Ιανουαρίου 18, 2022

Αυτοβελίωση

Περνάτε υπέροχα μαζί, αλλά υπάρχει μια ενοχλητική αίσθηση ότι είστε σε διαφορετικές σελίδες.

Η ιδέα του «σωστού ανθρώπου σε λάθος στιγμή» αναφέρεται σε μια σύνδεση με κάποιον που φαίνεται ιδανικός για εμάς, αλλά υπάρχουν επιβαρυντικές περιστάσεις που μας απομακρύνουν, αφήνοντας τις δυνατότητες απραγματοποίητες. Παρά την αναμφισβήτητη σπίθα, υπάρχουν εξωτερικοί παράγοντες που βαραίνουν την κατάσταση με μια αίσθηση αδυναμίας που μπορεί να είναι δύσκολο να ξεπεραστεί.

Εφόσον δεν είστε σε θέση να συνεχίσετε τη σχέση, μια τέτοια κατάσταση μπορεί να σας αφήσει με το φόβο ότι με κάποιο τρόπο χάνετε αυτή τη μυθική σύνδεση με την αδελφή ψυχή σας – και να σας διευκολύνει να προβάλλετε φαντασιώσεις πάνω τους. Μπορεί να αισθάνεστε ότι πρέπει να κάνετε ό,τι χρειάζεται για να λειτουργήσει η σχέση, ακόμη και εις βάρος σας, επειδή πρόκειται για το «σωστό πρόσωπο».

Όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με την πιθανότητα του έρωτα, θέλουμε να πιστεύουμε ότι θα παραδοθούμε ολοκληρωτικά στην εμπειρία – αλλά μερικές φορές η ζωή έχει άλλα σχέδια. Είναι οδυνηρό όταν δεν πετυχαίνει, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι τα λαμπερά, συναρπαστικά συναισθήματα του να μας αρέσει κάποιος συμβαίνουν αρκετά συχνά στα ραντεβού. Η αληθινή μαγεία είναι όταν και οι δύο άνθρωποι κάνουν την επιλογή να δεσμευτούν σε κάτι μαζί.

Ποια στοιχεία μαρτυρούν ότι είμαστε με το σωστό άτομο τη λάθος στιγμή
1. Οι στόχοι μας δεν ταιριάζουν
Διασκεδάζετε μαζί, αλλά υπάρχει μια ενοχλητική αίσθηση ότι είστε σε διαφορετικές σελίδες. Ίσως ο στόχος τους είναι να ταξιδέψουν και να εξερευνήσουν, ενώ εσείς είστε έτοιμοι να αγοράσετε ένα σπίτι και να δημιουργήσετε οικογένεια. Για να είστε μαζί, ο ένας από τους δύο θα πρέπει να θυσιάσει τα προσωπικά του όνειρα, κάτι που ίσως είναι πολύ μεγάλο κόστος για να το πληρώσετε.

2. Ο ένας από τους δύο περνά κάτι δύσκολο
Αν περνάτε μια δύσκολη περίοδο, μπορεί να σας είναι δύσκολο να φροντίσετε τον εαυτό σας, πόσο μάλλον να δώσετε σε μια σχέση την κατάλληλη ενέργεια και προσοχή που της αξίζει. Αν αυτό συμβαίνει σε μια νέα σχέση, είναι φυσικό η σχέση να περάσει σε δεύτερη μοίρα, καθώς οι προτεραιότητες μετατοπίζονται προς την κατεύθυνση να κάνετε ό,τι χρειάζεστε για να νιώσετε καλύτερα. Δυστυχώς, η διατήρηση μιας σχέσης μπορεί να μην είναι ψηλά στη λίστα σας.

3. Δεν καταβάλλεται αμοιβαία προσπάθεια για τη σύνδεση
Είναι ζωτικής σημασίας οι υγιείς σχέσεις να έχουν ένα αμοιβαίο δούναι και λαβείν. Αν βρίσκετε τον εαυτό σας πολύ απασχολημένο για να απαντήσετε σε μηνύματα ή να δώσετε συνέχεια στα ραντεβού, εκλάβετε το ως ένδειξη ότι δεν είστε σε θέση να δώσετε τη συναισθηματική ενέργεια ή/και το χρόνο που απαιτείται για την ανάπτυξη μιας σχέσης.

4. Συμβαίνουν πολλές αλλαγές στη ζωή
Ως επί το πλείστον, οι σχέσεις χρειάζονται έναν ορισμένο βαθμό σταθερότητας για να δημιουργήσουν κάτι μόνιμο και σταθερό. Αν υπάρχουν πάρα πολλές αλλαγές – για παράδειγμα, οικογενειακά ζητήματα, μεγάλες μετακινήσεις, αλλαγές στην εργασία – θα είναι δύσκολο να τεθούν τα θεμέλια για να χτιστεί μια αμοιβαιότητα.

5. Ο χρόνος δεν είναι με το μέρος μας
Έχετε βγει μερικά καταπληκτικά ραντεβού, αλλά εκείνος μετακομίζει από την πόλη τον επόμενο μήνα ή μόλις βρήκε μια νέα θέση εργασίας που απορροφά όλη του την ενέργεια. Ενώ η σύνδεση είναι απίστευτη, δεν μπορείτε να αγνοήσετε ότι συμβαίνουν άλλα πράγματα στη ζωή τους που απαιτούν την προσοχή τους, γεγονός που αναπόφευκτα περιορίζει την ικανότητά τους να δώσουν σε άλλους τομείς.

6. Βρισκόμαστε σε περίπλοκη περίοδο στη ζωή μας
Μπορεί να πρόκειται για ένα από αυτά τα σενάρια: Είναι σε μονογαμική σχέση με κάποιον άλλο. Έχουν μικρά παιδιά και δεν είστε σίγουροι αν είστε έτοιμοι για την ευθύνη. Τους γνωρίσατε απροσδόκητα ενώ ταξιδεύατε και δεν ξέρετε αν θέλετε μια σχέση εξ αποστάσεως. Πέρασαν έναν άσχημο χωρισμό και μπορεί να είναι σε φάση ανάκαμψης. Είστε ερωτευμένοι με τον προϊστάμενό σας, αλλά η εταιρεία σας απαγορεύει αυστηρά τις σχέσεις στη δουλειά. Αν και ο έρωτας είναι ένα άλμα πίστης, μερικές φορές το ρίσκο είναι πολύ μεγάλο για να το πάρετε και τα εμπόδια είναι ανυπέρβλητα για να τα προσπεράσετε.

7. Ένας από τους δύο είναι συναισθηματικά μη διαθέσιμος
Όταν μπαίνουμε σε μια σχέση με κάποιον, υπάρχει ένα σημείο συναισθηματικής έκθεσης και ειλικρίνειας που απαιτείται για να φτάσουμε στο επόμενο επίπεδο και να καλλιεργήσουμε μια βαθιά ρομαντική σχέση. Αν ένας από εσάς δεν μπορεί να συμμετάσχει σε αυτή την ανταλλαγή, αυτό είναι μια ένδειξη ότι η σχέση δεν θα μπορέσει να προχωρήσει, αφού υπάρχουν κομμάτια του εαυτού σας που θα είναι συναισθηματικά απρόσιτα, γεγονός που καθιστά δύσκολο να γνωρίσετε πραγματικά ο ένας τον άλλον.

8. Ένας από τους δύο δεν είναι απλά έτοιμος για μια σχέση
Ο ένας από εμάς βρίσκεται σε διαδικασία επούλωσης. Είτε πρόκειται για σωματικό, ψυχικό ή πνευματικό τραυματισμό, η θεραπεία είναι μια περίοδος που πρέπει να δώσετε προτεραιότητα στον εαυτό σας. Αν και δεν είναι αδύνατο να έχετε μια υγιή και αγαπημένη σχέση ενώ θεραπεύεστε, αυτή πάλι είναι μια περίοδος αλλαγής και ανάπτυξης που μπορεί να αλλάξει και τους δύο ανθρώπους καθώς η θεραπεία συνεχίζεται.

9. Ένας από τους δύο δεν είναι έτοιμος να προσπαθήσει να εξελιχθεί
Όταν είμαστε σε σχέση με κάποιον, η σύνδεση θα μας ωθήσει έξω από τη ζώνη άνεσής μας, καθώς αναδύονται ανεπούλωτες πληγές και άγνωστες πτυχές του εαυτού μας. Αν ένας από εσάς νιώθει άβολα να αντιμετωπίσει αυτά τα προβλήματα και δεν μπορεί να συμβιβαστεί με τον τρόπο ζωής του για να συμπεριλάβει κάποιον άλλο, δεν είστε στο σωστό μέρος για να αφιερώσετε ό,τι είναι αναπόσπαστο για να ευδοκιμήσει η σχέση.

10. Το ένστικτο λέει ότι δεν είναι σωστό
Είναι φαινομενικά τέλειος, αλλά συνεχίζουμε να νιώθουμε ότι κάτι δεν πάει καλά με τη σχέση ή ότι κάτι λείπει. Παρόλο που δεν μπορούμε να το προσδιορίσουμε ακριβώς, είναι καλό να μην αγνοούμε αυτές τις υποψίες.

Πηγή:

www.mindbodygreen.com/articles/right-person-wrong-time

https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση

Πώς να βάλετε τα όριά σας χωρίς να πληγωθεί κανείς (και κυρίως εσείς)
Της Carley Hauck

Μήπως συνηθίζετε να λέτε «ναι» στους άλλους και να το μετανιώνετε πικρά αργότερα; Πιστεύετε ότι πρέπει να βοηθάτε τους άλλους και ότι συχνά πρέπει να δώσετε πρώτα, για να λάβετε; Δεν είστε μόνοι.

Πολλοί έχουμε αναπτύξει την πεποίθηση ότι πρέπει να είμαστε καλοσυνάτοι, ευχάριστοι ή και χρήσιμοι, καταστέλλοντας τα συναισθήματα και τις ανάγκες μας για να αξιωθούμε την αγάπη ή να χαίρουμε σεβασμού. Αυτή η αντίληψη, φυσικά, δεν είναι σωστή και αποτελεί ακόμα έναν στόχο που είναι αδύνατον να πραγματοποιηθεί. Όταν δίνουμε για να πάρουμε, καταλήγουμε συχνά να νιώθουμε θυμό και δεν θέτουμε υγιή όρια τόσο στην προσωπική όσο και στην επαγγελματική μας ζωή.


Στην αρχή του έτους είχα μια παρουσίαση σε μια ομάδα 100 εργαζομένων με θέμα την αύξηση της ανθεκτικότητας στο άγχος. Κατά τη διάρκεια του σεμιναρίου, ρώτησα τους υπαλλήλους τι προκαλούσε άγχος στη ζωή τους. Μια από τους υπαλλήλους, με το όνομα Cheryl, είπε: «Το αφεντικό μου, μου προκαλεί άγχος.»

Όταν ζήτησα περισσότερες διευκρινίσεις, είπε στην ομάδα ότι αρκετές φορές την ημέρα το αφεντικό της συνήθιζε να της στέλνει αγχωτικά μηνύματα με διαταγές όπως: «Έλα στο γραφείο μου τώρα!». Η Cheryl είπε ότι όταν λάμβανε αυτά τα μηνύματα, πάγωνε και δεν ήξερε τι να κάνει ή να πει για αρκετά λεπτά. Δεν αισθανόταν ασφαλής να απευθυνθεί στο αφεντικό της για όσο διαρκούσε ο θυμός του και προτιμούσε να αποφεύγει τη σύγκρουση, οπότε δεν έκανε τίποτα.

Αυτό το πρότυπο αλληλεπίδρασης παγιώθηκε ανάμεσά τους: Μετά από κάθε προσταγή, η Cheryl «κατέβαζε το διακόπτη» αυτόματα και περίμενε μέχρι να αισθανθεί έτοιμη να απαντήσει.

Αυτή η στάση της προκαλούσε ακόμα πιο επιθετικές εκρήξεις από την πλευρά του αφεντικού της και έτσι δημιουργήθηκε ένας φαύλος κύκλος: εκείνη πάγωνε και ο προϊστάμενος «έπαιρνε φωτιά». Και το πιο σημαντικό για τη Cheryl που δεν έβαζε υγιή όρια στην εργασία ήταν ότι επαναλάμβανε το ίδιο πρότυπο συμπεριφοράς όταν προέκυπτε κάποια σύγκρουση στο σπίτι.

Τι σημαίνει “συμπονετικό όριο”;

Το “συμπονετικό όριο” είναι μια έννοια που χρησιμοποιώ τα τελευταία χρόνια με τους μαθητές και τους πελάτες μου. Το ορίζω ως αντιμετώπιση της οποιασδήποτε δυσκολίας προκύπτει με συμπόνια και ενεργή ακρόαση της ανάγκης μου να είμαι συμπονετική τόσο με τον εαυτό μου όσο και με κάθε άλλο εμπλεκόμενο άτομο. Όταν ένα όριο καταπατάται, το πρώτο συναίσθημα που αισθανόμαστε συχνά είναι ο θυμός.

Ο θυμός χρησιμεύει στο να μας προστατεύει από κινδύνους και να μας υπενθυμίζει ότι πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε τα όριά μας, ώστε να αποκαταστήσουμε την αρμονία. Η πρακτική της καλλιέργειας συμπονετικών ορίων αποδείχτηκε εξαιρετικά ευεργετική στην προσωπική και επαγγελματική ζωή μου.

Πότε δεν βάζουμε συμπονετικά όρια;

Όταν λέμε «ναι», ενώ στην πραγματικότητα θέλουμε να πούμε όχι.
Όταν τα προβλήματα των άλλων ανθρώπων γίνονται προτεραιότητες για εμάς.
Όταν παραμελούμε σημαντικά ζητήματα που μας προκαλούν ανησυχία σχετικά με το σπίτι ή την εργασία.

Όταν υποφέρουμε σωματικά γιατί υπάρχει τόσο μεγάλη συγκέντρωση στα εξωτερικά ερεθίσματα σε βαθμό που αγνοούμε τις ανάγκες μας όπως ο ύπνος, ο διαλογισμός, η άσκηση, οι διακοπές και γενικότερα τη μέριμνα για τον εαυτό μας.
Όταν ανεχόμαστε την κακοποίηση στις σχέσεις μας.


Όταν γινόμαστε υπερβολικά απολογητικοί και δεν εκφράζουμε αυτό που πραγματικά αισθανόμαστε και χρειαζόμαστε.

Ο θυμός στο χώρο εργασίας πυροδοτείται συχνά σε κοινωνικές περιστάσεις, όταν για παράδειγμα, ένας συνεργάτης δεν αναλαμβάνει το μερίδιο που του αναλογεί σε ένα πρότζεκτ, ο προϊστάμενος δεν αναγνωρίζει τους μόχθους σας ή όπως στο παραπάνω παράδειγμα, το αφεντικό είναι πολύ νευρικό και σας συμπεριφέρεται απαίσια. Στην περίπτωση της Cheryl, το άγχος του αφεντικού μετατρέπεται σε έκδηλο, ασυγκράτητο θυμό προς την υπάλληλό του.

Ο θυμός και ο καθορισμός ορίων συνδέονται άμεσα. Ο θυμός είναι ένα από τα συναισθήματα που αισθανόμαστε όταν αντιλαμβανόμαστε κάτι ως απειλή. Όταν απειλούμαστε, απελευθερώνουμε την ορμόνη επινεφρίνη, ακολουθούμενη από νορεπινεφρίνη (νοραδρεναλίνη). Αυτές οι ορμόνες προετοιμάζουν το σώμα μας ν’ αντιδράσει αυξάνοντας τον καρδιακό ρυθμό και την πίεση του αίματός μας και με σκοπό να αντιδράσουμε με πάλη, φυγή ή «πάγωμα».

Ένας πιο υγιής τρόπος ν’ αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες

Πολλοί έχουμε αναπτύξει σχεδόν αυτοματοποιημένες αντιδράσεις στις δύσκολες καταστάσεις. Με την πάροδο του χρόνου, όσο πιο συχνά ανταποκρίνεται κάποιος με έναν ορισμένο τρόπο, τόσο περισσότερο ισχυροποιούνται οι νευρώνες που μεταφέρουν πληροφορίες από και προς τον εγκέφαλο – καθιστώντας όλο και πιο δύσκολο να αλλάξουμε την άμεση αντίδραση όταν αντιλαμβανόμαστε κάτι ως απειλητικό.

Ωστόσο, μια πρακτική τακτικού διαλογισμού μπορεί να μας βοηθήσει να επιλέξουμε να κάνουμε μια παύση πριν αντιδράσουμε, ώστε να έχουμε το χρόνο να διερευνήσουμε όλα τα συναισθήματα και τις ανάγκες μας.


Ο θυμός είναι ένα αίσθημα στο οποίο δεν είχα δώσει αρκετό χώρο στη ζωή μου, σε αντίθεση με το φόβο και τη θλίψη, που είχαν γίνει φίλοι μου. Καθώς το να εκφράζω το θυμό μου συνεπαγόταν μπελάδες τόσο όταν ήμουν έφηβη όσο και όταν ενηλικιώθηκα, έμαθα να τον καταπνίγω.

Παρ’ όλα αυτά, ο θυμός έφτασε στο σημείο να εξωτερικεύεται με τρόπους βλαβερούς για εμένα και τους άλλους, γιατί δεν του επέτρεπα να εκφράζεται όταν ήταν δικαιολογημένος. Εάν δεν επιτρέψουμε στους εαυτούς μας να βιώσουμε το θυμό μας με καλοσύνη και αποδοχή, δεν μπορούμε να θέσουμε υγιή όρια και αυτό μπορεί να βλάψει εμάς και τους άλλους.

Τώρα που είμαι μεγαλύτερη και σοφότερη, είμαι πιο ανοικτή στην έκφραση και αποδοχή του θυμού.

Οι δύο ερωτήσεις που απευθύνω στο θυμό όταν παρατηρώ ότι έρχεται είναι:

Τι πρέπει να προστατευθεί;
Τι πρέπει να αποκατασταθεί;

Αυτά τα ερωτήματα είναι χρήσιμα επειδή μου επιτρέπουν να ανακαλύψω και να αποκαταστήσω τα όριά μου με συμπόνια για τον εαυτό μου και τους άλλους. Έχω διαπιστώσει ότι ο θυμός είναι δώρο και έρχεται για να με προστατεύσει από κινδύνους. Ο θυμός ίσως είναι ένας ισχυρός σύμμαχος, και από αυτόματη αντίδραση μπορεί να μετατραπεί σε κινητήρια δύναμη που γεμίζει την καρδιά μας με θάρρος.

Πέντε βήματα για να σχεδιάσουμε τα συμπονετικά όριά μας

Εντοπίστε τη στιγμή κατά την οποία αισθάνεστε ότι έχει καταπατηθεί ένα όριο.
Ποιες σωματικές αισθήσεις αναδύονται στο σώμα σας; Σε ποιο σημείο του σώματός σας αισθάνεστε τα περισσότερα ερεθίσματα; Τι αισθάνεστε;

Είχα την ευκαιρία να δουλέψω με την Cheryl πάνω στο πώς να δημιουργήσει ένα συμπονετικό όριο. Παρατήρησε ότι τα περισσότερα σωματικά συμπτώματα προέρχονταν από τα χέρια και την κοιλιά της. Η Cheryl αυτό που ένιωθε ήταν θυμός, φόβος και κυρίως οργή.

2. Προσεγγίστε τα συναισθήματά σας με καλοσύνη.

Προκειμένου να παραμείνει στο δύσκολο συναίσθημα της οργής, ενθάρρυνα την Cheryl να του απευθυνθεί σαν να πρόκειται για ένα άτομο, με ευγενικό και δεκτικό τρόπο. Η Cheryl είπε: «Θυμέ, εκτιμώ ότι μου επισημαίνεις ότι τα όρια μου έχουν καταπατηθεί και με φροντίζεις». Ήταν σε θέση να επαναλαμβάνει αυτή τη δήλωση ξανά και ξανά για να ανακουφίζει τον εαυτό της όταν πραγματικά ήθελε να διώξει μακριά το θυμό.

3. Εντοπίστε ποιες ανάγκες σχετίζονται με τα συναισθήματά σας.

Στην περίπτωση της Cheryl, εκείνη αισθανόταν θυμό και με επίγνωση κατάφερε να τον παρατηρήσει, να τον διατηρήσει και να του απευθύνει το ερώτημα ανοικτά: «Τι είναι ανάγκη να προστατεύσουμε; Τι πρέπει να αποκατασταθεί;»

4. Αναγνωρίστε το δικό σας συμπονετικό όριο.

Η Cheryl αναγνώρισε την ανάγκη της να αισθάνεται ασφαλής στην εργασία και ειδικά σε σχέση με τις απαιτήσεις του αφεντικού της. Χρειαζόταν έναν πιο ήρεμο τρόπο επικοινωνίας κσι ήθελε να της απευθύνονται με σεβασμό, ώστε να μπορεί να είναι περισσότερο συγκεντρωμένη και παραγωγική.

5. Εκφράστε τα συμπονετικά όρια με λόγια.

Ξεκινήστε με μια θετική δήλωση (μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα παρακάτω παραδείγματα στην εργασία ή στο σπίτι):
Εκτιμώ όλα όσα έχεις συνεισφέρει στην ομάδα μας.
Εκτιμώ τη φιλία μας και δεν ξεχνώ πόσο με φροντίζετε και με υποστηρίζετε πάντα.Cheryl: Μου αρέσει να συνεργάζομαι με εσάς και να αναδεικνύουμε μαζί τις καινοτόμες δράσεις του τμήματος μας.

Να είστε άμεσοι και συγκεκριμένοι.

Cheryl: Θα ήθελα να βρούμε έναν πιο αποτελεσματικό τρόπο επικοινωνίας σε σχέση με τα επείγοντα θέματα που προκύπτουν στη δουλειά.
Ηγηθείτε με συμπόνια.

Cheryl: Καταλαβαίνω ότι έχετε πολλές προθεσμίες που σας πιέζουν και χρειάζεστε άμεσες λύσεις. Είμαι εδώ για να σας βοηθήσω. Αυτό θέλω. Εάν έχετε κάτι που είναι επείγον, παρακαλώ στείλτε μου ένα μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σχετικά με αυτό, τι χρειάζεστε και το χρονοδιάγραμμα για το πότε πρέπει να το έχω φέρει εις πέρας. Δεν θα ήθελα να λαμβάνω μηνύματα από εσάς κάθε λίγο, γιατί αποσυντονίζομαι και δεν ξέρω πώς ν’ αντιδράσω, γεγονός που κάνει και τους δυο μας λιγότερο αποτελεσματικούς.

Συζητήστε με τον όποιον άλλο εμπλέκεται.
Ζητήστε την άποψη των άλλων: «Είστε ευχαριστημένοι με αυτό; Έχετε κάποια άλλη πρόταση που θα λειτουργούσε καλύτερα για σας;»
Μη μένετε προσκολλημένοι στο αποτέλεσμα.

Μπορεί να μην πάρετε αυτό που επιθυμείτε, αλλά είναι σημαντικό να μοιράζεστε την «αλήθεια» σας με καλοσύνη. Εάν δεν τιμούμε το αληθές, τότε τα όριά μας συνεχίζουν να παραβιάζονται και αδυνατούμε να δείξουμε συμπόνια στον εαυτό μας ή σε οποιονδήποτε άλλο.

Ο θυμός, όταν διοχετεύεται σωστά, μπορεί να θέσει υγιή όρια χωρίς να καταπατήσει τα όρια των άλλων. Αυτό σημαίνει να ζει κανείς θαρραλέα και με συμπόνια, κάτι που ο κόσμος μας χρειάζεται.

Έχω διαπιστώσει ξανά και ξανά ότι ένα πρόσωπο που ηγείται με συμπόνια στον εργασιακό του χώρο, μπορεί να ξεκινήσει μια πραγματική επανάσταση περισσότερης καλοσύνης και ευεξίας στους εργασιακούς χώρους. Θα ήθελες να γίνεις ένας τέτοιος άνθρωπος σήμερα; Ναι!

Επιμέλεια – Μετάφραση: Ελεάνα Πανδιά, Επικοινωνιολόγος, MA, υπ. διδάκτωρ Παντείου Πανεπιστημίου

Πηγή: www.mindful.org

https://www.thessalonikiartsandculture.gr/

Αυτοβελίωση

  Ασε το παιδί σου, άσε τον άντρα σου, άσε τη γυναίκα σου, άσ’ τους όλους ήσυχους να κάνουν τις επιλογές τους, να πάρουν τις αποφάσεις τους. Μην πιέζεις κανέναν. Μην ενοχλείς τους άλλους. Το μεγάλο πρόβλημά σου είναι ακριβώς αυτό. Εχεις μεταθέσει το πρόβλημά σου στους άλλους και δεν κοιτάς μέσα σου. Δεν σου φταίει κανένας για την ευτυχία που δεν έχεις. Δεν σου φταίει κανένας για τη μιζέρια που κουβαλάς. Δεν σου φταίει κανένας για το κενό που υπάρχει στην ψυχή σου. Διαρκώς λες: «Μου φταίει το ένα, μου φταίει το άλλο».

Αν είναι δυνατόν να σου φταίει ο ένας κι ο άλλος. Εσύ σου φταις. Μου φταίω εγώ.

Το πρόβλημα είναι δικό μου. Κάτι δικό μου έχω, που με βασανίζει. Αν είναι δυνατόν, η ευτυχία η δική μου να εξαρτάται από το τι θα κάνει το παιδί μου ή η γυναίκα μου ή ο άντρας μου ή ο γείτονάς μου. Δηλαδή, για να γίνω εγώ ευτυχισμένος, θα πρέπει ν’ αλλάξουν οι άλλοι; Πιστεύω να καταλαβαίνεις τον παραλογισμό αυτής της απαίτησης. Καθένας παίρνει τις δικές του αποφάσεις, κάνει τις δικές του επιλογές, έχει τη δική του ωριμότητα, τη δική του ώρα.

Εσύ να ‘σαι εντάξει με τον εαυτό σου και να το παραδέχεσαι.

Να πεις: «Δεν φταίει το παιδί μου. Δεν φταίει ο άντρας μου. Δεν φταίει η γυναίκα μου.

https://www.omorfizoi.gr/

Εγώ φταίω που δεν έχω καλή σχέση με τον εαυτό μου, με την ψυχή μου, με τον Θεό μου».

Δεν έχω καλή σχέση με τον Θεό.

Και έπειτα, για να ‘μαι εγώ ευτυχισμένος, ζητώ απ’ τους άλλους να αλλάξουν. «Κάνε αυτό, να σε δω να χαρώ». Θα χαρείς αν με δεις να αλλάζω με το ζόρι; Και τι θες να ‘χεις δίπλα σου; Τι είναι ο άλλος; Ενα μπιμπελό; Ενα παιχνιδάκι που το παίρνεις από δω και το βάζεις εκεί, κι ευχαριστιέσαι; Μα το παιδί σου και ο άνθρωπός σου δεν είναι κτήματά σου. Εχουν τη δικής του προσωπικότητα, την ψυχή τους ανεξάρτητη και ζητούν τον δικό τους ζωτικό χώρο.

Και ελευθερία. Πάρ’ το απόφαση: δεν μπορείς να ελέγχεις τους άλλους.

Και μη γυρίσεις να μου πεις: «Ναι, εσύ τα λες αυτά επειδή δεν έχεις δικές σου τέτοιες υποχρεώσεις και γι’ αυτό είσαι χαλαρός». Οχι, δεν το λέω γι’ αυτό. Το λέω επειδή έχω δει πολλούς έγγαμους ανθρώπους, παντρεμένους, που ζουν φυσιολογικά.

Εχω δει μάνες και πατέρες οι οποίοι αγαπούν πολύ τα παιδιά τους, θέλουν πολύ τη διόρθωσή τους, την επιστροφή κι αλλαγή τους. Μα σέβονται απεριόριστα τα παιδιά τους. Κι έχουν καταλάβει αυτοί οι γονείς ότι δεν μπορείς ν’ αλλάξεις τον άλλον με φωνές. Πάρ’ το απόφαση: δεν αλλάζει ο άλλος με τις φωνές σου.

Αλλά και αν τον αλλάξεις, αυτή η αλλαγή θα ‘ναι πρόσκαιρη και θα ‘χει μέσα της κάτι το πιεστικό. Και η πίεση αυτή θα βγει κάπου αλλού. Δεν αλλάζει έτσι ο κόσμος. Ασε το παιδί σου ήσυχο.

Πες του το σωστό.

Εννοείται. Θα το πεις μία, θα το πεις δύο, θα το πεις τρεις.

Μετά; Τι θα κάνεις. «Οχι, εγώ θέλω να τον δω ν’ αλλάζει τώρα». Αυτό είναι μια δική σου ανάγκη.

Παραδέξου το. Είναι δική σου ανάγκη να κάνεις τον κόσμο όπως εσύ τον θέλεις. Αρα έχεις δικό σου θέμα. Από το βιβλίο του Ανδρέα Κονάνου: «Ζακέτα να πάρεις».

Πηγή: «Μην πιέζεις, μην ενοχλείς κανέναν»!

https://www.omorfizoi.gr

 

Αυτοβελίωση

4 wellness trends που θα υιοθετήσουμε το 2022
Η φροντίδα του εαυτού μας είναι και πάλι νούμερο ένα trend!

ΓΕΩΡΓΙΑ ΦΕΚΟΥ

Kάθε χρόνο, πλησιάζοντας στο τέλος του έτους, οι πιο πολυσύχναστες πλατφόρμες ανακοινώνουν τι αναζήτησαν περισσότερο οι χρήστες τους τη χρονιά που πέρασε, δημιουργώντας έτσι τη λίστα με τα πιο trending keywords. Με μια βάση 400 εκατομμυρίων χρηστών, το Pinterest δημοσίευσε το ετήσιο report με τις αναζητήσεις των επισκεπτών του, κάνοντας συνολικά 175 προβλέψεις για τον κόσμο της ομορφιάς και της μόδας.

Ανάμεσα σε ρούχα, μακιγιάζ και διακόσμηση, το Pinterest ανακοίνωσε και τα wellness trends που θα κυριαρχήσουν το 2022, επιβεβαιώνοντας πως μετά από μια χρονιά που το lockdown καθόρισε την ψυχολογία πολλών, ο κόσμος έχει ανάγκη να φροντίσει τον εαυτό του. Ζωγραφική, ήπια γυμναστική και μανικιούρ εμπνευσμένα από τη φύση βρίσκονται στην πρώτη γραμμή και μας καλούν να τα υιοθετήσουμε. Βρείτε αναλυτικά παρακάτω τα επικρατέστερα trends και περιποιηθείτε τον εαυτό σας όπως του αξίζει:

Nature manicure

To nail art της νέας χρονιάς μας φέρνει ένα βήμα πιο κοντά στη φύση. Μανικιούρ που μιμούνται το νερό, το διάστημα ή τα χρώματα της ερήμου είναι η απόλυτη τάση και εμείς θα τα δοκιμάσουμε σίγουρα.

Ζωγραφική

Η νέα χρονιά ελπίζουμε να μας βρει διαυγείς και ήρεμους. Η ζωγραφική και το sketching είναι δύο από τους πιο απλούς τρόπους να απελευθερώσουμε τη δημιουργικότητά μας, και ταυτόχρονα να κρατήσουμε το μυαλό μας καθαρό από το στρες της καθημερινότητας.

Χαλαρή γυμναστική

Μετά από χρόνια έντονης αεροβικής άσκησης, τα workout trends θέλουν γυμναστικές όπως πιλάτες σε κρεβάτι, βόλτες στη φύση και το ποδήλατο να περνούν στην πρώτη γραμμή. Αφήστε λοιπόν για λίγο στην άκρη την ένταση και αγκαλιάστε τις πιο ήπιες μορφές εκγύμνασης που θα σας τονώσουν και θα σας χαλαρώσουν την ίδια στιγμή.

Socializing

Σε αντίθεση με το 2021, τη νέα χρονιά η αλληλεπίδραση με τους γύρω μας θα είναι πιο ζωντανή από ποτέ. Επενδύστε σε βόλτες με φίλους, εξωτερικές δραστηριότητες που θα σας γεμίσουν ενέργεια και καλλιτεχνικά δρώμενα που θα εξελίξουν το πνεύμα σας.

https://www.kathimerini.gr

 

Αυτοβελίωση

Επειδή επιλέγεις να ακολουθήσεις έναν δρόμο για λίγο καιρό, δεν σημαίνει ότι δεν μπορείς ποτέ να ακολουθήσεις κάτι άλλο.

Η πρόοδος δεν σημαίνει το ίδιο πράγμα για όλους. Όλοι έχουμε τους δικούς μας τρόπους για να επουλώνουμε τις πληγές μας και όλοι μας κουβαλάμε τον πόνο και τις αναμνήσεις μας με διαφορετικό τρόπο.

Αυτό που λειτουργεί για έναν άνθρωπο μπορεί να είναι εφιάλτης για κάποιον άλλο. Αν δεν είστε εσείς αυτός που θεραπεύει, δεν έχετε δικαίωμα να αποφασίσετε πώς θα γίνει η θεραπεία. Χρειάζεται να προχωρήσετε μπροστά με τον ρυθμό που σας φαίνεται σωστός και με τους τρόπους που σας απομακρύνουν από την καταστροφή σας, αντί να σας παρασύρουν ακόμη περισσότερο.

Ορισμένες φορές, το να προχωρήσουμε μπροστά σημαίνει ότι πρέπει να αφήσουμε οριστικά τα πράγματα που μας βαραίνουν. Πρέπει να αφήσουμε πίσω μας αυτούς που μας πλήγωσαν και τα οδυνηρά λόγια που μας μοίρασαν. Χρειάζεται να αφήσουμε πίσω μας τις ευκαιρίες που δεν πήγαν όπως θέλαμε. Χρειάζεται να αφήσουμε πίσω μας τους ανθρώπους που νομίζαμε ότι θα έπρεπε να έχουμε γίνει μέχρι τώρα, ώστε να μπορέσουμε να κάνουμε χώρο για αυτό που είμαστε τώρα αντ’ αυτού.

Αν σας πονά, τότε γιατί προσπαθείτε τόσο πολύ να το κρατήσετε μαζί σας; Σας υπόσχομαι ότι δεν σας αξίζει να πληγωθείτε, ακόμη και αν κάποιος άλλος προσπάθησε να σας πείσει για το αντίθετο. Δεν σας άξιζε η κακοποίηση και ο πόνος που σας προκάλεσαν, γι’ αυτό σταματήστε να προσπαθείτε να πείσετε τον εαυτό σας ότι σας αξίζει. Δεν χρειάζεται να κουβαλάτε αυτόν τον πόνο ως τιμωρία. Αξίζετε να προχωρήσετε μπροστά χωρίς αυτόν.

Ορισμένες στιγμές και αναμνήσεις από τη ζωή μας είναι τόσο βαριές. Δεν πειράζει να τις αφήσετε κάτω. Το να προχωράς μπροστά δεν χρειάζεται να σημαίνει ότι πρέπει να αφήνεις τα πάντα πίσω σου. Μερικές φορές, χρειαζόμαστε απλώς ένα σύντομο διάλειμμα. Χρειάζεται να ξεκουραστούμε.

Κάποιες αναμνήσεις είναι βαριές επειδή είναι τόσο γεμάτες από καλές στιγμές που ξεχειλίζουν με στιγμές που θέλουμε να μπορούμε να αναπολούμε και να τιμούμε για πάντα. Ακόμα και τα καλά πράγματα μπορεί να τα αισθανόμαστε βαριά. Μερικές φορές, η ανάμνηση των καλών πραγμάτων μπορεί να πονά εξίσου άσχημα με το να θυμόμαστε όλα αυτά που μας πλήγωσαν.

Δεν πειράζει να αφήσουμε για λίγο πίσω και τις καλές αναμνήσεις. Δεν πειράζει να δώσετε στο νου και στην καρδιά σας ένα διάλειμμα. Δεν πειράζει αν κάποιες μέρες θέλετε απλώς να αναπνεύσετε. Σας αξίζει να ξεκουραστείτε. Αξίζετε να επαναφορτιστείτε. Αξίζετε να αφήσετε τον εαυτό σας να απομακρυνθεί από ό,τι χρειάζεται να απομακρυνθεί για όσο χρονικό διάστημα χρειάζεται.

Μερικές από τις καλύτερες συμβουλές που έχω λάβει ποτέ ήταν ότι «επειδή επιλέγεις να ακολουθήσεις έναν δρόμο για λίγο καιρό, δεν σημαίνει ότι δεν μπορείς ποτέ να ακολουθήσεις κάτι άλλο». Ένα μονοπάτι είναι απλώς ένα σκαλοπάτι, όχι ο τελικός σας προορισμός.

Η ζωή μας είναι ένα ταξίδι. Η θεραπεία μας είναι ένα ταξίδι. Αυτό που επιλέγουμε να αφήσουμε πίσω και να απελευθερωθούμε από αυτό σήμερα μπορεί να κάνει χώρο για κάτι μαγικό που θα μπει στη ζωή μας αύριο. Ποτέ μην αισθάνεστε ότι το να κάνετε ένα διάλειμμα σας καθιστά αποτυχημένους. Η ξεκούραση δεν είναι και δεν θα είναι ποτέ συνώνυμο της αποτυχίας. Όσο κι αν προσπαθήσει ποτέ κάποιος να σας πείσει για το αντίθετο.

Αν κάτι σας βαραίνει, σας κάνει να αισθάνεστε αβεβαιότητα ή απλώς σας θυμίζει μια εποχή που δεν θέλετε να σκέφτεστε αυτή τη στιγμή, αφήστε το κάτω και απομακρυνθείτε. Αναπνεύστε. Επαναξιολογήστε. Και κυρίως, ξεκουραστείτε. Αυτό που χρειάζεστε θα είναι πάντα εκεί όταν θα είστε έτοιμοι.

Becky Curl

https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση

Τη στιγμή που κανείς δεν θέλει να είναι μόνος, τη στιγμή που ο καθένας μας αισθάνεται την ανάγκη να συντροφεύεται, κάτι που μπορεί να μας φέρει κοντά μοιάζει ώρες ώρες απειλητικό.

Το άγγιγμα. Αυτή η κίνηση εγγύτητας και συντροφιάς, η σιωπηλή δήλωση συγκατάβασης, νοιαξίματος και φροντίδας φαίνεται να είναι ριψοκίνδυνη ακόμα και για τους πιο τολμηρούς.

Κάποτε μου είπε μια νεαρή κοπέλα, πως όταν αγκαλιάζω τη μητέρα μου ή το σύντροφό μου αισθάνομαι κάτι να συμβαίνει μέσα μου. Σαν κάτι να κινείται. Απροσδιόριστο, άπιαστο αλλά ονειρικό.

Τη στιγμή που βλέπουμε πως οι λέξεις που λέμε δεν συμβαδίζουν με τα μη λεκτικά μηνύματα που στέλνουμε, αντιλαμβανόμαστε ωστόσο πως το άγγιγμα συνηγορεί στο ευ ζην, μεταδίδει μηνύματα, ασκεί ουσιαστική επίδραση στην επικοινωνία και στις σχέσεις.

Το άγγιγμα, από τη στιγμή που γεννιόμαστε αποτελεί τη μοναδική ευκαιρία επικοινωνίας και έκφρασης.

Έρευνες αποδεικνύουν πια, χωρίς αντίρρηση, πως το άγγιγμα μεταξύ του βρέφους και της μητέρας του δεν αποτελεί μόνο μια απαραίτητη συνθήκη εδραίωσης ενός ασφαλούς δεσμού, αλλά πολύ περισσότερο το άγγιγμα από μόνο του είναι θεραπευτικό.

Ναι, με τη στενή σημασία του όρου. Άλλωστε, θεραπεία τι σημαίνει; Η θεραπεία προκύπτει από το θερμός και το άπτω, συνεπώς δεν είναι τίποτα άλλο από ένα ζεστό άγγιγμα. Και όσο συνδέουμε τη θεραπεία με την ιατρική τόσο ανακαλούμε εικόνες γιατρών να φορούν γάντια, μάσκες και οτιδήποτε άλλο προστατεύει από την επικινδυνότητα του αγγίγματος. Θα σκεφτεί κανείς πως η προστασία είναι ζητούμενο, αλλά τη στιγμή της οδύνης, του πόνου, της μοναξιάς τι είναι αυτό που θα μας ανακουφίσει;

Τα χέρια μπλέκονται, τα ακροδάχτυλα παιχνιδίζουν, οι παλάμες παλεύουν για το ποια θα επικρατήσει. Κρύβονται σε μια διάσταση τόσο προσωπική που αν τολμήσεις να την ψηλαφίσεις, έχασες. Κορμιά που λαχταρούν να αγγιχτούν, σάρκες που εκλιπαρούν να τις δαμάσεις. Χείλη διψασμένα για ένα άλλο ζευγάρι, αυτό που όταν το γευτείς, δεν θα’ ναι ξένο, θα ‘ναι γνώριμο, ή θα επιτρέψει να συστηθείτε μαζί σε μια καινούργια εμπειρία, αυτή της απόλυτης προσμονής. Της προσμονής για την ιδέα της απελευθέρωσης από κάθε τι που σε κρατάει πίσω, βάζοντας όρια που μόνο ο νους ελέγχει.

Αγγίζω σημαίνει έρχομαι κοντά. Σημαίνει γνωρίζω κάτι νέο, από μια άλλη διάσταση στην οποία ο φόβος ξεμακραίνει.

Αγγίζω σημαίνει, σταματώ να βάζω όρια σε αυτό που γινόμαστε μαζί. Αγγίζω σημαίνει παρατάω τις ανησυχίες και γυμνός από κάθε αμφιβολία αφήνομαι.

Όχι μόνο αφήνομαι σε σένα, αλλά αφήνομαι να με γνωρίσω καλύτερα. Αφήνομαι να μάθω πως μονάχος μου στερώ τη δύναμη της εγγύτητας. Αφήνομαι να ζήσω πλάι σου, έστω για μια στιγμή, δίχως ενοχές.

Άλλωστε, σχεδόν αντανακλαστικά έρχονται οι δεύτερες σκέψεις, που σαν δαιμόνια στέκουν έτοιμες να υψώσουν το δάχτυλο και σαν τη δασκάλα στο δημοτικό να σε μαλώσουν, γιατί επέτρεψες στον εαυτό σου να νιώσει πως είναι να μην είσαι μόνος.

Αγγίζω ένα βιβλίο και πριν το ξεφυλλίσω, νιώθω να διάβασα ήδη τον πρόλογό του. Κλείνω τα μάτια και αγγίζω ένα ρούχο και αισθάνομαι σαν να είναι έτοιμο να μου καλύψει μια ανάγκη που ποτέ πριν δεν είχα σκεφτεί, αλλά μόλις τη συνειδητοποίησα, κατάλαβα πως το κενό της ήταν ήδη εκεί.

Αγγίζω το σημείο που πονάω, για να επικοινωνήσω τη δυσφορία μου. Αγγίζω για να δηλώσω τη συμπαράστασή μου, τη συμπόνοια μου.

Αγγίζω για να δείξω πως είμαι παρών.

Αγγίζω σαν να μην χρειάζεται να συλλαβίσω ούτε μια λέξη ή αγγίζω επειδή δεν έχω λέξη να πω. Αγγίζω γιατί φοβάμαι να μιλήσω και έτσι σιγουρεύομαι πως θα καταλάβεις το μήνυμά μου. Αγγίζω γιατί διστάζω να σε κοιτάξω στα μάτια.

Σε αγγίζω και όσο πιο δυνατό είναι το άγγιγμά μου, τόσο δυνατότερο είναι αυτό που νιώθω για σένα. Έτσι θέλω να καταλάβεις.

Όχι, το άγγιγμα δεν υποκαθιστά τις λέξεις, ούτε είναι εκεί να υπονοήσει αυτά που θέλω να σου πω. Δεν είναι εκεί για να δώσει ήχο στα λόγια μου. Κάνει όμως θόρυβο. Εκκωφαντικό, όχι δυσάρεστο, αλλά δυνατό. Τόσο που δεν μπορείς να πάρεις τα μάτια σου από πάνω του. Μου επιτρέπει να γίνω σαφής, όσο σαφής νομίζω πως είμαι.

Σε αγγίζω και μαγικά το σώμα μου συνηγορεί στην ευεργετική διάσταση αυτής της στιγμής. Οι καρδιακοί παλμοί πέφτουν, εκκρίνεται ωκυτοκίνη, και οι ορμόνες του στρες μειώνονται.

Μια αγκαλιά από μόνη της είναι ευεργετική. Και αυτός που αγκαλιάζεται βιώνει ακριβώς τις ίδιες ευεργετικές ιδιότητες από αυτόν που αγκαλιάζει. Σαν να γίνεται δίκαιη μοιρασιά στο παιχνίδι. Δεν θα χάσεις, γιατί νικητής δεν υπάρχει. Και όσο το σκέφτομαι καλύτερα, δεν υπάρχει καν παιχνίδι. Όχι, δεν είναι παιχνίδι. Είναι ευκαιρία.

Και αν σκεφτεί κανείς, πως όσο είμαστε παιδιά αγγίζουμε και μας αγγίζουν περισσότερο, μάλλον κάτι πάει στραβά όσο μεγαλώνουμε.

Ναι, τα ξέρω αυτά για τους κοινωνικούς κανόνες, ή τις οδηγίες περί καλής συμπεριφοράς. Ξέρω επίσης πως το πολιτισμικό πλαίσιο μπορεί να είναι ιδιαίτερα αποθαρρυντικό για το άγγιγμα.

Το άγγιγμα όμως μπορεί να γίνει ο κοινωνός σου, αυτό που θα βοηθήσει να μεταδώσεις ενσυναίσθηση, συμπόνια, παρηγοριά, ενθάρρυνση, υποστήριξη, φροντίδα, αγάπη. Και δεν φτάνει μόνο να τα νιώθεις, χρειάζεται να τα επικοινωνείς.

enallaktikidrasi.com

Αυτοβελίωση

Κι όταν σου πούνε “δεν μπορείς”, εσύ χαμογέλα, και δείξε τους πώς γίνεται.

Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη

Όταν σου λένε, ότι δεν μπορείς να πετάξεις, να ανοίγεις τα φτερά σου και να πετάς όσο πιο ψηλά μπορείς!!

Όταν σου λένε, ότι δεν μπορείς να χορεύεις στην βροχή, να λύνεις τα μαλλιά σου ,να βγάζεις τα παπούτσια σου, να βάζεις την αγαπημένη σου μουσική και να το κάνεις επιδεικτικά μπροστά τους.

Όταν σου λένε, να μην ταξίδευεις, να παίρνεις το πρώτο τρένο, το πρώτο αεροπλάνο και να φεύγεις όσο πιο μακρυά γίνεται.

Όταν σου λένε, να μην κάνεις όνειρα, εσύ να κάνεις τα πιο μεγάλα, να τα πληρώνεις ακριβά, τόσο που, να μην μπορούν πότε να τα αγοράσουν.

Όταν σου λένε, να μην αγαπάς, εσύ να ποντάρες δίπλα και τριπλά στην αγάπη, γιατί ξέρεις ότι μόνο μέσα από αυτήν παίρνεις ζωή.

Όταν σου λένε, να μην πιστεύεις στον έρωτα, εσύ με μεγαλύτερη λύσσα να τον αναζήτας, όπως η φωτιά το οξυγόνο. Γιατί μόνο για έναν μεγάλο έρωτα αξίζει να ζεις.

Όταν σου λένε, ότι η μόνη βεβαιότητα στην ζωή είναι ο θάνατος, εσύ να τους πετάς στην μούρη, την αστείρευτη διψά σου για ζωή.

Όταν σου λένε, να μην πιστεύεις στον άνθρωπο, εσύ ψάξε να βρεις εκείνον τον ένα και βάλτον δίπλα σου για μια ζωή.

Όταν σε φωνάζουν με το επίθετο σου, είσαι βγες στους δρόμους και τραγούδα τ’ όνομα σου, έτσι για να έχουν τον απόηχο του για πάντα στ’ αυτιά τους.

Όταν προσπαθούν να ρουφηξουν την ενέργειά σου, εσύ σαν ήλιος να ανατέλλεις και να τους δίνεις ακόμα περισσότερο φως.

Όταν απορούν με το χαμόγελό σου, εσύ να χαμογελάς ακόμα πιο πλατιά, με όλη σου την αλήθεια. Αυτή να είναι η απάντησή σου.

Όταν σου βάζουν χαμηλά τον πήχη ,μην μπαίνεις καν στον κόπο να τον πηδηξεις.
Να τον σηκώνεις ψηλά μόνος σου και τότε με όλη σου την φόρα, να περνάς από πάνω του, χωρίς καν να τον αγγίξεις.

Όταν δεν μπορούν να σε υποττάξουν και σε βαπτιζουν εγωιστή, υπερόπτη, νάρκισσο, να ξέρεις ότι κάτι κάνεις καλά και ξεφεύγεις από τον έλεγχο τους.

Όταν σου πουν ,ότι αυτό δεν μπορείς να το κάνεις.
Εσύ κοίτα τους μες στα μάτια και πες τους απλά ..
Κοίτα με! !!!

loveletters https://www.awakengr.com/

Αυτοβελίωση

Έχω πολλά ράμματα για τη γούνα αυτής της μεγαλοκυρίας που λέγεται ευτυχία.

Μου έχει σπάσει τα νεύρα με όσα ισχυρίζεται απολογούμενη που με έστησε.

Ότι τάχα ήρθε, αλλά εγώ είχα το νου μου σε τούτο και σε κείνο, ενώ εκείνη με περίμενε σε τούτο και σε κείνο, κι όπως μου τα προσδιόρισε, με περίμενε σε πράγματα αδύνατα να συμβούν, εκεί ακριβώς δηλαδή που είχα το νου μου.

Κι αυτός ήτανε, λέει, ο λόγος που την προσπέρασα.

Άλλοτε πάλι, επιμένει πως ήρθε, στάθηκε λέει έξω από κάτι ιστορίες, στις οποίες εγώ είχα ήδη μπεί μέσα, είχε τη διάθεση να πηδήξει από το παράθυρο και να μπεί, αλλά ήταν τόσο υπερυψωμένη η δυσπιστία μου που δεν το τόλμησε.

Άλλη δικαιολογία, τραβηγμένη από τα μαλλιά, πως εγώ χτύπησα πολύ σιγά την πόρτα της και δε με άκουσε ή ότι χτύπησα πολύ δυνατά την πόρτα της, φοβήθηκε και δεν μου άνοιξε, και τι ψεύτρα, Θεέ μου, ότι χτύπησα λάθος τη διπλανή της πόρτα και βλέποντάς με να καθυστερώ, συνεπέρανε ότι το λάθος μου βγήκε σε καλό και δεν ήθελε να το διακόψει.

Μου έχει απαριθμήσει μία μία τις στιγμές με το όνομά τους, που την περιείχαν, λέει, αλλά εγώ θυμάμαι μόνο τι φόβο είχα μην τις χάσω.

Βλέπεις; μου λέει η κουτοπόνηρη, αν δεν ήμουνα εγώ εκεί μέσα, σ” αυτές τις στιγμές, γιατί θα φοβόσουν μην τις χάσεις, τι σ' ένοιαζε; Άρα ήρθα.

Αμέτρητες οι φορές που είπαμε να συναντηθούμε σε κάποιο φωτεινό μέρος, είτε στις κάποιες έξι των απογευμάτων είτε στις κάποιες οκτώ των δειλινών που έχουνε πιο φρόνιμο φως, κι εγώ να περιμένω, να την περιμένω με τις ώρες και πού να φανεί.

Και με τι θράσος να εμφανίζεται μετά στα όνειρά μου, να μου ζητάει συγνώμη που δεν ήρθε, γιατί είχε χάσει κάποιον δικό της κι ήτανε στις μαύρες της, ή και μου επιτίθεται πως ενώ ήρθε, ενώ περίμενε εκεί μέσα με στις ώρες της αναμονής μου, εγώ δεν την αναγνώρισα και δεν φταίει αυτή.

Είδα κι έπαθα να μην έχω την ανάγκη της. Και τώρα που παλεύοντας τα κατάφερα, έρχεται και μου δίνει συγχαρητήρια, πως αυτό ακριβώς, ότι δεν έχω την ανάγκη της, αυτό είναι ευτυχία.

Άπιαστη σου λέω.

Κική Δημουλά - «Εκτός σχεδίου»

https://www.o-klooun.com/

Αυτοβελίωση

Η αυτοφροντίδα είναι το δέντρο που συνεχίζει να δίνει καρπούς σε κάθε εποχή του χρόνου.
6 ουσιαστικοί στόχοι της νέας χρόνιας για να μάθουμε να φροντίζουμε περισσότερο τον εαυτό μας

Αν αποφασίσετε αυτή τη χρονιά να θέσετε έναν σημαντικό, μεγάλο στόχο, προτείνεται να στοχεύσετε στην αυτοφροντίδα. Η συναισθηματική, νοητική και σωματική μας υγεία θα ευδοκιμήσει όταν δώσουμε στον εαυτό μας τον χώρο να μας χαρίσει μικρές δόσεις καλοσύνης κάθε μέρα.

Η αυτοφροντίδα δεν χρειάζεται να είναι ακριβή ή χρονοβόρα. Η βασική προϋπόθεση είναι να τη νιώθουμε καλά στο σώμα, το μυαλό και το πνεύμα μας. Ακολουθούν μερικοί μικροί, εφαρμόσιμοι τρόποι για να αποκτήσουμε πρόσβαση στις βελτιωτικές, αναζωογονητικές επιδράσεις της αυτοφροντίδας που βελτιώνουν τη διάθεση όλο το χρόνο.


1. Μαθαίνουμε να λέμε όχι
Όταν το πρόγραμμά μας είναι πολύ γεμάτο, χρειάζεται να μάθουμε να λέμε ένα ευγενικό «όχι» σε αιτήματα και προσκλήσεις – είτε πρόκειται για ένα επιπλέον τηλεφώνημα είτε για άλλη μια αναμενόμενη εργασία. Το επιπλέον άγχος μπορεί να παρεισφρήσει όταν προσπαθούμε υπερβολικά σκληρά να τους ευχαριστήσουμε όλους. Θα βρείτε ένα λιγότερο γεμάτο πρόγραμμα πολύ πιο ευχάριστο και πολύ λιγότερο αγχωτικό. Οι έρευνες δείχνουν ότι οι γυναίκες, ιδιαίτερα, δυσκολεύονται πολύ να θέσουν όρια και περιορισμούς.

2. Αναζωογονούμαστε με θετικά μηνύματα
Όταν αισθάνεστε ανήσυχοι, επικεντρωθείτε σε ένα θετικό μήνυμα ή μάντρα που σας φαίνεται δυνατό και ηρεμιστικό. Για παράδειγμα, το μάντρα σας μπορεί να είναι: «Όλα θα πάνε καλά. Όλα θα πάνε καλά. Τα πράγματα θα πάνε καλά». Κρατήστε ένα αντίγραφο στο πορτοφόλι σας, στον καθρέφτη και στο γραφείο σας. Επαναλάβετε το μάντρα ή τη φράση όταν είστε ήρεμοι και χαλαροί. Ο εγκέφαλός σας θα αρχίσει να συνδέει τις απαλές, υποστηρικτικές λέξεις με μια θετική, χαλαρή κατάσταση.

3. Αφήνουμε πίσω μας την έννοια της τελειότητας
Υπενθυμίζουμε συχνά στον εαυτό μας ότι είμαστε υπέροχα, φυσικά ατελείς. Κανονικοποιήστε τις μικρές ατέλειες που σας κάνουν αξιαγάπητους, ακόμα και ιδιόρρυθμους. Είτε πρόκειται για τη συνήθειά σας να αργείτε τρία λεπτά, είτε για τις ρυτίδες που σχηματίζονται γύρω από τα μάτια σας (ή τις γραμμές γέλιου που έχουν ήδη χαραχτεί), επιτρέψτε στον εαυτό σας να είναι αυθεντικά αξιαγάπητος.

4. Κάνουμε συχνά, μικρά διαλείμματα
Το να φροντίζουμε τον εαυτό μας δεν είναι εγωιστικό – είναι απαραίτητο. Η αυτοφροντίδα μπορεί να έρθει με τη μορφή του να δώσουμε χώρο στον εαυτό μας για να απολαύσουμε ένα φλιτζάνι τσάι, έναν 10λεπτο διαλογισμό ή μια σύντομη συνεδρία γιόγκα. Όταν παίρνετε μίνι διαλείμματα για αυτοφροντίδα, δίνετε χρόνο στο σώμα, το μυαλό και το πνεύμα σας να ξεκουραστούν και να επαναφορτιστούν. Θα αισθάνεστε καλύτερα στο να μοιράζεστε το χρόνο και την ενέργειά σας με τους άλλους όταν είστε ανανεωμένοι.

5. Απελευθερώνουμε συσσωρευμένες σκέψεις και συναισθήματα γράφοντας ημερολόγιο
Μεγάλα οφέλη μπορεί να λάβει κανείς γράφοντας τα άγχη και τους φόβους του σε ένα προσωπικό ημερολόγιο. Κρατώντας ένα ημερολόγιο ειδικά για αυτόν τον σκοπό, ο ψυχισμός σας γνωρίζει ότι έχει ένα «ασφαλές μέρος» για να ξεφορτωθεί ελεύθερα ό,τι τον βαραίνει. Θέστε καθημερινά ραντεβού με το ημερολόγιό σας και επιτρέψτε στον εαυτό σας να αποφορτίσει οποιαδήποτε αρνητική ενέργεια. Αν είναι δυνατόν, γράψτε στο ημερολόγιό σας τουλάχιστον λίγες ώρες πριν από τον ύπνο – αυτό θα επιτρέψει σε οποιαδήποτε ανεπιθύμητη ενέργεια να διαλυθεί το υπόλοιπο βράδυ σας.

Όταν γράφετε στο ημερολόγιό σας, προσπαθήστε να μην αυτοδιορθώνεστε ή να μην ανησυχείτε για τη γραμματική κλπ.. Απλώς αφήστε τα συναισθήματα και τις σκέψεις σας να ρέουν ελεύθερα. Όταν τελειώσετε, κλείστε το ημερολόγιο – αντισταθείτε στον πειρασμό να το ξαναδιαβάσετε, καθώς αυτό συχνά φέρνει στην επιφάνεια την αυτοκριτική και την κριτική.

6. Μειώνουμε το άγχος και την ανησυχία με ένα σημειωματάριο διαγραφής
Μπορούμε επίσης να κρατάμε ένα σημειωματάριο δίπλα στο κρεβάτι μας με σκοπό να «διαγράφετε» στοιχεία της λίστας με τις εργασίες μας ή άλλες σκέψεις που μπορεί να παρεμποδίζουν τον ύπνο. Πολύ συχνά ανησυχούμε ότι θα ξεχάσουμε να κάνουμε κάτι την επόμενη μέρα και οι ανησυχητικές σκέψεις παρεμβαίνουν στον ύπνο. Μόλις οι ενοχλητικές σκέψεις μπουν στο σημειωματάριο, ο ψυχισμός μπορεί να χαλαρώσει και να ξεκουραστεί.

Πηγή:

www.mindbodygreen.com/articles/self-care-resolutions-for-new-year

https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση

Οι έρευνες δείχνουν ότι καθώς ωριμάζουμε, είμαστε πιο ικανοί να επιτρέπουμε τη συγχώρεση και να αποδεχόμαστε τα λάθη των άλλων.

Όταν σκέφτεστε τη συγχώρεση, ποιες εικόνες σας έρχονται στο νου; Για κάποιους, η ιδέα του να συγχωρέσουν κάποιον άλλον για ένα λάθος του παρελθόντος ισοδυναμεί με το να του επιτρέψουν να «ξεφύγει». Ωστόσο, όταν κρατάμε μνησικακία για συμπεριφορές που συνέβησαν στο παρελθόν, στην πραγματικότητα βλάπτουμε μόνο τον εαυτό μας, όχι το άλλο άτομο.

Η συγχώρεση δεν σημαίνει ότι ξεχνάμε ότι έχει γίνει ένα λάθος ούτε ότι αυτό που έκανε το άτομο ήταν εντάξει. Σημαίνει περισσότερο ότι απελευθερώνουμε τον εαυτό μας από το βάρος των αρνητικών συναισθημάτων που προκάλεσε το περιστατικό του παρελθόντος.

Οι έρευνες δείχνουν ότι παρακινούμαστε από μια εγγενή επιθυμία να συγχωρήσουμε τους άλλους λόγω εξωτερικών παραγόντων καθώς και πιθανών εσωτερικών αναγκών. Αν κάποιος είναι σημαντικός για εμάς στο παρόν ή ενδεχομένως στο μέλλον, μπορεί να θέλουμε να προσφέρουμε συγχώρεση αν μας αδικήσει για να διασφαλίσουμε ότι η σχέση θα διατηρηθεί.

Μας είναι επίσης πιο εύκολο να συγχωρήσουμε εκείνους που θεωρούμε ότι μπορεί να μας έχουν αδικήσει ακούσια. Σε ορισμένες σχέσεις, μπορεί να αναζητούμε λόγους για να συγχωρήσουμε κάποιον, αν η απειλή μιας χαμένης σχέσης αποτελεί σημαντικό κίνδυνο για την ευημερία μας. Η συγχώρεση ενός σημαντικού άλλου για μια σημαντική παράβαση μπορεί στην πραγματικότητα να είναι αναπόσπαστο στοιχείο για τη διασφάλιση της ευημερίας μας σε πολλαπλούς τομείς, από οικονομικούς και συναισθηματικούς μέχρι σωματικούς και οικογενειακούς.

Η επανόρθωση της αδικίας δεν είναι πάντα δυνατή
Δυστυχώς, το πρόβλημα με το να τρέφουμε πικρία λόγω περιστατικών του παρελθόντος είναι ότι επιτρέπουμε σε κάποιον που μας αδίκησε στο παρελθόν να συνεχίσει να ασκεί αρνητικό έλεγχο στη ζωή μας στο παρόν και στο μέλλον.

Οι έρευνες δείχνουν ότι το να κουβαλάμε αρνητικά συναισθήματα, όπως πικρία και επιθυμία εκδίκησης, επηρεάζει αρνητικά τη σωματική μας υγεία. Είναι σαν το συναισθηματικό φορτίο να βαραίνει την καρδιά μας με πραγματικό τρόπο που μπορεί να αυξήσει την αρτηριακή πίεση και τον καρδιακό ρυθμό, να αυξήσει τον κίνδυνο μεταβολικών ασθενειών, όπως επίσης και τον κίνδυνο παχυσαρκίας. Το να υποθάλπουμε και να αναπολούμε προηγούμενες αδικίες μπορεί να κρατήσει το σώμα μας σε κατάσταση στρες και να διατηρεί σε υψηλά επίπεδα την κορτιζόλη, ή αλλιώς την ορμόνη του στρες.

Μερικοί άνθρωποι αισθάνονται δικαιωμένοι κρατώντας το θυμό – σαν ο θυμός τους να κάνει κακό ή να τιμωρεί ένα άλλο άτομο. Ωστόσο, η απόφαση να κρατήσει κανείς τη φλόγα της αγανάκτησης αναμμένη μόνο κακό θα κάνει στο άτομο που αρνείται να αφήσει πίσω τα αρνητικά συναισθήματά του για τον άλλο.

Ανεξάρτητα από το πόσο «σωστό» αισθάνεστε να συνεχίζετε να ταυτίζεστε ως το «αδικημένο» μέρος, εμποδίζετε τον εαυτό σας να ζήσει πιο ολοκληρωμένα στο παρόν και να προχωρήσει πιο ελεύθερα στο μέλλον. Το να αρνείστε να το αφήσετε πίσω σας θα σας κρατήσει κλειδωμένους στο παρελθόν και αντανακλά αυτό που κάνετε στον εαυτό σας στο παρόν.

Πώς να κινηθούμε προς τη συγχώρεση
– Αποδεχτείτε ότι το περιστατικό συνέβη. Όσο κι αν το θέλουμε, δεν μπορούμε ποτέ να αναιρέσουμε το παρελθόν.

– Αποδεχτείτε όχι μόνο ότι συνέβη ένα περιστατικό, αλλά κι ότι υπάρχουν δυσάρεστα συναισθήματα που άφησε πίσω του. Δεν πειράζει να έχετε θυμώσει ή πληγωθεί, αλλά δεν είναι προς το συμφέρον σας να κουβαλάτε αυτά τα συναισθήματα ως δια βίου δέσμευση απέναντι στον πόνο.

– Αναγνωρίστε ότι μπορείτε να κερδίσετε περισσότερα αν πάρετε τον έλεγχο των συναισθημάτων σας στο παρόν από το να επιτρέψετε στο παρελθόν να συνεχίσει να σας ελέγχει σήμερα.

– Επιλέξτε είτε να αντιμετωπίσετε το περιστατικό κατά μέτωπο, κάνοντας μια ειλικρινή συζήτηση με το άτομο που αισθάνεστε ότι σας αδίκησε, είτε απλά να αφήσετε το περιστατικό να περάσει και να επικεντρωθείτε στο παρόν και στους ανθρώπους που έχουν σημασία για εσάς τώρα.

Το να μάθουμε να συγχωρούμε τους άλλους μπορεί να πάρει κάποιο χρόνο. Οι έρευνες δείχνουν ότι καθώς ωριμάζουμε, είμαστε πιο ικανοί να επιτρέπουμε τη συγχώρεση και να αποδεχόμαστε τα λάθη των άλλων. Τα οφέλη για την υγεία από την επιλογή να αφήνουμε κάποια πράγματα πίσω μας περιλαμβάνουν μειωμένο στρες στο σώμα και το νου μας και μειωμένο θυμό που εμφανίζεται με ακατάλληλους τρόπους ή σε επίπεδα που δεν είναι ισοδύναμα με μια κατάσταση. Ο λιγότερος θυμός και το λιγότερο άγχος θα έχουν ως αποτέλεσμα καλύτερη ποιότητα ζωής και βελτιωμένες σχέσεις με τους ανθρώπους στη ζωή σας που έχουν σημασία τώρα.

Πηγή:

www.psychologytoday.com/intl/blog/lifetime-connections/202112/forgiveness-can-free-you-the-past

https://enallaktikidrasi.com/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.