Οκτωβρίου 19, 2021

Σχέσεις - Σεξ

Όχι, δεν θα αφήσω τον φόβο να με καταστείλει, να με αποδυναμώσει, να με σταματήσει.

Όχι, δεν θα αφήσω τον εαυτό μου έρμαιο της τύχης, της ευκολίας, της αδράνειας.

Όχι, δεν θα παραιτηθώ από αυτό που δίνει νόημα στη ζωή μου, όσο δύσκολο και αν είναι.

Όχι, δεν θα αφήσω τις σκέψεις μου να με αποσπούν και να με απομακρύνουν από τους στόχους μου.

Όχι, δεν θα σταματήσω ποτέ να επιδιώκω αυτό που με κάνει να σκέπτομαι και να αναπνέω ελεύθερα.

Όχι, δεν θα αφήσω τα λόγια των άλλων να με αποθαρρύνουν, να με ρίξουν, να με παρασύρουν στο λιγότερο, στο χειρότερο.

Όχι, δεν θα κρύβομαι, δεν θα προσποιούμαι, δεν θα σκύβω το κεφάλι επειδή δεν αρέσω σε κάποιους ή δεν είμαι αποδεκτός.

Όχι, δεν θα ξοδέψω άλλο χρόνο εκεί όπου δεν με θέλουν, δεν με εκτιμούν, δεν με σέβονται.

Όχι, δεν θα συνεχίσω να είμαι το θύμα μίας κατάστασης που με μειώνει και με κρατάει πίσω ακόμα και αν με βολεύει.

Όχι, δεν θα δεχθώ άλλη προσβολή και προσπάθεια να νιώσω λίγος, προβληματικός, αδύναμος.

Όχι, δεν θα υποκύψω στον εκβιασμό, στην πίεση, στη χειραγώγηση των σκέψεών μου, των συναισθημάτων μου, της συμπεριφοράς μου.

Όχι δεν θα αφήσω οποιονδήποτε να με χρησιμοποιεί και να με εκμεταλλεύεται με αντάλλαγμα κάποια ψίχουλα αγάπης, αποδοχής, επιβεβαίωσης.

του Υπάτιου Βαρελά, Life Coach, EFT, NLP https://www.thessalonikiartsandculture.gr/l

 

Σχέσεις - Σεξ

Οι γάμοι, όλο και με συχνότερους ρυθμούς στις μέρες μας, τελειώνουν.

Πολλά αν όχι τα περισσότερα ζευγάρια επιλέγουν ύστερα από κάποια χρόνια γάμου και κοινής συμβίωσης να τραβήξουν ξεχωριστούς δρόμους στις ζωές τους και έτσι μοιραία οδηγούνται στα γραφεία των δικηγόρων.

Για κάθε παντρεμένο ζευγάρι το «Δέχομαι» είναι το εύκολο κομμάτι της υπόθεσης.

Το πιο δύσκολο κομμάτι της ιστορίας είναι να «ζήσουν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα». Θέλει προσπάθεια, υπομονή, επικοινωνία, κατανόηση και αμοιβαίες υποχωρήσεις για να πετύχει ένας γάμος.

Πριν παντρευτούμε ακούμε πολλά από ανθρώπους που είναι ήδη παντρεμένοι, αλλά δεν μπαίνουμε στον κόπο να επεξεργαστούμε τις συμβουλές τους.

Τα πιο συνηθισμένα προβλήματα που φέρνουν τα ζευγάρια στο διαζύγιο είναι η έλλειψη επικοινωνίας, τα οικονομικά προβλήματα, η προβληματική επικοινωνία, όπως για παράδειγμα οι συχνοί ή έντονοι καβγάδες, τα σεξουαλικά προβλήματα, η απιστία.

Επίσης, τα προβλήματα με τα παιδιά μπορεί να δημιουργήσουν και προβλήματα στη σχέση. Αν για παράδειγμα οι δύο σύντροφοι δεν μπορούν να συνεννοηθούν για την κοινή γραμμή πλεύσης που πρέπει να έχουν για την ανατροφή των παιδιών τους.

Οπως διαβάζουμε σε άρθρο του Inc.com υπάρχουν 4 πράγματα που κανείς δεν σου λέει πριν το γάμο.

1. Δεν υπάρχει το «για πάντα μαζί».

Το «ποτέ» και το «πάντα» είναι χρονικά επιρρήματα που δείχνουν διάρκεια. Κάπως έτσι, απλά, θα μας τα εξηγούσε ένα βιβλίο γραμματικής. Στο βιβλίο, όμως, της ζωής αυτές οι δυο λέξεις και η σημασία τους είναι πιο περίπλοκες.

2. Οι άνθρωποι αλλάζουν, αλλά δεν μπορείτε εσείς να τους αλλάξετε.

Οι άνθρωποι αλλάζουν μόνο αν το θέλουν οι ίδιοι. Κανένας δεν αλλάζει, με το ζόρι και ιδιαίτερα υπό τις υποδείξεις κάποιου άλλου. Να θυμάστε πως όταν δίνετε συμβουλές στους άλλους για τα λάθη τους δίχως να σας τις ζητήσουν τα ίδια τα άτομα, τότε οι άλλοι θα νιώθουν πως προσπαθείτε να τους επιβάλετε τις απόψεις σας και θα νιώσουν πως προσπαθείτε να τους κάνετε κάτι άλλο από αυτό που είναι, όπως και ότι δεν τους καταλαβαίνετε. Να αγαπάτε τους άλλους για αυτό που είναι και να μην προσπαθείτε τους αλλάξετε.

3. Ο τρόπος που διαφωνείτε λέει πολλά για την ποιότητα της σχέσης σας

Ολα τα ζευγάρι μαλώνουν. Τα ευτυχισμένα όμως ζευγάρια μαλώνουν διαφορετικά. Δεν υπάρχει ζευγάρι που να μην τσακώνεται, είναι όμως ο τρόπος που μαλώνετε με τον σύντροφό σας που καθορίζει αν η σχέση σας θα κρατήσει. Αν ένα ζευγάρι αντιμετωπίζει μια διαφωνία με σεβασμό, ψυχραμία και κατανόηση, τότε έχει μεγάλες πιθανότητες να αντέξει στον χρόνο.

Αν δύο άνθρωποι συζητούν έντονα για θέματα που τους απασχολούν, καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλον και λαμβάνουν υπόψη τους αυτά που λέει ο σύντροφός τους, τότε οι συγκρούσεις είναι σημαντικές, γιατί τους βοηθούν να γνωριστούν ουσιαστικότερα και να εξελίξουν τη σχέση τους. Το επικίνδυνο είναι όταν ένας καβγάς περιορίζεται σε δύο μονολόγους. Ο ένας δεν ακούει τον άλλον, επαναλαμβάνονται τα ίδια λόγια, χωρίς καμία εξέλιξη ή επεξεργασία των όσων λέγονται. Τότε, το ζευγάρι νιώθει αδιέξοδο, απογοητεύεται και στο τέλος περνάει στην παραίτηση και στην αδιαφορία. Ο κάθε σύντροφος πρέπει να είναι ανοιχτός να ακούσει την πλευρά του άλλου και να μην οχυρώνεται στη δική του οπτική.

4. Ολα έχουν να κάνουν με την επίλυση των προβλημάτων.

Το ζευγάρι πρεπει να κουβεντιάζει σε καθημερινή βάση για τα απλά και καθημερινά. Να στηρίζουν ο ένας τον άλλο καθώς έτσι νιώθουν ότι υπάρχει κοινό μέτωπο απέναντι στα όποια προβλήματα. Να λένε όχι σε πράγματα που τους απομακρύνουν όπως τηλεόραση, υπερβολικός φόρτος εργασίας, κινητό τηλεφωνο και να αντιστέκονται στη διάθεση να κλειστούν στον εαυτό τους. Να επικοινωνούν μεταξύ τους και να μην αφήνουν τα προβλήματα στην άκρη. Όταν η επικοινωνία χάνεται, τα προβλήματα που υπάρχουν μένουν άλυτα και με τον καιρό μεγεθύνονται, με αποτέλεσμα η σχέση να οδηγείται σε κρίση.

https://www.bovary.gr

Σχέσεις - Σεξ

Πιο επίκαιρο από ποτέ, αφού είναι εποχή ανασύνταξης, προγραμματισμών και νέων ξεκινημάτων. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο αντικρίζουμε μια αρκετά γνώριμη και συνηθισμένη εικόνα ενός μικρού παιδιού που είναι γαντζωμένο πάνω στη μητέρα του και δυσκολεύεται εμφανώς να την αφήσει για να περάσει την πόρτα του σχολείου του. Η σημερινή κουβέντα λοιπόν θα περιστραφεί γύρω από το παιδί και τα πρόσωπα που το φροντίζουν, θα μιλήσουμε συγκεκριμένα για το άγχος αποχωρισμού, που είναι η πηγή της εικόνας που περιγράφηκε παραπάνω. Στο άκουσμα αυτών των δύο λέξεων μπορούμε στο περίπου να καταλάβουμε περί τίνος πρόκειται, αλλά θα προχωρήσουμε σε μια βαθύτερη ανάλυση.

Είναι ένα φαινόμενο που αφορά τα βρέφη από περίπου επτά μηνών και μπορεί να φτάσει μέχρι και τα παιδιά ηλικίας έξι ετών. Σχετίζεται με τον φόβο και το άγχος που μπορεί να νιώθουν μη τυχόν πάθει κάτι κακό ή χάσουν το πρόσωπο φροντίδας τους στο οποίο έχουν προσκολληθεί. Η ψυχολογία το ορίζει ως πρόσωπο φροντίδας και όχι ως τον γονέα, τη μητέρα, ή τον πατέρα, τη γιαγιά, ή την παιδαγωγό του σπιτιού γιατί διαφέρει και ποικίλει ανάλογα την περίπτωση και τις συνθήκες που μεγαλώνει το παιδί, ποιο πρόσωπο γίνεται τελικά το πρόσωπο αναφοράς του και αναπτύσσει μαζί του αυτόν τον ιδιαίτερο δεσμό.

Τα μωρά λόγω αναπτυξιακού επιπέδου δεν αυτοκαθορίζονται σε αυτήν τη φάση της ζωής τους ως άτομα και προσωπικότητες ανεξάρτητα από το πρόσωπο αναφοράς τους, έτσι προσκολλώνται μαζί του και δυσκολεύονται να απομακρυνθούν σε διάφορες φάσεις και στιγμές. Γι’ αυτόν τον λόγο μπορεί να δούμε ένα μωρό να κλαίει χωρίς κάποιον προφανή λόγο και να ηρεμεί μόνο όταν επιστρέφει στην αγκαλιά της μητέρας του. Η ανησυχία σχετικά με τον αποχωρισμό από το πρόσωπο φροντίδας δεν επιτρέπει στα παιδιά να μπορούν να απομακρυνθούν με άνεση από αυτό, δυσκολεύονται να φύγουν από το σπίτι, ακολουθούν πιστά το πρόσωπο αυτό όπου κι αν πηγαίνει. Μεγαλώνοντας αισθάνονται ανασφάλεια για να πάνε κάπου μόνα τους, αρνούνται να κοιμηθούν στο δωμάτιό τους, συχνά βλέπουν εφιάλτες με επίκεντρο τον συγκεκριμένο φόβο τους και καθυστερούν ή αναβάλλουν το να πάνε σχολείο, πολλές φορές βρίσκουν ακόμα και δικαιολογίες για να το αποφύγουν.

Γι’ αυτόν τον λόγο είναι καλό να υπάρξει μία μεταβατική διαδικασία που θα γίνει σταδιακά για να μπορεί το παιδί να συνηθίσει τη νέα συνθήκη και κυρίως να νιώθει ασφάλεια χωρίς το πρόσωπο φροντίδας. Είναι προτιμότερο να μείνει λίγο παραπάνω η μητέρα στην αίθουσα, παρά να το αφήσει και να φύγει κάπως απότομα για το παιδί. Έτσι αντί να μειωθεί αυτός ο φόβος, να αυξηθεί και να πάρει άλλες διαστάσεις. Το παιδί χρειάζεται στις νέες συνθήκες να νιώθει ασφάλεια χωρίς το πρόσωπο που είναι προσκολλημένο επάνω του και αυτό ακριβώς είναι το βασικό σημείο: η ασφάλεια. Έχει παρατηρηθεί ότι τα παιδιά που έχουν αναπτύξει ασφαλή συναισθηματικό δεσμό με τα πρόσωπα αναφοράς τους μπορούν να ανταποκριθούν σε πιο σύντομους αποχωρισμούς απ’ αυτό. Δεν είναι όμως καλή λύση για το παιδάκι που δεν είναι έτοιμο για τον αποχωρισμό, αυτό να γίνει απότομα, αλλά ομαλά, σταδιακά και με ηρεμία για να μη νιώθει την εγκατάλειψη, αλλά ότι μπορεί να αισθανθεί και σε κάποιο άλλο περιβάλλον ασφάλεια και φροντίδα μπορώντας να εμπιστευτεί και να νιώσει διαθέσιμα παραπάνω άτομα πέρα απ’ αυτό που έχει συνηθίσει.

Αυτό το άγχος και η ανησυχία που δημιουργείται είναι ένα υγιές μέρος της ανάπτυξης των παιδιών, αφού τα μωρά είναι με αυτόν τον τρόπο προγραμματισμένα ώστε να μεγαλώσουν έχοντας με κάποιο άτομο ιδιαίτερο συναισθηματικό δεσμό. Υπάρχει η θεωρία βέβαια ότι αυτός ο δεσμός που δημιουργείται στην πρώτη-πρώτη σχέση ανάμεσα στο παιδί και στο πρόσωπο φροντίδας καθορίζει ουσιαστικά κατά ένα μεγάλο βαθμό τις σχέσεις που θα δημιουργήσει το άτομο μεγαλώνοντας. Οπότε το άγχος αποχωρισμού δεν αφορά μόνο βρέφη και παιδιά, αλλά και ενήλικες, παρατηρώντας βέβαια ότι σε μεγαλύτερες ηλικίες πολλές φορές δε γίνεται εύκολα αντιληπτό.

Για παράδειγμα ένα άτομο που από μικρή ηλικία δεν έχει εξασκηθεί στον αποχωρισμό, δυσκολεύεται αυτό να το εφαρμόσει και στην ενήλικη ζωή του πια, δημιουργώντας πολλές φορές σχέσεις εξάρτησης. Έχει μάθει να στοχεύει στη σταθερότητα για να μη χρειάζεται να αλλάζει περιβάλλον, συνθήκες και τα άτομα που έχει δίπλα του. Τρομάζει με τις αλλαγές και την αίσθηση του απρόβλεπτου θα προτιμούσε να μην τη νιώθει. Μια άλλη δυσκολία που «κουβαλάει» ένα άτομο που έχει βιώσει ως παιδάκι το άγχος αποχωρισμού είναι η δυσκολία να μιλήσει και να εκφράσει τα συναισθήματά του, φοβούμενο πάντα ότι το άτομο που έχει δεθεί μαζί του μπορεί να φύγει ή να πάθει κάτι κακό. Αυτό φέρνει μοιραία σχεδόν και μια δυσκινησία απέναντι σε κάθε αποχωρισμό και αντίο, κρατώντας πολλές φορές σχέσεις, καταστάσεις και δεσμούς που θα ήταν καλύτερο να έχουν ολοκληρωθεί κι αποκοπεί, αλλά αυτός ο φόβος του αντίο δεν του αφήνει ελευθερία κινήσεων.

Για να μπορέσει αυτό το φαινόμενο το άγχος του αποχωρισμού να μειωθεί, στη μικρή ηλικία το περιβάλλον του παιδιού είναι επιθυμητό να προσφέρει ηρεμία στο παιδί, σταδιακές αλλαγές για τις οποίες θα είναι προετοιμασμένο, ομαλή προσαρμογή. Χρειάζεται εμπιστοσύνη, ασφάλεια κι ενσυναίσθηση από το περιβάλλον του. Αυτά τα στοιχεία είναι όλα όσα μπορεί να αποδειχθούν χρήσιμα για το παιδί ώστε να αντιμετωπίσει το άγχος του και παράλληλα όσα αποζητάει και στις ενήλικες σχέσεις του.

Μπορείς να καταλάβεις ότι ένας ενήλικας ζει με άγχος αποχωρισμού όταν έχει υπερβολική ανησυχία και φόβο μην τυχόν και μείνει μόνος του, αποφεύγει τη μοναξιά, νιώθει έντονα την ανάγκη να γνωρίζει κάθε στιγμή πού βρίσκεται κάποιο άτομο και γενικά έχει στενή σχέση με τον έλεγχο προς τους άλλους ανθρώπους, δυσκολεύεται να αποχωριστεί ανθρώπους, ζώα ακόμα και αντικείμενα, είναι υπερπροστατευτικός επηρεάζοντας την προσωπική, κοινωνική κι επαγγελματική του ζωή. Όλη αυτή η αίσθηση υπάρχει πιθανότητα να εμφανιστεί από μεταγενέστερες εμπειρίες λόγω ξαφνικής απώλειας αγαπημένου προσώπου, αλλά η πιθανότητα να προέρχεται από την παιδική ηλικία και τα παιδικά βιώματα όπου έφεραν το άγχος αποχωρισμού και τότε, είναι υψηλότερη.

Όταν το άγχος αποχωρισμού παρατηρηθεί σε βρέφη είναι απολύτως φυσιολογικό, μεγαλώνοντας χρειάζεται λίγη παραπάνω προσοχή από το οικείο περιβάλλον για να μπορέσει να αντιμετωπιστεί ως ένα βαθμό και να μη γίνει παράσημο της ενήλικης ζωής.

Συντάκτης: Ελεάννα Μαυροπούλου
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου

https://www.pillowfights.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Σήμερα, με το να ζητάμε μια εργασία με σκοπό να κερδίσουμε χρήματα, είναι μια κοινή φροντίδα για όλους τους ανθρώπους που ζουν σε μια πολιτισμένη χώρα.

Γι’ αυτούς τους ανθρώπους η εργασία είναι ένα μέσο, κι έχει σταματήσει πια να είναι αυτοσκοπός, γι’ αυτό και δεν είναι πολύ δύσκολοι στο θέμα εκλογής της εργασίας τους, φτάνει αυτή να τους εξασφαλίζει ικανοποιητικά κέρδη.

Υπάρχουν όμως και άνθρωποι που προτιμούν να πεθάνουν παρά να εργαστούν χωρίς χαρά.

Άνθρωποι δύσκολοι, που δεν αρκούνται στα λίγα και που τα πολλά κέρδη δεν τους ικανοποιούν, όσο δεν θεωρούν την ίδια εργασία σαν το ανώτερο κέρδος.

Ένα μέρος της σπάνιας αυτής κατηγορίας είναι οι διάφοροι καλλιτέχνες και στοχαστές.

Αλλά τέτοιοι είναι κι εκείνοι οι αργόσχολοι που περνούν τη ζωή τους κυνηγώντας ή κάνοντας ταξίδια και που ασχολούνται με τον έρωτα ή με άλλες περιπέτειες.

Όλοι τους ψάχνουν την εργασία και τον κόπο, αλλά μονάχα μέχρι το σημείο εκείνο που η εργασία και ο κόπος μπορούν να συνδέονται με την ηδονή, και, αν είναι ανάγκη, ας είναι και η σκληρότερη εργασία και ο χειρότερος κόπος.

Όταν όμως βγουν από εκεί, τότε εκδηλώνουν αποφασιστική τεμπελιά, έστω κι αν η τεμπελιά αυτή τους οδηγεί στην καταστροφή, την ατίμωση, κι ακόμα έστω κι αν κινδυνεύουν να αρρωστήσουν ή και να πεθάνουν.

Οι άνθρωποι αυτοί δεν φοβούνται τόσο την ανία, όσο φοβούνται την άχαρη εργασία.

Και μάλιστα, πρέπει να νοιώθουν μεγάλη πλήξη για να πετύχει η δουλειά τους.

Ενώ, για τον στοχαστή και το εφευρετικό πνεύμα, πλήξη είναι εκείνη η «επίπεδη ηρεμία» της ψυχής, εκείνη η «επίπεδη ηρεμία» που αισθανόμαστε πριν από κάθε ευχάριστο ταξίδι και που πρέπει να ανεχθεί αυτή την ηρεμία, ο άνθρωπος, και να περιμένει τα αποτελέσματά της μέσα του.

Εδώ είναι το δύσκολο. Αυτό ακριβώς δεν είναι σε θέση να πετύχουν οι λιγότερο υψηλές ανθρώπινες φύσεις!

Είναι χυδαίο να απομακρύνεις με κάθε τρόπο και θυσία την πλήξη, όπως είναι το ίδιο να εργάζεσαι χωρίς ευχαρίστηση.

Φρίντριχ Νίτσε - «Η θεωρία του σκοπού της ζωής», (μετάφραση Χρύσα Αντωνίου – Εκδόσεις Δαμιανού) https://www.o-klooun.com/

Σχέσεις - Σεξ

Ερωτεύομαι σημαίνει… αποσιωπητικά, πολλά αποσιωπητικά, κενά όπου ο καθένας μπορεί να προσθέσει οποιαδήποτε λέξη που θα αντιπροσωπεύει κάτι διαφορετικό για εκείνον. Είναι κάπως ποιητικά τα αποσιωπητικά, κρύβουν μια νοσταλγία μέσα τους σαν να αντιπροσωπεύουν κάτι που θα θέλαμε να πούμε μα διστάζαμε, κάτι που θέλαμε να δώσουμε μα το πήραμε αμέσως πίσω και το πιο σημαντικό, είναι κάτι που επιθυμούσαμε και χάσαμε την πιθανότητα να αποκτήσουμε. Όλα αυτά γιατί; Γιατί ο έρωτας είναι πάλη, ένας από τους πιο δύσκολους αγώνες της ζωής, μια συνεχής αμφισβήτηση και μια βαριά απορία που τριγυρνά στο κεφάλι μας σαν Ερινύα- κι όσο μας πονούσαν οι κραυγές της, τόσο μεθούσαμε από τα ακαταλαβίστικα λόγια της ώστε (ειρωνικά) κατέληξε να είναι ένα νανούρισμα για την ψυχή μας.

Αναζητούμε μια ζωή μέσα μας τον άνθρωπο που θα θέλαμε να αγαπήσουμε, τον φανταζόμαστε, τον εξυμνούμε και τον λατρεύουμε δίχως να τον έχουμε δει ποτέ, χωρίς να ξέρουμε εάν αυτός είναι ο κατάλληλος για να εξεγείρει την καρδιά μας- γιατί εν αρχή είναι η ιδέα! Ιδέα για ένα καθόλα ιδανικό άτομο αναφορικά με εμάς, όπου το φανταζόμαστε τόσο έντονα, το έχουμε σκαλίσει στις κρυφές χαραμάδες του νου μας με απόλυτη λεπτομέρεια, αφήνοντας ένα μικρό περιθώριο για την έκπληξη της πραγματικότητας, με αποτέλεσμα όταν το συναντάμε να φοβόμαστε να ρωτήσουμε αν «είναι αυτό που θέλω».

Στο ενδιάμεσο διάστημα μεταξύ απόφασης και χάους, βρίσκεται το δίλημμα. Μπορεί αυτός ο άνθρωπος που στάθηκε στον δρόμο σου να εξιτάρει το μυαλό σου, ή καλύτερα να συμβαδίζει με την ιδέα του μυαλού σου; Είναι ένας λογικός έρωτας -άραγε να υπήρξε ποτέ λογική μέσα στον έρωτα;- που ταιριάζει με όλα όσα είχαμε ονειρευτεί, ποθήσει με τα χρόνια αλλά πιο ωμά δοσμένο θα λέγαμε πως πρόκειται για έναν συμβατικό έρωτα. Ανάμεσα στην καρδιά και στο μυαλό επιλέξαμε το δεύτερο. Από κάποιον κρυμμένο φόβο, λόγω ενός πρωτοφανούς δισταγμού, εξαιτίας της ξαφνικής έλλειψης διεκδίκησης, για μια καλοσχηματισμένη σιγουριά συντρόφου ή μήπως γιατί δεν πιστέψαμε αρκετά πως μπορούμε να τα έχουμε όλα;

Τα διλήμματα καρδιάς είναι επικίνδυνα παιχνίδια που πλάθει ο νους μας μεθοδικά και με προσοχή, παρατηρεί την πραγματικότητα και τα θέλω μας, μας αφήνει σε μια αρχική χαοτική ευδαιμονία με το αίσθημα της παντοδυναμίας κι έπειτα μας προσγειώνει απότομα στη γη λέγοντας πως οι δρόμοι είναι δύο και δεν μπορούμε να επιλέξουμε με σιγουριά τον λιγότερο ταξιδεμένο. Αλλά δε χρειάζεται να υπάρχει επιλογή ανάμεσα σε δύο αναγκαστικά άκρα, μα ούτε και να συγχωνεύουμε τα συναισθήματα της καρδιάς μας με τον άνθρωπο που μπορεί να καταλάβει το μυαλό μας, οπότε κινούμαστε προς κάτι πιο ενδιάμεσο στον έρωτα ή απλώς είναι κι αυτή μια κεκαλυμμένη εκδοχή μιας συμβατικής αλήθειας;

Όσο κι αν μας εξιτάρει η ιδέα ενός καρμικού έρωτα, μιας εικόνας γεμάτης πυροτεχνήματα, με την πρώτη οπτική ίσως απογοητευτούμε από την ίδια μας τη συνειδητά ουτοπική προσδοκία, μα ξεχνούμε πως εμείς κατασκευάζουμε τα θέλω και τα πρέπει μας, άρα μπορούμε και να τα αλλάξουμε. Βλέπουμε έρωτες να χάνονται από την άγνοια και τη φοβική συμπεριφορά για το διαφορετικό αλλά κι άτομα να σώζονται από αυτά τα στοιχεία, να πληγώνονται και να θυμώνουν, να φτάνουν σε σημείο αμφισβήτησης του εαυτού τους· εν αρχή (τελικά) είναι το χάος. Το χάος όχι με μια μυστηριακή διάθεση για να χρωματίσουμε τη λέξη με βαρύγδουπη ιδιότητα, μα γιατί το απόλυτο τίποτα καταλήγει να δημιουργεί τα πάντα!

Κοιτάζουμε μέσα μας και ξεθάβουμε όλα αυτά που πραγματικά και ρεαλιστικά θέλουμε από τη ζωή του έρωτά μας γιατί πάνω από όλα οφείλουμε να καταλάβουμε πως είναι ένας ζωντανός οργανισμός, λυτρωτικός σαν τον έναστρο ουρανό, μας ηρεμεί και μας ωθεί, του δίνουμε τα πάντα και περιμένουμε τα πάντα, όπως κι από τον εαυτό μας. Μοιάζουμε πολύ στον έρωτα που επιλέγουμε να ερωτευθούμε, οπότε καλύτερα να τον επιθυμούμε πραγματικά.

Κανείς δε λέει ποτέ πόσο δύσκολο είναι να κοιτάξεις μέσα σου και να βρεις όλα τα απομεινάρια του παρελθόντος, βαρίδια που δεν υποχρεούμαστε να κουβαλάμε μια ζωή αλλά είναι απαραίτητο να τα αντιμετωπίσουμε γιατί μπορεί ο έρωτας να κολλήσει πάνω τους σαν βδέλλα και να ρουφήξει όλο το αίμα που (μας) απομένει. Κανείς δε συμβουλεύει να είμαστε θαρραλέοι απέναντι στα πιστεύω του έρωτά μας και να μιλάμε για αυτά, να επικοινωνούμε τι αποζητάμε και τι προσδοκούμε- ίσως γιατί έχουμε συνηθίσει να ευχαριστιόμαστε με τα ψίχουλα. Κανείς δε μας επιτρέπει να τα ζητάμε όλα από τον άλλον άνθρωπο γιατί το απόλυτο δεν υπάρχει, αλλά ποιος καθορίζει τι είναι το απόλυτο για τον καθένα;

Τοποθετούμαστε ανάμεσα σε αποφάσεις γιατί κυνηγούμε μια προκαθορισμένη από τις προκαταλήψεις μας τακτική που επιτάσσει να ακολουθούμε τις πρωταρχικές μας παιδικές επιδιώξεις, ενώ αυτό που απαιτείται από εμάς είναι η προσαρμοστικότητα και η ενδοσκόπηση. Να ξέρουμε να βλέπουμε κι εμείς οι ίδιοι μέχρι πού μπορούμε να φτάσουμε, πόσο είμαστε διατεθειμένοι να διορθώσουμε όλα εκείνα που μας κρατούν πίσω και μέχρι πού έχουμε τη δύναμη να ερωτευθούμε. Τα ερωτήματα με το πρώτο σκίρτημα της καρδιάς και την πρώτη σπίθα του μυαλού μπορούν να απαντηθούν σχεδόν μονομιάς, εάν ξέρουμε ποιοι είμαστε. Γιατί εν τέλει, ο έρωτας είναι να ξέρεις ποιος είσαι και τι θέλεις, κανείς άλλος δεν μπορεί να στο απαντήσει αυτό.

Συντάκτης: Ελένη Τσεπελίδη
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου

https://www.pillowfights.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Πριν αποφασίσεις να δώσεις μάχη για τον άνθρωπο που αγαπάς, φρόντισε να δεις αν αξίζει τον κόπο!

Μην δίνεις μάχες για κάποιον, που δεν τις αξίζει.
Πριν αποφασίσεις, να δώσεις μάχη για τον άνθρωπο που αγαπάς, φρόντισε να δεις αν αξίζει τον κόπο.

Δες αν αξίζει να παλέψεις δίπλα του, να τον στηρίξεις, να τον φροντίσεις, να τον νοιαστείς, να του προσφέρεις την αγάπη σου.

Μην καταντήσεις να πολεμάς μόνη στην δική του μάχη και σαν λαβωθείς από δικούς του εχθρούς, εκείνος θεατής απλά να σου σκάψει το λάκκο.

Έχε το νου σου.

Μην ξεγελαστείς!

Μην αγνοείς τα σημάδια που σου στέλνονται.

Όλα φαίνονται απλά, στο όνομα της αγάπης εθελοτυφλούμε.

Είναι κι αυτή η διαίσθηση…

Όσο και να προσπαθείς να την αποφύγεις, όσο και να προσπαθείς να παραβλέψεις τα σημάδια, κάποια στιγμή εμφανίζονται όλα μπροστά σου.

Και όσο και να σηκώνεις το χαλάκι και τα στοιβάζες όλα εκεί, έσκασε.

Λέγοντας χαλάκι, εννοούμε το στομάχι σου, που μονίμως δενόταν κόμπος, που καταπίνεις αμάσητο ότι άκουγες η γινόταν και πάντα εις βάρος σου εννοείται..

Και έδωσες και έδωσες και έδωσες. Και τώρα τι;

Κοίτα τις επιστροφές.

Η δοτικότητα σου, που επιστράφηκε με αχαριστία, η αλήθεια σου, που γύρισε με ψέμα, η καλοσύνη σου, που ανταποδόθηκε με αγνωμοσύνη και πόσα αλλά, που έχασες τον λογαριασμό.

Κι έκλεινες τα μάτια.

Αλήθεια, γιατί τα έκλεινες;

Φοβόσουν την αλήθεια που αντίκριζες;

Η αλήθεια που αρνιόσουν πεισματικά να δεις ή το ψέμα που συντηρούσες και το βάπτιζες αγάπη;

Τι σε πονάει πιο πολύ τώρα; Πες μου!

Ότι τα έβλεπες και δεν έφευγες ή ότι άδειασες και δεν μπορείς να εμπιστευτείς άνθρωπο πια;

Όλα μπροστά σου ανοιχτό βιβλίο πλέον τα πάντα.

Και πίστεψε με, το δεύτερο πονάει και τσούζει.

Γιατί τώρα φοβάσαι και το χάδι.

Σταμάτα πια να βρίζεις τον άλλον.

Δεν φταίει εκείνος.

Το φταίξιμο είναι όλο δικό σου.

Ένιωθες και καθόσουν. Άντεχες και ανεχόσουν.

Έβλεπες κι έκλεινες τα μάτια.

Αυτός βολεύτηκε στην πλατούλα σου.

Κι εδώ που τα λέμε, καλά έκανε.

Πού θα έβρισκε τέτοιο κορόιδο;

Άσε τα κλάματα.

Σκούπισε τα μάτια σου τώρα που τα είδες και προχώρα.

Και να μάθεις να μην αγνοείς τα σημάδια.

Αυτή η διαίσθηση σπάνια λαθεύει. Να την ακούς.


Μαρία Κορακά – http://psychologos-mariakoraka.gr/ https://www.healingeffect.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Το πρόβλημα του mansplaining μπορεί να υπήρχε πάντα, αλλά ο όρος μπήκε στο λεξιλόγιό μας το 2018.


Ο όρος μπορεί να είναι νέος, αλλά το φαινόμενο σίγουρα δεν είναι. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, η συνήθεια του «mansplaining» άρχισε επιτέλους να συζητείται ανοιχτά από γυναίκες που υφίστανται αυτή τη συμπεριφορά σε τακτική βάση.

Για μια γυναίκα στον εργασιακό χώρο το να χρησιμοποιήσει τη φωνή της και να ακουστεί μπορεί ήδη να αποδειχθεί μια μεγάλη δυσκολία σε ένα εξαιρετικά ανδροκρατούμενο περιβάλλον. Ακόμη και οι γυναίκες στα ανώτερα διοικητικά κλιμάκια αναμένουν ένα ορισμένο επίπεδο καταπιεστικής συμπεριφοράς από άνδρες ηγέτες και υπαλλήλους. Αυτό όμως δεν συμβαίνει αποκλειστικά στον εργασιακό χώρο.

Τι σημαίνει ακριβώς όμως ο όρος mansplaining;
Το πρόβλημα του mansplaining μπορεί να υπήρχε πάντα, αλλά ο όρος μπήκε στο λεξιλόγιό μας μόλις η Rebecca Solnit δημοσίευσε το δοκίμιό της «Men Explain Things To Me» το 2008. Αν και η Solnit δεν επινόησε τον όρο, το δοκίμιό της (που αργότερα έγινε βιβλίο) έφερε την έννοια στο φως και πυροδότησε συζήτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σχετικά με τον ακριβή ορισμό και τους λόγους για τους οποίους αυτή η συμπεριφορά εξακολουθεί να είναι διαδεδομένη στη σύγχρονη κοινωνία.

Σύμφωνα με τους συντάκτες του Oxford English Dictionary, το mansplaining είναι το «να εξηγείς κάτι σε κάποιον, συνήθως άνδρα σε γυναίκα, με τρόπο που θεωρείται υποτιμητικός και υπεροπτικός». Συνήθως, οι άνδρες που εκφράζουν μια τέτοια συμπεριφορά υιοθετούν έναν τόνο που δεν θα χρησιμοποιούσαν με άνδρες συναδέλφους τους όταν «εξηγούν» σε μια γυναίκα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, λαμβάνεται ελάχιστα υπόψη η υπάρχουσα γνώση του εξηγούμενου – υπάρχει η αντίληψη ότι η γυναίκα δεν διαθέτει το ίδιο επίπεδο γνώσεων με τον άνδρα και, επομένως, θα επωφεληθεί από τις συμβουλές τους.

Αν και η καθοδήγηση και οι συμβουλές είναι πάντα ευπρόσδεκτες από ειδικούς και έμπειρους επαγγελματίες, το να διακόπτεται μια γυναίκα από έναν άνδρα για κάτι προφανές ή για μια έννοια με την οποία είναι σαφώς εξοικειωμένη είναι τουλάχιστον απογοητευτικό – ειδικά όταν η εξήγηση δίνεται με συγκαταβατικό τόνο – αλλά και αποτελεί μια σεξιστική συμπεριφορά ανάμεσα στα δύο φύλα.

Μάλιστα, σε πολλές περιπτώσεις, ο άνδρας που προσπαθεί να εξηγήσει ή διορθώσει μια γυναίκα, αποδεικνύεται πως γνωρίζει λιγότερα επί του ζητήματος. Ένα τέτοιο τρανταχτό παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση της δημοσιογράφου Olivia Nuzzi, η οποία έγραψε σε μια ανάρτησή της στο twitter το 2017 ότι «κάποια στιγμή ένας άνδρας προσπάθησε να μου εξηγήσει ένα άρθρο. Ένα άρθρο που είχα γράψει εγώ η ίδια». Κάτω από την ανάρτησή της εκατοντάδες γυναίκες μοιράστηκαν ανάλογες δικές τους εμπειρίες.

Μια αντίστοιχη περίπτωση είναι και εκείνη της φυσικού, Veronika Hubeny, η οποία συμμετείχε σε επιστημονικό πάνελ με άλλους άνδρες επιστήμονες. Ο συντονιστής του πάνελ, Jim Holt, διέκοπτε την ίδια στις απαντήσεις της, αλλά όχι τους άνδρες συναδέλφους της. Και σα να μην έφτανε αυτή η αγενής συμπεριφορά, όταν ο ίδιος απηύθυνε μια ερώτηση σχετικά με τον τομέα εργασίας της, αποφάσισε να απαντήσει ο ίδιος και να μην αφήσει εκείνη να πάρει το λόγο για μια θεωρία, την οποία μελετούσε επί χρόνια.

Ο ίδιος δεν ήταν εξειδικευμένος στο συγκεκριμένο ζήτημα, παρ’ όλα αυτά, χρειάστηκε η παρέμβαση γυναίκας από το κοινό, για να σταματήσει αυτή την υποτιμητική συμπεριφορά. Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από το να έχει μια γυναίκα τελειοποιήσει τις δεξιότητές της και να έχει πετύχει στον τομέα της, για να έρθει ένας άνδρας συνάδελφος να της απευθύνεται σαν να μην έχει καμία πρότερη σχέση, εκπαίδευση και εμπειρία.

Ωστόσο, δεν θα πρέπει να χρειάζεται μια γυναίκα να σιωπά, να αλλάζει εργασία ή ακόμη και καριέρα για να το αποφύγει αυτό. Είναι κάτι που χρειάζεται να διακοπεί από την πλευρά εκείνου που το αναπαράγει. Γι’ αυτό, αν δεν γνωρίζουμε κάτι, δεν χρειάζεται να υποκρινόμαστε ότι τα ξέρουμε όλα. Επιπλέον, ακόμα κι αν πράγματι πιστεύουμε ότι γνωρίζουμε, αυτό δεν μας δίνει το δικαίωμα να υποθέτουμε ότι ο συνομιλητής ή η συνομιλήτρια δεν γνωρίζουν ή πως όταν τους μιλάμε, μπορούμε να είμαστε υπερόπτες και αγενείς.

Πηγές:

Με πληροφορίες από in.gr

www.audeliss.com/en/news/mansplaining-what-it-is-and-how-to-fight-it/

https://enallaktikidrasi.com/

Σχέσεις - Σεξ

Τόσο τα ζευγάρια, όσο και οι αδέσμευτοι, πιθανότατα κάνουν την ίδια ερώτηση στον εαυτό τους: «Πόσο σεξ είναι το… νορμάλ να κάνω ανά εβδομάδα;» Ο «μαγικός» αριθμός εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, όπως ο τρόπος ζωής, η υγεία του καθενός, η σεξουαλική συμπεριφορά και η ηλικία.
Μια μελέτη από το Ινστιτούτο Kinsey έδειξε, ότι η ηλικία μπορεί να λειτουργήσει ως «πρόβλεψη» για τη μέση συχνότητα σεξουαλικών συνευρέσεων. Αυτή κυμαίνεται από μία φορά την εβδομάδα έως μία φορά το μήνα.

Συχνότητα σεξ: Τι διαπίστωσαν οι ερευνητές του Ινστιτούτου Kinsey
Τα άτομα μεταξύ 18 και 29 ετών κάνουν το περισσότερο σεξ, με μέσο όρο 112 φορές τον χρόνο, ή περίπου δύο φορές την εβδομάδα.
Τα άτομα ηλικίας 30-39 ετών το κάνουν 86 φορές το χρόνο, που ισοδυναμεί με 1,6 φορές την εβδομάδα.
Εκείνοι που είναι 40-49 ετών καταφέρνουν να κάνουν σεξ μόνο 69 φορές το χρόνο.
Προφανώς, αυτή η πτώση στην συχνότητα σεξουαλικών συνευρέσεων συμπίπτει με την αύξηση της ηλικίας. Οι οικογενειακές υποχρεώσεις, οι καθημερινές πιέσεις και οι ασθένειες γίνονται επιβαρύνουν ολοένα και περισσότερο το σώμα και τον νου. Μια μελέτη διαπίστωσε, ότι οι φυσικές αλλαγές που συμβαίνουν καθώς γερνάμε, επηρεάζουν την συνολική ερωτική εμπειρία.

«Επί της ουσίας, αυτό που προέκυψε από αυτές τις μελέτες είναι ότι, καθώς μεγαλώνουμε, οι πιθανότητες μας να αναπτύξουμε χρόνιες παθήσεις υγείας αυξάνεται. Αυτό, με τη σειρά του, επηρεάζει αρνητικά τη συχνότητα και την ποιότητα της σεξουαλικής δραστηριότητας», γράφει ο δρ Justin Lehmiller του Ινστιτούτου Kinsey.

Ο γάμος παίζει βασικό ρόλο
Το 34% των παντρεμένων ζευγαριών το κάνουν 2-3 τρεις φορές την εβδομάδα.
Το 45% κάνουν σεξ μερικές φορές το μήνα.
Και το 13% το κάνουν μόνο μερικές φορές το χρόνο.
Οπότε, τι συμπέρασμα πρέπει να βγάλετε για το πόσο συχνά κάνετε σεξ τώρα, στην ηλικία που είστε;
Προηγούμενη έρευνα έχει δείξει ότι τα παντρεμένα ζευγάρια και εκείνα που έχουν σταθερές σχέσεις είναι πιο ευτυχισμένα όσο περισσότερο σεξ κάνουν. Αλλά αυτό το όφελος μειώθηκε μετά από ένα επίπεδο συχνότητας σεξουαλικής επαφής. Η ευτυχία των ερωτηθέντων στην έρευνα αυξήθηκε με τη συχνότερη σεξουαλική επαφή. Αλλά αυτή η συχνότητα θα μπορούσε να είναι τόσο μικρή, όσο και μόλις μία φορά την εβδομάδα. Όσοι το έκαναν τέσσερις ή περισσότερες φορές την εβδομάδα δεν ανέφεραν ότι ήταν πιο ευτυχισμένοι από αυτούς που το έκαναν μία φορά την εβδομάδα.

Παρόλο που τα ζευγάρια μπορεί να αρχίσουν να έχουν λιγότερες σεξουαλικές επαφές όσο μεγαλώνουν, οι γυναίκες αναφέρουν ότι η σεξουαλική τους ζωή βελτιώνεται. Μια μελέτη του 2016 έδειξε, ότι αυτό συνδέεται με το γεγονός ότι οι γυναίκες, όσο μεγαλώνουν, αισθάνονται και πιο άνετες με το σώμα τους. Αυτό τις οδηγεί να εκφράζονται σεξουαλικά με μεγαλύτερη ειλικρίνεια και να γνωστοποιήσουν τις ανάγκες τους στο σεξ. Δηλαδή, οι γυναίκες εστιάζουν λιγότερο στη συχνότητα του σεξ και περισσότερο στις συναισθηματικές και προσωπικές πτυχές του. Ή ακόμα και στην εφαρμογή των δικών τους σεξουαλικών φαντασιώσεων.

Το σεξ σε οποιαδήποτε ηλικία μπορεί να είναι επωφελές. Ανεξάρτητα από το εάν η συχνότητα σε ένα ζευγάρι είναι κάτω, πάνω ή ακριβώς στον μέσο όρο. Η ηλικία επιτρέπει στους ερωτικούς συντρόφους να εστιάζουν στην ποιότητα και όχι στην ποσότητα του σεξ που κάνουν. Σε τελική ανάλυση, το συχνό μέτριο σεξ θα μπορούσε να οδηγήσει σε σεξουαλική δυσαρέσκεια σε μια σχέση. Ενώ το υπέροχο σεξ μπορεί να είναι αρκετό για να κρατήσει την… φωτιά αναμμένη.

Πηγή: http://www.medicaldaily.com

https://www.iatropedia.gr/sex/poso-sex-prepei-na-kanete-analoga-tin-ilikia-sas/86798/

Σχέσεις - Σεξ

Πολύ συχνά βάζεις τη ζωή στον αυτόματο πιλότο, κάνοντας συνέχεια τα ίδια πράγματα και κάθε μέρα είναι σαν την προηγούμενη.

Μέχρι να περάσει άλλη μια χρονιά χωρίς να κάνεις τίποτα, χωρίς να έχεις ζήσει πραγματικά τίποτα.

Μέχρι να φτάσεις στα γηρατειά, να κοιτάξεις πίσω τη ζωή σου και να μετανιώσεις για τις επιλογές σου.

Μέχρι να δεις τα παιδιά σου να πηγαίνουν πανεπιστήμιο και να συνειδητοποιήσεις ότι έχασες την παιδική τους ηλικία.

Όχι, δεν θα έπρεπε να είναι έτσι! Αν θέλεις πραγματικά να ζήσεις τη ζωή σου, να βιώσεις εμπειρίες, να την απολαύσεις στο μέγιστο, αντί να είσαι περαστικός και να ζεις μια ζωή μονότονη για να υπάρχεις, τότε πρέπει να βρεις τρόπους να ξεφύγει η ζωή σου από την 'μούχλα' και την ρουτίνα.

Αυτό που ακολουθεί είναι μία λίστα από ιδέες, ως επί το πλείστον προφανείς, που μπορεί να τις έχεις σκεφτεί και μόνος σου, αλλά ελπίζω να είναι χρήσιμες υπενθυμίσεις. Όλοι τις χρειαζόμαστε μερικές φορές. Εάν το βρεις χρήσιμο, να το εκτυπώσεις και ξεκίνα να το χρησιμοποιείς. 

01. Αγάπη. Ίσως το πιο σημαντικό. Να ερωτευτείς, εάν δεν το έχεις κάνει ήδη. Εάν είσαι, ερωτεύσου το σύντροφο σου από την αρχή. Σταμάτα να είσαι επιφυλακτικός και άφησε την καρδιά σου ελεύθερη. Ή αγάπησε τα μέλη της οικογένειας σου, τους φίλους σου, οποιονδήποτε, δεν χρειάζεται να είναι ρομαντική αγάπη. Αγάπησε όλη την ανθρωπότητα, κάθε άτομο ξεχωριστά.

02. Βγες έξω. Μην κλειστείς μέσα στο σπίτι. Βγες έξω όταν βρέχει. Κάνε μια βόλτα στην παραλία. Κάνε μια βόλτα μέσα στο δάσος. Κολύμπησε σε μια παγωμένη λίμνη. Απόλαυσε τον ήλιο. Κάνε διάφορα αθλήματα ή περπάτα ξυπόλυτος στο γρασίδι. Δώσε ιδιαίτερη προσοχή στη φύση.

03. Απόλαυσε το φαγητό. Μην τρως απλά το φαγητό σου, απόλαυσέ το. Νιώσε την υφή, τις εκρήξεις των γεύσεων. Απόλαυσε την κάθε μπουκιά. Εάν μειώσεις την ποσότητα των γλυκών, τότε τα μικρά γλυκάκια που θα τρως θα είναι ακόμα πιο απολαυστικά (μούρα ή μαύρη σοκολάτα είναι τα αγαπημένα μου). Και όταν τα έχεις, γεύσου τα. Αργά.

04. Δημιούργησε ένα τελετουργικό πρωινού. Ξύπνα νωρίς το πρωί να καλωσορίσεις την μέρα. Δες την ανατολή του ηλίου. Φώναξε δυνατά, πες στο εαυτό σου ότι δεν θα χαραμίσεις αυτή την μέρα, η οποία είναι ένα δώρο ζωής. Να είσαι συμπονετικός προς τους συνανθρώπους σου, να ζεις την κάθε στιγμή στο έπακρο. Κάνε γυμναστική ή διαλογισμό κάθε πρωί και μετά απόλαυσε το καφέ σου.

05. Πάρε ρίσκα. Ζούμε συχνά τη ζωή μας πολύ προσεκτικά, μήπως κάτι μας πάει στραβά. Να είσαι τολμηρός, παραιτήσου από την δουλεία σου και κάνε την δική σου επιχείρηση (μελέτησε το πρώτα), ή βρες εκείνο το κορίτσι που σ’ αρέσει εδώ και πολύ καιρό και ζήτησε της να βγείτε έξω. Τι έχεις να χάσεις;

06. Ακολούθησε τον ενθουσιασμό σου. Ψάξε να βρεις πράγματα που σε συναρπάζουν και κυνήγησε τα. Κάνε τη ζωή σου μια συναρπαστική περιπέτεια (με μερικές στιγμές ηρεμίας καμιά φορά).

07. Βρες το πάθος σου. Παρόμοια με την παραπάνω συμβουλή, αυτή σου ζητά να βρεις τι θέλεις να κάνεις. Ζήσε τη ζωή σου με πράγματα που σου αρέσει να κάνεις. Καταρχήν ρώτησε τον εαυτό σου «τι πραγματικά μ’αρέσει να κάνω;». Μπορεί να υπάρχουν πολλά πράγματα. Βρες πως μπορείς να κάνεις το χόμπι σου επάγγελμα. Μπορεί να είναι δύσκολο αλλά ζεις μόνο μια φορά.

08. Βγες από το κλουβί σου. Κάθεσαι όλη μέρα μπροστά στον υπολογιστή, ανακατεύοντας χαρτιά, κάνοντας κλήσεις και chat στο διαδίκτυο; Μη σπαταλάς τη μέρα σου έτσι. Ελευθερώσου από αυτό το κλουβί. Κάνε τη δουλειά σου έξω σε ένα laptop, σε μια καφετέρια, πάνω σε μια βάρκα ή σε μια ξύλινη καλύβα. Αυτό μπορεί να απαιτεί αλλαγή θέσης εργασίας ή να γίνεις ελεύθερος επαγγελματίας. Αλλά αξίζει τον κόπο.

09. Κλείσε την τηλεόραση. Πόσες ακόμα ώρες θα χαραμίσεις μπροστά από το χαζοκούτι; Πόσες ώρες έχουμε για να ζήσουμε ακόμα; Κάνε τους υπολογισμούς σου και μετά κλείσε την τηλεόραση. Άνοιξε την μόνο όταν έχεις να δεις ένα DVD από την αγαπημένη σου ταινία. Αλλιώς ας παραμείνει κλειστή και βρες αλλά πράγματα να κάνεις. Δεν ξέρεις τι να κάνεις; Διάβασε παρακάτω.

10. Αποσυνδέσου από το Internet. Διαβάζεις κάτι στο Internet αυτή τη στιγμή. Και με εξαίρεση αυτό το άρθρο, σπαταλάς τον πολύτιμο σου χρόνο. Δεν μπορείς να γυρίσεις το χρόνο πίσω. Αποσυνδέστε το Internet και βγες έξω από το γραφείο σου ή το σπίτι σου. Αμέσως τώρα! Πήγαινε και κάνε κάτι άλλο.

11. Κάνε ταξίδια. Σίγουρα, θέλεις να ταξιδέψεις κάποια μέρα. Πότε λοιπόν; Όταν θα έχεις ελεύθερο χρόνο για διακοπές ή όταν γεράσεις; Λοιπόν, τι περιμένεις; Βρες ένα τρόπο να κάνεις ένα ταξίδι, εάν όχι αυτό το μήνα, τότε κάποια στιγμή σύντομα. Μπορεί να χρειαστεί να πουλήσεις το αυτοκίνητο σου ή να διακόψεις την καλωδιακή σου σύνδεση ή να σταματήσεις να τρως έξω για να τα καταφέρεις, αλλά κάνε το! Είσαι πολύ νέος για να μη δεις τον κόσμο. Αν χρειαστεί, βρες ένα τρόπο να εργάζεσαι ως ελεύθερος επαγγελματίας και έπειτα δούλευε ενώ ταξιδεύεις. Μια με δύο ώρες δουλειάς την ημέρα θα είναι αρκετές. Έλεγχε τα e-mail σου μια φορά την εβδομάδα και στη συνέχεια χρησιμοποίησε το ελεύθερο χρόνο σου για να ανακαλύψεις τον κόσμο.

12. Ανακάλυψε ξανά τι είναι σημαντικό για σένα. Κάτσε μια ώρα και κάνε μια λίστα με όλα τα πράγματα που είναι σημαντικά για εσένα. Επίσης γράψε τα πιο σημαντικά πράγματα που θέλεις να κάνεις στην ζωή σου. Έπειτα ξεχώρισε 4-5 πράγματα, τα πιο σημαντικά στη ζωή σου. Αυτή η λίστα είναι ο πυρήνας σου. Αυτά είναι που έχουν την μεγαλύτερη σημασία. Εστίασε τη ζωή σου σε αυτά τα πράγματα. Βρες χρόνο για να τα πραγματοποιήσεις.

13. Απέβαλε οτιδήποτε άλλο. Ότι συμβαίνει στη ζωή σου είναι και δεν είναι σε αυτή τη μικρή λίστα, σπαταλάει το χρόνο σου, αποσπά την προσοχή σου από αυτό που είναι σημαντικό. Όσο είναι δυνατόν, απλοποίησε τη ζωή σου εξαλείφοντας τα πράγματα που δεν είναι στη λίστα σου ή τουλάχιστον περιορίζοντας τα.

14. Ασκήσου. Σήκω από το καναπέ και πήγαινε ένα περίπατο. Προσπάθησε να κάνεις τζόκινγκ ή κάνε μερικά push ups και μερικές κάμψεις. Ακόμα μπορείς να κάνεις κολύμπι ή ποδήλατο, ακόμα και στίβο ή πήγαινε για πεζοπορία. Ότι και να επιλέξεις να είσαι ενεργός και θα το αγαπήσεις. Και η ζωή σου θα είναι πιο έντονη και πιο ευχάριστη.

15. Να είσαι αισιόδοξος. Μάθε να αναγνωρίζεις τις αρνητικές σκέψεις που έχεις. Αυτές οι αμφιβολίες που έχεις για τον εαυτό σου, η κριτική των άλλων, οι καταγγελίες είναι οι λόγοι για τους οποίους δεν μπορείς να κάνεις κάτι. Συγκρατήσου όταν έχεις αυτές τις αρνητικές σκέψεις και αντικατέστησε τες με θετικές σκέψεις. Βρες λύσεις. Μπορείς να το κάνεις!

16. Άνοιξε την καρδιά σου. Είναι η καρδιά σας είναι ένα κλειστό κέλυφος; Μάθετε να την ανοίγεις, να είναι έτοιμη να λάβει αγάπη και να δώσει αγάπη άνευ όρων. Αν έχεις πρόβλημα με αυτό καλό θα είναι να το συζητήσεις με κάποιον. Προσπάθησε το.

17. Φιλί στη βροχή. Άδραξε τη στιγμή και γίνε ρομαντικός. Βρέχει έξω; Άρπαξε την αγαπημένη σου, βγείτε έξω και δώσε της ένα παθιασμένο φιλί. Στο δρόμο για το σπίτι, σταμάτα το αυτοκίνητο και πάρε για την αγαπημένη σου μερικά αγριολούλουδα. Γράψε ένα ραβασάκι για αυτήν. Ντύσου προκλητικά για αυτόν.

18. Αντιμετώπισε τους φόβους σου. Τι φοβάσαι περισσότερο; Τι σε κρατάει πίσω; Ότι και να είναι, αναγνώρισε το και αντιμετώπισε το. Τι είναι αυτό που φοβάσαι περισσότερο; Φοβάσαι τα ύψη; Ανέβα στο ψηλότερο κτίριο και πήγαινε στη άκρη και κοίτα κάτω στο κενό. Μόνο αν αντιμετωπίσεις τους φόβους σου θα ελευθερωθείς από αυτούς.

19. Υπάρχουν στιγμές που θα υποφέρεις. Η ζωή δεν είναι μόνο χαρά και παιχνίδι. Το να πονάς είναι αναπόφευκτο μέρος της ζωής. Θα χάσουμε τη δουλεία μας, τους εραστές μας, το αγαπημένο μας κατοικίδιο. Τραυματιζόμαστε ή αρρωσταίνουμε. Μπορεί ένα αγαπημένο πρόσωπο να αρρωστήσει. Ένας γονιός να πεθάνει. Να μάθεις να αισθάνεσαι το πόνο έντονα και να θρηνείς πραγματικά. Αυτό είναι ένα κομμάτι της ζωής, ότι αισθάνεσαι πόνο. Όταν τελειώσει το κομμάτι αυτό, προχώρα και βρες τη χαρά.

20. Κόψε ταχύτητα. Η ζωή κινείται σε τόσο γρήγορους ρυθμούς αυτές τις μέρες. Δεν είναι υγιές και σίγουρα δεν είναι ευνοϊκό να ζεις έτσι. Προσπάθησε να κάνεις τα πάντα πιο αργά. Από το να τρως πιο αργά το φαγητό μέχρι να περπατάς πιο αργά, να οδηγείς, να δουλεύεις, να διαβάζεις. Απόλαυσε αυτό που κάνεις. Μάθε να κινείσαι με ρυθμούς χελώνας.

21. Άγγιξε τους συνανθρώπους σου. Βγες έξω από το σπίτι σου και συνάντησε τους γείτονες σου, βρες ποιοι από αυτούς ζουν σε χειρότερες συνθήκες. Συνάντησε τους, μίλησε μαζί τους, κατανόησε τους. Ζήσε ανάμεσα τους, γίνε ένα με αυτούς. Παράτησε τον υλιστικό τρόπο ζωής σου.

22. Κάνε εθελοντισμό. Δώσε βοήθεια κάνοντας συσσίτια σε άστεγους πολίτες. Μάθε να έχεις συμπόνια και μάθε να απαλύνεις το πόνο των άλλων. Βοήθησε στους αρρώστους, τα άτομα με αναπηρίες, αυτούς που πεθαίνουν.

23. Παίξε με τα παιδιά. Τα παιδιά ξέρουν να ζουν καλύτερα από τον καθένα. Ζουν τα πάντα σε κάθε στιγμή, ολοκληρωτικά. Και όταν πληγώνονται, κλαίνε πραγματικά. Όταν παίζουν διασκεδάζουν με την ψυχή τους. Μάθε από αυτά, αντί να σκέφτεσαι ότι γνωρίζεις πολύ περισσότερα από αυτά. Παίξε μαζί τους και μάθε να είσαι χαρούμενος όσο και αυτά.

24. Μίλησε με ηλικιωμένους. Δεν υπάρχει κανείς πιο σοφός, πιο έμπειρος, πιο γνώστης από αυτούς που έχουν ζήσει τη ζωή. Μπορούν να σας πουν απίστευτες ιστορίες. Μπορούν να σου δώσουν συμβουλές στο να κάνεις ένα γάμο να κρατήσει ή πώς να μην χρεοκοπήσεις. Να σου πουν για πράγματα που έχουν μετανιώσει, έτσι ώστε να μάθεις από αυτούς και να μην κάνεις τα ίδια λάθη. Είναι η σοφία της κοινωνίας μας. Επωφελήσου από της ύπαρξή τους όσο είναι ακόμα γύρω σου.

25. Μάθε νέες δεξιότητες. Βελτίωνε συνεχώς τον εαυτό σου αντί να παραμένεις στάσιμος. Όχι επειδή δεν είσαι τόσο τέλειος αλλά επειδή είναι ευχάριστο και σου δίνει ικανοποίηση. Πρέπει να δεχθείς τον εαυτό σου όπως είναι και να μάθεις να αγαπάς αυτό που είσαι, αλλά να εξακολουθείς να προσπαθείς να βελτιώνεσαι. Μόνο και μόνο επειδή η διαδικασία της βελτίωσης είναι η ίδια η ζωή.

26. Βρες την πνευματικότητα σου. Για μερικούς αυτό σημαίνει την εύρεση του Θεού ή του Ιησού ή του Αλλάχ ή του Βούδα. Για άλλους, αυτό σημαίνει να έρχεσαι σε αρμονία με τα πνεύματα των προγόνων σου ή με τη φύση. Για μερικούς άλλους, αυτό σημαίνει απλά μια εσωτερική ενέργεια. Όποια πνευματικότητα και αν είναι αυτή, ανακάλυψε την ,θα είναι δύναμη για σένα.

27. Κάνε μικρές συνταξιοδοτήσεις. Μην αφήνεις την χαρά της συνταξιοδότησης για όταν θα είσαι πολύ γέρος για να την απολαύσεις. Κάντο τώρα, όσο είσαι ακόμα νέος. Κάνει την σκληρή εργασία να αξίζει ακόμη περισσότερο. Βρες τρόπους να παίρνεις ένα χρόνο άδεια κάθε λίγα χρόνια. Κάνε αποταμίευση, πούλησε το σπίτι σου, τα υπάρχοντα σου και ταξίδεψε. Ζήσε απλά, αλλά ζήσε, χωρίς να χρειάζεται να δουλέψεις. Απόλαυσε τη ζωή και μετά γύρισε πίσω στη δουλεία και φύλαξε χρήματα ξανά για να το ξανακάνεις σε μερικά χρόνια.

28. Μην κάνεις τίποτα. Παρά την παραπάνω συμβουλή, ότι πρέπει να βρεις τι σε συναρπάζει, υπάρχει μία αξία στο να μην κάνεις τίποτα επίσης. Όχι μην κάνεις τίποτα, όπως να μην διαβάσεις, να μην πάρεις έναν υπνάκο, να μην δεις τηλεόραση ή να μην κάνεις διαλογισμό. Να μην κάνεις τίποτα για λίγο, να μάθεις να είσαι σιωπάς, να ακούς την εσωτερική σου φωνή, να είσαι σε αρμονία με την ζωή. Κάνε το αυτό σε καθημερινή βάση, αν είναι δυνατόν.

29. Σταμάτα να παίζεις βιντεοπαιχνίδια. Μπορεί να έχουν πλάκα, αλλά μπορεί διαρκέσουν πάρα πολλές ώρες. Αν ξοδεύεις πολύ χρόνο παίζοντας online παιχνίδια, πασιέντζα στον υπολογιστή, Wii, Game Boy ή οτιδήποτε άλλο, δοκίμασε να περάσεις μία εβδομάδα χωρίς αυτά. Βρες κάτι άλλο να κάνεις, βγες έξω από το σπίτι.

30. Κοίταζε το ηλιοβασίλεμα, καθημερινά. Είναι μία από τις πιο όμορφες εικόνες της ημέρας. Κάνε το σε καθημερινή βάση και βρες ένα καλό σημείο για να βλέπεις το ηλιοβασίλεμα ξεκάθαρα. Μπορείς ταυτόχρονα να έχεις και ένα ελαφρύ γεύμα μαζί σου.

31. Σταμάτα να διαβάζεις περιοδικά. Είναι βασικά βλακείες. Χαραμίζουν και το χρόνο σου και τα λεφτά σου. Ακύρωσε τις συνδρομές σου και προσπέρασε τα στα νέα περίπτερα. Αν θες να διαβάσεις κάτι τότε διάβασε μία νουβέλα ή ακόμα καλύτερα, διάβασε ένα απόσπασμα από ένα βιβλίο μια φόρα την ημέρα και θα είσαι εντάξει.

32. Σπάσε την ρουτίνα. Νομίζεις ότι κάνεις τα ίδια πράγματα κάθε μέρα; Άλλαξε το. Δοκίμασε κάτι καινούργιο. Πάρε μια διαφορετική διαδρομή στο δρόμο για την δουλεία. Ξεκίνα την ημέρα σου με διαφορετικό τρόπο. Προσέγγισε την δουλεία σου από μία νέα οπτική γωνία. Κοίταξε τα πράγματα γύρω σου με νέο μάτι.

33. Σταμάτα να παρακολουθείς ειδήσεις. Είναι θλιβερό και άχρηστο. Εάν βλέπεις ειδήσεις καθημερινά, μπορεί να είναι δύσκολο για σένα να το κόψεις. Δεν έχω δει ειδήσεις στην τηλεόραση εδώ και δύο χρόνια. Δεν με έχει πειράξει καθόλου.

34. Γέλασε μέχρι να κλάψεις. Το γέλιο είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να ζεις. Πες ανέκδοτα και γέλασε με την ψυχή σου. Δες μια φανταστική κωμωδία. Μάθε να γελάς με το οτιδήποτε. Πέσε κάτω από τα γέλια. Θα το λατρέψεις.

35. Χάσε τον έλεγχο. Όχι μόνο τον έλεγχο του εαυτού σου, αλλά και τον έλεγχο σε σχέση με άλλους. Είναι κακιά συνήθεια να προσπαθείς να ελέγξεις τους άλλους. Αυτό θα οδηγήσει σε στρες και δυστυχία για σένα αλλά και για αυτούς που προσπαθείς να ελέγξεις. Άσε τους άλλους να ζήσουν και ζήσε για τον εαυτό σου. Και να χάνεις τον έλεγχο του εαυτού σου που και που.

36. Κλάψε. Οι άντρες κυρίως έχουν την τάση να συγκρατούν τα δάκρυα τους, αλλά το κλάμα είναι απίστευτη ανακούφιση. Κλάψε σε μια θλιβερή ταινία. Κλάψε σε μια κηδεία. Κλάψε όταν πληγωθείς ή άμα κάποιος που αγαπάς πληγωθεί. Απελευθερώνοντας αυτά τα συναισθήματα μας επιτρέπει να καθαρίσουμε τον εαυτό μας.

37. Φτιάξε ένα φανταστικό επιδόρπιο. Μου αρέσει να φτιάχνω ζεστά, μαλακά κέικ σοκολάτας. Αλλά ακόμη και τα μούρα βουτηγμένα σε σοκολάτα ή κρέπες με παγωτό και φρούτα, αλλά και μια φρέσκια μηλόπιτα, σπιτικά μπισκότα σοκολάτας ή brownies είναι τέλεια. Αυτό δεν είναι κάτι που μπορείς να το κάνεις κάθε μέρα, άλλα περιστασιακά. Όταν όμως το κάνεις είναι υπέροχο.

38. Δοκίμασε κάτι καινούργιο, κάθε εβδομάδα. Ρώτησε τον εαυτό σου: « Τι καινούργιο μπορώ να κάνω αυτή την εβδομάδα;» στην συνέχεια φρόντισε να το κάνεις. Δεν χρειάζεται να μάθεις μια ξένη γλώσσα μέσα σε μια βδομάδα, αλλά αναζήτησε καινούργιες εμπειρίες. Προσπάθησε! Μπορεί μετά να θέλεις να το συνεχίσεις στη ζωή σου.

39. Ζήσε τη στιγμή. Αντί να σκέπτεσαι για πράγματα που πρέπει να κάνεις, για πράγματα που σου συνέβησαν, να ανησυχείς, να σχεδιάζεις ή να μετανιώνεις, σκέψου τι κάνεις τώρα. Τι είναι γύρω σου; Τι μυρωδιές, τι ήχους, τι εικόνες και τι συναισθήματα βιώνεις; Μάθε να το κάνεις αυτό όσο το δυνατόν περισσότερο μέσω διαλογισμού αλλά επίσης με το να επικεντρώνεσαι στο παρόν και στα πράγματα που κάνεις σήμερα.


dailyarticle.gr

Σχέσεις - Σεξ

Αυτά είναι τα στοιχεία της προσωπικότητας ενός ατόμου που το καθιστούν πιο ευάλωτο στην απιστία.

Η απιστία σε ένα ζευγάρι θεωρείται η απόλυτη προδοσία. Έρευνες σχετικά με την απιστία έχουν κατά καιρούς διερευνήσει πολλές πτυχές της, όπως το πόσο συχνά συμβαίνει, στοιχεία της σχέσης που μπορεί να οδηγούν σε αυτό, αλλά και χαρακτηριστικά των ατόμων που είναι πιο πιθανό να απατήσουν τον σύντροφό τους.

Μέχρι σήμερα, όμως, οι σχετικές έρευνες έχουν αγνοήσει σε μεγάλο βαθμό το άτομο που υφίσταται την απιστία. Παρόλο που η συμπεριφορά του συντρόφου τους σίγουρα δεν είναι δικό τους λάθος, η κατανόηση πιθανών παραγόντων που μπορεί να σχετίζονται με την απιστία είναι σημαντική, καθώς η έρευνα αποφαίνεται ξεκάθαρα: Η απιστία βλάπτει τις σχέσεις. Όσα περισσότερα μαθαίνουμε, λοιπόν, για τους παράγοντες που συμβάλλουν σε μια τέτοια συμπεριφορά, τόσο περισσότερες είναι και οι πιθανότητες να ελαχιστοποιήσουμε την επικράτηση και τις επιπτώσεις της απιστίας.

Στην πρόσφατα μελέτη της, η Meghna Mahambrey από το Πανεπιστήμιο του Οχάιο αναζητά την απάντηση στην ερώτηση: «Ποιος είναι αυτός που υφίσταται την απιστία στη σχέση;». Συγκεκριμένα, διερεύνησε τις πτυχές της προσωπικότητας των ανθρώπων που τους καθιστούν πιο ευάλωτους στην απιστία του συντρόφου ή του συζύγου τους.

Οι συμμετέχοντες στη μελέτη αποτελούσαν ένα εθνικά αντιπροσωπευτικό δείγμα, με την ανάλυση να επικεντρώνεται σε 1.577 άτομα, εκ των οποίων οι 898 ήταν έγγαμοι μεσήλικες. Από το συνολικό δείγμα, το 19% ανέφερε ότι είχε πέσει θύμα απιστίας κάποια στιγμή στη ζωή του.

Οι ερευνητές συγκέντρωσαν πληροφορίες σχετικά με την προσωπικότητα των συμμετεχόντων, ρωτώντας τους πόσο καλά τους περιέγραφαν πέντε χαρακτηριστικά προσωπικότητας:

Η ανοικτότητα (π.χ. περιπετειώδης, περίεργος, έξυπνος).
Η ευσυνειδησία (π.χ. υπεύθυνος, εργατικός, οργανωτικός).
Η εξωστρέφεια (π.χ. φιλικός, κοινωνικός, ομιλητικός).
Η τερπνότητα (π.χ. φροντιστικός, μαλακός, συμπονετικός).
Ο νευρωτισμός (π.χ. κυκλοθυμικός, νευρικός, ανήσυχος).
Για να μετρήσουν την απιστία, έφτιαξαν επίσης μία λίστα με διάφορες εμπειρίες ζωής και κάλεσαν τους συμμετέχοντες να ελέγξουν αν ισχύει κάτι από όλα αυτά, συμπεριλαμβανομένης της «συζυγικής/συντροφικής απιστίας».

Τα ευρήματα
Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι πολλά στοιχεία παίζουν ρόλο στην απιστία, εκτός από την προσωπικότητα, η ερευνήτρια συμπεριέλαβε και παράγοντες όπως η ηλικία, η μόρφωση, το φύλο, η εθνικότητα και η θρησκεία. Μετά την στατιστική προσαρμογή των στοιχείων σε αυτούς τους παράγοντες, διαπίστωσε ότι, από όλο το δείγμα, εκείνοι που ήταν πιο ευσυνείδητοι (περισσότερο φροντιστικοί, λιγότερο εργατικοί και οργανωτικοί) ήταν πιο πιθανό να έχουν ένα σύντροφο που τους απατά.

Όταν έκανε παρόμοια ανάλυση για το υποδείγμα των παντρεμένων ατόμων, η Δρ. Mahambrey παρατήρησε το ίδιο μοτίβο όσον αφορά στην ευσυνειδησία, αλλά διαπίστωσε, επίσης, ότι και οι άνθρωποι που ήταν πιο ευπροσήγοροι (θερμοί και βοηθητικοί) ήταν πιο πιθανό να βιώσουν την απιστία.

Τι σημαίνουν τα αποτελέσματα
Αρχικά, τα ευρήματα αυτά δεν θα πρέπει να ληφθούν ως δικαιολογία για να κατηγορηθεί το θύμα, καθώς σε κάθε περίπτωση αυτός που απιστεί είναι εκείνος που διαρρηγνύει την εμπιστοσύνη στη σχέση.

Παρόλα αυτά, ενώ το να είναι κάποιος δεκτικός είναι σε γενικές γραμμές ένα επιθυμητό χαρακτηριστικό, στο πλαίσιο της απιστίας είναι πιθανό η ύπαρξη ενός τέτοιου ατόμου να ενθαρρύνει τον άπιστο σύντροφο καθώς τον κάνει να αισθάνεται ότι μπορεί η πράξη του να συγχωρεθεί. Η μειωμένη ευσυνειδησία θα μπορούσε, επίσης, να δημιουργήσει προβλήματα. Όπως εξηγεί η ερευνήτρια, «ένας αναξιόπιστος, ανώριμος ή τεμπέλης σύντροφος μπορεί να αυξήσει το στρες και τις συγκρούσεις για τις υποχρεώσεις της καθημερινότητας, όπως οι δουλειές του σπιτιού, η πληρωμή των λογαριασμών, κ.α». Τίποτα από αυτά δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ως δικαιολογία για την απιστία, αλλά άλλες έρευνες δείχνουν ότι όταν οι συμμετέχοντες περιέγραφαν τον σύντροφό τους ως ασυνείδητο και ακατάδεκτο, ανέφεραν μειωμένη συζυγική ικανοποίηση.

Γνωρίζουμε, ακόμη, ότι άτομα που δεν είναι ευσυνείδητοι και δεκτικοί είναι πιο πιθανό να απατήσουν και οι ίδιοι. Είναι λογικό τα ίδια χαρακτηριστικά να παίζουν ρόλο και στον πιστό σύντροφο. Οι άνθρωποι που υφίστανται την απιστία μοιράζονται χαρακτηριστικά με τους ανθρώπους που είναι λιγότερο πιθανό να απατήσουν στη σχέση τους. Η μελέτη αυτή βρήκε ότι οι άνθρωποι που είναι πολύ ευσυνείδητοι και δεκτικοί, αλλά λιγότερο ανοιχτοί, τείνουν να μην διαπράττουν απιστία. Συνδυαστικά, οι μελέτες αυτές δείχνουν την σημασία της ευσυνειδησίας και της δεκτικότητας στη δυναμική της σχέσης.

Σημαντικό είναι να σημειωθεί ότι τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης αφορούν μόνο συμμετέχοντες που γνώριζαν ότι ο σύντροφός τους τούς έχει απατήσει και ότι το συνολικό ποσοστό απιστίας του 19% είναι μάλλον υποτιμημένο. Υπογραμμίζεται, επίσης, ότι δεν είχε οριστεί ο τύπος της απιστίας, επομένως οι ερευνητές βασίστηκαν στον εκάστοτε ορισμό των συμμετεχόντων, που θα μπορούσε να περιλαμβάνει από τη συναισθηματική απιστία μέχρι τη σεξουαλική πράξη.

Συμπερασματικά, παρόλο που η ευσυνειδησία δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να εξασφαλίσει ότι ένας σύντροφος δεν θα απιστήσει, η μεγαλύτερη υπευθυνότητα, αυτοπειθαρχία και βοήθεια μπορεί πράγματι να ωφελήσει μια σχέση.

Πηγή: ygeiamou.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.