Νοεμβρίου 19, 2018

Σχέσεις - Σεξ

Ορισμένοι άνθρωποι κουτσομπολεύουν πολύ και δριμύτατα ενώ άλλοι σε λιγότερο βαθμό και πιο ήπια.

 Συνήθως το κουτσομπολιό δεν είναι απλά η περιγραφή ενεργειών ή καταστάσεων που αφορούν άλλους.

 Είναι μια συνειδητή προσπάθεια σχολιασμού ή διάδοσης πληροφοριών σχετικά με κάποιο άτομο που συνοδεύεται από αρνητική ή κακόβουλη πρόθεση.

 Στο κουτσομπολιό μπορεί να υπάρχει υπερβολή, διόγκωση, παρερμηνεία και παραποίηση της πραγματικότητας. Ο στόχος είναι η δημιουργία λανθασμένων εντυπώσεων ή ακόμη και βλάβης στο άτομο που είναι το θύμα της εν λόγω αρνητικής συμπεριφοράς.

Συχνά αυτός που κουτσομπολεύει χρησιμοποιεί μόνο ένα μέρος της αλήθειας και δημιουργεί με αυτή τη βάση μια εντυπωσιακή ιστορία.

 Τα θέματα που προσφέρονται είναι πολλά. Τα χρήματα που κερδίζει κάποιος, το πως τα κερδίζει, η ερωτική ή η οικογενειακή ζωή ενός ατόμου, τα προβλήματα της ψυχικής ή της σωματικής υγείας, τα επαγγελματικά προσόντα και επάρκεια, είναι μεταξύ των δημοφιλέστερων θεμάτων που μαγνητίζουν το ενδιαφέρον αυτών που ελκύονται από το κουτσομπολιό.

Το κουτσομπολιό είναι ευρέως διαδεδομένο στο χώρο εργασίας. Υπάρχουν πολλές καταστάσεις που δημιουργούνται στο χώρο εργασίας οι οποίες προσφέρουν σε αυτούς που αρέσκονται στο κουτσομπολιό πολλές ευκαιρίες να δράσουν.

Είναι φυσιολογικό να υπάρχει ένας βαθμός κουτσομπολιού στο εργασιακό περιβάλλον. 

Αυτό πηγάζει από την ανάγκη που έχουν οι άνθρωποι να μαθαίνουν για το τι συμβαίνει στο χώρο που εργάζονται και για το τι συμβαίνει με τους άλλους ανθρώπους.

Υπάρχουν όμως περιπτώσεις που το κουτσομπολιό βγαίνει εκτός ελέγχου.

 Μπορεί για παράδειγμα να πληγώνει τα αισθήματα κάποιου ανθρώπου, να προκαλεί εντάσεις και ανησυχία, να διαταράσσει διαπροσωπικές σχέσεις μεταξύ συναδέλφων, να καταρρακώνει τα κίνητρα και την ψυχική διάθεση για πρόοδο της ομάδας εργασίας ή να δημιουργεί αναταραχή στις εργασιακές σχέσεις.


Στις περιπτώσεις που το κουτσομπολιό αναπτύσσεται σε ένα εργασιακό περιβάλλον σε μεγάλο βαθμό, μπορεί να καταστεί τοξικό και να βλάπτει όχι μόνο τους εργαζόμενους αλλά να επηρεάζει αρνητικά την απόδοση της ομάδας εργασίας, της εταιρείας ή του οργανισμού που τους εργοδοτεί.

Είναι σημαντικό όλοι στο χώρο εργασίας να καταβάλλουν προσπάθειες να μην αφήνουν το κουτσομπολιό να αναπτύσσεται. Οι προϊστάμενοι πρέπει να γνωρίζουν το χαρακτηριστικό αυτό της ανθρώπινης συμπεριφοράς, να το περιμένουν και να λαμβάνουν μέτρα προληπτικά για την αποτροπή του.

Πρέπει επίσης να γνωρίζουν ότι υπάρχουν άτομα με προσωπικότητες που διάμεσου του κουτσομπολιού επιζητούν να καταστούν οι ίδιοι κέντρο ενδιαφέροντος. Δημιουργώντας ιστορίες κουτσομπολιού θέλουν να αποκτήσουν σημασία για τους άλλους. 

Για την πρόληψη και αντιμετώπιση του κουτσομπολιού απαιτούνται η συμβολή και οι προσπάθειες όχι μόνο των προϊσταμένων αλλά του κάθε εργαζόμενου ξεχωριστά.

Για να επιτευχθεί η αποτελεσματική καταπολέμηση του κουτσομπολιού χρειάζεται μια άριστη επικοινωνία και συνεργασία σε όλες τις βαθμίδες της ομάδας εργασίας. Ταυτόχρονα η διαφώτιση και διαπαιδαγώγηση των εργαζομένων για το σοβαρό αυτό πρόβλημα επιτρέπει την ανάπτυξη άμυνας εναντίον του φαινομένου.

Εάν όλοι μαθαίνουν να αναγνωρίζουν το τοξικό και βλαβερό κουτσομπολιό δεν θα επιτρέπουν σε κάποιον που αρέσκεται στο να κουτσομπολεύει άλλους να αναπτύσσει ή να συνεχίζει μια φθοροποιό δράση.

https://sciencearchives.wordpress.com/

Σχέσεις - Σεξ

Γιατί μερικές φορές ντρεπόμαστε για τις απαγορευμένες σκέψεις που κάνουμε και τα συναισθήματα που έχουμε; Στην κουλτούρα της κλειδαρότρυπας και της εξομολόγησης είναι κοινωνικά αποδεκτό να μπαίνουμε στα άδυτα της προσωπικής ζωής των σταρ, συζητάμε ανοιχτά για τις σεξουαλικές μας προτιμήσεις, τα προβλήματα του συντρόφου μας και η λίστα δεν έχει τέλος.

 Αυτό έχει και μια θεραπευτική ιδιότητα.

Ωστόσο, πολλά συναισθήματα παραμένουν κρυμμένα. Μέσα μας μπορεί να ανατριχιάζουμε στη θέα ενός ατόμου σε αναπηρική καρέκλα, να ευχόμαστε το θάνατο ενός υπέργηρου και άρρωστου συγγενούς, να σκεφτόμαστε ότι οι φίλοι μας είναι κακόγουστοι, τα μωρά απλώς ενοχλητικά και άλλες παρόμοιες σκέψεις, ενώ ταυτόχρονα θεωρούμε τον εαυτό μας καλό άνθρωπο. 

Ψυχολογία της επιβίωσης

Η ψυχολογία της ανθρώπινης εξέλιξης εξηγεί ότι τα συναισθήματα ντροπής είναι γενετικά «καλωδιωμένα» στον εγκέφαλό μας -πρόκειται για στρατηγικές που οδήγησαν τον άνθρωπο στην επιτυχή επιβίωση στη σαβάνα της πλειστοκαίνου εποχής. Γιατί τότε είναι τόσο δύσκολο να τα παραδεχτούμε;


Η επιμονή των απαγορευμένων συναισθημάτων έχει γίνει αντικείμενο μελέτης της θρησκείας και γοήτευε τον Φρόιντ. Τόσο η ψυχανάλυση όσο και η συγχώρεση που προσφέρει η εξομολόγηση απεκδύουν τις σκέψεις-ταμπού από τη δύναμή τους. Η προσπάθεια να εξαφανίσουμε ή να εξηγήσουμε αυτές τις σκέψεις δεν τις εμποδίζει από το να επιστρέφουν εντονότατες, κάνοντάς μας να αισθανόμαστε άσχημα στη συνέχεια.

Γιατί ντρεπόμαστε τόσο για κρυμμένα συναισθήματα;

Το να συμπεριφερθούμε άσχημα βάσει κάποιας κακής παρόρμησης μπορεί να είναι πηγή ντροπής. Γιατί όμως νιώθουμε ένοχοι ακόμα και για ένα κακό συναίσθημα, το οποίο κρύβουμε βαθιά μέσα μας;

Μια θεωρία υποστηρίζει ότι αυτή η ενοχή πηγάζει από το φόβο μας ότι θα αποκαλυφθούμε, ακόμα και αν δεν έχουμε κάνει τίποτα. Γενικά, όταν αποκαλυφθεί ότι κάποιος έκανε κάτι άσχημο και αμέσως το παραδεχτεί και δείξει ότι νιώθει άσχημα, τότε μετριάζεται η ένταση της πράξης του. Έτσι, κατά κάποιον τρόπο, το να αισθάνεται κανείς προκαταβολικάάσχημα για αυτό που νιώθει, χωρίς να έχει κάνει κάτι συγκεκριμένο, είναι σαν να προετοιμάζεται να τον συγχωρέσουν αν τον ανακαλύψουν.


Η ντροπή που αισθάνεται κανείς είναι συναίσθημα ακόμα πιο έντονο από το φόβο ότι μπορεί να τον ανακαλύψουν, και αυτό γιατί σχετίζεται με την αίσθηση του «προβληματικού εαυτού». Αυτό εξηγεί το λόγο που έντονα συναισθήματα ντροπής -όταν κανείς αισθάνεται ότι ο πυρήνας του είναι προβληματικός,- οδηγούν μερικές φορές τους ανθρώπους σε ξεδιάντροπες συμπεριφορές, όπως υπερβολικά ξεσπάσματα ζήλιας.

Το «καλό» στα κακά συναισθήματα

Παρόλα αυτά, μια μικρή δόση «κακών» συναισθημάτων μπορεί να αποβεί καλή και θετική. Συναισθήματα όπως η ντροπή, η αλαζονεία μπορεί να χρησιμεύσουν ως σταθεροποιητές της ψυχικής υγείας, διότι εμποδίζουν το άτομο να κάνει απερίσκεπτα κάτι για το οποίο θα μετάνιωνε αργότερα. Η ντροπή και η ενοχή, στον κατάλληλο βαθμό, μπορεί να χαλιναγωγήσουν παρορμητικά ξεσπάσματα

Πώς αντιμετωπίζονται τα αρνητικά συναισθήματα;

Πώς λοιπόν κανείς αντιμετωπίζει τη ζήλια που νιώθει για τους πετυχημένους φίλους του, για τον όμορφο συνάδελφο της γυναίκας του, για τη χαριτωμένη γραμματέα του άντρα της;

Σύμφωνα με τον Δρ Lewis, που έχει γράψει και ένα βιβλίο για τη ντροπή, υπάρχουν τρεις τρόποι:

  • Να το παραδεχτεί κανείς στον εαυτό του και με τον καιρό να το ξεχάσει

  • Να το εξομολογηθεί

  • Ή να γελάσει με αυτό.

Το γέλιο είναι ίσως ο υγιέστερος τρόπος αντιμετώπισης, γιατί μπορεί κανείς να δει τον εαυτό του από τη θέση ενός παρατηρητή και να συνειδητοποιήσει πόσο χαζό είναι να νιώθει κανείς έτσι.

1. Σκέψεις απιστίας

«Δεν είναι απιστία αφού μόνο το σκέφτομαι»

Οι σεξουαλικές φαντασιώσεις είναι μέρος μιας υγιούς σεξουαλικής ζωής. Ωστόσο, όταν η εικόνα ενός προηγούμενου ή ενός φανταστικού εραστή εισβάλλει δραστικά στη ζωή ενός ζευγαριού, αυτό μπορεί να προκαλέσει δυσκολίες και ανησυχίες. Οι άνθρωποι φοβούνται ότι οι φαντασιώσεις τους λένε περισσότερα για τα τι θα μπορούσαν να κάνουν. Ωστόσο, οι ειδικοί διαβεβαιώνουν ότι οι φαντασιώσεις δεν οδηγούν από μόνες τους στην απιστία και οι σεξολόγοι «συνταγογραφούν» και προτρέπουν τα ζευγάρια να έχουν και -σε ορισμένες περιπτώσεις- να μοιράζονται τις φαντασιώσεις τους.

2. Τα λεφτά είναι σημαντικά

«Αν κερδίζω περισσότερα, είμαι σημαντικότερος»

Θέλουμε να πιστεύουμε ότι δεν κρίνουμε κάποιον από το πορτοφόλι του, αλλά στην πραγματικότητα το κάνουμε. Ψυχολογικές έρευνες δείχνουν ότι δίνουμε σημασία στα χρήματα γιατί έχουμε ανάγκη να γνωρίζουμε ποιος έχει τη δύναμη και το στάτους σε μια ομάδα, κάτι που παραπέμπει στη ζωή στη σαβάνα.

Από την άλλη, είναι σημαντικό για κάποιον να αισθάνεται ότι έχει περισσότερα από κάποιους άλλους, γιατί έτσι νιώθει σημαντικότερος (ακόμα και αν δεν είναι πάμπλουτος, αλλά απλώς συγκρίνει «προς τα κάτω»).

3. Schadenfreude

«Τα ήθελε και τα έπαθε»

Για πολλούς ανθρώπους είναι μεγάλη ευχαρίστηση να βλέπουν κάποιον διάσημεο και πετυχημένο (που δεν τον γνωρίζουν προσωπικά) να καταστρέφεται (και γι’ αυτό τα κουτσομπολίστικα περιοδικά πουλάνε). Από εξελικτική άποψη, αυτό είναι φυσιολογικό: το να ευχαριστηθεί κανείς βλέποντας την πτώση του αντιπάλου του σημαίνει ότι ο ίδιος τα πάει καλύτερα και αισθάνεται καλύτερα για τον εαυτό του.

4. Προτιμήσεις

«Γιατί δε μπορείς να είσαι σαν την αδερφή σου;»


Οι δυο συχνότερες ατάκες της παιδικής ηλικίας είναι: «Δεν είναι δίκαιο» και «τον/την αγαπάς περισσότερο». Δυστυχώς, τα ίδια παράπονα συνεχίζουν και στην ενήλικη ζωή, αφού οι γονείς τείνουν να βοηθούν και να υποστηρίζουν περισσότερο το παιδί τους που έχει κάποια δυσκολία ή πρόβλημα -ιδίως μάλιστα αν προέρχεται από κακή τύχη-. Οι μαμάδες ευνοούν το μικρότερο παιδί, ενώ τα αγόρια τείνουν προς τον πατέρα και τα κορίτσια προς τη μητέρα. Το να ξοδεύει κανείς λίγο χρόνο περισσότερο με το ένα και όχι το άλλο παιδί δε σημαίνει περισσότερη αγάπη. Οι γονείς δεν θα πρέπει να νιώθουν ενοχές για το ότι πρέπει να φέρονται στα παιδιά του ακριβώς το ίδιο: όταν η απόκλιση είναι μικρή, δείχνουν οι έρευνες, ούτε τα ίδια τα παιδιά δε τις θεωρούν σημαντικές. Φυσικά, δεν πρέπει να δείχνει κανείς περισσότερη αγάπη, στοργή ή ζεστασιά στο ένα και όχι στο άλλο παιδί, γιατί οι μεγάλες αποκλίσεις δημιουργούν και μεγάλα ψυχολογικά προβλήματα.

5. Ο συναισθηματικός χαζοτουρίστας

«Οι κηδείες έχουν πλάκα»

Είναι άτομα που έχετε συναντήσει σε κηδείες: οι 3-4 ξάδερφοι, οι «καλοί» φίλοι (που δεν έχουν δει τον αποβιώσαντα για 15 χρόνια), είναι οι συναισθηματικοί χαζοτουρίστες που περηφανεύονται ότι ήξεραν καλά τον αποβιώσαντα. Γιατί όμως να το κάνει κανείς αυτό; Η δημόσια έκφραση πένθους καθιστά κάποιον εμφανώς μέλος μιας κοινότητας, δημιουργεί το συναίσθημα ότι ανήκει στην ομάδα, ενώ από την άλλη θεωρείται ότι η υπερβολική έκφραση πένθους μπορεί να καλύπτει ασυνείδητη ενοχή για το ότι το ίδιο το άτομο ζει. Το πένθος έχει και μια υπαρξιακή διάσταση: πενθώντας άλλους επεξεργαζόμαστε το γεγονός ότι κάποτε δε θα ζούμε.

Οι άνθρωποι περηφανεύονται ότι ήξεραν αυτόν που πέθανε για τον ίδιο λόγο που λένε φανταστικές ιστορίες: για να τραβήξουν πάνω τους την προσοχή. Οι άνθρωποι εμπλέκονται συναισθηματικά πολύ στην περίπτωση θανάτου γιατί ξαφνικά αισθάνονται σημαντικοί, μέσα από μια διαδικασία ταύτισης με τον νεκρό.

6. Ανακούφιση από το πένθος

«Ευτυχώς όλα τελείωσαν»

Μερικές φορές οι στενοί συγγενείς δε μπορούν να κλάψουν στην κηδεία ή αισθάνονται ανακούφιση. Αυτό συμβαίνει συνήθως διότι είχαν όλο το χρόνο να πενθήσουν (όπως συμβαίνει σε μια χρόνια, ανίατη νόσο), οπότε το «τέλος» φέρνει κάποια ανακούφιση, γιατί το προσφιλές πρόσωπο δεν υποφέρει πια, αλλά ούτε και ο ίδιος. Αυτό δε σημαίνει ότι το άτομο αυτό δεν αγαπάει τον αποβιώσαντα-σημαίνει ότι είναι έτοιμο να επενδύσει συναισθηματική και φυσική ενέργεια στο μέλλον. Είναι όμως δύσκολο να παραδεχτεί κανείς ότι δεν αισθάνεται βαθύτατη θλίψη, αισθάνεται ενοχή και ντροπή να το παραδεχτεί σε τρίτους, ενώ μέσα του δε νιώθει τόσο θλίψη, όσο ανακούφιση.

7. Το άγχος απέναντι στην αναπηρία

«Δεν ξέρω τι να πω σε αυτό το άτομο»

Όλοι ξέρουμε ότι τα άτομα με κάποια αναπηρία μπορεί να είναι εξίσου έξυπνα, συμπαθητικά ή αντιπαθητικά όπως και τα άτομα χωρίς αναπηρία, και, βέβαια, η τετραπληγία ή η δυσμορφία δεν είναι κολλητικά. Γιατί τότε τόσοι άνθρωποι αντιδρούν με τρόμο όταν συναντούν ένα άτομο με κάποια αναπηρία ή δυσμορφία; Ένας λόγος είναι γιατί η κατάστασή τους μας θυμίζει την ευθραυστότητα της ανθρώπινης ύπαρξης και τη θνητότητά μας. Και όσο πιο άγνωστο είναι αυτό το άτομο, τόσο εντονότερα είναι αυτά τα συναισθήματα (γιατί δεν είχαμε την ευκαιρία να τα επεξεργαστούμε), ενώ αν πρόκειται για οικείο πρόσωπο τα συναισθήματα αυτά είναι λιγότερο έντονα.

από τη Λίζα Βάρβογλη, Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια

https://sciencearchives.wordpress.com

Σχέσεις - Σεξ

Αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός πως οι σύγχρονες οικονομικές εξελίξεις, η συρρίκνωση της αγοράς εργασίας με τη ραγδαία αλλαγή προσφοράς – ζήτησης που επήλθε τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας έχει ένα σοβαρό αντίκτυπο στο δείκτη ικανοποίησης των εργαζομένων από την απασχόλησή τους. Οι μειώσεις των αποδοχών, οι περικοπές επιδομάτων, η μείωση του αριθμού των θέσεων εργασίας άρα και των διαθέσιμων επιλογών οδηγεί συχνά τους εργαζόμενους σε ένα ψυχολογικό αδιέξοδο: εργάζονται αλλά δεν είναι ικανοποιημένοι από την εργασία τους

. Η δυσανασχέτηση προκύπτει είτε γιατί οι συνθήκες εργασίας δεν είναι κατάλληλες ή σύμφωνες με τις προσδοκώμενες, είτε γιατί τελικά τα άτομα διαπιστώνουν ότι κάνουν μια δουλειά η οποία δεν τους αρέσει και δεν τους ταιριάζει. Κάποιοι θα σκεφτούν ότι είναι πολυτέλεια να παραπονιέται κανείς για έλλειψη ικανοποίησης από τη στιγμή που έχει έστω δουλειά. Κι όμως, το να ζει ένας εργαζόμενος μια καθημερινότητα από την οποία δεν μπορεί να αντλήσει την ελάχιστη ικανοποίηση αναλογιζόμενος πως έτσι θα συνεχιστεί η ζωή του στο άμεσο μέλλον, μπορεί να γίνει ένα δυσβάσταχτο φορτίο

Όταν η καθημερινότητά μας καταλήγει να είναι ψυχολογικά ανυπόφορη είναι η ώρα που πρέπει να αναλογιστούμε τις προσωπικές μας ευθύνες και να σηκώσουμε το βάρος των προσωπικών μας αποφάσεων. Γιατί, ανεξαρτήτως του πως φτάσαμε να δεχθούμε μια ζωή που δεν μας ικανοποιεί, είναι δική μας ευθύνη να την αλλάξουμε.

Ανακαλύψτε τον εαυτό σας

Συχνά επιλέγουμε την εργασία μας με βάση τη διαθεσιμότητα (τι υπάρχει) ή με βάση τις οικονομικές μας ανάγκες (πόσα χρειάζομαι για να ανταπεξέλθω στις υποχρεώσεις μου). Και ενώ αυτοί οι δύο παράμετροι επιλογής δεν έχουν κάτι το μεμπτό ή λάθος, είναι από μόνοι τους ανεπαρκείς.  Αν η εργασία δεν ταιριάζει ως ένα βαθμό με τις δεξιότητες μας, τις κλίσεις μας και αυτό που μας αρέσει να κάνουμε, έχει ημερομηνία λήξης. Το πιο πιθανό είναι πιέζοντας τον εαυτό μας να αποδεχθεί κάτι που δεν του ταιριάζει να έρθει η στιγμή που θα φτάσουμε σε ένα τέλμα. Συνήθως αντιδρούμε με πλήρη άρνηση να πάμε στη δουλειά ή αρχίζουμε να εμφανίζουμε προβλήματα σε άλλους τομείς της ζωής μας (διαπροσωπικές σχέσεις, οικογένεια). Αποτελεί επομένως αδήριτη ανάγκη και όχι πολυτέλεια να υπάρχει ένας βαθμός ικανοποίησης από την εργασία μας πράγμα που προκύπτει από τη σύγκλιση των προσωπικών χαρακτηριστικών μας με τις αρμοδιότητες της θέσης εργασίας.

Βρείτε κάτι ενδιαφέρον σε αυτό που κάνετε

Συχνά δεν είναι εφικτό, συνετό ή εύκολο να αφήσουμε απλώς μια δουλειά που δε μας ικανοποιεί και να αρχίσουμε μια ατέρμονη αναζήτηση της ιδανικής εργασίας. Ακόμα όμως και σε μια εργασία που δε φαίνεται να ταιριάζει με τις προσωπικές μας ανάγκες μπορούμε να προσπαθήσουμε να βρούμε τι ωφέλιμο μας παρέχει. Πάντα αποκομίζουμε κάτι θετικό από μια απασχόληση αρκεί να μπορούμε να το εντοπίσουμε και να το αξιοποιήσουμε θετικά στη ζωή. Μπορούμε επίσης να επιδιώξουμε ενεργά την ενασχόλησή μας με αντικείμενα που πριν είχαμε παραγκωνισμένα, να πάρουμε πρωτοβουλίες για να κάνουμε νέα πράγματα ή να αλλάξουμε κάτι στον τρόπο με τον οποίο δουλεύουμε. Κάθε αλλαγή μπορεί να λειτουργήσει ως μια τονωτική ένεση και να μας δώσει κίνητρο και νέα προοπτική στα πράγματα.

Προσθέστε χρώμα στη ζωή σας

Άλλες φορές πάλι εγκλωβιζόμαστε σε μια αδιέξοδη λογική όπου η εργασία μας οφείλει να είναι η βασική πηγή ικανοποίησης στη ζωή μας. Αν αυτό με το οποίο σας αρέσει να ασχολείστε δεν αποτελεί καν πηγή εισοδήματος για σας ή δεν μπορεί να αποτελέσει στο άμεσο μέλλον, ποιος σας εμποδίζει από το να το εξασκείτε στον ελεύθερο χρόνο σας; Η ικανοποίηση από τη ζωή μας δεν περιορίζεται μόνο στον επαγγελματικό τομέα, αλλά και στο πως αξιοποιούμε εν τέλει το σύνολο του χρόνου μας και κατ’ επέκταση τη ζωή μας. Η ενασχόληση με κάτι που μας γεμίζει στον ελεύθερο χρόνο μας, μας κάνει να γεμίζουμε μπαταρίες, για να ανταπεξέλθουμε και στις άλλες υποχρεώσεις – ασχολίες μας, οι οποίες φαντάζουν ίσως κάπως βαρετές.

Διαμορφώστε πλάνο, αλλάξτε πορεία

Ποιός είπε πως η αλλαγή είναι εύκολη; Ή ότι οφείλει να είναι. Αν έχετε αποφασίσει ότι δεν μπορείτε να υποστηρίξετε την εργασία σας για την υπόλοιπη ζωή σας, έχει έρθει η ώρα να πάρετε κάποιες σημαντικές αποφάσεις. Συγκεκριμενοποιήστε τους τομείς των ενδιαφερόντων σας και συνδέστε τους με την αγορά εργασίας. Το ερώτημα που πρέπει να απαντήσετε είναι «Πώς θα μπορούσα να εξασκήσω επαγγελματικά αυτό που μου αρέσει;». Ψάξτε για άλλους επαγγελματίες που ασχολούνται με το αντικείμενο που σας ενδιαφέρει και δείτε τι χρειάστηκε για να το πετύχουν. Για να πετύχετε μια αλλαγή στην καριέρα σας 180ο πιθανόν να χρειαστεί χρόνος, χρήμα, επιπλέον εκπαίδευση και φυσικά ένα μεθοδευμένο πλάνο για να κάνει τα όνειρά σας ρεαλιστικούς και υλοποιήσιμους στόχους. Αναρωτηθείτε: «Το θέλω τόσο πολύ για να το επιδιώξω;». Η απάντηση πρέπει να είναι θετική, πριν ξεκινήσετε.

Ο επαγγελματικός επαναπροσανατολισμός δεν είναι απλή υπόθεση. Έχοντας ήδη μια αποτυχημένη επιλογή στο ιστορικό σας αντιλαμβάνεστε πως δεν σας παίρνει να επιλέξετε με βάση τον παράγοντα τύχη. Χρειάζεται να ξαναδείτε προσεχτικά και μεθοδευμένα την αγορά εργασίας, αλλά και να δείτε τον εαυτό σας σε βάθος προκειμένου να διαπιστώσετε προσωπικά χαρακτηριστικά, αξίες, ανάγκες, κλίσεις και ταλέντα που θα θέλατε να βρουν έκφραση μέσα από την επαγγελματική σας δραστηριότητα.

https://www.flowmagazine.gr

Σχέσεις - Σεξ

Για τους περισσότερους γονείς, χρειάζεται πολύς χρόνος και αμέτρητα σεμινάρια μέχρι να διαπιστώσουν ότι το 2χρονο… τερατάκι τους αδυνατεί μάλλον να καταλάβει το εμφαντικό και επαναλαμβανόμενο «Όχι!» τους. Κι αυτό γιατί τα παιδιά δεν δίνουν πάντα την απαιτούμενη σημασία στα λόγια μας. Σας κάνει εντύπωση; Προφανώς όχι, μιας και -όπως όλοι μας γνωρίζουμε- ένας πολύ αποτελεσματικός τρόπος επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων, ανεξαρτήτου ηλικίας, είναι ο μη-λεκτικός. Πράγμα που σημαίνει ότι τα παιδιά μας μας «ακούν» ακόμα κι όταν δεν μιλάμε καν. Το να γνωρίζουμε και να χρησιμοποιούμε τη μη-λεκτική επικοινωνία μαζί τους όχι μόνο βοηθά τα παιδιά να αναπτύξουν τη συναισθηματική νοημοσύνη τους και την ικανότητά τους να επικοινωνούν γενικότερα, αλλά και εμάς τους γονείς τους να διαφυλάξουμε τη διανοητική μας υγεία (ή τουλάχιστον ό,τι έχει απομείνει από αυτήν!).


1. Οι εκφράσεις του προσώπου

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, που πραγματοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο Concordia, τα παιδιά από την ηλικία των 18 μηνών έχουν την ικανότητα να «διαβάζουν» με ακρίβεια τις εκφράσεις του προσώπου - σε τέτοιο βαθμό ώστε να μπορούν να καταλάβουν πότε λέμε αλήθεια ή ψέματα. Χρησιμοποιούν τη λεγόμενη «κοινωνική συσχέτιση» για να διαπιστώσουν αν εγκρίνουμε αυτό που κάνουν. Επομένως, την επόμενη φορά που θα βρείτε το πιτσιρίκι σας να κάθετε αναπαυτικά στο μπάνιο πασαλειμμένο από πάνω μέχρι κάτω με αφρό ξυρίσματος, να θυμάστε ότι ένα βλέμμα πραγματικής αποδοκιμασίας είναι πολύ πιο αποτελεσματικό από μια… εκτενή διάλεξη!

2. Οι χειρονομίες

Δεν είναι δύσκολο για το μωρό σας να καταλάβει ότι οι διαφορετικές χειρονομίες μεταφέρουν και διαφορετικά μηνύματα. Οι γονείς που έχουν χρησιμοποιήσει τη Νοηματική Γλώσσα των Μωρών (Baby Sign Language) δηλώνουν ενθουσιασμένοι με τη συμβολή της στην καλύτερη επικοινωνία με το παιδί. Ακόμα, όμως, κι αν δεν γνωρίζετε τη BSL, μπορείτε να ενσωματώσετε διάφορες χειρονομίες (π.χ. την ανοιχτή παλάμη για το «σταμάτα») στην καθημερινή αλληλεπίδραση με το μωρό σας. Ξεκινήστε χρησιμοποιώντας χειρονομίες με κάποιες λέξεις, και στη συνέχεια μιλήστε του κανονικά. Και το καλύτερο; Στείλτε του ένα φιλί καθώς το παρατηρείτε από το παγκάκι του πάρκου να μοιράζεται το παιχνίδι του με ένα άλλο παιδάκι. Έτσι, θα ενισχύσετε και θα ενθαρρύνετε τη θετική του συμπεριφορά, χωρίς να αρθρώσετε ούτε λέξη!

3. Η στάση του σώματος

Μια «κλειστή» στάση, όπως όταν έχουμε τα χέρια σταυρωμένα ή όταν είμαστε σκυμμένοι προς τα εμπρός, είναι αφιλόξενη και δηλώνει εχθρότητα. Είτε διαβάζετε μαζί του ένα βιβλίο είτε παίζετε ένα επιτραπέζιο είτε ζωγραφίζετε παρέα, μια «ανοιχτή» στάση του σώματος δείχνει στο παιδί ότι είστε δεκτικοί στις ανάγκες του και πρόθυμοι να συνεργαστείτε μαζί του.

4. Η εγγύτητα

Η φυσική απόσταση ανάμεσα σε εσάς και το παιδί σας του στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα. Όταν βλέπετε το παιδί σας να ξεκινάει ένα παιχνίδι μόνο του, κάντε μερικά βήματα πίσω. Το σιωπηρό μήνυμα που του δίνετε είναι ότι το εμπιστεύεστε αρκετά ώστε να παίξει με δική του υπευθυνότητα. Όταν, πάλι, το δείτε να κοιτάζει με περιέργεια την εργαλειοθήκη του μπαμπά του πάνω στον πάγκο, κινηθείτε προς το μέρος του. Τα παιδιά έχουν πλήρη συναίσθηση της παρουσίας μας, και ανταποκρίνονται άμεσα σε αυτήν.

5. Το άγγιγμα

Η σωματική επαφή μαμάς-παιδιού δεν τελειώνει στην αίθουσα τοκετού, σωστά; Η αίσθηση της αφής στα παιδιά είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη και παίζει καθοριστικό ρόλο για εκείνα στη διαδικασία ανακάλυψης του κόσμου. Προσπαθήστε να έρχεστε σε επαφή με το μωρό σας πέρα από τα λόγια, όπως με ένα απαλό και προτρεπτικό άγγιγμα στον ώμο και φυσικά με πολλές αγκαλιές και φιλιά, που θα του δείχνουν ξεκάθαρα την αγάπη σας και τη στοργή σας. Στους περισσότερους γονείς αυτές οι πράξεις προκύπτουν φυσικά όταν τα παιδιά τους είναι μικρά, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα οφέλη που προσφέρουν υπερβαίνουν την ηλικία και αποτελούν ένα σπουδαίο εργαλείο στην επικοινωνία μας μαζί τους, ακόμα κι όταν μεγαλώσουν.


Τα παιδιά έρχονται στον κόσμο χωρίς οδηγίες χρήσης, και η ανατροφή τους είναι μια συνεχής διαδικασία μάθησης για τους γονείς. Τη μια στιγμή νιώθεις ότι σου αξίζει το μετάλλιο της «Μαμάς της Χρονιάς», και την άλλη αισθάνεσαι ο χειρότερος γονιός του κόσμου. Όμως, έτσι είναι το «επάγγελμα» του γονιού… και το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να προσπαθείς διαρκώς να ανακαλύπτεις διαφορετικές μεθόδους για να βελτιώνεις την επικοινωνία σου μαζί τους. Γιατί, τελικά, η καλή επικοινωνία είναι το βασικότερο θεμέλιο για οποιονδήποτε ισχυρό δεσμό!
Από την εκπαιδευτικό Anjali Joshi και το μπλογκ της «The Adventures of a New Mom».

https://www.imommy.gr

Σχέσεις - Σεξ

1. Όσο «ενήλικη» κι αν είσαι, θα κλαις σαν μωρό κάθε φορά που θα κάνουν μια ένεση στο μικρό σου.

2. Πόσο λίγο ύπνο χρειάζεσαι στ’ αλήθεια, για να «βγάλεις» αξιοπρεπώς τη μέρα.

3. Πόση καφεΐνη μπορείς να καταναλώσεις, χωρίς να… απογειωθείς σαν πύραυλος!

4. Πόσο περήφανη μπορείς να νιώσεις με τα κατορθώματα κάποιου άλλου ανθρώπου.

5. Πόσο απερίγραπτα τεράστια είναι η χαρά σου, όταν το παιδί σου πετυχαίνει καθετί για πρώτη φορά.

6. Πόσες μέρες μπορεί να περάσουν χωρίς να κάνεις ούτε ένα μπάνιο!

7. Με πόση ευκολία και υπομονή μπορείς να καθαρίζεις τον εμετό του παιδιού σου, παρόλο που τον σιχαίνεσαι θανάσιμα!

8. Πόσο ελάχιστα μπορείς να ανεχτείς όλες τις υπόλοιπες μαμάδες.

9. Το φωτογραφικό ταλέντο που έκρυβες τόσο καιρό βαθιά μέσα σου.

10. Πόσο «θαυματουργό» είναι τελικά το σώμα σου!

11. Για πόσο καιρό μπορείς να περιφέρεσαι δεξιά κι αριστερά με τις ίδιες φόρμες!

12. Πόσο δυνατή μπορείς να γίνεις, όταν καλείσαι να στηρίξεις το παιδί σου!

13. Πόσο πρόθυμη είσαι να θυσιάσεις τους προσωπικούς σου στόχους για χάρη του παιδιού σου.

14. Για πόσο καιρό μπορείς να ζεις σ’ ένα… βρόμικο σπίτι!

15. Πόσο πολύ ίδια με τη μαμά σου γίνεσαι καθώς περνάει ο καιρός!

16. Πόσο λίγα είναι τα υλικά αγαθά που χρειάζεσαι για να είσαι ευτυχισμένη.

17. Πόση δυναμη μπορεί να σου δώσει μια τόση δα αγκαλίτσα!

18. Πόσο ανταγωνιστική μπορείς στ’ αλήθεια να γίνεις!

19. Πόσα πολλά πράγματα μπορείς να καταφέρεις ολομόναχη μέσα σε μόνο μία ώρα!

20. Πόση πολλή αγάπη μπορεί να χωρέσει στην καρδιά σου!

https://www.imommy.gr

Σχέσεις - Σεξ

Δεν έχει σημασία πόσο καιρό είστε μαζί, αν το νιώθετε μπορείτε να συγκατοικησετε . Προτού όμως πάρετε στα χέρια σας το λαπτοπ και μπείτε στη χρυσή ευκαιρία, διαβάστε τα σημάδια καλού κακού ότι όντως είστε έτοιμοι για κάτι τέτοιο 

 1. Δεν νιώθεις την ανάγκη να τρέξεις να βάλεις λίγο μακιγιάζ κάθε πρωί που ξυπνάτε μαζί. Νιώθεις άνετα να σε βλέπει όπως εισαι

2.  Έχεις γνωρίσει τους γονείς του. Η' τουλάχιστον αισθάνεσαι άνετα να σηκώνεις το τηλέφωνό του όταν παίρνει η μαμά του και εκείνος είναι στο μπάνιο

3. Θέλεις να είσαι μαζί του. Συνέχεια. 

4.Προτιμάς να μένεις σπίτι του και να τρέχει το νοίκι στο δικό σου διαμέρισμα παρά να μένει ο καθένας σπίτι του.

5. Σ'αρέσει να μαγειρεύεις για εσάς από το να βγαίνετε συνέχεια έξω.

6. Τα μισά σου ρούχα είναι σε εκείνον και εσύ έχεις τα μισά του ρούχα

7. Έχεις κάνει κατάληψη στο μισό του μπάνιο

8. Ψωνίζετε πράματα για το σπίτι του και πάντα παίρνεις κάτι που θα βρίσκεται εκεί. 

9. Καθαρίζεις που καθαρίζεις το σπίτι σου, τελευταία αρχίζεις και τακτοποιείς και το δικό του 

10. Νιώθεις άνετα να μιλάτε για τα λεφτά που χρειάζεται για τη συντήρηση ενός σπιτιού, ή να σου δανείσει λεφτά για κάτι π.χ. σουπερμαρκετ και να του πληρώσεις εσύ τη βενζίνη 

https://www.boro.gr

Σχέσεις - Σεξ

Πολλές φορές οι άνθρωποι παντρεύονται -παρά τις αρνητικές δονήσεις που αισθάνονται- όχι μόνο γιατί εκλογικεύουν και μπερδεύουν την προσκόλληση με την αγάπη, αλλά, καθαρά, γιατί νιώθουν πιεσμένοι για να παντρευτούν - κάτι που το βιώνουν ως ντροπή, ενοχή ή και τα δύο. Για παράδειγμα, όταν κάποιοι παντρεύονται λόγω μιας άτυχης εγκυμοσύνης, το κάνουν γιατί νιώθουν ντροπή και ενοχή.

Γράφει ο ψυχολόγος Sam Hamburg 

Θα σας διηγηθώ μια ιστορία γύρω απ’ το συναίσθημα της ντροπής. Σαν θεραπευτής ζευγαριών, έκανα το παν να παραμένω ουδέτερος στη στάση μου απέναντι στους δύο συντρόφους.

Η Νάνσι και ο Κάρολος ήταν ένα τέτοιο ζευγάρι. Η Νάνσι ήταν γλυκιά, χαριτωμένη και διορατική. Ο Κάρολος απ’ την άλλη, ήταν βρωμερός, άσχημος, και ψυχολογικά βαρύς άνθρωπος. Στις επαφές του με τη Νάνσι ήταν παράλογος, ανώριμος, πιεστικός και βασανιστής - ένας από τους πιο κακούς ανθρώπους που αντιμετώπισα στη κλινική μου εμπειρία σαν θεραπευτής.

Δεν ξέρω τι είδους έλξη μπορεί να υπήρχε μεταξύ αυτών των δυο ανθρώπων. Έχει περάσει πολύς καιρός και δεν θυμάμαι πια. Παρόλα αυτά, ένιωσαν έλξη, έκαναν σχέση και τελικά αρραβωνιάστηκαν. Λίγο καιρό μετά τον αρραβώνα τους, η Νάνσι άρχισε να συνειδητοποιεί ότι θα ήταν καταστροφή να παντρευτεί τον Κάρολο, όπως και τελικά ήταν. Παρόλα αυτά τον παντρεύτηκε. Γιατί; Γιατί οι προσκλήσεις του γάμου είχαν ήδη σταλεί, και θα ήταν ντροπή ν’ ακυρωθεί ο γάμος!!

Τώρα θα σας διηγηθώ μια ιστορία γύρω από το συναίσθημα ενοχής.

Γνώρισα το φίλο μου το Μίκι στο κολέγιο. Ο Μίκι ήταν πλούσιος και πάντα έβρισκε πλούσια κορίτσια για να κάνει παρέα. Μερικά χρόνια μετά το κολέγιο, αρραβωνιάστηκε με κάποια κοπέλα, την κόρη ενός μεγαλοεπιχειρηματία. Ο Μίκι ήταν εικοσιπέντε και η αρραβωνιαστικιά του είκοσι οχτώ χρόνων.

Τελικά, συνάντησα τη Ροσέλ και δεν τη συμπάθησα. (Ο Μίκι μου είπε αργότερα, ότι κανείς δεν την είχε συμπαθήσει -ούτε οι γονείς του, ούτε οι αδερφές του, ούτε κανένας). Ανησύχησα όταν ο Μίκι μου είπε ότι θα την παντρευτεί, και αποφάσισα να του μιλήοιο σοβαρά. Έτυχε να επισκεφτώ τη Νέα Υόρκη, όπου ο Μίκι δούλευε σαν μουσικός παραγωγός. Περπατούσαμε σ’ ένα δρόμο, μιλώντας για τον προκείμενο γάμο του. Ήταν ολοφάνερο, απ’ τα λεγόμενό του, ότι είχε κάποιες αμφιβολίες σχετικά με το γάμο του με τη Ροσέλ. Κατάλαβα ότι εκείνη ήταν η κατάλληλη στιγμή για να μιλήσω. Του είπα: “ Μίκι, γιατί θες να την παντρευτείς;”. Ο Μίκι μου απάντησε με τις παρακάτω λέξεις: “Κοίτα, είμαστε μαζί ενάμισι χρόνο, η Ροσέλ είναι είκοσι οχτώ και θέλει να παντρευτεί. Έτσι κι αλλιώς εκεί οδηγείται μια σχέση - κι αν δεν πάει καλά, τότε, το πολύ πολύ, παίρνουμε διαζύγιο”. Η καρδιά μου ράγισε. Μπορείτε εύκολα να φανταστείτε το υπόλοιπο της ιστορίας. Μετά από μερικά χρόνια γάμου, που έμοιαζαν πιο πολύ με πεδίο μάχης, και με παιδιά που βρίσκονταν ανάμεσα στα πυρά, ο Μίκι και η Ροσέλ χώρισαν. (Μετά όμως η ιστορία είχε καλό τέλος. Μέσα στα επόμενα χρόνια, ο Μίκι παντρεύτηκε μια άλλη πλούσια γυναίκα, κι ο γάμος τους ήτανε ευτυχισμένος).

Υπάρχει ένα ηθικό δίδαγμα σ’ αυτές τις ιστορίες, και θα το δηλώσω με έμφαση, σαν κανόνα, επειδή πραγματικά το πιστεύω.

Ακουστέ τις αρνητικές δονήσεις και πάρτε τις στα σοβαρά. Αν έχετε κάποιες αμφιβολίες, δισταγμούς ή είστε σκεφτικοί, τότε τουλάχιστον  αναβάλλετε το γάμο. Αν σας είναι ξεκάθαρο, ότι αυτός ο γάμος θα είναι ένα λάθος, ακυρώστε τον - και μην αφήσετε τίποτα και κανέναν να σας σταματήσει.

https://www.boro.gr

Σχέσεις - Σεξ

Υπάρχουν μύθοι, πολλά στερεότυπα και παραπληροφόρηση αναφορικά με τη σεξουαλική ζωή των ατόμων που ανήκουν στη γενιά των baby boomers, όσων δηλαδή γεννήθηκαν κατά το δημογραφικό ξέσπασμα που έλαβε χώρα μετά το τέλος του Β` Παγκοσμίου Πολέμου, από το 1946 έως το 1964. Αντίθετα με την κοινή αντίληψη, τα μεγαλύτερα σε ηλικία ζευγάρια έχουν συχνές σεξουαλικές επαφές και μάλιστα τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα σε αυτήν την ηλικιακή ομάδα αποτελούν ένα ζήτημα μεγαλύτερων διαστάσεων από τις αναμενόμενες.

 Από την επιστημονική ομάδα του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών 

Έχουν, όμως, τα νεότερα ζευγάρια καλύτερη σεξουαλική ζωή από τα πιο ηλικιωμένα;

 Σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη, το 74% των ανδρών και το 70% των γυναικών δηλώνουν ότι έχουν καλύτερη σεξουαλική ζωή τώρα που έχουν περάσει την ηλικία των 60, σε σύγκριση με αυτήν που είχαν στα 40 τους. Πρέπει, βέβαια, να σημειωθεί ότι στη μελέτη συμμετείχαν μόνο άτομα τα οποία είχαν ακόμα ενεργή σεξουαλική ζωή. Το σημαντικό εύρημα της μελέτης είναι, σύμφωνα με τους ερευνητές, η διαπίστωση ότι, καθώς τα άτομα μεγαλώνουν σε ηλικία, τείνουν να είναι πιο ικανοποιημένα και χαρούμενα με τη σεξουαλική τους ζωή και όχι μόνο.

Είναι αλήθεια ότι οι περισσότεροι άνθρωποι κάνουν λιγότερο σεξ όσο μεγαλώνουν σε ηλικία;

 Εκτιμάται ότι το μέσο ζευγάρι στις ΗΠΑ κάνει σεξ 66 φορές τον χρόνο, αλλά ο αριθμός των φορών πέφτει στις 52 στα ζευγάρια που διανύουν τη δεκαετία των ‘50. Οι ερευνητές υποθέτουν ότι οι νέοι άνθρωποι επικεντρώνουν τη σχέση τους στο σεξ, ενώ οι μεγαλύτεροι στην αισθαντικότητα. Το αποτέλεσμα είναι τα μεγαλύτερης ηλικίας ζευγάρια να έχουν πιο ικανοποιητικές, ρομαντικές σχέσεις, σε σύγκριση με τα νεότερα.

 Μια μελέτη  βρήκε ότι, ενώ η συχνότητα των σεξουαλικών επαφών κορυφώνεται ανάμεσα στα 25 και τα 34 έτη, ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες για τη σεξουαλική ικανοποίηση στους μεγαλύτερους σε ηλικία δεν ήταν η συχνότητα των σεξουαλικών επαφών, αλλά η συχνότητα με την οποία αγγίζονταν κι αγκαλιάζονταν.

 Παράλληλα, πολλοί πιστεύουν πως η κολπική ξηρότητα είναι ένα ζήτημα που απασχολεί μόνο τις γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας. Η αλήθεια, σύμφωνα με τους ειδικούς, είναι ότι και το 1/3 των νεαρών γυναικών χρειάζεται ένα λιπαντικό προϊόν για την αντιμετώπιση της κολπικής ξηρότητας, αλλά μόνο ένα μικρό ποσοστό το αναφέρει. Ταυτόχρονα, το προϊόν αυτό χρησιμοποιείται από το 50% των γυναικών στα 50 και από το 66% των γυναικών στα 60 τους χρόνια.

 Είναι πολύ σημαντικό να τονιστεί ότι η έλλειψη υπευθυνότητας σχετικά με την ασφάλεια της σεξουαλικής δραστηριότητας δεν χαρακτηρίζει μόνο τους νέους. Οι άνθρωποι άνω των 55 ετών είναι αυτήν τη στιγμή ο πιο γρήγορα αυξανόμενος πληθυσμός με σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα. Αυτό εξηγείται από το γεγονός ότι τα άτομα που έχουν για οποιοδήποτε λόγο χάσει τον /τη σύντροφό τους είναι πιθανό να έχουν αλλαγές ερωτικών συντρόφων, ενώ παράλληλα το γεγονός ότι, ενδεχομένως, δεν υπάρχει δυνατότητα σύλληψης τους αποτρέπει από τη χρήση προφυλακτικού.

 Η σεξουαλική ζωή, λοιπόν, φαίνεται να αντέχει στον χρόνο, το ίδιο όμως πρέπει να κάνει και η σεξουαλική υπευθυνότητα. Η χρήση του προφυλακτικού και ο έλεγχος για τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα περιφρουρούν τη σεξουαλική υγεία σε κάθε ηλικία.

 Πολύ μεγάλοι για… σεξ;

 Τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες μπορούν να συνεχίσουν να κάνουν σεξ σε οποιαδήποτε ηλικία. Η ίδια η διαδικασία της γήρανσης, μαζί με πολλές παραμέτρους για την υγεία, μπορεί να κάνει το σεξ όλο και πιο δύσκολο με την πάροδο του χρόνου. Γι’ αυτό είναι σημαντικό από τη στιγμή που επιθυμούν και οι δύο σύντροφοι να κάνουν σεξ, αν υποψιάζονται ή γίνεται αντιληπτό ότι αντιμετωπίζουν δυσκολίες στη σεξουαλική τους ζωή, να αναζητήσουν βοήθεια. Λύσεις πια υπάρχουν.

 Ωστόσο, ακόμη και στις περιπτώσεις που η σεξουαλική επαφή δεν είναι δυνατή, να θυμάστε ότι η σωματική οικειότητα μπορεί να πάρει πολλές μορφές και ότι μερικές φορές το ότι μεγαλώνουμε πραγματικά σημαίνει ότι γινόμαστε σοφότεροι ως προς τους πολλούς τρόπους με τους οποίους οι σύντροφοι μπορούν να φέρουν ο ένας στον άλλο ευχαρίστηση.

 Βλέπουμε γύρω μας ανθρώπους που, παρά τα πολλά τους χρόνια, στα μάτια μας φαίνονται ακόμα νέοι και νιώθουν και οι ίδιοι πως πέραν της εικόνας και της εμπειρίας τους, δεν έχουν χάσει τίποτα από τη νεότητά τους. Άνθρωποι που ζουν την κάθε μέρα, που νιώθουν, που ερωτεύονται και κάνουν έρωτα.

 Η εικόνα ενός ζευγαριού μιας κάποιας ηλικίας που περπατούν πιασμένοι χέρι χέρι παραπέμπει τον καθένα από εμάς σε κάτι διαφορετικό. Ίσως μια ανάμνηση, μια επιθυμία ή και ακόμα και μια ευχή, με διάχυτα συναισθήματα… συγκίνηση, νοσταλγία, χαρμολύπη…μια σκέψη μοιάζει βέβαια να ανήκει στους περισσότερους: «θέλω κι εγώ να είμαι έτσι όταν γεράσω». Δύο ζωές, λοιπόν, ξεχωριστές που συμπορεύτηκαν, ωρίμασαν, ίσως κάπου χώρισαν και ξανασυναντήθηκαν ή διακόπηκαν και ξεκίνησαν από την αρχή…

 https://www.boro.gr

Σχέσεις - Σεξ

Ο τρόπος με τον οποίο τοποθετείτε το σώμα σας λέει στους άλλους το πόσο διαθέσιμοι είστε για επαφή και πόσο ενδιαφέρεστε για όσα λένε. Όταν σταυρώνετε τα χέρια σας ή σταυρώνετε και αποτραβάτε τα πόδια σας από τον άλλο όταν πιέζετε τα πόδια σας το ένα με το άλλο όλα αυτά είναι οι κλειστές στάσεις οι οποίες μπορούν κάλλιστα να υποδηλώσουν στους άλλους ότι είστε αγχωμένοι ή ότι δεν ενδιαφέρεστε να έχετε επαφή.

Γράφει ο Άλαν Γκάρνερ στο σύγγραμμα "Η τέχνη της επικοινωνίας". Επιστημονική επιμέλεια Ψυχίατρος-Ψυχοθεραπευτής, Γρηγόρης Σίμος

Ωστόσο αν πιέσετε τα πόδια σας το ένα με το άλλο ή τα σταυρώσετε πολύ σφιχτά οι άλλοι μπορεί να υποθέσουν ότι ενδιαφέρεστε γι αυτούς σεξουαλικά.

Θυμηθείτε. Δεν έχει σημασία ποια είναι η ψυχική σας κατάσταση. Οι άλλοι δεν μπορούν να διαβάσουν το μυαλό σας.

Αυτό που σκέφτεστε είναι ακριβώς αυτό που τους αφήνετε να καταλάβουν.

Τα μη σταυρωμένα χέρια και τα σταυρωμένα προς τον άλλο πόδια ή τα ελαφρώς ανοιχτά πόδια είναι ανοιχτές στάσεις οι οποίες πιθανότατα θα δείξουν στους άλλους πως είστε χαλαροί και πως ενδιαφέρεστε να αποκτήστε μια πιο κοντινή επαφή.

Όταν κοιτάτε τους άλλους κατά πρόσωπο και γέρνετε μπροστά  αυτοί είναι δυο πολύ σημαντικοί τρόποι για να δείξετε στους συνομιλητές σας ότι είστε πλήρως αφοσιωμένοι σε αυτό που συμβαίνει μεταξύ σας.

Αν οι άλλοι εχουν πάρει μια από τις παραπάνω στάσεις τότε αυτό αποτελεί μια καλή ένδειξη για το πως αισθάνονται.. Αν για παράδειγμα είστε έτοιμοι να κλείσετε μια συμφωνία ή θέλετε να κάνετε μια επαγγελματική πρόταση καλό είναι να περιμένετε μέχρι ο άλλος να βρεθεί σε ανοιχτή στάση. Αυτό σημαίνει πως αισθάνεται πιο άνετα και έτσι θα είναι δεκτικός στις προτάσεις σας.

Ωστόσο η γλώσσα του σώματος δεν είναι μια 100% σίγουρη ένδειξη. Ένας άντρας που σταυρώνει τα χέρια του μπορεί απλώς να κρυώνει μια γυναίκα που σταυρώνει τα πόδια της και να τα αποτραβάει μπορεί να το κάνει από συνήθεια. Προσέχετε αυτά που βλέπετε αλλά έχετε υπόψη σας πως τα φαινόμενα καμιά φορά απατούν.

Μια τελευταία σημείωση: Πρόσφατες έρευνες έδειξαν ότι η υιοθέτηση της ίδιας στάσης που έχουν εκείνοι με τους οποίους επικοινωνείτε ή η υιοθέτηση μιας στάσης του τύπου "Κάνω ό,τι κάνεις" συχνά θα σας βοηθήσει να ανατπύξετε μια αρμονική σχέση μαζί τους. Ένας φίλος μου ψυχολόγος υποστηρίζει πως η υιοθετηση των ίδιων στάσεων των φίλων του ή των ασθενών του τον βοηθά να καταλάβει καλύτερα πώς νιώθουν, τι αισθάνονται.

https://www.boro.gr

Σχέσεις - Σεξ
Σκεφτόμασταν, πόσο περίεργο είναι, που αντί να θαυμάζουμε το ωραίο, το φθονούμε. Είναι λίγο περίεργο, αν το σκεφτεί κανείς. Κάθε φορά που κάποιος εντυπωσιάζει, αποκτά και έναν εχθρό.
Για να είναι δημοφιλής κανείς πρέπει να είναι μέτριος.
Την μετριότητα τη δέχονται οι περισσότεροι άνθρωποι, με την τελειότητα αντιμετωπίζουν ένα θέμα.
Κάποτε, ο ψυχιάτρος Ενρίκε Ρόχας, είχε πει πως «όσοι νιώθουν ότι αποτελούν αντικείμενο του φθόνου συναδέλφων, συμμαθητών, γειτόνων, φίλων, ακόμα και συγγενών, πρέπει να ξέρουν πως το πιο σημαντικό είναι να προφυλάσσονται, να μην εκτίθενται σε καταστάσεις που προκαλούν και οξύνουν αυτό το συναίσθημα».

Για το τόσο ανθρώπινο ελάττωμα του φθόνου, μια παραδοσιακή ιστορία αναφέρει πως μια φορά ένα φίδι άρχισε να κυνηγάει μια πυγολαμπίδα, σταματήστε και μίλησε στο φίδι:

-Μπορώ να σου κάνω μια ερώτηση;
-Δε συνηθίζω ν΄ακούω τα θηράματά μου, αλλά μια που θα σε καταβροχθίσω, μπορείς να ρωτήσεις…
-Ανήκω στην τροφική σου αλυσίδα;
-Όχι.
-Σου έκανα κανένα κακό;
-Τότε γιατί θέλεις να με σκοτώσεις;
Αφού σκέφτηκε λίγο, το φίδι απάντησε:
-Επειδή δεν αντέχω να σε βλέπω να λάμπεις.

Πόσο αλήθεια κρύβει η παραπάνω ιστορία; Αντί να θαυμάσουμε το ξεχωριστό, το ζηλεύουμε;
Δεν χαιρόμαστε με τα όμορφα πράγματα και τα επιτεύγματα των άλλων, αλλά προσπαθούμε να βρούμε τα ψεγάδια τους προκειμένου να τα απομυθοποιήσουμε.
Γιατί απλά χωρίς αυτή την «λάμψη» μπορούμε να το δούμε καλύτερα και να το καταλάβουμε.
Το ζητούμενο όμως δεν είναι να φέρουμε κάτι κοντά μας, βρίσκοντας τις ατέλειες του αλλά να ακολουθήσουμε την αντίστροφη διαδικασία.
 
https://www.briefingnews.gr
© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή