜακΝτόναλντ, παρακάλεσαν τις γυναίκες συγγραφείς που «θυσιάζονται στον βωμό της γαμήλιας δυστυχίας» να «σταματήσουν να προσπαθούν να στρατολογούν άλλα κορόιδα για να είναι στην ίδια μιζέρια μαζί σου».

Η Τρέισι Κ. Ρος, μια θεραπεύτρια ζευγαριών και οικογένειας στη Νέα Υόρκη, βρήκε επίσης το άρθρο απογοητευτικό. Κυρίως επειδή η συγγραφέας δεν αναφέρει ποτέ γιατί είναι ευγνώμων που έμεινε στο γάμο της. Ή τι έκανε για να αντιμετωπίσει όλη αυτή τη συσσωρευμένη δυστυχία, η οποία σίγουρα πρέπει να έχει βαρύνει. Ναι, η Ρος αναγνωρίζει ότι τα ζευγάρια μπορούν να περάσουν από πολύ δυστυχισμένες καταστάσεις και, με αρκετή δουλειά, επιμονή και αφοσίωση, μπορούν να βγουν από την άλλη πλευρά. Αλλά η θεραπεύτρια εύχεται η Γουόρεν να είχε δείξει τη δουλειά της λίγο περισσότερο. «Το άρθρο δεν εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο πλοηγήθηκε σε ένα καλύτερο ”τόπο” της σχέσης, κάτι που χρειάζεται να ακούσουν και να μάθουν οι άνθρωποι – δεν υπάρχουν αρκετές πληροφορίες σχετικά με το πώς πραγματικά μοιάζει και τι συνεπάγεται η ”εργασία σε μια σχέση” – το μήνυμα είναι απλώς ότι πρέπει να το κάνεις, όχι το πώς», είπε στη HuffPost.

Η θεραπεύτρια γάμου και οικογένειας από το Λος Άντζελες Σάμπα Χαρούνι Λούρι έχει ανάμεικτα συναισθήματα για το άρθρο. «Η συγγραφέας είναι ξεκάθαρη για το πώς η θρησκευτική της ταυτότητα επηρεάζει την άποψή της και φαίνεται ότι η διατήρηση της σχέσης είναι αυτό που λειτουργεί τόσο για την Γουόρεν όσο και για τον σύντροφό της», είπε. «Το θέμα είναι ότι η Γουόρεν φαίνεται επικριτική με εκείνους οι οποίοι θα είχαν την γενναιότητα να εγκαταλείψουν έναν γάμο όπου μπορεί να ζουν με μιζέρια αντίθετα από εκείνους που θα έμεναν».

Για μερικούς, είναι γενναίο να επιδιώκο”υν την ευτυχία, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει να εγκαταλείψουν έναν γάμο, λέει στην HuffPost η Χαρούνι Λούρι.

(Αξίζει να σημειωθεί ότι πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι οι γυναίκες είναι πιο ευτυχισμένες χωρίς σύζυγο ή παιδιά: ”«Αν είσαι άντρας, μάλλον θα πρέπει να παντρευτείς», λέει ο Πολ Ντόλαν, επιστήμονας συμπεριφοράς και συγγραφέας μιας τέτοιας μελέτης. «Αν είσαι γυναίκα, μην ασχολείσαι.»)

Ωστόσο, δεν είναι μόνο οι Αγγλικανοί ιερείς και οι θρησκευόμενοι άνθρωποι που προσκολλώνται φανατικά στον γάμο σε μια προσπάθεια να αποτρέψουν το διαζύγιο. Το ποσοστό διαζυγίων δεν ήταν ποτέ χαμηλότερο, σύμφωνα με τον καθηγητή του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ Φίλιπ Κοέν. Ο Κοέν μελέτησε δεδομένα απογραφής για να καθορίσει ότι το ποσοστό διαζυγίων στις ΗΠΑ μειώθηκε συνολικά κατά 18% από το 2008 έως το 2016. Σε ένα άρθρο σκέψης πέρυσι, η συγγραφέας πολιτισμού Αν Ελεν Πέτερσεν μίλησε σε πολλές μεσήλικες, μορφωμένες γυναίκες που παραμένουν σε δυστυχισμένους γάμους και κατέληξε ότι πολλές από τις γυναίκες θα προτιμούσαν να μείνουν σε έναν δυστυχισμένο γάμο παρά να «αποτύχουν» και να πάρουν διαζύγιο. (Και, φυσικά, υπάρχει η οικονομική συνιστώσα - αφού ζεις με δύο εισοδήματα, το να τα βγάλεις πέρα με ένα μόνο εισόδημα σε αυτήν την οικονομική κατάσταση μπορεί να είναι αδύνατη.)

«Όσο κανονικοποιήθηκε το διαζύγιο στο σύνολο της κοινωνίας, έχει ”αποσυναρμολογηθεί” για άτομα με δυστυχισμένους γάμους [προοδευτικά και/ή μορφωμένα ζευγάρια που περίμεναν καιρό για να παντρευτούν]. Είναι ένα διαφορετικό στίγμα από την αποδοκιμασία για θρησκευτικούς ή ηθικούς λόγους, αλλά παρ′ όλα αυτά είναι ένα στίγμα. Μέσα σε αυτήν την ευρύτερη πολωμένη αντίληψη του γάμου, το διαζύγιο έχει γίνει κάτι στο οποίο οι άνθρωποι δεν θέλουν να προχωρούν, σαν να μην είσαι ικανός να γονιμοποιήσεις, σαν μια καταστροφή της ταυτόητάς μας.

Και για άτομα που θεώρησαν ότι η διαδρομή τους προς τον γάμο ή/και τη γονεϊκότητα είναι καλά αιτιολογημένη - και, ανάλογα με το οικογενειακό ιστορικό τους, το αντίθετο από αυτό που έκαναν άλλοι στη ζωή τους - μπορεί να αισθάνονται σαν μια πραγματική αποτυχία...

Για τις γυναίκες, ο «τρόμος του διαζυγίου» επιδεινώνεται από τον τρόπο που μας διδάσκουν να βλέπουμε τη ζωή: Μας λένε ότι σχεδόν τα πάντα – το χάσμα στις αμοιβές, οι οικιακές διαφορές εργασίας, οι ταλαιπωρημένες φιλίες λόγω της πανδημίας – μπορούν να διορθωθούν μέσω σκληρή δουλειά και πνεύμα ικανοποίησης. «Αν αφιερώνουν ώρες στις σχέσεις τους, πέρα ​​από τις ώρες που αφιερώνουν στη δουλειά τους, τη γονική μέριμνα και τη συντήρηση του σώματός τους όλα θα πήγαιναν καλά», γράφει η Πέτερσεν. Το μήνυμα είναι σαφές: Εάν δεν λειτουργεί, δεν προσπαθείτε αρκετά σκληρά. Στη θεραπευτική της πρακτική, η Ρος έχει δει επίσης αυτό το φαινόμενο: έξυπνες, επιτυχημένες γυναίκες να παραμένουν σε ανεκπλήρωτες, δυστυχισμένες σχέσεις παρά το γεγονός ότι δεν εξαρτώνται οικονομικά από τους άνδρες, όπως μπορεί να ήταν οι μητέρες ή οι γιαγιάδες τους. «Στην πραγματικότητα, πολλές φορές οι άντρες εξαρτώνται από αυτούς, υπάρχει ελάχιστο ή καθόλου σεξ στη σχέση, μια αδύναμη συναισθηματική σύνδεση και συχνά υποψία συναισθηματικής κακοποίησης, ακόμη και διαφορετικά επίπεδα κατάχρησης ουσιών - και όμως αγωνίζονται να μην φύγουν, ελπίζοντας και πιστεύοντας ότι τα πράγματα μπορεί να βελτιωθούν μόνο αν προσπαθήσουν περισσότερο και κάνουν τους συντρόφους τους να καταλάβουν με ποιο τρόπο συμβάλλουν στη γενικότερη δυσάρεστη κατάσταση», λέει η Ρος.

Γενικότερα, η Χαρούνι Λούρι πιστεύει ότι ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον γάμο ωθεί τους ανθρώπους να παραμείνουν σε δυστυχισμένες σχέσεις (ή φοβίζει τους ανθρώπους από την ιδέα να δεσμευτούν από την αρχή).

«Για τους περισσότερους από εμάς, ο γάμος θεωρούνταν μεγάλος στόχος και δεν προσπαθούσαμε απλώς να παντρευτούμε αλλά να είμαστε ”ευτυχισμένοι παντρεμένοι” από την πρώιμη παιδική ηλικία», λέει. «Είναι η επιλογή της ωριμότητας που πρέπει να κάνεις. Σημαίνει ότι είμαστε αξιόλογοι και σταθεροί. Και αν συμβαίνει αυτό, είναι σαφές πόσο απειλητικό θα ήταν να αποφασίσουμε να απορρίψουμε αυτή την ιδέα επιδιώκοντας διαζύγιο». Λόγω του τρόπου με τον οποίο αποτιμούμε τη σκληρή δουλειά και τη δέσμευση, η επιλογή του διαζυγίου ισοδυναμεί με «να εγκαταλείψεις και να εγκαταλείψεις αυτό ακριβώς που είχες δουλέψει τόσο σκληρά για να πετύχεις», λέει η Χαρούνη Λούρι. Για πολλά παντρεμένα ζευγάρια που σκέφτονται με δισταγμό το διαζύγιο ... παραμένουν σε μια σχέση που επειδή έχουν ήδη επενδύσει τόσο πολύ χρόνο και ενέργεια στη σχέση τους. Ως μεγάλος «επενδυτής», δεν μπορείς να τα παρατήσεις, ανεξάρτητα από το αν είσαι δυστυχισμένος ή σε χειρότερη κατάσταση από ό,τι θα ήσουν μόνος σου, λέει ο Ομαρ Τόρες, ψυχοθεραπευτής στη Νέα Υόρκη. «Συχνά ακούω πελάτες να λένε πάνω - κάτω ”Αλλά έχουμε τόση ιστορία”, ”Αλλά είμαι σε αυτή τη σχέση για πέντε χρόνια, δεν μπορώ απλώς να κάνω πίσω τώρα!”, ή ”Αν αυτή η σχέση τελείωνε τώρα, αυτό θα ήταν - εννοώ ότι τα τελευταία 10 χρόνια δεν ήταν τίποτα!”», λέει στην HuffPost.

Αυτό σημαίνει ότι μερικές φορές οι άνθρωποι παραμένουν σε σχέσεις εις βάρος της ευημερίας, της λογικής ή της ασφάλειάς τους. «Εχω εντοπίσει αυτή η επιθυμία να κρατήσω μια σχέση μετά την ημερομηνία λήξης της από τότε που ήμουν ασκούμενος», είπε.

Μερικές φορές, ένας γάμος απλά δεν μπορεί να διορθωθεί. Η αλήθεια είναι η εξής: Μερικές φορές τα προβλήματα γάμου δεν ξεπερνιούνται, παρά τις καλύτερες προσπάθειές μας για να λειτουργήσει. Υπάρχουν οι προφανείς διαπραγματεύσεις: Η εμπιστοσύνη, φυσικά, είναι ένα κρίσιμο στοιχείο για όλες τις σχέσεις και όταν ένας σύντροφος παραβιάζει αυτήν την εμπιστοσύνη μέσω απιστίας, παραμέλησης ή κατάχρησης, μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολο να ξαναχτιστεί η σχέση, λέει ο Ράιαν Χάους, ψυχολόγος στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια και συγγραφέας του περιοδικού «Mental Health Journal for Men».

«Για να το ”διορθώσει”, ο/η σύντροφος που προσέβαλλε πρέπει να ζητήσει μια ειλικρινή συγγνώμη με ενσυναίσθηση, να εξιλεωθεί για την αδικία του και να λάβει μέτρα για να βεβαιωθεί ότι δεν θα συμβεί ποτέ ξανά, αλλά αυτά τα βήματα δεν θα εγγυηθούν ότι η εμπιστοσύνη θα ξαναχτιστεί και η σχέση θα θεραπευθεί», λέει. Αλλά αυτό που είναι εξίσου κακό είναι η κακή ευθυγράμμιση των επιθυμιών: Όλο και περισσότεροι γάμοι δεν διορθώνονται και ολοκληρώνονται επειδή ένας σύντροφος συνειδητοποιεί ότι απλώς δεν θέλει να το κάνει πια, όπως λέει. «Δεν υπάρχει κανένα πραγματικό επιχείρημα ή ”διόρθωση” για αυτό. Το ”Δεν θέλω να παντρευτώ” είναι μια πλήρης πρόταση», λέει. «Μπορούμε να ρίξουμε μια ματιά στο τι μπορεί να προκαλεί την αλλαγή στα συναισθήματα ή να δούμε αν εμπλέκονται άλλοι παράγοντες, αλλά αν ένας σύντροφος δεν έχει απλώς τη θέληση να μείνει παντρεμένος, δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά». Η Σάρα Σπένσερ Νόρδι, θεραπεύτρια γάμου και οικογένειας στην Ουάσιγκτον DC, έθεσε αυτή τη σκέψη ακόμα πιο απλά: Ένας γάμος δεν διορθώνεται όταν ένα ή περισσότερα άτομα δεν κάνουν τίποτα για να τον διορθώσουν.

Η θεραπεία ζεύγους μπορεί και συχνά αποδίδει, αλλά μόνο εάν και οι δύο σύντροφοι είναι ανοιχτοί στη διαδικασία και κάνουν μεγάλες αλλαγές συμπεριφοράς. «Υπάρχουν ζευγάρια που χρησιμοποιούν τη θεραπεία ζευγαριών ως μέρος για να ακούσουν και να εξελιχθούν και εκείνα που αντιμετωπίζουν τη θεραπεία ζευγαριών σαν να είναι ήδη σε δικαστήριο διαζυγίου», λέει η Σπένσερ Νόρδι. «Είναι ”μυωπικά” απασχολημένοι με το να μιλάνε για το τι έχει κάνει λάθος ο άλλος και πώς αυτό το άτομο πρέπει να αλλάξει». Τέτοιοι άνθρωποι δεν μπορούν ή αρνούνται να δουν τον ρόλο τους και τι θα μπορούσαν να κάνουν για να τον επιδιορθώσουν. «Μερικοί μπορεί ακόμη και να πουν ότι θέλουν τα πράγματα να λειτουργήσουν, αλλά ρίχνουν το βάρος της αλλαγής εξ′ ολοκλήρου στο άλλο άτομο και αρνούνται να κάνουν πολύ δουλειά οι ίδιοι», είπε. Η ίδια δεν μπορεί να κρίνει την επιλογή ενός (δυστυχισμένου) ζευγαριού να μείνει μαζί ή να ακολουθεί χωριστούς δρόμους. Αναγνωρίζει ότι δεν αξίζει να δουλεύεις για κάθε σχέση, ειδικά αν κάποιος σε έχει αδικήσει σοβαρά. Είναι μια βαθιά προσωπική απόφαση. «Αλλά αν η θέση μας είναι: ”Δεν θέλω να το δουλέψω άλλο”, η σχέση, έχει τελειώσει», είπε.https://www.huffingtonpost.gr/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.