Οκτωβρίου 02, 2022

Σχέσεις - Σεξ

Συχνά – πυκνά διαπιστώνω πόσο απέχει η θεωρία από την πράξη. Και το διαπιστώνω με τον τρόπο τον σκληρό. Ενώ έχω γράψει μια ωραιότατη ανάρτηση με θέμα την αρμονική σύνδεση με το παιδί ακόμα και στις δύσκολες ώρες του εκνευρισμού και της γκρίνιας, όταν αυτή η ώρα έρχεται, τι κάνω; Πολλές φορές παρασύρομαι και πέφτω στην παγίδα της φωνής, της κατηγόριας και της ενοχής.

Γι΄αυτό έχω έναν “μπούσουλα” σε ετοιμότητα για τις δύσκολες αυτές ώρες. Για να βοηθάω τον εαυτό μου, ανατρέχοντας σ΄αυτόν, όταν τα νεύρα και η κούρασή μου είναι στο μάξιμουμ. Ας είναι καλά η εξαιρετική Δρ Laura Markham, που έχει στη διάθεση των γονιών πολύ πλούσιο υλικό “πρώτων βοηθειών”.

Σύμφωνα με την Markham, τρεις είναι οι βασικές αρχές πάνω στις οποίες θα στηρίξουμε την επικοινωνία με το παιδί: Σύνδεση, Ενσυναίσθηση και Αναζήτηση λύσης. Το ιδανικό είναι να λειτουργούμε και με τις τρεις, αλλά – τέλος πάντων – και σε μία απ΄αυτές τις κατευθύνσεις να κινούμαστε κι αυτό καλό είναι.

1. ΣΥΝΔΕΣΗ

Ό,τι κι αν πάει στραβά, ξεκινάμε με τη Σύνδεση. Οι καυγάδες, οι τριβές και οι γκρίνιες δείχνουν πως λείπει η Σύνδεση. Τι κάνουμε λοιπόν;
- Όταν, ας πούμε η κόρη σου δεν δίνει σημασία στα λόγια σου και σε αγνοεί : Αντί να βάλεις τις φωνές, μείνε ήρεμη και δοκίμασε να την αγγίξεις απαλά στο μπράτσο, να συναντηθούν οι ματιές σας και να της πεις “εδώ είμαι γλυκιά μου…”
- Όταν το παιδί γκρινιάζει μπεμπεκίζοντας, αντί να υψώσεις φωνή λέγοντας “πότε θα ωριμάσεις επιτέλους;”, άνοιξε τα χέρια σου και πες: “Νιώθεις χάλια, έτσι δεν είναι; Όλα σου πάνε στραβά αυτή τη στιγμή… Νομίζω πως σου ‘χουν λείψει οι αγκαλίτσες. Για να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε γι΄αυτό…”
- Όταν τα παιδιά μαλώνουν, μπες ανάμεσά τους, βάλε το χέρι σου γύρω από το καθένα για να συνδεθείς σωματικά μαζί τους και πες: “Ας πάρουμε όλοι μια βαθιά αναπνοή για να ηρεμήσουμε”.

2. ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ

Δεν είναι αποδεκτές όλες οι συμπεριφορές, μα όλα τα συναισθήματα επιτρέπονται. Όλοι οι άνθρωποι, από τη στιγμή που θα νιώσουν πως δεν κατακρίνονται για τα συναισθήματά τους, γίνονται αυτομάτως πιο συνεργάσιμοι.

- Όταν το παιδί θέλει κάτι που δεν επιθυμείς να δώσεις, χρειάζεται να του “επιτρέπεις” να έχει το συναίσθημα της επιθυμίας, ενώ ταυτόχρονα δεν συναινείς στην πράξη. Εκεί του λες: “Θέλεις πολύ να πάρεις αυτό το παιχνίδι… Όχι σήμερα όμως…”. Αυτή η κουβέντα είναι εντελώς διαφορετική από την: “Εχεις ήδη ένα σωρό παιχνίδια, μην ζητάς κι άλλα!” ή από την “σου είπα ότι δεν υπάρχουν χρήματα για παιχνίδια αυτή την εποχή, γι΄αυτό σταμάτα να κλαις και να ζητάς!"

“Earth mother”

Η πιο ολοκληρωμένη προσέγγιση είναι να αναγνωρίσουμε το συναίσθημά του και να αναζητήσουμε κάποια δημιουργική λύση που θα είναι καλή για όλους: “Θέλεις στ’ αλήθεια πολύ αυτή την κούκλα… Βλέπω πόσο σου αρέσει. Για να δούμε αν υπάρχει τρόπος να την αποκτήσεις από το χαρτζηλίκι σου. Μήπως θα την ήθελες δώρο στα γενέθλιά σου; Εχεις χρόνο να το σκεφτείς μέχρι τότε”.

Προσοχή: Ό,τι λέμε το εννοούμε. Αν το παιδί θέλει αυτό το παιχνίδι όταν έρθουν τα γενέθλιά του, θα τηρήσουμε το λόγο μας!

- Όταν ο μεγάλος αδελφός σπρώχνει και μαλώνει με την αδελφή φωνάζοντας “σε μισώ, θα δεις τι θα σου κάνω!”, αντί να τον ξυλοφορτώσουμε επί τόπου για τη συμπεριφορά του, αφού φροντίσουμε το πληγωμένο παιδί, γυρίζουμε και λέμε ψύχραιμα στον θυμωμένο: “Είσαι πολύ θυμωμένος αυτή τη στιγμή. Μην ανησυχείς. Δεν θα σ΄αφήσω να κάνεις κακό στην αδελφή σου. Μέσα σου υποφέρεις πολύ. Είμαι εδώ και θα κρατήσω κι εσένα και την αδελφή σου ασφαλείς”.

3. ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΛΥΣΕΩΝ, ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

- Όταν τα παιδιά ερίζουν, αντί να βάλεις την καθιερωμένη φωνή “σταματήστε επιτέλους να μαλώνετε!”, κάνε ένα βήμα προς τη λύση: “Σήμερα θα είναι η σειρά του… και αύριο βράδυ η σειρά της αδελφής σου, καμιά άλλη διαμάχη γι΄αυτό!” ή “βλέπω ότι και οι δυο σας θέλετε το ίδιο πράγμα, πώς μπορούμε να βρούμε μια λύση;”, ώστε να μπουν τα παιδιά σε μια διαδικασία “διαπραγμάτευσης”, που θα τα βοηθήσει να αντιληφθούν ότι στη ζωή είναι αναγκαίο να σέβεσαι και τις ανάγκες των άλλων.

Art: Elizabeth GLz

- Όταν το παιδί καθυστερεί να ετοιμαστεί το πρωί για το σχολείο, αντί να πάθεις για άλλη μια φορά νευρική κρίση δίνοντας διαταγές του τύπου “βάλε επιτέλους τα παπούτσια σου γιατί αλλιώς θα…..!”, διατηρείς συνειδητά την ψυχραιμία σου και ενθαρρύνεις τον αργοπορημένο λέγοντας: “Είναι ώρα να φεύγουμε… Βλέπω πως έχεις φορέσει τα ρούχα σου… Τι άλλο χρειάζεται να κάνεις;”

- Όταν η κόρη σου έχει ξεχάσει κάτι, αντί να την αποκαλέσεις “ξεχασιάρα”, “ανεύθυνη”, “απρόσεκτη” κλπ, βοήθησέ τη να βρει λύση στο όποιο πρόβλημα δημιουργήθηκε:”Χμμμ… Εδώ έχουμε ζήτημα… Ποιος είναι ο πιο σωστός τρόπος για να το αντιμετωπίσουμε; Τι προτείνεις;”

Με ανακούφιση διαπιστώνω ότι η προσέγγιση της Markham λειτουργεί. Το παν είναι να κρατήσω εγώ την ψυχραιμία μου και να είμαι παρούσα και συνειδητή, εφαρμόζοντας το τρίπτυχο “Σύνδεση-Ενσυναίσθηση-Αναζήτηση λύσεων χωρίς κατηγόριες”.

Πηγές: 1. Dr Laura Markham, Peaceful Parent, Happy Kids: Ηow to Stop Yelling and Start Connecting (Perigee Trade, 2012)
https://www.ahaparenting.com/

Σχέσεις - Σεξ

Για κάποιους τρίτη ηλικία σημαίνει ρυτίδες και αδυναμία. Για άλλους είναι ταυτόσημη με τη σοφία της ζωής. Τα στερεότυπα αυτά, αρνητικά ή θετικά, που έχουν στο μυαλό τους οι άνθρωποι σύμφωνα με έρευνες παίζουν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της υγείας τους, ψυχικής και σωματικής, όσο μεγαλώνουν. 

«Αυτά που σκέφτομαι γύρω από την ηλικία μου δεν έχουν αλλάξει πολύ σε σχέση με όσα σκεφτόμουν όταν ήμουν νέα. Δηλαδή, είχα πάντα την πεποίθηση ότι είσαι όσο νιώθεις και ακριβώς αυτό εφαρμόζω τώρα», λέει η κ. Ελένη Βαμβίλη. Δηλώνει «αισιόδοξη, κοινωνική και μια χαρά στην υγεία της». «Οταν ήμουν νέα πηγαίναμε συνέχεια ταξίδια με τον άνδρα μου. Τώρα που μεγάλωσα και αυτός έφυγε, συνεχίζω να πηγαίνω με τις φίλες μου ή με το ΚΑΠΗ», λέει. Η κ. Βαμβίλη έχει μεγάλη και καλή παρέα και έχει επισκεφθεί μαζί τους διάφορα μέρη της Ελλάδας αλλά και προορισμούς εκτός συνόρων. «Μας έχουν πάει Ντουμπάι, Τυνησία, Βουλγαρία. Τα πακέτα συμφέρουν πολύ οικονομικά και τα λίγα λεφτά που έχω θέλω να τα χρησιμοποιώ για να περνάω καλά», λέει. Ομως ακόμη και όταν δεν ταξιδεύει, αυτή και οι φίλες της «παραμένουν μέσα στη ζωή». Οπως χαρακτηριστικά αναφέρει, «πάμε βόλτες, θέατρο και όταν δεν βγαίνουμε έξω μαζευόμαστε σπίτι να παίξουμε χαρτάκι».

Έρευνες

Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια έχουν δει το φως της δημοσιότητας αρκετές έρευνες που συνδέουν τα στερεότυπα που έχει ο καθένας στο μυαλό του για την τρίτη ηλικία με τον τρόπο που τελικά τη βιώνει. Η αρνητική αντιμετώπιση της διαδικασίας της γήρανσης πιθανόν να είναι υπεύθυνη σε κάποιο βαθμό και για μια σειρά προβλημάτων υγείας, από την ασθενή μνήμη μέχρι τον αυξημένο κίνδυνο καρδιοπάθειας. Η Βecca Levy, ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο του Γέιλ, παρακολούθησε μια ομάδα 440 ανθρώπων από το 1968 μέχρι και το 2007. Παρατήρησε ότι όσοι εξέφραζαν αρνητικές και απαισιόδοξες απόψεις για την τρίτη ηλικία είχαν περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν καρδιαγγειακά προβλήματα ή να πάθουν καρδιακή προσβολή τριάντα χρόνια μετά σε σύγκριση με αυτούς που αντιμετώπιζαν τις μεγάλες ηλικίες θετικά.

Σε μελέτη του Πανεπιστημίου του Κάνσας το 2006, βρέθηκε ότι οι άνθρωποι ηλικίας 48- 62, οι οποίοι θεωρούν τους εαυτούς τους μεγάλους ή γέρους είχαν χειρότερες επιδόσεις σε τεστ μνήμης από ό,τι όσοι έλεγαν ότι νιώθουν νέοι. Ο Τom Ηess, καθηγητής Ψυχολογίας στο Νorth Carolina State, σε ανάλογη έρευνα το 2009 παρατήρησε ότι όσοι πίστευαν ότι είναι ηλικιωμένοι και γι΄ αυτό δεν θα τα πάνε καλά στα τεστ μνήμης είχαν όντως χειρότερες επιδόσεις από όσους δεν είχαν συνδέσει την τρίτη ηλικία με εξασθένηση μνήμης.

Σύμφωνα με την ψυχολόγο κ. Αλεξάνδρα Καππάτου, «αν και τα στερεότυπα είναι κατά βάση κοινωνικές κατασκευές, ο μηχανισμός είναι καθαρά ψυχολογικός».

Στο βάθος του μυαλού όλων από πολύ μικρή ηλικία υπάρχει ο φόβος του θανάτου. Αν αυτόν τον βιώνει κάποιος με μεγάλη αγωνία, θα ταυτίσει στο μυαλό του τα γηρατειά με καταδίκη, γιατί είναι η ηλικία που βρίσκεται πιο κοντά στο τέλος. Αν όχι, θα τα αντιμετωπίζει ως φυσική κατάληξη».

ΕΡΕΥΝΑ

Οι άνθρωποι που θεωρούσαν τους εαυτούς τους μεγάλους είχαν χειρότερες επιδόσεις σε τεστ μνήμης

Η ανδρική αυτοπεποίθηση κορυφώνεται στα 60!

ΣΕ ΜΕΛΕΤΗ που πραγματοποιήθηκε από το 1986 μέχρι και το 2002 σε δείγμα 3.617 Αμερικανών, ανδρών και γυναικών, ηλικίας 25 με 104 ετών και δημοσιεύθηκε από τον Αμερικανικό Ψυχολογικό Σύλλογο, βρέθηκε ότι οι άνδρες όσο μεγαλώνουν αποκτούν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Συγκεκριμένα οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι στην ηλικία των 60 ετών η ανδρική αυτοπεποίθηση βρίσκεται στο ανώτατο σημείο. Σε αντίθεση με τις γυναίκες, οι οποίες με την πάροδο των χρόνων χάνουν σταδιακά την εμπιστοσύνη στον εαυτό τους.

Αρνητικά στερεότυπα

Ο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ψυχολόγος του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ Μahzarin Βanaji, ο οποίος έχει ασχοληθεί αρκετά με τις ασυνείδητες πεποιθήσεις όσον αφορά τη θρησκεία, τη φυλή, το φύλο κ.τ.λ. υποστηρίζει ότι τα αρνητικά στερεότυπα για την τρίτη ηλικία είναι από τα πιο διαδεδομένα και ισχυρά. Μάλιστα την τελευταία δεκαετία πραγματοποίησε μέσω Διαδικτύου μια μεγάλη έρευνα, στην οποία έλαβαν μέρος χιλιάδες άνθρωποι και βρήκε ότι 80% του δείγματός του σχεδόν αυτόματα έδειχνε προτίμηση στους νέους σε σύγκριση με τους ηλικιωμένους.

Παρά το γεγονός ότι το προσδόκιμο ζωής έχει αυξηθεί σημαντικά και το βιοτικό επίπεδο στις ανεπτυγμένες χώρες παρουσιάζει συνολική άνοδο - με αποτέλεσμα οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας σήμερα να είναι πολύ πιο δραστήριοι από ό,τι σε παλαιότερες δεκαετίες -, τα αρνητικά στερεότυπα παραμένουν. Οι λόγοι γι΄ αυτό είναι αρκετοί. Σύμφωνα με την κ. Αναστασία Ζήση, επίκουρη καθηγήτρια Κοινωνικής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, «η απώλεια της παραγωγικής τους αξίας και της αποδοτικότητάς τους είναι ένας από τους κύριους λόγους που εξηγεί στερεότυπα και συμπεριφορές διάκρισης κατά των ηλικιωμένων ατόμων».

Και προσθέτει πως «τα στερεότυπα και οι προκαταλήψεις αποτελούν σημαντικά εμπόδια στην κοινωνική ενσωμάτωση και την κοινωνική συμμετοχή των ατόμων προχωρημένης ηλικίας. Πρόκειται για μορφή κοινωνικής περιθωριοποίησης που έχει άμεσες επιπτώσεις στην ποιότητα της ζωής τους και την ψυχική τους υγεία, η οποία μπορεί να επιβαρυνθεί με διαταραχές συναισθήματος, όπως κατάθλιψη». Μια ακόμη αιτία που επισημαίνει η κ. Ζήση είναι «η ανάδειξη των χρηματικών αξιών και των καταναλωτικών προτύπων περιθωριοποίησαν τους ηλικιωμένους, γιατί έχουν απολέσει την παραγωγική τους αξία. Ο ρόλος των ηλικιωμένων στη μεταβίβαση των αξιών έχει δραματικά αλλάξει».

https://www.akappatou.gr

Σχέσεις - Σεξ

"Ποιον αγαπάς πιο πολύ, τη μαμά ή το μπαμπά;", ρωτούν οι φίλοι και οι συγγενείς το παιδάκι...Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πώς νιώθει το παιδί όταν του κάνουν αυτή την ερώτηση;

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος και συγγραφέας αρκετών βιβλίων μεταξύ των οποίων τα "Οι γονείς κάνουν τη διαφορά" και "Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά" κυρία Αλεξάνδρα Καππάτου συμβουλεύει.
Ένα παιδί τριών, τεσσάρων χρόνων δεν καταλαβαίνει ακόμα την έννοια αυτής της ερώτησης και μετατρέπει το ερώτημα σε "ποιον αγαπάς εσύ;".

Δημιουργείται σύγχυση και ένταση στην προσπάθειά του να καταλάβει τις προσδοκίες εκείνου που το ρωτά.

Σε πολλές περιπτώσεις λέει "και τους δύο", οι μεγάλοι όμως επιμένουν με περισσότερες ερωτήσεις που διχάζουν το παιδί.

Αν εκείνη τη στιγμή παρευρίσκεται ο ένας μόνο γονιός δεν είναι απαραίτητο να επιλέξει και συνεπώς δεν υπάρχουν προβλήματα. Πιθανόν υποδεικνύει ως αγαπημένο το γονιό που είναι παρών. Όταν ο μπαμπάς και η μαμά είναι και οι δύο εκεί το παιδί νιώθει λιγότερο άνετα. Αντιλαμβάνεται αμέσως το μορφασμό απογοήτευσης στο πρόσωπο του μπαμπά του εάν η απάντηση είναι "τη μαμά" ή το αντίστροφο. Καταλαβαίνει δηλαδή ότι προξένησε δυσαρέσκεια σε ένα πρόσωπο που αγαπά πολύ.

Η σχέση του με τους γονείς είναι η πιο σημαντική, ιδιαίτερη και καθοριστική στη ζωή του και είναι εξαιρετικά οδυνηρό για αυτό να βρίσκεται στη μέση προκειμένου να επιλέξει ποιο από τα δύο του μισά αγαπά πιο πολύ. Θα ήταν καλό, λοιπόν, οι μεγάλοι να μην εκφράζουν τέτοιου είδους ερωτήσεις.

https://www.akappatou.gr

Σχέσεις - Σεξ

Όλοι ξέρουμε ότι τα ψέματα είναι κακό πράγμα, ειδικά όταν τα λέμε στα παιδιά. Όμως κάποιες φορές αυτά τα «κατά συνθήκη ψέματα» είναι απλώς θέμα επιβίωσης.

Ποια είναι αυτά;

1. Ψέματα που λέμε για να προστατεύσουμε την ψυχική μας υγεία

Υπάρχουν πράγματα για τα οποία δεν μας προειδοποίησε ποτέ κανείς. Όπως για παράδειγμα για αυτόν τον συνεχόμενο ήχο που κάνει ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι και «χτυπάει» ακριβώς στο νευρικό μας σύστημα. Οπότε ναι, κάποια μέρα μπορεί να πιάσετε τον εαυτό σας να μπαίνει στο δωμάτιο του το βράδυ νυχοπατώντας για να βρείτε και να εξαφανίσετε για πάντα αυτό το δαιμονισμένο ηλεκτρονικό. Και φυσικά την επόμενη μέρα να ισχυριστείτε ότι δεν έχετε ιδέα που πήγε το αγαπημένο του παιχνιδάκι!

2. Ψέματα που λέμε για να μην πληγώσουμε την παιδικότητά τους

«Η γάτα ήταν πολύ μεγάλη πια για να ανεβοκατεβαίνει στα μπαλκόνια και την στείλαμε σε ένα μεγάλο αγρόκτημα για να ξεκουραστεί και να νιώθει ευτυχισμένη…» Ποιος άλλωστε θέλει να εξηγήσει σε ένα παιδί τι είναι ο θάνατος, η απώλεια και όλα αυτά τα στενόχωρα κλισέ, που ούτως ή άλλως κάποτε θα μάθει;

3. Ψέματα που λέμε για να μας υπακούσουν

Ναι, πρόκειται γι’ αυτά τα ψέματα που κι ακούγαμε κι εμείς από τους δικούς μας γονείς και ενώ θεωρητικά τα θεωρούμε αντιπαιδαγωγικά, τα χρησιμοποιούμε συχνά για να θέσουμε κάποιους κανόνες πειθαρχίας. Για παράδειγμα το να λέμε: «Αν δεν βάλεις τη ζώνη σου, θα σε πιάσει ο αστυνομικός», δεν αποτελεί και την πλέον ενδεδειγμένη μέθοδο ενός πολιτισμένου γονιού, αποτελεί όμως -κάποιες φορές- την πιο αποτελεσματική

4. Ψέματα που λέμε για να τονώσουμε την αυτοπεποίθηση τους

Η αλήθεια είναι κανένας γονιός δεν ξεφεύγει από την παγίδα αυτών των ψεμάτων. Ναι λέμε στο γιο μας πόσο ουάου ήταν στο μπάσκετ, ενώ ξέρουμε καλά ότι, δεν έχει σημασία αν θα κερδίσει ή να χάσει. Κυρίως το κάνουμε μάλλον γιατί θέλουμε να συνεχίσουν να εξασκούνται.

5. Ψέματα που λέμε γιατί δε θέλουμε να παραδεχτούμε ότι δεν ξέρουμε την απάντηση

Κάποιες φορές τα παιδιά μας κάνουν κάποιες αιφνιδιαστικές ερωτήσεις, που δεν προλαβαίνουμε καν να τις Googl-άρουμε. Όπως ο παρακάτω διάλογος
-«Μαμά, τι ήταν οι άνθρωποι, πριν γίνουν άνθρωποι;»

-«Ζώα»

-«Και που πήγαν οι άνθρωποι που προέρχονται από τα ζώα;»

-«Πουθενά, απλώς εξελιχθήκαμε»

-«Τι σημαίνει εξελιχθήκαμε;»

-«Σημαίνει εξελιχθήκαμε… Θέλεις ένα κουλουράκι;»

mommy.gr

Σχέσεις - Σεξ

Σε χρόνο έκθεσης μισού λεπτού, οι μητέρες της βικτωριανής περιόδου, επιζητώντας τη φωτογράφιση των παιδιών τους σε πορτρέτο,έπρεπε να μεταμφιεστούν σε καρέκλες,καναπέδες και κουρτίνες προκειμένου να τα κρατήσουν ακίνητα. Τα αποτελέσματα, όπως αποτυπώνονται στο βιβλίο της Linda Fregni Nagler, «The Hidden Mother», είναι τόσο συγκινητικά όσο και συνταρακτικά.

Σε έναν σύγχρονο παρατηρητή, οι εικόνες αυτές των «αόρατων» μανάδων θα φάνταζαν παράξενες, ακόμη και εξωπραγματικές, για έναν βικτωριανό όμως αποτελούσαν στοιχείο της ιστορίας και της καθημερινότητας, αντικατοπτρίζοντας τις αντιλήψεις της εποχής που θέλουν τη γυναίκα δίχως προσωπική ταυτότητα, μέσα σε μια πατριαρχική κοινωνία. Η γυναίκα τόσο στη φωτογραφία όσο και στη ζωή κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής, δεν αφήνει το προσωπικό της στίγμα…

https://www.mediasoup.gr

Δείτε μερικές φωτογραφίες:

 

 

 

 

 

Σχέσεις - Σεξ

Καθημερινά λαμβάνουν χώρα πολυάριθμες συζητήσεις μεταξύ ανθρώπων για το πόσο άσχημα πάνε τα πράγματα, πόσο έχουν υποβαθμιστεί οι κοινωνικές δομές και η ζωή γενικότερα.

Είναι αλήθεια ότι είμαστε οι σύγχρονοι ελεύθεροι πολιορκημένοι. Αυτή τη φορά όμως, μπορούμε να κινούμε το σώμα μας ελεύθερα, αλλά το πνεύμα και η ψυχή μας έχουν φυλακιστεί από τα δεσμά του φόβου και της απραξίας, που αυτός συνεπάγεται και μιας αδιάκοπης κριτικής, που μόνο σκοπό έχει "έτσι να τα πω, να ξεθυμάνω…".

Κάθε φορά η συζήτηση ακολουθεί την ίδια πορεία: πληθώρα αρνητικών παρατηρήσεων που παρουσιάζουν τα κακώς κείμενα (κοινωνικά, πολιτικά, οικονομικά, ηθικά), κριτική σε όλους και όλα (οι πολιτικοί, το σύστημα, η κρίση), άστοχη ονειροπόληση "τί ωραία που θα ήταν αν..." και τελικά αδιέξοδο και συμβιβασμός "δεν βαριέσαι..., γεννηθήκαμε σε άσχημη εποχή..., όπου φτωχός και η μοίρα του κ.α." και φτου κι από την αρχή.

Τι πταίει;

- Όλοι και όλα αλλά και κανείς! – Εύκολη και βολική απάντηση.

Αλήθεια σε όλες αυτές τις άπειρες συζητήσεις πόσοι άραγε αναρωτήθηκαν:
«Ωραία τα λέω και ρίχνω και το φταίξιμο εκεί που χρειάζεται , αλλά εγώ που είμαι μέσα σε όλο αυτό;
Πώς περιμένω να αλλάξει το όλο «σύστημα» αν δεν αλλάξουν τα μέρη που το συνθέτουν, ένα εκ των οποίων είμαι κι εγώ;
Τί θα μπορούσα να κάνω άραγε;
Τί αντίκτυπο έχουν οι επιλογές και οι δράσεις μου σε ό,τι συμβαίνει;
Ποια είναι η ευθύνη μου ως μέλος της κοινωνίας;»


Ευθύνη...

Μια λέξη που μάθαμε να τη φοβόμαστε ή τουλάχιστον να την αποφεύγουμε. Μάθαμε ότι η Ευθύνη είναι βάρος, ένα χρέος που έχουμε να εκπληρώσουμε, κι έτσι κάπου κάπως νιώσαμε ότι χρωστάμε.

Όχι… η Ευθύνη δεν είναι βάρος και πολύ περισσότερο δεν είναι χρέος.

Αναλαμβάνω την Ευθύνη μου σημαίνει γίνομαι κύριος του Εαυτού μου.
Δεν δέχομαι παθητικά ό,τι συμβαίνει, αλλά συμμετέχω ενεργά ως δράστης επηρεάζοντας το περιβάλλον μου.
Αναλαμβάνω την Ευθύνη μου σημαίνει αλλάζω, εξελίσσομαι.
Αναλαμβάνω την Ευθύνη μου σημαίνει ότι είμαι συνεπής στο Λόγο και τις Πράξεις μου.
Αναλαμβάνω την Ευθύνη μου σημαίνει ότι γνέθω ο ίδιος το υφαντό της Μοίρας μου με τις συνειδητές επιλογές και δράσεις μου.
Αναλαμβάνω την Ευθύνη μου σημαίνει διεκδικώ το δικαίωμα να εκδηλώσω την Αλήθεια μου και να είμαι χρήσιμος.

Δεν χρωστάμε τίποτα και σε κανένα.

Η Ευθύνη αφορά τη σχέση με τον ίδιο μας τον Εαυτό. Αφορά στην κατανόηση του ποιός είμαι και τί κάνω στον κόσμο αυτό.

Η Ευθύνη είναι ένα μεγάλο βήμα προς την Ελευθερία!

https://lampaterre.blogspot.gr

Σχέσεις - Σεξ

Αποσπασμα από το βιβλίο Κι έζησαν αυτοί καλά...με εμάς τι γίνεται; Τι είναι αλήθεια η αγάπη; Η αγάπη δεν μπορεί να περιοριστεί σε λέξεις. Η αγάπη είναι κάτι που πρέπει να νιώσουμε για να μπορούμε να το περιγράψουμε και να το εκφράσουμε σε όλη του την έκταση.

Προϋποθέτει την έλλειψη φόβου και την πίστη στον άνθρωπο. Προϋποθέτει κοινούς στόχους, προϋποθέτει μια απόλυτη ένωση των ψυχών μας και όχι μια απλή συμφωνία του μυαλού μας. Η αγάπη είναι μια λέξη, ένα άγγιγμα, ένα χαμόγελο, μια ζεστή αγκαλιά. Η αγάπη χωράει σε όλες μας τις αντιδράσεις και τις σκέψεις.

Η αγάπη υπάρχει σαν συναίσθημα; Αγαπάμε πραγματικά ή απλά δενόμαστε και εξαρτόμαστε συναισθηματικά από ένα άτομο το οποίο εμείς πιστεύουμε ότι αγαπάμε; Η αγάπη μας αυτή είναι αγάπη άνευ όρων ή συνοδεύεται και περιπλέκεται από τις ανάγκες μας, τις απαιτήσεις μας και τους όρους μας; Και αν υπάρχει αγάπη άνευ όρων πως μπορούμε να την υιοθετήσουμε; Η αγάπη και η εξάρτηση είναι ταυτόσημες; Αυτά τα ερωτήματα πρέπει οπωσδήποτε να απαντηθούν και να τακτοποιηθούν σωστά μέσα στο μυαλό και την καρδιά μας εάν θέλουμε να βιώσουμε μια ενσυνείδητη και υπέροχη σχέση και εάν πραγματικά θέλουμε να βιώσουμε την αληθινή αγάπη.

Η αγάπη είναι μια έννοια που δύσκολα εκφράζεται με λόγια ίσως γιατί στην πραγματικότητα είναι πολύ πνευματική έννοια για να μπορεί να γίνεται κατανοητή με απλές λέξεις. Ας δούμε καλύτερα τι προκαλεί η αγάπη.

Όταν νιώθουμε την αγάπη είμαστε ενωμένοι – δεμένοι με το άτομο που αγαπά-με, αντιμετωπίζουμε το άλλο άτομο όπως ακριβώς θα αντιμετωπίζαμε τον εαυτό μας και ενδιαφερόμαστε για την ευτυ-χία του, την επιτυχία του και την υγεία του όπως ακριβώς ενδιαφερόμαστε για τον ίδιο μας τον εαυτό.

Όταν αγαπάμε έχουμε κατανόηση, έχουμε τη δύναμη να συγχωρούμε και βέβαια η ψυχή μας είναι γεμάτη ηρεμία και ικανοποίηση. Η αγάπη δεν προκαλεί φόβο ή πόνο, αγάπη δεν είναι η ζήλια, η αδιαφορία, ο εγωκεντρισμός, η κτητικότητα και η δημιουργία πικρίας και απωθημένων. Η αγάπη είναι ένα συναίσθημα που τροφοδοτεί την ψυχή μας με δύναμη, χαρά, αισιοδοξία, ενδιαφέρον, ζεστασιά, δημιουργία και όνειρα. Εκτείνεται πέρα από το όρια του δικού μας ‘εγώ’ και δημιουργεί το "εμείς". Το "εμείς" φροντίζει και νοιάζεται για το κοινό καλό, κάνει κοινά όνειρα, βοηθά στο να κατανοούμε τις μεταξύ μας ανάγκες και τα διαφορετικά μας ενδιαφέροντα. Το "εμείς" νοιάζεται τόσο πολύ που μπορεί να θυσιάσει τις προσωπικές επιθυμίες στον βωμό του κοινού καλού. Το "εμείς" βρίσκει τις λύσεις και λειτουργεί αυτόνομα και προστα-τευτικά για την ίδια τη σχέση αλλά και για τον καθένα μας ξεχωριστά

Η αγάπη δεν πρέπει μα ,μετατρέπεται σε εξάρτηση και ανάγκη. Δυστυχώς πολλές φορές λέμε “σ’ αγαπώ” όταν πραγματικά θα έπρεπε να πούμε “σε χρειάζομαι”. Η ανάγκη είναι η έκφραση του πόνου, της στεναχώριας και της εγκατάλειψης. Λέμε πως δε μπορούμε να ζήσουμε χωρίς κάποιο συγκεκριμένο άτομο στη ζωή μας γιατί το αγαπάμε. Αυτό δεν είναι αγάπη, είναι εξάρτηση και ανάγκη. Γιατί;

Εάν πραγματικά αγαπούσαμε το άτομο που μας εγκατέλειψε και το άτομο αυτό ήταν ευτυχισμένο με την επιλογή του να μας εγκαταλείψει, τότε δε θα υποφέραμε. Σας φαίνεται παράλογο; Και όμως δεν είναι. Αυτή είναι η έννοια της πραγματικής αγάπης. Ο πόνος της εγκατάλειψης δεν δημιουργείται από την υπέρμετρη αγάπη αλλά από την υπερβολική ανάγκη. Η ανάγκη και η εξάρτηση δημιουργούν φόβους και πόνο. Η αγάπη δημιουργεί ευτυχία, ικανοποίηση και ολοκλήρωση. Ας μην τις μπερδεύουμε!

Όταν αγαπάμε επιθυμούμε το αντικείμενο της αγάπης μας να είναι ευτυχισμένο σε κάθε περίπτωση, έστω και αν βρίσκεται και μακριά μας.
Πολλές φορές η αγάπη μας είναι έντονα αναμεμειγμένη με την ανάγκη και την εξάρτηση. Η αγάπη συνήθως αποτελεί την επιθυμία μας να δώσουμε, να προσφέρουμε στο άτομο που αγαπάμε ενώ η ανάγκη και η εξάρτηση θέλουν μόνο να παίρνουν αγάπη, να παίρνουν ενδιαφέρον, να παίρνουν προσοχή. Πολλές φορές ούτε εμείς οι ίδιοι δεν γνωρίζουμε ποια είναι αυτά τα συναισθήματα που θέλουμε να παίρνουμε ή τι μας προκαλεί την έλλειψη τους στη ψυχή μας. Όποτε νιώθουμε πόνο ή φόβο στη σχέση μας αυτό συμβαίνει είτε γιατί οι ανάγκες μας δεν καλύπτονται από το άλλο άτομο είτε γιατί φοβόμαστε πως βρισκόμαστε εκτεθειμένοι σε συναισθηματικό κίνδυνο. Όταν συμβαίνει αυτό η υποτιθέμενη αγάπη μας μετατρέπεται σε πίκρα και θυμό και σε ακραίες περιπτώσεις σε επιθυμία για εκδίκηση και σε μίσος.
Μπορεί η αγάπη να προκαλέσει τόσα αρνητικά συναισθήματα; Είναι δικαιολογημένο;

Η απάντηση είναι όχι. Η αγάπη ποτέ δεν οδηγεί σε τέτοιου είδους συναισθήματα απλά αυτά τα συναισθήματα αποδεικνύουν πως ποτέ η αγάπη δεν υπήρξε αληθινή. Σε αυτή την περίπτωση ήταν απλά εξάρτηση.

Συνειδητοποιούμε λοιπόν πως πιθανό να μην αγαπήσαμε ποτέ πραγματικά στη ζωή μας! Δεν πρέπει όμως να κατακρίνουμε τον εαυτό μας για αυτό. Το να μπορούμε να αγαπάμε άνευ όρων, πράγμα που σημαίνει ότι αποκοπτόμαστε από τα συναισθήματα της εξάρτησης και των προσωπικών μας αναγκών, δεν μπορεί να μας συμβεί από τη μια μέρα στην άλλη.
Η άνευ όρων αγάπη είναι αποτέλεσμα της προσωπικής μας εξέλιξης και της προσωπικής μας δύναμης που νικά την εξάρτηση και ελευθερώνει την ψυχή μας από το αίσθημα της ανάγκης ικανοποίησης των αναγκών μας.

Ακούστε την καρδιά και όχι τον εγωισμό σας. Μην απομακρύνεστε από τη σχέση και από την αγάπη για ασήμαντους και πολλές φορές χαζούς λόγους.
Προστατεύστε την αγάπη σας, παραδοθείτε σ αυτήν, λειτουργήστε με γνώμονα μόνο την αγάπη που αισθάνεστε ο ένας για τον άλλο και μόνο τότε θα μπορείτε να είστε σίγουροι πως βαδίζετε στον σωστό δρόμο της απόλυτης ευτυχίας και της σχέσης του παραμυθιού.
Η αγάπη παραβλέπει τις μικροδιαφορές γιατί έχει κάτι πιο σημαντικό να ασχοληθεί! Η αγάπη δεν έχει χρόνο για καχυποψία, έχει χρόνο για δημιουργία. Η αγάπη δεν βλέπει την ασχήμια και δεν επηρεάζεται από αυτήν, για την αγάπη είναι όλα όμορφα. Η αγάπη δεν βάζει όρους, παρασύρεται από τους ρυθμούς και εξελίσσεται.
Πάντα υπάρχει τέλος στον πόνο.. Αφήστε λοιπόν την καχυποψία και τις άμυνες στην άκρη. Αγαπήστε και αγαπηθείτε χωρίς μικρόψυχες απαιτήσεις... η αγάπη είναι μεγαλόψυχη! Πάντα υπάρχει τέλος σε όλα αυτά που νιώθουμε και δεν είναι αγάπη. Η αγάπη μόνο δεν έχει τέλος!

. https://periergaa.blogspot.com

Σχέσεις - Σεξ

Δύο χρόνια τώρα στη σχολή, έχουν δει πολλά τα μάτια μου. Αυτό που κατάλαβα είναι πως όλοι οι φοιτητές μπορούν να χωριστούν σε κατηγορίες ανάλογα με το στυλ τους.

Θα μου πεις «2 χρόνια πανεπιστήμιο, και εσύ μόνο αυτό κατάλαβες;». Θα σε αγνοήσω, θα σε κοιτάξω με κακία και θα συνεχίσω το άρθρο μου. Αυτό θα κάνουμε λοιπόν σήμερα.

Βέβαια, δεν είναι σωστό να βάζουμε ταμπελίτσες στους ανθρώπους… θα έλεγε κάποιος. Εγώ θα το προσπεράσω και θα κάνω αυτό που πρέπει. Let’s get this party started!

Η συνηθισμένη φοιτήτρια

Αν και όμορφη κοπέλα, περνάει συνήθως αδιάφορη. Τζιν και απλό t-shirt είναι οι μοναδικές της επιλογές, ενώ σπανίως τιμά το μακιγιάζ. Γλυκό κορίτσι, αλλά ποτέ δεν θα σου κινήσει το ενδιαφέρον.

Motto της: Less is more.

 

Η μετενσάρκωση του John Lennon

Αγνό μακρύ μαλλί, αψεγάδιαστη επιδερμίδα χωρίς ίχνος μακιγιάζ. Στρογγυλά γυαλιά τύπου Lennon –είτε μυωπίας είτε ηλίου- φαρδύ σαλβάρι με δέκα χρώματα και μοτίβα πάνω του, σακίδιο στην πλάτη παρόμοιου τύπου με το σαλβάρι, και all star πιο λιωμένα κι από παγωτό που έχει μείνει στον ήλιο. Λες και ήρθε από αφισοκόλληση της ΚΝΕ. Συχνά καπνίζει. Όχι για στυλ (και καλά) αλλά γιατί έχει προβλήματα (ό,τι πεις). Συνήθως λιγομίλητη αλλά ευγενική.

Motto της: All you need is love.

 

Ο metal τύπος

Επίσης μακρύ μαλλί –που στο λύκειο ήταν ακόμη πιο μακρύ αλλά το έκοψε γιατί τον φώναζαν Ραπουνζέλ. Τζιν ούτε πολύ φαρδύ αλλά ούτε και skinny, δεν θα τον δεις ποτέ με κάτι διαφορετικό από μαύρο t-shirt της αγαπημένης του μπάντας. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις βάζει ένα ανοιχτό πουκάμισο από πάνω. Κάλο τυπάκι και διαβαστερό, καλλιτεχνικής κυρίως φλέβας που όλο και σε κάποιο γκρουπάκι θα είναι μέλος.

Motto του: My life style determines my death style.

 

Η και-καλά-ψαγμένη

Αδιαφορεί για το στυλ από άποψη, όχι από αδιαφορία. Υποστηρίζει ότι η ομορφιά βρίσκεται μόνο μέσα στον άνθρωπο και όχι στο περιτύλιγμα. Θυμίζει λίγο χιπστερ. Πότε θα την δεις με τζιν, πουλόβερ, αρβύλες και παλτό που την κρύβει ολόκληρη και πότε με φορεματάκι που πιο vintage πεθαίνει η ίνα του ρούχου και πλεξούδα. Μαλλί μονίμως ατημέλητο, που στο μάθημα το φτιάχνει ο-θεός-να-το-κάνει-κότσο για να σημειώνει. Το παίζει ψαγμένη στη μουσική, έχει κάνει καμιά δεκαριά ταξίδια στο εξωτερικό και ο τόνος της φωνής της είναι πάντα υποτιμητικός προς το πρόσωπό σου.

Motto της: I’m a creep, I’m a weirdo.

 

Ο αθλητικός τύπος

Δεν θα τον δεις ποτέ μα ποτέ χωρίς φόρμα στην σχολή. Ποτέ όμως! Δεν το κάνει γιατί δεν έχει γούστο, αντιθέτως είναι πάντα περιποιημένος και κατά κύριο λόγο έχει ωραίο σώμα. Αν τύχει και βγεις έξω μαζί του θα ανακαλύψεις ότι έχει πολύ ωραίο στυλ, αλλά μόνο στις εξόδους του. Φόρμα λοιπόν, απλό μπλουζάκι κοντομάνικο ακόμη και τον χειμώνα, που το συνοδεύει με αθλητικού τύπου μπουφάν. Ποτέ παλτό. Δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για την σχολή, ούτε τα μαθήματα ούτε τις ενδεχόμενες φιλίες.

Motto του: Καν’ το σαν τον Beckham.

 

Η φοιτήτρια ό,τι να ‘ναι

Τραβάει τα βλέμματα, αλλά όχι πάντα με την καλή έννοια. Φοράει οτιδήποτε μπορεί να σκεφτεί το μυαλό της, καπέλα, floral, animal prints, μακριές φούστες, κοντές φούστες, ριγέ ψηλές κάλτσες, φούξια, κίτρινα, μπλέ! Είναι η προσωποποίηση του ουράνιου τόξου (αυτού που βλέπαμε μικροί στην ΕΤ1), αλλά για κάποιο λόγο δεν σου φαίνεται παράξενο. Συμπαθητική κοπέλα, που συνήθως εκπλήσσεσαι όταν την γνωρίζεις γιατί είναι αρκετά ήπιων τόνων.

Motto της: Color is the fruit of life.

 

Η glamorous

Ξυπνάει τουλάχιστον μια ώρα πιο νωρίς για να ετοιμαστεί. Είναι πάντα περιποιημένη –σε σημείο υπερβολής- και δεν την νοιάζει που πηγαίνει απλώς σχολή. Μαλλιά, μακιγιάζ, ντύσιμο είναι όλα στην εντέλεια. Αγαπάει τα blazer, τα ψηλόμεσα τζιν και τα χαλαρά πουκάμισα. Δεν θα την δεις ούτε μια φορά στην ζωή της άσχημα ντυμένη ή άβαφτη. Μοιάζει σαν να κοιμάται και να ξυπνάει έτσι! Όταν της μιλήσεις, ή θα είναι τρομερά σνομπ ή απίστευτα γλυκιά.

Motto της: I wanna look so good that people hate themselves.

 

Το skater boy

Μονίμως στα πίσω καθίσματα της αίθουσας. Έχει το χαρακτηριστικό στυλ των skaters με σκούρο ή μαύρο τζιν, t-shirt Wesc ή Volcom, από πάνω ανοιχτό καρό πουκάμισο (κυρίως άσπρο-μπλε-κόκκινο) και Vans παπούτσια. Το outfit συνοδεύεται από σακίδιο πλάτης, μέσα στο οποίο φαίνεται το μισό skateboard. Γενικά καλό και ήσυχο παιδί, λιγομίλητο αλλά φιλικό αν το πλησιάσεις.

Motto του: I skate, therefore I am.

 

Φυσικά υπάρχουν άπειρα στυλ φοιτητών, αφού ο καθένας έχει ξεχωριστή προσωπικότητα και αισθητική. Αυτά τα οχτώ είδη όμως, υπάρχουν σε κάθε σχολή και θα εξακολουθούν να υπάρχουν για χρόνια. Περιστασιακό ύφος του τύπου emo, hipster, swag δεν σχολίασα γιατί η μόδα τους εξασθενεί γρήγορα. Εσύ λατρεμένε αναγνώστη, τι είδος φοιτητή είσαι;

 

You know you love me

https://www.artsandthecity.gr/

 

Σχέσεις - Σεξ

 Είσαι σε μία περίοδο που νιώθεις έντονο άγχος, πίεση, κακή διάθεση και την ανάγκη να ξεφύγεις για λίγο. Αναπολείς τα παιδικά χρόνια της ανεμελιάς και λες πόσο θα ήθελες να επιστρέψεις σε αυτήν την ηλικία που η μόνη σου έγνοια ήταν αν θα παίξεις με τις κούκλες ή τα κουζινικά σου. Κι επειδή δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμα η χρονομηχανή που θα μας γυρίζει στις πιο ωραίες στιγμές της ζωής μας, εμείς σου προτείνουμε 10 τρόπους για να νιώσεις και πάλι παιδί!

Πήγαινε στο Λούνα Παρκ
Κάνε συγκρουόμενα, ρόδα, τρενάκι και φύγε αγκαλιά με έναν αρκούδο που θα έχεις κερδίσει στην σκοποβολή!

Φάε γλειφιτζούρι
Πετάξου στο κοντινό περίπτερο και αγόρασε ένα γλειφιτζούρι που θα απολαύσεις ρεμβάζοντας τη θέα από το παράθυρό σου!

Δες κινούμενα σχέδια
Ξύπνησε το Σαββατοκύριακο κι αντί να βάλεις πολιτικές εκπομπές γύρνα το κανάλι στα κινούμενα σχέδια! Θα το ευχαριστηθείς!

Αγόρασε ζαχαρωτά
Μπορεί να κάνουν κακό στα δόντια και τη σιλουέτα σου, αλλά για μια φορά δεν πειράζει! Είναι τόσο λαχταριστά που δεν μπορείς να τους αντισταθείς.

Κλείσε το κινητό
Ξέρεις πολλά παιδιά που να έχουν κινητό; Κλείστο λοιπόν για μια μέρα!

Και το λάπτοπ
Στα παιδικά σου χρόνια ο υπολογιστής δεν υπήρχε ούτε σαν σκέψη, σωστά;

Ζωγράφισε
Πάρε μπογιές, ένα λευκό καμβά και άσε τη φαντασία σου να δημιουργήσει… Το νέο διακοσμητικό του σαλονιού σου είναι έτοιμο από τα χεράκια σου!

Άκου παιδικά τραγούδια
Βάλε παιδικά τραγούδια στο youtube. Σε ποιον δεν φτιάχνει τη διάθεση το «Χοντρό Μπιζέλι;»

Δες τα ανιψάκια σου
Πέρνα χρόνο μαζί με παιδιά. Παίξε μαζί τους ή πήγαινε στις κούνιες. Θα σε κάνει αμέσως να νιώσεις παιδί!

Ντύσου ανάλογα
Άσε τα μαύρα ρούχα του γραφείου στη ντουλάπα και βάλε τα πιο φλοράλ και πολύχρωμα φουστάνια σου! Άνοιξη έχουμε άλλωστε!

https://www.kathimerini.gr

Σχέσεις - Σεξ

Αφιερωμένο εξαιρετικά στους μπαμπάδες της νέας εποχής,που έσπασαν το στερεότυπο του αυστηρού, επικριτικού και απόμακρου πατέρα και στηρίζουν τους γιους και τις θυγατέρες τους με τρυφερότητα, στοργή και συναισθηματική γενναιοδωρία!


Άκουσέ με γιε μου

Σου μιλάω την ώρα που κοιμάσαι, με τη μικροσκοπική σου γροθιά χωμένη κάτω από το μάγουλό σου και τις ξανθές μπούκλες σου κολλημένες στο ιδρωμένο μέτωπό σου. Γλίστρησα σαν κλέφτης στο δωμάτιό σου. Λίγα λεπτά νωρίτερα, καθώς καθόμουν και διάβαζα την εφημερίδα μου στη βιβλιοθήκη, με πλημμύρισε ένα κύμα τύψεων. Γεμάτος ενοχές έτρεξα στο προσκεφάλι σου.

Να τι σκεφτόμουν γιε μου: ήμουν αυστηρός απέναντί σου. Σε μάλωσα την ώρα που ετοιμαζόσουν για το σχολείο, επειδή έπλυνες βιαστικά το πρόσωπό σου. Σε κατσάδιασα επειδή δεν καθάρισες σχολαστικά τα παπούτσια σου. Σου έβαλα τις φωνές επειδή έριξες μερικά από τα πράγματά σου στο πάτωμα.

Στο πρωϊνό σε μάλωσα πάλι για διάφορα. Εφτυνες το φαγητό σου και λέρωνες το τραπεζομάντηλο. Ακουμπούσες τους αγκώνες σου στο τραπέζι, έβαζες πολύ βούτυρο στο ψωμί σου. Κι όταν, καθώς άρχιζες να παίζεις με τα παιχνίδια σου κι εγώ ετοιμαζόμουν να φύγω για τη δουλειά, γύρισες και μου κούνησες το χέρι λέγοντας “γειά σου μπαμπάκα“, εγώ σκυθρωπά σου απάντησα: “Μην καμπουριάζεις!”.

 


Η ίδια ιστορία συνεχίστηκε και το βράδυ. Καθώς πλησίαζα στο σπίτι μας, σε παρακολουθούσα να παίζεις με τους βόλους σου πεσμένος στα τέσσερα. Υπήρχαν τρύπες στις κάλτσες σου. Σε ταπείνωσα μπροστά στους φίλους σου όταν σου ζήτησα να με ακολουθήσεις αμέσως στο σπίτι. Οι κάλτσες κοστίζουν κι αν ήσουν αναγκασμένος να πληρώσεις γι΄ αυτές, τότε θα ήσουν πιο προσεκτικός! Σκέψου γιε μου να το ακούς αυτό από τον πατέρα σου!

Λίγο αργότερα, καθώς διάβαζα στη βιβλιοθήκη, ήρθες μέσα δειλά, μ΄ ένα πληγωμένο βλέμμα στα μάτια σου. Οταν σε κοίταξα πάνω από την εφημερίδα μου ενοχλημένος για τη διακοπή, εσύ δίστασες. “Τι θέλεις;” ρώτησα ανυπόμονα. Δεν είπες τίποτα, μόνο έτρεξες με ασυγκράτητη ορμή προς το μέρος μου, τύλιξες τα χέρια σου γύρω από το λαιμό μου, με φίλησες και τα μικρά σου χέρια με αγκάλιασαν σφιχτά, με μια στοργή πηγαία και θεϊκή, που η αδιαφορία μου δεν κατάφερε να σβήσει. Και μετά έφυγες και ανέβηκες τρέχοντας τη σκάλα.

Γιε μου, λίγα λεπτά αργότερα η εφημερίδα γλίστρησε από τα χέρια μου. Ο τρόμος με κατέκλυσε. Πού με οδηγούσε η συνήθεια; Αυτή μου η συνήθεια να βρίσκω λάθη, να κατακρίνω, να επιπλήττω, αυτή είναι η ανταμοιβή σου που είσαι ένα μικρό αγόρι. Δεν είναι πως δεν σ΄αγαπώ, είναι που έχω μεγάλες προσδοκίες από την παιδική σου ηλικία. Σε κρίνω με γνώμονα τα δικά μου χρόνια.

Και υπάρχουν τόσο αληθινά καλά κι ευγενικά στοιχεία πάνω σου. Η καρδούλα σου είναι μεγάλη και λαμπερή σαν την αυγή που χαράζει πέρα από τους λόφους. Γι΄ αυτό έτρεξες να μ΄ αγκαλιάσεις και να με καληνυχτίσεις μ΄ ένα φιλί. Τίποτε άλλο δεν έχει σημασία απόψε. Ηρθα στο προσκεφάλι σου μέσα στο σκοτάδι και γονάτισα δίπλα σου ντροπιασμένος.


Πώς να εξιλεωθώ; Ξέρω πως δεν θα καταλάβαινες τίποτα απ΄όλα αυτά αν σου ΄λεγα όταν ήσουν ξύπνιος. Από αύριο θα γίνω ένας αληθινός μπαμπάκας! Θα γίνω φίλος σου και θα υποφέρω όταν υποφέρεις, θα γελάω όταν γελάς. Θα δαγκώνω τη γλώσσα μου κάθε φορά που έρχονται στα χείλη μου λόγια γεμάτα ανυπομονησία. Θα επαναλαμβάνω στον εαυτό μου μέχρι να το εμπεδώσω: “Είναι απλά ένα μικρό παιδί, είναι απλά ένα μικρό αγόρι!”.

Φοβάμαι πως με τη φαντασία μου σ΄ έβλεπα σαν άντρα. Κι όμως, όπως σε βλέπω τώρα γιε μου κουλουριασμένο κι αποκαμωμένο στο κρεβατάκι σου, συνειδητοποιώ πως είσαι ακόμα μωρό. Χτες ακόμα ήταν που βρισκόσουν στην αγκαλιά της μητέρας σου, με το κεφαλάκι σου γερμένο στον ώμο της. Απαιτούσα πολλά, πάρα πολλά.

 Από το βιβλίο του Dale Carnegie, How to enjoy your life and your job, (Pocket, 1990). Στο β΄μέρος του βιβλίου ο Carnegie αναδημοσιεύει το παραπάνω κείμενο, που έγραψε ο δημοσιογράφος G. Livingstone Lard για το αμερικάνικο περιοδικό People’s Home Journal και το οποίο αναδημοσιεύτηκε στο Reader’ s Digest και σε δεκάδες άλλα έντυπα. Το βιβλίο κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Λιβάνη με τον τίτλο Πώς να απολαμβάνετε τη ζωή και τη δουλειά σας.

Mάλιστα με αφορμή το παραπάνω κείμενο, ο Carnegie σχολιάζει χαρακτηριστικά: “Αντί να καταδικάζουμε τους ανθρώπους, ας προσπαθήσουμε να τους καταλαβαίνουμε. Ας προσπαθήσουμε να ανακαλύψουμε γιατί έπραξαν όπως έπραξαν. Είναι πολύ πιο αποτελεσματικό και έξυπνο από την κριτική. Ταυτόχρονα γεννάει συμπάθεια, επιείκεια και καλοσύνη. Το να γνωρίζεις τα πάντα σημαίνει να συγχωρείς τα πάντα..Μην κριτικάρετε, μην καταδικάζετε, μην παραπονιέστε!”.

https://newagemama.com

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.