Οκτωβρίου 02, 2022

Σχέσεις - Σεξ

Τα τελευταία 20 χρόνια σειρά ερευνών που έχουν πραγματοποιηθεί, επιβεβαιώνουν την πεποίθηση πως "η πρώτη εντύπωση μετράει" αφού όπως υποστηρίζουν  πολλές από αυτές μέσα στα πρώτα λεπτά, αν όχι δευτερόλεπτα, μιας γνωριμίας σχηματίζει κανείς άποψη για τον άλλον και συνήθως αυτή είναι πολύ σημαντική για την εξέλιξη των ανθρώπινων σχέσεων.

 Σύμφωνα με την Tricia Pickett, ερευνήτρια του Πανεπιστημίου του Όρεγκον και τον Frank Bernier, επιβλέποντα καθηγητή της, αρκούν μόνο 15 δευτερόλεπτα για αυτή τη διαδικασία. Μελετώντας μια σειρά μαγνητοσκοπημένων επαγγελματικών συνεντεύξεων, κατέληξαν στο συμπέρασμα πως ένας παρατηρητής μπορούσε να προβλέψει με επιτυχία αν το συνεντευξιαζόμενος θα έπαιρνε τη θέση προσέχοντας τη συμπεριφορά  του  τα πρώτα 15 δευτερόλεπτα.

Ο επικοινωνιολόγος  Κ. Θανάσης Παπαμιχαήλ σημειώνει:" την πρώτη γνωριμία με κάποιον κρίνονται σχεδόν τα πάντα κι αυτό για τον απλό λόγο πως από την πρώτη εντύπωση θα εξαρτηθεί αν θα υπάρξει δεύτερη συνάντηση". Όπως αναφέρει τα πάντα συνυπολογίζονται: "Το ντύσιμο δίνει στοιχεία για την κοινωνικό - οικονομική κατάσταση, η ομιλία για το μορφωτικό επίπεδο η χειραψία και η στάση του σώματος για την προσωπικότητα". Βέβαια , τονίζει πως έχει σημασία  και ο στόχος την συνάντησης , "αν δηλαδή είναι τυχαία συνήθως και τα δυο μέρη θα είναι πιο ειλικρινη αν πάλι είναι προσχεδιασμένη - για παράδειγμα μια επαγγελματική συνέντευξη- και οι δυο θα είναι προετοιμασμένοι" λέει.          

Οι προκαταλήψεις 


Για την ψυχολόγο κ. Αλεξάνδρα Καππάτου, «οι πρώτες στιγμές μιας γνωριμίας, προσωπικής ή επαγγελματικής παίζουν αναμφισβήτητα καθοριστικό ρόλο. Όμως εξαρτώνται και από κάποιους παράγοντες. Ένας από αυτούς είναι φυσικά η προσωπικότητά μας, αν είμαστε δηλαδή κοινωνικοί ή καχύποπτοι. Είναι προφανές ότι οι τελευταίοι θα δώσουν έμφαση αρχικά στα αρνητικά στοιχεία του άλλου. Όμως, οι κρίσεις μας για τον άλλον επηρεάζονται πολύ και από τη διάθεση που έχουμε εκείνη τη στιγμή και παράλληλα βασίζονται στα δεδομένα που έχουμε στο μυαλό μας για το τι είναι συμπαθές, άρα υπάρχουν ως ένα βαθμό κάποιες προκαταλήψεις και προδιαθέσεις». 

Παρόμοια πειράματα με αυτό του Όρεγκον έχουν γίνει και στο Πανεπιστήμιο Τufts, στη Μασαχουσέτη. Η καθηγήτρια Νalini Αmbady ζήτησε από φοιτητές πρώτου έτους πριν ακόμη αρχίσουν τα μαθήματα να κρίνουν τους καθηγητές τους στο αν είναι αρεστοί. Δύο χρόνια αργότερα τους ζήτησε να επαναλάβουν την αξιολόγηση  ακριβώς για τους ίδιους καθηγητές, τους οποίους πλέον γνώριζαν καλά, και βρήκε ότι δεν υπήρχε καμία διαφορά με την πρώτη εντύπωση. Για τον καθηγητή Βernieri, αυτή η διαδικασία, η χρήση δηλαδή στιγμιαίων πληροφοριών για να εξάγει κανείς συμπεράσματα, ονομάζεται thin - slicing και πρόκειται για κάτι που σχεδόν όλοι οι άνθρωποι κάνουν σε οποιαδήποτε κατάσταση. Στο χρόνο που διαρκούν μερικές ματιές αποφασίζουν αν συμπαθούν κάποιον άγνωστο, αν θα τον θεωρήσουν φίλο ή εχθρό. 

Ωστόσο, η κ. Καππάτου υποστηρίζει ότι «πολλές φορές η πρώτη εντύπωση δεν είναι ασφαλής επειδή είναι επιφανειακή. Μπορούμε να ισχυριστούμε ότι οι πρώτες φορές στην επαφή μας με κάποιον μπορούν να συμβάλλουν στο σχηματισμό μιας σχετικά αξιόπιστης άποψης γι΄ αυτόν, αλλά τα πρώτα λεπτά ή οι πρώτες ματιές σε καμία περίπτωση.

 Αρκεί να σκεφτούμε κάποιους παράγοντες από τους οποίους εξαρτάται η πρώτη κρίση, όπως η διάθεση της στιγμής». 
Ένα ακόμη πρόβλημα που επισημαίνει η ψυχολόγος είναι η τάση των ανθρώπων να διακρίνουν σε κάποιον που μόλις γνώρισαν μόνο τις συμπεριφορές που επιβεβαιώνουν την αρχική άποψή τους. «Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να θεωρούν ότι η πρώτη εντύπωσή τους ήταν σωστή χωρίς όμως αυτό να είναι πάντα αλήθεια. Αυτό που στην ουσία υποστηρίζουν οι περισσότερες από αυτές τις έρευνες είναι ότι αν δεν μας φανεί κάποιος ενδιαφέρουσα προσωπικότητα στην πρώτη επαφή συνήθως δεν ασχολούμαστε μαζί του». Συμπληρώνει δε ότι «συνήθως αναζητούμε ομοιότητες με εμάς, στοιχεία δηλαδή που να ταιριάζουν με το τρόπο που σκεφτόμαστε μπορεί όμως να μας προσελκύσουν και οι διαφορές, στοιχεία δηλαδή που ο άλλος έχει και θα επιθυμούσαμε να μας χαρακτηρίζουν».

Σε μια επαγγελματική γνωριμία η πρώτη εντύπωση καθορίζεται από την εμφάνιση. Σε μια ερωτική από την προσέγγιση και σε μια  φιλική από την εμπιστοσύνη που εμπνέει ο άλλος. Το μόνο σίγουρο είναι πως η πρώτη εντύπωση είναι πολύ σημαντική», λέει στα ΝΕΑ ο 20χρονος ιδιωτικός υπάλληλος Βαλεντίνος Σμαήλος. 

https://www.akappatou.gr

Σχέσεις - Σεξ

Η οικογένεια συνιστά τη βασική προτεραιότητα των νέων Ευρωπαίων, ηλικίας 20-30 ετών και ακολουθεί, με μεγάλη διαφορά, η εργασία, σύμφωνα με μια έρευνα του ομίλου εκπαίδευσης συμβούλων Cegos που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα.

Με βάση την έρευνα αυτή, που διενεργήθηκε σε πέντε ευρωπαϊκές χώρες -Γερμανία, Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία και Βρετανία- οι νέοι σε ποσοστό 86% δηλώνουν ότι προτεραιότητά τους είναι η οικογένεια.

Ακολουθούν η εργασία (59%), οι φίλοι (50%), το χρήμα (32%), η ψυχαγωγία (29%), ο ελεύθερος χρόνος (26%) και τα ταξίδια (13%).

Ανά χώρα, μόνο οι Ιταλοί θεωρούν την εργασία βασική προτεραιότητα (88%) ενώ οι Γάλλοι και η Βρετανοί της επιφυλάσσουν την τρίτη θέση, κρίνοντάς την λιγότερο σημαντική από την οικογένεια και τους φίλους.

Οι νέοι εργάζονται κυρίως για να κερδίζουν τα προς το ζειν (83%) αλλά επίσης για να ολοκληρώσουν την προσωπικότητά τους (53%) και να αναπτύξουν τα ταλέντα τους (48%). Η ιδανική θέση εργασίας για αυτούς είναι σε κάποια μεγάλη επιχείρηση του ιδιωτικού τομέα (59%).

Στη Γαλλία οι νέοι δεν ενθουσιάζονται και τόσο με την ιδέα να ιδρύσουν τη δική τους εταιρεία: μόνο το 22% θα επέλεγε αυτήν την επαγγελματική διέξοδο, σε αντίθεση με το 47% των Ιταλών, το 35% των Βρετανών, το 30% των Ισπανών και το 27% των Γερμανών.

Σχεδόν τέσσερις στους δέκα (39%) απ' όσους συμμετείχαν στην έρευνα είπαν ότι ξεκίνησαν να εργάζονται έχοντας εξασφαλίσει μια μόνιμη θέση εργασίας είτε στο δημόσιο τομέα είτε με σύμβαση αορίστου χρόνου. Αυτού του είδους οι συμβάσεις είναι πιο διαδεδομένες στη Βρετανία (62%) ενώ στην Ισπανία συνιστούν μόλις το 19% και στη Γαλλία αγγίζουν το ένα τρίτο (33%). Η σταθερότητα της εργασίας
είναι ένας από τους παράγονες που οι νέοι θεωρούν ιδιαίτερα ελκυστικό στην επιλογή της δουλειάς που θα κάνουν.

Η έρευνα διενεργήθηκε τον περασμένο Μάιο σε δείγμα 3.000 νέων εργαζόμενων και 500 διευθυντών ανθρώπινου δυναμικού.

https://www.star.gr

Σχέσεις - Σεξ

Κανείς δε μπορεί να ζήσει χωρίς φίλους, σύμφωνα με τον Αριστοτέλη όλοι οι άνθρωποι ανεξαρτήτως φύλου, εθνικότητας, κουλτούρας έχουν ανάγκη από πραγματικούς φίλους.

Φίλους που θα ναι κοντά τους με ήλιο ή με βροχή, με χαρτομάντιλα ή με βότκα, στην προαγωγή και στην απόλυση.
 
Όσο κι αν αυτή η ανάγκη είναι ευρέως αποδεχτή, η εικόνα που αντικρίζω εκεί έξω, δημιουργεί μια μεγάλη αντίφαση. Άνθρωποι μόνοι, άνθρωποι που έχουν ανάγκη από παρέα, από συντροφιά, αλλά έχουν βυθιστεί στη σιωπή.
 
Η αλήθεια είναι πως κανείς δε γεννιέται μόνος, αλλά ούτε με υψωμένα τείχη ή μέσα σε γυάλα αυτοπροστασίας. Αυτά έρχονται στην πορεία ή μάλλον τα φέρνει η καταλυτική αποχώρηση κάποιων ανθρώπων απ’ τη ζωή μας. Γιατί όταν χάσεις αυτό που είχες, αυτό που σ’ έκανε να χαμογελάς, χάνεις αυτόματα και την πίστη σου.
 
Στο σχολείο πιστεύαμε στο «For Ever» που μετά βίας διαρκούσε ως το Γυμνάσιο και στο Πανεπιστήμιο ορκιζόμασταν πως η μία θα παντρέψει την άλλη. Τώρα μετά βίας ανταλλάσσουμε ένα «γεια» αν βρεθούμε τυχαία στο δρόμο… Σύμφωνα με τον Μόλενχορστ οι φιλίες διαρκούν το πολύ 7 χρόνια. Κάθε 7 χρόνια τα κοινωνικά δίκτυά μας αλλάζουν.
 
Οπότε αλλάζουν και οι φίλοι μας. Αν έχεις ίδιο σπίτι, ίδιο σύντροφο και η ίδια δουλειά, έχεις και πιθανότητες να διατηρήσεις τους ίδιους φίλους.
Ακόμα κι αν δεχτώ την άποψη του Μόλενχορστ και δώσω στη φιλία τη διάρκεια που θα απαντάται στο « θα σ’ αγαπώ για όσο θα είμαι εδώ», πάλι κάτι μένει άδειο. Πάλι ένα παραθυράκι αμφιβολίας ξεπηδά και φτιάχνει σενάρια.

Γιατί έμεινα εδώ, δεν άλλαξα σπίτι, δουλειά ούτε καν χρώμα μαλλιών.
Όμως τίποτα δεν είναι όπως πριν. Συμμαζεύω το δωμάτιο, σκοντάφτω σε εισιτήρια διακοπών και ξυπνούν αναμνήσεις. Γιατί τι είναι ένα παλιό εισιτήριο διακοπών;

Ένα απλό απόκομμα Ίσως ναι, αλλά είναι και η μόνη απτή απόδειξη πως εμείς οι 2 κάποτε ταξιδέψαμε μαζί. Κάποτε ήμασταν φίλες. Και δεν πρόλαβαν να περάσουν 7 χρόνια και δεν χρειάστηκε να αλλάξουμε κανένα κοινωνικό δίκτυο.
 
Απλά αλλάξαμε εμείς.
Άραγε όταν αλλάζουν οι άνθρωποι τα συναισθήματα τι μορφή παίρνουν; Εν τέλει τους αγαπήσαμε στ’ αλήθεια όσους πέρασαν απ’ τη ζωή μας ή ήταν απλά συνεπιβάτες σε μια κοινή διαδρομή; Μια διαδρομή που μας βόλευε όσο ακούγαμε πιστά και φανατικά Πυξ-Λαξ και ονειρευόμασταν ν’ αλλάξουμε τον κόσμο.

https://gynaika.gr

Σχέσεις - Σεξ

Όταν είσαι μικρός περιμένεις να μεγαλώσεις, είτε για να πάψουν να σε στέλνουν για ύπνο στις 21:00, είτε για να ακολουθήσεις το επάγγελμα που ονειρεύεσαι!

Από την νηπιακή ηλικία έως τα προχωρημένα …«-άντα» το μόνο που αλλάζει είναι το όνειρο και η μόνη σταθερά είναι η αναμονή.
Προσωπικά αν περνούσε από το χέρι μου θα ήθελα να καταργηθεί αυτή η λέξη.

Μα γιατί παντού πρέπει να περιμένω; Στον οδοντίατρο πρέπει να περιμένω τη σειρά μου, στο 11888 πρέπει να περιμένω τον πρώτο διαθέσιμο εκπρόσωπο, στο κομμωτήριο περιμένω το βαπέρ να σφυρίξει τη λήξη που θα σημαίνει πως -το μαρτύριο μου (και η στίβα του ποικίλου κίτρινου τύπου) τέλειωσε- οι ανταύγειες μου άνοιξαν.

Κάπως έτσι –ίσως λίγο πιο βασανιστικά –συμβαίνει και με τα όνειρα που δεν υλοποιούνται άμεσα. Άλλοτε βρίσκονται στο πίσω μέρος του μυαλού μας, άλλοτε η προώθησή τους εξαρτάται από εξωτερικούς παράγοντες και άλλοτε μένουν απλά όνειρα.

Κάποιοι λένε πως αυτό που δε συνέβη ποτέ είναι ότι δεν ποθήσαμε αρκετά. Μήπως ο χρόνος ξέρει καλύτερα από μας; Αυτό το …άτιμο το timing που ή που θα σε φέρει αντιμέτωπο με τη καλύτερη ευκαιρία για δράση… ή που θα σου αποκαλύψει πως τελικά το αντικείμενο του πόθου σου –το όνειρό σου- μάλλον δεν σου ταιριάζει αρκετά κι είναι η ώρα να το αντικαταστήσεις με κάποιο άλλο.

Η αλήθεια είναι πως είναι δύσκολο να περιμένεις, όταν κάτι το θες πολύ το συναισθηματικό overloading δεν σ’ αφήνει να σκεφτείς λογικά. Το θες σίγουρα, είναι το όνειρό σου σε αυτό το χρώμα ή μήπως μόλις το αποκτήσεις θα το μετανιώσεις; Είναι κάποιες από τις ερωτήσεις που καλείσαι να απαντήσεις στον εαυτό σου όσο το σύμπαν προωθεί την επιθυμία σου.
Έπειτα από πολύ σκέψη κατέληξα σε 5 όνειρα που δεν πειράζει αν τα περιμένεις.
 
1) Τον mr. perferct – την τέλεια σχεση!
 
Ονειρεύεσαι τον τέλειο με τον οποίο θα περνάτε υπέροχα. Δεν θα υπάρχουν καβγάδες , ζήλειες, γκρίνια. Θα σε κοιτάει στα μάτια, θα συμπαθεί τις φίλες σου, δεν θα σ’ εγκαταλείπει για χάρη της στρογγυλής θεάς (Τετάρτη βράδυ) και …ναιιι θα σηκώνει το καπάκι της τουαλέτας!
 
Γιατί δεν πειράζει να περιμένεις;
Μέχρι να βρεις τον one of θα έρθεις αντιμέτωπη με πολλούς που θα ανακαλύψεις πως θα είναι off. Οι εμπειρίες (καλές ή κακές πάντα καλοδεχούμενες) μας ωριμάζουν και συχνά λειτουργούν σαν gps. Γιατί όταν ξέρεις τι ακριβώς ψάχνεις και τι… δεν θέλεις στη ζωή σου (αδιαφορία, αχαριστία, αδικία, τα 3Α) τότε ξέρεις προς τα πού θα κινηθείς…
 
2) Προαγωγή…εδώ και τώρα!
 
Εντάξει το καταλαβαίνω κανείς δε θέλει να βρίσκεται υπό την εποπτεία κανενός. Ν’ ακούς μονίμως διαταγές και να δέχεσαι παρατηρήσεις δεν είναι ότι πιο ευχάριστο. Αλλά όσο πιο ψηλά ανεβαίνεις μαζί με την εξουσία αυξάνονται και οι υποχρεώσεις-απαιτήσεις των άλλων από εσένα.
 
Γιατί δεν πειράζει να περιμένεις;
Όσο πιο αργά ανεβαίνεις τόσο πιο πολλές πιθανότητες έχεις να μην γκρεμοτσακιστείς. Η γρήγορη άνοδος εγκυμονεί κινδύνους. Σιγουρέψου πως το project και η δυναμική της νέας θέσης απευθύνονται στις δυνατότητες σου. Σκέψου (χωρίς να κάνεις βου-ντου σ αυτόν που θες να του πάρεις τη θέση) όλες τις παραμέτρους οικονομικές απολαβές, ώρες και συνθήκες εργασίας, διαθέσιμο χρόνο για τις προσωπικές σου ανάγκες …κι έπειτα άδραξε την ευκαιρία.
 
3) Τις τέλειες φίλες.
 
Ονειρεύεσαι την σούπερ παρέα. Κάτι σαν το sex and the city σε Ελληνική απόδοση. Η τέλεια γυναικοπαρέα που τιμά τον δεσμό της φιλίας και αρέσκεται σε άφθονο γλεντοκόπι. Ξενύχτια, clubing, άντρες, shoping therapy, και έπειτα καφέ στο στέκι με τις άψογες–πανέμορφες φίλες σου.
 
Γιατί δεν πειράζει να περιμένεις;
Γιατί όλα αυτά είναι απλά μια… ροζ τσιχλόφουσκα, πασπάλισμένη με άφθονο label freak και δεν έχει ίχνος αληθοφάνειας. Μπορεί το sex and the city να γεμίζει τα βράδια μας με τις αποτυχημένες ερωτικές σχέσεις του Μανχάταν και τα άψογα συνολάκια της Σαμάνθα. Όμως οι αληθινές σχέσεις–φιλίες δεν έχουν gloss ούτε καν sparkle και δεν χρειάζεται να τριγυρίσεις σ όλα τα fabulous parties της πόλης για να τις αποκτήσεις. Θα έρθουν να σε βρουν αυτές όταν θα ζήσεις τη μαγεία του φαίνεσθαι …κι αρχίσεις να ψάχνεις το… είναι!
 
4) Το τέλειο σώμα.
 
Πόσες φορές έχεις πει «από Δεύτερα δίαιτα»; Πόσες Δευτέρες πέρασαν και σε βρήκαν …με pizza και coca cola zero –να διώξουμε τις τύψεις- να τη χαλάς;
Σίγουρα πολλές!!! Αν δε γεννήθηκες με τις αναλογίες της Kim Kardashian και δεν έχεις κανέναν personal trainer όπως οι σταρ να νοιάζεται για τη γραμμή σου, έχεις να διαλέξεις ανάμεσα στην σκληρή προσπάθεια και… στα μαγικά του photoshop ( yes it s me… -Natassa last year– από την γνωστή διαφήμιση οπού η πραγματικότητα άπτεται της φαντασίας).
 
Γιατί δεν πειράζει να περιμένεις;
Οι γρήγορες δίαιτες κι όλα αυτά τα συναφή «μαγικά» χάπια, μπορεί να υπάρχουν και να υπόσχονται γρήγορα αποτελέσματα όμως είναι πρόσκαιρα. Μόνο η σωστή προπόνηση –διατροφή με επιμονή και υπομονή- οδηγούν αργά και σταθερά σε όμορφο και υγιές σώμα. Μήπως να ξεσκονίσεις τα αθλητικά από τα πατάρι και να πας μια …ερευνητική βόλτα από το γυμναστήριο?
 
5) +1…Τον τέλειο εαυτό σου!!!
 
Ονειρεύεσαι την εξιδανικευμένη εικόνα του ίδιου σου του εαυτού. Ναι είσαι μια άλλη που δεν βρίζει τον …@#!!*^@@ με το κάμπριο που την έκλεισε και δε μπορεί να φύγει. Στο λεωφορείο σηκώνεσαι για να κάτσει η γαγιούλα με τα ψώνια. Ενώ στις εξόδους σου γίνεσαι το επίκεντρο της παρέας. Έξυπνη, πνευματώδης και με χιούμορ.
 
Γιατί δεν πειράζει να περιμένεις;
Γιατί ακόμα κι αν υπάρχουν πράγματα που πρέπει να αλλάξεις στον τρόπο που αντιδράς–επικοινωνείς με τους γύρω σου, αυτό θα γίνει σταδιακά. Το να γνωρίζεις και να αποδέχεσαι τα λάθη σου είναι το πρώτο σημαντικό βήμα στο να σε βοηθήσει να τα διορθώσεις. Προτού προβείς σε αλλαγές σιγουρέψου πως αλλάζεις μονάχα ότι κρίνεις ΕΣΥ πως είναι λάθος και δεν είναι αυτοσκοπός για την αποδοχή σου από τον κοινωνικό περίγυρο. Αν δεν αγαπήσεις και δεν αποδεχτείς πρώτα εσύ τον τέλειο -μοναδικό εαυτό σου δεν πρόκειται να το κάνει κανείς!
 
Να Θυμάσαι:
Η Ζωή δεν είναι ό,τι βλέπεις, αλλά ό,τι εσύ προβάλλεις σ΄ αυτήν. Δεν είναι ό,τι έχεις αισθανθεί, αλλά ό,τι έχεις αποφασίσει. Δεν είναι ό,τι έχεις βιώσει, αλλά ό,τι θυμάσαι. Δεν είναι όπου ήσουνα, αλλά όπου πηγαίνεις.
 
Έτσι και τα όνειρα… κάποια τα εξιδανικεύεις μέχρι να υπάρξει εξαγνισμός… κάποια τα αφήνεις πίσω γιατί ακόμη δεν αποφάσισες αν θα τα κυνηγήσεις. Κάποια τα κρατάς ως ανάμνηση και για κάποια …πρέπει να δράσεις!!!

https://gynaika.gr

Σχέσεις - Σεξ

H ωκυτοκίνη παράγεται κατά τη γέννα και τον θηλασμό προκειμένου να δέσει τη μητέρα και το παιδί της. Ωστόσο έχει και πιο... άτιμη επίδραση, σύμφωνα με τη νέα μελέτη, αλλά για το κοινό καλό.

Είναι γνωστή ως ορμόνη της αγάπης και έχει συνδεθεί με το δέσιμο μεταξύ των ανθρώπων και την εμπιστοσύνη. Ωστόσο, ερευνητές ανακάλυψαν ότι η ορμόνη ωκυτοκίνη, περί ης ο λόγος, μπορεί να κάνει το άτομο να ψεύδεται όταν αυτό είναι προς όφελος της ομάδας στην οποία ανήκει.

Πιο εύκολο το ψέμα για το καλό της ομάδας

Ειδικοί από το Πανεπιστήμιο Ben-Gurion στο Ισραήλ και από το Πανεπιστήμιο του Αμστερνταμ είδαν ότι εθελοντές στους οποίους χορηγήθηκε η ορμόνη είχαν το ψέμα πολύ πιο... εύκολο στο πλαίσιο ενός παιχνιδιού προκειμένου να ωφεληθεί η ομάδα τους.

Η ωκυτοκίνη εκλύεται στον οργανισμό σε διαφορετικές περιστάσεις. Υψηλές ποσότητές της εκλύονται όταν ερωτευόμαστε, όταν έχουμε οργασμό, όταν οι γυναίκες γεννούν ή θηλάζουν καθώς έτσι δένονται με το μωρό τους. Προηγούμενες μελέτες έχουν επίσης δείξει ότι η ωκυτοκίνη δρα «πυροσβεστικά» στα προβλήματα των σχέσεων κάνοντας, εκτός των άλλων, τους παντρεμένους άνδρες να κρατούν αποστάσεις από άλλες γυναίκες εκτός της συζύγου τους.

Τώρα όμως η νέα μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Proceedings of the National Academy of Sciences» δείχνει ότι άτομα που έλαβαν ωκυτοκίνη έλεγαν πιο ακραία ψέματα χωρίς δισταγμό σε σύγκριση με άλλα που έλαβαν εικονική ορμόνη.

«Προκειμένου να προστατεύσουν την ομάδα τους οι άνθρωποι μπορεί να φερθούν ανήθικα παρακάμπτοντας την αλήθεια» αναφέρει η ερευνητική ομάδα, επικεφαλής της οποίας ήταν οι Σαούλ Σάλβι από το Ben-Gurion και Κάρστεν ντε Ντρου από το Πανεπιστήμιο του Αμστερνταμ, και προσθέτει: «Σύμφωνα με τα ευρήματά μας, οι τάσεις αυτές φαίνεται να συνδέονται με την ωκυτοκίνη, ένα νευροπεπτίδιο που είναι γνωστό ότι προάγει τους δεσμούς μεταξύ των ανθρώπων και τη συνεργασία».

Η μελέτη του εικονικού νομίσματος

Τα συμπεράσματα προέκυψαν έπειτα από ένα απλό παιχνίδι εικονικής ρίψης νομίσματος

Οι επιστήμονες σχεδίασαν ένα απλό παιχνίδι σε υπολογιστή και ζήτησαν από τους παίκτες να προβλέψουν αν μια εικονική ρίψη νομίσματος θα έφερνε «κορόνα ή γράμματα» και στη συνέχεια να αναφέρουν τα ευρήματά τους. Αν οι εθελοντές προέβλεπαν σωστά, η ομάδα τους κέρδιζε 40 σεντς, αν όμως προέβλεπαν λάθος, τότε η ομάδα δεν κέρδιζε χρήματα.

Στον πρώτο γύρο οι ερευνητές χορήγησαν μέσω της μύτης σε 60 άνδρες είτε ωκυτοκίνη είτε εικονική ορμόνη 30 λεπτά πριν από το παιχνίδι. Οπως φάνηκε, άνδρες και από τις δύο ομάδες «έκλεψαν» στο παιχνίδι, ωστόσο οι άνδρες που είχαν λάβει την ωκυτοκίνη «έκλεψαν» περισσότερο.

Οι εθελοντές της ωκυτοκίνης ανέφεραν ότι προέβλεψαν σωστά στο 79,7% των φορών - στην ομάδα της εικονικής ορμόνης το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 66,7%. Οι παίκτες της ομάδας της ορμόνης δήλωσαν την ακρίβεια της πρόβλεψής τους στους ερευνητές σε χρόνο 2,22 δευτερολέπτων κατά μέσον όρο. Ο χρόνος αυτός ήταν σημαντικά μικρότερος σε σύγκριση με εκείνον που έκανε η ομάδα της εικονικής ορμόνης (στη δεύτερη ομάδα χρειάστηκαν 2,86 δευτερόλεπτα κατά μέσον όρο ώστε να αποφασίσει τι θα πει στους ερευνητές).

Με βάση τα ευρήματα οι ειδικοί κατέληξαν στο συμπέρασμα: «Οταν είναι προς όφελος της ομάδας, η ωκυτοκίνη προάγει το ψέμα αλλά και το ακραίο ψέμα. Σε σύγκριση μάλιστα με τη λήψη εικονικής ορμόνης, η ωκυτοκίνη αύξησε την ταχύτητα της λήψης της "άτιμης" απόφασης». Μάλιστα, όπως είδαν οι ειδικοί, οι επιδράσεις αυτές ήταν ιδιαίτερα έντονες όταν το ψέμα συνδεόταν με κέρδος, ενώ δεν υπήρχαν όταν το ψέμα δεν είχε οικονομικές συνέπειες. «Παράλληλα όταν το να ψεύδεται κάποιος είχε μόνο προσωπικό όφελος, τότε η ωκυτοκίνη δεν είχε επίδραση».

Τσώλη Θεοδώρα 

https://www.akappatou.gr

Σχέσεις - Σεξ

Εκείνη την ώρα θέλεις να ανοίξει η γη να σε καταπιεί, όμως όταν περάσει ο καιρός σκέφτεσαι την ιστορία και γελάς. Ρωτήσαμε 5 γυναίκες να μας πουν το χειρότερο πρώτο ραντεβού που τους έχει τύχει. Αυτές είναι οι απαντήσεις τους.

Είχαμε γνωριστεί μέσα από μία εφαρμογή στο ίντερνετ. Μιλούσαμε για αρκετό καιρό κι αποφασίσαμε να βρεθούμε από κοντά. Προς μεγάλη μου έκπληξη ανακάλυψα ότι δεν είχε καμία σχέση με τις φωτογραφίες που είχε στο προφίλ του στην εφαρμογή. Τόσο καιρό πίστευα ότι μιλούσα με ένα 30άρη καστανόξανθο νεαρό και μου εμφανίστηκε ένας 60άρης που μάλιστα είχε ξεχάσει να αφαιρέσει και τη βέρα από το χέρι του.
Μαρία, 28

Είχαμε πάει για φαγητό, όμως είχα βαρεθεί τόσο πολύ από την πολυλογία του αλλά κι από αυτά που έλεγε, που δεν έβλεπα την ώρα να τελειώσω το πιάτο μου να φύγουμε. Φυσικά δεν φτάσαμε ποτέ στο γλυκό αφού προσποιήθηκα ότι κάτι σοβαρό συνέβη κι έφυγα σχεδόν τρέχοντας από το δείπνο.
Θεανώ, 35

Είχαμε δώσει ραντεβού το μεσημέρι για να φάμε μαζί. Επειδή είχε δυνατό χανγκόβερ από το προηγούμενο βράδυ, δεν μπορούσε να φάει, κι έτσι προτίμησε να τσιμπήσει μία σαλάτα. Κατά τη διάρκεια του γεύματος μου αποκάλυψε ότι είχε πιει επειδή τον παράτησε η κοπέλα του. Μέχρι να ολοκληρώσω το φαγητό μου είχα μάθει τα πάντα για τη σχέση τους και το χωρισμό τους. Στο τέλος με έβαλε να πληρώσω και τον λογαριασμό, επειδή εκείνος είχε «τσιμπήσει» ενώ εγώ είχα φάει. Φυσικά δεν τον ξαναείδα ποτέ.
Μυρτώ, 32

Ήταν το παρά τρίχα χειρότερο ραντεβού μου, αφού τελικά το ραντεβού δεν έγινε τελικά ποτέ. Με είχε βομβαρδίσει τόσο πολύ στα μηνύματα και είχε γίνει τόσο ενοχλητικός πριν καν βρεθούμε που δεν ήθελα να ξέρω τι με περιμένει μετά. Όταν τελικά του ακύρωσα το ραντεβού, με έλουσε με τέτοιους χαρακτηρισμούς που δεν τους είχα καν φανταστεί.
Δήμητρα, 42

Με είχε καλέσει για πρώτο ραντεβού στο σπίτι του να φάμε παρέα. Ντύθηκα στολίστηκα και πήρα ένα λευκό κρασί και πήγα. Δεν πίστευα στα μάτια μου όταν στην πόρτα με υποδέχτηκε η μητέρα του, η οποία με οδήγησε στην κουζίνα να την βοηθήσω στις προετοιμασίες του φαγητού μέχρι να τελειώσει ο γιος της το μπάνιο. Κάτσαμε και φάγαμε όλοι μαζί. Η μητέρα του μάλιστα σχολίαζε ότι το κρασί που είχα φέρει ήταν ξινό και πως σαν το κρασί που αγοράζει εκείνη δεν έχει. Δεν το δοκίμασα ποτέ, αφού φρόντισα να μην τους ξαναδώ. Τόσο τη μάνα όσο και το γιο.

Ελένη, 29

https://www.kathimerini.gr

Σχέσεις - Σεξ

Ορισμένοι άνθρωποι κουτσομπολεύουν πολύ και δριμύτατα ενώ άλλοι σε λιγότερο βαθμό και πιο ήπια.

 Συνήθως το κουτσομπολιό δεν είναι απλά η περιγραφή ενεργειών ή καταστάσεων που αφορούν άλλους.

 Είναι μια συνειδητή προσπάθεια σχολιασμού ή διάδοσης πληροφοριών σχετικά με κάποιο άτομο που συνοδεύεται από αρνητική ή κακόβουλη πρόθεση.

 Στο κουτσομπολιό μπορεί να υπάρχει υπερβολή, διόγκωση, παρερμηνεία και παραποίηση της πραγματικότητας. Ο στόχος είναι η δημιουργία λανθασμένων εντυπώσεων ή ακόμη και βλάβης στο άτομο που είναι το θύμα της εν λόγω αρνητικής συμπεριφοράς.

Συχνά αυτός που κουτσομπολεύει χρησιμοποιεί μόνο ένα μέρος της αλήθειας και δημιουργεί με αυτή τη βάση μια εντυπωσιακή ιστορία.

 Τα θέματα που προσφέρονται είναι πολλά. Τα χρήματα που κερδίζει κάποιος, το πως τα κερδίζει, η ερωτική ή η οικογενειακή ζωή ενός ατόμου, τα προβλήματα της ψυχικής ή της σωματικής υγείας, τα επαγγελματικά προσόντα και επάρκεια, είναι μεταξύ των δημοφιλέστερων θεμάτων που μαγνητίζουν το ενδιαφέρον αυτών που ελκύονται από το κουτσομπολιό.

Το κουτσομπολιό είναι ευρέως διαδεδομένο στο χώρο εργασίας. Υπάρχουν πολλές καταστάσεις που δημιουργούνται στο χώρο εργασίας οι οποίες προσφέρουν σε αυτούς που αρέσκονται στο κουτσομπολιό πολλές ευκαιρίες να δράσουν.

Είναι φυσιολογικό να υπάρχει ένας βαθμός κουτσομπολιού στο εργασιακό περιβάλλον. 

Αυτό πηγάζει από την ανάγκη που έχουν οι άνθρωποι να μαθαίνουν για το τι συμβαίνει στο χώρο που εργάζονται και για το τι συμβαίνει με τους άλλους ανθρώπους.

Υπάρχουν όμως περιπτώσεις που το κουτσομπολιό βγαίνει εκτός ελέγχου.

 Μπορεί για παράδειγμα να πληγώνει τα αισθήματα κάποιου ανθρώπου, να προκαλεί εντάσεις και ανησυχία, να διαταράσσει διαπροσωπικές σχέσεις μεταξύ συναδέλφων, να καταρρακώνει τα κίνητρα και την ψυχική διάθεση για πρόοδο της ομάδας εργασίας ή να δημιουργεί αναταραχή στις εργασιακές σχέσεις.


Στις περιπτώσεις που το κουτσομπολιό αναπτύσσεται σε ένα εργασιακό περιβάλλον σε μεγάλο βαθμό, μπορεί να καταστεί τοξικό και να βλάπτει όχι μόνο τους εργαζόμενους αλλά να επηρεάζει αρνητικά την απόδοση της ομάδας εργασίας, της εταιρείας ή του οργανισμού που τους εργοδοτεί.

Είναι σημαντικό όλοι στο χώρο εργασίας να καταβάλλουν προσπάθειες να μην αφήνουν το κουτσομπολιό να αναπτύσσεται. Οι προϊστάμενοι πρέπει να γνωρίζουν το χαρακτηριστικό αυτό της ανθρώπινης συμπεριφοράς, να το περιμένουν και να λαμβάνουν μέτρα προληπτικά για την αποτροπή του.

Πρέπει επίσης να γνωρίζουν ότι υπάρχουν άτομα με προσωπικότητες που διάμεσου του κουτσομπολιού επιζητούν να καταστούν οι ίδιοι κέντρο ενδιαφέροντος. Δημιουργώντας ιστορίες κουτσομπολιού θέλουν να αποκτήσουν σημασία για τους άλλους. 

Για την πρόληψη και αντιμετώπιση του κουτσομπολιού απαιτούνται η συμβολή και οι προσπάθειες όχι μόνο των προϊσταμένων αλλά του κάθε εργαζόμενου ξεχωριστά.

Για να επιτευχθεί η αποτελεσματική καταπολέμηση του κουτσομπολιού χρειάζεται μια άριστη επικοινωνία και συνεργασία σε όλες τις βαθμίδες της ομάδας εργασίας. Ταυτόχρονα η διαφώτιση και διαπαιδαγώγηση των εργαζομένων για το σοβαρό αυτό πρόβλημα επιτρέπει την ανάπτυξη άμυνας εναντίον του φαινομένου.

Εάν όλοι μαθαίνουν να αναγνωρίζουν το τοξικό και βλαβερό κουτσομπολιό δεν θα επιτρέπουν σε κάποιον που αρέσκεται στο να κουτσομπολεύει άλλους να αναπτύσσει ή να συνεχίζει μια φθοροποιό δράση.

https://sciencearchives.wordpress.com/

Σχέσεις - Σεξ

Γιατί μερικές φορές ντρεπόμαστε για τις απαγορευμένες σκέψεις που κάνουμε και τα συναισθήματα που έχουμε; Στην κουλτούρα της κλειδαρότρυπας και της εξομολόγησης είναι κοινωνικά αποδεκτό να μπαίνουμε στα άδυτα της προσωπικής ζωής των σταρ, συζητάμε ανοιχτά για τις σεξουαλικές μας προτιμήσεις, τα προβλήματα του συντρόφου μας και η λίστα δεν έχει τέλος.

 Αυτό έχει και μια θεραπευτική ιδιότητα.

Ωστόσο, πολλά συναισθήματα παραμένουν κρυμμένα. Μέσα μας μπορεί να ανατριχιάζουμε στη θέα ενός ατόμου σε αναπηρική καρέκλα, να ευχόμαστε το θάνατο ενός υπέργηρου και άρρωστου συγγενούς, να σκεφτόμαστε ότι οι φίλοι μας είναι κακόγουστοι, τα μωρά απλώς ενοχλητικά και άλλες παρόμοιες σκέψεις, ενώ ταυτόχρονα θεωρούμε τον εαυτό μας καλό άνθρωπο. 

Ψυχολογία της επιβίωσης

Η ψυχολογία της ανθρώπινης εξέλιξης εξηγεί ότι τα συναισθήματα ντροπής είναι γενετικά «καλωδιωμένα» στον εγκέφαλό μας -πρόκειται για στρατηγικές που οδήγησαν τον άνθρωπο στην επιτυχή επιβίωση στη σαβάνα της πλειστοκαίνου εποχής. Γιατί τότε είναι τόσο δύσκολο να τα παραδεχτούμε;


Η επιμονή των απαγορευμένων συναισθημάτων έχει γίνει αντικείμενο μελέτης της θρησκείας και γοήτευε τον Φρόιντ. Τόσο η ψυχανάλυση όσο και η συγχώρεση που προσφέρει η εξομολόγηση απεκδύουν τις σκέψεις-ταμπού από τη δύναμή τους. Η προσπάθεια να εξαφανίσουμε ή να εξηγήσουμε αυτές τις σκέψεις δεν τις εμποδίζει από το να επιστρέφουν εντονότατες, κάνοντάς μας να αισθανόμαστε άσχημα στη συνέχεια.

Γιατί ντρεπόμαστε τόσο για κρυμμένα συναισθήματα;

Το να συμπεριφερθούμε άσχημα βάσει κάποιας κακής παρόρμησης μπορεί να είναι πηγή ντροπής. Γιατί όμως νιώθουμε ένοχοι ακόμα και για ένα κακό συναίσθημα, το οποίο κρύβουμε βαθιά μέσα μας;

Μια θεωρία υποστηρίζει ότι αυτή η ενοχή πηγάζει από το φόβο μας ότι θα αποκαλυφθούμε, ακόμα και αν δεν έχουμε κάνει τίποτα. Γενικά, όταν αποκαλυφθεί ότι κάποιος έκανε κάτι άσχημο και αμέσως το παραδεχτεί και δείξει ότι νιώθει άσχημα, τότε μετριάζεται η ένταση της πράξης του. Έτσι, κατά κάποιον τρόπο, το να αισθάνεται κανείς προκαταβολικάάσχημα για αυτό που νιώθει, χωρίς να έχει κάνει κάτι συγκεκριμένο, είναι σαν να προετοιμάζεται να τον συγχωρέσουν αν τον ανακαλύψουν.


Η ντροπή που αισθάνεται κανείς είναι συναίσθημα ακόμα πιο έντονο από το φόβο ότι μπορεί να τον ανακαλύψουν, και αυτό γιατί σχετίζεται με την αίσθηση του «προβληματικού εαυτού». Αυτό εξηγεί το λόγο που έντονα συναισθήματα ντροπής -όταν κανείς αισθάνεται ότι ο πυρήνας του είναι προβληματικός,- οδηγούν μερικές φορές τους ανθρώπους σε ξεδιάντροπες συμπεριφορές, όπως υπερβολικά ξεσπάσματα ζήλιας.

Το «καλό» στα κακά συναισθήματα

Παρόλα αυτά, μια μικρή δόση «κακών» συναισθημάτων μπορεί να αποβεί καλή και θετική. Συναισθήματα όπως η ντροπή, η αλαζονεία μπορεί να χρησιμεύσουν ως σταθεροποιητές της ψυχικής υγείας, διότι εμποδίζουν το άτομο να κάνει απερίσκεπτα κάτι για το οποίο θα μετάνιωνε αργότερα. Η ντροπή και η ενοχή, στον κατάλληλο βαθμό, μπορεί να χαλιναγωγήσουν παρορμητικά ξεσπάσματα

Πώς αντιμετωπίζονται τα αρνητικά συναισθήματα;

Πώς λοιπόν κανείς αντιμετωπίζει τη ζήλια που νιώθει για τους πετυχημένους φίλους του, για τον όμορφο συνάδελφο της γυναίκας του, για τη χαριτωμένη γραμματέα του άντρα της;

Σύμφωνα με τον Δρ Lewis, που έχει γράψει και ένα βιβλίο για τη ντροπή, υπάρχουν τρεις τρόποι:

  • Να το παραδεχτεί κανείς στον εαυτό του και με τον καιρό να το ξεχάσει

  • Να το εξομολογηθεί

  • Ή να γελάσει με αυτό.

Το γέλιο είναι ίσως ο υγιέστερος τρόπος αντιμετώπισης, γιατί μπορεί κανείς να δει τον εαυτό του από τη θέση ενός παρατηρητή και να συνειδητοποιήσει πόσο χαζό είναι να νιώθει κανείς έτσι.

1. Σκέψεις απιστίας

«Δεν είναι απιστία αφού μόνο το σκέφτομαι»

Οι σεξουαλικές φαντασιώσεις είναι μέρος μιας υγιούς σεξουαλικής ζωής. Ωστόσο, όταν η εικόνα ενός προηγούμενου ή ενός φανταστικού εραστή εισβάλλει δραστικά στη ζωή ενός ζευγαριού, αυτό μπορεί να προκαλέσει δυσκολίες και ανησυχίες. Οι άνθρωποι φοβούνται ότι οι φαντασιώσεις τους λένε περισσότερα για τα τι θα μπορούσαν να κάνουν. Ωστόσο, οι ειδικοί διαβεβαιώνουν ότι οι φαντασιώσεις δεν οδηγούν από μόνες τους στην απιστία και οι σεξολόγοι «συνταγογραφούν» και προτρέπουν τα ζευγάρια να έχουν και -σε ορισμένες περιπτώσεις- να μοιράζονται τις φαντασιώσεις τους.

2. Τα λεφτά είναι σημαντικά

«Αν κερδίζω περισσότερα, είμαι σημαντικότερος»

Θέλουμε να πιστεύουμε ότι δεν κρίνουμε κάποιον από το πορτοφόλι του, αλλά στην πραγματικότητα το κάνουμε. Ψυχολογικές έρευνες δείχνουν ότι δίνουμε σημασία στα χρήματα γιατί έχουμε ανάγκη να γνωρίζουμε ποιος έχει τη δύναμη και το στάτους σε μια ομάδα, κάτι που παραπέμπει στη ζωή στη σαβάνα.

Από την άλλη, είναι σημαντικό για κάποιον να αισθάνεται ότι έχει περισσότερα από κάποιους άλλους, γιατί έτσι νιώθει σημαντικότερος (ακόμα και αν δεν είναι πάμπλουτος, αλλά απλώς συγκρίνει «προς τα κάτω»).

3. Schadenfreude

«Τα ήθελε και τα έπαθε»

Για πολλούς ανθρώπους είναι μεγάλη ευχαρίστηση να βλέπουν κάποιον διάσημεο και πετυχημένο (που δεν τον γνωρίζουν προσωπικά) να καταστρέφεται (και γι’ αυτό τα κουτσομπολίστικα περιοδικά πουλάνε). Από εξελικτική άποψη, αυτό είναι φυσιολογικό: το να ευχαριστηθεί κανείς βλέποντας την πτώση του αντιπάλου του σημαίνει ότι ο ίδιος τα πάει καλύτερα και αισθάνεται καλύτερα για τον εαυτό του.

4. Προτιμήσεις

«Γιατί δε μπορείς να είσαι σαν την αδερφή σου;»


Οι δυο συχνότερες ατάκες της παιδικής ηλικίας είναι: «Δεν είναι δίκαιο» και «τον/την αγαπάς περισσότερο». Δυστυχώς, τα ίδια παράπονα συνεχίζουν και στην ενήλικη ζωή, αφού οι γονείς τείνουν να βοηθούν και να υποστηρίζουν περισσότερο το παιδί τους που έχει κάποια δυσκολία ή πρόβλημα -ιδίως μάλιστα αν προέρχεται από κακή τύχη-. Οι μαμάδες ευνοούν το μικρότερο παιδί, ενώ τα αγόρια τείνουν προς τον πατέρα και τα κορίτσια προς τη μητέρα. Το να ξοδεύει κανείς λίγο χρόνο περισσότερο με το ένα και όχι το άλλο παιδί δε σημαίνει περισσότερη αγάπη. Οι γονείς δεν θα πρέπει να νιώθουν ενοχές για το ότι πρέπει να φέρονται στα παιδιά του ακριβώς το ίδιο: όταν η απόκλιση είναι μικρή, δείχνουν οι έρευνες, ούτε τα ίδια τα παιδιά δε τις θεωρούν σημαντικές. Φυσικά, δεν πρέπει να δείχνει κανείς περισσότερη αγάπη, στοργή ή ζεστασιά στο ένα και όχι στο άλλο παιδί, γιατί οι μεγάλες αποκλίσεις δημιουργούν και μεγάλα ψυχολογικά προβλήματα.

5. Ο συναισθηματικός χαζοτουρίστας

«Οι κηδείες έχουν πλάκα»

Είναι άτομα που έχετε συναντήσει σε κηδείες: οι 3-4 ξάδερφοι, οι «καλοί» φίλοι (που δεν έχουν δει τον αποβιώσαντα για 15 χρόνια), είναι οι συναισθηματικοί χαζοτουρίστες που περηφανεύονται ότι ήξεραν καλά τον αποβιώσαντα. Γιατί όμως να το κάνει κανείς αυτό; Η δημόσια έκφραση πένθους καθιστά κάποιον εμφανώς μέλος μιας κοινότητας, δημιουργεί το συναίσθημα ότι ανήκει στην ομάδα, ενώ από την άλλη θεωρείται ότι η υπερβολική έκφραση πένθους μπορεί να καλύπτει ασυνείδητη ενοχή για το ότι το ίδιο το άτομο ζει. Το πένθος έχει και μια υπαρξιακή διάσταση: πενθώντας άλλους επεξεργαζόμαστε το γεγονός ότι κάποτε δε θα ζούμε.

Οι άνθρωποι περηφανεύονται ότι ήξεραν αυτόν που πέθανε για τον ίδιο λόγο που λένε φανταστικές ιστορίες: για να τραβήξουν πάνω τους την προσοχή. Οι άνθρωποι εμπλέκονται συναισθηματικά πολύ στην περίπτωση θανάτου γιατί ξαφνικά αισθάνονται σημαντικοί, μέσα από μια διαδικασία ταύτισης με τον νεκρό.

6. Ανακούφιση από το πένθος

«Ευτυχώς όλα τελείωσαν»

Μερικές φορές οι στενοί συγγενείς δε μπορούν να κλάψουν στην κηδεία ή αισθάνονται ανακούφιση. Αυτό συμβαίνει συνήθως διότι είχαν όλο το χρόνο να πενθήσουν (όπως συμβαίνει σε μια χρόνια, ανίατη νόσο), οπότε το «τέλος» φέρνει κάποια ανακούφιση, γιατί το προσφιλές πρόσωπο δεν υποφέρει πια, αλλά ούτε και ο ίδιος. Αυτό δε σημαίνει ότι το άτομο αυτό δεν αγαπάει τον αποβιώσαντα-σημαίνει ότι είναι έτοιμο να επενδύσει συναισθηματική και φυσική ενέργεια στο μέλλον. Είναι όμως δύσκολο να παραδεχτεί κανείς ότι δεν αισθάνεται βαθύτατη θλίψη, αισθάνεται ενοχή και ντροπή να το παραδεχτεί σε τρίτους, ενώ μέσα του δε νιώθει τόσο θλίψη, όσο ανακούφιση.

7. Το άγχος απέναντι στην αναπηρία

«Δεν ξέρω τι να πω σε αυτό το άτομο»

Όλοι ξέρουμε ότι τα άτομα με κάποια αναπηρία μπορεί να είναι εξίσου έξυπνα, συμπαθητικά ή αντιπαθητικά όπως και τα άτομα χωρίς αναπηρία, και, βέβαια, η τετραπληγία ή η δυσμορφία δεν είναι κολλητικά. Γιατί τότε τόσοι άνθρωποι αντιδρούν με τρόμο όταν συναντούν ένα άτομο με κάποια αναπηρία ή δυσμορφία; Ένας λόγος είναι γιατί η κατάστασή τους μας θυμίζει την ευθραυστότητα της ανθρώπινης ύπαρξης και τη θνητότητά μας. Και όσο πιο άγνωστο είναι αυτό το άτομο, τόσο εντονότερα είναι αυτά τα συναισθήματα (γιατί δεν είχαμε την ευκαιρία να τα επεξεργαστούμε), ενώ αν πρόκειται για οικείο πρόσωπο τα συναισθήματα αυτά είναι λιγότερο έντονα.

από τη Λίζα Βάρβογλη, Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια

https://sciencearchives.wordpress.com

Σχέσεις - Σεξ

Αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός πως οι σύγχρονες οικονομικές εξελίξεις, η συρρίκνωση της αγοράς εργασίας με τη ραγδαία αλλαγή προσφοράς – ζήτησης που επήλθε τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας έχει ένα σοβαρό αντίκτυπο στο δείκτη ικανοποίησης των εργαζομένων από την απασχόλησή τους. Οι μειώσεις των αποδοχών, οι περικοπές επιδομάτων, η μείωση του αριθμού των θέσεων εργασίας άρα και των διαθέσιμων επιλογών οδηγεί συχνά τους εργαζόμενους σε ένα ψυχολογικό αδιέξοδο: εργάζονται αλλά δεν είναι ικανοποιημένοι από την εργασία τους

. Η δυσανασχέτηση προκύπτει είτε γιατί οι συνθήκες εργασίας δεν είναι κατάλληλες ή σύμφωνες με τις προσδοκώμενες, είτε γιατί τελικά τα άτομα διαπιστώνουν ότι κάνουν μια δουλειά η οποία δεν τους αρέσει και δεν τους ταιριάζει. Κάποιοι θα σκεφτούν ότι είναι πολυτέλεια να παραπονιέται κανείς για έλλειψη ικανοποίησης από τη στιγμή που έχει έστω δουλειά. Κι όμως, το να ζει ένας εργαζόμενος μια καθημερινότητα από την οποία δεν μπορεί να αντλήσει την ελάχιστη ικανοποίηση αναλογιζόμενος πως έτσι θα συνεχιστεί η ζωή του στο άμεσο μέλλον, μπορεί να γίνει ένα δυσβάσταχτο φορτίο

Όταν η καθημερινότητά μας καταλήγει να είναι ψυχολογικά ανυπόφορη είναι η ώρα που πρέπει να αναλογιστούμε τις προσωπικές μας ευθύνες και να σηκώσουμε το βάρος των προσωπικών μας αποφάσεων. Γιατί, ανεξαρτήτως του πως φτάσαμε να δεχθούμε μια ζωή που δεν μας ικανοποιεί, είναι δική μας ευθύνη να την αλλάξουμε.

Ανακαλύψτε τον εαυτό σας

Συχνά επιλέγουμε την εργασία μας με βάση τη διαθεσιμότητα (τι υπάρχει) ή με βάση τις οικονομικές μας ανάγκες (πόσα χρειάζομαι για να ανταπεξέλθω στις υποχρεώσεις μου). Και ενώ αυτοί οι δύο παράμετροι επιλογής δεν έχουν κάτι το μεμπτό ή λάθος, είναι από μόνοι τους ανεπαρκείς.  Αν η εργασία δεν ταιριάζει ως ένα βαθμό με τις δεξιότητες μας, τις κλίσεις μας και αυτό που μας αρέσει να κάνουμε, έχει ημερομηνία λήξης. Το πιο πιθανό είναι πιέζοντας τον εαυτό μας να αποδεχθεί κάτι που δεν του ταιριάζει να έρθει η στιγμή που θα φτάσουμε σε ένα τέλμα. Συνήθως αντιδρούμε με πλήρη άρνηση να πάμε στη δουλειά ή αρχίζουμε να εμφανίζουμε προβλήματα σε άλλους τομείς της ζωής μας (διαπροσωπικές σχέσεις, οικογένεια). Αποτελεί επομένως αδήριτη ανάγκη και όχι πολυτέλεια να υπάρχει ένας βαθμός ικανοποίησης από την εργασία μας πράγμα που προκύπτει από τη σύγκλιση των προσωπικών χαρακτηριστικών μας με τις αρμοδιότητες της θέσης εργασίας.

Βρείτε κάτι ενδιαφέρον σε αυτό που κάνετε

Συχνά δεν είναι εφικτό, συνετό ή εύκολο να αφήσουμε απλώς μια δουλειά που δε μας ικανοποιεί και να αρχίσουμε μια ατέρμονη αναζήτηση της ιδανικής εργασίας. Ακόμα όμως και σε μια εργασία που δε φαίνεται να ταιριάζει με τις προσωπικές μας ανάγκες μπορούμε να προσπαθήσουμε να βρούμε τι ωφέλιμο μας παρέχει. Πάντα αποκομίζουμε κάτι θετικό από μια απασχόληση αρκεί να μπορούμε να το εντοπίσουμε και να το αξιοποιήσουμε θετικά στη ζωή. Μπορούμε επίσης να επιδιώξουμε ενεργά την ενασχόλησή μας με αντικείμενα που πριν είχαμε παραγκωνισμένα, να πάρουμε πρωτοβουλίες για να κάνουμε νέα πράγματα ή να αλλάξουμε κάτι στον τρόπο με τον οποίο δουλεύουμε. Κάθε αλλαγή μπορεί να λειτουργήσει ως μια τονωτική ένεση και να μας δώσει κίνητρο και νέα προοπτική στα πράγματα.

Προσθέστε χρώμα στη ζωή σας

Άλλες φορές πάλι εγκλωβιζόμαστε σε μια αδιέξοδη λογική όπου η εργασία μας οφείλει να είναι η βασική πηγή ικανοποίησης στη ζωή μας. Αν αυτό με το οποίο σας αρέσει να ασχολείστε δεν αποτελεί καν πηγή εισοδήματος για σας ή δεν μπορεί να αποτελέσει στο άμεσο μέλλον, ποιος σας εμποδίζει από το να το εξασκείτε στον ελεύθερο χρόνο σας; Η ικανοποίηση από τη ζωή μας δεν περιορίζεται μόνο στον επαγγελματικό τομέα, αλλά και στο πως αξιοποιούμε εν τέλει το σύνολο του χρόνου μας και κατ’ επέκταση τη ζωή μας. Η ενασχόληση με κάτι που μας γεμίζει στον ελεύθερο χρόνο μας, μας κάνει να γεμίζουμε μπαταρίες, για να ανταπεξέλθουμε και στις άλλες υποχρεώσεις – ασχολίες μας, οι οποίες φαντάζουν ίσως κάπως βαρετές.

Διαμορφώστε πλάνο, αλλάξτε πορεία

Ποιός είπε πως η αλλαγή είναι εύκολη; Ή ότι οφείλει να είναι. Αν έχετε αποφασίσει ότι δεν μπορείτε να υποστηρίξετε την εργασία σας για την υπόλοιπη ζωή σας, έχει έρθει η ώρα να πάρετε κάποιες σημαντικές αποφάσεις. Συγκεκριμενοποιήστε τους τομείς των ενδιαφερόντων σας και συνδέστε τους με την αγορά εργασίας. Το ερώτημα που πρέπει να απαντήσετε είναι «Πώς θα μπορούσα να εξασκήσω επαγγελματικά αυτό που μου αρέσει;». Ψάξτε για άλλους επαγγελματίες που ασχολούνται με το αντικείμενο που σας ενδιαφέρει και δείτε τι χρειάστηκε για να το πετύχουν. Για να πετύχετε μια αλλαγή στην καριέρα σας 180ο πιθανόν να χρειαστεί χρόνος, χρήμα, επιπλέον εκπαίδευση και φυσικά ένα μεθοδευμένο πλάνο για να κάνει τα όνειρά σας ρεαλιστικούς και υλοποιήσιμους στόχους. Αναρωτηθείτε: «Το θέλω τόσο πολύ για να το επιδιώξω;». Η απάντηση πρέπει να είναι θετική, πριν ξεκινήσετε.

Ο επαγγελματικός επαναπροσανατολισμός δεν είναι απλή υπόθεση. Έχοντας ήδη μια αποτυχημένη επιλογή στο ιστορικό σας αντιλαμβάνεστε πως δεν σας παίρνει να επιλέξετε με βάση τον παράγοντα τύχη. Χρειάζεται να ξαναδείτε προσεχτικά και μεθοδευμένα την αγορά εργασίας, αλλά και να δείτε τον εαυτό σας σε βάθος προκειμένου να διαπιστώσετε προσωπικά χαρακτηριστικά, αξίες, ανάγκες, κλίσεις και ταλέντα που θα θέλατε να βρουν έκφραση μέσα από την επαγγελματική σας δραστηριότητα.

https://www.flowmagazine.gr

Σχέσεις - Σεξ

Για τους περισσότερους γονείς, χρειάζεται πολύς χρόνος και αμέτρητα σεμινάρια μέχρι να διαπιστώσουν ότι το 2χρονο… τερατάκι τους αδυνατεί μάλλον να καταλάβει το εμφαντικό και επαναλαμβανόμενο «Όχι!» τους. Κι αυτό γιατί τα παιδιά δεν δίνουν πάντα την απαιτούμενη σημασία στα λόγια μας. Σας κάνει εντύπωση; Προφανώς όχι, μιας και -όπως όλοι μας γνωρίζουμε- ένας πολύ αποτελεσματικός τρόπος επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων, ανεξαρτήτου ηλικίας, είναι ο μη-λεκτικός. Πράγμα που σημαίνει ότι τα παιδιά μας μας «ακούν» ακόμα κι όταν δεν μιλάμε καν. Το να γνωρίζουμε και να χρησιμοποιούμε τη μη-λεκτική επικοινωνία μαζί τους όχι μόνο βοηθά τα παιδιά να αναπτύξουν τη συναισθηματική νοημοσύνη τους και την ικανότητά τους να επικοινωνούν γενικότερα, αλλά και εμάς τους γονείς τους να διαφυλάξουμε τη διανοητική μας υγεία (ή τουλάχιστον ό,τι έχει απομείνει από αυτήν!).


1. Οι εκφράσεις του προσώπου

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, που πραγματοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο Concordia, τα παιδιά από την ηλικία των 18 μηνών έχουν την ικανότητα να «διαβάζουν» με ακρίβεια τις εκφράσεις του προσώπου - σε τέτοιο βαθμό ώστε να μπορούν να καταλάβουν πότε λέμε αλήθεια ή ψέματα. Χρησιμοποιούν τη λεγόμενη «κοινωνική συσχέτιση» για να διαπιστώσουν αν εγκρίνουμε αυτό που κάνουν. Επομένως, την επόμενη φορά που θα βρείτε το πιτσιρίκι σας να κάθετε αναπαυτικά στο μπάνιο πασαλειμμένο από πάνω μέχρι κάτω με αφρό ξυρίσματος, να θυμάστε ότι ένα βλέμμα πραγματικής αποδοκιμασίας είναι πολύ πιο αποτελεσματικό από μια… εκτενή διάλεξη!

2. Οι χειρονομίες

Δεν είναι δύσκολο για το μωρό σας να καταλάβει ότι οι διαφορετικές χειρονομίες μεταφέρουν και διαφορετικά μηνύματα. Οι γονείς που έχουν χρησιμοποιήσει τη Νοηματική Γλώσσα των Μωρών (Baby Sign Language) δηλώνουν ενθουσιασμένοι με τη συμβολή της στην καλύτερη επικοινωνία με το παιδί. Ακόμα, όμως, κι αν δεν γνωρίζετε τη BSL, μπορείτε να ενσωματώσετε διάφορες χειρονομίες (π.χ. την ανοιχτή παλάμη για το «σταμάτα») στην καθημερινή αλληλεπίδραση με το μωρό σας. Ξεκινήστε χρησιμοποιώντας χειρονομίες με κάποιες λέξεις, και στη συνέχεια μιλήστε του κανονικά. Και το καλύτερο; Στείλτε του ένα φιλί καθώς το παρατηρείτε από το παγκάκι του πάρκου να μοιράζεται το παιχνίδι του με ένα άλλο παιδάκι. Έτσι, θα ενισχύσετε και θα ενθαρρύνετε τη θετική του συμπεριφορά, χωρίς να αρθρώσετε ούτε λέξη!

3. Η στάση του σώματος

Μια «κλειστή» στάση, όπως όταν έχουμε τα χέρια σταυρωμένα ή όταν είμαστε σκυμμένοι προς τα εμπρός, είναι αφιλόξενη και δηλώνει εχθρότητα. Είτε διαβάζετε μαζί του ένα βιβλίο είτε παίζετε ένα επιτραπέζιο είτε ζωγραφίζετε παρέα, μια «ανοιχτή» στάση του σώματος δείχνει στο παιδί ότι είστε δεκτικοί στις ανάγκες του και πρόθυμοι να συνεργαστείτε μαζί του.

4. Η εγγύτητα

Η φυσική απόσταση ανάμεσα σε εσάς και το παιδί σας του στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα. Όταν βλέπετε το παιδί σας να ξεκινάει ένα παιχνίδι μόνο του, κάντε μερικά βήματα πίσω. Το σιωπηρό μήνυμα που του δίνετε είναι ότι το εμπιστεύεστε αρκετά ώστε να παίξει με δική του υπευθυνότητα. Όταν, πάλι, το δείτε να κοιτάζει με περιέργεια την εργαλειοθήκη του μπαμπά του πάνω στον πάγκο, κινηθείτε προς το μέρος του. Τα παιδιά έχουν πλήρη συναίσθηση της παρουσίας μας, και ανταποκρίνονται άμεσα σε αυτήν.

5. Το άγγιγμα

Η σωματική επαφή μαμάς-παιδιού δεν τελειώνει στην αίθουσα τοκετού, σωστά; Η αίσθηση της αφής στα παιδιά είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη και παίζει καθοριστικό ρόλο για εκείνα στη διαδικασία ανακάλυψης του κόσμου. Προσπαθήστε να έρχεστε σε επαφή με το μωρό σας πέρα από τα λόγια, όπως με ένα απαλό και προτρεπτικό άγγιγμα στον ώμο και φυσικά με πολλές αγκαλιές και φιλιά, που θα του δείχνουν ξεκάθαρα την αγάπη σας και τη στοργή σας. Στους περισσότερους γονείς αυτές οι πράξεις προκύπτουν φυσικά όταν τα παιδιά τους είναι μικρά, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα οφέλη που προσφέρουν υπερβαίνουν την ηλικία και αποτελούν ένα σπουδαίο εργαλείο στην επικοινωνία μας μαζί τους, ακόμα κι όταν μεγαλώσουν.


Τα παιδιά έρχονται στον κόσμο χωρίς οδηγίες χρήσης, και η ανατροφή τους είναι μια συνεχής διαδικασία μάθησης για τους γονείς. Τη μια στιγμή νιώθεις ότι σου αξίζει το μετάλλιο της «Μαμάς της Χρονιάς», και την άλλη αισθάνεσαι ο χειρότερος γονιός του κόσμου. Όμως, έτσι είναι το «επάγγελμα» του γονιού… και το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να προσπαθείς διαρκώς να ανακαλύπτεις διαφορετικές μεθόδους για να βελτιώνεις την επικοινωνία σου μαζί τους. Γιατί, τελικά, η καλή επικοινωνία είναι το βασικότερο θεμέλιο για οποιονδήποτε ισχυρό δεσμό!
Από την εκπαιδευτικό Anjali Joshi και το μπλογκ της «The Adventures of a New Mom».

https://www.imommy.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.