Οκτωβρίου 02, 2022

Σχέσεις - Σεξ

Αγγελική Παπαδάκη

Περίπλοκοι οι ανθρώπινοι δεσμοί. Στην αρχή κυριαρχεί ο ενθουσιασμός, όμως με τον καιρό γεννιούνται δυνατότερα συναισθήματα. Δεν είναι εύκολο για όλους να τα εκφράσουν. Κάποιοι επιλέγουν πράξεις, άλλοι λέξεις κι άλλοι –σ’ αυτούς έχουμε αδυναμία– το πάντρεμά τους.

Μπορεί γενικά να προτιμάμε τα έργα, τα λόγια να μην είναι πάντοτε αρκετά, να ‘μαστε συχνά δύσπιστοι απέναντί τους, όμως υπάρχουν κάποιες φράσεις που κανείς μας δεν μπορεί να αμφισβητήσει τα συναισθήματα που κρύβονται από πίσω τους. Γιατί πολλές φορές δύο λέξεις αρκούν να χωρέσουν μέσα τους όλα τα νοήματα του κόσμου. Μία από αυτές τις μαγικές φράσεις είναι και το «να προσέχεις». Τη στιγμή που τολμάει να το ξεστομίσει κάποιος, ανοίγεται μπροστά μας η ψυχή του. Είναι τόσο περίεργο πως μία τόσο μικρή πρόταση μπορεί να συνοψίσει τόσο ενδιαφέρον μέσα της.

Συνηθίζουμε να το ακούμε απ’ τον ερχομό μας σ’ αυτόν τον κόσμο και καθ’ όλη την πορεία της ζωής μας απ’ την οικογένειά μας. Ξεκινάει με ένα «πρόσεχε μη χτυπήσεις», γίνεται «να προσέχεις μην κρυώσεις» κι όλο και προστίθενται νέα πράγματα που πρέπει να προσέχουμε, σύμφωνα με τους γονείς μας. Η ανησυχία τους είναι δεδομένη, αλλά δεν είναι οι μόνοι που μας νοιάζονται. Θα ακούσουμε τις ίδιες λέξεις κι από ένα φιλαράκι και πολύ περισσότερο από έναν ερωτικό σύντροφο.

Κι εκεί είναι που θα το νιώσουμε λίγο πιο βαθιά, που θα μας συγκινήσει λίγο περισσότερο. Όχι πάντα, βέβαια, μα όταν ξέρουμε πως το εννοούν, δεν υπάρχει κάτι καλύτερο να μας χαρίσουν σαν απόδειξη των συναισθημάτων τους. Υπάρχουν, λοιπόν, εκείνοι που το λένε απλώς για να το πουν, αλλά υπάρχουν κι εκείνοι που το προφέρουν με αγάπη. Είναι κάπως παρακλητικό το δικό τους «Να προσέχεις», διότι νοιάζονται για εμάς, σημαίνουμε πολλά γι’ αυτούς και θέλουν να ‘μαστε καλά όσο είμαστε μακριά τους, όσο δεν μπορούν να μας προσέχουν οι ίδιοι.

Κι ενώ είναι απ’ τις αγαπημένες μας κουβέντες, επειδή το λέμε ή/και το λαμβάνουμε συχνά, δε θα δώσουμε πολλή σημασία όταν το ακούσουμε. Θα μας περάσει αδιάφορα ή, αν απαντήσουμε, θα πετάξουμε βιαστικά ένα «ναι» ή «κι εσύ». Δεν είναι ότι το υποτιμούμε, απλώς είναι απ’ τα λόγια που δε φωνάζουν. Έρχεται σιγά-σιγά κι αθόρυβα, τόσο αθόρυβα όσο το πάτημα της γάτας. Αυτή η φράση μας καθησυχάζει, χωρίς να μας εφησυχάζει, δε μας δημιουργεί προσδοκίες, δε μας τάζει σωτήρες, παρά μόνο μας δίνει δύναμη για να τα καταφέρουμε μόνοι.

Είναι όμορφο να το ακούς απ’ τον άνθρωπό σου. Το «να προσεχείς» κρύβει μέσα του ένα «σ’ αγαπώ». Αυτές οι δύο έννοιες πορεύονται μαζί. Όταν αγαπάς κάποιον σημαίνει πως νοιάζεσαι γι’ αυτόν. Μα εκτός απ’ την αγάπη υποδηλώνει το άγχος και τον φόβο. Κρύβει την ανησυχία. Πριν κλείσει το ακουστικό θα ‘ναι η τελευταία φράση που θα σου πει αυτός που σε νοιάζεται. Μόλις σε αποχωριστεί θα σου πει «να προσέχεις». Μακριά σου εκείνο το άτομο νιώθει ανίκανο να σε προστατέψει, γι’ αυτό θέλει να προσέχεις εσύ τον εαυτό σου. Να μην πάθεις τίποτα, να μην πληγωθείς. Κι ίσως κάποτε να ανησυχεί υπερβολικά, μα η αγάπη δεν έχει όρια και λογική.

Θα σου πει να προσέχεις πριν από ένα μεγάλο ταξίδι, μα το ίδιο θα σου φωνάξει ακόμα κι αν αυτός ο αποχωρισμός διαρκέσει τόσο λίγο όσο μεσολαβεί ανάμεσα σ’ ένα βράδυ και το επόμενο πρωί. Είναι πιθανό μερικές φορές να κρύβεται πίσω από αυτή τη φράση μια δόση ζήλιας, αφού όση εμπιστοσύνη και να σου έχει κάποιος, πάντοτε θα αισθάνεται μια μικρή ανασφάλεια. Φοβάται ίσως μήπως δεν είναι αρκετός για ‘σένα.

«Να προσέχεις», λοιπόν, δύο λέξεις που ήταν και θα ‘ναι διαχρονικά απ’ τις πιο γλυκές ερωτικές κουβέντες. Απλό, λιτό, δύο μόλις λέξεις γεμάτες νόημα. Μέσα απ’ την ησυχία του φωνάζει πολλά. Μπορεί να κρύβει μέσα του ανησυχία και φόβο, δεν παύει όμως να ξεχειλίζει τρυφερότητα κι ενδιαφέρον.

Η αγάπη δε χρειάζεται ηχηρές δηλώσεις, δεν έχει να αποδείξει κάτι. Αυτά τα λόγια, τα ήσυχα, όσο κλισέ κι αν ακούγονται σε κάποιους, έρχονται διακριτικά για να ταράξουν την ησυχία σου.

Συντάκτης: Αγγελική Παπαδάκη
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη

https://www.pillowfights.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Είναι τόσο εύκολο να χαθείς στην αναζήτηση για αυτοβελτίωση, κάθε «πινακίδα» μας γοητεύει με το όραμα μιας χαρούμενης και επιτυχημένης ζωής. Παρόλα αυτά ίσως είναι εφικτό να φτάσει κανείς στην ευτυχία ακολουθώντας έναν δρόμο με αντίθετη φορά.

Εάν μπορούμε να αναγνωρίσουμε τα χαρίσματά μας και να τα αποκόψουμε από τις ενοχές και τα τραύματα που τα κρατάνε κρυμμένα, θα δούμε τον εαυτό μας να μπαίνει σε μια τροχιά οικειότητας που μπορεί να μας αλλάξει τη ζωή.

Με το πέρασμα του χρόνου, συνειδητοποίησα πως τα χαρακτηριστικά των ασθενών μου, που με ενέπνεαν περισσότερο, όπως άλλωστε και εκείνους, ήταν αυτά τα οποία συχνά τους έκαναν να υποφέρουν.

Μερικοί ασθενείς παραπονούνταν πως ένιωθαν να έχουν κάποια χαρακτηριστικά σε υπερβολικό βαθμό. Πως παραήταν έντονοι, ευαίσθητοι, θυμωμένοι ή απαιτητικοί. Από τη θεραπευτική μου πολυθρόνα, εγώ μπορούσα να δω ένα πάθος τόσο ισχυρό που τρόμαζε τους ανθρώπους.

Πολλοί ασθενείς από την άλλη, δήλωναν πως δεν ένιωθαν αρκετοί σε σχέση με κάποιο χαρακτηριστικό – πολύ αδύναμοι, πολύ ήσυχοι, πολύ αναποτελεσματικοί. Εγώ από τη μεριά μου έβρισκα σε αυτούς μια ποιότητα ταπεινοφροσύνης και επιείκειας, που δεν τους άφηνε να νιώθουν σίγουροι με τον εαυτό τους.

Πολλοί θεραπευόμενοι περιέγραφαν τη ζωή τους, συντετριμμένοι από την εξάρτηση τους από κάτι ή κάποιον άλλο και εγώ μπορούσα να δω μια απέραντη γενναιοδωρία, χωρίς υγιή όρια. Ξανά και ξανά, εκεί που οι πελάτες μου έβλεπαν τα μεγαλύτερα τραύματά τους, εγώ έβλεπα τα πιο έντονα χαρίσματά τους.

Όταν κοιτάζουμε τη ζωή μας μέσα από το πρίσμα των χαρισμάτων μας, είναι σαν να βλέπουμε τη ζωή μας με το αληθινό της νόημα για πρώτη φορά. Εντελώς ξαφνικά, όλα αποκτούν τη σωστή σημασία. Βλέπουμε την πραγματική εικόνα και τι είναι στα αλήθεια σημαντικό για εμάς.

Αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε πως τα μεγαλύτερα λάθη μας και οι συμπεριφορές με τις οποίες «σαμποτάραμε» τον ίδιο μας τον εαυτό, ήταν απλά σπασμωδικές και απρόσεκτες προσπάθειες να εκφράσουμε τον βαθύτερο εαυτό μας.


Η Σούζαν ήρθε για θεραπεία αφού χώρισε με το σύντροφό της, μετά από σχέση δύο χρόνων. Είχε επενδύσει όλα της τα συναισθήματα και την ενέργεια σε αυτή τη σχέση και όταν αυτή τελείωσε ένιωθε να καταρρέει ολοκληρωτικά. Η ερώτηση της κατά την πρώτη επίσκεψη ήταν: «Γιατί δε μπορώ να το ξεχάσω και να συνεχίσω τη ζωή μου, όπως έκανε αυτός ή όπως μου λένε και οι φίλοι μου να κάνω;»

Καθώς περιέγραφε την ιστορία της σχέσης της, εντόπισα μια διαρκώς παρούσα ποιότητα ευγένειας σε αυτήν, μια πραότητα που οι άλλοι εκμεταλλεύονταν διαρκώς. Η Σούζαν εκτιμούσε αυτό της το χαρακτηριστικό αλλά ταυτόχρονα το αισθανόταν και σαν κατάρα. (Αυτή η αμφιθυμία είναι σήμα κατατεθέν ενός κρυμμένου χαρίσματος).

Αισθάνθηκα πως το κλειδί για την ανακούφισή της βρισκόταν ακριβώς εκεί. Δουλέψαμε ξανά και ξανά, με σκοπό να μπορέσει να αναπλαισιώσει αυτήν της την ευαισθησία και να την ερμηνεύσει όχι σαν αδυναμία αλλά σαν ένα χάρισμα που η ίδια – όπως και οι προηγούμενοι σύντροφοί της – δεν ήξεραν να εκτιμούν.

Ακούγεται απλό, αλλά το να δει αυτές τις ποιότητες σαν ένα χάρισμα ήταν η αρχή για μια νέα ζωή για αυτήν. Βλέποντας την αξία τους, μπορούσε να μάθει να τις καταλαβαίνει, να τις εκτιμά και ακόμα να τις θεωρεί πολύτιμες.

Όταν η Σούζαν αντιμετώπισε τη ζωή της μέσα από το πρίσμα των κρυμμένων της χαρισμάτων ένιωσε τον ενθουσιασμό μιας νίκης. «Είχα δίκιο από την αρχή» είπε «Ό,τι με ενοχλούσε σε σχέση με τους συντρόφους μου, με ενοχλούσε για κάποιο λόγο. Δεν ήμουν τρελή. Απλώς δεν εκτιμούσα τα χαρίσματα μου και επέλεγα συντρόφους που απλά χαίρονταν να συμφωνούν μαζί μου, κάνοντας τελικά το ίδιο.»


Αυτή εν ολίγοις είναι η «Θεωρία των Χαρισμάτων» και ο πιο εύκολος τρόπος για να γίνει αντιληπτή είναι το να ξεκινήσεις με την εικόνα ενός στόχου. Κάθε κύκλος στο εσωτερικό που οδηγεί προς το κέντρο μας φέρνει πιο κοντά στον αυθεντικό μας εαυτό. Στο κέντρο του στόχου βρίσκονται τα πραγματικά βασικά μας χαρίσματα.

Τα βασικά χαρίσματα δεν είναι ίδια με τα ταλέντα ή με τις διάφορες ικανότητες, που μπορεί να έχουμε. Στην πραγματικότητα, μέχρι να τα κατανοήσουμε, μπορεί να γίνονται αντιληπτά σαν επονείδιστες αδυναμίες ή σαν ευάλωτα κομμάτια του εαυτού μας, που δεν τολμάμε να αποκαλύψουμε. Παρόλα αυτά εκεί είναι που ζει η ψυχή μας.

Είναι σαν την πηγή της ύπαρξής μας, η οποία γεννά μια ζωντανή ροή από ενορμήσεις προς την ενσυναίσθηση και την αυθεντικότητα. Όμως τα βασικά μας χαρίσματα δεν είναι ο προθάλαμος για την ευτυχία.

Αντίθετα, μας βάζουν σε μπελάδες ξανά και ξανά και γινόμαστε όλο και πιο αμυντικοί ή αδιάφοροι προς αυτά. Προκαλούν εμάς και αυτούς με τους οποίους σχετιζόμαστε. Απαιτούν από μας περισσότερα ίσως από όσα θέλουμε να δώσουμε και συχνά νιώθουμε ισοπεδωμένοι όταν τα προδώσουν ή τα απορρίψουν.

Εφόσον, λοιπόν τη θέρμη του πραγματικού μας εαυτού είναι δύσκολο να τη διαχειριστούμε, συχνά επιλέγουμε να προστατέψουμε τον εαυτό μας, πηγαίνοντας όλο και πιο μακριά από το κέντρο. Κάθε κύκλος μακριά από το στόχο αντιπροσωπεύει μια πιο «ελαφριά» πλευρά του εαυτού μας. Κάθε ένας μας κάνει να αισθανόμαστε ασφαλέστεροι, μας βάζει σε λιγότερους κινδύνους αφού μας εκθέτει λιγότερο.

Κάθε ένας, μας πάει ένα βήμα πιο μακριά από τον πραγματικό μας εαυτό, την ψυχή, την αυθεντικότητα μας και το νόημα της ζωής μας. Όσο απομακρυνόμαστε από αυτά τα βασικά μας χαρίσματα νιώθουμε όλο και πιο απομονωμένοι και όταν είμαστε πραγματικά μακριά ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια ανυπόφορη αίσθηση κενού.

Οι περισσότεροι από εμάς επιλέγουμε να σταθούμε στο σημείο εκείνο που είναι τόσο κοντά, ώστε να απολαμβάνουμε τη θέρμη από τα βασικά μας χαρίσματα αλλά και τόσο μακριά, ώστε να μην καούμε από την φωτιά. Δημιουργούμε ασφαλέστερες «εκδόσεις» του εαυτού μας, οι οποίες μας επιτρέπουν να διαχειριστούμε τη ζωή μας χωρίς να πρέπει να αντιμετωπίσουμε τον υπαρξιακό κίνδυνο του πραγματικού μας εαυτού.


Η «Θεωρία των Χαρισμάτων» μας καλεί να ανακαλύψουμε ποια είναι τα βασικά μας χαρίσματα , να τα αποδεσμεύσουμε από τραύματα που τα κρατούν κρυμμένα και να τα εκφράσουμε με τόλμη, γενναιοδωρία και σύνεση στη ζωή μας. Όταν το κάνουμε αυτό, τότε βρισκόμαστε πιο κοντά στην υγιή αγάπη.

Εάν αναζητάτε την αγάπη, προσπαθήστε να ανακαλύψετε τα χαρίσματά σας. Λάμπουν στα πλεονεκτήματα και στις ευχάριστες στιγμές σας αλλά και ζουν επίσης στις πιο κρυφές σας ανασφάλειες και αδυναμίες.

psyhealth.gr

Σχέσεις - Σεξ

Όταν οι άνθρωποι μας περιγελούν, πολύ συχνά ταραζόμαστε και φτάνουμε στο σημείο να αμφισβητούμε ακόμα και την αυταξία μας. Αν τα άτομα που μας χλευάζουν είναι κοντινά μας, η επίδραση μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να είναι πολύ χειρότερη ή αντιθέτως όχι τόσο άσχημη.

Ίσως έχετε κάποιον συγγενή του οποίου ο βασικός τρόπος σχετίζεσθαι περιλαμβάνει αστεία για την εμφάνισή σας, τα ρούχα, το φαγητό που του προσφέρετε ή τον τρόπο που συμπεριφέρεστε στα παιδιά σας. Έχετε συνηθίσει σε αυτό το είδος ενοχλητικής συμπεριφοράς, αλλά δεν σας αρέσει.

Αν ο άνθρωπος που σας περιγελά είναι κάποιος που δεν γνωρίζετε καλά, μπορεί να μειώνετε τη σημασία του λέγοντας στον εαυτό σας ότι είναι δικό του πρόβλημα και όχι δικό σας. Εντούτοις, αν το σχόλιο «χτυπήσει» κάποιο δικό σας φόβο, τότε δύσκολα θα το ξεχάσετε. Μπορεί για παράδειγμα να είστε σε ένα κατάστημα και να προσπαθείτε να αποδείξετε στον υπάλληλο ότι το κουπόνι που έχετε είναι έγκυρο. Ο άνθρωπος που περιμένει πίσω σας γελά και κάνει ένα αγενές σχόλιο για το ότι είστε τσιγκούνης. Αυτό το σχόλιο πληγώνει επειδή στην πραγματικότητα προσπαθείτε απλώς να ξοδεύετε σοφά, αλλά παράλληλα αρχίζετε να αναρωτιέστε μήπως υπάρχει κάποια δόση αλήθειας στο σχόλιό του.

Σε πρόσφατο άρθρο του Λεωνίδα Χατζηθωμά και των συνεργατών του (2021) από το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, αναλύεται το φαινόμενο του «υποτιμητικού χιούμορ». Πρόκειται για εκείνο το χιούμορ που ταπεινώνει, υποτιμά, εξευτελίζει ή με άλλα λόγια θυματοποιεί. Εξετάζοντας τον ρόλο αυτού του είδους χιούμορ στις διαφημίσεις, οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι τα τελευταία 20 χρόνια έχει υπάρξει αύξηση στην εμφάνισή του. Μάλιστα, ορισμένες διαφημίσεις είναι ιδιαίτερα επιθετικές στην προσπάθειά τους να πουλήσουν προϊόντα, όπως το να περιγελούν ή να προσβάλλουν άτομα που δεν γνωρίζουν την ύπαρξη του διαφημιζόμενου προϊόντος.

Τι κάνει το υποτιμητικό χιούμορ τόσο ελκυστικό στην τηλεόραση και στην πραγματική ζωή

Υπάρχει μια έντονη ανάγκη ανωτερότητας στον άνθρωπο που κάνει τέτοιου είδους αστεία. Η λεγόμενη «θεωρία της ανωτερότητας» του υποτιμητικού χιούμορ αναφέρει ότι αυτά τα άτομα θέλουν να νιώσουν ότι είναι καλύτεροι από όλους τους άλλους. Περιγελώντας τους άλλους, νιώθουν εκείνοι ανώτεροι.
Ποια χαρακτηριστικά προσωπικότητας προβλέπουν ποιος είναι πιθανό να χρησιμοποιεί υποτιμητικό χιούμορ

Όπως εξηγούν οι Χατζηθωμάς και συνεργάτες του, ο λόγος που οι άνθρωποι κάνουν και απολαμβάνουν το υποτιμητικό χιούμορ δεν είναι τόσο απλό όσο η ανάγκη να κάνουν επίδειξη. Υπάρχουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά προσωπικότητας που εμπλέκονται όταν, στην περίπτωση της διαφήμισης, οι άνθρωποι συμπαθούν ή δεν συμπαθούν τον περίγελο. Όσοι έχουν έντονο το χαρακτηριστικό του «καταγελασμού» αρέσκονται να περιγελούν τους άλλους.

Από την άλλη, όσοι έχουν «γελοτοφοβία» τρομοκρατούνται στην ιδέα του να γίνουν περίγελος. Υπάρχει και η «γελοτοφιλία» κατά την οποία θέλουν να τους περιγελούν. Ανάλογα με το πού βρισκόμαστε σε αυτές τις τρεις προδιαθέσεις καθορίζεται και το πώς μας επηρεάζει το υποτιμητικό χιούμορ. Πράγματι, μπορεί να το βρίσκουμε ακόμα και διασκεδαστικό το να μας κοροϊδεύει ένας συγγενής μας.

Οι άνθρωποι με έντονο το στοιχείο του καταγελασμού φαίνεται να χρησιμοποιούν το σκληρό χιούμορ ως προσωπική στρατηγική προσαρμογής για να αποφύγουν να γίνουν περίγελος από τους άλλους και έτσι να διατηρήσουν την αυτοεκτίμησή τους. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που χλευάζουν τους άλλους για να νιώθουν ανώτεροι και αυτό φυσικά πηγάζει από κάποιο ανάλογη κατάσταση στην παιδική ηλικία.

Εκείνοι με γελοτοφοβία είχαν επίσης άσχημη παιδική εμπειρία με εκφοβισμό, αλλά αντί να κάνουν κι εκείνοι το ίδιο για να αποκτήσουν ανωτερότητα, γίνονται εξαιρετικά ευαίσθητοι στα αστεία και φοβούνται οποιαδήποτε υποτιμητική συμπεριφορά. Τέλος, οι γελοτόφιλοι απολαμβάνουν να τους περιγελούν, είναι αυθόρμητοι, αρκετά εξωστρεφείς και απολαμβάνουν τις άβολες καταστάσεις. Αντιλαμβάνονται το χιούμορ προς το μέρος τους ως μια απόδειξη εκτίμησης και θαυμασμού.

Η έρευνα από το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

Η ερευνητική ομάδα διεξήγαγε δύο πειράματα στα οποία οι συμμετέχοντες παρακολούθησαν ένα καρτούν που περιείχε υποτίμηση ή όχι. Το δείγμα ήταν 814 φοιτητές από 21 έως 37 ετών και από τα δύο φύλα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι, όπως ήταν προβλεπόμενο, όσοι είχαν έντονο το στοιχείο του καταγελασμού πράγματι ανέφεραν εντονότερα συναισθήματα ανωτερότητας και όταν είδαν την υποτιμητική διαφήμιση, τη βρήκαν πιο αστεία από όσους δεν είχαν αυτό το χαρακτηριστικό. Οι γελοτοφόβοι ένιωθαν κατώτεροι, αλλά οι γελοτόφιλοι σκέφτηκαν ότι η διαφήμιση ήταν αστεία ανεξαρτήτως της χρήσης υποτίμησης.

Αυτά τα συμπεράσματα στηρίζουν την ιδέα ότι τόσο η ανωτερότητα όσο και η κατωτερότητα είναι σημαντικοί παράγοντες στην κατανόηση του υποτιμητικού χιούμορ. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι τα ευρήματά τους έρχονται σε αντίθεση με την παραδοσιακή Φροϋδική σκέψη ότι όλα τα είδη χιούμορ συνιστούν μια εκφόρτιση της ψυχικής ενέργειας που προέρχεται από σεξουαλικά και επιθετικά κίνητρα. Είναι η επιθυμία για ανωτερότητα που ελέγχει τους υποτιμητικούς χιουμορίστες και η επιθυμία να αποφύγουν την αίσθηση κατωτερότητας που κάνει τους ανθρώπους να πληγώνονται πολύ από αυτό το χιούμορ.

Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να αντιδράσουμε σε ένα υποτιμητικό αστείο

Πώς μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτές τις γνώσεις για να νιώσουμε καλύτερα, αν μας πληγώνουν τέτοια αστεία; Ένας τρόπος είναι να πιέσουμε τον εαυτό μας να πλησιάσει περισσότερο προς τη γελοτοφιλία. Εκείνος ο ενοχλητικός συγγενής μπορεί να χρησιμοποιεί το χιούμορ ως μια μορφή επικοινωνίας (επειδή δυσκολεύεται στην κοινωνικοποίηση) ή επειδή παλεύει με έντονα συναισθήματα ανεπάρκειας.

Εντούτοις, αν είναι κάποιος που δεν γνωρίζετε, όπως ένας άγνωστος στο σούπερ μάρκετ, μπορείτε να παρηγορήσετε τον εαυτό σας βλέποντας αυτή τη συμπεριφορά ως μια απελπισμένη ανάγκη να αποδείξει ότι είναι ανώτερος βρίσκοντας εύκολους στόχους. Φυσικά, μπορείτε να επιλέξετε να κάνετε ένα σοβαρό σχόλιο απάντηση επιχειρώντας να βάλετε όρια, όμως έχετε υπόψη σας ότι αυτά τα άτομα δύσκολα σταματούν. Σε κάθε περίπτωση, η δική σας ψυχική ηρεμία δεν χρειάζεται να απειλείται από κάποιον που έχει την τάση να περιγελά για να νιώσει κάπως ότι είναι καλύτερος.

Πηγή: enallaktikidrasi.com

https://www.thessalonikiartsandculture.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Αν απαντούσαμε ειλικρινά στο «τι κάνεις;»

Σουζάνα Ντεζούκι
Στην πόλη μου δεν μπορεί κανείς να πει ψέματα -ούτε καν τα λευκά, εκείνα που λένε αλλού για να μην πληγώσουν, να μην ανησυχήσουν, να μην αμαυρώσουν την εικόνα τους ή θίξουν την περηφάνεια τους. Εδώ μαθαίνεις να δέχεσαι την αλήθεια του άλλου από παιδί κι έτσι, όταν σου απαντήσουν αρνητικά σ’ ερωτήσεις όπως το «σ’ αρέσουν τα μαλλιά μου;» δε νιώθεις άσχημα, γιατί ξέρεις πως απλώς πρόκειται για την προσωπική άποψη του ερωτώμενου και τίποτα παραπάνω.

Πολλές φορές βέβαια, κάποιες ερωτήσεις αποφεύγεις να τις κάνεις από ανασφάλεια και φόβο. Για παράδειγμα, έχω χρόνια ν’ ακούσω κάποιον να ρωτάει αν πάχυνε ή αν τον έχουν βαρεθεί. Είναι νόμος της φύσης ότι η αλήθεια είναι κλειδί κι όπλο στα χέρια του καθενός μας. Άλλωστε κι εμείς άνθρωποι είμαστε, απλώς λίγο διαφορετικοί.

Εδώ, κανείς δεν κοροϊδεύει κανέναν, ούτε τον εξαπατά. Δεν έχουμε αυτήν την ικανότητα αλλά δε θέλουμε και να την καλλιεργήσουμε. Ωστόσο συχνά μένουμε σιωπηλοί. Αντιλαμβανόμαστε ότι μια αλήθεια μπορεί να μας πληγώσει και πού και πού την αποφεύγουμε. Βέβαια, υπάρχει ένας νόμος που όλοι μας υπακούμε -ακόμα κι οι πιο σιωπηλοί: όταν συναντήσεις κάποιον που γνωρίζεις πρέπει να ρωτήσεις τι κάνει και πώς είναι.

Για παράδειγμα, χθες που βγήκα για ψώνια, συνάντησα τυχαία τη γειτόνισσά μου την κυρία Τιτίκα, μια γηραιά κυρία γλυκιά μα αποτραβηγμένη στο διαμέρισμά της. Όπως ορίζουν τα χρηστά ήθη εδώ, τη ρώτησα τι κάνει κι εκείνη μου απάντησε ειλικρινά. Νιώθει κουρασμένη και μόνη. Κατηγορεί και για τα δύο την ηλικία της αν και για το ένα, ίσως να ευθύνονται και τα παιδιά της που δεν την επισκέπτονται. Η υγεία της για τα χρόνια της είναι καλά.

Κάτι παρόμοιο μου είπε κι ο κυρ Νίκος ο μανάβης της γειτονιάς μας. Δεν είναι λέει νιάτο αλλά τα καταφέρνει κι είναι χαρούμενος που πάει καλά το μαγαζί του. Η παλιά μου συμμαθήτρια η Νίκη, μου είπε πως δεν είναι καλά γιατί έχει τη μητέρα της άρρωστη κι ανησυχεί. Βλέπεις, δεν μπορείς να βοηθήσεις σ’ αυτά και ταυτόχρονα νιώθεις αβοήθητος κι εσύ ο ίδιος. Ρώτησα και την κόρη της την Ελένη πώς είναι και μου είπε ότι είναι χαρούμενη γιατί πήρε ένα καινούριο παιχνίδι και δε βλέπει την ώρα να παίξει με τους φίλους της.

Μετά συνάντησα έναν παλιό συνάδελφο, τον Χρήστο. Μου είπε πως τα πράγματα είναι λίγο περίεργα γι’ αυτόν γιατί παίρνει διαζύγιο απ’ τη γυναίκα του και νιώθει πως χάνει τη γη κάτω απ’ τα πόδια του. Ήταν λυπημένος αλλά ανακουφισμένος ταυτόχρονα. Πάει καιρός που οι δυο τους δεν ήταν ευτυχισμένοι μα απέφευγαν να κάνουν την κατάλληλη ερώτηση: «είσαι ευτυχισμένος μαζί μου;»

Με τη σειρά τους ρώτησαν και μένα πώς είμαι. Τους είπα προφανώς την αλήθεια. Λυπάμαι που νιώθει μόνη η κυρία Τιτίκα, θα φροντίσω να την επισκέπτομαι πού και πού. Χαίρομαι που το μαγαζί του κυρ Νίκου πάει καλά κι είναι χαρούμενος. Λυπάμαι για την άρρωστη μητέρα της Νίκης μα χαίρομαι για τη μικρή Ελένη και το καινούριο της παιχνίδι. Τέλος, έχω ανάμεικτα συναισθήματα γι’ αυτό που βιώνει ο Χρήστος. Είναι δύσκολο να χωρίζεις έναν άνθρωπο που περάσατε τόσα μαζί.

Κι εγώ δεν είμαι καλά. Νιώθω λύπη και θυμό, νιώθω κουρασμένη, νιώθω πως πνίγομαι απ’ το άγχος και τις υποχρεώσεις. Νιώθω πως οι ρυθμοί της ζωής μου είναι εξοντωτικοί και πως δεν έχω να περιμένω και πολλά. Είμαι μπουχτισμένη απ’ όλα κι από όλους μα περισσότερο απ’ τον εαυτό μου. Όχι γιατί κάτι έγινε τώρα, αλλά γιατί όσα έχουν γίνει ή γίνονται, απλώς προστίθενται το ένα πάνω στ’ άλλο κι εγώ τα σέρνω όπως ο Χριστός τον Σταυρό του.

Δε θυμάμαι τι γεύση έχει η ευτυχία κι η χαρά μου μοιάζει τόσο σύντομη πού καλά-καλά δεν προλαβαίνω να τη μυρίσω. Καταλαβαίνω πως ίσως δεν είναι η ζωή μου αυτό που ευθύνεται αλλά εγώ κι ο τρόπος που βλέπω τον κόσμο. Ποιον κόσμο δηλαδή; Στην πόλη μας δεν κυκλοφορούμε πολύ, μήτε πολλοί, γιατί φοβόμαστε να πούμε την αλήθεια μας. Μένουμε στα σπίτια μας και βγαίνουμε μόνο για τα βασικά. Όμως, όποτε βγαίνουμε, για κάποιο λόγο, νιώθουμε πολύ καλύτερα στην επιστροφή μας.

https://www.pillowfights.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Στατιστικά, οι γυναίκες ζητούν πιο συχνά διαζύγιο από τους άνδρες, και με μεγάλη απόκλιση. Ποιοι είναι οι λόγοι;
Η απόφασή του χωρισμού είναι συχνά δύσκολη και τα ζευγάρια μπορεί να περάσουν μήνες, ή και χρόνια, ψάχνοντας την δύναμη να αποχωριστούν. Όσον αφορά την αρχική απόφαση του χωρισμού, υπάρχει ένα σαφές μοτίβο στον δυτικό κόσμο για το ποιος είναι αυτός που κάνει το πρώτο βήμα. Στις δυτικές ετεροφυλόφιλες σχέσεις, οι γυναίκες παίρνουν την απόφαση για ένα τεράστιο ποσοστό διαζυγίων.

Ειδικά στις ΗΠΑ, όπου το διαζύγιο χωρίς υπαιτιότητα είναι νόμιμο και στις 50 πολιτείες, ορισμένες εκτιμήσεις ανεβάζουν το ποσοστό στο 70%. Αυτό ανέρχεται σε ένα εκπληκτικό 90% όταν οι γυναίκες έχουν πανεπιστημιακή εκπαίδευση. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι στατιστικές μελέτες έδειξαν ότι οι γυναίκες υπέβαλαν αίτηση για το 62% των διαζυγίων στην Αγγλία και την Ουαλία το 2019.

Γιατί, όμως, οι γυναίκες επιλέγουν σε μεγαλύτερο βαθμό να χωρίσουν; Για κάποιους, η απάντηση βρίσκεται στο αν οι σύντροφοι ικανοποιούν -ή όχι- τις συναισθηματικές τους ανάγκες στο γάμο. Ωστόσο, για άλλους, τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα.

Η σημασία της ανεξαρτησίας
Στις περισσότερες κοινωνίες, το διαζύγιο είναι ένα σχετικά πρόσφατο φαινόμενο. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το διαζύγιο ήταν εξαιρετικά ασυνήθιστο πριν από το 1914, με μόλις ένα διαζύγιο σε κάθε 450 γάμους την πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνα. Τώρα, περισσότερα από 100.000 ζευγάρια στο Ηνωμένο Βασίλειο χωρίζουν κάθε χρόνο και στις ΗΠΑ, περίπου οι μισοί γάμοι καταλήγουν σε διαζύγιο. Όπως εξηγεί η Χάιντι Καρ, ψυχολόγος με ειδίκευση στην ενδοοικογενειακή βία στο Κέντρο Ανάπτυξης Εκπαίδευσης που εδρεύει στις ΗΠΑ, δεν είναι τυχαίο ότι η άνοδος των διαζυγίων συνέπεσε με την απελευθέρωση των γυναικών.

«Επειδή η οικονομική ανεξαρτησία είναι επιτακτική ανάγκη προτού μια γυναίκα επιχειρήσει να εγκαταλείψει τον έγγαμο βίο, είτε μόνη, είτε με παιδιά, είναι εξαιρετικά δύσκολο για τις γυναίκες να εγκαταλείψουν έναν γάμο εκτός αν έχουν κάποιο τρόπο να βγάλουν χρήματα μόνες τους», λέει. «Επίσης, επειδή οι ρόλοι των φύλων γίνονται πιο περίπλοκοι καθώς οι γυναίκες αρχίζουν να αποκτούν οικονομική ανεξαρτησία, προκύπτουν φυσικά περισσότερες συζυγικές συγκρούσεις».

Με άλλα λόγια, η είσοδος των γυναικών στο εργατικό δυναμικό τους επέτρεψε να εγκαταλείψουν δυστυχισμένους γάμους για πρώτη φορά - δεν ήταν πλέον οικονομικά δεσμευμένες να παραμείνουν σε καταχρηστικές συνεργασίες ή σχέσεις όπου δεν ικανοποιούνταν οι ανάγκες τους, και έτσι οι γυναίκες άρχισαν να παίρνουν απόφαση για διαζύγια σε μεγαλύτερο βαθμό. Αυτό βοηθά επίσης να εξηγηθεί γιατί οι γυναίκες με πανεπιστημιακή εκπαίδευση είναι πολύ πιο πιθανό να τερματίσουν έναν γάμο. «Σε διαφορετικούς πολιτισμούς και τόπους, οι γυναίκες που είναι οικονομικά ικανές να φροντίσουν τον εαυτό τους, το οποίο συνήθως συνδέεται με τα ανώτερα εκπαιδευτικά επίπεδα, είναι πιο πιθανό να ξεκινήσουν διαζύγιο από τις γυναίκες που αδυνατούν να συντηρήσουν οικονομικά τον εαυτό τους και τα παιδιά τους», προσθέτει η Καρ.

Συναισθηματικοί και κοινωνικοί παράγοντες
Ωστόσο, η αυξημένη οικονομική ανεξαρτησία από μόνη της δεν εξηγεί γιατί οι γυναίκες είναι πολύ πιο πιθανό να πάρουν την απόφαση για ένα διαζύγιο σε σχέση με τους συζύγους τους. Ωστόσο, το ποσοστό των γυναικών που αποφασίζουν να χωρίσουν με διαζύγιο συνεχίζει να αυξάνεται – και οι λόγοι είναι πολλαπλοί.

Για πολλές γυναίκες, οι προσδοκίες που έχουν όταν παντρεύονται μπορεί να μην ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Οι ειδικοί λένε ότι συχνά έχουν περισσότερες προσδοκίες για το πώς ο σύντροφος τους θα καλύψει τις συναισθηματικές του ανάγκες σε σύγκριση με τους άνδρες, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε απογοήτευση μετά τον γάμο.

Η Γκιλίζα Μαρτίνεζ, θεραπεύτρια ζευγαριών με έδρα τις ΗΠΑ, που ειδικεύεται στην επίλυση συγκρούσεων, λέει ότι επειδή οι άνδρες συνήθως κοινωνικοποιούνται με χαμηλότερη συναισθηματική νοημοσύνη από τις γυναίκες, αυτό μπορεί να οδηγήσει στο να αισθάνονται οι γυναίκες σύντροφοι ότι δεν παίρνουν υποστήριξη και να επωμίζονται μεγάλο μέρος της συναισθηματικής εργασίας στη σχέση. Αυτή η συναισθηματική νοημοσύνη σημαίνει επίσης ότι οι γυναίκες εναρμονίζονται καλύτερα με τα προβλήματα και τις «κόκκινες σημαίες» των σχέσεών τους και η τάση τους να είναι οι κύριοι φορείς επικοινωνίας και ενσυναίσθησης σημαίνει ότι μπορεί επίσης να είναι οι πρώτες που θίγουν ζητήματα, που ίσως τελικά να οδηγήσουν σε χωρισμό ή διαζύγιο.

Οι γυναίκες τείνουν επίσης να αποκομίζουν λιγότερα συναισθηματικά οφέλη από το γάμο, κάτι που θα μπορούσε να κάνει την εργένικη ζωή να φαίνεται πιο ελκυστική. Ενώ οι παντρεμένοι άντρες βιώνουν πολλαπλά προνόμια – συμπεριλαμβανομένου του να ζουν περισσότερο και να κερδίζουν περισσότερα χρήματα, οι γυναίκες συνήθως δεν επωφελούνται από τις σχέσεις τους με τον ίδιο τρόπο. Αντίθετα, φέρουν το μεγαλύτερο βάρος της οικιακής εργασίας και της ανατροφής παιδιών, η οποία μπορεί να αφήσει τις εργαζόμενες γυναίκες «συντετριμμένες και αγχωμένες», λέει η Μαρτίνεζ.

Οι γυναίκες τείνουν επίσης να έχουν περισσότερους στενούς φίλους από τους άνδρες (στην πραγματικότητα, στις ΗΠΑ, το 15% των ανδρών δηλώνουν ότι δεν έχουν καθόλου στενές φιλίες), που σημαίνει ότι έχουν ένα καλύτερο σύστημα υποστήριξης τόσο για να συζητούν οποιοδήποτε συζυγικό ζήτημα όσο και για να διευκολύνουν την μετάβαση στην ανύπαντρη ζωή. Είναι επίσης πιθανό αυτές οι φιλίες να κάνουν το διαζύγιο να φαίνεται πιο εύλογη επιλογή – η έρευνα δείχνει ότι εάν ένας στενός φίλος χωρίσει, οι πιθανότητες να χωρίσει και κάποιο κοντινό του πρόσωπο αυξάνονται κατά 75%.

Ας προσθέσουμε σε αυτό το γεγονός ότι οι γυναίκες αναλαμβάνουν την κύρια επιμέλεια των παιδιών στη συντριπτική πλειονότητα των υποθέσεων διαζυγίου, έτσι οι γυναίκες μπορεί να αισθάνονται ότι έχουν λιγότερα να χάσουν κατά την υποβολή αίτησης διαζυγίου σε σύγκριση με τους άνδρες. Και κατά κάποιο τρόπο, έχουν δίκιο – τα στοιχεία δείχνουν ότι η ευημερία των ανδρών τείνει να πέφτει πολύ πιο δραματικά αμέσως μετά το διαζύγιο.

Αλλά στην πραγματικότητα, αυτό το αποτέλεσμα μπορεί να είναι βραχύβιο. «Βραχυπρόθεσμα μετά το διαζύγιο, η συνολική ευημερία των ανδρών μειώνεται περισσότερο και αναφέρουν υψηλότερα επίπεδα μοναξιάς», λέει η Καρ. «Αλλά με την πάροδο του χρόνου αυτό εξισορροπείται και οι γυναίκες συνεχίζουν να υποφέρουν από πιο χρόνιες, μακροπρόθεσμες επιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένης της απώλειας ιδιοκτησίας του σπιτιού, των μειωμένων οικονομικών μέσων και του αυξημένου άγχους από τη ζωή ως μόνος τροφός ενός παιδιού».

Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι αυτές οι γυναίκες έχουν περισσότερες τύψεις. Παρά αυτά τα μειονεκτήματα, μόνο το 27% των γυναικών δηλώνει ότι μετανιώνει που πήρε διαζύγιο, σε σύγκριση με το 39% των ανδρών, δείχνοντας ότι για τις περισσότερες γυναίκες οι δυσκολίες που σχετίζονται με το διαζύγιο είναι προτιμότερες από την παραμονή σε έναν δυστυχισμένο γάμο.

Αναζητώντας λύση
Φυσικά, η υποβολή αίτησης διαζυγίου δεν είναι το ίδιο με τον τερματισμό ενός γάμου. Ενώ η έρευνα δείχνει ότι οι γυναίκες σε ετεροφυλόφιλους γάμους είναι πιο πιθανό να ξεκινήσουν ένα διαζύγιο, υπάρχουν επίσης γυναίκες που δεν επιλέγουν να τερματίσουν τη σχέση τους, αλλά θέλουν ή πρέπει να επισημοποιήσουν τον χωρισμό τους.

«Οι γυναίκες τείνουν να έχουν περισσότερα κίνητρα από τους άνδρες να επιλύσουν την οικογενειακή τους κατάσταση», λέει η Κέιτι Σπούνερ, σύντροφος και επικεφαλής του οικογενειακού δικαίου στο Winckworth Sherwood του Λονδίνου. Με βάση το ιστορικό πελατών της, οι περισσότεροι άντρες χαίρονται να παραμένουν χωρισμένοι, εκτός εάν υπάρχει μια νέα σχέση ή ιδιαίτερη επιτακτική ανάγκη να τακτοποιήσουν τα οικονομικά τους.

Για τις γυναίκες, ωστόσο, η ανάγκη για διαζύγιο μπορεί να είναι πολύ πιο επιτακτική. «Οι γυναίκες περιμένουν να κατατεθεί το διαζύγιο προκειμένου να υποβληθεί μια οικονομική αίτηση», λέει η Σπούνερ, αναφερόμενος στη νομικά δεσμευτική διαδικασία τακτοποίησης των οικονομικών μετά από έναν χωρισμό. «Ιστορικά, οι γυναίκες είχαν μεγαλύτερη ανάγκη να το κάνουν αυτό λόγω της ασθενέστερης οικονομικής τους θέσης ή του ρόλου τους ως κύριου φροντιστή».

Με άλλα λόγια, οι παντρεμένες γυναίκες τείνουν να κερδίζουν πολύ λιγότερα από τους συζύγους τους και είναι πολύ πιο πιθανό να έχουν εγκαταλείψει τη δουλειά ή να έχουν μειώσει τις ώρες τους για να φροντίζουν τα παιδιά – ακόμα κι αν αρχικά ήταν οι υψηλότερα εισοδηματικά από τους συζύγους τους.

Αυτό σημαίνει ότι οι γυναίκες που χωρίζουν από τους συζύγους τους χωρίς συμφωνία διαζυγίου κινδυνεύουν με οικονομικές δυσχέρειες, επειδή μπορεί να μην έχουν νόμιμο δικαίωμα σε συζυγικά περιουσιακά στοιχεία ή οικονομική υποστήριξη μέχρι να συναφθεί επίσημη συμφωνία διαζυγίου. Η αίτηση διαζυγίου μπορεί να είναι η μόνη τους επιλογή για την εξασφάλιση περιουσιακών στοιχείων, ακόμα κι αν δεν επέλεξαν να τερματίσουν τη σχέση εξαρχής.

Η Σπούνερ επισημαίνει ότι μια μεγάλη καμπή για τις γυναίκες που ξεκίνησαν να παίρνουν διαζύγια στο Ηνωμένο Βασίλειο ήταν το 1996, όταν το να είσαι «νοικοκύρης» αναγνωρίστηκε ως συνεισφορά στο γάμο, πράγμα που σημαίνει ότι οι γυναίκες δικαιούνταν δικαιότερο μερίδιο των περιουσιακών στοιχείων. Πριν από αυτό, ο λιγότερο πλούσιος σύζυγος (συνήθως η γυναίκα, ειδικά αν είχε εγκαταλείψει την καριέρα της) λάμβανε οικονομική υποστήριξη μόνο για βασικές ανάγκες, και όχι για το πώς η οικιακή τους εργασία είχε συμβάλει στο γάμο. Αυτή η διευθέτηση είναι πλέον κοινή σε πολλές άλλες χώρες, πράγμα που σημαίνει ότι λιγότερες γυναίκες κινδυνεύουν να βρεθούν στη φτώχεια μετά το διαζύγιο και έχουν περισσότερα κίνητρα να πιέσουν για διαζύγιο λόγω ενός χωρισμού για να πάρουν το μερίδιο των συζυγικών τους περιουσιακών στοιχείων.

Ό,τι κι αν συμβαίνει από νομικής πλευράς με τα διαζύγια στον κόσμο, τελικά, τα ίδια –όπως οι γάμοι– τείνουν να είναι περίπλοκα και διαφοροποιημένα ανά περίπτωση. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η υποβολή αίτησης διαζυγίου είναι μια οδυνηρή απόφαση που βασίζεται σε χρόνια δυστυχίας. Για άλλους, η κατάθεση είναι περισσότερο μια πρακτική κίνηση, που βασίζεται στην ανάγκη επίτευξης οικονομικού διακανονισμού. Αυτό που είναι σαφές, ωστόσο, είναι ότι ορισμένοι παράγοντες – η βελτιωμένη κερδοφορία των γυναικών, οι αναντιστοιχίες συναισθηματικών αναγκών των ανδρών και των γυναικών στο γάμο και οι συνεχείς ανισότητες στην οικιακή εργασία – σημαίνουν ότι το διαζύγιο είναι πιθανό να παραμείνει μια διαφορετική κατάσταση για κάθε φύλο.

Πηγή: BBC

https://www.huffingtonpost.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Έρευνα αποκαλύπτει: Τι ποσοστό των singles επιλέγει σήμερα σοβαρή σχέση;
Αποτελέσματα στην post pandemic εποχή.

Τζίλα Ζυλυφτάρι
Ο έρωτας είναι παντού γύρω μας, στις ταινίες, στο δρόμο, στις βιτρίνες, στη μουσική, στην καρδιά μας, στο μυαλό μας. Επομένως, πώς είναι δυνατόν να μην πρωταγωνιστεί στη σκέψη μας;


Η σύγχρονη πραγματικότητα έχει αλλάξει σε μεγάλο βαθμό την έννοια του έρωτα, της αισθηματικής σχέσης ανάμεσα σε ένα ζευγάρι αλλά και την πορεία της. Ωστόσο, όσο κι αν πολλές φορές υποβαθμίζετε επιφανειακά, η σύσταση και η ουσία του θριαμβεύει κάθε φορά που σε επισκέπτεται και σε κάνει να ξεχειλίζεις από ενέργεια και συναισθήματα που χαρίζουν ζωή.

Τι κι αν η έγνοια του διαζυγίου, της καταπίεσης και της διατήρησης της αυτονομίας-ελευθερίας έχουν κερδίσει έδαφος;

H έρευνα που πραγματοποιήθηκε στην μετά covid εποχή, αποδεικνύει πως ο έρωτας συνεχίζει να βασιλεύει, υπό διαφορετικές μορφές, αφού, ας μη ξεχνάμε, είμαστε και διαφορετικοί άνθρωποι.

Έρευνα αποκαλύπτει: Τι ποσοστό των singles επιλέγει σήμερα σοβαρή σχέση;

 

Πιο αναλυτικά, το 71% των ελεύθερων ενδιαφέρεται περισσότερο για μια σοβαρή και μακροχρόνια σχέση τώρα παρά πριν την πανδημία. Γεγονός που μπορεί εύκολα να ερμηνευτεί μέσα από την εκτίμηση αξιών, αλλά και την αποξένωση στις οποίες η καραντίνα έβαλε για τα καλά το χεράκι της.

Το 22% δήλωσε ότι δεν είναι σίγουρο για τη μονογαμία, ενώ το 18% έχει υπάρξει ερωτευμένο με δύο πρόσωπα την ίδια στιγμή.

Η νέα τάξη πραγμάτων που ο covid επέβαλε ήταν αναμενόμενο πως θα επηρέαζε και τον ερωτικό τομέα, με τρανά παραδείγματα το dating anxiety αλλά και την αύξηση χρήσης των dating apps κατά τη διάρκεια της τηλεργασίας.

Ωστόσο, εκείνο το οποίο θα πρέπει να τονιστεί είναι η αναλλοίωτη μαγεία του έρωτα, την οποία δε μπορεί να επισκιάσει καμία γκρίζα απόχρωση.

Ίσα ίσα, η στροφή προς την αναζήτηση της ποιοτικής συντροφικότητας, η οποία πηγάζει από τον έρωτα δεν έχει υπάρξει ποτέ πιο ψηλά τα τελευταία χρόνια.


Ας ερωτευτούμε, λοιπόν!

https://belikeyou.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Την απάντηση δίνουν τα ίδια τα αρσενικά.
Τι κάνει μια γυναίκα ερωτεύσιμη; Κι όμως, δεν είναι η εξωτερική της εμφάνιση
Της Σόφης- Τζίνας Προίσκου
Δεν είναι και λίγες οι φορές που έχεις αναλύσει ώρες ατελείωτες με τις φίλες σου το τι πραγματικά αποζητούν οι άνδρες από μία γυναίκα


Η αλήθεια είναι μία: Όταν οι άντρες ερωτεύονται, ερωτεύονται ειλικρινά και απόλυτα αρκεί να βρουν τα χαρακτηριστικά εκείνα που θα τους εμπνεύσουν εμπιστοσύνη και θα τους κάνουν το περιβόητο «κλικ».

Ποια είναι αυτά σύμφωνα με τους ίδιους;

Χαρακτήρας
Δυστυχώς, ζούμε στην εποχή των social media και κυρίως οι γυναίκες δίνουν πάρα πολύ έμφαση στην εξωτερική τους εμφάνιση νομίζοντας πως αυτό είναι το κλειδί για να εντυπωσιάσουν. Μέγα λάθος!

αίσθηση του χιούμορ που έχει, το αληθινό και όχι το ψεύτικο γέλιο που κάνει με τις παρέες της. Ναι,η εμφάνιση εντυπωσιάζει αλλά δεν είναι το κλειδί για να αποκτήσεις αυτόν που επιθυμείς.


Τι κάνει μια γυναίκα ερωτεύσιμη; Κι όμως, δεν είναι η εξωτερική της εμφάνιση

Ευφυΐα
Το μεγαλύτερο «όπλο» που διαθέτει μια γυναίκα είναι η εξυπνάδα της! Οι πολύπλευρες γνώσεις που έχει μια γυναίκα για τον κόσμο γενικότερα αλλά και η κρίση που έχει πάνω σε σημαντικά θέματα για τη ζωή είναι στοιχείο που διεγείρει το ανδρικό μυαλό. του άντρα.

Αυτοσεβασμός
Μεγάλο κεφάλαιο ο αυτοσεβασμός. Αν δεν σέβεσαι εσύ η ίδια τον εαυτό σου τότε ποιος; Συχνά αυτό που τρομάζει τους άντρες είναι ότι πολλές γυναίκες δεν έχουν μάθει να σέβονται τον εαυτό τους. Το να μην εκθέτεις διαρκώς τον εαυτό και την κοινωνική σου ζωή στα social media όχι μόνο αποτελεί δείγμα αυτοσεβασμού, μα επιπλέον σε καθιστά μυστήρια και ενδιαφέρουσα.

Αυτοπεποίθηση
Δεν υπάρχει πιο ελκυστικό χαρακτηριστικό από την εμπιστοσύνη που μια γυναίκα έχει στον εαυτό της. Γιατί αυτή η γυναίκα έχει μάθει να αγαπάει κυρίως τα ελαττώματά της, το σώμα της, κάθε τι επάνω της. Έχει φιλοδοξίες της και επιθυμίες που θέλει να πραγματοποιήσει.

Αυτού του είδους τις γυναίκες, τα αρσενικά τις έχουν πρώτες στην λίστα προτίμησής τους γιατί έλκονται από την αύρα που τους εμπνέει. Κατά κάποιο τρόπο νιώθουν ότι συμπληρώνονται από μια τέτοια γυναίκα γιατί ξέρει να δίνει και όχι μόνο να παίρνει από μια σχέση…


Μήπως να το ξανασκεφτείς λοιπόν;

https://belikeyou.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Το ωραιότερο ταξίδι, το χρωστάς στον εαυτό σου!
Γράφει η Κέλλυ Μπόζα


Η ακοή μου εστιάζει μόνο στον ήχο από τα ροδάκια της βαλίτσας που γρατζουνούν το έδαφος.
Τα βήματα γρήγορα.
Στο χέρι μου το διαβατήριο και ένα εισιτήριο.


Η ψυχή μου βιάζεται, καθώς το αεροπλάνο ξεκολλά από τη γη και αρχίζουν όλα να μικραίνουν, είναι λες και συρρικνώνεται μαζί και ό,τι άφησες πίσω.
Δεν είναι δραπέτευση.
Είναι μια ανάγκη για ανάσα, για αποστασιοποίηση από ότι αισθάνεσαι σαν βαρίδια στις τσέπες.
Όταν πια το μόνο που βλέπεις από το παράθυρο είναι λευκά βαμβάκια από σύννεφα, τότε είναι που έρχεσαι αντιμέτωπος με την συνειδητοποίηση του πόσο μικρή είναι η ζωή και πόσο την δυσκολεύουμε από μόνοι μας.
Τα ταξίδια τελικά είναι το γιατρικό για όλα.
Πάντα με ηρεμούσαν, πάντα μου έδιναν μια ώθηση, ένα αίσθημα εφορίας, δίψας για κάτι νέο.
Απολαμβάνω που οι πολλοί δεν καταλαβαίνουν τη γλώσσα μου, που κανείς δεν γνωρίζει το πρόσωπο μου, που δεν με νοιάζει απολύτως τίποτα, παρά μόνο να χαρίσω στον εαυτό μου νέες γνώσεις, όψεις μιας διαφορετικής κουλτούρας, πολιτισμικής κληρονομιάς, γεύσεων και στιγμές όπου το μυαλό αδειάζει από ότι το πιέζει.
Και δεν ζούμε σε κόσμο ψευδαισθήσεων.
Δεν φεύγεις για να ξεχάσεις. Είναι ηλίθιο να πιστεύεις κάτι τέτοιο.
Και το ξέρεις.
Δεν μπορεί ένα ταξίδι να σε απαλλάξει από τα προβλήματα σου.
Ό,τι κουβαλάς μέσα σου, το κουβαλάς παντού.
Σου δίνει όμως την ευκαιρία να αναθεωρήσεις τι είναι σημαντικό και τι όχι.
Να ιεραρχήσεις τις προτεραιότητες σου, να αποσυμπιεστείς και να δεις με ψυχραιμία ότι σε τρομάζει.
Να χαμογελάσεις, όχι μόνο για τις φωτογραφίες, αλλά γιατί είναι ο μόνος τρόπος για να πας παρακάτω, ένα βήμα παραπέρα.
Δύναμη σου ότι σε εμπλουτίζει ως άνθρωπο, ότι σου ”ανοίγει” το μυαλό, ότι σε εξελίσσει.
Πέραν λοιπόν της ανανέωσης, που είναι το φυσικό επακόλουθο ενός ταξιδιού, επέρχεται και η συμπλήρωση ενός ακόμα κομματιού στο παζλ της ζωής μας.
Δεν έχει σημασία αν θα φτάσεις μακριά ή κοντά.
Δεν έχει σημασία ο προορισμός, παρά μόνο το ταξίδι.
Κοινότυπο ε;
Ίσως.
Αλλά και η ζωή σάμπως ένα ταξίδι δεν είναι;
Δεν σε νοιάζει πού θα φτάσεις αλλά το πώς θα καταφέρεις να κάνεις την διαδρομή πιο καλή, πιο ενδιαφέρουσα, πιο ευτυχισμένη.
‘Ένα ταξίδι, ένα πολύτιμο δώρο, που το χρωστάς στον εαυτό σου!

Πηγή: loveletters.gr

https://www.awakengr.com/

Σχέσεις - Σεξ


Η Δυτική κοινωνία έχει χτιστεί πάνω στο μοντέλο του Αmerican Dream. Να ζήσουμε το όνειρο. Στον τομέα των σχέσεων όμως αυτό οδηγεί σε εφιάλτη...
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΦΛΑΜΟΥΡΗΣ

Η Δυτική κοινωνία έχει χτιστεί πάνω στο μοντέλο του Αmerican Dream (Αμερικάνικο Όνειρο). Να ζήσουμε το όνειρο. Στον τομέα των σχέσεων όμως αυτό οδηγεί σε εφιάλτη.

Τι ήσουν στην προηγούμενη ζωή σου;
Όπως ανέφερα σε προηγούμενο άρθρο, η επιταγή της πυραμίδας του Maslow ότι ο τελικός σκοπός του ανθρώπου είναι η αυτοπραγμάτωση, μπορεί εύκολα να μας κάνει να νιώσουμε Υπαρξιακή Ενοχή, την αίσθηση ότι χαραμίζουμε τη ζωή μας.


Όπως εξήγησα, για να νιώθουμε ότι εκπληρώνουμε το δυναμικό μας, πρέπει να κάνουμε κάτι το μεγαλειώδες. Κανείς δε θεωρεί μέσα του πως αν ζει μια κοινωνικά μέτρια ζωή, τότε εκπληρώνει το δυναμικό του.

Αν ρωτήσεις σε κάποιον που πιστεύει σε προηγούμενες ζωές: «Τι ήσουν στην προηγούμενη ζωή σου;» θα ήταν είτε βασιλιάς, είτε πολεμιστής, είτε ιερέας, είτε ένα σημαντικό πρόσωπο. Κανείς δεν ήταν αγρότης, ναυτικός, έμπορος ή δούλος (τα οποία στατιστικά είναι μάλλον τα πιο πιθανά να ήσουν αν ακολουθήσεις δημογραφικά χαρακτηριστικά των προηγούμενων αιώνων). Άραγε (σύμφωνα με τη λογική όσων υποστηρίζουν τις προηγούμενες ζωές) όλοι αυτοί δεν μετενσαρκώθηκαν;;;

Χωρίς να πω ότι πιστεύω σε προηγούμενες ζωές, το αναφέρω γιατί θεωρώ ότι δείχνει την ανάγκη μας να είμαστε κάτι το ξεχωριστό. Όπως λοιπόν υποσυνείδητα θέλουν να ήταν κάτι ξεχωριστό στην προηγούμενη ζωή τους όσοι πιστεύουν στις προηγούμενες ζωές, έτσι κι εμείς θεωρούμε πως το «δυναμικό» μας είναι κάτι το ξεχωριστό όταν σκεφτόμαστε την παρούσα μας ζωή.

Ρομαντισμος + «Δυναμικό» = Καταστροφή
Στον τομέα των σχέσεων, η κουλτούρα του «δυναμικού» ενώνει τις δυνάμεις της με το κίνημα του ρομαντισμού και η καταστροφή για τις σχέσεις είναι ολοκληρωτική.

Όπως έχουμε ιδέες μεγαλείου για τον εαυτό μας και τη ζωή μας, έτσι έχουμε ιδέες μεγαλείου και για τις σχέσεις μας, οι οποίες προκύπτουν από το κίνημα του ρομαντισμού. Σε μια όμορφη σχέση, θα έπρεπε να γουστάρουμε τον σύντροφό μας, να μας έλκει ερωτικά πάντα και να υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός, επικοινωνία και μοίρασμα, να καταλαβαινόμαστε χωρίς να μιλάμε και να βρούμε το άλλο μας μισό. Μα, τι ωραία που ακούγονται όλα αυτά…

Υπάρχουν πολλοί μύθοι γύρω από τις σχέσεις. Όμως στον πραγματικό κόσμο οι σχέσεις είναι πάρα πολύ δύσκολες. Απλά κοιτάξτε γύρω σας.
Πόσες καλές σχέσεις πιστεύετε ότι ξέρετε (όπως φαντάζεστε τις καλές σχέσεις); Τι συμβαίνει άραγε σε αυτές τις σχέσεις που ξέρετε όταν κλείνουν οι πόρτες και το ζευγάρι μένει μόνο του;

Καταλαβαίνετε τι εννοώ…

Εμείς δυστυχώς όμως θέλουμε να εκπληρώσουμε το «δυναμικό» μας και έτσι, ενώ είναι πιθανό να είμαστε σε μια σχέση με την οποία είμαστε σε γενικές γραμμές ευχαριστημένοι, αναρωτιόμαστε: «Τώρα αυτό είναι; Με αυτόν τον άνθρωπο θα μείνω; Δε θα ξανακάνω έρωτα με κάποιον άλλον; Δε με καταλαβαίνει πολλές φορές. Μαλώνουμε συχνά και διαφωνούμε. Έχει τόσες ιδιοτροπίες. Μήπως υπάρχει και καλύτερα;»

Η κουλτούρα του «δυναμικού», μας βάζει στο πλαίσιο σκέψης να αμφισβητούμε τις επιλογές μας και να φαντασιωνόμαστε κάτι καλύτερο. Αυτό έχει δυο καταστροφικές συνέπειες: Δεν ευχαριστιόμαστε την καλούτσικη σχέση μας γιατί πάντα κοιτάζουμε με μισό μάτι εκτός.

Δεν βάζουμε την απαιτούμενη προσπάθεια που μια σχέση χρειάζεται για να παραμείνει υγιής, ή τη βάζουμε με μισή καρδιά, καταδικάζοντας τη σχέση να μαραζώσει.

Είναι ένας φαύλος κύκλος. Δεν είμαστε σίγουροι αν αυτή η σχέση ανταποκρίνεται στο «δυναμικό» μας οπότε δεν προσπαθούμε γι αυτή. Όσο δεν προσπαθούμε γι αυτή η σχέση αναγκαστικά χειροτερεύει, οπότε είναι ακόμα πιο απίθανο να μοιάζει με τη σχέση που φαντασιωνόμαστε ότι αντιστοιχεί με το δυναμικό μας. Οπότε προσπαθούμε λιγότερο…Κοκ…

Φωτογραφίες και πόστερ
Σε μια έρευνα είπανε σε φοιτητές του Harvard να βγάλουν όσες φωτογραφίες ήθελαν και μετά να διαλέξουν μια από αυτές για να πάει σε ένα «ειδικό» εργαστήριο στο Λονδίνο για εκτύπωση και να τους τη φέρουν σε πόστερ.

Στους μισούς τους είπαν πως αν ήθελαν, μπορούσαν να αλλάξουν γνώμη μέχρι την τελευταία μέρα και να διαλέξουν μια άλλη φωτογραφία.

Σκέψου μια στιγμή: Σε ποιο γκρουπ θα ήθελες να είσαι; Σε αυτούς που είχαν δικαίωμα να αλλάξουν γνώμη ή σε αυτούς που δεν είχαν; Διάλεξες;

Όταν ήρθαν τα πόστερ μετά από δυο εβδομάδες, τελικά κανείς δεν είχε αλλάξει γνώμη. Όταν τους ρώτησαν όμως, πόσο τους άρεσε το πόστερ, όσοι ανήκαν στην ομάδα που είχαν δικαίωμα να αλλάξουν γνώμη, είπαν ότι τους άρεσε λιγότερο από όσο είπαν όσοι ήταν στην άλλη ομάδα.

Το γεγονός ότι είχαν δικαίωμα να αλλάξουν γνώμη τους έκανε να αμφιταλαντεύονται και να έχουν αμφιβολίες μέχρι τελευταία στιγμή για την αρχική τους επιλογή. Σαν αποτέλεσμα, τους άρεσε λιγότερο.

Το ίδιο και με τη σχέση σου. Αν οι σκέψεις του «δυναμικού» σου σε κάνουν να πιστεύεις ότι θα μπορούσες να βρεις και καλύτερα (ή ότι θα έπρεπε να ζεις κάτι άλλο), αυτό σε κάνει να αμφισβητείς μέσα σου τον σύντροφό σου. Και αυτή ακριβώς η αμφισβήτηση μπορεί να ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για το ότι δεν λαμβάνεις ευχαρίστηση από τη σχέση σου.

Δυστυχώς στη σημερινή εποχή με την ανάπτυξη των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και των εφαρμογών γνωριμιών φαντάζει εύκολο στο μυαλό κάποιου ότι μια άλλη επιλογή θα μπορούσε να είναι καλύτερη.

Είναι ένδειξη μεγάλης συναισθηματικής ωριμότητας να αποδεχθεί κανείς ότι όσο καλή και αν φαντάζει μια άλλη επιλογή συντρόφου, είναι μόνο θέμα χρόνου πριν τα θέματα του νέου ανθρώπου κάνουν την εμφάνισή τους στη σχέση. Γιατί όλοι οι άνθρωποι έχουμε θέματα. Θα έχει και ο καινούριος.

Τον εαυτό μας τον κουβαλάμε παντού και οι άλλοι τον δικό τους.

Τι να κάνεις
Εάν είσαι σε μια σχέση που σου αρέσει, αλλά δεν τρελαίνεσαι κιόλας, τότε η λύση ίσως να μην είναι να την αλλάξεις με κάποια άλλη με την ελπίδα ότι θα είναι καλύτερη και θα εκπληρώσεις το «δυναμικό» σου.

Αντιθέτως, η απάντηση ίσως να είναι αντί να μην μπεις στη διαδικασία εσωτερικής αμφισβήτησης της σχέσης, να εστιάσεις εκεί. Κάνε ό,τι μπορείς για να δουλέψει, γνωρίζοντας τις ρεαλιστικές δυσκολίες κάθε σχέσης. Αυτό θα ανεβάσει την αξία της σχέσης στα μάτια σου.

Όπως περιγράφω αναλυτικά στο βιβλίο μου Το Παράδοξο Μονοπάτι προς το Νόημα της Ζωής, η προσπάθεια που επενδύουμε σε ένα πράγμα, ανεβάζει την αξία αυτού του πράγματος στα μάτια μας. Όσο πιο ακριβό είναι ένα μπλουζάκι (μεγαλύτερος κόπος για να το αποκτήσουμε) τόσο περισσότερο τείνει να μας αρέσει (ακόμα και αν δεν είναι η καλύτερη επιλογή…).

Αντί να ψάχνεις πώς να φύγεις, κάνε το ανάποδο. Δες πώς μπορείς να μπεις πιο βαθιά στη σχέση. Αφιέρωσε το χρόνο σου σε αυτή. Σκέψου πώς μπορείτε να τη δουλέψετε. Αυτό θα έχει τρεις συνέπειες:

– Η ειλικρινής προσπάθεια θα κάνει τη σχέση πιο πολύτιμη στα μάτια σου, έτσι θα θέλεις να τη φροντίσεις όσο γίνεται. Αυτό σημαίνει πως θα απολαμβάνεις την προσπάθεια. Θα το βιώνεις θετικά γιατί θα έχει νόημα και θα είναι σημαντικό για σένα.

– Θα είναι πιο πιθανό να τα καταφέρεις να δουλέψει.

– Αν εν τέλει δε δουλέψει, τότε θα μπορείς να φύγεις με τη συνείδησή σου ήσυχη, πως έκανες ό,τι μπορούσες και θα είσαι έτοιμος για ό,τι άλλο έρθει. Θα είναι πολύ πιο πιθανό να μην μετανιώσεις για το ότι έφυγες μετά.

Αν μένεις στη σχέση και διαρκώς ρίχνεις κλεφτές ματιές εκτός και αυτό έχει τρεις συνέπειες:

– Δε θα περνάς καλά όσο θα παραμένεις μέσα στη σχέση. Ίσως να νιώθεις εγκλωβισμένος. Θα νιώθεις συνεχώς αμφιθυμία για το αν πρέπει να συνεχίσεις ή όχι.

– Η αμφιθυμία σου αυτή θα σε οδηγεί να μην προσπαθείς όπως η σχέση το έχει ανάγκη και έτσι το τέλος της θα είναι το πιο πιθανό αποτέλεσμα. Απλά τραβάς το μαρτύριό σου λίγο παραπάνω.

– Όταν χωρίσεις είναι πιθανό να σκέφτεσαι πως ίσως θα μπορούσες να είχες κάνει κάτι διαφορετικά όσο ήσουν στη σχέση και να μην είχε φτάσει στο χωρισμό.

Στην Ινδία
Σε μια έρευνα στην Ινδία, όπου μελέτησαν 25 ζευγάρια που είχαν παντρευτεί από συνοικέσιο και 25 από αγάπη.

Αρχικά όσα είχαν παντρευτεί από αγάπη ένιωθαν μεγαλύτερη αγάπη ανάμεσά τους (όπως θα περίμενε κανείς). Αλλά η αγάπη στα ζευγάρια αυτά μειωνόταν με το χρόνο. Αντίστοιχα η αγάπη ανάμεσα στα άλλα ζευγάρια αυξανόταν με το χρόνο. Μετά από τρία χρόνια όσοι είχαν παντρευτεί από συνοικέσιο βίωναν περισσότερη αγάπη στη σχέση τους από όσους είχαν παντρευτεί από αγάπη εξ αρχής και η αγάπη των πρώτων συνέχιζε να αυξάνεται (και των δεύτερων να μειώνεται).

Δεν είχαν επιλογή, οπότε έπρεπε να κάνουν τη σχέση να δουλέψει.

Όταν πιέζεσαι ίσως να χρειάζεσαι λιγότερες επιλογές. Όχι περισσότερες.

Να σημειώσω εδώ ότι δεν αναφέρομαι σε σχέσεις συναισθηματικά κακοποιητικές ή βίαιες. Αλλά σε περιπτώσεις σχέσεων που είσαι κάπως χλιαρός ή όχι πολύ ευχαριστημένος. Σε αυτές τις περιπτώσεις η λύση ίσως να είναι να πας βαθύτερα, όχι αλλού.

Συμβιβασμός;
«Ναι, αλλά έτσι συμβιβάζομαι» σε ακούω να λες.

Και τι πειράζει που συμβιβάζεσαι; Συμβιβάζεσαι στα πάντα. Στο πόσο θα πληρώσεις για το ψωμί, για το ρεύμα και το ξενοδοχείο, στο τι θα φορέσεις στη δουλειά, στο πότε θα πας διακοπές και μέχρι τι ώρα θα ακούσεις τη μουσική δυνατά και στο ποια μεριά του δρόμου οδηγείς.
Συμβιβάζεσαι σχεδόν στα πάντα. Δε σε ενοχλεί το να συμβιβάζεσαι. Σε ενοχλεί το να συμβιβάζεσαι, μόνο όταν πιστεύεις πως δε θα έπρεπε να συμβιβάζεσαι.

Οι ιδέες του ρομαντισμού και του «δυναμικού» σου σε κάνουν να πιστεύεις πως δεν πρέπει να συμβιβάζεσαι στην αγάπη. Δεν είναι έτσι. Ο συμβιβασμός είναι η αγάπη. Το γεγονός ότι και οι ανάγκες του άλλου σου είναι σημαντικές. Όχι μόνο οι δικές σου. Όποιος δε συμβιβάζεται στην αγάπη, αναγκαστικά μένει μόνος.

Το πόσο θα συμβιβαστείς θα το καθορίσεις εσύ και λέω ξανά πως δε μιλάω για σχέσεις συναισθηματικά κακοποιητικές ή βίαιες.

Ξενέρωτο;
«Ναι, αλλά είναι ξενέρωτο» σε ακούω να επιμένεις.

Έχεις δίκιο. Ίσως να ακούγεται ξενέρωτο. Και οι καλές σχέσεις γενικά είναι «ξενέρωτες». Διότι έχουν ασφάλεια, επικοινωνία, σεβασμό, ζεστασιά, αγάπη, οικειότητα. Αυτά είναι ήπια συναισθήματα. Έχουν γλύκα, αλλά δεν έχουν ένταση. Είναι μια διαφορετική ποιότητα ζωής. Σου δίνουν μια ασφαλή βάση για να εξερευνήσεις την υπόλοιπη ζωή. Δεν πρέπει να ασχολείσαι μόνο με τη σχέση. Είναι το μέρος που φορτίζεις, το μέρος που παίρνεις κουράγιο, που φροντίζεσαι και σε καταλαβαίνουν. Είναι υπέροχες.

Αν όμως θέλεις πάθος, έρωτα, δυναμισμό και ενθουσιασμό, τότε αυτά τα συναισθήματα δεν ανήκουν εύκολα σε μια καλή σχέση. Ανήκουν σε μια απιστία ή σε μια νέα σχέση, ή σε μια αρρωστημένη σχέση. Σε αυτές τις περιπτώσεις ασχολείσαι κυρίως με τη σχέση. Δεν μπορείς να ανθίσεις σαν άνθρωπος ολιστικά επειδή συνεχώς σε απασχολεί κάτι στη σχέση σου. Οι συναισθηματικοί σου πόροι είναι δεσμευμένοι εκεί.

Πρέπει να επιλέξεις. Δυστυχώς
Δεν είναι το ένα σενάριο καλύτερο από το άλλο. Δεν είναι η καλή σχέση καλύτερη από τον παθιασμένο έρωτα. Είναι απλά διαφορετικά. Όμως, δεν μπορείς να τα έχεις όλα. Όλα έχουν συνέπειες.

Τα πιο γρήγορα αυτοκίνητα είναι μονοθέσια. Η Φόρμουλα 1. Υπάρχουν και πολύ γρήγορα αυτοκίνητα τα οποία είναι διθέσια.
Αν όμως θέλεις ένα αυτοκίνητο για την οικογένεια, ή ένα αυτοκίνητο με το οποίο ταξιδεύεις με άνεση μεγάλες αποστάσεις, αυτό έχει άλλα χαρακτηριστικά. Είναι άνετο, ψηλό, με πολλούς χώρους, ασφαλές και ευχάριστο. Δεν είναι το ένα αυτοκίνητο καλύτερο από το άλλο. Είναι απλά διαφορετικά. Δεν μπορείς να τα έχεις όλα. Πρέπει να επιλέξεις. Έτσι είναι τα πράγματα.

Έτσι και στις σχέσεις. Δεν μπορείς να τα έχεις όλα. Αν θέλεις τον πιο πολύ ερωτικό ενθουσιασμό και θέλεις να αλλάζεις συντρόφους, τότε θα είσαι συναισθηματικά μόνος σου (μονοθέσιο). Αν θέλεις το πάθος σε μια σχέση, τότε θα πρέπει να κάνεις σχέσεις μικρής διάρκειας ή να έχεις απιστίες (διθέσιο). Αν θέλεις να έχεις μια οικογένεια ή μια καλή μακροχρόνια σχέση, τότε θα βιώσεις άλλης ποιότητας συναισθήματα, τα οποία δεν αντιστοιχούν στις πρώτες δυο καταστάσεις (οικογενειακό ή σεντάν). Δεν μπορείς να τα έχεις όλα. Αλλά η προσδοκία που το “δυναμικό” σου και ο ρομαντισμός δημιουργεί ότι θα έπρεπε να τα βιώνεις όλα, ευθύνεται για την απογοήτευσή σου.

Να σημειώσω εδώ, πως δεν είναι πως δεν μπορείς να βάλεις πιο έντονα συναισθήματα σε μια καλή σχέση. Μπορείς. Αλλά θα πρέπει να το προσπαθήσεις αρκετά. Από μόνα τους δε θα εμφανίζονται.

Το πένθος της ελπίδας
Με όσους συζητάω αυτά τα πράγματα απογοητεύονται. Προτιμάνε να μένουν τις φαντασιώσεις του «δυναμικού» τους που τα ρομαντικά ιδεώδη τούς δημιουργούν. Σίγουρα είναι μια πιο ελκυστική φαντασίωση. Χρειάζεται αρκετή επεξεργασία να αποδεχθείς αυτό που το μυαλό σου ξέρει ότι ισχύει (το βλέπει ολόγυρα και το έχει ζήσει στο παρελθόν), αλλά που η καρδιά σου ελπίζει τόσο πολύ να είναι αλλιώς…

Έχει μια διαδικασία πένθους να δεχθείς πως όσα ελπίζεις ίσως να μην αντιστοιχούν στον πραγματικό κόσμο. Πονάει να χάνεις το όνειρο.

Ταυτόχρονα ίσως να είναι απελευθερωτικό. Μπορείς να σταματήσεις να ελπίζεις για το τέλειο και να έρθεις αντιμέτωπος με το γήινο και το πραγματικό. Να σταματήσεις να θεωρείς πως εσύ είσαι αποτυχημένος και ότι η σχέση σου είναι ανεπαρκής. Είναι μια φυσιολογική σχέση. Έτσι μοιάζουν οι σχέσεις στην πραγματικότητα. Δεν είναι απαραίτητα ανεπαρκής η σχέση σου. Μπορείς και τώρα να ζήσεις ολοκληρωμένα.

Η συνειδητοποίηση αυτή μπορεί να σου δώσει κουράγιο και δύναμη να παλέψεις ειλικρινά και με επίγνωση για τη σχέση σου.

Συμπέρασμα
Πέταξε τα βάρη του ρομαντισμού και του «δυναμικού» σου που σε εμποδίζουν να απολαύσεις τις σχέσεις σου. Οι σχέσεις είναι ανθρώπινες και οι άνθρωποι είμαστε γήινοι, ατελείς, μπερδεμένοι και πολύπλοκοι.

Σταμάτα να ονειρεύεσαι και άνοιξε τα μάτια. Η πραγματικότητα ίσως είναι πολύ πιο ανακουφιστική από όσο φαντάζεσαι…

https://enallaktikidrasi.com/

Σχέσεις - Σεξ

Είτε πρόκειται για μια νέα σχέση είτε για μια σχέση δεκαετιών, η αμοιβαία υποστήριξη είναι ένα από τα βασικά απαραίτητα στοιχεία για μια υγιή και επιτυχημένη σχέση.


Το να έχετε έναν σύντροφο που υποστηρίζει τα μεγάλα σας όνειρα και τους μακροπρόθεσμους στόχους σας και σας προσφέρει το χρόνο και την προσοχή του όταν χρειάζεστε έναν καλό ακροατή είναι απίστευτα σημαντικό για την υγεία και τη μακροζωία μιας σχέσης.

Τι συμβαίνει όμως όταν ο σύντροφός σας σταματά να παρέχει αυτή την υποστήριξη; Η αντιμετώπιση ενός μη υποστηρικτικού συντρόφου μπορεί να είναι δύσκολη, ειδικά όταν προηγουμένως ήταν δίπλα σας σε άλλες στιγμές της σχέσης σας. Εάν ο/η σύντροφός σας έχει γίνει μη υποστηρικτικός/ή, μπορείτε να λάβετε μέτρα για να προσδιορίσετε ποιος είναι ο λόγος. Θα έχετε μια σαφέστερη ιδέα για το πώς να προχωρήσετε και να αντιμετωπίσετε την κατάσταση.

Σημάδια ενός μη υποστηρικτικού συντρόφου
Είναι σημαντικό να εξετάσουμε τον τρόπο με τον οποίο δεν νιώθουμε ότι υποστηριζόμαστε ή ότι δεν μας εκτιμά. Αυτό μπορεί να σας βοηθήσει να αποσαφηνίσετε τις συμπεριφορές που ξεδιπλώνονται εντός της σχέσης, κάτι που μπορεί να σας βοηθήσει να καθορίσετε τον καλύτερο τρόπο αντιμετώπισής τους.

-Απορρίπτουν τις συζητήσεις
Το να ακούει ο σύντροφος αυτά που λέτε, να καταλαβαίνει από πού έρχεστε και να αναλαμβάνει ενεργό ρόλο στη συζήτηση είναι ένας τρόπος στήριξης. Αν διαπιστώνετε ότι ο σύντροφός σας απορρίπτει τις προσπάθειές σας να μιλήσετε για σοβαρά θέματα που σας αφορούν, αυτό είναι κάτι που χρειάζεται να προσέξετε. Αυτό αφορά τόσο τις προσωπικές συζητήσεις όσο και τις αναπάντητες κλήσεις ή τα μηνύματα.

-Δεν γιορτάζουν τις νίκες μας
Ένας υποστηρικτικός σύντροφος θα νιώθει περήφανος, ενθουσιασμένος και χαρούμενος για τις νίκες και τα επιτεύγματά μας – ακόμη κι αν πρόκειται για έναν τομέα που δεν τον ενδιαφέρει ιδιαίτερα. Αντίθετα, ένας μη υποστηρικτικός σύντροφος μπορεί να παραμερίσει αυτές τις νίκες ή να τις υπονομεύσει αντί να δείξει ενδιαφέρον.

-Δεν επικυρώνουν τα συναισθήματά μας
Αν ο σύντροφός σας αναφέρεται στα συναισθήματά σας ως υπερβολικές αντιδράσεις ή σας λέει ότι είστε πολύ συναισθηματική για κάτι, δεν είναι υποστηρικτικός σύντροφος. Οι μη υποστηρικτικοί σύντροφοι θα απορρίψουν τα συναισθήματα λέγοντας ότι ο τρόπος που αισθάνεστε δεν είναι σωστός ή κατάλληλος – κάτι που συχνά μπορεί να σας κάνει να αισθάνεστε χειρότερα από ό, τι αισθανόσασταν πριν προσπαθήσετε να τους μιλήσετε για την κατάσταση.

-Μας απογοητεύουν συνεχώς
Το να είστε σε μια σχέση σημαίνει ότι, αναπόφευκτα, ο σύντροφός σας θα σας απογοητεύσει κάποια στιγμή. Ωστόσο, αν επικοινωνείτε συνεχώς με τον σύντροφό σας για πράγματα που είναι σημαντικά για εσάς, όπου η παρουσία του θα σήμαινε πολλά – για παράδειγμα, το να σας συνοδεύσει σε ένα οικογενειακό πάρτι ή στο γάμο ενός φίλου, ακόμη και αν δεν θέλει απαραίτητα να πάει – και εκείνος αρνείται σε όλα αυτά, είναι πλέον μη υποστηρικτικός.

-Δεν ενδιαφέρονται ενεργά για τη ζωή μας
Είναι φυσιολογικό και μάλιστα υγιές ο σύντροφός σας να μην μοιράζεται τα ίδια ενδιαφέροντα, χόμπι και προσωπικούς στόχους με εσάς. Ωστόσο, αν ο σύντροφός σας δεν σας ενθαρρύνει ή δεν σας ρωτά για το πώς πάνε τα πράγματα σε αυτούς τους τομείς, δεν σας υποστηρίζει.


-Υποχωρούν σε δύσκολες στιγμές
Στις συντροφικές σχέσεις, είναι αναμενόμενο ότι αν ένα άτομο στη σχέση βιώνει δυσκολίες ή αναποδιές, ο άλλος θα βγει μπροστά για να προσφέρει υποστήριξη και βοήθεια. Ένας μη υποστηρικτικός σύντροφος δεν βρίσκεται πουθενά όταν τα πράγματα δυσκολεύουν και μπορεί να κάνει ένα βήμα πίσω αντί να παρέμβει.

-Μας διακόπτουν
Ένας μη υποστηρικτικός σύντροφος θα σας διακόπτει συνεχώς ή θα σας κόβει στη μέση μιας ιστορίας ή μιας συζήτησης για να παρεμβάλει τις σκέψεις και τα συναισθήματά του. Αυτό δεν είναι απλώς ένα περιστασιακό ολίσθημα, αλλά κάτι που συμβαίνει συνεχώς και που οι φίλοι και τα μέλη της οικογένειάς σας μπορεί να σας έχουν σχολιάσει ακόμη και ιδιωτικά.

Τι να κάνουμε όταν έχουμε έναν μη υποστηρικτικό σύντροφο

-Προσδιορίζουμε πότε ξεκίνησε αυτή η συμπεριφορά και για πόσο καιρό συμβαίνει
Αν είστε με τον σύντροφό σας για αρκετό καιρό και αυτές οι μη υποστηρικτικές συμπεριφορές είναι μια νέα τάση, αφιερώστε λίγο χρόνο για να προσδιορίσετε τι άλλο έχει αλλάξει πρόσφατα που μπορεί να είναι η αιτία.

Για παράδειγμα, ίσως αποφασίσατε να εργαστείτε για την επίτευξη ενός στόχου με τον οποίο εκείνος αισθάνεται άβολα, ειδικά αν αυτό το σχέδιο θα τον επηρεάσει αρνητικά βραχυπρόθεσμα. Θα μπορούσε να είναι ότι, αντί ο σύντροφός σας να επικοινωνήσει μαζί σας τις ανησυχίες ή τους δισταγμούς του, επέλεξε να μην δείξει καθόλου υποστήριξη.

-Ακούμε την πλευρά τους
Αυτό μπορεί να είναι ένα δύσκολο βήμα. Εάν ο μη υποστηρικτικός σύντροφός σας συμπεριφέρεται με αυτόν τον τρόπο εδώ και αρκετό καιρό, μπορεί να αισθάνεστε αναστατωμένοι ή και αγανακτισμένοι απέναντι στη συμπεριφορά του συντρόφου σας.

Παρόλα αυτά, είναι σημαντικό να ακούσετε τι έχει να σας πει για τους τομείς στους οποίους δεν δείχνει υποστήριξη πρόσφατα και να προσεγγίσετε τη συζήτηση χωρίς θυμό ή έντονη επικριτική διάθεση για να καθορίσετε την καλύτερη πορεία δράσης.

-Επικοινωνούμε τις ανησυχίες μας
Καθώς μιλάτε με τον σύντροφό σας για τη μη υποστηρικτική συμπεριφορά του, δείτε αν υπάρχουν ανησυχίες που έχετε κι εσείς και οι οποίες συμπίπτουν. Κι εσείς και ο/η σύντροφός σας μοιράζεστε παρόμοιους δισταγμούς σχετικά με τη νέα θέση εργασίας ή τον στόχο που θέλετε να επιδιώξετε – αλλά εσείς τους έχετε επεξεργαστεί από τη δική σας πλευρά, ενώ ο σύντροφός σας μπορεί να εξακολουθεί να δυσκολεύεται να το κάνει.

-Καθορίζουμε αν χρειαζόμαστε την υποστήριξή τους
Εάν ο/η σύντροφός σας δεν παρέχει υποστήριξη σε όλους τους βασικούς τομείς της ζωής σας, αυτό το βήμα δεν θα ισχύει. Αλλά αν η έλλειψη υποστήριξης του συντρόφου σας προέρχεται από μια αλλαγή στη ζωή σας που θέλετε να κάνετε ή από έναν στόχο που θέλετε να επιδιώξετε και δεν είναι απόλυτα σύμφωνος, αναρωτηθείτε αν πραγματικά τον χρειάζεστε για να το πετύχετε.

-Αξιολογούμε το χειρότερο σενάριο
Πόσο θα μετανιώσετε που δεν επιδιώξατε τον στόχο ή το όνειρο που έχετε; Αξίζει να ζήσετε με αυτή τη λύπη; Αν ο σύντροφός σας δεν είναι σύμφωνος να σας παρέχει την υποστήριξη που χρειάζεστε για να πετύχετε αυτό που επιδιώκετε, ίσως ήρθε η ώρα να αποφασίσετε αν αξίζει να παραιτηθείτε – ή αν αξίζει να παραμείνετε σε μια σχέση όπου δεν παίρνετε αυτό που χρειάζεστε από το άτομο που είστε μαζί.


Πηγή: enallaktikidrasi.com

https://www.thessalonikiartsandculture.gr/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.