Ιουνίου 25, 2019

Αυτοβελίωση

Η ζωή είναι μια δυναμική διαδικασία. Είναι αδύνατον να βρείτε και να κρατήσετε για πάντα την ευτυχία, γιατί, μόλις την παγιδεύσετε, θα αρχίσει να μαραζώνει. Αυτό ουσιαστικά σημαίνει «ξαναφτιάχνω τις αποσκευές μου»: είναι ένα σύστημα που θα σας βοηθήσει με τη διαρκή αναζήτηση της ευτυχίας. Όποια μορφή κι αν πάρει αυτό το σύστημα, πρέπει να πηγάζει από μέσα σας.

Τον δέκατο έβδομο αιώνα ο φιλόσοφος Μπέντεντικτ ντε Σπινόζα έκανε τη δική του αναθεώρηση και έφτιαξε από την αρχή τις αποσκευές του. Άρχισε αναλύοντας τις προσπάθειες που χρειάζονται για να επιτευχθούν αυτά που οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν ύψιστα αγαθά: τα πλούτη, η φήμη και οι σαρκικές απολαύσεις.

Ο Σπινόζα συμπέρανε ότι, παρόλο που αυτά είναι σίγουρα θελκτικά, δεν μπορούσαν να του προσφέρουν την αυθεντική ευτυχία που αναζητούσε. Έκανε λοιπόν μια σπουδαία φιλοσοφική ανακάλυψη, την οποία διατύπωσε ως εξής: «Η ευτυχία ή η δυστυχία εξαρτώνται απολύτως από την ποιότητα του αντικειμένου που αγαπούμε».

Αν αγαπούμε φευγαλέες απολαύσεις και εφήμερες αξίες, η ευτυχία μας θα είναι φευγαλέα και εφήμερη επίσης. Από την άλλη μεριά, αν θέλουμε να αφιερώσουμε την αγάπη μας σε πιο ανθεκτικές αξίες, η ευτυχία μας θα είναι αντίστοιχα πιο ανθεκτική.

Ο Σπινόζα ανέπτυξε τρεις αρχές που θα τον βοηθούσαν να ζήσει με τέτοιο τρόπο που θα του επέτρεπε να ασχοληθεί με τη συνεχιζόμενη έρευνά του σχετικά με το τι είχε πραγματικά αξία για εκείνον. Συνοπτικά, οι αρχές αυτές ήταν:

– Να συμμορφωνόμαστε με τα γενικά έθιμα που δε μας εμποδίζουν στην επίτευξη του σκοπού μας.

– Να προσφέρουμε απολαύσεις στον εαυτό μας στον βαθμό που είναι απαραίτητος για τη διαφύλαξη της υγείας μας.

– Να προσπαθούμε να αποκτούμε αρκετά χρήματα ή άλλες ανέσεις ώστε να μπορούμε να διαφυλάσσουμε τη ζωή και την υγεία μας, και να ακολουθούμε τα γενικά έθιμα που συνάδουν με τον σκοπό μας.

Τριακόσια περίπου χρόνια αργότερα, εμείς σας δίνουμε λίγο – πολύ την ίδια συμβουλή:

– Εντοπίστε τι αξίζει και τι όχι.

– Επενδύστε τον χρόνο και την ενέργειά σας στα πράγματα που έχουν λόγο ύπαρξης.

– Βάλτε στις αποσκευές σας τα πράγματα που σας επιτρέπουν να ζείτε με νόημα και αφήστε απέξω αυτά δεν σας κάνουν.

Αυτό βέβαια αποδεικνύει πως όσο περισσότερο τα πράγματα αλλάζουν, τόσο μένουν ίδια.

Απόσπασμα από το βιβλίο των David A. Shapiro & Richard J. Leider με τίτλο «Ξανάφτιαξε τη βαλίτσα σου» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα. Μπορείτε να το βρείτε  εδώ

enallaktikidrasi.com

Αυτοβελίωση

Υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι που δεν φοβούνται να ζήσουν την ζωή τους μόνοι και μπορώ περήφανα να πω πως ανήκω σε αυτούς.


Ναι, μπορώ να πάω για φαγητό, για σινεμά και σε συναυλίες μόνη χωρίς να ανησυχώ για το τι θα σκεφτούν οι άλλοι.

Όσο μεγαλώνω, τόσο συνειδητοποιώ πόσο εκπληκτικό είναι το κάνεις πράγματα μόνος. Φυσικά, δεν λέω πως δεν πρέπει να κάνεις παρέα και με τους φίλους σου. Αλλά με εκπλήσσει το ότι τόσοι πολλοί άνθρωποι υποτιμούν το πόσο μπορείς να ωφεληθείς από το να κάνεις συγκεκριμένα πράγματα μόνος/η.

Ζούμε σε έναν πολιτισμό στον οποίο αν είσαι ο τύπος ανθρώπου που απολαμβάνει να κάνει πράγματα μόνος θεωρείσαι αντικοινωνικός, εχθρικός ακόμα και περίεργος. Αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια.

Επειδή, το να πηγαίνεις σε συναυλίες ή σινεμά μόνος δεν σε κάνει περίεργο ή τρελό. Απλώς δείχνει πως θες να βιώσεις όλα τα εκπληκτικά πράγματα που προσφέρει η ζωή. Δείχνει πως δεν θα χάσεις κάτι που θες να κάνεις απλώς επειδή κανείς από τους φίλους σου δεν θέλει ή δεν μπορεί να σε συνοδεύσει.

Δείχνει πως δεν σε νοιάζει το τι θα σκεφτούν ή θα πουν οι άλλοι.

Δείχνει πως είσαι πρόθυμος/η και αποφασισμένος/η να κάνεις αυτό που επιθυμεί η καρδιά σου.

Δείχνει πως είσαι ένα ανεξάρτητο άτομο και θες να χρησιμοποιήσεις κάθε ευκαιρία που σου δίνεται για κάτι ενδιαφέρον και αξιόλογο.

Επειδή η αλήθεια είναι πως δεν θέλουν όλοι να κάνουν τα ίδια πράγματα με εσένα. Δεν θέλουν όλοι να επισκεφθούν τα ίδια μέρη. Δεν έχουν όλοι τα ίδια ενδιαφέρονται με εσένα. Δεν θέλουν όλοι να αφήσουν την ζώνη ασφαλείας τους για να αποκτήσουν νέες εμπειρίες.

Αλλά μην επιτρέψεις σε αυτούς τους ανθρώπους να σε αποθαρρύνουν. Αν κάποιος δεν είναι πρόθυμος να κάνει αυτό που θα κάνεις εσύ μην τον αφήσεις να σε επιβραδύνει.

Μην εγκαταλείψεις την ιδέα να αποκτήσεις καινούργιες, πολύτιμες και αξέχαστες εμπειρίες επειδή δεν έχεις κάποιον να σε συνοδεύσει. Το να ξεκινήσεις μια περιπέτεια μόνος δεν είναι τρομακτικό. Δεν είναι ντροπιαστικό. Αντιθέτως, είναι ικανοποιητικό, αναζωογονητικό, συναρπαστικό και απελευθερωτικό.

Οπότε, τι περιμένεις;

Βγες στον κόσμο. Γνώρισε καινούργιους ανθρώπους. Κάνε αυτά που ήθελες πάντα να κάνεις. Ξεκίνα ένα νέο χόμπι. Πήγαινε σε μια τρελή περιπέτεια. Διεύρυνε την γνώση σου για τον κόσμο. Παρατήρησε την φύση γύρω σου.

Κάν΄ τα όλα αυτά μόνος/η- μην περιμένεις κανέναν.

Αγκάλιασε το παρόν και απόλαυσε την συντροφιά σου.

Βγες στον κόσμο και δημιούργησε αναμνήσεις.

Μαγεία Τ.

awakengr.com

Αυτοβελίωση

Βουτώντας συνεχώς στο καινούριο, δεν αποτυγχάνουμε ποτέ στο παιχνίδι της ζωής

Στο τέλος της διάσηµης διάλεξης που δόθηκε στο Πανεπιστήµιο του Στάνφορντ στις 12 Ιουνίου 2005, ο Στιβ Τζοµπς καταλήγει µε µια εντολή: «Stay hungry, stay foolish!» Συχνά µεταφράζεται ως «Μείνετε ακόρεστοι, μείνετε τρελοί!». Η συµβουλή είναι ισχυρότερη, αν µείνουµε πιστοί στις αγγλικές λέξεις: «Mείνετε πεινασμένοι, μείνετε τρελαμένοι!» ή, ακόµα, «Mείνετε ανόητοι!» Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να επιτύχεις την επιτυχία σου.

Μείνετε πεινασµένοι. Κρατήστε βαθιά µέσα σας το δάγκωµα αυτής της έλλειψης, η οποία είναι το άλλο όνοµα της επιθυµίας. Μείνετε ανόητοι. Αν νοηµοσύνη είναι να πιστεύουµε ότι αυτό που λειτούργησε κάποτε θα λειτουργήσει και πάλι, κάντε µια στροφή. Καλύτερα σε αυτή την περίπτωση να παραµείνουµε «ηλίθιοι»: «Μάθε», όπως είπε ο Πολ Βαλερί, «να αγνοείς για να δράσεις».

«Πεινασµένος», «τρελαµένος», σε διαρκή αναζήτηση, ανανεώνοντας τον ίδιο τον εαυτό του τόσο στις επιτυχίες όσο και στις αποτυχίες· αυτή είναι µια πραγµατική εικόνα του Ντέιβιντ Μπάουι. Δύο µέρες πριν από τον θάνατό του, τον Ιανουάριο του 2016, βγήκε ένα νέο άλµπουµ, το εικοστό όγδοό του, το Blackstar, µε το οποίο διερευνούσε νέους ήχους. Η καριέρα του διήρκεσε πάνω από πενήντα χρόνια, κατά τα οποία ταξίδεψε από το ένα είδος στο άλλο, από τη µια «ταυτότητα» στην άλλη, λαµβάνοντας διαφορετικά πρόσωπα. Ήταν ο Ντέιβιντ Ρόµπερτ Τζόουνς και µετά ο Ντέιβιντ Μπάουι· ο Ζίγκι Στάρνταστ και µετά ο ποπ τραγουδιστής του Let’s dance· ο ανδρόγυνος δανδής και µετά ο ανδροπρεπής bad boy· ο µελαψός αριστοκράτης στο Station to Station και στη συνέχεια ο θλιβερός κλόουν του Ashes to Ashes.

Εκείνος που στα νιάτα του προκάλεσε µε την εµφάνισή του εδραιώθηκε µε το ροκ γκλάµουρ του Ζίγκι Στάρνταστ, πριν βιώσει µια ακόµα µεγαλύτερη επιτυχία µε το επιδραστικό, έντονο ποπ του Let’s dance. Πέρα από το να απολαµβάνει την αίγλη µε την αποκάλυψη του χαρακτήρα που δηµιούργησε, δοκίµασε και άλλα πράγµατα. Έγινε παγκόσµιο αστέρι, τραγουδώντας China Girl, Let’s dance ή Modern Love σε κατάµεστα γήπεδα σε όλο τον κόσµο. Πειραµατίστηκε µε πολλά µουσικά είδη κι έγινε ακόµα και ο ροκ τραγουδιστής του Tin Machine πριν από το άνοιγµά του στη σύγχρονη µουσική, όπως την τέκνο ή την ντραμ & μπας.

Πούλησε συνολικά περίπου 140 εκατοµµύρια άλµπουµ κι ασχολήθηκε και µε τη ζωγραφική. Υπήρξε, επίσης, παραγωγός πολλών δηµιουργών, συµπεριλαµβανοµένων των φίλων του Ίγκι Ποπ και Λου Ριντ, «επιτυγχάνοντας» ακόµα και την επιτυχία των άλλων! Ο Κλοντ Ονεστά ανέλυσε τη νίκη σαν να ήταν µια ήττα. Ο Ντέιβιντ Μπάουι, επίσης, δίνει την εντύπωση ότι ανακάλυπτε τον εαυτό του µετά από κάθε περίοδο σαν να είχε βιώσει την αποτυχία. Στην πραγµατικότητα, ανανεωνόταν µε την ευκαιρία της επιτυχίας και της αποτυχίας του.

Παρέµεινε «πεινασµένος» µέχρι την τελευταία µέρα. Μετά από µεγάλες συναυλίες του, ο Πρινς λάτρευε να εκτελεί «after shows» αυτοσχεδιασµούς. Όσοι είχαν την ευκαιρία να δουν το παιδί από τη Μινεάπολη να ξεδιπλώνει τη µεγαλοφυΐα του σε όλες της τις διαστάσεις σε πριβέ µπαρ ή κλαµπ, λένε το ίδιο. Ο Πρινς άλλαζε µουσικό όργανο για να ταιριάξει τις επιθυµίες του σε µια τρελή ελευθερία ακόµα µεγαλύτερη από την κούραση µετά τη συναυλία και όταν ένας φαν τού ζητούσε να παίξει µία από τις µεγαλύτερες επιτυχίες του, ο τραγουδιστής ήταν πάντα προσεκτικός υποστηρίζοντας την άρνησή του: «Εάν ήρθατε για το Purple Rain, έχετε έρθει σε λάθος σπίτι, αυτό που έχει σημασία δεν είναι αυτό που ξέρετε ήδη, αλλά αυτό που είστε έτοιμοι να μάθετε».

Δεν θέλησε να «επαναπαυθεί στις δάφνες» του διάσηµου βασιλιά της ποπ µουσικής – ακούµε, επιτέλους, την ευγενή χρήση αυτής της τετριµµένης έκφρασης – απαιτώντας αυτό και από ένα µεγάλο µέρος του κοινού του. Ήταν, όπως είπε µια µέρα, ο τρόπος του να βιώνει την τέχνη του: «Όλοι θα πεθάνουμε μια μέρα. Αλλά πριν συμβεί αυτό, θα χορέψω τη ζωή μου».

Σε τι διαφέρει ο Ντέιβιντ Μπάουι και ο Πρινς από εκείνους που επαναλαµβάνουν κατά βούληση τη συνταγή για την επιτυχία, µέχρι να γίνουν καρικατούρες του εαυτού τους; Σε τι διαφέρει ο Λεονάρντο ντι Κάπριο, παίζοντας διαδοχικά έναν νοητικά υστερούντα στο Τι Βασανίζει τον Γκίλμπερτ Γρέιπ και έναν ροµαντικό ήρωα στο Ρωμαίος και Ιουλιέτα, έναν τρελό επιχειρηµατία στον Λύκο της Γουόλ Στριτ και έναν κτηνώδη κυνηγό στην Επιστροφή, από τους ηθοποιούς που ενσαρκώνουν συνέχεια τον ίδιο τύπο χαρακτήρα; Σε τι διαφέρει ο Εµανουέλ Καρέρ – περνώντας από το βιβλίο Ο Εχθρός, εµπνευσµένο από τη ζωή του εγκληµατία Ζαν Κλοντ Ροµάν, στο σπαρακτικό Άλλες Ζωές από τη Δική μου και στην έρευνα για τον χριστιανισµό στο Βασίλειο – από όλους εκείνους τους συγγραφείς που εκδίδουν τακτικά το ίδιο βιβλίο;

Είναι πιο ζωντανοί από τους άλλους. Λειτουργούν ως καλλιτέχνες, όχι ως τεχνικοί. Μας προσφέρουν µαθήµατα ζωής και όχι µόνο στιγµές χαλάρωσης. Μας δείχνουν τη φύση µιας ζωής επικεντρωµένης στο νέο, τολµηρής µέχρι και στην επιτυχία, ενπνευσµένης από εκείνη την ίδια δύναµη που ο Νίτσε εξηγεί στο Τάδε Έφη Ζαρατούστρα, όταν δίνει τον λόγο στη Ζωή: «Βλέπεις, είμαι αυτό που πρέπει πάντα να ξεπεράσεις ο ίδιος». Για να επιτύχουµε στην επιτυχία χρειάζεται να κατανοήσουµε ότι πρέπει προηγουµένως να έχουµε ξεπεράσει και την αποτυχία.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Charles Pepin “Η ομορφιά της αποτυχίας” από τις εκδόσεις Διόπτρα

Αυτοβελίωση

Εγώ και ο εαυτός μου. Αναμέτρηση χρόνων. Πορεία σταθερή. Στόχος ένας! Να σε συναντήσω. Να αποκτήσω σχέση μαζί σου. Να συνδεθώ, να επικοινωνήσω. Να βουτήξω να πιάσω το πολύτιμο πετράδι σου, να φέρω στο φως το θησαυρό σου. Δύσκολο έργο. Τεράστια πρόκληση. Κρύβω όμως έναν άσσο στο μανίκι μου. Ξέρω ότι το πετράδι υπάρχει. Ο θησαυρός είναι εκεί. Αυτό που μένει είναι να τον φέρω στην επιφάνεια.


Πέρασε πολύς καιρός από τότε που έπαιζες με τον θησαυρό σου, τον θαύμαζες και τον έδειχνες στους ανθρώπους χωρίς φόβο. Ησουν πολύ μικρός τότε κι εσύ και ο θησαυρός σου ήσασταν ένα! Καθόσουν στο πάτωμα και τον άπλωνες όλο καμάρι μαζί με τα παιχνίδια σου και έπαιζες και γινόσουν ένα μαζί του και όλοι, ότι και να έκανες, ακόμα και αταξία και ζαβολιά, είχαν ένα καλό λόγο, ένα χαμόγελο στα χείλη τους για σένα. Ο θησαυρός σου ήταν ανεκτίμητος, όσο κι εσύ. Δεν χρειαζόταν να αποδείξεις τίποτα και σε κανένα, έδινες τόση χαρά και μόνο με την παρουσία σου… εσύ ήσουν ο ίδιος ο θησαυρός!


Πέρασαν όμως τα χρόνια και τον θησαυρό σου τον ξέχασες σε μια γωνιά μέσα σου, όπως ξέχασες τα περισσότερα παιχνίδια σου. Αρχισες να ασχολείσαι τότε με άλλα πράγματα γιατί αναπόφευκτα έπρεπε να ενταχθείς στο κοινωνικό σύνολο και να αναπτύξεις κοινωνικές σχέσεις. Εκεί ξέχασες λιγάκι να παίζεις, αν και πάντα μέσα σου ένιωθες την ανάγκη να το κάνεις.

Σιγά–σιγά άρχισες να τα βρίσκεις σκούρα. Αρχισες να συνειδητοποιείς ότι τέλειωσαν τα παιχνίδια και άρχισε η αληθινή ζωή. Οι περισσότεροι άνθρωποι πιπίλαγαν μια καραμέλα “Οι σχέσεις είναι δύσκολες!”, μέχρι που τη γεύτηκες κι εσύ και δεν σου άρεσε καθόλου. Ενώ εσύ ήθελες να παίξεις και να εκτιμήσουν αυτό που είσαι, ξαφνικά τα λάθη σου ήταν κατακριτέα και άξια τιμωρίας, δύσκολα κάποιος σου συγχωρούσε ένα παράπτωμα, μία λάθος κίνησή σου, μέχρι που έφτασες στο σημείο εσύ πρώτος να τιμωρείς τον εαυτό σου και χωρίς να το καταλάβεις άρχισες κάποιες φορές να φοράς μάσκες, γιατί αυτό που ήσουν, φοβόσουν να το φέρεις στην επιφάνεια.

Οι σχέσεις ξεκινούσαν με παιχνίδι αλλά κατέληγαν να σε πληγώνουν με τις προεξοχές τους. Κι εσύ όχι μόνο ξέχασες τον θησαυρό σου, αλλά φρόντισες να τον θάψεις βαθυά μέσα σου. Κι αν κάτι έφερνες στην επιφάνεια κάποιες φορές και γυάλιζε, ήταν κάτι που λαμπύριζε και θάμπωνε στην αρχή αλλά μετά έχανε την λάμψη του γιατί δεν ήταν ατόφιο, δεν ήταν μασίφ. Ακόμα κι αν κάτι ερχόταν από μέσα σου και ξεπηδούσε πηγαία, το είχες κουκουλώσει τόσο καλά, που δεν το άφηνες να βγει στην επιφάνεια.

Έτσι, με τα χρόνια που πέρασαν, κατάλαβες ότι αντί να ριχτείς στη δουλειά να ανασύρεις τον θησαυρό από μέσα σου, εσύ από φόβο τον έθαβες όλο και περισσότερο, όπως τσιμεντώνουν τη γη. Φέρε στο νου σου την εικόνα. Το χώμα θα βγάλει χορταράκια, άνθη, αγριολούλουδα. Αν το φυτέψεις, θα σου δώσει καρπούς. Τη ζωή την ίδια. Κι εσύ αντί να κάνεις αυτό, άρχισες να πετάς με το τσουβάλι προς την λάθος κατεύθυνση, δηλαδή μέσα σου, ότι σε πόνεσε από τους ανθρώπους, ότι σε απογοήτευσε, ότι σε παίδεψε. Ξέχασες να ποτίσεις, να ξεχορταριάσεις, να οργώσεις για να ανασάνει το χώμα, να φυτέψεις για να πάρεις καρπούς. Ξέχασες να απολαμβάνεις το παιχνίδι με το ίδιο σου τον εαυτό.


Άφησες τη γη σου απεριποίητη, χωρίς ούτε ένα φράχτη τριγύρω της και επέτρεπες στον καθένα μα πιο πολύ στον εαυτό σου να την ποδοπατάει. Ξέχασες θησαυρό, τα ξέχασες όλα. Ζιζάνια φυτρώνανε το ένα μετά το άλλο μέσα σου, κάποιοι περαστικοί πέταγαν τα σκουπίδια τους στο εγκαταλελειμμένο μέρος, κάποιοι άλλοι άδειασαν τα μπάζα τους εκεί γιατί ήταν εύκολο αφού δεν τους έλεγε κανένας όχι και το μέρος παρέμενε απροστάτευτο.

Ανάσα δεν έπαιρνες από πουθενά. Τον ένιωθες όμως το θησαυρό ότι ήταν κάπου μέσα σου και σου ζητούσε να βγει στην επιφάνεια, όπως το αγριολούλουδο που ζητά να ανθίσει. Η γη όσο και να την μπαζώσεις, θα βρει τον δρόμο της. Πόσες φορές έχεις δει στην άκρη ενός τσιμεντένιου δρόμου, να ξεπροβάλει θαρραλέα η δύναμη της φύσης! Ενα χορτάρι, ένα λουλούδι μπορεί να φυτρώσει στα πιο απίθανα μέρη, σε τόσο δα λίγο χώμα, θα βγει να δηλώσει περίτρανα την παρουσία του, θα βγει στο φως να δείξει όλο καμάρι το θησαυρό του.

Η ζωή λοιπόν στα έφερε έτσι, που το πήρες τελικά το μήνυμα. Ηρθε η ώρα να ψάξεις το θησαυρό σου. Μέσα σου. Ήρθε η ώρα να θυμηθείς ό,τι είχες ξεχάσει, ήρθε η ώρα να αναμετρηθείς με τον εαυτό σου σοβαρά και με υπευθυνότητα. Χρειάστηκες εργαλεία. Ενα καλέμι κι ένα σφυρί για να σπάσεις το σκληρό τσιμέντο, χέρια δυνατά για να πετάξεις μακρυά ότι άχρηστο κουβάλησες και σε βάραινε χρόνια ολόκληρα, μια αξίνα για να σκάψεις.

Χρειάστηκες επίσης μεγεθυντικό φακό για να δεις στην πραγματική τους διάσταση αυτά που θεωρούσες μικρά μέσα σου. Δυό τρεις καρδιακούς φίλους να σου υποδείξουν με αγάπη αυτό που εσύ δεν έβλεπες ξεκάθαρα, μία επιστημονική προσέγγιση να σε ταρακουνήσει, το Θεό τον ίδιο να σε ξυπνήσει!

Οσο πιο βαθιά έσκαβες μέσα σου, τόσο περισσότερο ήθελες να πας. Η διαφορά ήταν πως τώρα δεν ήθελες να βυθιστείς για να πονέσεις, αλλά για να λυτρωθείς! Χρειάστηκε να καθαρίσεις παλιές βαθειές πληγές, να βγάλεις επιδέσμους από πληγές που κακοφόρμισαν γιατί δεν τις περιποιήθηκες, να επουλώσεις τραύματα.

Πόνεσες κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, τράβηξες τσιρότα, με χαρά είδες ότι κάποιες πληγές ήταν έτοιμες να κλείσουν, με ακόμα μεγαλύτερη ότι κάποιες έκλεισαν και δεν σου καθόριζαν πια τη ζωή σου και ξαφνικά… η αξίνα σου έφτασε στο στόχο! Χτύπησε το κουτί του θησαυρού σου κι εκεί άφησες το εργαλείο και έσκυψες πάνω από το πολύτιμο κουτί με την καρδιά σου να χτυπάει σαν τρελλή και με τα χέρια σου, άρχισες να σκάβεις με λαχτάρα γύρω του για να το φέρεις στην επιφάνεια.

Εκανες βουτιά μέσα σου και μαγεύτηκες από αυτό που είσαι! Βρήκες τον θησαυρό σου και τον έφερες στο φως! Αρχισες να χαίρεσαι όπως όταν ήσουν παιδί. Τον πήρες στην αγκαλιά σου, τον χάιδεψες, τον φίλησες, δάκρυσες από χαρά κι από συγκίνηση, του ζήτησες συγγνώμη που τον ξέχασες τόσα χρόνια. Ενιωσες την ευλογία αυτής της ανακάλυψης να πλημυρίζει ολόκληρο το είναι σου, ένιωσες το κάθε κύτταρό σου να γεμίζει από χαρά, ένιωσες απέραντη ευγνωμοσύνη για το Θείο αυτό δώρο και μια φωνή μέσα σου να φωνάζει… «Ελευθερώθηκα!»…

Ξανάγινες παιδί… άπλωσες τον θησαυρό μπροστά σου να τον χαίρεσαι εσύ και οι άνθρωποι χωρίς να φοβάσαι πια τίποτα απολύτως… γιατί ο θησαυρός δεν είναι μόνο δικός σου και δεν είναι μόνο πολύτιμος για σένα. Είναι για όλους τους ανθρώπους και συνειδητά πια τον αποκάλυψες και τον άπλωσες στο πάτωμα κι έκατσες να παίξεις μαζί του και με τους ανθρώπους, χωρίς να φοβάσαι αν θα χτυπήσεις ή αν θα πονέσεις. Γιατί κατάλαβες ότι και αυτό μέρος του παιχνιδιού είναι, αρκεί να το δεις έτσι και να μην επιτρέψεις ξανά, κανένας φόβος να σου καθορίσει το ποιος είσαι. Γιατί τελικά όποιος τολμά να πετάξει τους φόβους του και να μπει στο παιχνίδι της ζωής, ξέρει και να το απολαμβάνει. Γιατί τελικά… όποιος έχει κοιτάξει μέσα του, δε φοβάται τίποτα!

Πηγή: enallaktikidrasi.com

awakengr.com

Αυτοβελίωση

​-Δείξε μου πού είναι η σιγουριά σου, είπε ο Δάσκαλος.
Ο μαθητής έμεινε τελείως ακίνητος.
Ωραία, σκέφτηκε ο Δάσκαλος, ξέρει ότι όλα τα δεδομένα υπάρχουν μόνο στον τόπο και στο χρόνο που βρίσκεται.
-Δείξε μου πού βρίσκεται η δύναμή σου.
Ο μαθητής κάθισε κάτω σε στάση διαλογισμού.
Όμορφα, σκέφτηκε ο Δάσκαλος, έχει μάθει ότι η δύναμη πηγάζει από την ένωση με το κέντρο του.
-Δείξε μου πώς ξεπερνάς τους φόβους σου.
Ο μαθητής ξάπλωσε στο πάτωμα.
Πολύ καλά, μονολόγησε ο Δάσκαλος, γνωρίζει ότι θανάτω θάνατον πατήσας.
-Δείξε μου πώς θα απαντήσεις στις προκλήσεις που θα σου κάνουν.
Ο μαθητής σηκώθηκε όρθιος και έπεσε σε εσωτερική γαλήνη και ηρεμία.
Πανέμορφα, ψιθύρισε ο Δάσκαλος, ανακάλυψε ότι ο κόσμος της εξωτερικής ταραχής διαλύεται από τον κόσμο
της εσωτερικής γαλήνης. Το σκοτάδι δεν αντέχει να κοιτάζει πολύ προς το φως.
-Δείξε μου πώς εκφράζεις την αγάπη σου.
Ο μαθητής βγήκε έξω, έσκυψε πάνω από ένα λουλούδι, το χάιδεψε απαλά, έσταξε πάνω του δύο δάκρυα
και αφού σιωπηλά του έστειλε την ενέργειά του ξαναγύρισε στη θέση του.
Υπέροχα, σκέφτηκε ο Δάσκαλος, αναγνωρίζει ότι η αγάπη δεν είναι κατοχή, αλλά αποδοχή της διαδρομής
φροντίζοντας τις ανάγκες της ελευθερίας του.
-Δείξε μου πού βρίσκεται η σοφία.
Ο μαθητής άνοιξε την παλάμη του, έβγαλε ένα σπόρο και τον φύτεψε στο χώμα.
Τέλεια, αναφώνησε ο Δάσκαλος, ένας σπόρος που θα φυτρώσει για να μεγαλώσει περιέχει μέσα του
όλη τη σοφία του κόσμου τούτου, αλλά και των συμπάντων όλων.

Συγγραφέας
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΝΟΜΙΚΟΣ

https://www.panhellenicpost.com/2017/09/06/%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%87%CE%B1%CF%83%CE%BC%CE%BF%CE%AF-%CF%84%CE%BF-%CF%84%CE%B5%CF%83%CF%84-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B4%CE%B1%CF%83%CE%BA%CE%AC%CE%BB%CE%BF%CF%85/

Αυτοβελίωση

Η Επιτυχία είναι Τρόπος Ζωής
 Βασίλης Καραγιαννόπουλος

Όλα τα παιδάκια έχουν όνειρα όταν είναι μικρά. Αν τα ρωτήσεις τι θέλουν να γίνουν όταν μεγαλώσουν, έχουν έτοιμη μία απάντηση. Θα στην δώσουν κατ’ ευθείαν, χωρίς να το σκεφτούν. Δεν χρειάζεται να το σκεφτούν γιατί δεν έχουν λόγο να αμφισβητήσουν κάτι. Είτε θέλουν να γίνουν αστροναύτες, είτε πυροσβέστες, είτε πριγκίπισσες, διαλέγουν να το κάνουν γιατί θεωρούν ότι είναι συναρπαστικό.

Διαλέγουν να είναι κάτι και όχι να κάνουν κάτι. Πριν από μερικά χρόνια, είχα παραστεί σε ένα σεμινάριο για να βοηθήσω μία φίλη μου με την παρουσίαση του.

Ανάμεσα στον κόσμο, υπήρχαν διάφοροι άνθρωποι που ήθελαν να εκπαιδευτούν και να βελτιώσουν τον εαυτό τους και κάποιοι που απλά ήθελαν να περάσουν την ώρα τους, να εκμεταλλευτούν την κατάσταση και να κάνουν γνωριμίες. Στο διάλειμμα, έτυχε να μιλήσω με κάποιον, ο οποίος μου παρουσίασε την δουλειά του ως το κατόρθωμά του. Πολλά χρόνια προϋπηρεσία, καμία σταθερότητα καθώς άλλαζε δουλειές δεξιά κι αριστερά, διαφορετικό αντικείμενο κάθε φορά και κλείνοντας μου είπε ότι πλέον έφτασε στο σημείο να κάνει τον coach.

Η διαφορά του «είμαι» με το «κάνω»
Τώρα μπορείς να με πεις και παρανοϊκό αλλά εμένα δεν με έπειθε με αυτά που έλεγε. Αρχικά, ένας άνθρωπος που κάθε ενάμιση με δύο χρόνια αλλάζει εργασία φαίνεται ότι ακόμα δεν έχει κατασταλάξει και ψάχνεται. Κατά δεύτερον, όταν κάποιος λέει ότι «κάνει» μία ιδιότητα αντί να «είναι», τότε κάτι περίεργο υπάρχει εκεί. Είναι άλλο πράγμα να «κάνεις» τον coach και άλλο πράγμα να «είσαι» coach.

Αυτό φυσικά ισχύει για οποιοδήποτε επάγγελμα. Όταν «είσαι» κάτι, είναι κάτι παραπάνω από ένα επάγγελμα. Είναι αυτό που είσαι, αυτό που σε προσδιορίζει και σε κάνει ξεχωριστό. Όπως σου ανέφερα παραπάνω, όταν ρωτήσεις ένα παιδί που παίζει, θα σου πει ότι είναι πυροσβέστης ή αστροναύτης ή πειρατής ή οτιδήποτε άλλο μπορεί να σκεφτείς αλλά δεν θα σου πει ποτέ ότι κάνει τον αστροναύτη ή τον πειρατή. 

Η επιτυχία είναι στο μυαλό
Αν θες να λέγεσαι πετυχημένος, τότε πρέπει να λειτουργείς, να σκέφτεσαι, να κινείσαι και να αναπνέεις ως τέτοιος. Είναι απαραίτητο να βοηθήσεις το μυαλό σου να προσαρμοστεί σε αυτή την κατάσταση χωρίς δυσκολία.

Αν θες να φτάσεις την επιτυχία, τότε πρέπει καθημερινά να κάνεις πράγματα που θα σε οδηγήσουν εκεί αργά ή γρήγορα. Το μυαλό είναι ένα αρχαίο εργαλείο, ρυθμισμένο για προστασία. Έτσι, βλέπει οτιδήποτε νέο ως απειλητικό. Για να αποδεχτεί την αλλαγή, πρέπει να του την «σερβίρεις» με μέτρο, ειδικά στην αρχή.

Θες πλάνο και πρόγραμμα για την επιτυχία; Μίλα μαζί μου

Άλλαξε συνήθειες ύπνου
Δεν μπορεί να θες να λέγεσαι επιτυχημένος ή να κυνηγάς το όνειρο σου και να μην σηκώνεσαι από τον καναπέ. Ο ύπνος είναι απαραίτητος αλλά οτιδήποτε πάνω από οκτώ ώρες την ημέρα και ειδικά αν κοιμάσαι μέχρι αργά το μεσημέρι, είναι περιττό.

Καλώς ή κακώς, η επιτυχία θέλει δουλειά και κυρίως συνέπεια και σταθερότητα. Βάλε ένα καθημερινό πρόγραμμα και φτιάξε μία ρουτίνα που θα σε βοηθάει να σηκωθείς από το κρεβάτι.

Βάλε στο πρόγραμμα πράγματα που σου αρέσουν να κάνεις και ξύπνα να τα κάνεις από νωρίς. Αυτό θα δώσει κίνητρο στο μυαλό σου, καθώς θα κάνει την υπερπροσπάθεια αλλά με απώτερο σκοπό την ευχαρίστηση. Το χειρότερο που μπορούμε να κάνουμε, είναι να ξυπνάμε μία ώρα πριν πάμε για δουλειά και να καταλήγουμε να τρέχουμε για να φτάσουμε στο γραφείο, με έναν καφέ στο χέρι. 

Άλλαξε συνήθειες φαγητού
Το ίδιο ισχύει και για το φαγητό σου. Λένε ότι είσαι ότι τρως και είναι μεγάλη αλήθεια. Φρόντισε να ενισχύσεις το πρωινό σου, χωρίς απαραίτητα να τρως για δύο άτομα. Ο σκοπός είναι να προσθέσεις τροφές που θα σου ενισχύσουν το σύστημα και όχι που θα σε βαρύνουν. Πάρε ενέργεια από τις τροφές, αντί για λιπαρά.

Τα υπόλοιπα γεύματα της ημέρας θα πρέπει να είναι χαλαρά αλλά περιεκτικά και σε σωστές αναλογίες. Αν φορτώσεις το στομάχι σου, σύντομα θα αισθανθείς νύστα και θα έχεις αυτό το αίσθημα βάρους που θα σε εμποδίζει να λειτουργήσεις.

Λειτούργησε με την φυσιολογία και την ψυχολογία του ήδη πετυχημένου
Μην περιμένεις να συμβούν πράγματα για να μπεις στην διαδικασία να σκεφτείς ότι ίσως και να είσαι επιτυχημένος. Σκέψου ότι ήδη είσαι. Τι θα έκανε ένας τέτοιος άνθρωπος; Πως στέκεται; Πως περπατάει; Πως μιλάει; Μπορείς κάλλιστα να βρεις ένα πρότυπο. Κάποιον που μπορείς να τον αντιγράφεις, κάποιον που να θεωρείς ότι είναι αντιπροσωπευτικός για εσένα και αυτό που θες να πετύχεις.

Είναι στο χέρι σου να πετύχεις αυτό που θέλεις και δεν υπάρχει λόγος να περιμένεις.

Για τον Συγγραφέα
Του Βασίλη του αρέσει να μιλάει, να αλλάζει τις ζωές των ανθρώπων, να ταξιδεύει και να βάφει μινιατούρες, όχι απαραίτητα με αυτή τη σειρά. Έχει πτυχίο στις Δημόσιες Σχέσεις και την Εταιρική Επικοινωνία από το University of Indianapolis και έχει πάρει μέρος σε παραστάσεις Stand Up Comedy, σε ελληνικό κοινό. Έχοντας δουλέψει σε έναν μεγάλο τηλεπικοινωνιακό πάροχο στην Ελλάδα ως εκπαιδευτής προσωπικού και διαχειριστής μεγάλων εταιρικών πελατών, μεταξύ άλλων καθηκόντων, θέσεων και projects, αισθάνθηκε την ανάγκη να ερευνήσει την διαφορετικότητα της ανθρώπινης φύσης. Έτσι ταξίδεψε όσο περισσότερο μπορούσε για να γνωρίσει διαφορετικές κουλτούρες και να διευρύνει τους ορίζοντές του. Το πάθος του για τις διαπροσωπικές σχέσεις και τα αποτελέσματα της μετασχηματιστικής διαλεκτικής τον οδήγησαν στο να πιστοποιηθεί ως NLP Coach υπό την αιγίδα του ABNLP και να εστιάσει τις σπουδές του στο Life Coaching. Πιστεύει ότι η αποτελεσματική επικοινωνία και η ενσυναίσθηση είναι ύψιστης σημασίας για την συναναστροφή των ανθρώπων. Αυτό προσπαθεί να μεταδώσει μέσω των σεμιναρίων αποτελεσματική επικοινωνίας και της συνεχόμενης επαγγελματικής του εκπαίδευσης.

https://purpose.gr/i-epitychia-einai-tropos-zois/

Αυτοβελίωση

Βρίσκοντας σταθερότητα μέσα σε μια ζωή γεμάτη αστάθειες

Η αβεβαιότητα δεν έχει ποτέ γεννήσει φόβο μέσα μου. Καβαλάω τα κύματα του χάους με ευχαρίστηση, αφήνοντας τις αλμυρές σταγόνες της θάλασσας να φτάσουν στα χείλη μου, καθώς συνεχίζω την πορεία μου. Χαμογελώ και κρατώ την ανάσα μου, όταν βυθίζομαι για λίγο.

Ποτέ δεν τα παρατώ. Αλλά κάθε yin έχει κι ένα yang, και τελευταία δεν μπορώ να σταματήσω να σκέφτομαι την έννοια της σταθερότητας. Δεν έχω περάσει πολύ χρόνο σε κατάσταση σταθερότητας. Δεν έχουμε πιει και τσάι μαζί στην αυλή, δεν έχω μοιραστεί μαζί της τις ραγισμένες μου ιστορίες, ούτε είχα την ευκαιρία να συζητήσω μαζί της για το τι σχεδιάζει το σύμπαν για εμάς.

Αντιθέτως, πέρασα όλη μου τη ζωή τρέχοντας μακριά από αυτή. Μπαίνοντας και βγαίνοντας από καταστάσεις. Συλλέγοντας συνδέσεις δεμένες πάνω σε αναμνήσεις με ανθρώπους που ερωτεύθηκα πάνω στο ρου της συζήτησης. Καταγράφοντάς τες σε ένα μεγάλο χρησιμοποιημένο ημερολόγιο, πριν μαζέψω τα λιγοστά μου υπάρχοντα και βρω ένα νέο μέρος που θα αποκαλώ σπίτι.

Αλλά πρέπει να αφήνει ωραία αίσθηση, σωστά; Η σταθερότητα εννοώ. Η ασφάλεια μιας ρουτίνας που σε τοποθετεί σε μια θέση, από την οποία γνωρίζεις πώς περίπου θα είναι και η αυριανή μέρα.

Μια εργασία που συνεχώς βάζει χρήματα στην τσέπη σου, χωρίς να επιτρέπει να νιώθεις εκείνην την απρόβλεπτη αύξηση της αδρεναλίνης, επειδή το ενοίκιο έχει πληρωθεί, και, δεν χρωστάς. Την αγάπη ενός συντρόφου με τον οποίο να εξελίσσεστε μαζί. Κάποιου που σε προκαλεί να γίνεις καλύτερος και που αγκαλιάζει εκείνο το «σκοτεινό» σου κομμάτι. Κάποιου που ξυπνά δίπλα σου και σου ψιθυρίζει: «Τι θα κάνουμε σήμερα;», αντί να κλείνει μια πόρτα που δεν θα ανοίξει ποτέ ξανά.

Η πρακτικότητα δεν ήταν ποτέ του γούστου μου, κι όμως είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά που θαυμάζω σε άλλους. Θα ήθελα να μάθω πώς είναι, να έχω μια σταθερά στη ζωή μου. Αλλά πώς μοιάζει; Πώς φαίνεται; Πώς την αισθανόμαστε; Και το πιο σημαντικό, θα με έκανε ευτυχισμένη;

Είχα πάει ένα ταξίδι πρόσφατα, γελούσα και χόρευα με τους φίλους μου, εκεί που η αγάπη είναι απλά αγάπη. Και ένιωθα στις φλέβες μου την ελευθερία. Πήγαινα για δείπνο με άγνωστους ανθρώπους και μιλούσαμε για τα διαφορετικά μας ταξίδια. Καθόμουν με ένα μειδίαμα ευχαρίστησης στα χείλη μου, καθώς μου περιέγραφαν τη ζωή τους χωρίς να ήξεραν καν καλά καλά το όνομά μου.

«Δεν έχεις φτιαχτεί για να μένεις σε ένα μέρος και αυτό είναι το όμορφο»

Και μάλλον έχουν δίκιο. Σκέφτομαι ότι ίσως τελικά αυτό είναι που κάνει τη ζωή τόσο συναρπαστική. Η καρδιά μου λέει πότε είναι η ώρα να προχωρήσω, να δημιουργήσω, να αγαπήσω.

Οπότε αυτή είναι η δική μου σταθερά. Το ότι αφουγκράζομαι πάντα το είναι μου, το οποίο έχει σφυρηλατήσει και χαρίσει σε εμένα το σύμπαν. Το ότι κάνω το σωστό, ακόμα κι όταν είναι άβολο. Το ότι αγαπώ την αστάθειά μου.

Θα βγω στην επιφάνεια για οξυγόνο, θα τινάξω την άμμο από τα μαλλιά μου, καθώς θα εισπνέω το δροσερό αεράκι της θάλασσας. Δεν ξέρω τι θα ακολουθήσει. Αλλά ξέρω ότι θα συνεχίσω να καβαλάω εκείνα τα μικρά και μεγάλα κύματα. Ξανά και ξανά.

Tylyn Taylor

enallaktikidrasi.com

Αυτοβελίωση

Η «γείωση» όπως την αποκαλούν ορισμένοι, περιλαμβάνει την τοποθέτηση των ποδιών μας απευθείας στο έδαφος, χωρίς παπούτσια ή κάλτσες. Υπάρχει λογική σε αυτή την πρακτική αφού, η Γη φέρει ένα έντονο αρνητικό φορτίο, πλούσιο σε ηλεκτρόνια, που θεωρητικά, προσφέρει πολλά αντιοξειδωτικά, τα οποία καταστρέφουν τις ελεύθερες ρίζες.

Σύμφωνα με τον Δρ James Oschman, διδάκτορα της βιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ κα ειδικό στον τομέα της ενεργειακής ιατρικής, οι συγκεκριμένες αναφορές ότι το περπάτημα στη Γη με γυμνά πόδια ενισχύει την υγεία μας και μας παρέχει ευεξία είναι μια πρακτική που εφαρμόζεται από πολλούς πολιτισμούς, σε όλο τον κόσμο. Για διάφορους λόγους, οι άνθρωποι διστάζουν να περπατήσουν ξυπόλητοι εκτός και αν βρίσκονται σε διακοπές κοντά σε παραλίες

Σε μια πιο φυσική κατάσταση, δεν θα καλύπταμε με κάτι τα πόδια μας. Περπατώντας με γυμνά πόδια πάνω στο έδαφος, τα πέλματά μας μπορούν να απορροφούν τα αρνητικά ηλεκτρόνια και αυτό, μπορεί να μας βοηθήσει να ευθυγραμμίσουμε το σώμα μας, με το ίδιο αρνητικά

Η «γείωση» όπως την αποκαλούν ορισμένοι, περιλαμβάνει την τοποθέτηση των ποδιών μας απευθείας στο έδαφος, χωρίς παπούτσια ή κάλτσες. Υπάρχει λογική σε αυτή την πρακτική αφού, η Γη φέρει ένα έντονο αρνητικό φορτίο, πλούσιο σε ηλεκτρόνια, που θεωρητικά, προσφέρει πολλά αντιοξειδωτικά, τα οποία καταστρέφουν τις ελεύθερες ρίζες.

Σύμφωνα με τον Δρ James Oschman, διδάκτορα της βιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ κα ειδικό στον τομέα της ενεργειακής ιατρικής, οι συγκεκριμένες αναφορές ότι το περπάτημα στη Γη με γυμνά πόδια ενισχύει την υγεία μας και μας παρέχει ευεξία είναι μια πρακτική που εφαρμόζεται από πολλούς πολιτισμούς, σε όλο τον κόσμο. Για διάφορους λόγους, οι άνθρωποι διστάζουν να περπατήσουν ξυπόλητοι εκτός και αν βρίσκονται σε διακοπές κοντά σε παραλίες.

Σε μια πιο φυσική κατάσταση, δεν θα καλύπταμε με κάτι τα πόδια μας. Περπατώντας με γυμνά πόδια πάνω στο έδαφος, τα πέλματά μας μπορούν να απορροφούν τα αρνητικά ηλεκτρόνια και αυτό, μπορεί να μας βοηθήσει να ευθυγραμμίσουμε το σώμα μας, με το ίδιο αρνητικά φορτισμένο ηλεκτρικό δυναμικό της Γης.

Τι λέει η επιστήμη

Μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Περιβαλλοντικής και Δημόσιας Υγείας με τίτλο “Γείωση: Επιπτώσεις στην υγεία από την επανασύνδεση του ανθρώπινου σώματος με τα επιφανειακά ηλεκτρόνια της Γης “ υποθέτει ότι η γείωση θα μπορούσε να αποτελέσει μια πιθανή θεραπεία για μια ποικιλία χρόνιων εκφυλιστικών ασθενειών.

Οι επιστήμονες συμπέραναν ότι, η απλή επαφή με τη γη μπορεί να χρησιμεύσει ως φυσική και “βαθιά αποτελεσματική περιβαλλοντική στρατηγική” κατά του χρόνιου στρες, της δυσλειτουργίας ANS, της φλεγμονής, του πόνου, του κακού ύπνου, του διαταραγμένου HRV, της υπερ-πήξης του αίματος και πολλών κοινών διαταραχών της υγείας, συμπεριλαμβανομένης της καρδιαγγειακής νόσου: “Η έρευνα που έχει γίνει μέχρι σήμερα υποστηρίζει την ιδέα ότι η γείωση ή η γείωση του ανθρώπινου σώματος μπορεί να αποτελέσει βασικό στοιχείο στην εξίσωση της υγείας μαζί με τον ήλιο, τον καθαρό αέρα και το νερό, τα θρεπτικά τρόφιμα και τη σωματική δραστηριότητα. ”

Μια άλλη μελέτη, που διεξήχθη από το Τμήμα Νευροχειρουργικής του Στρατιωτικού Κλινικού Νοσοκομείου στο Powstancow, Warszawy, μαζί με άλλες θυγατρικές όπως το Ιατρικό Πανεπιστήμιο της Πολωνίας, διαπίστωσε ότι οι συγκεντρώσεις ουρίας στο αίμα είναι χαμηλότερες σε άτομα που είναι γειωμένα (συνδέονται με το δυναμικό της γης με τη χρήση σύρματος χαλκού) κατά τη διάρκεια της σωματικής άσκησης.

Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε από το Τμήμα Ανάπτυξης και Βιολογίας Κυττάρων του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Irvine διαπίστωσε ότι η γείωση του ανθρώπινου σώματος βελτιώνει τη ρύθμιση της ροής του αίματος του προσώπου.

Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Journal of Inflammation Research:

Η γείωση μειώνει ή και εμποδίζει τα καρδιακά σημάδια φλεγμονής μετά από τραυματισμό: ερυθρότητα, θερμότητα, οίδημα, πόνο και απώλεια λειτουργίας. Βασική μας υπόθεση είναι ότι η σύνδεση του σώματος με τη Γη δίνει τη δυνατότητα στα ελεύθερα ηλεκτρόνια από την επιφάνεια της Γης να εξαπλωθούν πάνω και μέσα στο σώμα, όπου μπορούν να έχουν αντιοξειδωτικές επιδράσεις.

Συγκεκριμένα, πιστεύουμε ότι, τα κινητά ηλεκτρόνια δημιουργούν ένα αντιοξειδωτικό μικροπεριβάλλον γύρω από τις περιοχές των τραυμάτων, επιβραδύνοντας ή εμποδίζοντας τα αντιδραστικά είδη οξυγόνου (ROS) που παρέχονται από την οξειδωτική έκρηξη, να προκαλούν «παράπλευρες βλάβες» σε υγιή ιστό και να αποτρέπουν ή να μειώνουν τον σχηματισμό του – καλούμενο “φλεγμονώδες οδόφραγμα”. Υποθέτουμε επίσης ότι τα ηλεκτρόνια από τη Γη μπορούν να αποτρέψουν ή να επιλύσουν τη λεγόμενη «σιωπηλή» ή «τρεμουλιαστή» φλεγμονή.

Δεκάδες μελέτες επιβεβαιώνουν τα φυσιολογικά αποτελέσματα της γείωσης, τα οποία περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων και τα οφέλη κατά της γήρανσης και της καρδιάς, για τη βελτίωση του ύπνου και πολλά άλλα.

Πώς μπορούμε να γειωθούμε

Όλοι περνάμε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου μας περπατώντας στη γη φορώντας παπούτσια με ελαστικά ή πλαστικά πέλματα. Αυτά τα υλικά είναι μονωτήρες και κατά συνέπεια τα χρησιμοποιούμε για την μόνωση ηλεκτρικών καλωδίων. Επίσης, μας αποσυνδέουν από τη ροή ηλεκτρονίων της Γης, με την οποία υποτίθεται ότι είμαστε συνδεδεμένοι. Ωστόσο, αν φοράμε δερμάτινα υποδήματα (ή βέγκαν δέρμα!) ή περπατάμε ξυπόλυτοι σε άμμο, χόρτο, χώμα, σκυρόδεμα ή κεραμικό πλακίδιο, θα γειωθούμε. Εάν περπατάμε σε άσφαλτο, ξύλο, καουτσούκ, πλαστικό, βινύλιο, πίσσα ή ασφάλτου, δεν θα γειωθούμε.

Έτσι, την επόμενη φορά που βρίσκεστε έξω, βγάλτε τα παπούτσια σας! Μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε αγώγιμα συστήματα ενώ κοιμάστε, εργάζεστε ή ξοδεύετε χρόνο σε εσωτερικούς χώρους, για μια πιο βολική και φιλική προς το περιβάλλον προσέγγιση.

/enallaktikiagenda.gr

Αυτοβελίωση



Όταν στέλνουμε λουλούδια σε κάποιον, θεωρούμε και νιώθουμε ότι είναι η πιο γλυκιά χειρονομία που μπορούμε να κάνουμε όταν προσπαθούμε να δείξουμε σε κάποιον ότι τον σκεφτόμαστε ή ότι θέλουμε να τον κάνουμε να νιώσει καλύτερα.

Τα λουλούδια μπορούν όχι μόνο να φτιάξουν τη μέρα μας, αλλά αυτή η οικουμενικά κοινή χειρονομία έχει αποδείξει ότι είναι χρησιμότερη από αυτό που μέχρι σήμερα νομίζαμε. Συγκεκριμένα, έχει αποδειχθεί πια ότι τα φρέσκα λουλούδια στο σπίτι μπορούν να βοηθήσουν μέχρι και στη μείωση του άγχους και του πόνου.

Πρόσφατα, η Αμερικάνικη Εταιρεία Φυτοκομίας (American Society for Horticulture) πραγματοποίησε μια έρευνα με στόχο να ανακαλύψει αν τα λουλούδια έχουν θετική επίδραση σε πρόσφατα χειρουργημένους ασθενείς. Το εκπληκτικό ήταν ότι τα αποτελέσματα ήταν κάτι περισσότερο από θετικά. Η ομάδα των ερευνητών μελέτησε 90 ασθενείς που βρίσκονταν σε περίοδο ανάρρωσης μετά από σκωληκοειδοτομή. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε δωμάτια με ή χωρίς λουλούδια.

Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έρευνας, η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Ρίτσαρντ Χ. Μάτσον και Σέονγκ Χιουν Παρκ, οι ασθενείς σε μετεγχειρητική παρακολούθηση και φροντίδα που νοσηλεύθηκαν σε δωμάτια με λουλούδια είχαν χαμηλότερη αρτηριακή πίεση και καρδιακό ρυθμό, πονούσαν λιγότερο, ενώ είχαν μειωμένο άγχος και κόπωση.

Αυτή η έρευνα δεν είναι η μοναδική. Μια άλλη έρευνα που διεξήχθη από το British Journal of Sports Medicine βρήκε ότι η κηπουρική παρέχει παρόμοια αποτελέσματα με το γυμναστήριο.

Η «συμβίωση» με φυτά εσωτερικού χώρου δεν έχει τα ίδια οφέλη με την ενασχόληση με έναν κήπο, αλλά έχει αποδείξει ότι μειώνει το στρες, βελτιώνει την ποιότητα του αέρα και ενισχύει θετικές αλλαγές σε μοριακό επίπεδο. Αν συντηρηθούν σωστά, τα φυτά εσωτερικού χώρου μπορούν να προσφέρουν μια σπουδαία ευκαιρία στους ασθενείς να νιώσουν τη φύση σε περιπτώσεις όπου δεν έχουν πρόσβαση στη φύση έξω.

Άλλωστε, τα λουλούδια λειτουργούν συμπληρωματικά ως προς την διαδικασία ανάρρωσης των ασθενών που έχουν χειρουργηθεί. Υπάρχουν διάφορες ποικιλίες λουλουδιών για τέτοιες περιπτώσεις, όπως οι μαργαρίτες, η ορτανσία και η κάλλα.

/enallaktikidrasi.com

Αυτοβελίωση

Μην αναλώνεσαι σε ανούσιες φιλίες και περιττούς ανθρώπους.
Της Ηλιάνας Φασόλη

Έχεις αναρωτηθεί πόσο χρονών είσαι; Όχι χρονικά, όχι σωματικά, όχι πνευματικά. Αλλά ψυχικά. Έχεις ιδέα πόσο χρονών είσαι;

Μέτρα την ηλικία σου βάσει φίλων και όχι ετών. Μέτρα τη ζωή σου από χαμόγελα και όχι δάκρυα, John Lennon.

Έχεις αναρωτηθεί πόσο χρονών είσαι; Όχι χρονικά, όχι σωματικά, όχι πνευματικά. Αλλά ψυχικά. Έχεις ιδέα πόσο χρονών είσαι; Όχι; Απάντα στο εξής ερώτημα λοιπόν. Πόσους φίλους έχεις;
Και με τη λέξη φίλος δεν εννοούμε τη σημασία που αποδίδουν πολλοί σε εκείνον που απλά βγαίνουν για να καλύψουν το χρόνο τους. Πολλές φορές θα σου ήρθαν ντυμένοι φίλοι οι εχθροί μου και άλλες τόσες τους απομάκρυνα.

Φίλος είναι ο άνθρωπος που θα σε στηρίξει μόλις του στείλεις SOS. Φίλος είναι εκείνος με τον οποίο έχεις ένα connection, μια ιδιαίτερη επαφή από την πρώτη στιγμή που τον αντίκρυσες. Φίλος είναι εκείνος που θα θυμηθεί να σου στείλει καλή επιτυχία για την εξέταση σου, παρότι του το είπες ένα μήνα πριν.

Φίλος είναι εκείνος που θα σου πει μια μπούρδα και εσύ θα βρεις το νόημα σε αυτή τη χαζομάρα. Φίλος είναι εκείνος με τον οποίο δε θα φοβάσαι πως αν πεις κάτι θα παρεξηγηθεί κρατώντας μουτράκια χωρίς να στο πει περιμένοντας να το ανακαλύψεις μόνος σου σε ένα μάταιο κυνήγι.

Τον αληθινό φίλο δεν τον ενδιαφέρει αν είσαι άφραγκος ούτε πόσα κιλά ζυγίζεις ούτε αν το σπίτι σου είναι χάλια ούτε αν έχεις ένα τρελό σόι. Σε αγαπάει για αυτό που είσαι και σε στηρίζει σε όλα. Ο αληθινός φίλος ακόμη κι αν περάσει καιρός χωρίς να μιλήσετε, δε θα αμφισβητήσει ποτέ τη φιλία σου.

Εσύ λοιπόν πόσο χρονών είσαι; Ή καλύτερα είσαι κάποιας ηλικίας ή είσαι 0 ετών; Έχεις φίλους που μπορείς να αποκαλέσεις οικογένεια; Εκείνους που ξέρεις πως και χάλια να είστε θα συνεχίσουν να μένουν στη ζωή σας; Μην υπολογίσεις τους φίλους που έρχονται και παρέρχονται.
Αυτοί είναι απλοί επισκέπτες. Εσύ πρέπει να βρεις τους συνταξιδιώτες σου. Κάποιος είχε πει πως ο άνθρωπος δε θέλει πολλά για να ειναι ευτυχισμένος. Φτάνει να έχει 2-3 καλούς φίλους και λεφτά αρκετά για να μπορεί να τους κερνά.

Μην αναλώνεσαι σε ανούσιες φιλίες, εξαναγκασμένες συναντήσεις, περιττούς ανθρώπους και άχρηστες συζητήσεις. Όσοι μείνουν, θα λάμψουν και για όσους μείνεις εσύ, θα λάμψεις για αυτούς.

Πηγή: klik.gr

awakengr.com

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή