Ιανουαρίου 23, 2022

Σχέσεις - Σεξ

Κάποιους ανθρώπους δεν τους τρομάζει η οικονομική κρίση και τολμούν να πάνε κόντρα στο ρεύμα! Έχουν ιδέες, όνειρα και δε φοβούνται να κάνουν το επόμενο βήμα…Ανάμεσα σε αυτούς και η Μαύρα Γομοστιώτη, δασκάλα του ρέικι, η οποία ένωσε τις δυνάμεις της με το chef Δημήτρη Χωματά και δημιούργησαν μία εταιρεία με χειροποίητες μαρμελάδες! Μέσα σε ένα αντίξοο οικονομικό κλίμα, όχι μόνο οι εξαιρετικής ποιότητας μαρμελάδες τους αγαπήθηκαν από το κοινό, αλλά ήδη έχουν ξεκινήσει και συνεργασίες με το εξωτερικό !

Τι σχέση έχει το ρέικι με τις μαρμελάδες;

Η φιλοσοφία του ρέικι λέει ότι τα πάντα είναι φωτεινή ενέργεια και τα προϊόντα μας δέχονται ρέικι σε όλα τα στάδια της παραγωγής τους. Αυτό είναι δύσκολο να το εξηγήσεις σε κάποιον που δεν έχει σχέση ή δε γνωρίζει τι είναι το ρέικι, αλλά για όσους ξέρουν είναι κάτι πολύ σημαντικό.

Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με την παρασκευή μαρμελάδων;

Όταν δοκίμασα για πρώτη φορά τις μαρμελάδες που έφτιαχνε ο Δημήτρης ενθουσιάστηκα...Διαπίστωσα ότι ήταν πολύ ιδιαίτερες γεύσεις, εξαιρετικής ποιότητας. Του πρότεινα να συνεργαστούμε και έτσι αποφασίσαμε να αναπτύξουμε ένα πρότζεκτ, το οποίο να είναι μοναδικό για τα ελληνικά δεδομένα από άποψη εμφάνισης και γεύσης, με παιχνιδιάρικες ονομασίες και τεχνικές παρασκευής οι οποίες να είναι παραδοσιακές αλλά προσαρμοσμένες όμως στις γευστικές απαιτήσεις του σήμερα. Ξεκινήσαμε δειλά στην αρχή, η πορεία μας όμως ήταν ανοδική. Υπάρχει αρκετή αποδοχή από τον κόσμο και αυτό είναι κάτι που μας χαροποιεί ιδιαίτερα και μας εμψυχώνει. Βρισκόμαστε σε συνεχή ανάπτυξη και η εταιρεία μας μεγαλώνει με σταθερά βήματα.

Ποιο είναι το μυστικό για την τέλεια μαρμελάδα;

Δεν υπάρχει μυστικό. Αν κάποιος δε θέλει να φτιάξει κάτι συνηθισμένο, θα πρέπει να βάλει τη φαντασία του σε εφαρμογή και να πειραματιστεί.

Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;

Θέλουμε να συνεχίσουμε να αναπτυσσόμαστε και να γινόμαστε ακόμα καλύτεροι. Να βγάζουμε ιδιαίτερα και μοναδικά προϊόντα και κάποια στιγμή η εταιρεία μας να συγκαταλέγεται ανάμεσα στις καλύτερες του είδους της.

Το εξωτερικό υπάρχει στα σχέδιά σας;

Ναι, υπάρχει αρκετό ενδιαφέρον για τα προϊόντα μας στο εξωτερικό και έχουμε κάνει κάποιες συνεργασίες. Τα βήματα μας όμως θέλουμε να είναι σίγουρα και δε βιαζόμαστε να εξάγουμε.

Πώς σχολιάζετε το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι αναζητούν και επιλέγουν ελληνικά ποιοτικά προϊόντα;

Η οικονομική κρίση σαφώς έχει δυσκολέψει τη ζωή μας και έχει μειώσει τα εισοδήματα μας. Αυτό στάθηκε ως αφορμή ο Έλληνας να γίνει πιο απαιτητικός. Θέλει τα χρήματα που θα δώσει να αντιστοιχούν και στο προϊόν που θα αγοράσει. Δεν καταναλώνει ανεξέλεγκτα γιατί πλέον δεν του περισσεύουν.

Ξεκινήσατε την επιχείρηση σας μέσα στην κρίση. Τι έχετε να πείτε σε όλους εκείνους που αν και έχουν ιδέες φοβούνται να κάνουν το επόμενο βήμα λόγω της οικονομικής κρίσης;

Εμάς περισσότερο μας τρόμαξε η απληστία των επιχειρηματιών που προσπαθούν να ξεζουμίσουν τους ανθρώπους που εργάζονται για αυτούς. Αρνηθήκαμε να υποκύψουμε στα εκβιαστικά διλήμματα των εργοδοτών και αποφασίσαμε να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας και να αξιοποιήσουμε τις γνώσεις και τις δυνατότητές μας. Υπήρχαν και υπάρχουν μεγάλες δυσκολίες στο εγχείρημά μας αλλά πιστεύουμε σε αυτό που κάνουμε και το πείσμα μας δε μας επιτρέπει να υποχωρήσουμε. Όσον αφορά στους ανθρώπους που έχουν ιδέες και θέλουν να τολμήσουν, εφόσον ξέρουν ότι μπορούν να κάνουν κάτι πολύ καλά, τότε ναι, να το τολμήσουν! Πολλές φορές μέσα στην κρίση μπορεί να υπάρξουν ευκαιρίες και επίσης η κρίση έμαθε τον Έλληνα να γίνεται πιο δημιουργικός, να αξιοποιεί τα ταλέντα του και να αναγνωρίζει την ποιοτική δουλειά και να την προτιμά.

Συνέντευξη στη Μαρία Θανοπούλου

https://www.news.gr

Σχέσεις - Σεξ

Το παιδί από πολύ νωρίς χρειάζεται τα όρια και τους κανόνες, γιατί το βοηθούν να καταλάβει τι είναι επιτρεπτό και τι όχι, επιπλέον του παρέχουν ένα αίσθημα ασφάλειας και όχι ταπείνωσης. Μεγαλώνοντας, θα αναπτύξει αισθήματα υπευθυνότητας και σεβασμού προς τους άλλους ανθρώπους.

Πώς να αποφύγω τις παγίδες ;

Όταν είσαι γονιός είναι σαν να θεωρείς το παιδί σου ένα συνομήλικο φίλο, δηλαδή έναν άνθρωπο ολοκληρωμένο χωρίς να λαμβάνεις υπόψη σου ότι δεν έχει αναπτυχθεί ακόμα. Το παιδί χρειάζεται έναν γονέα αποφασιστικό, που παραμένει πάντα στη θέση του γονέα και στον οποίο μπορεί να βασιστεί.
Το όχι ουσιαστικά καθησυχάζει το παιδί όταν συνοδεύεται από την ανάλογη εξήγηση. Όταν δεν υποχωρείς μπροστά στον παιδικό θυμό του προσφέρεις ένα σημαντικό σημείο αναφοράς. Αντίθετα, ένα παιδί που νιώθει ότι με τα ουρλιαχτά του πετυχαίνει το στόχο του τελικά νιώθει άγχος και απογοήτευση λόγω της απουσίας των ορίων.

Η οριοθέτηση είναι ανάλογη με την ηλικία του παιδιού. Από την ηλικία των 4-5 ετών το παιδί αρχίζει να αντιλαμβάνεται ξεκάθαρα την έννοια του ορίου και τις συνέπειες που ακολουθούν την παραβίασή του.

Τα όρια πρέπει να εξηγούνται πάντα με σαφήνεια. Συζητάω με το παιδί τα όρια, τους λόγους που επιβάλλονται και τις συνέπειές τους. Θα έχω σιγουρευτεί ότι το παιδί κατάλαβε τι ζητάω και για ποιο λόγο.

Είμαι συνεπής και τηρώ τα όρια και τις συνέπειες με σταθερότητα. Αν δεν μπορώ να τηρήσω μια τιμωρία είναι καλύτερα να μην την επιβάλλω.
Όταν το παιδί παραβιάζει τα όρια διατηρώ τον έλεγχο και την ψυχραιμία μου. Μιλώ στο παιδί με σταθερό και σίγουρο τόνο φωνής, χωρίς όμως να διαπραγματεύομαι.

Εκείνη τη στιγμή πρέπει να καταλάβει ότι έκανε κάτι λάθος και θα υπάρξουν συνέπειες.
Στα πλαίσια της σχέσης μου με το παιδί πρέπει να υπάρχει ουσιαστική επικοινωνία ώστε να αναπτυχθεί μια δυνατή σχέση η οποία δεν θα βασίζεται στο φόβο της τιμωρίας αλλά στην αγάπη και στο σεβασμό, γιατί ας μην ξεχνάμε ότι οι γονείς αποτελούν πρότυπα για τα παιδιά τους.

Γινοπούλου Αντιγόνη, Ψυχολόγος
https://www.iatronet.gr

Σχέσεις - Σεξ

«Ανανέωση», «αλλαγή», «service» και όλες οι ωραίες λέξεις οι οποίες μολονότι μας συστήνονται με τα καλά τους, συνήθως έρχονται μετά από γκριζαρισμένες μέρες, για να μην πούμε μαύρες! Υπάρχουν πράγματα που φωνάζουν και δεν προλαβαίνεις να τα ακούσεις. Εκείνα κρατούν τα καμπανάκια.

Δε θες να δεις ανθρώπους.

Γυρνάς από τη δουλειά σου ή από τις δουλειές σου και το μόνο πράγμα που σκέφτεσαι, είναι πώς θα πας στην πολυθρόνα. Εκεί, θα κάτσεις μέχρι την ώρα που θα σε πετάξει από πάνω της και αυτή και θα σε στείλει στο «αρμοδιότερο» για καθισιό, στο κρεβάτι! «Τί καφέδες και έξοδοι τώρα, θέλουν στην καλύτερη περπάτημα και στη χειρότερη οδήγηση». «Άνθρωποι; Τρελός είσαι; Δε θέλω οχλαγωγία και φασαρία». Αν σε ενοχλούν τα πάντα εκτός από το σπίτι σου, τότε έχεις κηρυχθεί «διατηρητέο».

Έχει και τα καλά της η τηλεόραση…

Πιο «όχι» δε γίνεται. Για την ακρίβεια, «ΌΧΙ». Δε θα γίνουμε εξυπνάκηδες αλλά η τηλεόραση, όλο και πιο σπάνια έχει κάτι που μπορεί να σε κρατήσει κοντά της. Μάλιστα, φήμες λένε ότι αν αποχωρήσει ο καναπές, η τηλεόραση δε θα έχει μέλλον…Η τηλεόραση έχει μεταμορφωθεί σε μια πύλη του τρόμου στην οποία κινδυνεύεις να μπεις από τη στιγμή που κρατάς το τηλεκοντρόλ. Αν ξαφνικά, άλλαξες γνώμη, ψάξε στο δέρμα σου μήπως τυχόν και βρεις σκουριά. Διόλου απίθανο.

Πιστεύεις ότι ακόμη και οι μικροί θόρυβοι, έρχονται από τον Άδη.

Δε μιλάμε για κόρνες, βουητά και νέα γενιά αυτοκινήτων-ηχείων που η λαμαρίνα δεν αντέχει τα watt. Μιλάμε για ένα στυλό, για ένα πληκτρολόγιο, για ένα μεταλλικό σκεύος που έπεσε κάτω και σε κάνει να θες μια καταπαχτή να ανοίξει για σένα και να σώσει τα αυτιά σου. Έχεις μπει βαθιά στο «παλαιοπωλείο» αν ξεφυσάς για μικροθορύβους.

Το ΣΚ σε αγχώνει, δε σε ξεκουράζει.

Παρασκευή: Η μέρα που οι Φλίνστοουνς, έχουν να πουν «Γιάμπα-γιάμπα- ντου». Αν αυτές τις μέρες τις έχεις φυλάξει για ύπνο, είναι φυσιολογικό. Αν πάλι τις έχεις φυλάξει για νάρκη, τότε δεν είναι. Όσο να ναι, είναι άλλο να κοιμάσαι 12 ώρες το Σάββατο και 12 την Κυριακή και άλλο να θεωρείς «ξύπνημα» το να κρατάς το λαπ τοπ ξαπλωμένος. Αν η Παρασκευή έρχεται και ψάχνεις το πού θα πρωτο-σπαταλήσεις το κέφι σου και τελικά αγχώνεσαι και προτιμάς τη «σταθερά» του κρεβατιού, πάρε το ξεσκονόπανο και ξεκίνα από το κεφάλι.

Αλλάζεις γνώμες για ανθρώπους από μέρα σε μέρα.

Δε μιλάμε για εκείνους που έχουν ανάγει την αλλαγή γνώμης για τους συνανθρώπους τους σε τέχνη. Μιλάμε για σένα που είσαι σταθερός. Αν αρχίζεις και βλέπεις έντονα πως τη Δευτέρα βάζεις 10 σε κάποιον και την Τρίτη του βάζεις -10, μην πεις «μα κάθε μέρα είναι ξεχωριστή». Στημένο παιχνίδι έχεις δημιουργήσει, ψάχνεις να βρεις ενδιαφέρον αλλάζοντας μέσα σου τους ίδιους ανθρώπους. Επειγόντως καλοπέραση.

Νιώθεις καλά μέχρι να σε ρωτήσουν «Πώς είσαι;».

Μερικές φορές, είναι πιο δύσκολο να απαντήσεις σε τέτοιες ερωτήσεις. Σε ρωτάνε το τυπικό, τους λες σχεδόν επακριβώς πώς είσαι. Εκείνοι, ενθουσιάζονται και εσύ απορείς μήπως μιλούσαν στο handsfree και το «εξαιρετικά περνάς!!!» το είπαν σε άλλον. Αν δυσκολεύεσαι στο να απαντήσεις, σε μια ερώτηση τέτοια και να πεις «μια χαρά», να εύχεσαι να μη σε ρωτήσουν «πού το βρίσκεις τόσο κέφι;».

Αποφεύγεις τη μουσική.

Για να μην ψάχνεις κουρτίνες πίσω από παράθυρα να κρυφτείς, λέμε εξ? αρχής πως αποκλείουμε 1) δυνατή μουσική 2) death metal και άλλα άσματα (ονόματα δε λέμε) που έχουν θόρυβο αντί για στίχους και νότες. Μιλάμε για ο,τιδήποτε σου έφτιαχνε τη μέρα -ακούγοντάς το- και για κάποιον λόγο τώρα, σε ενοχλεί. Αν κάτι ισχύει παραπάνω από «προσωρινά», χρειάζεται αντίδραση. Σημάδι διαχρονικής κόπωσης και βαρεμάρας. Η μουσική είναι το μόνο χρώμα που βλέπουν τα αυτιά σου.

Αποθεώνεις την καθημερινότητα.

«Η καθημερινότητα είναι τέλεια!!!, Τέλεια!!!, Φοβερή!!!». Αυτό, το μάθαμε. Τώρα, ας μάθουμε απ?έξω άλλα ποιηματάκια…Μια χαρά είναι η ρουτίνα και αν κυλάει φυσιολογικά, δε χρειάζεται να φτιάξεις βωμό και να τη λατρεύεις. Αν έχεις αρχίσει να τη λατρεύεις, σημαίνει ότι φοβάσαι τι θα γίνεις χωρίς αυτήν. Ίσως λίγο πιο ενεργητικός και πιο ζωντανός. Μέχρι να καταλήξεις στο τί θα πάθεις αν σε αφήσει η ρουτίνα, άφησέ την εσύ. Άνθρωπος είσαι, όχι …μνημείο!
Γράφει: Αλέξανδρος Δρίβας

https://www.tsemperlidou.gr

Σχέσεις - Σεξ

Μία ημέρα του χρόνου είναι αφιερωμένη σε κάθε γυναίκα που φέρνει στον κόσμο ένα παιδί. Η αποστολή της είναι κοινή, αλλά η διαδρομή εξαρτάται από τον τύπο στον οποίο ανήκει. Γνωστοί παιδαγωγοί καταλήγουν σε πέντε βασικές κατηγορίες που μπορεί να ενταχθεί μία μητέρα, ανάλογα με τον χαρακτήρα και τις προσδοκίες της ζωής της.

Κρέμονται από την φούστα της, ονειρεύονται το φαγητό της όταν είναι στο σχολείο, μυρίζουν το άρωμα της σε ρούχα πλυμένα με Soupline, σε κάθε δυσκολία τρέχουν στην αγκαλιά της για θαλπωρή. Οι παραπάνω εικόνες χτίζονται όταν ένα παιδί είναι μικρό και μεγαλώνει με το πρότυπο της μητέρας. Όταν όμως, οι ίδιες εικόνες συνεχίζονται μέχρι την ενήλικη ζωή, είμαστε σίγουροι πως αυτός είναι ο απαιτούμενος ρόλος της μητέρας;

Στην Αγγλία του 1600, οι υπηρέτες που έμεναν στα σπίτια των αφεντικών τους έπαιρναν αυτή την ημέρα, άδεια για να επιστρέψουν στα σπίτια τους και να αφιερώσουν χρόνο στις μητέρες τους. Σήμερα, η σχέση ανάμεσα σε μια μητέρα και το παιδί της αποκτά συχνά, στοιχεία εθισμού ή απόλυτης απόστασης. Ποιοι λόγοι οδηγούν στα δύο άκρα;

Σύμφωνα με πολλούς ψυχολόγους, μία μητέρα κάνει μεγάλο κακό σε ένα παιδί όταν μαθαίνει να το ταΐζει στο στόμα, το βοηθάει να ξεκουμπώσει ένα κουμπί και γενικότερα, επεμβαίνει σε κάθε δραστηριότητα που πρέπει να αναπτύξει μόνο, στα πρώτα βήματα της ζωής του. “Η μυοκινητική ανάπτυξη ενός παιδιού είναι το ζητούμενο, και εμποδίζεται όταν εμείς κάνουμε κάτι που πρέπει να κάνει το ίδιο για να μάθει”, αναφέρει η Ιταλίδα παιδαγωγός, Μαρία Μοντεσόρι.

Το ίδιο μάλλον, συμβαίνει, και όταν πολλές μητέρες συγχέουν την φιλικότητα με την φιλία. “Οι γονείς πρέπει να είναι φιλικοί και όχι φίλοι με τα παιδιά τους. Τα παιδιά έχουν δικούς τους φίλους”. Ας δούμε όμως, ποιες είναι οι πέντε βασικές κατηγορίες ταξινόμησης της κάθε μητέρας, με βάση τα πορίσματα του Σκωτσέζου παιδαγωγού, Αλεξάντερ Σάδερλαντ Νηλ και της σύγχρονης παιδαγωγικής. “Η ιδανική, η φιλόδοξη, η αβέβαιη, η κολλητή και η εγωίστρια” είναι οι επικρατέστερες ομάδες. Σας θυμίζουν κάτι;

Ξεκινώντας από την “ιδανική” μητέρα, αυτό το μοντέλο συνδυάζει τα καλύτερα στοιχεία και υποστηρίζεται πως αντιπροσωπεύει περίπου, το 10% των μητέρων. Η ιδανική μητέρα χαρακτηρίζεται από συναισθηματική ισορροπία, αποδεχόμενη το γεγονός πως τα παιδιά της είναι αυτόνομες οντότητες και τα βοηθάει να διεκδικήσουν τον δρόμο προς την ανεξαρτησία τους. Ανεξάρτητα από τις υπόλοιπες υποχρεώσεις του σπιτιού, είναι αιώνια δεσμευμένη στον όρκο της μητρότητας, χωρίς να ξεπερνά ποτέ τα όρια.

Η μητέρα που είναι “φιλόδοξη”, ή διαφορετικά “τελειομανής”, είναι συνήθως, μία γυναίκα αγχώδης με υπερβολικό έλεγχο των πραγμάτων και εστίαση της προσοχής στην καριέρα και την εξωτερική εμφάνιση. Τα παιδιά της τείνουν να επικρίνουν υπερβολικά τον εαυτό τους, να νιώθουν ανεπαρκή και με συναισθηματικά κενά. Ως συνέχεια της μητέρας τους, φιλοδοξούν για τα πάντα και μοιάζουν να μην ικανοποιούνται από όσα πετυχαίνουν στη ζωή τους. Συχνά, η μητέρα αυτή είναι απούσα, καθώς πρώτα απ? όλα προσπαθεί να αγαπήσει τον ίδιο της τον εαυτό.

Θυμωμένη και υπερβολικά συναισθηματική, σε βαθμό που η γονική της συμπεριφορά καθορίζεται από τις ψυχολογικές της διαθέσεις, φαίνεται πως είναι η “αβέβαιη” μητέρα. Αυτό το είδος είναι το πιο χαώδες από τα πέντε. Στο μυαλό της δημιουργούνται προβλήματα, υπερβολικές σκέψεις και κρίσεις που μεταφέρονται και στα παιδιά της.

Η μητέρα “κολλητή”, όπως προαναφέρθηκε, κρύβει κινδύνους, παρόλο που θεωρητικά, “μονομαχεί” με την “ιδανική”. Απολαμβάνει να θεωρεί τα παιδιά της ομοίους της, ώστε να αποφύγει την ευθύνη της οριοθέτησης. Ο συγκεκριμένος τύπος μητέρας αποφεύγει τον ρόλο της, καθώς θεωρεί ότι η προσωπική της ζωή θα θυσιαζόταν στον βωμό της μητρότητας. Γονιός και παιδί εναλλάσσονται τον ρόλο του εξομολογητή, αφήνοντας το παιδί χωρίς μητρικό πρότυπο. Σε αυτή την περίπτωση, οι συναισθηματικές ανάγκες της μητέρας είναι τόσο περίπλοκες που η ίδια, έχει ανάγκη το παιδί για να τις καλύψει.

Όταν μία μητέρα έχει έντονο το στοιχείο του εγωισμού, οι σχέσεις γίνονται πολυσύνθετες. Οι “εγωίστριες” μητέρες αδυνατούν να δουν τα παιδιά τους ως αυτόνομα όντα και τείνουν να είναι εγωκεντρικές και ανασφαλείς. Τα παιδιά τους θα μάθουν από νωρίς πως ο ρόλος απέναντι στη μητέρα τους, είναι διαρκώς, να την αναδεικνύουν. Υπάρχει όμως και η περίπτωση που το παιδί γίνεται το επίκεντρο προσοχής της μητέρας και τότε δημιουργείται μία έκτη κατηγορία, βγαλμένη από την ζωή, εκείνη της μητέρας που “δεν χαλάει χατήρι”.

Παιδιά που μεγαλώνουν μες στην ανασφάλεια, την πλήρη οικειότητα ή την στενή προσκόλληση, την αποστασιοποίηση ή την υπερβολική προσοχή, ακολουθούν συνήθως, την πορεία της γυναίκας που βρίσκεται από τα πρώτα βήματα της ζωής, κοντά τους. Σήμερα, οι μητέρες έχουν την τιμητική τους και κάθε άνθρωπος- μικρός ή μεγάλος- που νιώθει παιδί μαζί τους, οφείλει να ξεχωρίσει από το πλήθος την δική του μητέρα, αλλά όχι μόνο σήμερα, για τους "τύπους".

Έλενα Κρητικού
pathfinder.gr

Σχέσεις - Σεξ

Πώς εκδηλώνεται η απώλεια ελέγχου στο φαγητό που ονομάζεται «διαταραχή επεισοδίων υπερφαγίας»; Η διαταραχή επεισοδίων υπερφαγίας (binge eating disorder) παρουσιάζεται όταν το άτομο βιώνει μια αίσθηση απώλειας ελέγχου απέναντι στο φαγητό.

Η διαφορά με την ψυχογενή βουλιμία είναι ότι δεν καταφεύγει σε ακραίες μεθόδους εξισορρόπησης του βάρους του όπως είναι η πρόκληση εμετού, η κατάχρηση διουρητικών και καθαρτικών ή η ψυχαναγκαστική άσκηση. Το άτομο νιώθει συχνά ντροπή, ενοχή και αηδία μετά την κατανάλωση τροφής και εμφανίζει συχνά συμπτώματα κατάθλιψης.

Η σχέση με το φαγητό είναι καθαρά συναισθηματική και λειτουργεί σαν ένας μηχανισμός εξισορρόπησης βαθύτερων αρνητικών συναισθημάτων. Τρώει ακόμη και όταν δεν πεινάει, ενώ συνήθως τρώει μόνο του.

Η έντονη ενασχόληση με το σχήμα και το βάρος του σώματός είναι χαρακτηριστική. Σύμφωνα με επιδημιολογικές μελέτες, η διαταραχή επεισοδίων υπερφαγίας έχει μία ευρεία κατανομή στον γενικό πληθυσμό.

Περίπου 2 στους 100 ανθρώπους πάσχουν σήμερα από τη διαταραχή, ενώ με μικρή στατιστική διαφορά υπερέχουν οι γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες. Εμφανίζεται στο ηλικιακό φάσμα των 20 έως 50 ετών και είναι συχνότερη σε παχύσαρκα άτομα. Τα άτομα της μαύρης φυλής είναι το ίδιο ευάλωτα με άτομα της λευκής φυλής στην ανάπτυξη της εν λόγω διαταραχής.

Ποια είναι η θεραπευτική πρόταση για τη διαταραχή επεισοδίων υπερφαγίας;

Οι επιπτώσεις της διαταραχής στην υγεία είναι σοβαρές: υψηλή πίεση, ανεβασμένα επίπεδα χοληστερίνης, καρδιακές επιπλοκές, διαβήτης. Οι ψυχολογικές επιπτώσεις είναι εξίσου επώδυνες: ασταθές βάρος, κατάθλιψη, άγχος, απομόνωση, αίσθημα ντροπής με τον εαυτό, χαμηλή αυτοεκτίμηση.

Τα άτομα με διαταραχή βουλιμίας θα πρέπει να ζητήσουν βοήθεια από ψυχολόγο που ειδικεύεται στη θεραπεία των διαταραχών πρόσληψης τροφής και σε ψυχίατρο εφόσον συνυπάρχουν συμπτώματα κατάθλιψης.

Η γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία περιλαμβάνει την ενίσχυση του αυτοελέγχου απέναντι στο φαγητό και την αποκατάσταση ενός φυσιολογικού τρόπου λήψης τροφής. Μέρος της θεραπείας είναι ο εντοπισμός και η διόρθωση των αρνητικών αντιλήψεων για τον εαυτό, το σώμα, τη λήψη τροφής και των λανθασμένων συμπεριφορών απέναντι στο φαγητό, που διαιωνίζουν τη διαταραχή.

Η Μυρσίνη Κωστοπούλου είναι ψυχολόγος - ψυχοθεραπεύτρια (PhD),

https://ygeia.tanea.gr

Σχέσεις - Σεξ

Υπάρχουν τρία βασικά στάδια που - όπως έχει διαπιστωθεί - επηρεάζουν τη χημική ισορροπία του εγκεφάλου, μέσω της έκκρισης συγκεκριμένων χημικών ουσιών που ονομάζονται νευροδιαβιβαστές. Είναι τα στάδια από τα οποία συνήθως περνάς από τη στιγμή που γνωρίζεις κάποιον μέχρι το σημείο όπου εκείνος θα γίνει "ο άνθρωπός σου".

Το πρώτο στάδιο είναι ο πόθος (lust), ένα συναίσθημα καθοδηγούμενο από την έκκριση ερωτικών ορμονών, και πιο συγκεκριμένα της τεστοστερόνης και των οιστρογόνων. Περιγράφεται συχνά σαν μια απροσδιόριστη, διάχυτη επιθυμία να συναντήσεις, να πλησιάσεις τον άντρα ή την γυναίκα που έχει κινήσει το ενδιαφέρον σου και φυσικά μια τάση να ενωθείς σεξουαλικά μαζί του, να βιώσεις την ηδονή με το «αντικείμενο του πόθου σου».


Κι έπειτα το δεύτερο στάδιο, η έλξη (attraction), αυτή η περίοδος κατά την οποία έλκεσαι έντονα, ανεξέλεγκτα από τον άντρα ή την γυναίκα που έχεις ποθήσει. Το στάδιο κατά το οποίο δεν μπορείς να σκεφτείς τίποτε άλλο, ενδέχεται να μην έχεις όρεξη να φας, να χρειάζεσαι λιγότερο ύπνο ενώ νιώθεις γεμάτος δύναμη και ενέργεια αφού... ερωτεύεσαι. Πράγματι, κατά το στάδιο της έλξης, η αδρεναλίνη, η σεροτονίνη, η ντοπαμίνη, χημική ουσία που σχετίζεται με καταστάσεις του συναισθήματος όπως η ευδαιμονία, η λαχτάρα, ο πόθος και η εξάρτηση και η νορεπινεφρίνη, η οποία προκαλεί εγρήγορση, εστιασμό της προσοχής, ανησυχία, αϋπνία, αυξημένη ενέργεια και εμμονή, εκτοξεύονται κάνοντας τον ερωτευμένο να αισθάνεται παντοδύναμος, ανίκητος, «θεός».

Η συναισθηματική αυτή ευφορία, η ανωριμότητα, η επιπολαιότητα, η απειθαρχία και η υπερβολή του έρωτα θα μπορούσε να παρομοιαστεί μόνο με εκείνη ενός μικρού παιδιού –ίσως για αυτό στη μυθολογία ο Έρωτας απεικονιζόταν ως ένα ατίθασο παιδί, ανυπότακτο στις βουλές θεών και ανθρώπων.

Κι έπειτα έρχεται το τρίτο στάδιο, η πρόσδεση (attachment), που προσδιορίζει ουσιαστικά εάν μια σχέση θα διαρκέσει περισσότερο στον χρόνο κι εάν η έλξη θα οδηγήσει σε βαθύτερα συναισθήματα και στο ψυχικό δέσιμο που αποζητά κάθε άνθρωπος για να αισθανθεί συναισθηματικά ασφαλής, ισορροπημένος, ευτυχισμένος. Η ωκυτοκίνη, ορμόνη που εκκρίνεται από τον υποθάλαμο κατά την γέννησή μας και τον θηλασμό, ενισχύει το συναισθηματικό δέσιμο μεταξύ μητέρας και παιδιού και εκκρίνεται κατά τον οργασμό και των δύο φύλων ενισχύοντας το ψυχικό τους δέσιμο σε συνδυασμό με την βασοπρεσίνη, ορμόνη που σχετίζεται με την μνήμη, αποτελούν τις ορμόνες που θα παίξουν καταλυτικό ρόλο –μέσω της έκκρισής τους- στην προοπτική μιας μακροχρόνιας δέσμευσης.

Αυτό που είναι απαραίτητο να αντιληφθούμε είναι πως η ορμή για σεξ, ο έρωτας και η αγάπη είναι έννοιες όχι απαραίτητα ταυτόσημες, ούτε στην καθημερινότητά μας, αλλά ούτε και στη χημική τους προβολή στον εγκέφαλό μας. Μάλιστα, το κάθε στάδιο δεν αποτελεί προυπόθεση του προηγούμενου κι έτσι για έναν άντρα ή μια γυναίκα μπορεί να αισθανθούμε μόνο πόθο, μοναχά έλξη ή αγάπη!

Στην πραγματικότητα, οι καταστάσεις αυτές ελέγχονται από διαφορετικές ουσίες και μοιράζονται μόνο ένα κοινό κομμάτι, σαν εφαπτόμενοι κύκλοι –αυτός είναι και εν μέρει ο λόγος που η απιστία αποτελεί σταθερό φαινόμενο για τους πολιτισμούς, όλων των εποχών. Ως ένα βαθμό, άλλοι είναι οι μηχανισμοί που μας προτρέπουν να κάνουμε σεξ με ένα άτομο, άλλοι αυτοί που μας κάνουν να το ερωτευτούμε και διαφορετικοί αυτοί που μας κάνουν να το αγαπήσουμε. Μια ιδανική σχέση θα τοποθετούνταν σχηματικά στο εφαπτόμενο σημείο των τριών κύκλων (πόθου, έλξης και πρόσδεσης), όμως στην μη ιδανική καθημερινότητα συναντούμε και βιώνουμε σχέσεις όπου λείπει ο πόθος, η έλξη ή/ και η συναισθηματική ασφάλεια.


https://www.cosmopolitan.gr

Σχέσεις - Σεξ

Κοίταξε ένα-ένα τα πρόσωπα των μαθητών της. Το θέμα του σημερινού μαθήματος ήταν τα ιδανικά και τα πιτσιρίκια έδειχναν ενθουσιασμένα, δεδομένου ότι πολλά από αυτά είχαν ονόματα όπως Ελευθερία και Πίστη. Πρώτη και καλύτερη σήκωσε το χέρι η αγαπημένη της μαθήτρια και συστήθηκε σαν να ήταν αυτή η παρθενική της φορά στο σχολείο.

«Με λένε Αγάπη και κάνω τους ανθρώπους ευτυχισμένους γιατί η αγάπη είναι το σπουδαιότερο αγαθό, έτσι λέει η μαμά μου».

«Με λένε Ελευθερία και οι άνθρωποι κάνουν τα πάντα γι? αυτήν, γιατί χωρίς την ελευθερία δεν υπάρχει πολιτισμός» συστήθηκε η επόμενη μικρούλα.

«Με λένε Ζωή και δίνω ανάσα στον κόσμο» σχολίασε μιαν άλλη.

Κοίταξε ευτυχισμένη τα προσωπάκια των παιδιών που έλαμπαν γιατί είχαν αισθανθεί το βαθύτερο νόημα των λέξεων κι εκείνη τη στιγμή, η ύπαρξή της στο σχολείο είχε αποκτήσει ξεχωριστό νόημα. Μόνο ένας μαθητής της, ο πιο μικρός ηλιακά, ο Πέτρος έδειχνε προβληματισμένος. Τα βλέμματά τους συναντήθηκαν και του έδωσε τον λόγο.

«Να, κυρία, τόση ώρα ακούμε τα ονόματα των κοριτσιών, Πίστη, Ειρήνη, Ελευθερία, και κανένα δεν το λένε αλήθεια. Στον κόσμο δεν υπάρχει τίποτα σπουδαιότερο από την αλήθεια, εκείνη είναι που τρυπώνει στις καρδιές των ανθρώπων και κάνει τις σχέσεις τους καλύτερες ή χειρότερες.

Προχτές, ο καλύτερός μου φίλος μου είπε ψέματα. Πληγώθηκα πολύ αλλά το έκρυψα. Ούτε εγώ είπα την αλήθεια. Τώρα, νιώθω θυμωμένος και σκέφτομαι πως όταν τον δω δεν θα του μιλήσω. Εκείνος θα παραξενευτεί και δεν θα μου μιλήσει πιθανότατα ούτε αυτός. Έτσι, θα τον χάσω. Βλέπετε, κυρία, η αλήθεια είναι κάτι που δεν διδάσκεται και κανείς ποτέ δεν μπόρεσε να την κάνει κτήμα του χωρίς ψυχή. Ίσως και για αυτό δεν την τιμούμε σαν όνομα. Όλα τα άλλα, με κάποιον τρόπο, τα έχουμε κατακτήσει. Μα η αλήθεια θέλει πολύ δρόμο ακόμα».

Τον κοίταξε έκπληκτη, μα προτού προλάβει να συνέλθει πήρε τον λόγο η μικρή Αγάπη.

«Ο Πέτρος έχει δίκιο, χωρίς την αλήθεια όλα τα άλλα δεν έχουν σημασία. Δεν μπορεί να υπάρξει αγάπη χωρίς αλήθεια, φιλία χωρίς αλήθεια, ελευθερία χωρίς αλήθεια. Είναι ό,τι σημαντικότερο».
Τα παιδιά ξέσπασαν σε χειροκροτήματα κι εκείνη χαμογέλασε ευτυχισμένη. Είχε πάρει άλλο ένα πολύτιμο μάθημα, γιατί η αλήθεια που φωλιάζει στις καρδιές των παιδιών είναι ασύγκριτη σαν τον ήλιο που κάνει όμορφη τη μέρα.

https://www.psixologikosfaros.gr

Σχέσεις - Σεξ

1. Πάρτε την απόφαση να κάνετε τη σχέση σας πρώτη προτεραιότητα. Είναι εύκολο να ξεχάσεις τη σημασία που έχει για σένα η σχέση σου όταν αντιμετωπίζεις οικονομικές δυσκολίες. Η ανασφάλεια για την επόμενη μέρα (αν θα έχεις δουλειά και χρήματα για να επιβιώσεις) γιγαντώνεται, οι τρυφερές στιγμές λιγοστεύουν και επίκεντρο στην καθημερινότητά σου γίνονται τα χρήματα και ο φόβος της έλλειψής τους.

Το να συνειδητοποιήσετε και οι δυο αυτό τον κίνδυνο είναι βασικό για να κρατήσετε τις ισορροπίες του γάμου ή της σχέσης σας, αφού θα χρειαστεί να κάνετε συνειδητή προσπάθεια για να αντιμετωπίσετε τις δυσκολίες. Με λίγο προγραμματισμό, θα βρείτε εσύ και ο σύντροφός σου κάποια ώρα μέσα στην ημέρα μόνο για σας, για να ζείτε στιγμές που θα τις προστατεύετε απ΄όσα συμβαίνουν γύρω σας. Σκεφτείτε το σαν ένα “σταθμό ανεφοδιασμού”, ένα “pit-stop” που επιτρέπει και στους δυο σας να ξαναγεμίσετε τις μπαταρίες της σχέσης σας.

2. Συνειδητοποιήστε και δεχτείτε την αλλαγή ρόλων
Μπορεί να είσαι εσύ αυτός που απευθύνονται όλοι για να πουν το πρόβλημά τους ή μπορεί να είσαι αυτός που κάνει αστεία και αποφορτίζει την ατμόσφαιρα. Μπορεί να είσαι ο κουβαλητής ή αυτός που φροντίζει το σπίτι και τα παιδιά. Όποιος κι αν ήταν ο ρόλος σου μέχρι τώρα, να είσαι έτοιμος και ανοιχτός στο ενδεχόμενο να αλλάξει. Και δεν πειράζει. Μη συνδέεις την προσωπική σου αξία ή την αξία του συντρόφου σου με το ρόλο που έπαιζε μέχρι τώρα. Υπάρχει κάτι πιο βαθύ.
Μοιραστείτε εσύ και ο σύντροφός σου τους φόβους και τις ανησυχίες σας και στηρίξτε ο ένας τον άλλο, χωρίς να τον κατακρίνετε και να τον απαξιώνετε.

3. Βρείτε νέους τρόπους να συνδεθείτε και να απολαύσετε ο ένας τον άλλο
Τα χρήματα που κάποτε ξοδεύατε για διασκέδαση, διακοπές, χόμπι, ταξίδια, για να φάτε έξω ή να κάνετε δώρα ο ένας στον άλλο πιθανόν να μην περισσεύουν πια ή να πηγαίνουν σε δόσεις δανείων, καρτών, λογαριασμούς και φόρους.
Η πρόκληση για σένα και το σύντροφό σου είναι να βρείτε νέους τρόπους να μοιράζεστε στιγμές και να περνάτε καλά, χωρίς να ξοδεύετε πολλά. Διάβασε κάθε εβδομάδα τη free agenda του Cosmo.gr για να πάρεις ιδέες.

4. Μάθετε να ζητάτε βοήθεια και στήριξη ο ένας από τον άλλο
Πολύ συχνά επίσης τα ζευγάρια, ιδίως οι άντρες, δεν μοιράζονται τους φόβους και τις ανησυχίες τους. Είναι μια συμπεριφορά τόσο συνηθισμένη που έχει καταντήσει κλισέ: ο στωικός άντρας που προτιμά να μη μιλά για τα συναισθήματά του, κυρίως για αυτά που τον κάνουν να νιώθει αδύναμος, δεν ζητάει βοήθεια αλλά προσπαθεί να λύσει όλα τα προβλήματα μόνος του, αφήνοντας τη σύντροφό του να νιώθει απομονωμένη, μπερδεμένη και μόνη. Την ίδια αντίδραση βέβαια, σπανιότερα είναι η αλήθεια, μπορεί να έχει και μια γυναίκα.
Η έλλειψη επικοινωνίας όμως είναι πολύ επικίνδυνη και θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στην απομάκρυνσή σας, με αποτέλεσμα να πρέπει να αντιμετωπίσετε εκτός από την οικονομική κρίση και την κρίση που θα έχει προκύψει στη σχέση σας.

5. Προσπαθήστε να καταλάβετε πώς αντιδράς εσύ και ο σύντροφός σας στο στρες
Όσο το άγχος που σου προκαλεί η οικονομική ανασφάλεια αυξάνεται τόσο πιο πιθανό είναι να ξεσπάς την ένταση που νιώθεις στο σύντροφό σου. Προσπάθησε να καταλάβεις πώς αντιδράς στο στρες, ώστε να μπορείς να ελέγχεις τον εαυτό σου πριν ξεσπάσει σε λάθος άνθρωπο. Συζητήστε μαζί το θέμα για να καταλάβετε περισσότερο ο ένας τον άλλο και να μην κάνετε λανθασμένες υποθέσεις για τις αντιδράσεις σας.
Μην ξεχνάς: “Οταν δεν μπορούμε να αλλάξουμε πια μια κατάσταση, έχουμε την πρόκληση να αλλάξουμε τον εαυτό μας”- Viktor Frankl
*Η Αλεξία Καλογεροπούλου είναι υποψήφια διδάκτωρ στον Τομέα Ψυχολογίας του τμήματος Επικοινωνίας & ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών.

www.cosmo.gr

Σχέσεις - Σεξ

Για τις μαμάδες, που μεγαλώνουν παιδιά με ειδικές ανάγκες. Το μεγάλωμα ενός παιδιού δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση και αυτό είναι κάτι που το αντιλαμβάνεσαι μόνο όταν γίνεις η ίδια μαμά. Πόσες φορές δεν έχετε θυμηθεί τα λόγια των μαμάδων σας, όταν σας έλεγαν «κάποτε θα γίνεις κι εσύ μαμά και θα με καταλάβεις». Ναι, τώρα που έχετε δικά σας παιδιά τις καταλαβαίνετε και αναγνωρίζετε όλα όσα έκαναν, για να σας μεγαλώσουν.

Υπάρχουν, όμως, και κάποιες μανούλες, που έχουν να αντιμετωπίσουν περισσότερες δυσκολίες.
Μανούλες, που τα παιδιά τους έχουν κινητικά, διανοητικά ή ψυχολογικά προβλήματα. Μανούλες, που δεν έχουν ακούσει ούτε μια φορά τη λέξη «μαμά» από τα χείλη των παιδιών τους και ενδεχομένως να μην την ακούσουν ποτέ. Μανούλες, που μεγαλώνουν τα παιδιά τους με απεριόριστη αγάπη και αξιοπρέπεια σε μια χώρα που, ας μη γελιόμαστε, δεν στέκεται καθόλου στο πλευρό τους.

Σε αυτές τις μαμάδες αξίζει όλοι μας να υποκλινόμαστε:

Επειδή άκουσαν τα χειρότερα από το στόμα των γιατρών, αλλά κατάφεραν να μαζέψουν τα κομμάτια τους και να συνεχίσουν.
Επειδή αντιμετωπίζουν καθημερινά τα βλέμματα, τις κακίες και τα αρνητικά σχόλια με αξιοπρέπεια και στωικότητα.
Επειδή είναι δυνατές, τόσο δυνατές που και οι ίδιες απορούν με τη δύναμη τους.
Επειδή, εκτός από μαμάδες, είναι και γιατροί και φυσιοθεραπευτές και λογοθεραπευτές και οτιδήποτε άλλο χρειάζεται το παιδί τους.
Επειδή κάποιες μέρες είναι πιο δύσκολες από τις άλλες, όμως αυτές δεν το βάζουν κάτω
Επειδή πάντα ελπίζουν, ακόμα κι όταν φαινομενικά δεν υπάρχει ελπίδα
Επειδή έχουν ανεξάντλητη υπομονή
Επειδή γνωρίζουν πως το παιδί τους τις χρειάζεται όσο τίποτα άλλο στον κόσμο
Επειδή θα έδιναν και τη ζωή τους, για να κάνουν τα παιδιά τους όλα αυτά τα μικρά …δηθεν ενοχλητικά πράγματα, που κάνουν τα άλλα παιδιά
Επειδή, τελικά, όταν κοιτάζουν τα παιδιά τους, δεν βλέπουν παιδιά με ειδικές ανάγκες, αλλά μονάχα τα αγγελούδια τους…

mother.gr

 

 

Σχέσεις - Σεξ

 Μυστήριο αποτελεί η γυναικεία σεξουαλικότητα για την επιστημονική κοινότητα, η οποία την ερευνα προσεκτικά εδώ και πολλά χρόνια. Αυτό που όμως απασχολεί έντονα τους ερευνητές το τελευταίο διάστημα, είναι το πότε φτάνει μια γυναίκα στο σεξουαλικό της ζενίθ κι απολαμβάνει την ερωτική πράξη χωρίς κανέναν περιορισμό.

Όπως διαπίστωσαν επιστήμονες από το πανεπιστημιακό κέντρο Χακενσακ του Νιου Τζέρσι στις ΗΠΑ, κατόπιν ενδελεχούς έρευνας, μια γυναίκα είναι σεξουαλικά περισσότερο ενεργή και απολαμβάνει το σεξ, από τα 31 της μέχρι τα 45 της.

Οι επιστήμονες κατέληξαν επίσης στο συμπέρασμα, πως οι γυναίκες μέσης αλλά και μεγαλύτερης ηλικίας, δεν έχουν ταμπού, είναι δραστήριες σεξουαλικά, λειτουργούν πολύ με τη φαντασία τους ενώ γνωρίζουν το κορμί τους και τι τους ικανοποιεί και τι όχι. Οι καλύτερες δε επιδόσεις τους είναι ανάμεσα στα 14 χρόνια από 31 μέχρι 45.

Τα επιστημονικά πορίσματα όμως δεν σταματούν εκεί. Η απόλαυση που νιώθει στο σεξ η ομάδα των γυναικών 31-45, αγγίζει το 87%. Το ποσοστό απόλαυσης στην προηγούμενη ηλικιακή ομάδα 18 – 30 φτάνει το 80% (δηλαδή 2 στις 10 δεν ικανοποιούνται), ενώ αίσθηση για την σεξουαλική δραστηριότητα και την απόλαυση που νιώθουν, προκαλεί η ηλικιακή ομάδα 46 – 54. Το ποσοστό εκεί αγγίζει το 75%

https://www.ygeianews.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.