Αυγούστου 04, 2020

Αυτοβελίωση

Όσο παράδοξο κι αν φαντάζει εκ πρώτης όψεως, το χιούμορ είναι μία πολύ ενδιαφέρουσα και σοβαρή υπόθεση. Αρκεί να ρίξει κανείς μία ματιά στην καθημερινότητά μας: υπάρχουν αστεία θεάματα, φράσεις και περιστατικά, που είναι εκ φύσεως αστεία και προκαλούν το γέλιο μας αλλά είναι κενά περαιτέρω νοήματος, και υπάρχουν κι εκείνα που κρύβουν μέσα τους μεγάλη δόση ευφυΐας και αντιληπτικής οξύτητας, προδίδοντας μία σύνθετη σκέψη και μία διαφορετική πρόσληψη των πραγμάτων.

Το χιούμορ ομορφαίνει τη ζωή μας, εμπλουτίζει τον λόγο μας, σχηματοποιεί αόριστες και ασαφείς έννοιες, μας βοηθάει να κατανοήσουμε και να λύσουμε καλύτερα κάποια προβλήματά μας, συμβάλλει στην προσέλκυση ερωτικού συντρόφου, αποφορτίζει την εσωτερική μας ένταση, βάζει στην θέση του έναν ανταγωνιστικό συνομιλητή μας και μπορεί (κατά περίπτωση) να υπηρετήσει την καλύτερη επικοινωνία με τους άλλους ανθρώπους.

Από την άλλη πλευρά, μπορεί να αποτελέσει πηγή παρεξηγήσεων και παρανοήσεων, να μας πληγώσει ή να μας κάνει επιθετικούς απέναντι στον άλλον.

Παρ' όλα αυτά, από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα, επιστήμονες και φιλόσοφοι δεν έχουν συμφωνήσει ακόμα σε έναν κοινά αποδεκτό ορισμό του χιούμορ και των λειτουργιών που αυτό επιτελεί για τον άνθρωπο.

Το βέβαιο είναι ένα: το χιούμορ, σε αντίθεση με το γέλιο, είναι ένα καθαρά ανθρώπινο χαρακτηριστικό, που δεν απαντάται στα υπόλοιπα είδη του ζωικού βασιλείου.

Για παράδειγμα, ένα κακοποιημένο ζώο μπορεί να αντιδράσει απέναντι στο βίαιο αφεντικό του με δύο τρόπους: είτε να επιτεθεί για να σταματήσει την κακοποίηση, είτε να τραπεί σε φυγή προκειμένου να την αποφύγει. Δεν είναι σε θέση να αφοπλίσει τον επιτιθέμενο με ένα έξυπνο σχόλιο ή να μιμηθεί με ειρωνικό τρόπο το αφεντικό του πίσω από την πλάτη του, προκειμένου να διασκεδάσει το ίδιο.

Πώς και γιατί όμως αναπτύχθηκε στον άνθρωπο;

Οι εξελικτικές θεωρίες της ανθρώπινης συμπεριφοράς (αυτές δηλαδή που μελετούν την αξία που είχε διαχρονικά μία συμπεριφορά μας για την επιβίωση και / ή την αναπαραγωγή του είδους), τονίζουν πως το χιούμορ είναι μία ένδειξη ευφυΐας και μία αρετή, που μεταξύ άλλων, εξασφαλίζει στον άνδρα ερωτικό σύντροφο.

Πιο συγκεκριμένα, δεδομένου ότι η γυναίκα ήταν πάντα αυτή που επέλεγε τον σύντροφο βάσει συγκεκριμένων γνωρισμάτων του (υλικοί πόροι για την στήριξη του παιδιού και σωματικές και πνευματικές αρετές για την εξασφάλιση καλών γονιδίων), ο άνδρας ήταν υποχρεωμένος να αναπτύξει ορισμένα χαρακτηριστικά, προκειμένου να ανταγωνιστεί τους υπόλοιπους άνδρες.

Φυσικά δεν μιλάμε εδώ για την ικανότητα απομνημόνευσης ανεκδότων – η αίσθηση του χιούμορ είναι μία ραφιναρισμένη ικανότητα που έχει να κάνει με το να πεις κάτι αστείο την σωστή στιγμή, στους σωστούς ανθρώπους, με τον σωστό τρόπο.

Πράγματι λοιπόν, πολλές έρευνες επιβεβαιώνουν σήμερα πως, σε γενικές γραμμές, οι άνδρες «παράγουν» περισσότερο χιούμορ από τις γυναίκες. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει πως οι γυναίκες δεν έχουν χιούμορ – στατιστικά όμως, οι άνδρες είναι πιο αστείοι από τις γυναίκες.

Επιπλέον, φαίνεται ότι οι άνθρωποι που έχουν περισσότερο χιούμορ (άνδρες και γυναίκες), έχουν υψηλότερη λεκτική νοημοσύνη ενώ, επιβεβαιώνοντας τις υποθέσεις των εξελικτικών θεωριών, διαπιστώθηκε πως η ικανότητα για χιούμορ μεταφράζεται σε σεξουαλική συμπεριφορά: οι άνθρωποι με περισσότερο χιούμορ δηλώνουν πως έχουν περισσότερους ερωτικούς συντρόφους, έχουν συχνότερες σεξουαλικές επαφές και αρχίζουν να έχουν σεξουαλική δραστηριότητα νωρίτερα στη ζωή.

Πέραν των εξελικτικών θεωριών, που ερμηνεύουν μία από τις πολλές πτυχές της σημασίας που έχει το χιούμορ για τον άνθρωπο, έχουμε τις κλασσικές ψυχολογικές θεωρίες, που αποκαλύπτουν άλλες πλευρές του χιούμορ.

Έτσι, η ψυχαναλυτική θεωρία μας λέει πως το χιούμορ είναι ένας μηχανισμός άμυνας, μέσω του οποίου το άτομο έχει την ευκαιρία να εκδηλώσει την επιθετικότητά του απέναντι σε άλλα άτομα και να αποδεσμεύσει ψυχική ενέργεια που, σε άλλη περίπτωση, θα παρέμενε απωθημένη στο ασυνείδητο.

Εκεί που οι κανόνες της κοινωνικής συμβίωσης και επικοινωνίας απαγορεύουν την ευθεία και άμεση επιθετική απόκριση, το άτομο επιλέγει το χιούμορ για να εκφράσει δημόσια τις ανεπίτρεπτες σκέψεις ή επιθυμίες του.

Με άλλα λόγια, το χιούμορ έρχεται να συγκαλύψει με κοινωνικά αποδεκτό τρόπο μία κοινωνικά μη αποδεκτή επιθετικότητα.

Οι θεωρίες του κλάδου της θετικής ψυχολογίας επισημαίνουν τα τεράστια οφέλη που μας προσφέρει το χιούμορ στη ζωή και την καθημερινότητά μας:

Ένας άνθρωπος με καλή αίσθηση του χιούμορ έχει καλύτερη ψυχική υγεία, κυρίως επειδή έχει υψηλότερη αυτοεκτίμηση, αισιοδοξία και οικειότητα, χαμηλότερα επίπεδα κατάθλιψης και λιγότερο άγχος.

Αυτό, ίσως οφείλεται στο γεγονός πως, διαμέσου του χιούμορ, κινητοποιούνται γνωστικοί μηχανισμοί όπως η ικανότητα να βλέπεις τα προβλήματά σου με πιο ελαφρύ τρόπο, ή να τα αντιμετωπίζεις με μία χιουμοριστική διάθεση, που αυτομάτως υποβαθμίζει και μειώνει το στοιχείο της απειλής σε μία κρίσιμη κατάσταση.

Υπό αυτή την έννοια, το χιούμορ αποτελεί ταυτόχρονα μία ασπίδα κι ένα όπλο, αφού έχει τη δύναμη να κατευνάσει μία πληγωμένη ψυχή ή να απειλήσει τον χειρότερο εχθρό.

Ο Emil Fackenheim, επιζήσας του Ολοκαυτώματος είχε πει, «Κρατήσαμε ακμαίο το ηθικό μας μέσα από το χιούμορ», ενώ την ίδια άποψη έχουν εκφράσει πολλοί άλλοι άνθρωποι που κατάφεραν να επιβιώσουν από στρατόπεδα συγκέντρωσης των Ναζί, βασανιστήρια και άλλες μορφές κακοποίησης.

Οι ιστορίες αυτών των ανθρώπων, καθώς και τα ευρήματα της σύγχρονης ιατρικής έρευνας επιβεβαιώνουν την άποψη ότι το χιούμορ αποτελεί ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό μέσο διαχείρισης του τρόπου με τον οποίο προσλαμβάνουμε μία δύσκολη και απαιτητική κατάσταση, αλλά και του τρόπου με τον οποίο επινοούμε νέους τρόπους αντιμετώπισης προβλημάτων, που σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση θα περιγράφονταν ως αβάσταχτα.

Τεκμήρια για τα άμεσα οφέλη του χιούμορ για τον άνθρωπο, μας δίνουν οι μελέτες σχετικά με τις χημικές αντιδράσεις που προκαλεί το γέλιο στο ανθρώπινο σώμα.

Μεταξύ πολλών άλλων έχει βρεθεί ότι το γέλιο μειώνει το στρες, ενισχύει το ανοσοποιητικό και βελτιώνει την χημεία του εγκεφάλου, μέσω του ελέγχου των ορμονών του στρες και της απελευθέρωσης ενδορφινών στον εγκέφαλο.

Επίσης, το χιούμορ και το γέλιο βοηθούν τον εγκέφαλο να ελέγξει τα επίπεδα της ντοπαμίνης, που είναι γνωστή και ως «ορμόνη της ανταμοιβής». Πρόκειται για μία χημική ουσία (νευροδιαβιβαστής) που ελέγχει τη διάθεση, την κινητοποίησή μας, την προσοχή μας και την μάθηση.

Η απελευθέρωση ντοπαμίνης στον εγκέφαλο προκαλεί ένα αίσθημα ευχαρίστησης στον άνθρωπο, ενώ ταυτόχρονα μας κινητοποιεί και διευκολύνει την μάθηση. Μάλιστα, σύμφωνα με τον ερευνητή Dr. Berk, ακόμα και η προσμονή ενός ευχάριστου ή αστείου γεγονότος (για παράδειγμα, οι γιορτές των Χριστουγέννων, η συνάντηση με έναν αγαπημένο μας φίλο ή η προσμονή ολιγοήμερων διακοπών) είναι αρκετή για να μας κάνει να νιώσουμε ευχάριστα και καλύτερα.

Φυσικά, όπως συμβαίνει με τα περισσότερα πράγματα στη ζωή, υπάρχει και στο χιούμορ η άλλη όψη.

Κατ' αρχάς δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι αίσθηση του χιούμορ ή δεν μοιράζονται την ίδια αίσθηση του χιούμορ με τον άλλον.

Έτσι είναι πολύ εύκολο να προκληθούν παρεξηγήσεις και παρανοήσεις από το χιουμοριστικό σχόλιο που μας κάνει ένας άνθρωπος.

Επιπλέον, όπως προαναφέρθηκε, το χιούμορ είναι ένα όπλο και ως τέτοιο, μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο εσφαλμένης χρήσης.

Ένα παράδειγμα εδώ, είναι ο σαρκασμός, που ενέχει στοιχεία επίκρισης, χαιρεκακίας και χλευασμού, με ή χωρίς κάποια δόση χιούμορ, αλλά που έχει πάντα ως στόχο να υποτιμήσει τον άλλον.

Ένα δεύτερο παράδειγμα είναι το πείραγμα, που μπορεί να κυμαίνεται από μία αθώα και χωρίς καμία κακή πρόθεση παρατήρηση, μέχρι ένα σχόλιο με πολλές δόσεις ειρωνείας που στοχεύει στο να προκαλέσει τον θυμό του άλλου.

Σε κάθε περίπτωση, το πώς θα προσλάβει ο δέκτης αυτά τα μηνύματα, εξαρτάται από τη δική του αίσθηση χιούμορ, από τον βαθμό της ευθιξίας του, αλλά και από την σχέση που έχει με τον άλλον.

Αν πρέπει να κρατήσουμε κάτι από όλα αυτά είναι πως, στους δύσκολους καιρούς που ζούμε, η αίσθηση του χιούμορ αποτελεί σημαντικό πλεονέκτημα και άμυνα απέναντι στα όσα παρατηρούμε να εξελίσσονται γύρω μας.

Φυσικά το χιούμορ από μόνο του δεν μπορεί να μας βγάλει από μία πολύ κακή ψυχολογική κατάσταση, ούτε μπορεί να μας βοηθήσει σε περίπτωση βαρύτατου πένθους ή κατάθλιψης.

Ωστόσο, είναι μία σημαντική ασπίδα, την οποία μπορούμε να αναπτύξουμε και να χρησιμοποιήσουμε ανά πάσα στιγμή στη ζωή μας.

Τα ψυχολογικά οφέλη που μας προσφέρει το χιούμορ είναι, πέραν αυτών που προαναφέρθηκαν, η μείωση της ανησυχίας και του φόβου, η ενίσχυση της αυτοπεποίθησης και της μνήμης και η γενικότερη βελτίωση της διάθεσης.

Κοινωνικά, το χιούμορ συμβάλλει στην ενίσχυση των δεσμών με τους άλλους ανθρώπους – επειδή στηρίζεται στην κατανόηση της άποψης του άλλου – και στην ενίσχυση της ομαδικότητας.

Παράλληλα, μας κάνει ελκυστικούς και διευκολύνει την επίλυση των συγκρούσεων, ενώ ενισχύει την θετική μας ματιά και την ψυχολογική μας ανθεκτικότητα απέναντι στον κόσμο, τις δυσκολίες και τις απογοητεύσεις. Για όλους αυτούς τους λόγους, αξίζει να δώσουμε στον εαυτό μας και τους άλλους μία ευκαιρία.

Άλλωστε, όπως πολύ χαρακτηριστικά είχε πει ο Γκάντι, «Αν δεν είχα αίσθηση του χιούμορ, θα είχα από καιρό αυτοκτονήσει».

o-klooun.com

Αυτοβελίωση

Το ήξερες ότι αντί να ασχολείσαι με το τι κάνουν και δεν κάνουν οι άλλοι στις ζωές τους, μπορείς να ασχοληθείς… με τον εαυτό σου; Οι άνθρωποι που έχουν την τάση να ασχολούνται όλη την ώρα με τους άλλους… από ένα σημείο και μετά θα δυσκολεύονται να έχουν κόσμο γύρω τους.

Παρακάτω είναι μια υπέροχη, περιεκτική λίστα με κυριολεκτικά είκοσι καλύτερα πράγματα που θα μπορούσες να κάνεις αντί να ασχολείσαι με τις ζωές των άλλων.
*Να πας μια βόλτα.
*Να μαγειρέψεις κάτι νόστιμο.
*Να δεις μια ταινία.
*Να μιλήσεις με έναν φίλο για οποιοδήποτε άλλο ζήτημα εκτός από αυτό που θες να κουτσομπολέψεις.
*Να καθαρίσεις λίγο το σπίτι σου.
*Να κοιτάξεις ίσως τα δικά σου προβλήματα.
*Να φτιάξεις ένα οικονομικό πλάνο για το επόμενο τρίμηνο για να κρατήσεις περισσότερα λεφτά στην άκρη.
*Να φτιάξεις ένα πλάνο για την ζωή σου, γενικότερα, που δεν περιλαμβάνει τις δουλειές άλλων ανθρώπων.
*Να ψάξεις στο δίκτυο για διακοσμητικά σπιτιού.
*Να ψάξεις στο δίκτυο για οτιδήποτε άλλο εκτός από διακοσμητικά σπιτιού.
*Σίγουρα πάντα να μην ψάξεις τι κάνουν οι άλλοι άνθρωποι.
*Μπορείς να μάθεις να φυτεύεις και να περιποιείσαι φυτά για το σπίτι σου.
*Μπορείς να μάθεις ακόμα και μια ξένη γλώσσα, εντελώς δωρεάν.
*Και θα ήταν επίσης πολύ καλό να διάβαζες ένα βιβλίο.
*Ή ακόμα κι ένα περιοδικό—αρκεί να μην είναι κουτσομπολίστικο περιοδικό.
*Μπορείς να σκεφτείς την πιθανότητα να ξεκινήσεις ψυχοθεραπεία, αν το να μην ασχολείσαι με το τι κάνουν οι άλλοι σού δημιουργεί μια τρομακτική αίσθηση κενού.
*Εναλλακτικά, μπορείς να τσεκάρεις αν η εμμονή σου με το να ασχολείσαι με τους άλλους κρύβει την άρνησή σου να λύσεις τα δικά σου προβλήματα.
*Μπορείς να δοκιμάσεις να κάνεις λίγο διαλογισμό, μήπως και στρώσουν οι ενέργειές σου.
*Αν, όμως, αποτύχει ο διαλογισμός, μπορείς να ξεκινήσεις μια πολεμική τέχνη, και να εκτονώνεσαι εκεί, και σίγουρα όχι στο να ασχολείσαι με το τι κάνει ο υπόλοιπος κόσμος.
*Τέλος, μπορείς κυριολεκτικά να πέσεις για ύπνο. Είναι τρεις το πρωί. Βγες απ’ το ίντερνετ.

https://sciencearchives.wordpress.com/

Αυτοβελίωση

10.000 βήματα»: Μύθοι και αλήθειες για το περπάτημα και την απώλεια βάρους

Πόσο θα πρέπει άραγε να περπατάμε προκειμένου να χάσουμε βάρος; Είναι τα 10.000 βήματα (που ισοδυναμούν με 8 χλμ) ένας ικανοποιητικός αριθμός για να επιτύχουμε τον στόχο μας; Και τι ρυθμό πρέπει να έχουμε κατά την διάρκεια αυτού του περιπάτου; Πρέπει να είναι σταθερός ή μήπως να κλιμακώνουμε σταδιακά την ένταση του;

Σύμφωνα με τον γυμναστή Σκοτ Λέιντλερ, «το περπάτημα πρέπει απαραιτήτως να είναι μέρος της καθημερινότητας μας, καθώς συμβάλλει στην καλή υγεία και ευεξία του οργανισμού μας».

Έρευνα της βρετανικής κυβέρνησης έδειξε, το περπάτημα μπορεί να μειώσει την εμφάνιση παθήσεων όπως, διαβήτη τύπου 2, καρδιακά νοσήματα, άνοια αλλά και κάποιες μορφές καρκίνου, ενώ μειώνει τον κίνδυνο του πρόωρου θανάτου κατά 15%.

10.000 βήματα είναι αρκετά;
Ιάπωνας ακαδημαϊκός, εφηύρε το 1964 ένα από τα πρώτα βηματόμετρα που τον βοήθησε να καταλήξει στο συμπέρασμα μετά από έρευνα, πως αν κάποιος ανέβαζε τον αριθμό των βημάτων του σε καθημερινή βάση από 4.000 σε 10.000, τότε οι θερμίδες που θα έκαιγε αυξάνονταν κατά 500.

Κατά μέσο όρο, πόσες θερμίδες καίγονται με 10.000 βήματα;
Ακόμα και αν ισχύει το γεγονός ότι καίμε επιπλέον 500 θερμίδες όταν αυξάνουμε τα βήματα μας κατά 6.000, καθοριστικό ρόλο έχει ο ρυθμός μας, το βάρος μας, το σωματικό μας λίπος αλλά και η ηλικία. Με άλλα λόγια κάθε οργανισμός ανταποκρίνεται διαφορετικά, οπότε θα πρέπει να δούμε τι λειτουργεί καλύτερα για το σώμα μας.

Πόσα βήματα χρειάζονται για να χάσουμε βάρος;
Περπατώντας με μέση ταχύτητα τα 5 χιλιόμετρα την ώρα, δηλαδή καλύπτοντας μία απόσταση 1,5 χιλιομέτρου σε 20 λεπτά, θα μπορούσαμε να κάψουμε 80 θερμίδες σε μισή ώρα.

Αυξάνοντας όμως την ταχύτητα μας στα 8 χιλιόμετρα την ώρα, θα μας βοηθούσε να ανεβάσουμε τον αριθμό των θερμίδων που θέλουμε να κάψουμε στις 180, για το ίδιο χρονικό διάστημα.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε όμως πως ο αριθμός αυτός -των θερμίδων- είναι διαφορετικός για κάθε άνθρωπο, για κάποιους υψηλότερος, για άλλους χαμηλότερος.

Πως μπορούμε να αυξήσουμε την ένταση στο περπάτημα μας;
Ο γυμναστής Σκοτ Λέιντλερ προτείνει ο αριθμός των βημάτων μας να φτάνει τα 5.000 με 7.000 βήματα προκειμένου να επιτύχουμε απώλεια βάρους.

Μάλιστα το περπάτημα πρέπει να είναι σε γρήγορο ρυθμό ή σε ανηφόρα, καθώς αυτό αυξάνει τους σφυγμούς της καρδιάς, κάτι που είναι απαραίτητο για να αρχίσουμε να καίμε θερμίδες.

.huffingtonpost.gr

«Όταν οι σφυγμοί της καρδιάς αγγίζουν τους 100 - 120, ανάλογα πάντα με την ηλικία, τότε εισερχόμεθα σε αυτό που είναι γνωστό ως ζώνη καύσης λίπους, όπου πλέον το λίπος αποτελεί την βασική πηγή ενέργειας».

Εξοπλισμός, ίσον καλά αθλητικά παπούτσια
Είναι σημαντικό να έχουμε τον κατάλληλο εξοπλισμό, που σημαίνει ότι θα χρειαστούμε ένα ζευγάρι καλά αθλητικά παπούτσια και την μουσική που αγαπάμε για συντροφιά.

Τέσσερις εύκολοι τρόποι να αυξήσουμε τον χρόνο που περπατάμε
1. Αυξάνουμε την κατανάλωση νερού

Στόχος είναι να πίνουμε 250 ml κάθε μία ώρα κατά την διάρκεια της εργασίας μας. Κάθε φορά που αδειάζει το ποτήρι μας σηκωνόμαστε και περπατάμε για να το γεμίσουμε.

2. Περπατάμε κατά την διάρκεια χρήσης του κινητού μας τηλεφώνου

Είτε διαβάζουμε μηνύματα, είτε σερφάρουμε στο διαδίκτυο, είτε αφιερώνουμε χρόνο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, πρέπει απαραιτήτως κατά την διάρκεια που δίνουμε χρόνο στο κινητό μας τηλέφωνο, να είμαστε σε κίνηση και ποτέ καθιστοί ή ξαπλωμένοι.

3. Περπατάμε μέσα στο σπίτι

Μεταξύ των διαφημίσεων στην τηλεόραση, ενώ έχουμε βάλει στην καφετιέρα καφέ και περιμένουμε να ετοιμαστεί ή κατά τη διάρκεια όποιας άλλης δραστηριότητας, εκμεταλλευόμαστε τον χρόνο μας περπατώντας μέσα στο σπίτι.

4. Ακούμε μουσική την ώρα που περπατάμε

Ετοιμάζουμε τη λίστα με τα αγαπημένα μας τραγούδια ώστε να περπατάμε μέχρι να τελειώσει η μουσική.

Πηγή: Red Online

https://www.huffingtonpost.gr/

Αυτοβελίωση

Οι άνθρωποι δεν είναι αιχμάλωτοι της μοίρας, αλλά μόνο αιχμάλωτοι του μυαλού τους

Υπάρχουν άνθρωποι που είναι σχεδόν πάντα θλιμμένοι, απογοητευμένοι, φοβισμένοι…

Βαθιά ασυνείδητα διακατέχονται από την πεποίθηση ότι τίποτα δεν έχει νόημα στην ζωή τους, παρατηρώντας πως εξελίσσεται το δράμα της.

Αναζητούν διεξόδους και όταν τούτοι δεν καταφέρνουν να τους δείξουν την έξοδο από την δυσαρέσκεια, σε βάθος χρόνου απογοητεύονται ολοένα και περισσότερο, χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι δεν φταίνε οι διέξοδοι, αλλά οι προσδοκίες τους.

Υπάρχει πάντα κάτι που θα του επιτρέψουν να τους κλέψει την χαρά και την αγάπη της κάθε στιγμής, πάντα κάτι που θα του επιτρέψουν να τους ανατρέψει προθέσεις και όνειρα…

Γκρινιάζουν για όσα δεν καταφέρνουν, για όσα δεν μπορούν να λάβουν, για όσα είναι οι άλλοι…

Γυρνάνε γύρω γύρω από μια ματαιότητα και έτσι δεν είναι ευχαριστημένοι με τίποτα, μα ούτε βαθιά Ζωντανοί είναι…

Ψάχνουν να βρουν ένα σκοπό, μα αυτός δεν βρίσκεται σχεδόν ποτέ… Και αν βρεθεί δεν καταφέρουν να διατηρήσουν το ενδιαφέρον τους για την Ζωή σε βάθος χρόνου.

Προσπαθούν να γεμίσουν την ζωή τους με παρέες και συναναστροφές, με επιβεβαιώσεις και αποδοχές, μα ούτε αυτές οι «επιτυχίες» τους δημιουργούν μέσα τους την αίσθηση του Αιώνιου. Τρομάζουν εύκολα… και επικρίνουν ακόμα ευκολότερα. Απομονώνονται μετά…

Δεν επιτρέπουν στον Εαυτό τους να φωτίσει τα σκοτάδια τους και να τα μεταβάλλει στην αιώνια φλόγα του Ζωντανού Πνεύματος, που περιλαμβάνει και δεν απομονώνει…

Παραιτούνται ευκολότερα από όσο είναι διατεθειμένοι να πολεμήσουν, γιατί δεν ξέρουν για ποιο πράγμα αξίζει κανείς να πολεμήσει, όταν όλα γύρω τους έχουν ματαιωθεί… Και απλά περιμένουν να αλλάξει η ζωή τους…

Μερικές φορές ο άνθρωπος θέλει την αλλαγή, αρκεί να μην αλλάξει ο ίδιος…

Αλήθεια, είναι τόσα λίγα αυτά που προκαλούν πραγματική θλίψη… Όλα τα άλλα είναι πληγωμένος εγωισμός και έλλειψη βαθιάς Πίστης στο Αιώνιο…

Οι άνθρωποι, λένε, δεν είναι αιχμάλωτοι της μοίρας, αλλά μόνο αιχμάλωτοι του μυαλού τους.

Αλλά ποιος το συνειδητοποιεί αυτό? Μόνο το ξέρει… όμως είναι διαφορετικό το «γνωρίζω» από το «συνειδητοποιώ»… απέχουν μεταξύ τους μια Αιωνιότητα, ενώ ο νους στριφογυρίζει εκεί γύρω στον χρόνο του πριν και του μετά, γιατί του λείπει η συνειδητή παράδοση στο Αιώνιο Τώρα…

Ο Εαυτός μας έχει Αγάπη για το Κόσμο, από τον οποίο τον κρατάει σε απόσταση ένα «εγώ» που βιώνει απόγνωση, ζώντας μέσα σε έναν απελπισμένο προγραμματισμό. Πως μπορεί να ζει κανείς μισός και να είναι ευτυχισμένος?

Θέλω να τους φωνάξω… καμιά φορά… Ξέρω όμως ότι δεν θα έχει νόημα… Μόνος του το αποφασίζει κανείς να Ζήσει και να ολοκληρωθεί.

Μόνος του θα νιώσει την αλήθεια ότι ολοκλήρωση δεν είναι να κάνεις παιδιά, σπίτια, περιουσίες και να πεθάνεις…

Στο «ιστορικό» του καθενός μας καταγράφεται σαν ολοκλήρωση, το πόσες φορές ήσουν αληθινά Άνθρωπος, το πόσες φορές πολέμησες με την κοσμική ματαιότητα, ευγνωμονώντας την Ζωή και όσα είσαι μέσα σ’ αυτήν, το πόσες φορές συνέπλευσες με την Αρμονία και το πόσες φορές τίμησες την Αιωνιότητά σου.

Γράφει η Βάσω Νικολοπούλου

https://www.awakengr.com/

Αυτοβελίωση

Οι άνθρωποι φοβούνται το τέλος. Για την ακρίβεια, ποιος είναι αυτός που δεν το φοβάται; Ποιος μαζεύει τόση δύναμη, σε ποιον περισσεύει τόσο κουράγιο; Ποιος είναι αυτός που δεν τρέμει την ημέρα που ξυπνήσει και τίποτα δε θα θυμίζει την προηγούμενη; Ποιος συμβιβάζεται με τις αλλαγές; Ποιος συνεχίζει ακάθεκτος;

Γιατί, στην πραγματικότητα, κανείς δεν είναι προετοιμασμένος για το τέλος μιας ιστορίας. Ακόμα κι όταν ήμασταν μικροί, μόλις ακούγαμε το «ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα» ζητούσαμε να μας πουν ξανά την ιστορία. Δε μας ένοιαζε αν ήταν ίδιες οι λέξεις ή οι ίδιοι πρωταγωνιστές. Εμείς θέλαμε να ακούσουμε ξανά το παραμύθι κι ας ξέραμε τα πάντα. Και κάπως έτσι, εθιστήκαμε στο καλό τέλος. Εκείνο που ο πρίγκιπας ξυπνάει την πριγκίπισσα, εκεί που η πρωταγωνίστρια συνειδητοποιεί πόσο ερωτευμένη ήταν με τον κολλητό της, εκεί που ανακαλύπτεις την πραγματική αγάπη, εκεί που κανείς δε φεύγει και τίποτα δε χάνεται.

Στην προσπάθειά μας να ωραιοποιήσουμε κάτι που φοβόμαστε, το γεμίσαμε όμορφες στιγμές που πνίγονται από ευτυχία, από αγάπη και επιτυχία. Βάλαμε φιλιά, αγκαλιές, ηλιοβασιλέματα, κλάματα χαράς. Τίποτα που να θυμίζει τη δυστυχία του τέλους, με ανθρώπους μόνους και γκρίζους. Διαλέξαμε ανθρώπους πολλούς και πολύχρωμους. Γεμάτους χαμόγελα και αφέλεια. Εκείνους που περνούσαν τη μοναξιά τους, στη μονοχρωμία τους, τους πετάξαμε έξω από την ιστορία μας, γιατί δε θέλαμε να μας χαλάσουν το παραμύθι μας. Άσε που δεν είχαμε και καμία σκάλα, για να πέσουμε από το χαρούμενο συννεφάκι μας.

Και κάπως έτσι, διώξαμε καθετί τρομακτικό, καθετί που θύμιζε το τέλος. Εκείνο που θύμιζε σκούρο και μοναχικό. Εκείνο που απέπνεε δυστυχία και λύπη. Συνεχίσαμε να το ντύνουμε με μαύρα ρούχα και το αφήναμε να περιπλανιέται αριστερά και δεξιά, τρομάζοντας τους ανθρώπους. Λες και τα πράγματα κάποια στιγμή στη ζωή δεν τελειώνουν. Λες κι όταν γεννηθήκαμε, μας έδωσαν οδηγίες χρήσης των σχέσεων και κάποιος μας υποσχέθηκε πως αυτές θα κρατήσουν για πάντα.

Έτσι πείσαμε τους εαυτούς μας πως το τέλος ισούται με την αποτυχία. Ότι ίσως εμείς δεν κάναμε κάτι σωστό για να το κρατήσουμε, ότι εμείς φταίμε που δεν έμεινε για πάντα. Γεμίσαμε με αμφιβολίες και φόβο, ότι ίσως δεν είμαστε αρκετοί, για να ζήσουμε κάτι όμορφο. Και σιγά-σιγά το ποτήρι γέμιζε. Γιατί ποιος τολμάει να πει το «τέλος»; Πιστέψαμε πως οι άνθρωποι μετράνε ανάλογα το πόσο κράτησαν μια σχέση, ένα γάμο, μια φιλία. Στήσαμε σαν πιόνια τους εαυτούς μας, ρίξαμε τα ζάρια και ξεκινήσαμε ένα ατέρμονο παιχνίδι σχέσεων, που κανένας δεν ξέρει πότε θα τελείωνε, αλλά όλοι φοβούνται το πού θα αφήσει το τέλος.

Γιατί στην πραγματικότητα, αυτό είναι το πρόβλημα όλων. Δεν τους νοιάζει τόσο το τέλος, αλλά του πού θα είναι. Μερικοί μπορεί να είναι φυλακή, άλλοι θα χαίρονται τα σπίτια και τα ξενοδοχεία που έχτισαν κι άλλοι θα έχουν χάσει τα πάντα -ακόμα κι εκείνα που νόμιζαν ότι δε θα έχαναν ποτέ.

Έτσι είναι και στις σχέσεις. Όταν έρχεται το τέλος, ακόμα κι αν προσπάθησες με νύχια και με δόντια, ακόμα κι αν το κράτησες και το άφησε ο άλλος, σε νοιάζει που θα μείνεις εσύ. Τι θα έχεις να πεις εσύ για τον εαυτό σου. Αν ήσουν στους χαμένους ή στους νικητές. Γιατί εκεί πονάει περισσότερο. Αν εσένα στο τέλος σου έμεινε κάτι, αν μπόρεσες να βγεις νικητής και να πεις ότι το πάλεψες και όχι, ο χαμένος που σύρθηκε μέχρι τη γραμμή, μόνο και μόνο για να τερματίσει.

Γιατί πιστεύουμε πως το τέλος είναι κάτι κακό και οφείλουμε να κάνουμε τα πάνδεινα, προκειμένου να το αποφύγουμε. Να υπομείνουμε άσχημες συμπεριφορές, άδικους ανθρώπους, ανόητες σχέσεις. Γιατί εμείς οι ίδιοι δεν έχουμε το θάρρος να βροντοφωνάξουμε το τέλος. Γιατί κάποιες στιγμές πρέπει να φεύγεις.

Το τέλος δεν είναι κακό. Το τέλος, βασικά, είναι μια λέξη. Μια άκακη δισύλλαβη λέξη, που υπάρχει μαζί με όλες τις υπόλοιπες και δεν έχει σκοπό να πειράξει κανέναν. Το νόημα, λοιπόν, το δίνει ο καθένας μας. Κι όσο το φοβάσαι, τόσο περισσότερο θα έρχεται. Γιατί το τέλος κρύβεται παντού. Τελειώνουμε την ημέρα μας, το φαγητό μας, την μπαταρία του κινητού μας, τις σχέσεις μας. Όλα τα πράγματα πάνω σ’ αυτή τη γη έχουν μια αρχή και ένα τέλος.

Γιατί κάποιες στιγμές το καλό τέλος που θέλουμε δεν είναι ένας άλλος άνθρωπος. Το καλό τέλος είναι η απόφασή μας να προχωρήσουμε. Μόνοι μας. Σε ένα τεντωμένο σκοινί που τρεμοπαίζει. Κι εμείς μόλις σηκωθήκαμε. Το καλό τέλος κρύβεται σε εμάς μέσα, σε ένα τσιγάρο στα βραχάκια της θάλασσας την ώρα που πέφτει ο ήλιος. Το τέλος κρύβεται στη σκέψη ότι είμαστε μόνοι μας και είμαστε καλά με αυτό. Στο ότι είμαστε μεγάλοι για να φοβόμαστε τη μοναξιά -ακόμα κι αν ξεγελάμε τους εαυτούς μας.

Στο «αν είναι να ’ρθει, θε να ’ρθεί, αλλιώς θα προσπεράσει» που είπε και ο Ουράνης.

Συντάκτης: Χριστίνα Νικολοπούλου
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου

https://www.pillowfights.gr/

Αυτοβελίωση

Υπάρχουν άνθρωποι που είναι σχεδόν πάντα θλιμμένοι, απογοητευμένοι, φοβισμένοι…

Βαθιά ασυνείδητα διακατέχονται από την πεποίθηση ότι τίποτα δεν έχει νόημα στην ζωή τους, παρατηρώντας πως εξελίσσεται το δράμα της.

Αναζητούν διεξόδους και όταν τούτοι δεν καταφέρνουν να τους δείξουν την έξοδο από την δυσαρέσκεια, σε βάθος χρόνου απογοητεύονται ολοένα και περισσότερο, χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι δεν φταίνε οι διέξοδοι, αλλά οι προσδοκίες τους.

Υπάρχει πάντα κάτι που θα του επιτρέψουν να τους κλέψει την χαρά και την αγάπη της κάθε στιγμής, πάντα κάτι που θα του επιτρέψουν να τους ανατρέψει προθέσεις και όνειρα…

Γκρινιάζουν για όσα δεν καταφέρνουν, για όσα δεν μπορούν να λάβουν, για όσα είναι οι άλλοι…

Γυρνάνε γύρω γύρω από μια ματαιότητα και έτσι δεν είναι ευχαριστημένοι με τίποτα, μα ούτε βαθιά Ζωντανοί είναι…

Ψάχνουν να βρουν ένα σκοπό, μα αυτός δεν βρίσκεται σχεδόν ποτέ… Και αν βρεθεί δεν καταφέρουν να διατηρήσουν το ενδιαφέρον τους για την Ζωή σε βάθος χρόνου.

Προσπαθούν να γεμίσουν την ζωή τους με παρέες και συναναστροφές, με επιβεβαιώσεις και αποδοχές, μα ούτε αυτές οι «επιτυχίες» τους δημιουργούν μέσα τους την αίσθηση του Αιώνιου. Τρομάζουν εύκολα… και επικρίνουν ακόμα ευκολότερα. Απομονώνονται μετά…

Δεν επιτρέπουν στον Εαυτό τους να φωτίσει τα σκοτάδια τους και να τα μεταβάλλει στην αιώνια φλόγα του Ζωντανού Πνεύματος, που περιλαμβάνει και δεν απομονώνει…

Παραιτούνται ευκολότερα από όσο είναι διατεθειμένοι να πολεμήσουν, γιατί δεν ξέρουν για ποιο πράγμα αξίζει κανείς να πολεμήσει, όταν όλα γύρω τους έχουν ματαιωθεί… Και απλά περιμένουν να αλλάξει η ζωή τους…

Μερικές φορές ο άνθρωπος θέλει την αλλαγή, αρκεί να μην αλλάξει ο ίδιος…

Αλήθεια, είναι τόσα λίγα αυτά που προκαλούν πραγματική θλίψη… Όλα τα άλλα είναι πληγωμένος εγωισμός και έλλειψη βαθιάς Πίστης στο Αιώνιο…

Οι άνθρωποι, λένε, δεν είναι αιχμάλωτοι της μοίρας, αλλά μόνο αιχμάλωτοι του μυαλού τους.

Αλλά ποιος το συνειδητοποιεί αυτό? Μόνο το ξέρει… όμως είναι διαφορετικό το «γνωρίζω» από το «συνειδητοποιώ»… απέχουν μεταξύ τους μια Αιωνιότητα, ενώ ο νους στριφογυρίζει εκεί γύρω στον χρόνο του πριν και του μετά, γιατί του λείπει η συνειδητή παράδοση στο Αιώνιο Τώρα…

Ο Εαυτός μας έχει Αγάπη για το Κόσμο, από τον οποίο τον κρατάει σε απόσταση ένα «εγώ» που βιώνει απόγνωση, ζώντας μέσα σε έναν απελπισμένο προγραμματισμό. Πως μπορεί να ζει κανείς μισός και να είναι ευτυχισμένος?

Θέλω να τους φωνάξω… καμιά φορά… Ξέρω όμως ότι δεν θα έχει νόημα… Μόνος του το αποφασίζει κανείς να Ζήσει και να ολοκληρωθεί.

Μόνος του θα νιώσει την αλήθεια ότι ολοκλήρωση δεν είναι να κάνεις παιδιά, σπίτια, περιουσίες και να πεθάνεις…

Στο «ιστορικό» του καθενός μας καταγράφεται σαν ολοκλήρωση, το πόσες φορές ήσουν αληθινά Άνθρωπος, το πόσες φορές πολέμησες με την κοσμική ματαιότητα, ευγνωμονώντας την Ζωή και όσα είσαι μέσα σ’ αυτήν, το πόσες φορές συνέπλευσες με την Αρμονία και το πόσες φορές τίμησες την Αιωνιότητά σου.

Γράφει η Βάσω Νικολοπούλου


Πηγή: revealedtheninthwave
Photo artist: ClareElsaesser

https://www.awakengr.com/

Αυτοβελίωση

Στη ζωή μας γνωρίζουμε κάποιους συντρόφους και ζούμε στιγμές μαζί τους⋅ ενθουσιαζόμαστε, ερωτευόμαστε και αγαπάμε. Ή μήπως όχι;

Κάποιοι γνωρίζουν την πραγματική αγάπη. Έρχεται στη ζωή μας αυτός ο ένας άνθρωπος ο οποίος προσφέρει άνοιγμα σε νέους ορίζοντες που δεν υπήρχαν πριν για εμάς, συναισθήματα πρωτόγνωρα, που δεν βιώσαμε ξανά με την ίδια ένταση.

Στην ουσία ο άνθρωπος αυτός «ξυπνά». Τον καλύτερο μας εαυτό. Το αναγνωρίζουμε και δεν πιστεύουμε πως είναι στο πλευρό μας ένας άνθρωπος σαν αυτόν και πόσο μάλλον δεν πιστεύουμε το πόσο μπορούμε εμείς οι ίδιοι να μεταμορφωθούμε μέσα από αυτόν τον άνθρωπο.

Και κάπου εκεί στο ροζ μας συννεφάκι δημιουργείται μια «ομίχλη» ανάμεικτων συναισθημάτων. Έρωτας, φόβος, αγάπη, ανασφάλεια. Συναισθήματα τα οποία ξαφνικά για κάποιο λόγο δεν μπορούμε να διαχειριστούμε. Και στο σημείο αυτό ξεκινάει η «παράνοια» του έρωτα.

Όταν είσαι ερωτευμένος, φοβάσαι άθελά σου μην χάσεις το σύντροφο και άνθρωπό σου. Μέσα από αυτό τον φόβο έρχεται στην επιφάνεια και η ανασφάλεια και στη συνέχεια οι αδικαιολόγητες πράξεις και συμπεριφορές. Κάποια στιγμή, ο άνθρωπός σου θα σου πει «φτάνει το έχεις παρακάνει». Κι εσύ συνεχίζεις τα καμώματά σου θεωρώντας λανθασμένα φυσικά πως έτσι τον «κερδίζεις». Αν όμως έτσι τον κέρδιζες, γιατί τώρα είσαι στα πατώματα;

Φυσικά αγάπησες. Δεν λέει κανείς το αντίθετο. Όμως βλέπεις κι εσύ πως λειτούργησες ανώριμα και παρορμητικά. Θεώρησες πως στο όνομα της αγάπης όλα δικαιολογούνται και ότι η αγάπη όλα τα συγχωρεί.

Όμως τώρα νιώθεις το μυαλό και το σώμα σου σε παράλυση. Το μόνο πλέον που μπορείς να κάνεις είναι να γίνεις αποδέκτης των δικών σου λαθών και να συνειδητοποιήσεις πραγματικά τα όρια που ξεπέρασες.

Άλλωστε, εσύ το ξεκίνησες όλο αυτό. Ο άλλος ήδη απέδειξε πόσα νιώθει για σένα, ανεχόμενος τους παραλογισμούς σου. Σειρά σου λοιπόν να δείξεις τι νιώθεις ανεχόμενος τις δικές του αντιδράσεις.

Κανείς ποτέ δεν είπε πως η αγάπη είναι εύκολη υπόθεση. Όμως, όταν νιώθεις πως τσακίζεις και δεν αντέχεις άλλο, εκεί φαίνεται η αγάπη σου. Μένεις και προσπαθείς ή απλώς αποχωρείς. Αν όμως αποχωρήσεις, τότε σίγουρα δεν αγάπησες. Απλώς ενθουσιάστηκες. Αν δε δοκιμαστείς στα όρια σου και στα όρια του ανθρώπου που αγαπάς, τότε δε μπορείς να μιλάς για αγάπη.

Σταμάτα να πιστεύεις πως μόνο εσύ είσαι σωστός-η. Δεν είναι έτσι. Ίσως έχεις μόνο απαιτήσεις που αφορούν στον εαυτό σου και ο σύντροφός σου δεν μπόρεσε απλώς να σου δώσει αυτό που θέλεις τη δεδομένη στιγμή. Δεν έχουν όλοι τις ίδιες ανάγκες και τα ίδια θέλω την ίδια στιγμή. Κάθε φορά που απαιτείς ή υποδεικνύεις στον άλλον, τον στέλνεις κι ένα βήμα πιο μακριά.

Αν θέλεις να κάνεις κάτι για τον εαυτό σου, δες το σαν ευκαιρία να ωριμάσεις συναισθηματικά, μέσα από αυτή τη σχέση η οποία χαρακτηρίζεται από αγάπη.

Όταν η αγάπη πληγώνει, είναι επειδή την έχεις βλάψει. Αν την αφουγκραστείς και τη μελετήσεις προσεκτικά, θα γίνεις ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος του κόσμου γιατί η αγάπη είναι η κινητήρια δύναμη των πάντων.

Δεν είναι εύκολη η αγάπη. Ούτε έρχεται με οδηγίες χρήσης. Έρχεται σαν πηλός στα χέρια σας και μαζί δίνετε το σχήμα που θέλετε. Κι αν κάτι δε σας αρέσει, το ξαναπλάθετε μέχρι να πετύχετε το σχήμα αυτό που πραγματικά θέλετε και οι δύο, μαζί.

Η αληθινή, αγνή, ατόφια αγάπη είναι αυτή που δεν χωρά εγωισμούς. Μόνο από ειλικρίνεια, σεβασμό και κατανόηση αποτελείται. Είναι αυτή που σου καταργεί το «εγώ». Και στη θέση του μπαίνει το «εμείς».

Είναι η αγάπη αυτή που ό,τι κι αν συμβεί, ακόμα κι αν η ερωτική σχέση για οποιονδήποτε λόγο κάποια στιγμή τελειώσει, η αγάπη θα είναι εκεί. Κι εσύ θα νιώθεις πλήρης κι ευτυχισμένος αν το άτομο που πραγματικά αγάπησες, είναι καλά. Ακόμα κι αν δεν είναι μαζί σου πια.

Δανάη Λιβανού/https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση

Η επιστήμη «μιλά» και ρίχνει φως στην βαθύτερη σύνδεση της αισιοδοξίας με την μακροζωία.

Πολλά είναι τα οφέλη που απορρέουν από την αισιοδοξία, με τα πιο γνωστά να περιλαμβάνουν την μείωση του στρες στην καθημερινότητα, την ισχυρή ανοσία του οργανισμού αλλά και τον μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων. Σήμερα, τα επιστημονικά δεδομένα έρχονται να προσθέσουν έναν ακόμη λόγο για να παραμένουμε αισιόδοξοι, ακόμα και στις δύσκολες στιγμές που θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε. Αυτός δεν είναι άλλος από την μακροζωία κι έτσι μπορούμε να αποκομίσουμε τα οφέλη της θετικής σκέψης για να ζήσουμε περισσότερο και καλύτερα.

*Βλέποντας την γήρανση θετικά…
Μελέτες υποστηρίζουν ότι ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε τη γήρανση και την ζωή στο σύνολό της μπορεί να επηρεάσει καθοριστικά την μακροζωία. Διαπιστώθηκε μάλιστα, σύμφωνα με επιστημονική μελέτη, ότι η θετική σκέψη μπορεί να οδηγήσει σε 11-15% μεγαλύτερη διάρκεια ζωής και μεγαλύτερη πιθανότητα να ξεπεράσει κανείς την ηλικία των 85 ετών. Αυτό το εύρημα ισχύει, σύμφωνα με τους ερευνητές ανεξάρτητα από τον παράγοντα του φύλου, της ηλικίας, του εισοδήματος ή της κατάστασης της υγείας του ατόμου. Έρευνες επί του θέματος διαπιστώνουν ότι οι άνθρωποι που έχουν ήδη από την νεαρή τους ηλικία υιοθετήσει μια θετική προσέγγιση για την περίοδο της γήρανσης, έχουν περισσότερες πιθανότητες να ζήσουν περισσότερο, συγκριτικά με εκείνους που «φοβούνται» να μεγαλώσουν

Επιπλέον επιστημονικά ευρήματα υποστηρίζουν ότι η θετική ματιά για την γήρανση αυξάνει την θέληση του ατόμου για ζωή, γεγονός που το καθιστά πιο ανθεκτικό απέναντι στις ασθένειες και με έντονη τάσης πρόληψης για την φροντίδα της υγείας του. Όσοι βλέπουν την καθημερινότητά τους με πιο θετική νότα τείνουν να βιώνουν λιγότερο άγχος, γεγονός που μειώνει με την σειρά του τις πιθανότητες εμφάνισης χρόνιων ασθενειών ή διαταραχών.

*Τι άλλο μπορεί να μας χαρίσει χρόνια;
Εκτός από την θετική σκέψη, υπάρχουν μερικοί ακόμα παράγοντες που σχετίζονται με τον τρόπο ζωής και μπορούν να προσθέσουν χρόνια στην ζωή μας. Σε αυτούς περιλαμβάνεται η τακτική φυσική άσκηση, η διατήρηση του βάρους σε υγιή πρότυπα, οι θρεπτικές διατροφικές επιλογές αλλά και η αποφυγή ή και η άμεση διακοπή του καπνίσματος. Αυτοί οι παράγοντες φαίνεται σύμφωνα με τους ερευνητές ότι μας χαρίζουν περίπου 12 με 14 επιπλέον χρόνια. Αν και οι μελέτες διαπιστώνουν ότι μπορούμε να ζήσουμε περισσότερο, συχνά δεν αναφέρονται στην καλύτερη ποιότητα ζωής. Το πεδίο της θετικής ψυχολογίας ωστόσο, υποστηρίζει ότι οι θετικές σκέψεις και τα θετικά συναισθήματα μπορούν να συμβάλουν σημαντικά στην ευτυχία του ατόμου.

Τα βήματα της αισιοδοξίας
Μερικές στρατηγικές που θα μπορούσατε να δοκιμάσετε προκειμένου να ξεφύγετε από τον αρνητικό τρόπο σκέψης, εστιάζοντας στις θετικές νότες της καθημερινότητας, με στόχο να τις αυξήσετε, περιλαμβάνουν:

Επαναλάβετε θετικές επιβεβαιώσεις
Εάν επαναλάβετε κάτι αρκετές φορές είναι πιθανότερο ότι στο τέλος θα το πιστέψετε. Αυτή ακριβώς είναι η ιδέα πίσω από τις θετικές επιβεβαιώσεις ή δηλώσεις, που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε, κάνοντάς τις μέρος των καθημερινών σας σκέψεων. Είναι σημαντικό αυτές οι δηλώσεις πέρα από θετικές να είναι και ρεαλιστικές, καθώς το υποσυνείδητό σας μπορεί διαφορετικά να τις θεωρήσει «παραπλανητικές» οδηγώντας σας πίσω στον αρνητικό τρόπο σκέψης.

Αφήστε την αισιοδοξία να σας περιβάλλει
Εκτός από τις σκέψεις σας θα ήταν καλό να προσέξετε τα άτομα που σας περιβάλλουν, καθώς είναι πιθανό να ενισχύουν ή να μειώνουν την αισιοδοξία σας. Για αυτό θα ήταν καλό να αφιερώνετε χρόνο σε άτομα που είναι αισιόδοξα και βλέπουν με θετικά μάτια την καθημερινότητα, ακόμα και τις δυσκολίες της. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσετε να αντιμετωπίσετε και εσείς με αισιοδοξία την καθημερινότητα, μειώνοντας το αίσθημα της ανησυχίας και αυξάνοντας το αίσθημα της ευημερίας.

https://www.vita.gr/

Αυτοβελίωση

Αχ βρε ζωή, τόσα χρόνια πορευόμαστε μαζί και ακόμα δεν μπορώ να σε καταλάβω. Είσαι σαν μια απύθμενη θάλασσα, που τη μια στιγμή με βγάζεις σε μια μαγική ακτή και πριν προλάβω να ξαποστάσω λίγο, φουρτουνιάζεις και δεν υπολογίζεις τίποτα, με πετάς πάνω σε βράχια, αφήνοντάς μου μια σανίδα, μια ελπίδα, για να βρω μόνη μου το δρόμο, να σε ξαναρπάξω και να γίνω ξανά, εικονικά, εγώ που αποφασίζω για την πορεία.

Σε σπουδάζω καθημερινά, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Είσαι μεγάλη δασκάλα, αλλά και μεγάλη πόρνη. Όσες φορές με άφησες να σε καταλάβω, ένιωσα πως γέμισα αιώνες εμπειρίας. Όσες φορές με τσάκισες, απλά κρύφτηκα στη γωνιά μου, περιμένοντας να καταλαγιάσει το μένος σου.

Και ξέρω καλά πως είσαι μία, μοναδική για τον καθένα μας. Και ξέρω πως πρέπει να σε σέβομαι, να σε τιμώ, να μην σε ευτελίζω. Και λάτρεψα τις στιγμές που με έκανες να βρίσκω τα βήματα και να απολαμβάνω τα δώρα σου, τις στιγμές. Όμως είναι κάτι μέρες που τολμάω να μετράω τα δάκρυα και τα χαμόγελα. Τις πίκρες και τις χαρές. Και δεν τη βρίσκω την ισορροπία ρε γαμώτο. Και στ’ ορκίζομαι ζωή μου, θέλω να μην το κάνω ποτέ αυτό. Αλλά κάποιες ώρες, που η καρδιά φτάνει στο στόμα, το γιατί σχηματίζεται στο μυαλό, η απόλυτα ανθρώπινη φύση μου, με κάνει να αισθάνομαι μετέωρη, χωρίς να βρίσκω κάτι να κρατηθώ.

Το ξέρω είναι ύβρις όλο αυτό και δεν σου κρύβω πως όταν οι σκέψεις μου βγαίνουν στην επιφάνεια φοβάμαι πως πάλι για κάποιον λόγο θα μετρήσω δάκρυα. Ίσως φταίνε τα όνειρα που ποτέ δε γίναν πραγματικότητα, ίσως ο χρόνος που τρέχει με μεγάλη ταχύτητα, ίσως ο φόβος άλλης μιας αποτυχίας ή απώλειας.

Και σ’ αγαπάω, μα την αλήθεια, σ’ αγαπάω. Απολαμβάνω τις αναμνήσεις μου, κάθε μικρό χαμόγελο, κάθε έντονη στιγμή, κάθε φωτιά που λάτρεψα. Στιγμές ανεκτίμητες, που ξεπηδούν στο παρόν μου, άνθρωποι αγαπημένοι, χαμένοι με τον έναν ή τον άλλον τρόπο απ’ το τώρα, πάντα αξέχαστοι. Εικόνες ξεθωριασμένες, μα βάλσαμο για μένα.

Δεν ξέρω αν είσαι εσύ που φταις ή αν εγώ λόγω χαρακτήρα, υπερεκτίμησα τις προσδοκίες μου. Άλλωστε είμαι ένα τεράστιο ερωτηματικό πια. Που με την πάροδο του χρόνου, βαραίνει πολύ το κουράγιο μου και αντανακλά τους φόβους μου. ‘Ίσως πάλι να είμαι απλά κουρασμένη απ’ τα όχι που δέχτηκα και απ’ τις προσπάθειες που πήγαν χαμένες.

Ξέρεις; Τα όνειρα μου από παιδί, ήταν πολύ περιορισμένα και προσιτά. Νομίζω μερικές φορές πως άγγιζαν τα όρια του ρομαντισμού, με μια δόση απλότητας. Και τώρα, μετά τα 40, βλέποντας το παρόν, απλά αναγνωρίζω πως τα περισσότερα κλειδώθηκαν και χάθηκαν.

Ένα μωρό που δεν κράτησα ποτέ στα χέρια μου, να έχω κοντά μου τους αγαπημένους μου ανθρώπους για όσο περισσότερο γίνεται, να είμαι δημιουργική και γεμάτη σε ότι κάνω και να μπορώ να γελάω συχνά.. Όλα κι όλα αυτά ήταν κρυμμένα στο παιδικό μυαλό. Και ήταν φτιαγμένα με αγάπη. Παιδική και άδολη.

Λένε πως όλα γίνονται για κάποιο λόγο. Πως όταν κάνεις υπομονή, ανταμείβεσαι. Ξέρεις όμως κάτι ζωή μου; Για τα περισσότερα απ’ αυτά που θέλησα, είναι πλέον πολύ αργά. Οπότε μου μένουν δυο επιλογές. Ή να συνεχίσω να κυνηγώ χίμαιρες ή να κάνω νέα όνειρα. Λέω τώρα να αφεθώ τελείως σε σένα για να μου δείξεις το δρόμο. Θέλω να συρρικνωθούν πια οι πληγές και εσύ ξέρεις σαν γυναίκα, μάνα όλων μας, να μας γιατρεύεις. Πιάσε μου το χέρι και πήγαινε με κάπου με ησυχία και λιγότερη θλίψη να ξεκουραστώ και να ξαναρχίσω να ελπίζω. Εσύ μόνο το μπορείς…https://www.loveletters.gr

Αυτοβελίωση

Η αγάπη έχει όρια σε μια σχέση; Για εμένα, όχι. Ζούμε σε μια εποχή ιδιοτέλειας. Αλλά στη συνέχεια θα μοιραστώ ένα μυστικό μαζί σου που ίσως να σε βοηθήσει να αποκωδικοποιήσεις πολλά πράγματα για τη ζωή σου.

Πιστεύω ότι τα πάντα γίνονται για αυτήν την αγάπη. Όλα γίνονται για την αγάπη. Στο τέλος της ημέρας ένα πράγμα θέλουμε όλοι οι άνθρωποι: Να νιώσουμε ότι είμαστε αγαπητοί. Σε προκαλώ να πας και να ελέγξεις όλη σου τη ζωή και θα παρατηρήσεις πως όλη σου τη ζωή την έχεις περάσει προσπαθώντας να νιώσεις αγαπητός.

Θέλεις να βγάλεις χρήματα;

Να έχεις μια σχέση;

Θέλεις να έχεις ένα ωραίο σώμα;

Δεν έχεις αυτοπεποίθηση;

Έχεις κρίσεις πανικού;

Πίσω από τα πάντα κρύβεται η ανάγκη, μια βαθύτερη κραυγή του εαυτού μας, να νιώσει πως μας αγαπάνε οι άλλοι άνθρωποι. Και έχει απόλυτη λογική αυτό με βάση τον ερπετοειδή εγκέφαλο και το σκοπό της δημιουργίας του. Όμως εάν δεν κατανοήσουμε πως δουλεύει ο εγκέφαλος και δεν κατανοήσουμε πως παράγουμε ασυνείδητα τα συναισθήματα και τις σκέψεις μας, τότε μια ζωή συνειδητά θα ταλαιπωρούμαστε και θα αναρωτιόμαστε: “Τι αν...”, “Πώς;”, “Γιατί σε μένα;”, “Ωχ Θεέ μου!”, “Τι άλλο να κάνω;”, “Έλα Παναγίτσα μου”.

Προσπάθησε σε ασυνείδητο επίπεδο
Είναι γνώστες αυτές οι εκφράσεις σε σένα; Αν είναι γνώστες μάλλον προσπαθείς με το συνειδητό. Αλλά αν θέλεις να πάρεις τον έλεγχο της ζωής σου χρειάζεται να προσπαθείς με το ασυνείδητο. Αλλά για να προσπαθείς με το ασυνείδητο χρειάζεται να καταλάβεις και να ξέρεις πως δουλεύει. Αλήθεια ξέρεις τι είναι ο ασυνείδητος νους; Ξέρεις πως δουλεύει; Εάν ναι γράψε από κάτω την γνώμη σου.

Και γιατί στο λέω αυτό; Δε πιστεύω ότι όλα τα ζευγάρια που ξεκινάνε τώρα μια σχέση σε πέντε χρόνια ή σε τρία χρόνια, ειδικά όταν κάνουν παιδιά από την κύηση και 2-3 χρόνια αφού γεννηθεί το παιδί και γίνει τριών χρονών, σε όλες αυτές τις περιπτώσεις που όλα τα ζευγάρια χωρίζουν, η αγάπη εξαφανίζεται; Όχι. Απλά συνήθως οι άνθρωποι δεν ξέρουμε το παιχνίδι του ασυνείδητου νου. Πάμε να απομυθοποιήσουμε μερικά στεγανά που έχουν να κάνουν με την αγάπη.

Πώς θέλεις να είναι η σχέση σου;
Η αγάπη έχει όρια; Όχι βέβαια. Γιατί όταν η αγάπη αρχίζει και μπαίνει σε πλαίσια, καλούπια και όρια, παύει να είναι αγάπη. Δεν ξέρω τι είναι για σένα αλλά είναι κάτι άλλο. Ακούω πολλά ζευγάρια που έρχονται να κάνουν coaching και μου λένε: “Κάνω ένα, μου κάνει δύο..”. Αφού δεν είναι εμπορική συναλλαγή η σχέση. Στο τέλος της ημέρας όμως ξέρεις τι γίνεται; Παίζει ρόλο πως θέλεις να ζήσεις τη ζωή σου. Πως θέλεις να απολαύσεις τη σχέση σου.

Και σε ρωτώ: Ποια θέλεις να είναι η σχέση σου; Θέλεις να έχεις ένα calendar, ένα excel και να υπολογίζεις; “Εγώ σήμερα του πήρα δυο δώρα, αυτό έκανε δυο ευρώ το άλλο έκανε δεκαεπτά ευρώ, μέσο όρο του μήνα του αγοράζω επτά μέρες δώρα, του φτιάχνω μια φορά πρωινό...". Έτσι θέλεις να είναι η σχέση σου;

Δε νομίζω ότι αυτή η συμπεριφορά, αυτός ο τρόπος σκέψης, αντικατοπτρίζει εσένα… Αλλά πέρα από την πλάκα πάμε να το δούμε πρακτικά και ουσιαστικά.

Το παράδειγμα με το σκυλάκι
Θα σου περιγράψω κάτι που μου έκανε πάρα πολύ εντύπωση. Η μητέρα μου έχει ένα σκυλάκι. Το σκυλάκι είναι μέσα στη καλή χαρά. Χοροπηδάει πάνω κάτω, ότι και να του κάνουν τα αλλά ζώα, γυρνάει ανάποδα και παίζει. Δε καταλαβαίνει τίποτα. Είναι μες στην χαρά και το κέφι, πρότυπο για να ζεις. Ουάου! Τον θαυμάζω αυτόν τον σκύλο. Όμως κάποια στιγμή που το έβλεπα αυτό το σκυλί και το πως του φερόντουσαν οι άλλοι άνθρωποι και τα άλλα σκυλιά κατάλαβα ένα πράγμα:

Αυτό που κατάλαβα ήταν ότι αυτό το σκυλί έκανε τους άλλους ανθρώπους να του συμπεριφέρονται πολύ ωραία από την πρώτη στιγμή. Ακόμη και άνθρωποι που φοβούνται τα σκυλιά μόλις βλέπουν αυτό το σκυλί χαίρονται. Αλλάζει η αντίληψη τους για τα σκυλιά. Έτσι κάθισα και αναρωτήθηκα τι είναι αυτό που κάνει αυτός ο σκύλος που καταφέρνει ανθρώπους και ζώα να τους κάνει να το αγαπάνε. Η απάντηση βρέθηκε και είναι η εξής… Η αγάπη που βγάζει δεν έχει όριο. Από την άλλη πλευρά βλέποντας όλες αυτές τις σχέσεις που είναι με κομπιουτεράκι “Μου έκανες τόσα, σου έκανα τόσα..” και όλα αυτά, διαβρώνονται και χαλάνε.

"Δυσκολεύομαι να βρω σύντροφο.."
Τώρα θα μου πεις: “Μάνο, βρίσκομαι σε μια σχέση που με κακοποιεί ο σύντροφος μου λεκτικά, με κακοποιεί συναισθηματικά, δεν με σέβεται, δεν με υπολογίζει, δεν υπάρχει επικοινωνία.” Ok. Αυτό είναι κάτι άλλο… Όμως με κάποιο τρόπο έφτασε εκεί πέρα η σχέση. Εκτός αν κάνατε σχέση από συνοικέσιο, ή αν είσαι γυναίκα ενδεχομένως να είδες κάποια καλά πράγματα, λογικά.

Όπως τις προάλλες μια γυναίκα μου λέει: “Δεν μπορώ να βρω άντρα, δυσκολεύομαι”. Και κάποια στιγμή μου στέλνει ένα μήνυμα και μου λέει.. “Αυτός έχει όλα τα χαρακτηριστικά που θέλω. Έχει χρήματα. Έχει καλή δουλειά. Είναι μορφωμένος.”

Και το ίδιο μοντέλο ακούω και από τους άνδρες από την άλλη πλευρά: “Έχει τα πάντα αυτή η γυναίκα. Είναι ωραία, με ωραίο στήθος.” Αυτά είναι που θέλεις από μια γυναίκα μόνο;

Όταν βλέπεις τον άλλον άνθρωπο ως αντικείμενο, δεν βρίσκει χώρο η αγάπη
Όταν λοιπόν την γυναίκα ή τον άντρα τον προσεγγίζουμε απλά ως ένα αντικείμενο με τεχνικά χαρακτηριστικά, τότε μην περιμένεις να σου δώσει κάτι παραπάνω πίσω. Δεν μπορείς να συνδεθείς με τον υπολογιστή σου ή την καρέκλα σου, το γραφείο, την κάμερα… Με τους ανθρώπους συνδεόμαστε, με κάτι που είναι ζωντανό.

Όταν λοιπών τον άλλο τον βλέπεις σαν αντικείμενο τότε δε χωράει αγάπη. Και η αγάπη γιατρεύει πολλά πράγματα. Δεν σου είπα να είσαι κορόιδο, να είσαι θύμα, να σε εκμεταλλεύεται.. Ούτε να δίνεις τα πάντα και να μην παίρνεις τίποτα. Όχι. Ίσα-ίσα, είμαι ο πρώτος που λέω, και γύρνα πίσω σε άλλα βιντεάκια να δεις ότι δεν πιστεύω μόνο στην αγάπη.

Αλλά όταν αποφασίσεις να αγαπήσεις έναν άνθρωπο και αποφασίσεις να μπεις σε μια σχέση, και μοιραστείς το κορμί σου, τα συναισθήματα σου, την ψυχή σου με έναν άνθρωπο, τότε μην επιτρέψεις στην αγάπη να βάλει όρια. Γιατί η αγάπη άνευ όρων θα θεραπεύσει όλες τις πληγές του άλλου ανθρώπου κι αυτό θα γυρίσει πίσω πολλαπλάσια. Όχι πάντα. Αλλά όταν θα βρεις τον άνθρωπο που θα στο βγάλει θα ζήσεις πράγματα που θα είναι μαγικά. Αξίζει; Δεν ξέρω. Εσύ θα ξέρεις τι είναι πιο σημαντικό για σένα.

Τα πιο ωραία πράγματα στην ζωή δεν είναι εύκολα
Ξέρεις τα πιο ωραία πράγματα στη ζωή δεν είναι εύκολα. Θέλουν κόπο. Και ο κόπος είναι που τα κάνει όμορφα. Ο κόπος είναι που τα κάνει να τα έχουν λίγοι και αυτοί που τα αποκτούν να τα ευχαριστιούνται. Να είναι ικανοποιημένοι. Άρα, η ερώτηση μου για εσένα είναι η εξής: Γιατί να μην αγαπάς άνευ όρων τον άλλο άνθρωπο;

Όμως δεν θα σταθώ μόνο εκεί. Γιατί να μην αγαπάς άνευ όρων το δικό σου εαυτό; Γιατί αν δεν αγαπήσεις τον εαυτό σου άνευ όρων τότε…

Η γιαγιά μου από την Σμύρνη έλεγε: “Πότιζε – πότιζε τον κήπο των άλλων θα έρθει κάποια στιγμή που δεν θα έχεις νερό για τον δικό σου τον κήπο”.

Άρα:

#1 - Χρειάζεται να αγαπήσεις τον εαυτό σου άνευ όρων

#2 - Χρειάζεται να δώσεις και στους άλλους αυτή την αγάπη άνευ όρων

Επαναπρογραμμάτισε Το Μυαλό Σου..
Ενεργοποίησε Τη Ζωή Σου &
Ζήσε Ευτυχισμένος!!

Πότε χρειάζεται να φεύγεις;
Όμως επειδή αγαπάς και τον εαυτό σου, να έχεις την επίγνωση ότι ο άλλος πάει να την εκμεταλλευτεί, να στρίβεις. Γιατί όταν κάθεσαι σε μια σχέση που δεν σε σκέπτεται, δεν σε υπολογίζει και δεν περνάς όμορφα , τότε είναι πρόβλημα. Τότε δεν αγαπάς κανέναν, ούτε τα σωθικά σου.

Ξέρω κάποιες φορές είμαι σκληρός, δεν με ενδιαφέρει. Με νοιάζει να καταλάβεις και να αλλάξεις τη ζωή σου, γιατί με τα χάδια κανένας άνθρωπος δε πρόκοψε σε αυτή τη ζωή. Θέλω λοιπόν να σου πω το εξής: Λέγε την αλήθεια στον εαυτό σου. Μην κοροϊδεύεσαι πίσω από σκέψεις και συμπεριφορές τύπου “φαίνεστε” για να επιβεβαιώνουν οι άλλοι αυτό που εσύ σκέπτεσαι, αλλά στην πραγματικότητα δε σημαίνει τίποτα.

Η αγάπη είναι άνευ όρων
Άρα η αγάπη δεν πρέπει να έχει όρια όταν αποφασίσεις να την δώσεις. Τσέκαρε, έλεγξε.. Αξίζει αυτός ο άνθρωπος να του δοθείς; Και δώσε τον εαυτό σου. Πίστεψε με ακόμα και αν αυτός δεν έχει το μυαλό να το καταλάβει θα σου έρθει κάποια στιγμή πίσω αρκεί να μην σταματήσεις να δίνεις αγάπη.

Να τονίσω άλλο δίνω αγάπη κι άλλο αφήνω να με πατάνε. Άλλο κατανοώ ότι δεν μπορεί να καταλάβει αυτό που του δίνω και άλλο, κλίνομαι εσωτερικά, κλίνομαι συναισθηματικά και κάνω τη ζωή μου δύσκολη.

Να θυμάσαι ότι είσαι υπέροχος.

Να Αγαπάς τον Εαυτό σου και να Ζεις με Πάθος.

https://www.manolisischakis.gr/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή