Δεκεμβρίου 08, 2019

Αυτοβελίωση

Ο πόνος είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής, όπως η χαρά ή η απόλαυση. Τείνουμε να θεωρούμε ότι ήρθε το τέλος του κόσμου, αλλά δεν είναι τίποτε άλλο από μια έκφανση της ύπαρξής μας. Συνεπώς, δεν μπορούμε να αποφύγουμε τον πόνο. Κάθε προσπάθεια εναντίον του αποδεικνύεται εξουθενωτική και ανούσια.

Ο πόνος, ο ψυχικός, όπως και η χαρά, μας φέρνει πιο κοντά στην ουσία μας. Και τα δύο μας παρέχουν σημαντικά μαθήματα και μας καθοδηγούν μέσα στη ζωή. Αλλά πολλές φορές μετατρέπουμε τον πόνο σε ένα συνεχές βασανιστήριο, χωρίς να καταφέρνουμε να αποκομίσουμε τίποτα από αυτή μας την εμπειρία;

Δεν είναι κακό ή αρνητικό να νιώθουμε νοσταλγία. Ούτε είναι καλό να θέλουμε να περάσουμε χρόνο μόνοι με τον πόνο μας. Για την ακρίβεια, είναι απαραίτητο να έχουμε και τέτοιες στιγμές.

Μεταμορφώνοντας τον πόνο μας σε μια εμπειρία μάθησης
Όμως, μπορούμε να μετατρέψουμε τον πόνο μας σε μια εμπειρία μάθησης και να αυξήσουμε την εμπειρική μας σοφία. Πώς; Ο Jose Antonio Garcia-Monge, ψυχολόγος, το εξήγησε σε ένα από τα βιβλία του. Εκεί έγραψε πως όταν κάποιος έχει συμμετάσχει στην προσωπική διαδικασία μέσα από την οποία τόσα πολλά ανήσυχα μυαλά έχουν ταξιδέψει, φτάνει σε ένα επίπεδο σοφίας, που του αποδεικνύει ξανά και ξανά ότι είναι άνθρωπος και μέρος της ίδιας της ζωής σε αυτό το σύμπαν. Κι όμως, το προσωπικό βασανιστήριο το οποίο προσθέτουμε στον ήδη υπάρχοντα πόνο, μπορούμε να το ξεφορτωθούμε. Πώς;

1. Χρειάζεται να τον αναγνωρίσουμε
Αναγνωρίζουμε αν ο πόνος αυτός μας επηρεάζει ψυχικά, σωματικά, κοινωνικά ή υπαρξιακά. Υπάρχουν διάφορα είδη και χρειάζεται να μπορούμε να αναγνωρίσουμε τον τύπο του. Να τον κοιτάξουμε καταπρόσωπο και να μείνουμε μαζί του για ένα λεπτό.

2. Διατηρούμε έναν ειλικρινή διάλογο μαζί του
Για να ξεκινήσουμε έναν διάλογο με τον πόνο μας, χρειάζεται να είμαστε ξεκάθαροι. Ο πόνος μας προειδοποιεί ότι κάτι δεν πάει καλά. Κάτι διακόπτει την ψυχική μας ηρεμία. Γι’ αυτό, χρειάζεται να καταλάβουμε από πού προέρχεται ο πόνος και γιατί εμφανίζεται. Απαντώντας σε αυτές τις ερωτήσεις, έχουμε ήδη καταφέρει ένα πελώριο επίτευγμα.

3. Αναλαμβάνουμε την ευθύνη γι’ αυτόν
Αυτό δεν σημαίνει να κατηγορήσουμε τον εαυτό μας. Η ενοχή επιδεινώνει τον πόνο, δεν τον «λύνει». Αποδεχτείτε την ευθύνη για τον πόνο σας σημαίνει να αναγνωρίσετε τι κάνετε που τον αυξάνει και τον κάνει να επιμένει. Πώς μπορώ να βοηθήσω τον εαυτό μου ή πώς μπορώ να ζητήσω βοήθεια για να το χειριστώ με τον καλύτερο δυνατό τρόπο;

4. Ωριμάζουμε μέσα από αυτόν
Υπαρξιακά, είμαστε μεγαλύτεροι από τον πόνο μας. Δεν είμαστε αυτός, δεν μας προσδιορίζει. Είμαστε κάτι πολύ παραπάνω, διαθέτουμε ισχυρές πηγές που μένουν να τις ανακαλύψουμε και να τις χρησιμοποιήσουμε για να κάνουμε τη μετάβαση. Στο τέλος της ημέρας, είναι το μάθημα που μένει και μπορεί να μας καθοδηγήσει ακόμα και μέσα από τον πόνο.

Μετάφραση – Επιμέλεια: Στέφη Βαρούχου

https://enallaktikidrasi.com

Αυτοβελίωση

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ
Η διάκριση μεταξύ υποκειμενικής και αντικειμενικής τέχνης στηρίζεται κατά βάση στον διαλογισμό. Οτιδήποτε προέρχεται από τον νου θα παραμείνει υποκειμενική τέχνη και οτιδήποτε προέρχεται από τον μη-νου, από τη σιωπή, από το διαλογισμό, θα είναι αντικειμενική τέχνη.

Αυτός ο ορισμός είναι απλός και θα διαλύσει τη σύγχυσή σου. Αν δημιουργείς κάτι, μπορεί να είσαι γλύπτης, μπορεί να είσαι ξυλουργός, μπορεί να είσαι ζωγράφος, ποιητής, τραγουδιστής, μουσικός, το μόνο που πρέπει να θυμάσαι είναι να προέρχεται από τη σιωπή μέσα σου, να έχει αυθορμητισμό.

Δεν είναι κανονισμένο από πριν, προγραμματισμένο από πριν, δεν το έχεις σκεφτεί από πριν.

Καθώς δημιουργείς κάτι, εκπλήσσεσαι συνέχεια κι ο ίδιος΄ έχεις αφήσει τον εαυτό σου στα χέρια της ύπαρξης.

Osho, The Razor's Edge, Ομιλία #22

Φωτογραφία - Rowan Chestnut/ Unsplash

https://www.osho.com/

Αυτοβελίωση

 Ποτέ δεν είναι αργά για να είσαι σε καλή φυσική κατάσταση
Οσο κι αν δεν μας αρέσει η παραδοχή, μετά τα 40 το σώμα αλλάζει.

Η γυμναστική οφείλει να είναι μέρος της ζωής μας, για πολλούς λόγους. Για τη διατήρηση της καλής φυσικής μας κατάστασης όσο και για την ψυχική μας υγεία. Η συχνή άσκηση, όχι μόνο διατηρεί το σώμα σε φόρμα, αλλά κάνει τα κόκαλα πιο γερά, ενισχύει την διάθεση και τη μνήμη, ενώ περιορίζει την εμφάνιση χρόνιων ασθενειών. Βελτιώνει τον ύπνο και τα επίπεδα του στρες. Η τακτική γυμναστική είναι το καλύτερο δώρο που μπορούμε να κάνουμε στον εαυτό μας.

Η αλήθεια είναι όμως ότι η επίσκεψη στο γυμναστήριο μετά τα 40 μπορεί να γίνεται όλο και πιο δύσκολη, τόσο ψυχολογικά όσο και σωματικά.Οι αντοχές σίγουρα μειώνονται και το σώμα έχει την τάση να συσσωρεύει περισσότερο λίπος. Ιδίως μετά τα 40 οι αλλαγές που συντελούνται στον οργανισμό μας κάνουν την ανάγκη για γυμναστική περισσότερο επιτακτική από ποτέ.

Οι γυναίκες που πλησιάζουν τα 50, λόγω των ορμονικών αλλαγών που επέρχονται με την εμμηνόπαυση διαπιστώνουν σημαντικές διαφορές στο σώμα τους που σχετίζονται με τη μείωση της μυϊκής μάζας και της οστικής πυκνότητας, αλλά και την επιβράδυνση του μεταβολισμού. Χαρακτηριστικό αυτής της ηλικίας και κυρίως μετά τα 50 είναι ότι οι περισσότερες γυναίκες αυξάνουν το σωματικό τους βάρος.Η συγκέντρωση του λίπους τείνει να δημιουργείται στην περιοχή της κοιλιάς και αυτό δεν είναι ευχάριστο για καμία γυναίκα.

Γι' αυτό, λοιπόν, όταν φτάσετε πλησιάσετε τα 50 μην τα παρατήσετε, αλλά φορέστε τα αθλητικά σας και ξεκινήστε τη γυμναστική.

Οσο μεγαλώνουμε, παρατηρούμε ότι τα αποθέματα ενέργειας στον οργανισμό μας εξαντλούνται πιο γρήγορα απ’ ότι παλιότερα. Οι γυναίκες μετά τα 40 καλό είναι να προτιμούν το περπάτημα, το ελαφρύ τρέξιμο ή την κολύμβηση, προκειμένου να αυξήσουν το ρυθμό του μεταβολισμού και επομένως να «κάψουν» θερμίδες. Χρειάζεται όμως να προσέχουν και τη διατροφή τους.

 

Οι γυναίκες στα 50 καλό είναι να εντάξουν στο πρόγραμμά τους και ορισμένες ασκήσεις στρέτσινγκ για ευλυγισία. Οι πιλάτες και η γιόγκα είναι κάποιες από τις μορφές άσκησης με διατάσεις. Ενισχύουν τη δύναμη του κορμού και κατά συνέπεια τη σταθερότητα και σωστή στάση του σώματος. Η μυϊκή ενδυνάμωση (ασκήσεις με βαράκια ή λάστιχα) είναι πολύ σημαντική σε αυτές τις ηλικίες, αφού με τη συστηματική άσκηση μπορούν να προλάβουν πόνους των αρθρώσεων.

Αν πηγαίνεις γυμναστήριο, προτίμησε τα ομαδικά προγράμματα
2. Περιόρισε το αλάτι και αύξησε τις σαλάτες, τα φρούτα και τα λαχανικά

3. Μην ξεχνάς το ζέσταμα πριν τη γυμναστική

4. Μην κάνεις μόνο αεροβική άσκηση

5. Πίνε άφθονο νερό

6. Μην πιέζεις τον εαυτό σου και τον οδηγείς στα άκρα με τη γυμναστική

7. Κάνε τη γυμναστική ευχάριστη και όχι αγγαρεία και υποχρέωση

8. Κράτα ένα σημειωματάριο με το τι τρως κάθε μέρa

9. Βγες στη φύση και άρχισε το περπάτημα

10. Να κοιμάσαι καλά και να ξεκουράζεσαι

11. Πάρε βιταμίνη D

12. Περιόρισε το αλκοόλ

13. Βρες κίνητρα για να μείνεις σε φόρμα

14. Αγόρασε καλά αθλητικά παπούτσια

15. Κάνε γενικές εξετάσεις

https://www.bovary.gr

Αυτοβελίωση

Δεν χρειάζεται να αποδείξω σε κανέναν το δίκιο μου. Η ζωή από μόνη της θα με δικαιώσει

Στην πορεία της ζωής μας, ερχόμαστε αντιμέτωποι με τις κακίες άλλων ανθρώπων. Θα βιώσουμε απαξίωση, απόρριψη, ειρωνεία, άσχημες πράξεις κάθε είδους. Όλα αυτά τα βιώματα σίγουρα θα δημιουργήσουν μέσα μας θλίψη, αίσθημα αδικίας, θυμό, πικρία.

Όταν βιώσουμε τέτοιες συμπεριφορές, συνηθίζουμε να εγκλωβιζόμαστε σε έναν φαύλο κύκλο σκέψεων, όπως και στη μανιώδη προσπάθεια να αποδείξουμε στο άλλο άτομο πως εκείνο ήταν άδικο. Αυτή η προσπάθεια όχι μόνο μας ξεζουμίζει, όχι μόνο μας απομυζά ενέργεια και μας εξασθενεί τις ψυχικές άμυνες, αλλά μας εγκλωβίζει σε άσχημα αισθήματα μίσους και εκδίκησης.

Δεν χρειάζεται να σπαταλάς τις ώρες σου σκεπτόμενος πώς θα αποδείξεις σε κάποιον ότι εσύ είχες δίκιο ή να πάρεις εκδίκηση. Πόσο πιο ωφέλιμο θα ήταν για εμάς, να αξιοποιήσουμε αυτή την ενέργεια για να κάνουμε κάτι χρήσιμο για εμάς, για να εξελιχθούμε ως άνθρωποι;

Δεν χρειάζεται να αποδείξω το δίκιο μου, διότι η ίδια η ζωή από μόνη της κάποια στιγμή θα με δικαιώσει. Ακόμα και αν κάποιος δε διαπνέεται από έντονη θρησκευτική πίστη, να είναι σίγουρος πως η δικαιοσύνη της ζωής θα του φέρει το δίκιο του. Δεν έχει λοιπόν νόημα να δηλητηριάζουμε το μέσα μας, διότι ένας νόμος της ζωής λέει πως κάθε δράση φέρνει και αντίδραση.

Ακόμα και αν δεν το πιστεύω αυτό, αξίζει να αναλογιστώ; Για ποιο λόγο να χάσω όλη μου τη ζωή προσπαθώντας να δείξω στο άλλο πρόσωπο πως είχε άδικο; Μόνο και μόνο για να μου αναγνωρίσουν οι άλλοι ότι είχα δίκιο; Μόνο για να αισθανθώ εξυψωμένη στα μάτια ενός ανθρώπου που με πλήγωσε και δεν με εκτίμησε;

Γιατί να δώσω τόση αξία σε έναν άνθρωπο που με πλήγωσε; Αν αφοσιωθώ σε εμένα και δεν ασχολούμαι με την κακία του άλλου, θα έχω μεγαλύτερη πρόοδο στη ζωή μου και θα λάμψω με τέτοιο τρόπο ώστε ακόμα και εκείνοι που με έβλαψαν, να με δουν. Δεν χρειάζεται να αποδείξω σε κανέναν ότι είχα δίκιο. Η πορεία μου στη ζωή από μόνη της θα με δικαιώσει.

Μαρία Σκαμπαρδώνη
Συγγραφέας Μαρία Σκαμπαρδώνη
Ονομάζομαι Μαρία Σκαμπαρδώνη, είμαι 24 ετών και είμαι δημοσιογράφος. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου γράφω γιατί αυτός είναι ο δικός μου τρόπος να μοιράζομαι τις σκέψεις μου και να έρχομαι πιο κοντά με τους ανθρώπους. Όνειρο και σκοπός της ζωής μου είναι μετά από χρόνια να θεωρούμαι μία από τις καλύτερες πένες της χώρας μου –και γιατί όχι; - και του κόσμου. Η φράση της ζωής μου είναι αυτή που έλεγε η σπουδαία Audrey Hepburn: Nothing is impossible. Even the word,itself, says I’m possible!’’

φωτογραφία - Rowan Chestnut/ Unsplash

https://enallaktikidrasi.com 

Αυτοβελίωση

Πολλοί άνθρωποι γνωρίζουν πώς είναι να βρίσκεσαι σε μια κατάσταση αρμονίας, όπου η καρδιά και ο νους δουλεύουν συντονισμένα και αισθανόμαστε μια πραγματική σύνδεση με τους γύρω μας. Αυτή την κατάσταση αρμονίας την απολαμβάνουμε σίγουρα με ευκολία, αλλά συνήθως συμβαίνει κατά τύχη και όχι από πρόθεση ή σχεδιασμό. Δεν θα ήταν καλύτερα να μπορούμε να επιτύχουμε αυτή την ευθυγράμμιση όποτε το θέλουμε, στις καθημερινές μας επικοινωνίες, συνεργασίες και προκλήσεις;

Τι είναι λοιπόν αυτό που ενδυναμώνει την ικανότητά μας να βρίσκουμε ισορροπία και αρμονία μέσα μας, στις σχέσεις μας, στη δουλειά μας και στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τις προκλήσεις; Μέσα από την είκοσι ετών εφαρμοσμένη έρευνά μας στο Ινστιτούτο HeartMath, έχουμε αναγνωρίσει ένα στοιχείο-πυρήνα, μια κατάσταση φυσιολογίας την οποία ονομάζουμε «καρδιακή συνοχή», η οποία υποστηρίζει μια ισορροπημένη συνεργασία ανάμεσα στον νου μας, την καρδιά μας, τα συναισθήματα και τη φυσιολογία μας.

Έχει βρεθεί σε πολλές μελέτες ότι η καρδιακή συνοχή ενισχύει την υγεία, την ευημερία, τις σχέσεις και την επίδοσή μας σε μια ευρεία γκάμα καταστάσεων. Για να αποκρυπτογραφήσουμε τον όρο «συνοχή», ας χρησιμοποιήσουμε μια απλή αναλογία. Φανταστείτε ότι βρισκόμαστε σε διαλογισμό ή προσευχή και μας διακόπτουν συνεχώς σκέψεις, συναισθήματα, ανησυχίες, εμμονές – ή ακόμα και όμορφες σκέψεις, οι οποίες όμως τελικά παρεμποδίζουν και καταλύουν τη συγκέντρωση και την αποτελεσματικότητα των προθέσεών μας. Αυτό δημιουργεί ένα είδος εσωτερικής «ασυνέχειας», έναν εσωτερικό «θόρυβο».

Από την άλλη πάλι, η ενίσχυση της εσωτερικής μας συνοχής κατά τη διάρκεια της προσευχής ή του διαλογισμού μάς βοηθά να επιτυγχάνουμε και να διατηρούμε μια αυθεντική, ενσυνείδητη συγκέντρωση, η οποία μετατρέπεται σε αυξημένη διαισθητικά καθοδήγηση και προσωπική αποτελεσματικότητα.

Η κατάκτηση αυτής της κατάστασης συνοχής βοηθά κάποιον να συντονίζεται και να ευθυγραμμίζει τις σκέψεις και τα συναισθήματά του με τη συναισθηματική του ευφυΐα, επομένως ο νους δεν παρεμποδίζεται από ανάμεικτα σήματα και προοπτικές. Η ασυνέχεια είναι σαν τα παράσιτα σε κάποιο ραδιοφωνικό πρόγραμμα που ακούμε, ενώ η εσωτερική συνοχή μάς βοηθά να συντονιστούμε καλύτερα στον σταθμό, λαμβάνοντας πολύ πιο καθαρό σήμα.

Σύμφωνα με έναν κλασικό ορισμό, συνοχή είναι «το προσόν να είσαι λογικά συγκροτημένος, συνεπής και κατανοητός», όπως συμβαίνει στην περίπτωση μιας συνεκτικής πρότασης. Ένας άλλος ορισμός είναι ο εξής: συνοχή είναι «οι αρμονικές και καλά οργανωμένες σχέσεις ανάμεσα στα διάφορα τμήματα του όλου, είτε πρόκειται για έναν ζωντανό οργανισμό, όπως ο άνθρωπος, είτε για ολόκληρο το σύμπαν».

Ο όρος «συνοχή» πάντοτε υπονοεί σύνδεση, συσχετισμό, σταθερότητα και αποτελεσματική χρήση ενέργειας. Σε επίπεδο φυσιολογίας, συνοχή έχουμε όταν δύο ή περισσότερα ρυθμικά συστήματα του οργανισμού μας, όπως η αναπνοή και οι χτύποι της καρδιάς μας, συντονίζονται στην ίδια συχνότητα. Αυτό ονομάζεται φυσιολογική συνοχή, ένας όρος που εισήγαγε το κέντρο ερευνών μας για να περιγράψει τον βαθμό της τάξης, της αρμονίας και της σταθερότητας των διάφορων ρυθμικών δραστηριοτήτων στα οργανικά μας συστήματα σε μια δεδομένη περίοδο. Εάν η συνοχή, ως όρος, σας φαίνεται ακόμα δύσκολο να γίνει αντιληπτή, μπορείτε να τη δείτε σαν συντονισμό, κατάσταση συγχρονισμού ή ευθυγράμμισης.

Στα πολύπλοκα συστήματα, όπως είναι ο ανθρώπινος οργανισμός, υπάρχει ένας σημαντικός αριθμός συστημάτων τα οποία πρέπει να εργάζονται μαζί σε μια αρμονική, συγκροτημένη και συγχρονισμένη κατάσταση. Υπάρχουν πολλά εσωτερικά συστήματα, όπως το DNA, τα ένζυμα, τα κύτταρα, τα όργανα και οι αδένες, τα οποία φαινομενικά λειτουργούν ανεξάρτητα μεταξύ τους, επιτελώντας διαφορετικές λειτουργίες σε διαφορετικούς χρόνους, όμως όλα μαζί συνεργάζονται σε έναν συντεταγμένο και συγχρονισμένο χορό. Εάν δεν ήταν έτσι, θα επικρατούσε μάλλον μια κατάσταση «μπάτε σκύλοι, αλέστε» στον οργανισμό, παρά μια συντεταγμένη ομόσπονδη λειτουργία όλων των οργανικών συστημάτων. Γι’ αυτό, ο τύπος αυτός της «συνοχής» έχει προταθεί ως η ικανότητα που κάνει εφικτή την ίδια τη ζωή.

Αρκετοί νευροεπιστήμονες έχουν υποστηρίξει ότι είναι ακριβώς αυτός ο βαθμός της αρμονίας, συντονισμού και συνοχής στις εσωτερικές διαδικασίες του σώματός μας που αποτελεί τη βάση για την ποιότητα και τη σταθερότητα των συναισθημάτων που βιώνουμε. Τα αισθήματα που βιώνουμε ως «θετικά» αντανακλούν ένα συνεκτικό σύστημα, του οποίου η αποτελεσματική λειτουργία συνδέεται ευθέως με την ευκολία και τη ροή των διεργασιών που επιτελεί.

Απόσπασμα από το βιβλίο των Doc Childre, Howard Martin, Deborah Rozman, Ph.D, Rollin McCraty, Ph.D με τίτλο «Η νοημοσύνη της καρδιάς. Ακολουθώντας το μονοπάτι της» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις “Η τέχνη της ζωής”. Πρόκειται για το πιο πρόσφατο βιβλίο του Ινστιτούτου HeartMath που παρέχει στοιχεία από πρωτοποριακές έρευνες που συνδέουν τη φυσική καρδιά με την πνευματική (ενεργειακή) καρδιά.

https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση

“Oπότε δεν πρέπει να σπαταλάμε το χρόνο μας κλαψουρίζοντας στους άλλους και αναλώνοντας την ενέργεια μας στην αυτολύπηση. Ο εαυτός μας και οι επιλογές μας, μας έχουν φέρει στο σημείο που βρισκόμαστε.

Θα έπρεπε να νιώθουμε τεράστια ευγνωμοσύνη εμείς οι άνθρωποι, διότι είμαστε τα μοναδικά ζωντανά πλάσματα στο σύμπαν που διαθέτουν ελευθερία επιλογής. H ζωή δεν είναι τίποτα παραπάνω από το σύνολο όλων των επιλογών που έχουν γίνει ανά πάσα στιγμή.

Oι σκέψεις μας , για τις οποίες είμαστε υπεύθυνοι, είναι το ίδιο αληθινές με τις πράξεις μας, θα διαπιστώσουμε ότι κάθε λέξη και κάθε πράξη επηρεάζει τη ζωή μας , καθώς και χιλιάδες άλλες ζωές. Nα συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε ακόμη ζωντανοί , ότι πρέπει τώρα να ζήσουμε τη ζωή μας και ότι τώρα έχουμε μόνο αυτή τη ζωή που ζούμε , το βασικότερο μάθημα είναι να ζούμε την κάθε μέρα στα όρια της.

Θάλασσα συναισθήματα

Πότε ήταν η τελευταία φορά που είδατε τη θάλασσα, ή που μυρίσατε το άρωμα του πρωινού;

Που αγγίξατε τα μαλλιά ενός μωρού;

Που γευτήκατε βαθιά και απολαύσατε ένα νόστιμο φαγητό;

Που περπατήσατε με γυμνά πόδια πάνω στο γρασίδι;

Που χαθήκατε στο μπλε του ουρανού;

Όλες αυτές είναι εμπειρίες που όσο μπορούμε να ξέρουμε , ίσως να μην ξαναζήσουμε ποτέ.

Πολλοί από μας ζουν κοντά στη θάλασσα , ποτέ όμως δεν βρίσκουν το χρόνο να την κοιτάξουν.

Όλοι ζούμε κάτω από τα αστέρια , πότε όμως κοιτάμε ψηλά;

Πότε αγγίζουμε και γευόμαστε τη ζωή και πότε βλέπουμε ή αισθανόμαστε το σπάνιο και ασυνήθιστο μέσα στα κοινά και στα τετριμμένα;

Κάπου λένε ότι η γέννηση του κάθε παιδιού σημαίνει πώς ο Θεός αποφάσισε ότι ο κόσμος θα συνεχίσει. Με τον ίδιο τρόπο, η κάθε μέρα που ξυπνάμε είναι ένα ακόμη δώρο ζωής και εμπειρίας .

Πότε ήταν η τελευταία φορά που βιώσατε την εμπειρία μιας ημέρας μέχρι το μεδούλι;

Δε θα έχετε άλλη ζωή σαν κι αυτή.

Δε θα παίξετε ποτέ ξανά το ρόλο που παίζετε τώρα ούτε θα βιώσετε άλλη φορά τη ζωή έτσι όπως σας έχει δοθεί τώρα.

Δε θα βιώσετε ποτέ ξανά τον κόσμο όπως τον βιώνετε σε αυτή τη ζωή, με αυτούς τους γονείς, τα παιδιά και τις οικογένειες.

Δε θα έχετε ποτέ ξανά αυτούς τους φίλους που έχετε τώρα.

Δε θα έχετε ποτέ ξανά την εμπειρία αυτής της γης και των θαυμάτων της.

Μην περιμένετε τη στιγμή που θα στραφεί για τελευταία φορά το βλέμμα σας στη θάλασσα, στα αστέρια ή στην αγαπημένη σας.

Πηγαίνετε και δείτε τα τώρα.”

_______

Elisabeth Kubler RossΑπό το βιβλίο “Μαθήματα Ζωής” της Elisabeth Kubler-Ross Μ.D. Γεννήθηκε στην Ελβετία ( 1926-2004). Ψυχίατρος. Τιμήθηκε με πάνω από 25 διδακτορικούς τίτλους. Τα βιβλία της έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 35 γλώσσες. Το βιβλίο της “On Death and Dying” θεωρείται ένα από τα 50 πιο σημαντικά βιβλία του περασμένου αιώνα.

Αυτοβελίωση

Η πνευματική ανάπτυξη συχνά θεωρείται ως μια ευτυχής και όμορφη διαδικασία. Αυτή η αντίληψη έχει ευνοηθεί από τις υπέροχες καλλιτεχνικές δημιουργίες που διαποτίζουν το ίντερνετ και δείχνουν ανθρώπους με μεγάλα μάτια να μεταμορφώνονται σε αστραφτερά αγγελικά όντα. Απ’ όσο γνωρίζω, η πνευματική ανάπτυξη σπανίως έρχεται τυλιγμένη σαν να είναι δώρο, με έναν ωραίο φιόγκο και πασπαλισμένη με αγγελόσκονη.


Ο λόγος για αυτό είναι απλός: Η ανάπτυξη πάντα μας βγάζει έξω από τη ζώνη άνεσής μας και αυτό πάντα περιλαμβάνει μια περίοδο αποπροσανατολισμού και επαναπροσανατολισμού καθώς ρυθμιζόμαστε στην «καινούργια φυσιολογικότητά μας».

Η Ανύψωση, το πάει αυτό σε ένα καινούργιο τελείως επίπεδο. Και λίγα λέμε! Παραδοσιακά, η πνευματική πρόοδος περιλαμβάνει γενικά την έρευνα, τον στοχασμό, τελετουργίες και άλλα στοιχεία που εφαρμόζονται συγκεκριμένα για περαιτέρω πρόοδο. Με άλλα λόγια, είναι μια διαδικασία «υλοποίησης-πραγματοποίησης». Εσείς συμβαίνετε σε αυτό. Η ανύψωση είναι το αντίθετο, μια αντίστροφη διαδικασία. Αυτή συμβαίνει σε εσάς. Αντί να χρειάζεται να «κάνετε» για να προχωρήσετε, πρέπει να «αναιρέσετε».

Η αναίρεση σημαίνει να χάνουμε πράγματα και όταν χάνουμε αυτό που μας είναι οικείο, τότε νιώθουμε χαμένοι. Εκείνοι που είναι στο δρόμο της Ανύψωσης συχνά βιώνουν σημαντικές απώλειες: Το άλλο τους μισό, η οικογένεια και οι φίλοι, δουλειές και χρήματα. Όλα αυτά είναι σχέσεις με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Στο βαθμό που αυτές οι σχέσεις επιτρέπουν την ανάπτυξη, μπορούν να μας στηρίξουν μέσω της Ανύψωσης. Όταν φτάνουμε στο σημείο που δεν ευνοούν την ανάπτυξη τότε η απώλεια πρέπει να ακολουθήσει.

Τέτοιες απώλειες τείνουν να είναι ξαφνικές και οδυνηρές. Μακροχρόνιες σχέσεις χαλάνε, παλιές φιλίες δεν υφίστανται πια και μεγάλα εισοδήματα εξαφανίζονται. Όλα αυτά αφήνουν ένα κενό που μας κάνει να είμαστε σαστισμένοι, και το μυαλό μας αμφισβητεί αν, ίσως η άλλη πλευρά είχε δίκιο τελικά. Ακόμα και χωρίς τη σύγχυση και την υποβόσκουσα ενοχή, το τέλος αυτών των σχέσεων μας αφήνει με το συναισθηματικό ισοδύναμο του να χάνουμε ένα δόντι.

Αλλά ακόμα και αυτά δεν είναι οι μεγαλύτερες απώλειες της διαδικασίας της Ανύψωσης. Όταν κάτι από αυτό το χάλι φύγει, η αληθινή απώλεια ξεκινάει: Η απώλεια της ταυτότητας. Μια σειρά από οδυνηρές εμπειρίες μας διδάσκει ότι το περισσότερο από αυτό που λέμε προσωπικότητα είναι στην πραγματικότητα επηρεασμένη συμπεριφορά που έχει κληρονομηθεί ή υιοθετηθεί ώστε να επιβιώσουμε στο συναισθηματικά τοξικό περιβάλλον που ειρωνικά αποκαλείται «πολιτισμός».

Η Ανύψωση είναι μια ευαίσθητη διαδικασία που μας συντρίβει μέχρι το σημείο που η απελευθέρωση της περιορισμένης μας μάθησης είναι η μόνη επιλογή. Ασταμάτητα κύματα ενεργειακής συμπίεσης διώχνουν τον «ψεύτικο εαυτό», αφήνοντάς μας να νιώθουμε ακατέργαστοι, γρονθοκοπημένοι και μπερδεμένοι. Με μία λέξη, χαμένοι… Πάνω κάτω όλα όσα πιστέψαμε για οτιδήποτε, αποδεικνύεται πως είναι ψεύτικα. Αυτό, το «σκοτεινό βράδυ της ψυχής», είναι ένα οδυνηρό μέρος για να είναι κάποιος.

Επομένως, αν αυτό είναι το μέρος στο οποίο βρίσκεστε, συγχαρητήρια. Βγαίνετε από τη μία διάσταση και μπαίνετε σε μία άλλη. Πόσο εκπληκτικό είναι αυτό; Και θυμηθείτε αυτό το παλιό απόφθεγμα: Η πιο σκοτεινή ώρα είναι λίγο πριν ξημερώσει.

Σταδιακά, ένας καινούργιος εαυτός, ελεύθερος από φόβους και περιορισμούς, αναδύεται. Και ναι, είναι μια όμορφη διαδικασία. Μοιάζει σαν να σας έχει ξεβράσει η θάλασσα σε ένα παραδεισένιο νησί μετά από ένα ναυάγιο. Απλά κάθεστε εκεί στην άμμο, νιώθετε τα κύματα του παλιού κόσμου να αφρίζουν γύρω σας μέχρι σταδιακά να χαθούν.

Μετάφραση: awakengr.com via in5d.com

Αυτοβελίωση

Ο κόσμος έχει βαρεθεί να είναι άρρωστος και κουρασμένος. Θέλει να δουλεύει και να ζει με τέτοιο τρόπο που να μην καταπιέζεται. Κάνοντας μικρές αλλαγές στον τρόπο ζωής μας, με την πάροδο του χρόνου, μας οδηγεί σε ένα πολύ διαφορετικό προορισμό.

Η Αριάνα Χάφιγκτον, δημιούργησε την «Thrive Global», μία εταιρεία προκειμένου να βοηθήσει τον κόσμο, να βελτιώσει την ποιότητα της ζωής του, έχοντας ως μέσο τις μικρές αλλαγές, που αξίζει κανείς να κάνει.

Οπως λέει η ίδια, αυτά είναι μικρά βήματα, για άμεση αλλαγή, στην καθημερινότητα μας. Η ιδέα βασίζεται στο γεγονός, πως με μικρά βήματα δύσκολα μπορεί να αποτύχουμε, ενώ έρευνες αποδεικνύουν, πως οι μικρές αλλαγές καταγράφονται πιο εύκολα από τον εγκέφαλο, ούτως ώστε να μετατραπούν σε καινούργιες συνήθειες.

Αυτές είναι τα δέκα μικρά βήματα για μία καλύτερη ζωή, μία πιο ανθρώπινη καθημερινότητα που μας προτείνει η Αριάνα Χάφιγκτον. Κάθε μία μπορεί να αποτελέσει η απαρχή για ακόμα περισσότερες αλλαγές στην ζωή μας.

- Επιλέξτε μία συγκεκριμένη ώρα το βράδυ για την απενεργοποίηση των συσκευών σας και αφήστε τις έξω από το υπνοδωμάτιο.
Τα τηλέφωνα μας αποτελούν πλέον την βάση αποθήκευσης των δεδομένων για τις εργασίες που πρέπει να πραγματοποιήσουμε μέσα στην ημέρα. Με την απενεργοποίηση τους, απομακρυνόμαστε από τον ψηφιακό κόσμο. Αυτό μας βοηθάει να κοιμόμαστε καλύτερα και να γινόμαστε περισσότερο δημιουργικοί.

- Ρυθμίστε το ξυπνητήρι, μισή ώρα πριν πάτε για ύπνο.
Οταν αντιλαμβανόμαστε τον ύπνο ως πραγματικό «ραντεβού», έχουμε περισσότερες πιθανότητες να τον πάρουμε πιο σοβαρά και να του δώσουμε τον πραγματικό χρόνο που του αξίζει. Με το να ρυθμίζουμε το ξυπνητήρι μας, μισή ώρα πριν πάμε για ύπνο, υπενθυμίζουμε στον εαυτό μας, πως αν θέλουμε να πέσουμε εγκαίρως για ύπνο, πρέπει να ολοκληρώσουμε άμεσα ότι εκκρεμότητες έχουμε αφήσει.

- Να κάθεστε όταν τρώτε, ακόμα και αν είναι για λίγα λεπτά.
Οταν τρώμε στα κλεφτά ενώ τρέχουμε να ολοκληρώσουμε τις δουλειές που έχουμε, μας κάνει μεν να νιώθουμε παραγωγικοί, ή πως κερδίζουμε χρόνο. Στην πραγματικότητα αυτό μας κάνει να καταναλώνουμε περισσότερες θερμίδες, κάτι που μπορεί εύκολα να μας οδηγήσει σε δυσπεψία και φούσκωμα. Είναι προτιμότερο να αφιερώσουμε λίγο ποιοτικό χρόνο προκειμένου να φάμε. Ετσι θα αποφύγουμε την ανάγκη για τσιμπολόγημα στην συνέχεια.

- Μετατρέψτε μία συνάντηση στο γραφείο, σε περίπατο «επαγγελματικού ενδιαφέροντος».
Αντί να καθίσουμε σε μια αίθουσα συνεδριάσεων, είναι προτιμότερο να δοκιμάσουμε το περπάτημα με έναν συνάδελφο κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης. Ετσι είναι λιγότερο πιθανό να ασχοληθούμε με τις ηλεκτρονικές συσκευές μας, θα καθαρίσουμε την σκέψη μας, ενώ θα μας βοηθήσει να γίνουμε περισσότερο δημιουργικοί, οδηγώντας μας έτσι σε λύσεις για το επαγγελματικό και όχι μόνο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε.

- Απενεργοποιήστε όσες περισσότερες υπενθυμίσεις μπορείτε στο κινητό σας τηλέφωνο.
Οσο περισσότερο χτυπάει το τηλέφωνο, τόσο περισσότερη κορτιζόλη απελευθερώνει ο οργανισμός μας. Πρόκειται για την κατεξοχήν ορμόνη του στρες.

- Αφαιρέστε τις εφαρμογές από το τηλέφωνο που σας είναι αχρείαστες.
Καλό είναι να αφιερώσουμε λίγο χρόνο, προκειμένου να αποφασίσουμε ποιες εφαρμογές πραγματικά χρειαζόμαστε. Να κρατήσουμε μόνο τα εργαλεία εκείνα που έχουν πραγματική χρήση, αφαιρώντας εκείνες που μας αποσπούν την προσοχή μας.

- Αφήστε τον εαυτό σας να βαρεθεί.
Την επόμενη φορά που περιμένουμε στην ουρά, είμαστε εγκλωβισμένοι μέσα στο αυτοκίνητο με αυξημένη κίνηση, περιμένουμε κάποιον που είναι αργοπορημένος στο ραντεβού μας, ας δούμε την θετική πλευρά αντί να ασχοληθούμε με το κινητό μας ή το ipad. Οι μη παραγωγικές στιγμές μπορούν να μας δώσουν χρόνο για έμπνευση και δημιουργία.

- Αφιερώστε χρόνο αποκλειστικά για τo ηλεκτρονικό σας ταχυδρομείο.
Μελέτες έχουν δείξει, πως οποιαδήποτε διακοπή από αυτό που κάνουμε, ο οργανισμός μας χρειάζεται 25 λεπτά για να επανέλθει. Με το να αφιερώσουμε χρόνο αποκλειστικά και μόνο για το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, μας βοηθάει να αποφύγουμε τις συνεχείς διακοπές, προκειμένου να διαβάζουμε κάθε τόσο τα εισερχόμενα μηνύματα ή ακόμα και να απαντήσουμε σε κάποια από αυτά.

- Αφιερώστε χρόνο μία φορά την ημέρα ή την εβδομάδα - έστω και πέντε λεπτά - προκειμένου να ασχοληθείτε με αυτά που σας απασχολούν.
Καλό είναι να καταγράφουμε ή ακόμα και να εκφράζουμε τις ανησυχίες μας για τα θέματα που μας απασχολούν. Δεν πρέπει να δημιουργούμε προσδοκίες επίλυσης τους. Εχουμε περισσότερες πιθανότητες οι λύσεις να έρθουν με φυσιολογικό τρόπο, όταν μιλάμε γι′ αυτά.

- Βάλτε ένα τέλος στην ημέρα σας ακόμα και αν δεν έχετε ολοκληρώσει όλες σας τις υποχρεώσεις.
Η αποτελεσματική ιεράρχηση αυτών που έχουμε να κάνουμε σημαίνει πως νιώθουμε άνετα με τις εργασίες που δεν έχουν ολοκληρωθεί.

Την στιγμή που χειριστήκαμε τις βασικές προτεραιότητες που έχουμε θέσει, αναγνωρίζουμε πως, δεν είναι μπορούμε να κάνουμε τα πάντα.Με το να βάζουμε ένα τέλος στην ημέρα μας, μπορούμε να αφιερώσουμε χρόνο για ξεκούραση, προκειμένου να επιστρέψουμε την επόμενη μέρα γεμάτοι ενέργεια, έτοιμοι να εκμεταλλευτούμε τις όποιες ευκαιρίες.

Πηγή: The New York Times

https://www.huffingtonpost.gr/

Αυτοβελίωση

Όταν σκεφτόμαστε κάποιον πολύ έξυπνο, γενικά εννοούμε κάποιον με πολλές γνώσεις και κριτικές ικανότητες. Οι άνθρωποι με αυτόν τον τύπο ευφυΐας τείνουν να σκέφτονται με διαφορετικό τρόπο από τους υπόλοιπους. Επομένως, και ο τρόπος με τον οποίο πράττουν είναι διαφορετικός.

Μερικές φορές, τα χαρακτηριστικά ενός έξυπνου ανθρώπου μπορούν να γίνουν αντιληπτά από κάτι άλλο. Μπορεί να είστε ιδιόρρυθμοι, μοναχικοί, σπασίκλες ή απλώς λίγο περίεργοι. Στην πραγματικότητα, ο τρόπος με τον οποίο κάνετε τα πράγματα είναι το αποτέλεσμα του τρόπου σκέψης σας.

Συνεχώς μαθαίνετε
Για εσάς, η γνώση είναι δύναμη. Πάντα επιδιώκετε αυτή την δύναμη και νιώθετε πως ποτέ δεν μαθαίνετε αρκετά. Δεν είναι μόνο το ότι θέλετε να μαθαίνετε περισσότερα, αλλά επίσης απολαμβάνετε να επεκτείνετε τις γνώσεις σας και σε συγκεκριμένους τομείς.

Αμφισβητείτε τα κοινωνικά πρότυπα
Οι περισσότεροι άνθρωποι τείνουν να μένουν κολλημένοι στην κοινωνική τους κατάσταση. Πάντα αμφισβητείτε τους κοινωνικούς κανόνες και δεν τους αποδέχεστε απλώς. Θέλετε να ξέρετε τον λόγο πίσω από κάτι πριν μπορέσετε να το ακολουθήσετε. Το ίδιο ισχύει και για τις δημοφιλείς ταινίες και βιβλία. Πάντα κάνετε κάτι το οποίο σας αρέσει πραγματικά.

Μαλώνετε με τον εαυτό σας
Σαν να είστε ο δικηγόρος του διαβόλου. Νιώθετε πως ο καλύτερος τρόπος για να πάρετε μια απόφαση είναι να δείτε και τις δύο πλευρές της ιστορίας. Τι καλύτερο από το να μαλώσετε και με τις δύο πλευρές; Οι άλλοι μπορεί να το θεωρούν αναποφασιστικότητα, αλλά απλώς προσπαθείτε να είστε καλά πληροφορημένοι.

Περνάτε χρόνο μόνοι
Οι πολύ έξυπνοι άνθρωποι τείνουν να σκέφτονται πολύ. Μερικές φορές, χρειάζεστε να δώσετε λίγο χώρο στο μυαλό σας για να αδειάσει όλες τις ιδέες σας. Το να είστε μόνοι σας βοηθά να σκεφτείτε πιο καθαρά και να βγάλετε τις σκέψεις που στριφογυρίζουν στο μυαλό σας. Ομοίως, βρίσκετε ότι συχνά δουλεύετε καλύτερα μόνοι.

Έχετε άποψη για όλα
Αυτό το χαρακτηριστικό σας μπορεί να ενοχλεί τους γύρω σας μερικές φορές. Αφού τείνετε να γνωρίζετε πολλά πράγματα έχετε άποψη σχεδόν για κάθε θέμα. Συνήθως θέλετε να μοιραστείτε αυτή την άποψη, δυστυχώς όμως οι άλλοι αυτό το θεωρούν κακό.

Αποδέχεστε πλήρως τον εαυτό σας
Έχετε απόλυτη αυτογνωσία όσον αφορά τις δυνάμεις και τις αδυναμίες σας. Στους τομείς που είστε πιο αδύναμοι προσπαθείτε να βελτιωθείτε, αλλά δεν καταπονείτε τον εαυτό σας. Ομοίως, αποδέχεστε και τις ιδιοτροπίες σας. Ξέρετε πως είναι μέρος του εαυτού σας και δεν νιώθετε ότι πρέπει να τις αλλάξετε.

Μερικές φορές, το να είστε πολύ έξυπνοι μπορεί να είναι ευλογία και κατάρα. Έχετε πολλές γνώσεις και δουλεύετε για τους στόχους σας, αλλά οι άλλοι συχνά σας θεωρούν υπερόπτες. Ακόμα και έτσι, μην αλλάξετε ποτέ για κανέναν. Η ευφυΐα σας θα σας βοηθήσει πολύ στην ζωή και είναι ένα δώρο που αξίζει να αξιοποιήσετε.

Μάγεια Τ.

ΦΩΤΟ - NeONBRAND/Unsplash

https://www.awakengr.com

Αυτοβελίωση

Ήταν μια φορά ένας βασιλιάς που ταξίδευε και, περνώντας μέσα από ένα δάσος, του επιτέθηκε μια αγέλη πεινασμένων λύκων. Ο βασιλιάς κατάλαβε πώς δεν μπορούσε να αμυνθεί, οπότε σπιρούνισε το άλογό του προσπαθώντας να ξεφύγει. Μπαίνοντας πιο βαθιά στο δάσος κατάφερε να απομακρυνθεί από τους λύκους, αλλά χάθηκε. Όσο κι αν προσπαθούσε να προσανατολιστεί, δεν μπορούσε να βρει το δρόμο για να γυρίσει στην πόλη και, όσο πιο πολύ έψαχνε, τόσο περισσότερο χανόταν.

Οι ώρες πέρασαν κι αυτός έκανε κύκλους χωρίς αποτέλεσμα, όταν τρεις ληστές του έκλεισαν το δρόμο. Ήξερε πως ήταν δύσκολο να βγει ζωντανός από αυτή την κατάσταση, ακόμα κι αν τους παρέδιδε τα λίγα πράγματα που είχε μαζί του. Ο βασιλιάς έβγαλε το στιλέτο του και κατάφερε να πληγώσει τον έναν από αυτούς αλλά δεν μπόρεσε να αποφύγει τον άλλον που, χτυπώντας τον από πίσω, τον έριξε στο έδαφος, και με τη βοήθεια του τρίτου τον ακινητοποίησαν, καθώς του έψαχναν την τσάντα.

Ο βασιλιάς από μέσα του αποχαιρέτησε τη ζωή και, χωρίς να αντιστέκεται άλλο, παραδόθηκε στο θάνατό του. Όλα θα είχαν τελειώσει με τον θάνατο του βασιλιά, αν δεν είχε εμφανιστεί και ένας πέμπτος άντρας στη σκηνή. Βλέποντας την επίθεση κατά του ταξιδιώτη, και παρόλο που ήταν άοπλος, πλησίασε για να βοηθήσει φωνάζοντας: «Εδώ είναι. Προχωρήστε. Επίθεση! Τρεις αλήτες τον ληστεύουν… Πάνω τους…» Οι ληστές δεν στάθηκαν για να εξακριβώσουν πόσοι άντρες έφταναν. Έφυγαν τρέχοντας και εξαφανίστηκαν στο πυκνό δάσος.

Ο άντρας βοήθησε τον άρχοντα να σταθεί στα πόδια του, κι εκείνος κοίταξε πάνω από τον ώμο του σωτήρα του, ψάχνοντας για τους υπόλοιπους άντρες, αλλά αμέσως κατάλαβε πως δεν υπήρχαν. Ξανά πάνω στο άλογό του, και καθώς τον συνόδευε μέχρι έξω από το δάσος, ο άντρας αναγνώρισε τον βασιλιά και προσφέρθηκε να τον συνοδέψει μέχρι το παλάτι. Ο βασιλιάς τον αντάμειψε με πολλά δώρα και, εκτιμώντας το κουράγιο και την εξυπνάδα του, τον έκανε υπουργό της αυλής. 

Τα χρόνια πέρασαν. Ο φθόνος και οι αντιπαλότητες ποτέ δεν έλειψαν από το βασίλειο. Μια προδοσία ή κάποιο ψέμα οδήγησαν τον ισχυρό και με επιρροή υπουργό στο εδώλιο του κατηγορουμένου, επειδή είχε απαντήσει με τρόπο που – καθ’ υπερβολήν – θεωρήθηκε πράξη ανυπακοής προς το στέμμα.

Οι δικαστές, επηρεασμένοι από τις ποταπές προθέσεις εκείνων που αποσκοπούσαν στη θέση του υπουργού, τον καταδίκασαν άδικα σε θάνατο. Αφού του διάβασε την καταδίκη, ο βασιλιάς του είπε: «Επειδή υπήρξες υπουργός της αυλής, έχεις δικαίωμα για μια τελευταία επιθυμία, πριν οδηγηθείς στο ικρίωμα και εκτελεστείς.

Ζήτα οτιδήποτε και θα το έχεις. Ο άντρας απάντησε: «Θέλω να φορέσω τα ρούχα που φορούσα όταν συνόδεψα την μεγαλειότητά σας τη μέρα που σας βρήκα χαμένο στο δάσος, και επίσης η μεγαλειότητά σας να φοράει κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης τα ρούχα εκείνης της μέρας». Ο βασιλιάς, ξαφνικά, θυμήθηκε. Μετέτρεψε την ποινή και επέστρεψε στον άντρα τη θέση που ποτέ δεν έπρεπε να του είχε αφαιρέσει. Ο εκ νέου υπουργός, από τη μεριά του, αναγνώρισε το λάθος που είχε κάνει κι έτσι εξασφάλισε την οριστική συγχώρεση του βασιλιά. «Βασίσου πάνω μου»

Χόρχε Μπουκάι εκδόσεις Όπερα enallaktikidrasi.com

awakengr.com

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή