Σεπτεμβρίου 23, 2021

Σχέσεις - Σεξ

Συμβιβασμοί στη σχέση: Πότε βοηθάνε και πότε την καταστρέφουν

Ο συμβιβασμός στις συντροφικές σχέσεις. Πότε βοηθάει και πότε δημιουργεί προβλήματα στη σχέση; Η Ντόρα Μίνου, ΜΑ Κλινικής Ψυχολογίας, Ψυχοθεραππεύτρια (ενηλίκων, ζεύγους & οικογένειας) δίνει την απάντηση.

Όλες οι σχέσεις προκειμένου να λειτουργήσουν, να εξελιχτούν και να διαρκέσουν χρειάζονται αποδοχή, σεβασμό, επικοινωνία και ευελιξία. Η επιλογή της συνύπαρξης με έναν άνθρωπο σε μία κοινή πορεία ζωής αναμφισβήτητα προϋποθέτει τη διάθεση να λειτουργείς όχι μόνο με το “εγώ” και το “εσύ” αλλά και με το “μαζί”, που για να πετύχει χρειάζεται εκτός από το δίαυλο επικοινωνίας και τη διάθεση για κάποιες συμβιβαστικές λύσεις μεταξύ των δύο.

Ο συμβιβασμός έχει δύο “πρόσωπα”, το υγιές που θα ωριμάσει τη σχέση, που θα χαράζει κοινά σημεία συνάντησης στο ζευγάρι και τρόπους επαφής, επικοινωνίας και συναισθηματικής σύνδεσης, και το μη υγιές, που θα εγκλωβίζει, θα αποσιωπά, θα αποξενώνει και θα βυθίζει στο ανικανοποίητο και τη θλίψη αυτόν που άκριτα συμβιβάζεται σε όλα.

Όταν δύο άνθρωποι επιλέγουν να ενώσουν τη ζωή τους καλούνται να αλλάξουν ή να μετακινηθούν από την αυστηρή έννοια του “εγώ” και να λαμβάνουν υπόψη τους ότι θα συνυπολογίζεται και το ταίρι τους σε θέματα που αφορούν στην κοινή τους ζωή, σε αποφάσεις, σε απολαύσεις, στην κοινή καθημερινότητα και τις απαιτήσεις της, σε προκλήσεις και προσκλήσεις που θα έρθουν στο δρόμο της συμπόρευσης.

Οι δύο “προβληματικοί” πόλοι του συμβιβασμού
Στο ένα άκρο μπορεί να δούμε το άτομο εκείνο που αφήνεται και λειτουργεί μόνο συμβιβαστικά, και συνεπώς αποπνικτικά για τον ίδιο του τον εαυτό. Δεν αντιδρά, δεν παίρνει πρωτοβουλίες, δεν διεκδικεί, δεν ορίζει και πολλές φορές δεν έχει και επίγνωση των “θέλω” του και λειτουργεί στη σχέση καταπιεσμένα και διεκπεραιώνοντας τις ανάγκες και τις επιθυμίες του συντρόφου του. Αυτό συμβαίνει, είτε γιατί έχει μεγαλώσει σε ένα αντίστοιχο περιβάλλον όπου δεν υπήρχε ισοτιμία στη γονεϊκή σχέση, ο ένας είχε τον έλεγχο και κατά συνέπεια έπαιρνε και τις αποφάσεις οπότε ο συμβιβασμός και η εκτέλεση ήταν κάτι δεδομένο από τον άλλο, είτε γιατί μέσα από προηγούμενες σχέσεις μπορεί να υπήρχαν τραυματικές εμπειρίες, είτε γιατί το άτομο έχει τον φόβο της απόρριψης ή και της εγκατάλειψης.

Επιπλέον, άτομα με χαμηλή αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση καταλήγουν άβουλα και υποχωρητικά, με αποτέλεσμα οι ίδιοι να υπονομεύουν την ευτυχία τους και την ικανοποίησή τους μέσα στη σχέση. Σε αυτές τις περιπτώσεις η σχέση λειτουργεί ασφυκτικά γιατί δεν υπάρχει προσωπικός χώρος και χρόνος, το άτομο καταπιέζεται και μπορεί ακόμη και να παραβιάσει κάποιες αξίες και αντιλήψεις του επειδή δεν μπορεί να τις υποστηρίξει. Ασφαλώς, δεν εξαιρούνται και περιπτώσεις που κάποιοι υπόκεινται ακόμη και σε κακοποίηση αλλά παραμένουν στη σχέση.

Στο άλλο άκρο θα διακρίνουμε το άτομο που δεν μπορεί να συμβιβαστεί σε τίποτα. Είναι αντιδραστικό και ανταγωνιστικό απέναντι στο σύντροφό του και θεωρεί τον συμβιβασμό ως αδυναμία. Υπάρχει μία εγωτική στάση ικανοποίησης και θεωρεί ότι η αγάπη αποδεικνύεται όταν ο άλλος είναι εκεί για να του κάνει τα χατίρια και να ικανοποιεί τις ορέξεις του. Σε αυτή την περίπτωση συχνά αντιλαμβανόμαστε τη δυσερμηνεία που μπορεί να έχει δώσει κάποιος στην έννοια της αγάπης και της φροντίδας. Η σχέση γίνεται μονόπλευρη, καλλιεργεί θυμό και δυσφορία και το πιο πιθανό είναι κάποια στιγμή να επέλθει και η κρίση στο ζευγάρι. Τα άτομα που λειτουργούν με έναν τόσο χειριστικό τρόπο στη σχέση τους είναι πολύ πιθανό να έχουν βιώσει τοξικές καταστάσεις στην πατρική οικογένεια, να έχουν μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον χωρίς όρια, με υπερπροστασία ή έλλειψη φροντίδας, να κουβαλάνε τραύμα από προηγούμενες εμπειρίες ή ακόμα να είναι και ένα στοιχείο της προσωπικότητάς τους που δεν έχουν επίγνωση πόσο καταστροφικό είναι τόσο για τους ίδιους όσο και για τις σχέσεις τους με τους άλλους.

Η ισορροπία…
Στη μέση αυτών των δύο ακραίων εκδοχών θα μπορούσαμε να βρούμε την έννοια του συμβιβασμού -με τον υγιή τρόπο- που ενισχύει την αγάπη, τη συντροφικότητα, τη φροντίδα, τον σεβασμό, την αποδοχή, την επικοινωνία, την εξέλιξη και την ωριμότητα στο ζευγάρι. Οι συντροφικές σχέσεις δεν είναι ένα παιχνίδι δύναμης και ισχύος, δεν έχουν νικητή και ηττημένο.

Ο συμβιβασμός στην υγιή μορφή του
Τα γούστα και οι ανάγκες μας, δεν είναι δυνατόν να συμπίπτουν πάντα με του συντρόφου μας. Για παράδειγμα μπορεί να μην συμφωνούμε σε κάποια πράγματα με τον οικογενειακό-κοινωνικό-φιλικό περίγυρο αλλά προκειμένουμε να έχουμε χώρο και χρόνο με το ταίρι μας θα μπορούσαμε να κάνουμε κάποιους μικρούς συμβιβασμούς. Αυτό επιπλέον είναι και μία ένδειξη αγάπης, σεβασμού και εμπιστοσύνης στο πρόσωπό του. Το ουσιαστικό είναι να μπορεί να γίνει και από τις δύο πλευρές ώστε να διατηρείται η ισορροπία στο ζευγάρι και να μην καταλήγει πάνω στη σύγκρουση να γίνεται όπλο ή εκβιασμός, από αυτόν που συνηθίζει να συμβιβάζεται, ως αποτέλεσμα θυμού.

Με πολλά πράγματα, όπως συνήθειες και επιλογές μπορεί κάποιος να μην είναι εξοικειωμένος. Σίγουρα όμως η σχέση θα φέρει αλλαγές και θα χρειαστεί με κάποιες από αυτές να συμβιβαστεί κάποιος και να προσαρμοστεί σε μία πραγματικότητα που απαιτεί ευελιξία και συμβιβαστικές λύσεις για την ικανοποίηση και των δύο. Η καλή επικοινωνία, τα όρια και η συναισθηματική επαφή εμπεριέχουν και συμβιβασμούς σε μία προσπάθεια ομαλής συμβίωσης, ουσιαστικής εξέλιξης και βαθύτερης συναισθηματικής επαφής. Στην προσπάθεια να συνυπάρχουμε μαζί με τον άλλο ένα μέρος της αποδοχής είναι και οι μικρές υποχωρήσεις που θα κάνουμε τόσο για τον άλλο όσο και για την ίδια τη σχέση. Άλλωστε σε μία σχέση δεν υπάρχουν μόνο απολαύσεις, υπάρχουν και υποχρεώσεις και κανόνες προκειμένου να μπορούν να συναντηθούν δύο διαφορετικοί άνθρωποι -δύο διαφορετικά συστήματα- και να εξελιχθούν σε υγιή βάση.

Να θυμάσαι:
Για να μπορέσουμε να συμπορευτούμε με έναν άνθρωπο σημαίνει ότι έχουμε τη διάθεση να επενδύσουμε συναισθηματικά στη σχέση μας μαζί του. Σε αυτές τις περιπτώσεις χρειάζεται κάποιος να κάνει ένα βήμα μπροστά και κάποιος ένα βήμα πίσω, ώστε να ζήσουμε αρμονικά, να βαθαίνει η αγάπη και να ωριμάζει. Αυτό από μόνο του είναι ένας πρώτος και βασικός συμβιβασμός. Αξίζει να τον κάνεις; Η απάντηση βρίσκεται μέσα σου και κυρίως στην πίστη των επιλογών σου.

https://www.tlife.gr/

Σχέσεις - Σεξ

 

Milozvucan στα σερβικά σημαίνει ήχος απολαυστικός κι ευχάριστος ή αλλιώς κάποιος που μιλά τόσο γλυκά και τρυφερά, δηλαδή μία φωνή που σου προκαλεί αγαλλίαση στο άκουσμά της. Είναι αναμφίβολα πλούσια η ελληνική γλώσσα, αλλά οι θησαυροί είναι αμέτρητοι κι αλλού -φτάνει μόνο να τους ψάξεις. Κι αυτό, συνήθως, συμβαίνει όταν το συναίσθημα είναι τόσο ανεξέλεγκτο και δυνατό που δε χωρά εύκολα μέσα σε λέξεις.

«Μίλα ψιθυριστά, αν (μου) μιλάς για αγάπη». Μίλα αργά και καθαρά. Μην αφήνεις υπόνοιες στον αέρα και περιττό χώρο για δεύτερες σκέψεις. Εξήγησέ το και μία και δύο και δέκα φορές. Ξαναπές το. Μην κουράζεσαι, μη θυμώνεις, μην πεισμώνεις και κάνε πίσω χωρίς να μετράς τις φορές. Δώσε χρόνο, αλλά μην απομακρύνεσαι.

Μη φωνάζεις, ή μάλλον πού φωνάζεις; Μην αντιδράς, ή μάλλον γιατί αντιδράς έτσι; Μην τσακώνεσαι, ή μάλλον γιατί επιλέγεις να τσακωθείς; Γιατί να γίνεις το πρόβλημα όταν μπορείς να είσαι συνώνυμο της χαράς; Συζήτα. Μη βαριέσαι κι αφιέρωσε χρόνο. Κάνε ό,τι μπορείς ώστε να μη μετανιώσεις αργότερα καμία σιωπή, καμία βιασύνη, καμία απερίσκεπτη κουβέντα. Κι αν την πεις, διόρθωσέ την. Πρόλαβε τις καταστάσεις.

Το να ηρεμείς το μυαλό κάποιου είναι ένα από τα πιο όμορφα πράγματα στον κόσμο. Όχι, μη γίνεις η φωνή της λογικής. Γίνε εκείνος ο απολαυστικός ήχος που συνοδεύει τη φωνή κάποιου και σου δίνει τον ορισμό της τρυφερότητας στα χέρια. Γίνε αυτός ο ευχάριστος ήχος της φωνής που σου προκαλεί ικανοποίηση στο άκουσμά της. Γίνε η φωνή σ’ ένα τηλεφώνημα που θα ερωτεύεσαι απ’ την αρχή κάθε φορά που θα το σηκώνεις. Να γίνεις η φωνή που θα δίνει κίνητρο σε ό,τι αγαπά. Που θα στηρίζει, που θα στέκεται, που θα αντέχει κόντρα σε καθετί δύσκολο.

Να μένεις. Να υπομένεις, να περιμένεις, να επιμένεις. Να γίνεσαι η πιο τρυφερή πλευρά του εαυτού σου για τα μάτια που μέσα σε οποιοδήποτε πλήθος αυθόρμητα εσύ κεντράρεις πρώτα. Μη βρίσκεις προφάσεις, αλλά δημιούργησε ευκαιρίες. Ξέρεις κάτι; Τέλειο δεν υπάρχει. Και γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο οι ανθρώπινες σχέσεις δε θα γίνουν ποτέ βαρετές.

Κι αφού (δεν) τα κάνεις όλα αυτά, ψάξε να βρεις τη φωνή που θα γίνει η δική σου εξάρτηση, που θα μπαίνει στο αίμα σου σαν ενδοφλέβια αλλά δε θα σου κόβει χρόνια. Βρες το λόγο για να σηκώνεσαι απ’ το κρεβάτι, μία αιτία για να θέτεις στόχους και να λυσσάς για να τους κάνεις πραγματικότητα. Βρες το δικό σου milozvucan και άσ’ το να σε αλλάξει. Άσ’ το να σου μάθει πως η τρυφερότητα δεν είναι αδυναμία. Θα σου δείξει πως η αγάπη για να σε γιατρέψει πρέπει να μη φορά τίποτα, να είναι διάφανη και να κυλά σαν το νερό. Άσ’ το και θα σε κάνει να καταλάβεις πως τα σημεία που σπάνε είναι, συνήθως, αυτά που περνάμε για πιο γερά. Άσ’ το να σε ενώσει όπως θέλει.

Λένε πως ανήκεις εκεί όπου μπορείς να μιλάς με τα μάτια. Εγώ θα σου πω πως ανήκεις εκεί όπου μπορείς να μιλάς ό,τι ώρα κι αν είναι και ν’ ακούς το χαμόγελο απ’ την άλλη μεριά χωρίς να το βλέπεις, εκεί όπου σου μιλάνε και λιώνεις στην κάθε συλλαβή. Και το παραδέχεσαι και δεν το αρνείσαι κι είναι δικό σου.

Συντάκτης: Γωγώ Κυριακίδου
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου

https://www.pillowfights.gr/t

Σχέσεις - Σεξ

Δεν πάει ο νους σας ποιος είναι ο #1 λόγος τσακωμού στα σύγχρονα ζευγάρια: Δείτε όλο το top-8!

Οι σχέσεις περιλαμβάνουν πάντοτε κάποιους αμοιβαίους συμβιβασμούς. Φυσικά, μερικές φορές τα πράγματα γίνονται τεταμένα στην πορεία.

Και ενώ μπορεί να νομίζετε ότι το ζήτημα των χρημάτων είναι συνήθως εκείνο που προκαλεί εντάσεις κι εκρήξεις σε ένα ζευγάρι, η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική.

Όσον αφορά το πόσο συχνά μαλώνει ένα ζευγάρι, υπάρχει ένας ξεκάθαρος λόγος που σκεπάζει όλους τους άλλους…

Το “τι να φάμε;” είναι μακράν ο πιο συχνός λόγος τσακωμού!
Σύμφωνα με μια νέα έρευνα σε 2.000 Αμερικανούς, το πιο αμφιλεγόμενο θέμα σε ένα ζευγάρι είναι το τι να φάνε. Οι διαξιφισμοί για το φαγητό είναι για το 37% των ζευγαριών οι πιο συχνοί που έχουν. Περισσότεροι από μισούς συμμετέχοντες στην έρευνα παραδέχτηκαν ότι τους πιάνει φόβος στο να ακούσουν την ερώτηση: “Τι θες να φάμε”;

Η έρευνα, που διεξήχθη τον περασμένο Οκτώβριο -εν μέσω καραντίνας δηλαδή– από την OnePoll εκ μέρους της Panera Bread, αποκάλυψε ότι αυτού του είδους η ένταση στις σχέσεις φαίνεται να περιστρέφεται γύρω από το θέμα από πού να παραγγείλουν φαγητό (το οποίο μαστίζει το 37% των ερωτηθέντων). Εν τω μεταξύ, το 35% των ζευγαριών τσακώνεται και για το τι ακριβώς να παραγγείλουν, αφότου πρώτα έχει τελειώσει η… μάχη για το από πού να παραγγείλουν.

Η έρευνα διαπίστωσε ότι το μέσο ζευγάρι τσακώνεται 156 φορές το χρόνο για το τι να φάνε και χρειάζονται κατά μέσο όρο 17 λεπτά για να αποφασίσουν από πού να παραγγείλουν φαγητό.
Και δεν τελειώνει εδώ το… μαρτύριο του φαγητού… Η έρευνα δείχνει επίσης ότι:

το 32% των ζευγαριών διαφωνούν για το ποιος θα πάει να πάρει το φαγητό
το 30% για το πόσο φαγητό θα παραγγείλουν και
το 12% για το αν θα μοιραστούν κάποιο πιάτο
Η έρευνα αυτή συμφωνεί με μια αντίστοιχη που έγινε στην Αγγλία και η οποία ανέδειξε επίσης πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος των επιλογών στο γεύμα στις σχέσεις και πόσο συχνά τα ζευγάρια διαφωνούν για το φαγητό. Μεταξύ 2.000 Βρετανών, το 22% των γυναικών έχει ως βασικό κριτήριο σχέσης το αν το άλλο άτομο έχει παρόμοιες προτιμήσεις στο φαγητό. Οι μισοί από τους ερωτηθέντες δήλωσαν επίσης ότι βλέπουν ως πιο ελκυστικό ένα άτομο που έχει παρόμοια γούστα στο φαγητό και το 17% θα αρνιόταν να προχωρήσει σε σχέση με ένα άτομο που έχει ριζικά διαφορετικές προτιμήσεις στο φαγητό, ακόμα κι αν είχε πάρα πολλά λεφτά!

Οι top-8 λόγοι τσακωμού σε ένα ζευγάρι
Τι να φάμε: 37%
Τι ώρα να φύγουμε από το σπίτι για να πάμε σε κάποιο ραντεβού: 34%
Πόσο χρόνο χρειάζεσαι να ετοιμαστείς: 34%
Πόσο χρόνο θα κάτσουμε με την οικογένειά σου/μου: 31%
Ποιες ταινίες ή/και τηλεοπτικές εκπομπές θα βλέπουμε μαζί: 30%
Τι ήχο έχεις στο ξυπνητήρι σου: 25%
Τι ώρα θα πάμε για ύπνο: 24%
Πού να πάμε διακοπές: 23%
Πηγές: https://www.swnsdigital.com, https://bestlifeonline.com

https://www.iatropedia.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Θέλεις να βελτιώσεις τη σχέση σου μέσα στο Σαββατοκύριακο; Τότε άκουσε με προσεκτικά και ακολούθησε τα παρακάτω tips που «υπόσχονται» να αναβαθμίσουν την ποιότητα της σχέσης σου μέσα σε 2 εικοσιτετράωρα.

#1. Δοκιμάστε να κάνετε κάτι που κάνατε τους πρώτους μήνες της σχέσης σας. Τι σας άρεσε να κάνετε; Να βγαίνετε μια βόλτα μόνο οι δυο σας, να κάθεστε στον καναπέ και να φιλιέστε με τις ώρες; Μήπως σας άρεσε να οργανώνετε movie nights ή να του κάνετε εκπλήξεις; Αποφασίστε τι είναι αυτό που σας έφερε κοντά τον πρώτο καιρό και δοκιμάστε το ξανά.

#2. Προσπάθησε για ένα Σαββατοκύριακο να του λες όλα όσα σκέφτεσαι. Θέλεις να σου φέρει λουλούδια; Πες του το! Θέλεις να πάτε μια βόλτα σε ένα πάρκο την Καθαρά Δευτέρα μαζί με φίλους σας; Πες του το. Γενικά μην περιμένεις να μαντεύει πάντα τη σκέψη σου.

#3. Ρώτησέ τον ερωτήσεις που θα σου αποκαλύψουν τι τον κάνει ευτυχισμένο και τι όχι. Μην ρωτάς απλά «Πώς ήταν η μέρα σου» αλλά ρώτησέ τον επίσης τι τον έκανε να χαμογελάσει σήμερα ή τι τον στεναχώρησε.

#4. Οργάνωσε ένα υπέροχο ραντεβού…στο σπίτι. Μαγείρεψέ του το αγαπημένο του φαγητό, βάλε κεράκια παντού και δημιούργησε ένα ρομαντικό σκηνικό.

#5. Βρες τα πιο σέξι εσώρουχα που έχεις στο πίσω μέρος της ντουλάπας και φόρεσέ τα ξανά για να τον δελεάσεις.

6. Αν προκύψει κάποιος τσακωμός προσπάθησε να καταλάβεις σε βάθος τι τον έχει στεναχωρήσει και μην προσπαθείς απλά να διαφωνήσεις σε ό,τι σου λέει. Είναι σημαντικό να μάθετε να τσακώνεστε σωστά. Σίγουρα αυτό δεν θα γίνει μέσα σε 2 μέρες αλλά μπορείς αυτό το Σαββατοκύριακο να βάλεις τις βάσεις που θα σας βοηθήσουν να είστε πιο ευτυχισμένοι στο μέλλον.
https://www.faysbook.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Βγήκες πρώτο ραντεβού με κάποιον και, ενώ δεν ήταν ακριβώς κακό, ας πούμε ότι δεν ένιωσες την καρδιά σου να χτυπάει πιο δυνατά. Μήπως αυτό είναι ένα σημάδι ότι δεν υπήρχε χημεία στο πρώτο ραντεβού ή πρέπει να το διερευνήσεις παραπάνω;

Η χημεία είναι κάτι συναρπαστικό, αλλά κάποιες φορές δεν μπορούμε να την εξηγήσουμε με λόγια. Είναι κάτι που υπάρχει… ή δεν υπάρχει. Και δυστυχώς αυτή είναι η αλήθεια. Δύσκολα θα πάει καλά μια σχέση όταν δύο άνθρωποι δεν έχουν χημεία μεταξύ τους, όπως επίσης -όπως θα έχεις παρατηρήσει απ’ την εμπειρία σου- δύσκολα θα απολαύσεις το σεξ, εάν δεν υπάρχει χημεία.
Οι ειδικοί λένε πως υπάρχουν περιπτώσεις όπου είναι ξεκάθαρο το ότι ένα ραντεβού δεν πήγε καλά, όμως, υπάρχουν και κάποια άλλα ραντεβού που η αίσθησή σου μετά είναι λίγο πιο περίπλοκη. Όπως συμβουλεύουν, όταν το θέμα της χημείας δεν είναι άμεσα εμφανής, μερικές φορές χρειάζεται λίγο περισσότερος χρόνος για να καταλάβεις. Σ’ αυτή την περίπτωση είναι μια καλή ιδέα το να βγεις δεύτερο ραντεβού.

Εάν, όμως, έχεις κάποιο απ’ τα παρακάτω σημάδια, μάλλον εσείς οι δυο δεν είναι γραφτό να είστε μαζί.

Δεν γέλασε ο ένας με τα αστεία του άλλου
Τα πρώτα ραντεβού είναι λογικό να προκαλούν κάποιου είδους νευρικότητα και αμηχανία, όμως, το χιούμορ συνήθως είναι η απάντηση! Με το χιούμορ μπορούμε να αντιμετωπίσουμε πολλές δύσκολες καταστάσεις στη ζωή μας και να επιβιώσουμε. Εάν, όμως, στο ραντεβού σας δεν υπήρχε καμία στιγμή που να σκάσει το χειλάκι σας, ναι, τότε μάλλον το θέμα της χημείας είναι μεγάλο…

Δεν υπήρχε καθόλου ροή στη συζήτηση
Δεν ξέρω για εσένα, αλλά εγώ όταν γνωρίζω νέους ανθρώπους δεν σταματάω να μιλάω. Φυσικά, δεν είναι όλοι οι άνθρωποι έτσι αλλά σε γενικές γραμμές όταν έρχεσαι σε πρώτη επαφή με τον άλλον, έχεις πράγματα να συζητήσεις, αφού αρχικά θα μιλήσεις για σένα για να γνωριστείτε.

Εάν στη δική σας περίπτωση, δεν είχατε πράγματα να συζητήσετε, σημαίνει ότι τα ενδιαφέροντά σας δεν ταιριάζουν. Είναι φυσιολογικό να υπάρχει αμηχανία την πρώτη ώρα, αλλά 3 ώρες σιωπής;;

Δεν υπήρχε φυσική έλξη
Όταν έχεις χημεία με κάποιον, πιθανότατα αναζητάς οποιαδήποτε δικαιολογία για να τον αγγίξεις. Εάν δεν αισθάνθηκες καμία επιθυμία να είσαι πιο κοντά του, είναι ένα σαφές σημάδι ότι απλά δεν ένιωσες αυτό το κλικ.

Είδες μόνο αρνητικά
Πιο ξεκάθαρο σημάδι δεν γίνεται. Όλοι οι άνθρωποι έχουν μια όμορφη πλευρά, ακόμα κι αν πολλές φορές δεν κυριαρχεί αυτή και βγάζουμε στους γύρω μας κάτι πιο αρνητικό. Εάν, όμως, μετά το τέλος του ραντεβού σου είχες παρατηρήσει μόνο αρνητικά πάνω του -απ’ την εμφάνιση μέχρι τον χαρακτήρα του- τότε αγαπημένη μου φίλη δεν υπάρχει λόγος να το προχωρήσεις.

Ήρθε η ώρα να πας στο επόμενο ραντεβού σου και μην ανησυχείς, όλα μέσα στη ζωή είναι, δεν μπορούμε να ταιριάζουμε με όλους!

Αφροδίτη Πρέβεζα

https://ipop.gr/

 

Σχέσεις - Σεξ

Κάθε αρχή και τέλος δύσκολα κι ειδικότερα όταν αυτό αφορά εσένα και το άλλο σου μισό, όπως πίστευες κάποτε. Ο χωρισμός, αυτή η οδυνηρή κι άλλοτε ανακουφιστική λέξη, πολλές φορές είναι αποτέλεσμα καβγάδων και τσακωμών. Είναι άθροισμα εκείνων των πράξεων και υπολογισμών που εν τέλει δε σας ήθελαν μαζί. Κάθε χωρισμός πονάει και δημιουργεί ρωγμές στο μέσα μας. Όμως, μέσα από εκείνον μαθαίνεις και παίρνεις στοιχεία που ίσως δεν πίστευες ότι θα μπορέσει να σου δώσει. Όπως σε όλα τα πράγματα, έτσι κι εδώ έρχεται μία στιγμή, εκείνη της πρώτης φοράς που βρίσκεσαι στη δύσκολη θέση να ανακοινώσεις εσύ τη λήξη στο ταίρι σου. Κι εκεί είναι το πραγματικό ζόρι.

Οι περισσότερες σχέσεις, κυρίως σε νεαρές ηλικίες λήγουν. Όταν όμως είναι η πρώτη σου σχέση, οι πρώτοι σου τσακωμοί, ο πρώτος σου έρωτας και η πρώτη σου επαφή, όλα μοιάζουν περισσότερο δραματικά. Προσθέτεις στο βαζάκι σου μία μεγαλύτερη δόση τρέλας και συναισθήματος κι αφήνεις για λίγο τη λογική και τον ορθολογισμό σου να ακολουθήσουν διαφορετικό δρόμο από αυτόν που διαβαίνεις εσύ με την ονειρική σου σχέση. Κι όλα καλά ως εδώ, καθώς μέσα σου αισθάνεσαι πως τίποτα δεν είναι ικανό να σας διαλύσει. Κι όμως, όταν έρθει εκείνο το κάτι; Εκείνο το κομμάτι που εν τέλει είναι ικανό να χαλάσει την αρμονία σας;

Η πρώτη σου σχέση είναι ένα μικρό σχολείο, το ίδιο και το τέλος της. Ένας πρόλογος για την ερωτική σου ζωή. Μέσα από εκείνον, τον πρώτο, τον πειραματικό χωρισμό, μαθαίνεις. Εκείνη η ημέρα που έφτασες να χωρίσεις, έμαθες να υπερασπίζεσαι τον εαυτό σου και τις ανάγκες του. Στην ουσία, εξερεύνησες όλα εκείνα που θέλεις για σένα. Αφαίρεσες από το τραγούδι σου, τις νότες που δεν κολλάνε μεταξύ τους. Έκατσες και σκέφτηκες και διαμόρφωσες στο μυαλό σου όλα εκείνα τα επιχειρήματα, τα οποία δήλωσαν γιατί δε θέλεις να συνεχίσεις με εκείνον τον άνθρωπο. Υπερασπίστηκες το δικαίωμά σου στον τέλος ενός έρωτα.

Μέσα από την υπεράσπιση σου εαυτού σου, έμαθες κι όλα εκείνα που εν τέλει ζητάς από μια σχέση. Διερεύνησες μέσα σου για να φτάσεις στην τελική απόφαση κι έθεσες κάποια όρια στον εαυτό σου και σ’ εκείνους που σε περιτριγυρίζουν. Όταν ανακάλυψες ότι το ταίρι σου δεν είναι εκείνο που μπορείς να συνεχίσεις μαζί του, έκανες την υπέρβαση του να μην περιμένεις να τα φέρει η τύχη έτσι, ώστε να έρθει ο χωρισμός. Κι αυτό, την πρώτη φορά που θα συμβεί, είναι φοβερά επίπονο να το διαχειριστεί κανείς.

Είναι πραγματικά αδιανόητο το πόση δύναμη μπορεί να σου δώσει ένας χωρισμός, ειδικότερα όταν καταφέρνεις να είσαι εκείνος που τραβάς πρώτος την τελική γραμμή. Πολλές φορές φοβόμαστε να λήξουμε κάτι, το οποίο μπορεί όντως να μη μας κάνει καλό και να μη μας καλύπτει, μόνο και μόνο γιατί δεν μπορούμε εμείς οι ίδιοι να το απορρίψουμε. Βλέπεις, προτιμάμε να αισθανθούμε εμείς το θύμα και ο θιγμένος της υπόθεσης, παρά θύτης. Είναι προτιμότερο να εμφανιστεί ξαφνικά ένα φαντασματάκι και να μας βγάλει από τη δύσκολη θέση, παρά να ξεμπλέκουμε μόνοι μας. Μένουμε στην αδράνεια, γιατί το να ξεμπλέξουμε απαιτεί να βρούμε τι μάς έμπλεξε εξ αρχής. Μα αν κάνεις τον κόπο και το εντοπίσεις μια φορά, κάθε επόμενη θα είναι πιο εύκολο.

Ο χωρισμός είναι ένας πίνακας μπερδεμένος με χρώματα που εκφράζουν χαρά και λύπη. Όπως όμως και σ’ όλα τα πράγματα, έτσι κι εδώ εμείς καθορίζουμε τις πράξεις μας και τις επιλογές μας. Εμείς κρατάμε το πινέλο και παίρνουμε τον ρόλο του ζωγράφου, εκείνου που είναι έτοιμος να δημιουργήσει τον δικό του προσωπικό καμβά. Να τοποθετήσει τα χρώματα στη σωστή σειρά κι εκείνα που δεν έχουν την απαραίτητη αρμονία μεταξύ τους, να τα απομακρύνει. Μη φοβάσαι να αλλάξεις τον πίνακά σου. Μπορεί να μοιάζει τρομακτικό, μα πιο τρομακτικό είναι να βλέπεις μια ζωή έναν πίνακα που δε σου αρέσει.

Συντάκτης: Αργυρώ Μπύρτα
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου

https://www.pillowfights.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Νομίζω είναι το πιο ισχυρό μας όπλο. Στις σχέσεις, στη δουλειά μας, στις φιλίες μας, στην καθημερινότητά μας. Η αυτοπεποίθηση είναι το σημείο που θα κρίνει την ποιότητα ζωής μας. Η Ντόρα Μίνου, ΜΑ Κλινικής Ψυχολογίας, Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια (ενηλίκων, ζεύγους &οικογένειας) γράφει τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων που σέβονται και αγαπούν τον εαυτό τους. Τσέκαρε αν τα έχεις, κι αν όχι, κάνε κάτι για να τα αποκτήσεις. Ο λόγος στην ειδικό…

Αυτοπεποίθηση είναι μία λέξη που την ακούμε συχνά στην καθημερινότητά μας, ωστόσο είναι καθοριστικής αξίας όταν μας αντιπροσωπεύει. Το άτομο που πιστεύει στον εαυτό του, έχει γνώση των δυνατοτήτων του αλλά και των αδυναμιών του, βάζει ρεαλιστικούς στόχους και έχει την ικανότητα να χειρίζεται τις καταστάσεις που το αφορούν ακόμη κι αν αυτές είναι δύσκολες. Ένα τέτοιο άτομο ξεχωρίζει και το διακρίνουμε συχνά μέσα στο πλήθος, γιατί αυτή η εμπιστοσύνη που έχει στις ικανότητές του αυτές, αλλά και η αίσθηση ότι έχει τον έλεγχο της ζωή του, αντανακλάται και στο περιβάλλον του.

Στην ανάπτυξη της εμπιστοσύνης για τον εαυτό μας ο ρόλος της οικογένειας έχει κυρίαρχο ρόλο. Οι γονείς που αποδέχονται το παιδί, ενθαρρύνουν τις επιλογές του βοηθώντας το να αναπτύξει αυτονομία και να ανεξαρτητοποιηθεί, στηρίζουν τους στόχους, τις επιθυμίες και το ρίσκο που μπορεί να συνεπάγεται κάποιες φορές, αποδέχονται το λάθος του, δεν είναι επικριτικοί, απορριπτικοί, υπερπροστατευτικοί, με άλλα λόγια, μαθαίνουν στο παιδί να πιστεύει στον εαυτό του, να αποκτήσει κρίση και να στηρίζεται στις δικές του δυνάμεις. Επιπρόσθετα το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον, οι φίλοι και οι συνομήλικοι έχουν επίσης σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της αυτοπεποίθησης, που μεγαλώνοντας θα αποδειχτεί ένα σημαντικό όπλο για τη διαχείριση της ενήλικης ζωής του.

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του ατόμου με αυτοπεποίθηση
1.Έχει αυθεντικότητα. Με επίγνωση των δυνατοτήτων του αναδεικνύει αυτό που πραγματικά είναι και όχι αυτό που οι άλλοι θα ήθελαν να είναι. Το αποδέχεσαι ή το απορρίπτεις για αυτό το «γνήσιο» που τον/την κάνει να ξεχωρίζει.

2.Θέτει όρια. Αναγνωρίζει τα «πρέπει» και τα «θέλω» του και σου δίνει τόσο χώρο όσο χρειάζεσαι ώστε να μην τα παραβιάσεις. Παράλληλα και το ίδιο το άτομο είναι πολύ προσεκτικό ως προς τα όρια που τίθενται από τους άλλους.

3.Ιεραρχεί τις ανάγκες του και ξέρει τι ζητά από τον εαυτό του και από τους άλλους. Δύσκολα θα μείνει σε μία σχέση που δεν προχωράει γιατί σέβεται τόσο τον εαυτό του όσο και τον άλλο, οπότε δεν υιοθετεί την άποψη «θα τον αλλάξω ή θα την αλλάξω».

4.Δεν επιδεικνύει αυτό που είναι. Δεν χρειάζεται να «κάνει θόρυβο» προσπαθώντας να σε πείσει για τον εαυτό του και τις ικανότητές του. Ξέρει ποιος/ποια είναι και τι αξίζει και αποδέχεται ότι δεν μπορεί να ταιριάζει με όλους και με όλα.

5.Στα δύσκολα θα «παλέψει». Θα διαχειριστεί το άγχος, τη στενοχώρια, θα πάρει ρίσκο, θα δεχτεί την ήττα και θα ξαναρχίσει από την αρχή αν χρειαστεί.

6.Ξέρει να ζητά και να δίνει συγχώρεση. Αναγνωρίζει το λάθος του, αναλαμβάνει την ευθύνη των πράξεών του. Επιπλέον εύκολα συγχωρεί και προχωρά παρακάτω. Το να πιστεύει ένας άνθρωπος στον εαυτό του δεν τον κάνει εγωιστή και άκαμπτο. Τα άτομα με αυτοπεποίθηση δεν σημαίνει ότι είναι αλάθητα, ότι δεν πληγώνονται ή ότι δεν πληγώνουν. Κάθε άλλο, το διαχειρίζονται και προχωρούν.

7.Εμπιστεύεται την κρίση και τις αποφάσεις του. Βάζει ρεαλιστικούς στόχους και τους πετυχαίνει συνήθως γιατί ζει στο παρόν και εστιάζει στο σήμερα χωρίς να χάνεται στα σενάρια της φαντασίας «τι θα γίνει αν…».

8.Αποπνέει σεβασμό και εμπιστοσύνη ενώ παράλληλα είναι κοινωνικός, πρόσχαρος και αγαπητός από μεγάλο ποσοστό στις συναναστροφές του.

9.Δεν φοβάται τη μοναξιά, τη διαχειρίζεται και ανασυγκροτείται κι αυτό γιατί έχει μάθει να στηρίζεται στα πόδια του οπότε δεν θα «ψάξει πατερίτσα» στην απογοήτευση ή στη δυσκολία του. Του αρέσει να μοιράζεται τους φόβους, τις δυσκολίες, τις αδυναμίες του χωρίς όμως να τα «φορτώνει» στους άλλους.

10.Συνήθως το άτομο που πιστεύει στον εαυτό του θα το δούμε και επιτυχημένο επαγγελματία γιατί είναι μεθοδικό, βάζει στόχους και προσπαθεί να τους πετύχει και καλλιεργεί ένα κλίμα συνεργασίας χωρίς να αναλώνεται σε ίντριγγες και πισώπλατους ανταγωνισμούς.

Αντίθετα, αυτός που δεν πιστεύει στον εαυτό του δυσκολεύεται να διαχειριστεί ακόμη και θέματα της καθημερινότητας, δεν θα τον δούμε να παίρνει εύκολα πρωτοβουλίες και να ακολουθεί δικές του επιλογές. Έχει την ανάγκη από τη γνώμη, τις προτάσεις και συχνά και τις αποφάσεις των άλλων (οικογένεια, φίλοι, κλπ). Επιπλέον η αποτυχία για ένα τέτοιο άτομο είναι καταλυτική και τον ακινητοποιεί, κάνοντας ακόμα πιο δύσκολο ένα επόμενο βήμα. Σε αυτές τις περιπτώσεις η βοήθεια έρχεται μέσα από τον ίδιο σου τον εαυτό, και η απόφαση και το κίνητρο για ψυχοθεραπεία θα μπορούσαν να βοηθήσουν ώστε να εστιάσει κάποιος στις δυνατότητές του, να αγαπήσει τον εαυτό του, να αναγνωρίσει τις αδυναμίες του και να υποστηρίξει τις επιλογές του.

Να θυμάσαι…
Κάποιος που πιστεύει στον εαυτό του ασφαλώς δεν είναι τέλειος, ωστόσο όταν αγαπάς, σέβεσαι, εκτιμάς και αναγνωρίζεις αυτό που πραγματικά είσαι ανταποκρίνεται ανάλογα και το περιβάλλον σου, γιατί αυτό που πιστεύουμε για τον εαυτό μας αυτό εκπέμπουμε και στους άλλους.

https://www.tlife.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Αν πλήττεις, αν φοβάσαι, αν δεν σ’αρέσει το σκηνικό σου, άνοιξε την πόρτα και φύγε!

Ποιος είπε, ότι πρέπει να μείνεις εδώ; Όσο η καρδιά και το μυαλό σου δουλεύουν και το ηθικό είναι ακμαίο, μπορείς να μπεις σε όποιο σκηνικό θελήσεις.

Μπορείς να φτιάξεις το δικό σου. Να δημιουργήσεις ένα νέο. Από αύριο κιόλας τα πράγματα θα είναι διαφορετικά. Κάνε τα διαφορετικά γιατί μόνο η πράξη αλλάζει. Οι κουβέντες είναι καλές μόνο στην αρχή. Η συνειδητοποίηση είναι μόνο η μισή λύση. Τα υπόλοιπα είναι πράξη…

Διάλεξε το δρόμο της ζωής. Διάλεξε το δρόμο της αγάπης. Διάλεξε τον δρόμο του ενδιαφέροντος. Διάλεξε το δρόμο της ελπίδας. Διάλεξε το δρόμο της πίστης στο αύριο. Διάλεξε το δρόμο της εμπιστοσύνης. Διάλεξε το δρόμο της καλοσύνης. Από εσένα εξαρτάται. Εσύ θα διαλέξεις.

Μπορείς να διαλέξεις την απελπισία, την δυστυχία. Μπορείς να κάνεις τη ζωή δύσκολη για τους άλλους. Μπορείς να διαλέξεις την θρησκοληψία. Γιατι όμως; Δεν έχει νόημα. Είναι και πάλι αυτομαστίγωμα.

Σε προειδοποιώ όμως ότι, αν αποφασίσεις να πάρεις την πλήρη ευθύνη για τη ζωή σου, δεν πρόκειται να είναι εύκολο πράγμα και θα πρέπει να μάθεις ξανά να ρισκάρεις. Το ρισκάρισμα – αυτό είναι το κλειδί για την αλλαγή.

«Όταν γελάς, διακινδυνεύεις να περάσεις για ηλίθιος»

Και λοιπόν; Και λοιπόν; Συχνά λέω πως ο κόσμος βλέπει τον Μπουσκάλια σαν ενα είδος τρελού. Είναι πραγματικά τρελό! Εγώ όμως το γλεντάω αφάνταστα,ενώ χιλιάδες γνωστικοί πεθαίνουν από ανία.

«Όταν κλαις, κινδυνεύεις να περάσεις για συναισθηματικός»

Δε φοβάμαι να κλάψω. Κλαίω συχνά. Κλαίω από, από απελπισία. Μερικές φορές κλαίω διαβάζοντας τις εργασίες των μαθητών μου. Κλαίω όταν βλέπω ευτυχισμένους ανθρώπους. Κλαίω όταν βλέπω ανθρώπους να αγαπιούνται. Δε με νοιάζει μήπως φανώ συναισθηματικός. Δεν πειράζει. Μ’αρέσει. Μου καθαρίζει τα μάτια.

«Όταν ανοίγεσαι στους άλλους, κινδυνεύεις να μπλεχτείς»

Και τι πιο σημαντικό υπάρχει στην ζωή; Δεν έχω καμιά διάθεση να ζήσω μόνος μου σ’ενα νησί. Το γεγονός ότι βρισκόμαστε μαζί εσείς και εγώ, σημαίνει πως έτσι είμαστε φτιαγμένοι. Ας βρούμε τρόπους να κάνουμε την κατάσταση αυτή μια ευκαιρία χαράς.

«Όταν δείχνεις τα συναισθήματα σου, κινδυνεύεις να αποκαλύψεις την ανθρωπιά σου»

Εγώ χαίρομαι να αποκαλύπτω την ανθρωπιά μου. Μπορείς να αποκαλύψεις πολύ χειρότερα πράγματα απο την ανθρωπιά σου.

«Όταν εκθέτεις τις ιδέες και τα όνειρά σου στο κόσμο, κινδυνεύεις να τα χάσεις»

Τι να γίνει. Δεν μπορείς να κερδίζεις τα πάντα. Κι ούτε είναι δυνατόν να σε αγαπούν όλοι. Πάντα θα υπάρχει κάποιος που θα πει «Είναι απατεώνας. ‘Ελα ,Μέιμπελ,αρκετά ακούσαμε. Πάμε σπίτι ». Κι αυτό είναι πολύ καλό, ξέρετε, και σωστό. Δεν είναι δυνατόν να σε αγαπούν όλοι.

«Όταν αγαπάς, κινδυνεύεις να μην έχει ανταπόκριση η αγάπη σου»

Δεν είναι κακό αυτό. Αγαπάς για να αγαπάς, και όχι για να πάρεις ανταπόκριση – αυτό δεν είναι αγάπη.

«Όταν ελπίζεις, κινδυνεύεις να πονέσεις» και «’Όταν δοκιμάζεις, κινδυνεύεις να αποτύχεις»

Κι όμως πρέπει να ρισκάρεις, γιατί η μεγαλύτερη ατυχία στη ζωή είναι να μην ρισκάρεις τίποτε. ‘Οποιος δεν ρισκάρει τίποτε δεν κάνει τίποτε, δεν έχει τίποτε και δεν είναι τίποτε. Μπορεί ν’αποφεύγει τον πόνο και την λύπη, άλλα δεν μαθαίνει, δε νιώθει, δεν αλλάζει, δεν αναπτύσσεται, δεν ζεί και δεν αγαπά.

Είναι δούλος αλυσοδεμένος με τις βεβαιότητες και τους εθισμούς του. ‘Εχει ξεπουλήσει το μεγαλύτερο αγαθό του, την ατομική του ελευθερία. Μόνο ο άνθρωπος που ρισκάρει είναι ελεύθερος.

Το να κρατάς κρυμμένο τον εαυτό σου, να τον χάνεις με τις αυτομειωτικές σου ιδέες, είναι θάνατος. Μην αφήσεις να σου συμβεί αυτό. Η μεγαλύτερή σου υποχρέωση είναι να γίνεις όλα όσα είσαι όχι μόνο για δικό σου όφελος, άλλα και για δικό μου…

https://www.awakengr.com/

Απόσπασμα από το βιβλίο του Leo Buscaglia ”Να ζεις, ν’αγαπάς και να μαθαίνεις”

Σχέσεις - Σεξ

Το 2020, το doomscrolling ήταν μία από τις λέξεις της χρονιάς στο Oxford English Dictionary.

Δήμητρα Πραντάλου

Σε μια εποχή που οι αρνητικές ειδήσεις υπερτερούν, το φαινόμενο doomscrolling φαίνεται να έχει ριζώσει για τα καλά. Για την ακρίβεια, από την αρχή της πανδημίας είναι πιο έντονο από ποτέ. Τι είναι, όμως, το doomscrolling; Είναι η τάση να συνεχίζεις να παρακολουθείς, να διαβάζεις και να ενημερώνεσαι με ειδήσεις που προκαλούν θλίψη και απογοήτευση, με αποτέλεσμα να μη νιώθεις καθόλου καλά, να αγχώνεσαι και να χάνεις μέχρι και τον ύπνο σου.

Γιατί όμως κάτι που είναι αδιαμφισβήτητα τόσο ανθυγιεινό και εθιστικό – όπως όταν γίνεται ένα τροχαίο κι εσύ δεν μπορείς να πάρεις τα μάτια σου από αυτό -, είναι και τόσο δύσκολο να το σταματήσεις; Μια πρώτη απάντηση, είναι γιατί νιώθεις πως έχεις αυτό το μαξιλαράκι της ασφάλειας. Όσες, δηλαδή, περισσότερες πληροφορίες και λεπτομέρειες γνωρίζεις για το τι συμβαίνει, τόσο πιο προετοιμασμένης πιστεύεις ότι είσαι για τον κίνδυνο που θα ακολουθήσει. Ότι κάπως έτσι, θα μπορείς να προστατέψεις εσένα και την οικογένεια σου.

Σύμφωνα με τις μελέτες που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας, επιβεβαιώθηκε αυτό που ήδη γνωρίζουμε. Ότι το άγχος και η κατάθλιψη γεννήθηκαν από τις πολλές ώρες διαμονής μας στο σπίτι, εξαιτίας του lockdown, άρα ως φυσικό επακόλουθο είναι να περνάμε πολλές ώρες μπροστά από κινητό ή laptop, διαβάζοντας οτιδήποτε εμφανιστεί στο feed μας στα social media. Δημιουργήθηκε αυτή η ψυχαναγκαστική ανάγκη, όταν φοβόμαστε για τις εξελίξεις, να πάρουμε απαντήσεις.

Αυτό το αίσθημα είναι λογικό και μάλιστα, δεν σταματάει μόνο στην αναζήτηση ειδήσεων. Μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων, διαβάζει και τα σχόλια που γράφονται κάτω από αναρτήσεις κειμένων, τα οποία όλοι ξέρουμε πόσο πιο τρομακτικά μπορούν να γίνουν. Με αυτό τον τρόπο, είναι σαν να προσελκύουμε την αρνητικότητα.

Πώς αντιμετωπίζεται

Πρώτα απ’ όλα, συνειδητοποιoούμε την κατάσταση κι ερχόμαστε πρόσωπο με πρόσωπο μαζί της. Στη συνέχεια, παρακολουθούμε τον χρόνο που αφιερώνουμε όταν ξεκινάμε να ψάχνουμε μια αρνητική είδηση, η οποία με τη σειρά της θα φέρει μια επόμενη. Ο τρόπος αντιμετώπισης, στην πραγματικότητα, είναι ένας και μοναδικός. Τα δυσάρεστα γεγονότα δε θα σταματήσουν να υπάρχουν, άρα μόνο κλείνοντας το ίντερνετ και τις συσκευές, η ψυχική υγεία θα πάρει την ανάταση που χρειάζεται. Ο πραγματικός κόσμος είναι έξω και μας περιμένει να τον ζήσουμε.

Το μέλλον του hopescrolling

Ζούμε τις πιο σκοτεινές ημέρες της πανδημίας, αλλά υπάρχει και η καλύτερη εικόνα, αρκεί να τη δούμε. Οι εμβολιασμοί, για παράδειγμα, πηγαίνουν καλά. Μία ημέρα με θετικές ειδήσεις, σίγουρα δε μπορεί να διαγράψει όλους τους προηγούμενους μήνες του doomscrolling και την αρνητικότητα που έχει επηρεάσει την ψυχική μας υγεία. Ωστόσο, είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι το να αναζητάμε τις καλές ειδήσεις και να τις διαβάζουμε, μας προκαλεί ευχάριστα συναισθήματα που θα μπορούσαν να μας βοηθήσουν να αντιληφθούμε πόσο πολύ επηρεαζόμαστε τελικά.

Θα ήταν ψέμα να πούμε ότι ο κορωνοϊός θα τελειώσει άμεσα, άρα και το doomscrolling. Η πραγματικότητα θα είναι ότι απλά θα περιοριστεί, αλλά χρειάζεται δουλειά για να το πετύχουμε ουσιαστικά. https://www.marieclaire.gr/

 

Σχέσεις - Σεξ

Εγώ και εσύ. Αν υπήρχε ταυτότητα συναισθημάτων, στις παρατηρήσεις θα έγραφε τη λέξη «απόσταση». Μια φυσική απόσταση χιλιομέτρων που δεν τη διαλέξαμε και ούτε την αφήσαμε να μας τρομάξει. Ήταν τόσο όμορφο όπως ξεκίνησε που το μόνο που αναρωτηθήκαμε στην αρχή ήταν ένα «Ε και;» Δεν πειράζει, είπαμε. Θα βρούμε τον τρόπο.

Και αυτό κάνουμε κάθε μέρα από την αρχή αυτής της σχέσης. Ψάχνουμε τους τρόπους. Κανείς που δεν το έχει ζήσει δε θα το καταλάβει. Ούτε καν εμείς οι ίδιοι, σε εκείνες τις στιγμές που η θέληση για ένα «από κοντά» είναι τόσο δυνατή, που είναι λες και βάζει μαχαίρι στους λαιμούς μας κι άντε μετά να φανούμε λογικοί και ψύχραιμοι. Ποιος είναι αυτός που θα ορίσει τους κανόνες; Ποιος θα μας πει πώς νικιούνται τα χιλιόμετρα και πόσα συναισθηματικά διόδια θα πρέπει να πληρώσουμε για να φτάσουμε στο πολυπόθητο;

Είναι στιγμές που ονοματίζουμε τυχερούς όλους αυτούς που έχουν τον άνθρωπό τους κοντά, όταν εμείς έχουμε πάρει την απόσταση και από πρόβλημα τη μετατρέπουμε σε λύση. Ξέρω πόσο δύσκολο είναι. Ξέρω τι σημαίνει να ξυπνάω το πρωί και να μου λείπει να βλέπω το αγουροξυπνημένο πρόσωπό σου δίπλα μου. Να πίνω τον καφέ μου και να σκέφτομαι πως αν ήσουν εδώ θα έπινα από την κούπα σου. Να πέφτω για ύπνο και μέσω μιας κλήσης να ορίζω την καληνύχτα μας. Και εκείνο το «αύριο» που βάζουμε πάντα ως τελευταία λέξη να μας τσακίζει και τους δύο. Γιατί ξέρουμε πως και το αύριο δε θα έχει ιδιαίτερη διαφορά τελικά. Πάλι αλλού θα είσαι εσύ και αλλού εγώ. Ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο που όλο λέμε πως θα σπάσει κι όλο άθικτο μένει.

Μετανάστης αυτός ο έρωτας. Ζούμε μακριά ο ένας από τον άλλον, αντέχουμε το χρόνο και ονειρευόμαστε κλεμμένες στιγμές που θα προσποιηθούμε πως θα κρατήσουν για πολύ. Αλλά το ‘χουμε, δε μας φοβάμαι . Δε μασάμε πουθενά. Προσπαθώ κάθε μέρα να μη σου φωνάζω δυνατά το «έλα μου». Γιατί αν το έκανα θα είχε τόση δύναμη που θα γκρέμιζε στιγμές και μαζί κι εμάς τους δύο. Και προσπαθώ να γιατρεύω την απουσία μας με τα γνωστά τα γιατροσόφια, τα «είμαστε λογικοί και αποφασισμένοι και δυνατοί και έτοιμοι». Και έχω μάθει να το λέω κάθε μέρα, πρωί μεσημέρι βράδυ, όπως άλλοι παίρνουν αντιβίωση παίρνουμε εμείς τις ατάκες που λειτουργούν σαν παυσίπονα.

Μάθαμε να έχουμε μια δεύτερη ζωή μακριά ο ένας του άλλου. Και μέσα από αυτή να πρωταγωνιστούμε παράλληλα ο ένας στην ημέρα του άλλου. Περίεργο δεν είναι; Σαν ηθοποιοί αληθινοί, είμαστε ταυτόχρονα στο σπίτι μας αλλά και στο σπίτι του άλλου μέσα από μια οθόνη. Πιο διαδραστικά όμως, δηλώνουμε παρουσία γνωρίζοντας ανά πάσα στιγμή αν ο άλλος τρώει ή αν κοιμάται και αν έχει πονοκέφαλο επειδή κρύωσε το προηγούμενο βράδυ ή επειδή πιέστηκε παραπάνω στη δουλειά. Και με ένα «μην ξεχάσεις την ασπιρίνη σου» είναι λες και είμαστε όντως εκεί και την προσφέρουμε με τα χέρια μας. Πόση δύναμη έχουν τα αισθήματα. Τόση που μια εικονική πραγματικότητα είναι ικανή να μας πείσει πως η παρουσία που δηλώνουμε είναι και φυσική εκτός από πρακτική.

Προσπαθώ, χωρίς να σου το δείχνω, να κάνω υπομονή. Να περνάμε ατέλειωτες ώρες σε ένα τηλέφωνο, μια οθόνη. Πόσος έρωτας άραγε χρειάζεται για αυτό που έχω καταφέρει. Να κάνω την απόσταση να φαντάζει παιχνίδι και τη στιγμή που θα βρεθούμε ιστορία από αυτές που ακούγαμε παιδιά. Τόσο συναρπαστική. Ονειρευόμαστε να το οργανώνουμε, να γελάμε από την πιο μικρή λεπτομέρεια που σχεδιάζουμε, μέχρι το πώς θα εκμεταλλευτούμε το κάθε λεπτό μας. Ζούμε και οι δυο για τη μέρα που θα φτιάξουμε τις βαλίτσες μας και οι σταθμοί θα γίνουν το μέρος της πρώτης αγκαλιάς. Μας φαντάζομαι στο σταθμό του τραίνου ή μέσα στο αυτοκίνητο να παίζουμε με τα όρια και την ταχύτητα, να κοιτάμε την ώρα της αναχώρησης.

Περιμένω το σμίξιμό μας. Τη στιγμή που οι καλημέρες και οι καληνύχτες μας δε θα περιλαμβάνουν πληκτρολόγια. Τη στιγμή που θα πιούμε καφέ τελικά από την ίδια κούπα και που θα κάτσουμε αγκαλιά στον καναπέ και θα τσακωθούμε πρώτη φορά για το τηλεκοντρόλ. Τη στιγμή που θα μάθω επιτέλους πώς μυρίζει το αγαπημένο σου άρωμα και θα μάθεις κι εσύ το δικό μου. Που θα δείξουμε έμπρακτα τα «σ’ αγαπώ» που τώρα απλώς γράφουμε κάθε μέρα.

Με κοιτάς και γελάς. Μου λες πως είμαστε δυο τρελοί που θα ζουν και θα αγαπιούνται με ένταση και πολλά χιλιόμετρα ανάμεσά μας. Μου λες πως εμείς δε γεννηθήκαμε για τα μέτρια και τα καθημερινά. Πως ποτέ δε θα σκεφτούμε καμία απόσταση. Πως ποτέ δε θα μας κερδίσει κάτι που ήδη είχαμε προαποφασίσει. Ένας απλός αριθμός τα χιλιόμετρα για δυο ερωτευμένους που τα μυαλά τους έχουν εκμηδενίσει τις αποστάσεις. Τίποτα δε λέει η λεξούλα από «Α» σε όσους παραδόθηκαν άνευ όρων και περιορισμών στο μεταξύ τους. Σε εμάς που αποφασίσαμε πως το «μαζί» θα καταφέρουμε να το χτίσουμε ακόμη κι αν αυτό σημαίνει να τοποθετείς αλλού τα θεμέλια εσύ κι αλλού να στήνω τα τούβλα εγώ. Θα βρούμε τον τρόπο τελικά να ενώσουμε τα οικοδομήματά μας. Να μηδενίσουμε τις αποστάσεις που ορίζει ο χάρτης. Καμία απόσταση μεταξύ μας.

https://www.pillowfights.gr/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.