Σεπτεμβρίου 23, 2021

Σχέσεις - Σεξ

Φρίντριχ Νίτσε - Η αγάπη επιθυμεί, ο φόβος αποφεύγει.
Επιμελείται η Καλλιόπη Παπαμιχαήλ

Απατηλό και όμως βάσιμο

Όταν βαδίζει κανείς στο χείλος μιας αβύσσου η διασχίζει ένα βαθύ ποτάμι πάνω σε μια σανίδα, χρειάζεσαι μια κουπαστή,, όχι για να κρατηθεί απ' αυτήν (γιατί τότε θα κατέρρεε μαζί του), αλλά για να δημιουργήσει για το μάτι την παράσταση της ασφάλειας.

Παρόμοια, όταν είμαστε νέοι χρειαζόμαστε ανθρώπους, που μας προφέρουν ασύνειδα την υπηρεσία αυτής της κουπαστής. Είναι αλήθεια ότι δεν θα μας βοηθούσαν, αν βρισκόμασταν πραγματικά σε μεγάλο κίνδυνο και θέλαμε να στηριχτούμε πάνω τους. Αλλά μας δίνουν την καθησυχαστική αίσθηση ότι υπάρχει ασφάλεια κοντά( για παράδειγμα, πατέρες, δάσκαλοι, φίλοι, που όλοι γενικά τους ξέρουμε).

Μαθαίνοντας να αγαπάμε

Πρέπει να μαθαίνουμε να αγαπάμε, να μαθαίνουμε να μαστέ ευγενικοί, κι αυτό από την πιο μικρή ηλικία μας, αν η εκπαίδευση και η τύχη δεν μας δώσουν καμιά ευκαιρία για την άσκηση αυτών των αισθημάτων, η ψυχή μας θα γίνει στεγνή και ανίκανη να καταλάβει εκείνες τις τρυφερές επινοήσεις των ανθρώπων που αγαπούν. Παρόμοια, πρέπει να διδάσκεται και να θρέφεται το μίσος, αν θέλει κανείς να γίνει καλός σ' αυτό: αλλιώς το σπέρμα του μίσους θα απονεκρωθεί κι αυτό.

Τα ερείπια ως διακόσμηση

Άνθρωποι που περνούν από πολλές πνευματικές αλλαγές, διατηρούν ορισμένες απόψεις και συνήθειες από παλιότερα στάδια, τις οποίες εισάγουν ύστερα στο νέο τους σκέπτεσθαι και δραν, σαν ένα κομμάτι ανεξήγητης αρχαιότητας και γκρίζας τοιχοποιίας, συχνά για στολίδι της όλης περιοχής.

Αγάπη και σεβασμός

Η αγάπη επιθυμεί, ο φόβος αποφεύγει. Γι αυτόν τον λόγο, είναι αδύνατο, τουλάχιστον στο ίδιο χρονικό διάστημα, να απολαμβάνει κανείς και την αγάπη και τον σεβασμό του ίδιου προσώπου. Γιατί ο άνθρωπος που σέβεται έναν άλλο, αναγνωρίζει τη δύναμή του, δηλαδή τη φοβάται: η κατάστασή του είναι εκείνη του γεμάτου σεβασμού φόβου. Η αγάπη όμως δεν αναγνωρίζει καμιά δύναμη, τίποτε που διαχωρίζει, ανεβάζει, κατατάσσει πιο πάνω ή πιο κάτω. Επειδή η αγάπη δεν σέβεται οι φιλόδοξοι άνθρωποι αποφεύγουν με πείσμα είτε κρυφά είτε φανερά ,να αγαπηθούν από άλλους.

Από το "Ανθρώπινο, πάρα πολύ ανθρώπινο"

https://www.o-klooun.com/

Σχέσεις - Σεξ

Σεξουαλική διέγερση: Τι συμβαίνει στο σώμα της γυναίκας…
Μιχάλης Θερμόπουλος 
Όταν ένας άντρας ερεθιστεί σεξουαλικά από κάτι, η... αντίδραση του σώματός του είναι εμφανής.
Το σεξουαλικό όργανο του άνδρα βρίσκεται έξω από το σώμα του και ως εκ τούτου η σεξουαλική διέγερση είναι πρόδηλη.

Τι συμβαίνει όμως με τη γυναίκα; Τι γίνεται μέσα στο σώμα της όταν διεγείρεται εκείνη σεξουαλικά; Τι συμβαίνει στα δικά της γεννητικά όργανα;
Την στιγμή που ο εγκέφαλος της γυναίκας διεγείρεται σεξουαλικά από κάποιο ερέθισμα, τα αιμοφόρα αγγεία διογκώνονται και αμέσως περισσότερο αίμα κατευθύνεται στα γεννητικά όργανα. Η αυξημένη κυκλοφορία του αίματος προκαλεί αύξηση των κολπικών εκκρίσεων, του φυσικού λιπαντικού του αιδοίου που αποτελείται από πρωτεΐνες και αμινοξέα. Επίσης, χιλιάδες νευρικές απολήξεις σε πιο… ευαίσθητες περιοχές του κόλπου, “ανάβουν”.

Οι ιστοί στην κλειτορίδα πρήζονται και σκληραίνουν. Είναι μια “μίνι εκδοχή” αυτού που συμβαίνει στον άνδρα. Σε μεγάλη σεξουαλική διέγερση, η κλειτορίδα μπορεί να τριπλασιαστεί σε μέγεθος.

Ο τράχηλος της μήτρας μαλακώνει και, αν ο ίδιος ή ένα ευαίσθητο νεύρο εκεί κοντά το ακουμπήσει ερωτικά το χέρι ή το πέος του άνδρα, ή κάποιο άλλο αντικείμενο/σεξουαλικό βοήθημα, τότε αυτό στέλνει χιλιάδες σήματα στον εγκέφαλο με αποτέλεσμα να “ανάβει” τις ίδιες περιοχές ευχαρίστησης στον εγκέφαλο με εκείνες που ενεργοποιούνται στα ερωτικά παιχνίδια και στα “προκαταρκτικά”.

Σε περίπου 10% των γυναικών, οι μυς του πυελικού εδάφους που συστέλλονται δυναμικά κατά τη διάρκεια του οργασμού, μπορεί να προκαλέσουν την έκκριση διαυγούς υγρού έξω από την ουρήθρα. Αυτή είναι η “γυναικεία εκσπερμάτιση” και δεν πρέπει να συγχέεται με την ούρηση. Αυτό το υγρό αποτελείται από φυσικά σάκχαρα και όξινη προστατική φωσφατάση, μια χημική ουσία που βρίσκεται επίσης στο σπέρμα.

Πηγή: http://www.womenshealthmag.com

https://www.iatropedia.gr/s

 

Σχέσεις - Σεξ

«Όταν σας καλεί ο έρωτας, ακολουθήστε τον. Ακόμα κι αν ο δρόμος είναι δύσβατος και κακοτράχαλος» – Χαλίλ Γκιμπράν
Αν από φόβο τον αρνηθείτε, θα μπείτε σ' ένα κόσμο χωρίς εποχές, όπου θα γελάτε και θα κλαίτε, αλλά όχι με την καρδιά σας.

Ο Χαλίλ Γκιμπράν στον περίφημο “Προφήτη” αναφέρει για τον έρωτα:

«Όταν σας καλεί ο έρωτας, ακολουθήστε τον. Ακόμα κι αν ο δρόμος είναι δύσβατος και κακοτράχαλος»

Αν από φόβο τον αρνηθείτε, τότε θα “μπείτε σ’ ένα κόσμο χωρίς εποχές, όπου θα γελάτε, αλλά όχι με την καρδιά σας, και θα κλαίτε, αλλά όχι με την καρδιά σας”.

Η επικράτηση της ορθολογικής σκέψης ελευθέρωσε τον άνθρωπο από τη φυλακή της δεισιδαίμονας, πατριαρχικής και θεοκρατικής παραδοσιακής κοινότητας, εξοντωτικής για κάθε/όποια διαφορετικότητα.

Παρέδωσε το σύγχρονο άνθρωπο – μονάδα, πολίτη, κοσμοπολίτη, κυρίαρχο και δημιουργό της μοίρας του.

Παράλληλα όμως, οδήγησε σε έναν άκρατο υλισμό, ανέπτυξε έναν υπερδραστήριο νου, αφήνοντας την ανθρώπινη καρδιά ατροφική.

Ήρθε ο καιρός για το “Νιώθω, άρα υπάρχω”

Η αύξηση των διαζυγίων δεν αποτελεί κοινωνικό πρόβλημα των καιρών, αλλά είναι μια από τις οδύνες ενός τοκετού. Μέσα από πολύ πόνο γεννιέται ο νέος τύπος σχέσεων. Φιλοδοξεί να επουλώσει τον αρχέγονο αδαμιαίο “πόνο στην ωμοπλάτη” και να φέρει την επί γης ειρήνη. Για αρχή απαιτεί μια τίμια και ειλικρινή στάση απέναντι στον αισθηματικό μας κόσμο. Απαιτεί να εισακουστούν το κλάμα και οι εναγώνιες κραυγές της καρδιάς μας που επί αιώνες φιμώνονται. Το φίμωμά τους μετασχηματίζεται σε θλίψη, κατάθλιψη, παράνοια, μαρασμό, τρέλα, βία.


Η λύση και το κλείσιμο σχέσεων προτιμάται πλέον όλο και περισσότερο αντί του συμβιβασμού, αντί της υπομονής. Ένα ερωτευμένο ζευγάρι σίγουρα υπομένει τις καταιγίδες που θα του φέρει η ζωή. Αλλά το να υπομένει ο ένας τον άλλο σε μια σχέση είναι κάτι ασύμβατο με τη ρέουσα αγάπη.

Και τα παιδιά; Το όμορφο, υγιές τους πνεύμα δέχεται μια απλή αλήθεια – όπως τα ίδια αγαπούν τη μαμά και τον μπαμπά ,έτσι θα αγαπιούνται και οι γονείς μεταξύ τους. {Ευχή και στόχος είναι κάποτε να γεννιούνται παιδιά από ζευγάρια αιώνια και βαθιά ερωτευμένα}.

Η αποκάλυψη ότι οι γονείς χωρίζουν λειτουργεί συντριπτικά ως προς αυτή την υπέροχη πίστη τους.

Τι είναι όμως προτιμότερο στη φάση που οι σύντροφοι ανταλλάσσουν μεταξύ τους ψυχρότητα; Το παιδί κινδυνεύει να διδαχθεί την υποκρισία διαιωνίζοντας την.

Η λύση μιας ανειλικρινούς σχέσης, μέσα από μια ώριμη γονεϊκή διαχείριση, θα αποτελέσει ένα μάθημα ζωής, αφού αυτή είναι η αλήθεια της υπάρχουσας πραγματικότητας.

Η δημιουργία και η αύξηση των σωτήριων δομών υποστήριξης κακοποιημένων γυναικών δε δείχνει την αύξηση της βίας στα ζευγάρια. Κυρίως σημαίνει ότι επιτέλους ολοένα και περισσότερες γυναίκες βρίσκουν το σθένος να απεγκλωβιστούν από δηλητηριώδεις και επικίνδυνες σχέσεις.

Ένας νέος δρόμος ανοίγει, φωτίζοντας ορίζοντες που απελευθερώνοντας το συναίσθημα, υπόσχονται ολοένα και ανώτερες ποιοτικά σχέσεις.

Η εγκατάλειψη κίβδηλων σχέσεων από μόνη της αφήνει κενό χώρο για να μπει φρέσκος αέρας χαράς και ψυχικής ελευθερίας.

Ανέκαθεν οι κοινωνίες, ποιος ξέρει γιατί-χάρη ποιας παράνοιας-αρέσκονται να κοντράρουν τη φυσιολογική ροή της ζωής, και η απλή αλήθεια του να ακολουθεί κάποιος/α την αλήθεια των αισθημάτων του, γίνεται τόσο δύσκολο εγχείρημα.

“Κάτω από τόνους πλαστικά σκουπίδια, εκεί που λάμπουν τα χαμένα δαχτυλίδια..”

Κάτω από τόνους πλαστικά σκουπίδια, ανάμεσα σε σωρούς ψεμάτων, καλούμαστε να συνδεθούμε με τα συναισθήματά μας, και μέσα από την οχλαγωγία των, φυτευτών, ψευδεπίγραφων αναγκών, να ελευθερώσουμε την καρδιά μας.

Το περιβάλλον είναι αντίξοο, αλλά αυτό που πραγματικά μας σαμποτάρει στέκει μέσα μας.

Κάποιος στο κεφάλι μας – λέγε με νου – διαρκώς μας μιλάει, μας φοβίζει, μας επικρίνει ,μας γεμίζει ενοχές και ανασφάλειες.

Ο στόχος του; Να μας πείσει ότι δεν μπορούμε, ότι δεν αξίζουμε να πάρουμε αυτό που ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΙΚΑ μας ανήκει, την ΕΥΤΥΧΙΑ.

Ρουφώντας το εξωτερικό σκουπιδομάνι, το αναπαράγει εσωτερικά σε προσωπικό επίπεδο.

Σταματήστε τη λογοδιάρροια του νου. Μας κλέβει το να βιώσουμε, να νιώσουμε το παρόν.[Αξίζει να σημειωθεί ένα υπέροχο και σωτήριο βιβλίο πάνω σ’ αυτό το θέμα, το έργο του Eckhart Tolle, Η δύναμη του Τώρα]

Αν σιωπήσουμε τις σκέψεις μας, θα καταφέρουμε να ακούσουμε το παράπονο της καρδιάς μας. Και θα κάνουμε το μεγάλο πρώτο βήμα. Να αφουγκραστούμε τις καταχωνιασμένες, ανεκπλήρωτες επιθυμίες κι έπειτα να τολμήσουμε την εκπλήρωση τους.

Ο Οδυσσέας στο μεγάλο ταξίδι του προς την Ιθάκη εμπνεόταν από το βαθύ, αυθεντικό του πόθο να βρει την πατρίδα του και πάνω απ΄όλα, την Πηνελόπη του. Ήταν αήττητος γιατί αήττητος είναι κάθε βαθύς, ειλικρινής πόθος.

Γιατί αήττητη είναι η αλήθεια μας.

Κωνσταντίνα Αγγελέτου

enallaktikidrasi.com

Σχέσεις - Σεξ

 

Κατά τη διάρκεια την ζωή μας, θα συναντήσουμε τρεις δύσκολες λέξεις, μερικά γράμματα τοποθετημένα το ένα δίπλα στο άλλο που μάθαμε από νωρίς να τα γράφουμε σωστά πιστεύοντας ότι θα μπορούσαμε και να τα προφέρουμε ξεκάθαρα. Τα «σ’ αγαπώ, συγγνώμη κι ευχαριστώ» συνθέτουν έναν αρμονικό κύκλο μέσα στον οποίο κρύβεται όλο το μυστήριο της ζωής. Το κέντρο της όμως, αποτελεί τη γέφυρα ανάμεσα στις ακραίες καταστάσεις. Όσο πιο κοντά βρισκόμαστε σε αυτό, τόσο τολμηροί αποδεικνυόμαστε για να βρεθούμε στην άλλη πλευρά. Αλλά πάντοτε διστάζουμε να μιλήσουμε για εκείνη, την αναζητούμε στην τέλειά της μορφή -είναι σημαντικό για εμάς να είναι άμεση κι αποτελεσματική- αλλά αυτή δεν είναι η αληθινή φύση της.

Πότε άραγε ζητήσαμε την πρώτη μας «συγγνώμη»; Πότε η λέξη αυτή έκρινε το μέλλον μίας σχέσης μας; Ποια ήταν η πιο απαιτητική να λεχθεί; Ποια μας προκλήθηκε αβίαστα; Ποια θελήσαμε εμείς να πούμε για να αισθανθούμε καλά με τον εαυτό μας; Έχουμε συναντήσει πολλές «συγγνώμες» μέσα μας, μα ακόμα δεν έχουμε εκείνη την ιδανική.

Την ίδια στιγμή όμως έχουμε κακοποιήσει την κάθε μας «συγγνώμη» με τη σκέψη πως έχουμε αυτή τη δύναμη: ήταν βεβιασμένη, υποχρεωτική, ψεύτικη, πρόχειρη, έκρυβε μέσα της φόβο κι άλλοτε αδιαφορία, ήταν στεγνή, άμορφη. Είναι μια λέξη που περιλαμβάνει κατά κύριο λόγο τον άλλον, προσδίδει ένα βάρος στη μεταξύ μας σύνδεση με εκείνον που έχει κλονιστεί, έχει μέσα της συναισθήματα και μια μελωδική χροιά με την οποία τη χρωματίζουμε.

Η μικρή αυτή λέξη με τη μεγάλη σημασία, όταν καταφέρνει να ξεπηδήσει από τα χείλη μας φαίνεται σαν μια αιωνιότητα που προσπαθεί να πιαστεί από τον παρόντα χρόνο και να τον σώσει. Μα για να το επιτύχει αυτό χρειάζεται να θυσιάσουμε το πολύτιμο «εγώ» μας, να προασπίσουμε το δικαίωμά μας να είμαστε άνθρωποι, έναντι της επιθυμίας να υπερισχύσουμε, να δείξουμε στον άλλο πως κανένα σφάλμα δεν πραγματοποιήθηκε από μέρους μας. Οφείλουμε στον εαυτό μας λοιπόν να αφήσουμε τις άμυνές μας να κατακρημνιστούν ώστε να συμπεριφερθούμε με ειλικρίνεια τόσο στον άλλον, όσο και σ’ εμάς τους ίδιους.

Απαιτεί ενσυναίσθηση· να κατανοούμε την κατάσταση του άλλου, τον αντίκτυπο που είχε η συμπεριφορά μας σε εκείνον, τις αντιδράσεις και τα συναισθήματα που του προκαλέσαμε. Απαιτεί αυτοκριτική· η αντίληψη του λάθους μας, η αποκαθήλωσή μας από μια θέση που τοποθετήσαμε εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας και τώρα διστάζουμε να κοιτάξουμε γύρω μας, να καταλάβουμε πως ο άνθρωπος που βρίσκεται μπροστά μας έχει πληγεί από τις πράξεις μας. Απαιτείται σεβασμός· στα θέλω του άλλου, στις αξίες και στα πιστεύω του, σε όλα εκείνα που πρεσβεύει και σε όλα αυτά που είναι, η σύλληψη της προσωπικότητάς του και η γνώση πως τη βεβηλώσαμε. Απαιτεί αυτογνωσία· μάτια ορθάνοιχτα για να καταλάβουμε πως σφάλαμε, ψυχή ικανή να αντέξει τα λάθη, αλλά και καρδιά που ατρόμητα θα σταθεί ενώπιόν τους και θα τα κοιτάξει με σοβαρότητα και πραγματικό ενδιαφέρον.

Βρισκόμαστε σε μία μειονεκτική θέση όπου κανείς δε θέλει να στέκεται αλλά η ζωή δεν είναι ένα διαρκές κατηγορητήριο κι εμείς οι εγκληματίες που θα οδηγηθούμε στους δικαστές μας. Δαιμονοποιόντας τους ανθρώπους που ξέρουμε πως πληγώσαμε αλλά και υποτιμώντας την κατάσταση που εμείς τους δημιουργήσαμε, θα αισθανόμαστε πάντα πως είμαστε στο στόχαστρο.

Είναι σημαντικό να ακούσουμε, να δεχτούμε με αυτοσυγκράτηση τις επικείμενες αντιδράσεις, το ξέσπασμα και τη μεταστροφή στη συμπεριφορά. Να αφήσουμε χώρο στον άλλον να ξεδιπλώσει όλα εκείνα που νιώθει μέσα του και να μας τα επικοινωνήσει. Η συγγνώμη δεν μπορεί να κλαπεί αλλά ούτε και να υποχρεωθεί να παραδοθεί αμαχητί. Προσφέρεται -όχι με την έννοια της ελεημοσύνης- και κατακτάται με προσπάθεια. Αυτή η δοκιμασία είναι η αλλαγή!

Όσες φορές λοιπόν κι εάν αναζητήσαμε τον μοναδικό τρόπο, την κατάλληλη στιγμή, την ξεχωριστή περίσταση, τα ιδανικά επίθετα για να στολίσουμε τη «συγγνώμη» μας, θα διαπιστώσαμε πως τίποτα από αυτά δε μετρούσε -δυστυχώς- στην τελική. Πασχίσαμε με εξωτερικά στοιχεία να περιβάλλουμε κάτι το οποίο απαιτούσε να απομακρύνουμε τη ρίζα του, να αφοσιωθούμε στην αιτία και να μην προσηλωθούμε μονάχα σε μεμονωμένα γεγονότα.

Με αυτόν τον τρόπο, θα καταλάβουμε πως η τέλεια συγγνώμη δε λέγεται στον άλλον αλλά αντιθέτως, πράττεται! Η μεταστροφή στη συμπεριφορά μας, η αναζήτηση της προέλευσης του σφάλματός μας, η πραγματική μας αλλαγή από την προηγούμενη κατάσταση που τοποθετήσαμε τον άλλον αλλά και τον εαυτό μας μπορεί να αποδείξει πολλά για εμάς αλλά και για τη δύναμη που καταβάλλουμε για τις σχέσεις μας. Οι τελευταίες είναι δύσκολες κι απαιτητικές, ένα συνονθύλευμα από τις τρεις μας λέξεις που αναζητούν αντίκρισμα σε έναν άλλον άνθρωπο. Χρειαζόμαστε τη «συγγνώμη» για τα όρια και την αναγνώρισή τους, την έχουμε ανάγκη, τόσο να την ακούμε όσο και να τη λέμε, για να ξέρουμε πως υπάρχει σεβασμός κι αξιοπρέπεια. Να μπορούμε να μη χάνουμε την ελπίδα μας και να συνεχίζουμε να αποκαλυπτόμαστε στους άλλους.

Η «συγγνώμη» είναι μια πανίσχυρη υπόσχεση που κρύβει μέσα της όλα όσα διστάζουμε να πούμε μαζί με εκείνη. Οπότε, σκεπτόμενοι πως κάποιες φορές δεν ξέρουμε πώς να πούμε αυτή τη λέξη κοιτάζοντας τον άλλον στα μάτια, ίσως να είναι προτιμότερο να του την αποδεικνύουμε κάθε μέρα. Η αλλαγή μας να είναι φανερή, να βλέπει πως μεταστρεφόμαστε, πως η λέξη αυτή δεν αποτελεί για εμάς διαφυγή από τους ενδοιασμούς αλλά εμπεριέχει μέσα της ένα «σ’ ευχαριστώ» για κάθε τι που υπήρχε και για κάθε τι που επιδιώκουμε να έρθει.

Συντάκτης: Ελένη Τσεπελίδη
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου

https://www.pillowfights.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Ιάπωνες ερευνητές υποστηρίζουν ότι όσο μικρότερα τα βήματα ενός άνδρα τόσο πιθανότερο είναι να υποφέρει από στυτική δυσλειτουργία
Οι άνδρες που κάνουν μικρότερα βήματα έχουν 40% περισσότερες πιθανότητες να έχουν στυτική δυσλειτουργία λόγω αδύναμων μυών στην περιοχή της πυέλου, σύμφωνα με νέα επιστημονική θεωρία.

Ιάπωνες ερευνητές μέτρησαν το μήκος του βηματισμού των ανδρών καθώς και το πόσο σήκωναν τα πόδια τους από το έδαφος ενώ περπατούσαν και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι, όσο μικρότερα τα βήματα τόσο πιθανότερο είναι να έχουν στυτική δυσλειτουργία. Και αποδίδουν τον συσχετισμό στη δύναμη των μυών της πυέλου και το ρόλο που παίζουν αυτοί στην επίτευξη και διατήρηση της στύσης.

Σύμφωνα με τον Δρ. Shingo Hatakeyama, από το Πανεπιστήμιο Hirosaki «η μυική δύναμη και η ευελιξία της πυέλου και των κάτω άκρων είναι παράγοντες-κλειδιά για την στυτική δυσλειτουργία. Πιστεύουμε ότι τόσο η στυτική δυσλειτουργία και τα μικρά βήματα μπορεί να οφείλονται σε αδυναμία των μυών της πυέλου».

Όπως αναφέρει σχετικό δημοσίευμα του Journal of Sexual Medicine, στη μελέτη έλαβαν μέρος 324 άνδρες. Το βάδισμά τους αξιολογήθηκε βάσει του μήκους κάθε βήματος και του ύψους του πέλματος από το έδαφος για να γίνει το κάθε βήμα.

Για παράδειγμα, ένα τεστ αξιολόγηση δύο βημάτων μετρούσε την απόσταση ανάμεσα στα δύο βήματα σε εκατοστά διαιρούμενα με το ύψος σε εκατοστά.

Οι άνδρες με μικρά βήματα είχαν ένα μέσο σκορ 153 εκατοστών και εκείνοι με μεγάλα είχαν ένα μέσο σκορ 166 εκ.

Η στυτική δυσλειτουργία αξιολογήθηκε βάσει του Διεθνούς Δείκτης Αξιολόγησης της Στυτικής Λειτουργικότητας.

Ένα σκορ 25-22 είναι ένδειξης καλής στύσης και 5-7 σοβαρής στυτικής δυσλειτουργίας.

Οι επιστήμονες χώρισαν τους άνδρες σε δύο ομάδες: εκείνους με σκορ χαμηλότερο από 16 και εκείνους με πάνω από 16.

Οι άνδρες με τα μικρότερα βήματα είχαν 40% περισσότερες πιθανότητες να έχουν στυτική δυσλειτουργία ανεξαρτήτως άλλων παραγόντων.

«Μείζονες διαφορές μεταξύ των δύο σκορ περιελάμβαναν παράγοντες όπως η ισορροπία, η ευελιξία και η μυική δύναμη», αναφέρεται στα συμπεράσματα της μελέτης.

Οι ειδικοί σημειώνουν επίσης ότι παλαιότερες μελέτες έχουν συσχετίσει τα μικρά βήματα με την αδυναμία των μυών του πυελικού εδάφους. Και οι συγκεκριμένοι μυς είναι γνωστό ότι στους άνδρες υποστηρίζουν την ουροδόχο κύστη, το παχύ έντερο και την σεξουαλική τους λειτουργία.

https://ygeiamou.gr/

Σχέσεις - Σεξ


Μπορεί να μην το έχεις συνειδητοποιήσει ακόμη

 

Ακριβώς επειδή η φράση «ο έρωτας είναι τυφλός» είναι βγαλμένη μέσα από τη ζωή, οι ειδικοί προτείνουν τον πρώτο μήνα της εκάστοτε σχέσης μας να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί για εκείνα τα προειδοποιητικά «καμπανάκια» που μαρτυρούν ότι η συνέχεια δε θα είναι καλή.

Αυτό δε σημαίνει ότι όταν εμπλέκεται για τα καλά πια το συναίσθημα -και άρα η κρίση μας φθίνει- ότι δεν πρέπει να προσπαθούμε να παραμείνουν ανοιχτές οι κεραίες μας. Όσο κι αν τα πράγματα έβησαν καλώς στην αρχή, δεν είναι λίγες οι φορές που γατζωνόμαστε από σχέσεις που έχουν λήξει προ πολλού «ακριβώς επειδή είναι ο χρόνος που ξοδέψαμε για το “τριαντάφυλλό” (τη σχέση μας δηλαδή) που το κάνει τόσο σημαντικό.

Σε περίπτωση λοιπόν που υποψιάζεσαι ότι κάτι δεν πάει καλά με εσένα και το ταίρι σου, μπορείς να σιγουρευτείς ότι η σχέση σας έχει λήξει κάνοντας στον εαυτό σου τις παρακάτω 7 ερωτήσεις. Μπορούν να αποδειχθούν ιδιαίτερα διαφωτιστικές, αν δώσεις αυθόρμητες και κυρίως ειλικρινείς απαντήσεις. Για το τυπικό της υπόθεσης, ένα και μόνο τυπικό «ναι» σε κάποιο από τα ερωτήματα, σημαίνει ότι η ημερομηνία λήξης έχει παρέλθει.

1. Αυτή η σχέση σε έχει βοηθήσει ή σου έχει δημιουργήσει κυρίως προβλήματα;
2. Αισθάνεσαι μήπως κυρίως μοναξιά και μελαγχολία όταν είσαι κοντά στο σύντροφό σου;
3. Έχει χειροτερέψει η ψυχική/συναισθηματική σου υγεία από το ξεκίνημα της σχέσης σου και μετά;
4. Έχεις πιάσει τον εαυτό σου να ανέχεται συστηματικά ΄καταστάσεις ή να τρομοκρατείται ποικιλοτρόπως από το σύντροφό σου;
5. Αγνοείς ή καταπιέζεις την ευτυχία και τις επιθυμίες σου, που διαφέρουν από αυτές του συντρόφου σου;
6. Σου κάνει μήπως περισσότερο κακό η παραμονή σου σε αυτήν τη σχέση;
7. Νιώθεις πως έχεις χάσει τον εαυτό σου κατά τη διάρκεια της κοινής σας πορείας; https://www.marieclaire.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Τα όνειρα έχουν συναρπάσει καλλιτέχνες, φιλοσόφους και ερευνητές εδώ και χιλιάδες χρόνια. Ωστόσο, μόλις πρόσφατα στην Ιστορία τα όνειρα έγιναν αντικείμενο σοβαρής επιστημονικής μελέτης. Ενώ τα όνειρα μπορεί να διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους αλλά και από άνθρωπο σε άνθρωπο, ο ερευνητής ύπνου J. Allan Hobson εντόπισε πέντε βασικά χαρακτηριστικά των ονείρων στο βιβλίο του «The Dreaming Brain» (1988).

Τα πέντε κοινά χαρακτηριστικά που έχουν τα όνειρα των ανθρώπων
1. Συχνά παρουσιάζουν έντονα συναισθήματα
Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά των ονείρων είναι ότι τα συναισθήματα που βιώνονται στο πλαίσιό τους μπορεί να είναι έντονα και οδυνηρά. Οι άνθρωποι αναφέρουν συχνά ότι ονειρεύονται βαθιά ενοχλητικές καταστάσεις όπως το να είναι γυμνοί μπροστά σε κοινό ή βαθιά τρομακτικά γεγονότα όπως το να τους κυνηγούν.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτά τα συναισθήματα μπορούν να γίνουν τόσο έντονα ώστε να διακόψουν το όνειρο ή να κάνουν αυτόν που βλέπει το όνειρο να ξυπνήσει απότομα.

2. Είναι συχνά αποδιοργανωμένα και παράλογα
Τα όνειρα είναι γεμάτα ασάφειες και ασυνέπειες και μερικές φορές αυτά τα στοιχεία μπορούν να οδηγήσουν σε ένα εντελώς παράξενο περιεχόμενο ονείρου. Σύμφωνα με τον Hobson, ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των ονείρων είναι ότι συχνά δεν έχουν νόημα και δεν τηρούν φυσικούς νόμους που αφορούν τον χρόνο, τον τόπο ή τους ανθρώπους.

Μερικά παραδείγματα παράλογου περιεχομένου ονείρου περιλαμβάνουν τα ταξίδια στο χρόνο, ομιλούντα ζώα, αγαπημένα πρόσωπα που έχουν πεθάνει να ζουν ξανά, ξαφνικές μεταμορφώσεις ανθρώπων και αντικειμένων.

3. Το παράξενο περιεχόμενο ονείρου γίνεται αποδεκτό χωρίς δισταγμό
Τα περίεργα γεγονότα που συμβαίνουν στα όνειρα γίνονται συνήθως αποδεκτά χωρίς αμφιβολία από αυτόν που βλέπει το όνειρο. Σύμφωνα με τον Hobson, η αναμφισβήτητη αποδοχή του περιεχομένου των ονείρων οφείλεται στη δύναμη των εσωτερικών μας συναισθημάτων και αντιλήψεων.

Μέσα στο όνειρο, αυτά τα παράξενα και παράλογα γεγονότα δεν θεωρούνται λάθος. Εάν θυμηθούμε το όνειρο αφού ξυπνήσουμε, το περιεχόμενό του μπορεί να μας φανεί περίεργο ή ακόμη και δύσκολο να εξηγηθεί.

4. Οι άνθρωποι βιώνουν συχνά παράξενες αισθητηριακές εμπειρίες
Οι παράξενες αισθήσεις είναι ένα άλλο βασικό χαρακτηριστικό των ονείρων. Η αίσθηση της πτώσης, η αδυναμία γρήγορης κίνησης και η αδυναμία ελέγχου των κινήσεων του σώματος είναι μερικές από τις κοινώς αναφερόμενες αισθητηριακές εμπειρίες που εμφανίζονται κατά τη διάρκεια των ονείρων.

5. Είναι δύσκολο να θυμηθεί κανείς τα όνειρα
Ενώ η μνήμη φαίνεται να εντείνεται στο πλαίσιο ενός ονείρου, η πρόσβαση στις πληροφορίες που περιέχονται στο όνειρο μειώνεται γρήγορα μόλις ξυπνήσει ο ονειροπόλος. Οι ερευνητές των ονείρων εκτιμούν ότι περίπου το 95% όλων των ονείρων ξεχνιούνται εντελώς κατά την αφύπνιση.

https://www.anapnoes.gr/

Σχέσεις - Σεξ

 

 

«Σ’ αγαπώ»… Kαι μετά το χάος; Μόνο δυο λέξεις είναι ικανές να πυροδοτήσουν μια καταστροφή μέσα μας, να μετατρέψουν αστραπιαία το σώμα μας σε άψυχο άγαλμα, να μας στερήσουν εκείνη την ανάσα που καλούμαστε να χρησιμοποιήσουμε με τον πιο κατάλληλο τρόπο και να μας φέρουν αντιμέτωπους με τα μάτια του άλλου ανθρώπου. Εκείνη τη στιγμή, όποια και αν είναι η έκβαση της βαρυσήμαντης αυτής δήλωσης, το μόνο που μετράει για τον άλλον είναι η άμεση αντίδρασή μας -η απάντησή μας στη φανερή πλέον έκκληση του έρωτά του.

Με αυτές τις απλές φαινομενικά λέξεις τα συναισθήματα λαμβάνουν πραγματική υπόσταση. Δεν αποτελούν πλέον μεταμεσονύχτιες σκέψεις ενός ονειροπόλου που φαντάζεται το παρθενικό εκείνο «σε αγαπάω» να βγαίνει κατευθείαν από τον πίνακα κάποιου ρομαντικού ζωγράφου και να χωρίζεται επακριβώς στη μέση για να παραδοθεί και στους δύο. Οι λέξεις κρύβουν ένα τέλος και μια αρχή, ένα νέο ξεκίνημα, μια καινούρια αλήθεια αλλά και μια γλυκόπικρη ανάμνηση ενός παρελθόντος που ξαφνικά μοιάζει αλλιώτικο. Είναι η στιγμή της απόφασης που κρίνεται το μέλλον της σχέσης και ίσως και η περάτωσή της. Σηματοδοτούν ένα σημείο που μετά από αυτό δεν υπάρχει συνέχεια παρά μόνο κάτι άγνωστο και ομιχλώδες -μα η αγάπη δεν είναι έτσι;- , οπότε από μόνο του συντελεί μια δοκιμασία και για εκείνον που το λέει και για εκείνον που το δέχεται. Παρ’ όλο λοιπόν που όλοι έχουμε συλλογιστεί σε κάπως φαντασιακά πλαίσια τον τρόπο με τον οποίο θα επιθυμούσαμε να ακούσουμε αυτές τις λέξεις, τον άνθρωπο που θα μπορέσει να τις υποστηρίξει αλλά και τα αναμενόμενα θετικά μας συναισθήματα στην εκδήλωσή τους συχνά σιωπούμε. Αυτό το κενό, τα δευτερόλεπτα που τίποτα δεν κινείται ή ακούγεται, υπάρχουν στην ατμόσφαιρα δύο λέξεις που αιωρούνται ανάμεσά μας και εμείς καλούμαστε να τις αρπάξουμε δυνατά κι όμως διστάζουμε.

«Κι εγώ» απαντάμε, σαν να φοβόμαστε πως εάν πούμε την ίδια φράση θα είμαστε δεμένοι με κάποιον τρόπο με αυτόν τον άνθρωπο, υποχρεωμένοι να υποκλιθούμε σε κάτι που ίσως ακόμα δεν πιστεύουμε, σε ένα συναίσθημα που δεν ξέρουμε να αναγνωρίσουμε ή διστάζουμε να παραδεχτούμε. Έχουμε τη γνώση πως η αγάπη είναι μια λέξη που δεν μπορείς να πετάξεις σαν δόλωμα και να περιμένεις από τον άλλον να σε ακολουθεί παντού πιστά. Πρέπει να της συμπεριφέρεσαι με τρυφερότητα και προσοχή. Είναι εύθραυστη λέξη, πιο πολύ κι από εκείνα τα μπιμπελό στις βιβλιοθήκες μας και κάθε φορά που κάποιος τα πλησιάζει λιγάκι ιδρώνουμε. Πρέπει λοιπόν να τη φροντίζεις και να απομακρύνεις κάθε τι που μπορεί να τη θέσει σε κίνδυνο. Ενώπιον εκείνης στωικά σχεδόν την αποδέχεσαι, μα έχεις μια αμφιβολία και διστάζεις ακόμα να την ανταποδώσεις· λησμονείς πως δεν είναι δούναι και λαβείν.

«Όχι, δε νομίζω» πως αισθάνεσαι κάτι τέτοιο. Τη στιγμή της αμφισβήτησης και των πυρών για να περάσουμε από το στάδιο του έρωτα σε εκείνο της αγάπης οφείλουμε να παλέψουμε με τα πιστεύω μας. Αντικριστά λοιπόν θα πείσουμε ο ένας τον άλλον για τις αποδείξεις αυτού του αισθήματος, τους λόγους και τις προϋποθέσεις που το συνοδεύουν, θα ωθήσουμε τον άλλον στα άκρα μονάχα για να σιγουρευτούμε για την αλήθεια του. Η πτώση του εγωισμού (και η συνακόλουθη εγκαθίδρυση της αγάπης) έρχεται μέσα από την επιφανειακή απόρριψη, την άρνηση μιας αγάπης που ίσως ποτέ δεν είχε εκδηλωθεί ή είχε παρουσιαστεί μπροστά μας αλλά επιζητούμε κάτι περισσότερο από μια λεκτική επιβεβαίωση, επιζητούμε μια ξεκάθαρη δήλωση. Είναι μεγάλη δύναμη η αγάπη στα χέρια κάποιου που αδυνατεί να αναρωτηθεί για την πραγματική της μορφή.

«Σε ευχαριστώ» που με αγαπάς γιατί η αγάπη είναι το πιο όμορφο δώρο. Ευχαριστούμε τον άλλον σαν να εξαρτιόταν απόλυτα από εκείνον εάν θα ένιωθε κάτι τέτοιο και εμείς απλώς δεχόμαστε αναντίρρητα αυτή τη θέρμη. Αναγνωρίζουμε το θάρρος της πρότασής του, επικυρώνουμε την ψυχική δύναμη ωσάν να λέμε πως είμαστε υπόχρεοι σε εκείνον που κατάφερε να παρουσιάσει τα συναισθήματά του, μα εμείς μπορούμε απλώς να τον χειροκροτήσουμε. Να επιβραβεύσουμε μια πρόσκληση για τον εσωτερικό του κόσμο που εμείς ίσως δεν είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε. Ένα μικρό ενοχικό χαμόγελο, μια καθησυχαστική ματιά και ένα βλέμμα γεμάτο κατανόηση, απλώς συνθέτουν μια κεκαλυμμένη απόρριψη, ένα «συγγνώμη» που μετατράπηκε σε ένα ευγενικό «ευχαριστώ», το οποίο όμως σηματοδοτεί μια ευθεία γραμμή. «Σας ευχαριστώ για την αγάπη σας αλλά εγώ δεν μπορώ να πω κι το ίδιο».

«Σε αγαπάω» λέμε όταν η αγάπη μας είναι διάφανος καθρέφτης. Η ιδανικότερη έκβαση της δήλωσης αυτής, το απόλυτο ολόκληρο, ένας κύκλος που βρίσκει την άκρη του και γίνεται αέναος με τη δική μας προτροπή, μια δικαίωση των ενστίκτων μας που επιτέλους θα μπορέσουν να βρουν αντίκτυπο και μια επιβεβαίωση πως όσα βρίσκονται μέσα μας δεν αποτελούν μονάχα προσωπική επιθυμία. Είναι το συνωμοτικό κλείσιμο του ματιού και το παράλογο φιλί, είναι η σφιχτή αγκαλιά και το χαμόγελο που ζωγραφίζει ειλικρίνεια, το γλυκό μούδιασμα του μυαλού και το γκρέμισμα κάθε υψωμένου τοίχου. Είναι ένα τελετουργικό για επισφράγιση μιας αντικειμενικής πραγματικότητας ανάμεσά μας, το κοινό μας πλέον μυστικό.

Παύση· βέτο, συμβόλαια και ρήτρες. Είναι η απαραίτητη σιωπή μιας άτυπης συμφωνίας ανάμεσα σε δύο που από τη στιγμή που η φράση αυτή έπεσε στο τραπέζι της διαπραγμάτευσής τους όλα είναι απαραίτητο να αναδιατυπωθούν. Νέα δεδομένα και νέες συνθήκες, ένας άνθρωπος που δεν αποτελεί πλέον την ενσάρκωση του έρωτα αλλά ελλοχεύει μέσα του μια βαθύτερη ανάγκη για κάτι αμοιβαίο, μια αυτοκριτική των συναισθημάτων του, μια αυτοπροβολή του νέου «εγώ», εκείνου που χαρακτηρίζεται από αγάπη. Είναι σημαντική λοιπόν μια παύση στην πραγματικότητα για κατανόηση όσων μέχρι τώρα υπήρξαν και όσων πρόκειται να εμφανιστούν. Μια ανάσα και λίγη πραότητα για να έρθουμε αντιμέτωποι με εκείνη.

Αυτά τα οχτώ γράμματα μπορεί να υπάρξουν παντού και οποιαδήποτε στιγμή, αυθόρμητα ή προμελετημένα, γεμάτα ερωτηματικά αλλά και με θαυμαστικά να τα ακολουθούν. Είναι όμορφα και ποθητά -όλοι αδημονούν για ένα ειλικρινές «σ’ αγαπώ» και όλοι ελπίζουν σε εκείνο, μα δεν είναι όλοι έτοιμοι να το ακούσουν, πόσο μάλλον να το δεχτούν. Ας ψάξουμε λοιπόν την καρδιά μας και ας την αντικρίσουμε με διαφάνεια για να νιώσουμε τι ακριβώς ζητά εκείνη και τι μπορούμε να της χαρίσουμε. Μα πάντα πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας πως το πρώτο «σε αγαπώ» γρατζουνάει όπως «γρατζουνάει το πρώτο σου φιλί, όπως το πρώτο ποίημα. Κι είναι αυτές οι αγριμάδες που αν συμπέσουν και κάνουν καινούριο φεγγάρι μπορεί να ξαναγραφτεί απαρχής η ιστορία του κόσμου». – Οδυσσέας Ελύτης

Συντάκτης: Ελένη Τσεπελίδη
Επιμέλεια κειμένου: Μαρία Ρουσσάκη

https://www.pillowfights.gr/

Σχέσεις - Σεξ

Κατανόηση, Ευγένεια, Ενδιαφέρον -

Mε αυτές τις εκφράσεις κάνεις τους άλλους να σε συμπαθούν αμέσως

«Οι άνθρωποι μπορεί να μην θυμούνται τι έκανες ή τι τους είπες, αλλά πάντα θα θυμούνται πώς τους έκανες να νιώσουν» είχε πει η Maya Angelou.

Αυτό που μας ενώνει με τους άλλους είναι λέξεις και κινήσεις που προκαλούν συναισθήματα.

Αν αυτά είναι θετικά, τότε δημιουργούνται σχέσεις που μπορούν να κρατήσουν για μια ζωή. Αν είναι αρνητικά, τότε αργά ή γρήγορα, δεν μένει τίποτα να μας ενώνει με τους άλλους.

Καθένας από εμάς, βαθιά μέσα του, ξέρει πολύ καλά ποιος είναι ο «καλύτερός του εαυτός», -άσχετα αν μέσα στη δίνη της καθημερινότητας παρασύρεται από τα αρνητικά ερεθίσματα και βγαίνει από μέσα του η χειρότερή του εκδοχή.

Η συμπάθεια που αναπτύσσεται μεταξύ δύο ατόμων είναι αποτέλεσμα μικρών φευγαλέων στιγμών θετικής ενέργειας. Λέξεων που δημιουργούν ένα περιβάλλον ζεστασιάς και οικειότητας.

Οι εκφράσεις που ακολουθούν μπορούν να σας κάνουν πιο συμπαθή στον άλλον (αν, βέβαια, είναι εξαρχής ανοιχτός στο να έρθει κοντά σας). Δεν προσπαθούν να πείσουν κανέναν ότι είστε «καλή».

Να είστε σίγουρες ότι αν τις λέτε κάθε φορά με την καρδιά σας, οι αποστάσεις με τους άλλους γρήγορα θα μηδενίζονται, όσο μεγάλες κι αν είναι.

1) «Είμαι εδώ αν θες να μιλήσεις κάπου»: Μια φράση που αμέσως δημιουργεί ζεστή ατμόσφαιρα. Οικειότητα.

2) «Πιστεύω σε σένα» -«Σε εκτιμώ»: Μια φράση που εκφράζει αμέσως την θετική πρόθεση του ενός απέναντι στον άλλον.

3) «Τι μπορώ να κάνω για να σε βοηθήσω;»: Το άτομο που θέλει να μας προσφέρει την βοήθειά του, ακόμα κι αν δεν μας γνωρίζει καλά, δεν μπορεί να μην κερδίσει την συμπάθειά μας. Οι άνθρωποι που έχουν την διάθεση να προσφέρουν στους γύρω τους, φέρουν πάντα θετικό πρόσημο στις καταστάσεις και οι άλλοι επιδιώκουν την επαφή μαζί τους.

4) «Σε καταλαβαίνω»: Οταν νιώθεις ότι ο άλλος σε ακούει με προσοχή και προσπαθεί να μπει στη θέση σου, αναπτύσσονται αμέσως θετικά αισθήματα.

5) Το κοπλιμέντο: Ενας «καλός λόγος» μπορεί να αλλάξει την ημέρα κάποιου. Να τον λέτε συχνά στους γύρω σας. Οχι μόνο γιατί έτσι αναπτύσσεται συμπάθεια, αλλά γιατί είναι βέβαιο ότι θα σας επιστραφεί.

6) Eκφράσεις ενθουσιασμού: Οι άνθρωποι που αποφεύγουν να χρησιμοποιούν αρνητικές εκφράσεις και εντάσσουν συχνά στο λόγο τους θετικές, είναι πιο συμπαθείς στους γύρω τους. Η αρνητική διάθεση, η γκρίνια και τα παράπονα είναι τα τέλεια «απωθητικά».

7) Η δύναμη του «Ευχαριστώ»: Δύο λέξεις που μπορούν να μας φέρουν αμέσως πιο κοντά με τους άλλους.

(Με πληροφορίες απο Inc.com και lifehack.org)

Σχέσεις - Σεξ

Προσπαθούν να χωρέσουν, στριμώχνονται, προκειμένου να βολευτούν κι εκείνοι και ο όγκος τους. Πληγωμένοι ως είναι από το παρελθόν, με λαχτάρα για αποδοχή και κατανόηση, προσπαθούν με κάθε τρόπο να γεμίσουν αυτά τα κενά, καταλήγοντας να μαζεύουν κάθε συναισθηματικό σκουπίδι που αποβάλλεται από τις τρύπες των άλλων, ίσα – ίσα για να γεμίσει με τον όγκο του και να ξανασυναρμολογηθεί το γεμάτο οπές κορμί τους.

Και είμαστε και εμείς οι άνθρωποι περίεργα όντα… ψάχνουμε το άλλο μας μισό για να ολοκληρωθούμε, τρώμε τον κόσμο όλο στην κυριολεξία για να το πετύχουμε, χωρίς να αναλογιζόμαστε ότι κάθε φορά χάνουμε κι ένα μας κομμάτι. Και γεμίζουμε τρύπες! Και μετά διαμπερείς όπως είμαστε, ευχόμαστε ο επόμενος που θα βρεθεί στη ζωή μας και μας θα ακουμπήσει, να έχει τις δικές του τρύπες σε διαφορετικό σημείο απ’ τις δικές μας, μπας και μπαλώσουμε λίγο ο ένας τον άλλον γιατί κάνει πολύ κρύο εκεί έξω και είμαστε γυμνοί.


Όμως φίλοι μου ένα μπάλωμα δεν μπορεί ποτέ να ενσωματωθεί πάνω μας, να γίνει ένα με εμάς. Είναι καταδικασμένο να μείνει για λίγο. Τόσο, ώσπου να αρχίσει να μπάζει, όσο αντέχουν τα νήματα που το κρατούν τοποθετημένο.

Στη ζωή μας δεν πρέπει να αποζητούμε το άλλο μας μισό γύρω μας αλλά μέσα μας! Πρέπει να αισθάνεσαι ολόκληρος για να μπορείς να δώσεις και στον άλλον χωρίς να βρεθείς ζημιωμένος, γιατί η έλλειψη έχει αφαιρετικό χαρακτήρα. Πώς θα δώσεις όταν δεν έχεις, όταν έχεις την ανάγκη να σου δώσουν; Πάψε να αποζητάς λοιπόν το άλλο σου μισό και βρες ακόμα ένα ολόκληρο, για να ανταλλάζετε χωρίς να υπάρχει ζημιωμένος και ευνοημένος. Έτσι τουλάχιστον θα είσαι αξιοπρεπής και έντιμος. Μαρία Χαρίτου/https://www.anapnoes.gr/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.