Απριλίου 17, 2021

Αυτοβελίωση

Συνειδητά όνειρα, ένας απέραντος κόσμος ελευθερίας
Η παραδοξότητα του να είσαι ξύπνιος καθώς ονειρεύεσαι
Είναι μια κοινή ανθρώπινη εμπειρία, την οποία μόλις τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει να μελετά στα σοβαρά ο άνθρωπος.
Πρόκειται για τα λεγόμενα lucid dreams ή συνειδητά όνειρα.

Και όταν μιλάμε για «ονειροναυτική», δεν κινούμαστε στον χώρο της παραψυχολογίας αλλά στον χώρο των επιστημονικών ερευνών για τη φύση του ύπνου.

Ένας άνθρωπος ονειρεύεται ότι βρίσκεται στην κορυφή ενός ουρανοξύστη. Μέσα στο όνειρό
του, κοιτάζοντας τους δρόμους από κάτω, νιώθει ίλιγγο και γραπώνεται γερά από το προστατευτικό κιγκλίδωμα, μην τυχόν παραπατήσει και πέσει στο κενό. Ως αυτή τη στιγμή βιώνει το όνειρό του σαν πραγματικότητα και συμπεριφέρεται αναλόγως.

Κάποια όμως, ασύμβατη με το σκηνικό, λεπτομέρεια, ίσως κάποια στιγμιαία έμπνευση, τον κάνει να συνειδητοποιήσει, μέσα στο ίδιο του το όνειρο, ότι ονειρεύεται και ότι όλα αυτά συμβαίνουν μόνο στη φαντασία του. Με αυτή την επίγνωση τώρα ο ονειρευόμενος, απαλλαγμένος από τις φοβίες και τις ανησυχίες του, αναφωνεί:

Μα είναι υπέροχο! Ονειρεύομαι! Δεν διατρέχω κανέναν κίνδυνο!

Χωρίς ενδοιασμούς πλέον, παίρνει την απόφαση να πηδήξει από τον ουρανοξύστη και να προσγειωθεί μαλακά στην άσφαλτο, μερικές εκατοντάδες μέτρα πιο κάτω. Κατά την ελεύθερη πτώση και την ομαλή προσεδάφιση, πάντοτε μέσα στο όνειρό του, νιώθει απερίγραπτη χαρά, ευφορία και ένα μοναδικό συναίσθημα απόλυτης ελευθερίας. Τα αισθήματα αυτά εξακολουθούν να τον πλημμυρίζουν όταν πραγματικά ξυπνάει λίγο αργότερα στο κρεβάτι του, έχοντας την επίγνωση ότι μόλις έζησε μια μοναδική εμπειρία, ένα όνειρο, κατά τη διάρκεια του οποίου ήξερε ότι ονειρευόταν.

Αυτό ήταν ένα πρώτο, απλό και σύντομο παράδειγμα ενός «lucid dream», ενός συνειδητού ονείρου. Τις τελευταίες δεκαετίες ένας ολόκληρος τομέας ερευνών έχει ανοίξει σχετικά με αυτό το είδος ονείρων. Στη διεθνή βιβλιογραφία έχει επικρατήσει ως όρος «lucid dreams». Στα ελληνικά, δεν γνωρίζω να υπάρχει ακόμη ικανοποιητική μετάφραση. Εχουν κατά καιρούς χρησιμοποιηθεί όροι όπως «συνειδητά», «διαυγή» ή «φωτεινά» όνειρα. Εμείς όμως, προς το παρόν, ας κρατήσουμε τον διεθνή όρο.

«Lucid dreams» λοιπόν λέγονται εκείνα τα όνειρα κατά τα οποία το υποκείμενο έχει πλήρη επίγνωση ότι ονειρεύεται.

Της νύχτας τα καμώματα…
Φυσικά κάθε νύχτα ονειρευόμαστε. Κάθε νύχτα μάς κατακλύζουν δεκάδες απίστευτα και παράλογα πράγματα, χωρίς εμείς να δίνουμε μεγάλη σημασία. Δεχόμαστε την «ονειρική λογική», τις παραβιάσεις των φυσικών νόμων, τις «τρελές» ιστορίες, σαν να ήταν φυσιολογικά και καθημερινά συμβάντα. Κάθε νύχτα, όταν αρχίζουν τα όνειρα, σβήνει το φως της κρίσεως, που διαχωρίζει το φανταστικό από το πραγματικό. Ακόμη και αν χρησιμοποιήσουμε την παραδοσιακή τεχνική του τσιμπήματος στο μπράτσο, για να ελέγξουμε αν είναι όνειρο, δεν θα μας οδηγήσει στην αλήθει . Απλώς θα πονέσουμε λίγο και θα συνεχίσουμε την ονειρική ζωή, τώρα πια εντελώς πεπεισμένοι ότι πρόκειται για την πραγματικότητα.

Αυτά βέβαια δεν είναι «lucid dreams», γιατί δεν έχουμε την επίγνωση ότι ονειρευόμαστε. Τη στιγμή όμως που θα τεθεί η… ερώτηση κρίσεως «Μήπως ονειρεύομαι;» και η απάντηση είναι καταφατική, τότε τα πράγματα αλλάζουν.

Επειδή στον ονειρόκοσμο, όπως αναφέραμε, παύουν να ισχύουν οι φυσικοί νόμοι και η κοινή λογική, στα «lucid dreams» μπορούμε να ελέγξουμε και να κατευθύνουμε, κατά βούληση, το ονειρικό υλικό. Μπορούμε να πειραματιστούμε άφοβα και ελεύθερα με τις ονειρικές εικόνες, αφού γνωρίζουμε ότι, όποιες εκπλήξεις και αν μας επιφυλάσσουν, αυτές θα είναι πάντοτε προϊόντα της φαντασίας μας.

Σύγχρονοι ερευνητές, όπως η Patricia Garfield, ο Charles Τ. Tart, η Celia Green κ.ά., έχουν δημοσιεύσει πολλές αφηγήσεις συνειδητών ονείρων, όπου το υποκείμενο αρχίζει σιγά σιγά να αποκτά τον έλεγχο του ονειρικού βασιλείου του. Γίνεται, όπως λένε, ένας μάγος στο υποσυνείδητο, ένας άρχοντας του ονειρόκοσμου, ένας ονειροναύτης…
Υπάρχουν πλέον αμέτρητες μαρτυρίες όπου οι ονειρευόμενοι διηγούνται ότι μεταμορφώνονται κατά βούληση σε, π.χ., λυκάνθρωπους, παίζουν τζούντο με δαίμονες, γράφουν ποιήματα σε ξένες γλώσσες, γίνονται αόρατοι, περνάνε μέσα από τοίχους, εκτοξεύουν φωτιές με τα χέρια τους, τηλεμετακινούνται, υλοποιούν σκέψεις, ενσαρκώνουν χαρακτήρες, κουβεντιάζουν με πεθαμένους, ερωτοτροπούν με τοπ μόντελς, εξερευνούν άγνωστους πλανήτες, πλάθουν δικά τους ονειρικά τοπία… και όλα αυτά έχοντας πάντοτε την επίγνωση ότι στον πραγματικό, φυσικό κόσμο κοιμούν ται ήσυχα και ανενόχλητα στο κρεβάτι τους.

Εδώ φαίνεται αμέσως και η ομοιότητα που έχουν τα lucid dreams με την εικονική πραγματικότητα (virtual reality). Μόνο που στον ονειρόκοσμο μπορεί κανείς να δημιουργήσει μια επιθυμητή πραγματικότητα χωρίς πολύπλοκα μηχανήματα και πανάκριβες συσκευές. Αρκεί μόνο να συνειδητοποιήσει ότι πραγματικά ονειρεύεται.

Μεγάλο βάρος δίνεται σήμερα στα λεγόμενα «εργαστήρια ονείρων» για την κατανόηση αυτής της παράδοξης εμπειρίας.

Οι πρώτες όμως αναφορές του ανθρώπου σε συνειδητά όνειρα χρονολογούνται στον 4ο π.Χ. αιώνα, στα κείμενα «περί Ονείρων» του Αριστοτέλη. Η ιδέα λοιπόν δεν ήταν ξένη στους φιλόσοφους εκείνης της εποχής.

Στα χριστιανικά χρόνια συναντάμε αναφορές για lucid dreams στην αλληλογραφία του Αγίου Αυγουστίνου (415 μ.Χ.) και σε κείμενα του Θωμά του Ακινάτη.

Κατά την άνθηση του αραβικού πολιτισμού, τον 12ο αιώνα, ο γνωστός διδάσκαλος Ibn-el-Arabi φαίνεται ότι μελέτησε σοβαρά το φαινόμενο και θεωρούσε πολύ σημαντική τη συνειδητότητα κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Τον 19ο αιώνα αρχίζουν να δημοσιεύονται αρκετές μελέτες με αποκλειστικό θέμα τα lucid dreams, των Marquis d’Harvey Saint Denis, Φρειδερίκου Νίτσε κ.ά. Τα συνειδητά όνειρα εισχωρούν τώρα και στη λογοτεχνία, όπως σε έργα του Καρόλου Ντίκενς και αργότερα του Τόμας Μαν.

Τον 20ό αιώνα, ακόμη και ο πατέρας της ψυχανάλυσης Ζίγκμουντ Φρόιντ θα αναφερθεί σε αυτά, από τη δεύτερη έκδοση και μετά της Ερμηνευτικής των ονείρων.

Οι πρώτες μελέτες
Τον όρο όμως «lucid dreams» τον οφείλουμε στον ολλανδό ψυχίατρο F.W. van Eeden και στο μυθιστόρημά του Η γέφυρα των ονείρων που δημοσίευσε το 1913.
Επίσης έχει επισημανθεί ότι τα ιερά κείμενα των θιβετιανών βουδιστών μοναχών δίνουν μεγάλο βάρος στην εμπειρία της συνειδητότητας κατά τον ύπνο.

Τέλος, όπως αναφέρουν ανθρωπολόγοι που έχουν μελετήσει τη φυλή Senoi στη Μαλαισία, τα μέλη της φυλής αυτής υπόκεινται σε εκπαίδευση ονειρικής συνειδητοποίησης από τα παιδικά τους κιόλας χρόνια!

Στη Δύση σοβαρές έρευνες για τα lucid dreams δεν άρχισαν παρά μετά τη δεκαετία του 1960, κυρίως στις ΗΠΑ, όπου έχουν γίνει θέμα διδακτορικών διατριβών και έχουν αναγνωρισθεί με έδρες σε πολλά πανεπιστήμια.

Παρ’ όλα αυτά οι ερευνητές παραδέχονται ότι οι μελέτες τους βρίσκονται ακόμη σε εμβρυακό στάδιο.

Στα πρόσφατα βιβλία τους Conscious Mind, Sleeping Brain και Exploring the World of Lucid Dreaming o Stephen La Berge και η Jayne Gackenbach παρουσιάζουν τα τελευταία συμπεράσματα των ερευνών σε αυτόν τον τομέα.

Κατώφλι για το lucid dream, λένε, είναι η «προσυνειδητή φάση», όπου το υποκείμενο αρχίζει να υποψιάζεται ότι «ίσως» ονειρεύεται. Η εξοικείωση με αυτή την προκαταρκτική φάση ανοίγει τις πύλες για την πλήρη συνειδητοποίηση.

Αλλοι, πιο ιδιόμορφοι τρόποι για να συνειδητοποιήσει κανείς ότι ονειρεύεται είναι να θυμηθεί να κοιτάξει έντονα τα χέρια του μέσα στο όνειρό του. Αυτή η απλή πράξη φαίνεται ότι έχει καταλυτική επίδραση και οδηγεί, όπως λέγεται, κατευθείαν σε lucid dream.

Η ακίνδυνη παράλυση
Η ανάγνωση γραπτού κειμένου σε συνειδητό όνειρο παρουσιάζει, σύμφωνα με τα πειράματα που έχουν γίνει, ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ο γραπτός λόγος στον ονειρόκοσμο παρουσιάζει μεγάλη ρευστότητα και τάση προς συνεχή μεταμόρφωση.

Επίσης έχει ερευνηθεί η σχέση της ονειρικής συνειδητότητας με την κάπως τρομακτική κατάσταση της «παράλυσης κατά τον ύπνο». Οι έρευνες δείχνουν ότι η παράλυση αυτή όχι μόνο είναι ακίνδυνη αλλά αποτελεί άλλη μια θαυμάσια πύλη για τα συνειδητά όνειρα.
Η στενή σχέση των lucid dreams με το εκούσιο πέταγμα είναι κάτι παραπάνω από φανερή, αφού αποτελεί την πρώτη τεχνική που μαθαίνει αμέσως κάθε ονειροναύτης. Οπως λένε και οι ίδιοι, το πέταγμα αποτελεί την έσχατη ένδειξη ότι ονειρεύεσαι.

Πιο προχωρημένοι ονειροναύτες έχουν καταφέρει, σύμφωνα πάντοτε με τους ερευνητές, να αυξάνουν τη χρονική διάρκεια των ονείρων τους στροβιλιζόμενοι γύρω από τον εαυτό τους με μεγάλη ταχύτητα.

Επίσης έχει παρατηρηθεί ότι ο ονειρευόμενος μπορεί εκούσια να μεταφέρει το κέντρο του «εγώ» του σε τρίτο πρόσωπο μέσα στο όνειρο. Το υποκείμενο με αυτόν τον τρόπο αλλάζει κυριολεκτικά προσωπικότητα, έχοντας πάντοτε την επίγνωση ότι ονειρεύεται.

Μεγάλη σπουδαιότητα έχει φυσικά δοθεί στις ψυχοθεραπευτικές ιδιότητες των lucid dreams. Οι έρευνες έχουν κυρίως επικεντρωθεί στους επαναλαμβανόμενους και έμμονους εφιάλτες. Η αντιμετώπισή τους μέσα από lucid dreams έχει αποδειχθεί πολύ αποτελεσματική· «on line» στο ίδιο το ασυνείδητο τα χαρακτηρίζουν πολλοί σύγχρονοι ψυχαναλυτές.

Ο έμπειρος «ονειροναύτης»
Αξίζει τέλος να αναφέρουμε και τον αμερικανό ονειροναύτη Alan Worsley. Θεωρείται ο πιο έμπειρος του πλανήτη αυτή τη στιγμή. Πειραματίζεται με lucid dreams από τα παιδικά του χρόνια και τα συγγράμματά του αποτελούν πραγματικές αποκαλύψεις για όσους ενδιαφέρονται. Ηταν από τους πρώτους που επεσήμανε την ιδιόμορφη σχέση των lucid dreams με τον ηλεκτρισμό, και ιδίως με το άναμμα ηλεκτρικών συσκευών. Κατά την επεξεργασία του με την ονειρική ύλη, έχει περάσει δεκάδες ώρες ερευνώντας ονειρικά ηλεκτρικά και ηλεκτρονικά συστήματα που στον ονειρόκοσμο έχουν την τάση να παρουσιάζουν περίεργη συμπεριφορά.

Ο Worsley ήταν ο πρώτος ονειροναύτης που έστειλε σήματα από το όνειρο προς το εξωτερικό περιβάλλον. Με κωδικοποιημένες κινήσεις των οφθαλμών και των ακροδακτύλων άρχισε να δίνει απαντήσεις σε ερωτήματα που του είχαν θέσει οι παρατηρητές των πειραμάτων αυτών. Πιστεύεται ότι τα συμπεράσματα από αυτές τις προσπάθειες επικοινωνίας θα φωτίσουν ακόμη περισσότερο την παράδοξη εμπειρία του ξύπνιου μέσα στον ύπνο.

Αναφέραμε στην αρχή ότι κάθε νύχτα μάς κατακλύζουν απίστευτες και παράλογες καταστάσεις στα όνειρά μας. Υπάρχει όμως και μια άλλη κατηγορία ονείρων. Αυτά τα οποία μοιάζουν τόσο πολύ με την πραγματικότητα που δεν υπάρχει κριτήριο να καταλάβουμε αν κοιμόμαστε ή είμαστε ξύπνιοι. Παρ’ όλα αυτά ξυπνάμε και απογοητευμένοι ή ανακουφισμένοι βλέπουμε ότι η υπερβολικά ρεαλιστική προηγούμενη σκηνή δεν ήταν παρά ένα όνειρο.

Αλλες φορές, όταν είμαστε ξύπνιοι, πιο σπάνια βέβαια, βρισκόμαστε μπροστά σε εκπλήξεις, συμπτώσεις και άλλες απρόσμενες καταστάσεις που περιέχουν έντονα ονειρικά στοιχεία και κάνουν την ίδια την πραγματικότητα να φαντάζει ονειρική.

Εξάλλου, όπως έχουν δείξει οι έρευνες, υπάρχει και ένας μηχανισμός της ονειρικής συνείδησης που ονομάζουν «ψεύτικη αφύπνιση». Είναι ένα είδος άμυνας ενάντια στην ονειρική συνειδητότητα, που καταφέρνει να ξεγελάει ακόμη και τους πιο έμπειρους ονειροναύτες.

Καλό είναι λοιπόν, συμφωνούν όλοι όσοι ερευνούν τα συνειδητά όνειρα, αν θέλει κανείς να εξασκηθεί σε αυτή την τέχνη, να καλλιεργήσει τη συνήθεια να θέτει πολλές φορές κατά τη διάρκεια ακόμη και της ημέρας την «ερώτηση κρίσεως»:

Μήπως ονειρεύομαι;

Και όπως λένε, ποιος ξέρει, όσο σίγουρος και αν είναι κανείς ότι είναι ξύπνιος, μπορεί μια μικρή, ασύμβατη λεπτομέρεια ξαφνικά να του αποδείξει το αντίθετο.

antapokrisi.blogspot.gr

https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση

Το να μιλάτε για τα συναισθήματά σας και για τις διάφορες καταστάσεις που ζείτε σας βοηθάει να τα διαχειρίζεστε και να τα βλέπετε στις σωστές διαστάσεις τους. Αυτή η έκφραση των συναισθημάτων είναι γνωστό πως είναι θεραπευτική και επίσης βοηθάει στη σταθεροποίηση του νου.

Τι συμβαίνει όταν μιλάμε για τα συναισθήματά μας;
Τι αποδείξεις υπάρχουν ότι το να μιλάμε για τα συναισθήματά μας βοηθάει;
Βρίσκοντας λύσεις
Βρείτε χρόνο να μιλήσετε.
Τι συµβαίνει όταν µιλάµε για τα συναισθήµατά µας;

Μια συνήθεια που βοηθάει να σταθεροποιηθεί το μυαλό μας είναι να μιλάμε για τα συναισθήματά μας. Καθώς εκφράζετε τα συναισθήματά σας, το μυαλό σας έχει την ευκαιρία να κάνει διάφορα πράγματα. Το πρώτο είναι ότι δίνει στον Χιμπατζή σας τον χώρο να βγάλει προς τα έξω πράγματα που τον αναστατώνουν ή του προκαλούν δυσφορία. Όταν επιτρέπουμε στον Χιμπατζή να εκφράσει τα συναισθήματά του, ο Άνθρωπος μέσα μας έχει την ευκαιρία να ακούσει και να επεξεργαστεί αυτό που συμβαίνει.

Peder B. Helland - Dance of Life

Copy video url
Play / Pause
Mute / Unmute
Report a problem
Language
Mox Player
Πολλοί άνθρωποι ξέρουν ότι όταν μιλούν για τα προβλήματα ή τις ιδέες τους, ακούν τον εαυτό τους να μιλάει και συχνά βλέπουν τα πράγματα διαφορετικά. Αυτό που κάνουν είναι ότι δίνουν στον Άνθρωπο μια ευκαιρία να χρησιμοποιήσει τη λογική και να δει τα πράγματα στις σωστές διαστάσεις τους. Επομένως, όταν εκφράζονται συναισθήματα, ο Χιμπατζής μιλάει και ο Άνθρωπος ακούει.

Βασικό σημείο

Όταν μιλάμε δυνατά, ο Άνθρωπος μέσα μας ακούει και βλέπει τα πράγματα στις σωστές διαστάσεις τους.

Τα παιδιά δεν διαφέρουν από τους ενηλίκους ως προς την ανάγκη τους να εκφράσουν τα συναισθήματά τους. Ωστόσο, ο Άνθρωπός τους δεν είναι πολύ ανεπτυγμένος κι έτσι συνήθως δεν μπορούν να δουν τα πράγματα στις σωστές δια­στάσεις τους ή λογικά. Ένας σημαντικός ρόλος για έναν ενήλικο που είναι μαζί τους είναι να λειτουργεί ως ο Άνθρωπος σε σχέση με τον Χιμπατζή του παιδιού. Αν παρατηρήσετε ενηλίκους που καταφέρνουν αποτελεσματικά να βοηθούν παιδιά τα οποία είναι αναστατωμένα, θα δείτε ότι συχνά ακολουθούν μια ορισμένη σειρά:

Πρώτα ακούν και σχηματίζουν μια σαφή εικόνα σχετικά με το τι αντιλαμβάνεται το παιδί ότι έχει συμβεί
Δείχνουν με συμπόνια ότι έχουν καταλάβει το παιδί
Βοηθούν το παιδί να μιλήσει για τους φόβους του και τους απομακρύνουν
Εντοπίζουν τα συμπεράσματα στα οποία μπορεί να έχει καταλήξει το παιδί και μετά αλλάζουν τα συμπεράσματα αυτά αν δεν είναι σωστά
Τέλος, προτείνουν τρόπους για να προχωρήσει το παιδί.
Όταν άρχισα να δουλεύω στην ψυχιατρική παιδιών, ένα από τα πρώτα πράγματα που μου έκαναν εντύπωση ήταν το βάθος της σκέψης των πολύ μικρών παιδιών. Αυτό με έκανε αμέσως να συνειδητοποιήσω πόσο σημαντικό ήταν να ακούω και να καταλαβαίνω αυτό που συνέβαινε στο μυαλό τους. Έμαθα να παίρνω πολύ σοβαρά τους φόβους ή τα συμπεράσματα των παιδιών, όποια κι αν ήταν. Τα παιδιά ολοφάνερα προτιμούν τις εξηγήσεις που μπορούν να κατανοήσουν. Η δουλειά με ενηλίκους έχει πολλές προφανείς δια­φορές από τη δουλειά με παιδιά, αλλά έχω πλέον καταλάβει ότι τα παιδιά όλων των ηλικιών θέλουν τη συζήτηση, όπως ακριβώς και οι ενήλικοι.

Τι αποδείξεις υπάρχουν ότι το να µιλάµε για τα συναισθήµατά µας βοηθάει;

Υπάρχουν αρκετοί τομείς που έχουν ερευνηθεί. Έχω επιλέξει μερικούς από αυτούς ως παράδειγμα του πώς το να μιλάς για τα συναισθήματά σου σε βοηθάει να τα διαχειριστείς.
Το να μιλάμε δυνατά, είτε στον εαυτό μας είτε σε κάποιον άλλο, ρίχνει το επίπεδο του άγχους. Από την άλλη μεριά, το να μαζεύουμε διάφορα πράγματα μέσα μας οδηγεί σε επίμονες σκέψεις που δεν φεύγουν με τίποτα.

Έχει βρεθεί ότι αν συμβεί για δεύτερη φορά κάτι αγχωτικό, το άτομο που την πρώτη φορά μίλησε γι’ αυτό θα το διαχειριστεί καλύτερα από εκείνον που την πρώτη φορά δεν μίλησε γι’ αυτό. Η συγκεκριμένη έρευνα βασίζεται στην υπόθεση της ολοκλήρωσης, η οποία υποστηρίζει ότι μιλώντας καταλήγουμε να βγάζουμε ένα νόημα από τα αγχογόνα συμβάντα στη ζωή μας. Καθώς μιλάμε, δημιουργούμε λέξεις που εξηγούν τα συναισθήματά μας. Έτσι μπορούμε να καταλάβουμε τι αισθανόμαστε και να το χρησιμοποιήσουμε αυτό για να βοηθήσουμε τους άλλους να μας καταλάβουν.

Ένα άλλο πλεονέκτημα του να μιλάμε γι’ αυτό που μας απασχολεί είναι ότι έτσι το εκλογικεύουμε και νιώθουμε λιγότερο απειλημένοι. Αυτό μπορεί να αλλάξει τα συναισθήματα που νιώθουμε απέναντι στο συμβάν.

Μερικές φορές, όταν μιλάμε για κάτι που μας αγχώνει, μπορεί στην αρχή να νιώσουμε χειρότερα. Ωστόσο, αν συνεχίσουμε να μιλάμε για την κατάσταση, τότε συνήθως η διάθεσή μας βελτιώνεται και οι απρόσκλητες σκέψεις εξαφανίζονται.

Βρίσκοντας λύσεις

Τι γίνεται αν ένα παιδί δυσκολεύεται πολύ να εκφράσει τους φόβους και τις σκέψεις του;

Μερικά παιδιά δυσκολεύονται πολύ να μιλούν για τις σκέψεις ή τα συναισθήματά τους. Μπορεί να υπάρχουν διάφοροι λόγοι γι’ αυτό. Ακολουθούν μερικές προτάσεις για να τα βοηθήσετε να εκφράσουν τις ανησυχίες τους ή να μιλήσουν για κάτι που τα στενοχώρησε. Ελπίζω ότι θα βρείτε μία ή περισσότερες ιδέες που θα σας ταιριάζουν.

Πείτε στο παιδί ότι είναι φυσιολογικό

Όλοι οι άνθρωποι νιώθουν ανακούφιση όταν μαθαίνουν ότι αυτό που βιώνουν ή ο τρόπος που αντιδρούν είναι φυσιολογικά. Ο Χιμπατζής μέσα στο μυαλό μας είναι φτιαγμένος για να αντιδρά σε καταστάσεις. Παρότι αυτό δεν βοηθάει πάντα, είναι φυσιολογικό. Έτσι, μπορεί το παιδί να ανακουφιστεί αν του εξηγήσετε ότι είναι φυσιολογικό να δυσκολεύεται να εκφράσει πώς αισθάνεται, και μετά του δείξετε διάφορους τρόπους για να ξεπεράσει τη δυσκολία αυτή. Να δείχνετε πάντα στα παιδιά ότι είστε εκεί για εκείνα. Όταν είναι δυνατόν, βοηθάει πολύ να εξηγήσετε ότι και άλλα παιδιά έχουν βιώσει το ίδιο πράγμα και τελικά όλα πήγαν καλά.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Steve Peters “Οι Σιωπηλοί Οδηγοί” που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα

Αυτοβελίωση

 

Πολλοί άνθρωποι θεωρούν πως η ζωή είναι ένα µόνο µακρύ ταξίδι. Ξεκινάς τη διαδροµή σου προς το άγνωστο (γέννηση), ταξιδεύεις σε ξένους κόσµους (η ζωή γενικότερα) και επιστρέφεις εκεί από όπου προήλθες (θάνατος). Αλλά αυτή η περιγραφή είναι ανακριβής.

Η ζωή δεν είναι ένα ταξίδι, αλλά αποτελείται από αµέτρητα διαφορετικά ταξίδια. Κι εγώ πιστεύω ακράδαντα πως, όσο περισσότερα ταξίδια κάνετε, τόσο πιο γεµάτη και ευτυχισµένη θα είναι η ζωή σας.

Θα έχετε καταλάβει πως, όταν λέω ταξίδια, δεν εννοώ διακοπές all inclusive µε ξεναγήσεις στα αξιοθέατα και χορευτικές βραδιές στην αµµουδιά. Το ταξίδι είναι µεταφορική έννοια και υποδηλώνει όλα τα πράγµατα που σας µεταφέρουν σε έναν κόσµο γεµάτο νέες εµπειρίες.

Από αυτή την άποψη, ακόµα και στα λιγοστά χρόνια της µέχρι τώρα ζωής σας έχετε κάνει ήδη αρκετά ταξίδια. Κάθε µέρα είναι για εσάς µια νέα περιπέτεια, που σας φέρνει µπροστά σε µια καινούρια πρόκληση, συνήθως υπό το άγρυπνο βλέµµα των προστατευτικών γονιών σας (αν εκείνη τη στιγµή δεν είναι κολληµένο στην οθόνη του κινητού), πράγµα που, ωστόσο, δεν αφαιρεί από τις πρώτες σας εµπειρίες –το πρώτο σας µπουσούληµα, το πρώτο σας γλίστρηµα στην τσουλήθρα, τα πρώτα σας βήµατα σ’ αυτόν τον κόσµο, την πρώτη βόλτα µε το πατίνι, το ποδήλατο ή το σκέιτ-µπορντ– τον συναρπαστικό χαρακτήρα της εξόρµησης σε έναν νέο, άγνωστο κόσµο.

Κι αυτό ισχύει τόσο για τα µικρά, όπως η πρώτη φορά που βουτήξατε στο παγωµένο νερό της πισίνας του κολυµβητηρίου, όσο και για τα µεγάλα, όπως τα χρόνια σας στον παιδικό σταθµό και το νηπιαγωγείο, που ήταν επίσης ένα ταξίδι, το οποίο τελείωσε µε την έναρξη της σχολικής ζωής σας.

Τα ταξίδια της ζωής σας διασταυρώνονται µεταξύ τους ή κινούνται παράλληλα. Ένα από αυτά τα ταξίδια είναι και η φιλία. Ξεκινάει µε µια διστακτική προσέγγιση, συνεχίζεται µε τις πρώτες προσκλήσεις σε γενέθλια και, µε λίγη τύχη, αυτή η φιλία θα αντέξει πολλά πολλά χρόνια, στη διάρκεια των οποίων εσείς θα ταξιδεύετε παράλληλα σε άλλους κόσµους: στις σπουδές ή την επαγγελµατική σας εκπαίδευση, στον επαγγελµατικό σας κόσµο, σε έναν γάµο ή µια σχέση.

Ορισµένα από τα ταξίδια σας θα είναι κοπιαστικά, ενώ άλλα θα είναι διδακτικά και αναζωογονητικά. Θα περάσετε από άγνωστες περιοχές, θα βρεθείτε σε απόµερα, επικίνδυνα µέρη. Πολλές φορές θα επιβραβευθείτε µε επικές εµπειρίες και αξέχαστες στιγµές. Θα συναντήσετε φίλους, θα βρείτε τον έρωτα, θα κάνετε εχθρούς και θα χρειαστεί να υπερνικήσετε αντιπάλους.

Εµείς, οι γονείς σας, δεν µπορούµε να σας απαλλάξουµε από όλα τα βάρη και τις δυσκολίες. Δεν θα καταφέρουµε να παραµερίσουµε όλα τα εµπόδια από τη διαδροµή σας, και σίγουρα δεν µπορούµε να νιώσουµε εµείς για λογαριασµό σας την ευτυχία να φτάνεις επιτέλους στον προορισµό των ονείρων σου. Τις διαδροµές θα πρέπει να τις κάνετε µόνοι σας.
Εµείς µπορούµε µονάχα να σας παράσχουµε τον αναγκαίο εξοπλισµό και να σας βοηθήσουµε να φτιάξετε τις βαλίτσες σας, ώστε στο ταξίδι της ζωής σας να έχετε τα κατάλληλα εφόδια για (σχεδόν) κάθε περίσταση.

Έχετε προσέξει ποτέ ότι πάρα πολλές ιστορίες στο σινεµά, την τηλεόραση και τα βιβλία έχουν θέµα τα ταξίδια; Ο πατέρας του Νέµο διασχίζει τον ωκεανό για να βρει τον γιο του, ο Τζακ σαλπάρει µε τον Τιτανικό για τον Νέο Κόσµο, ο Χάρι Πότερ επιβιβάζεται από την αποβάθρα 9 και 3/4 στο τρένο για το Χόγκουαρτς.

Λατρεύουµε αυτές τις ιστορίες, επειδή οι ήρωές τους -ταξιδεύουν για λογαριασµό µας και τολµούν να εξορµήσουν σε κόσµους όπου οι περισσότεροι από εµάς δεν θα πήγαιναν ποτέ. Ουρλιάζουµε στην Κλαρίς Στέρλινγκ να κατέβει στο υπόγειο όπου βρίσκεται ο Χάνιµπαλ Λέκτερ, παρότι εµείς στη θέση της θα βάζαµε τα πόδια στην πλάτη και θα τρέχαµε να φύγουµε από εκεί µέσα.

Χαιρόµαστε που ο Λίαµ Νίσον στην Αρπαγή κατεδαφίζει το µισό Παρίσι για να ξαναβρεί την κόρη του, ενώ εµείς στη θέση του θα πηγαίναµε σαν καλά παιδιά στην αστυνοµία και θα περιµέναµε να τη βρουν.

Και, φυσικά, δεν υπάρχει κανένα πρόβληµα που ο Οµάρ Σι στους Άθικτους παραβιάζει όλους τους συµβατικούς κανόνες της φροντίδας ατόµων µε ειδικές ανάγκες, επειδή καµιά φορά θα θέλαµε κι εµείς να σπάσουµε τους κανόνες και να κάνουµε το «σωστό», αλλά από φόβο µένουµε φρόνιµοι (προσαρµοζόµαστε), µην τυχόν δυσαρεστήσουµε κανέναν και χάσουµε τη δουλίτσα µας. (Επειδή θέλουµε να λειτουργούµε!)

Με δυο λόγια, λατρεύουµε τους ήρωες στα βιβλία και τις ταινίες, επειδή ταξιδεύουν για λογαριασµό µας και επισκέπτονται άγνωστους κόσµους, όπου εµείς δεν τολµάµε να πάµε. (Ούτε κι εσείς θα τολµούσατε να κρεµαστείτε από το διαστηµόπλοιο και να εκτοξευτείτε στο διάστηµα, όπως ο ΓΟΥΟΛ·Υ!)

Παρεµπιπτόντως, αν ασχοληθούµε λίγο µε τη δοµή των ιστοριών που µας αρέσει να ακούµε, να βλέπουµε, να διαβάζουµε ή να αφηγούµαστε, µπορούµε να βγάλουµε πολύ χρήσιµα συµπεράσµατα για τη δική µας ζωή. Στον πυρήνα τους βρίσκεται συνήθως ένα ταξίδι. Στην αρχή γνωρίζουµε τον ήρωα στον κανονικό κόσµο του. Ας πάρουµε, για παράδειγµα, τον Χάρι Πότερ. Ο κανονικός κόσµος αυτού του δύστυχου παιδιού είναι ένα αποθηκάκι κάτω από τη σκάλα. Στην πρώτη πράξη, ο ήρωας, δηλαδή ο Χάρι, ακούει το κάλεσµα της περιπέτειας, την πρόταση να ταξιδέψει σε έναν άγνωστο κόσµο, το Χόγκουαρτς.

Κατά κανόνα η πρόταση δεν γίνεται δεκτή αµέσως, αλλιώς δεν θα επρόκειτο για περιπέτεια. Στη συνέχεια, όµως, κάτι αλλάζει και ο ήρωάς µας φτάνει σε ένα σηµείο καµπής· για παράδειγµα, εµφανίζεται ένας µέντορας που του δίνει µια σοφή συµβουλή, ή ο ήρωάς µας αναγκάζεται να κάνει το ταξίδι παρά τη θέλησή του, ή προκύπτει µια κατάσταση έκτακτης ανάγκης και ο ήρωας πρέπει να ψάξει κάτι που υπάρχει µόνο στον νέο, άγνωστο κόσµο, για τον οποίο ξεκινάει αµέσως µετά (στην αρχή της δεύτερης πράξης).

Αν σας ενδιαφέρει να µάθετε περισσότερα για τη δοµή των ιστοριών, πρέπει οπωσδήποτε να διαβάσετε κάποια στιγµή το βιβλίο The Writer’s Journey (Το ταξίδι του σεναριογράφου) του Κρίστοφερ Φόγκλερ, ο οποίος µπήκε στον κόπο να µελετήσει τις ιστορίες που αφηγούµαστε ο ένας στον άλλο από την εποχή του Οµήρου και να αναλύσει τις αρχετυπικές δοµές που εµφανίζονται επανειληµµένα.

Αυτό που θα πρέπει να συγκρατήσετε προς το παρόν είναι ότι η αρχή κάθε µεγάλου ταξιδιού συνοδεύεται από αµφιβολίες. Όχι µόνο στο σινεµά, αλλά και στην πραγµατικότητα. Όχι µόνο για τον Χάρι Πότερ, αλλά και για εσάς. Είναι λίγο σχιζοφρενική αίσθηση· λατρεύουµε να εξερευνούµε άγνωστους κόσµους, αλλά συγχρόνως φοβόµαστε να αποµακρυνθούµε από το γνώριµο περιβάλλον µας.

Εγώ, για παράδειγµα, όταν ήµουν µικρός, ονειρευόµουν να περάσω έναν χρόνο στις ΗΠΑ, στο πλαίσιο κάποιου προγράµµατος ανταλλαγής µαθητών. Στο τέλος, όµως, δεν ανταποκρίθηκα στο κάλεσµα της περιπέτειας, επειδή ήµουν φοβητσιάρης. Αναρωτιόµουν για διάφορα όπως: «Θα µου αρέσει η οικογένεια που θα µε φιλοξενεί;» «Θα βρω νέους φίλους;» «Μήπως χάσω τους φίλους που έχω εδώ;» «Τι θα απογίνει το συγκρότηµά µου (τότε έπαιζα ντραµς), τι θα γίνει µε τις συναυλίες µας; Μήπως τελικά αυτή η χρονιά µού στοιχίσει τη διεθνή καριέρα µου ως ροκ σταρ;» (Η οποία, παρεµπιπτόντως, ήταν ήδη από τότε τόσο απίθανη όσο και το ενδεχόµενο της κατάργησης των φόρων.)

Σε αντίθεση µε τους φανταστικούς ήρωες, αποφάσισα να µην αποτολµήσω το ταξίδι και να µείνω στο σπίτι µου. Η δειλία µου πιθανότατα µου στέρησε µια πρώιµη περιπέτεια, ένα ταξίδι στο οποίο θα µπορούσα να µαζέψω αµέτρητες αναµνήσεις, που κατά τη γνώµη µου είναι ό,τι σηµαντικότερο στη ζωή.

Λένε ότι στο τέλος της ζωής µας µετανιώνουµε µόνο για τα πράγµατα που δεν δοκιµάσαµε.

Αυτή η απόλυτη γενίκευση είναι, φυσικά, µια µπούρδα και µισή. Εγώ, για παράδειγµα, δεν δοκίµασα ποτέ το ναρκωτικό Κροκοντίλ, ούτε συµµετείχα ποτέ σε παράνοµο αγώνα πυγµαχίας – και µάλλον δεν πρόκειται να το µετανιώσω.

Εποµένως, άλλη µια δυσκολία αυτού του περίεργου πράγµατος που αποκαλούµε «ζωή» είναι να διακρίνουµε ποια ταξίδια θέλουµε να κάνουµε και ποιες περιπέτειες καλό θα ήταν να αποφύγουµε.

Ο δικός µου γενικός κανόνας είναι ο εξής: Δοκιµάστε όσο περισσότερα πράγµατα µπορείτε στη ζωή σας, «ταξιδέψτε» όσο περισσότερο γίνεται, αλλά πριν δοκιµάσετε οτιδήποτε, ρωτήστε τον εαυτό σας τρία πράγµατα:

1. Βλάπτει την υγεία σας;

2. Μπορεί να σας στοιχίσει την ελευθερία σας;

3. Βλάπτει κάποιον άλλο;

Απόσπασμα από το βιβλίο του Sebastian Fitzek “Τα Ψάρια που Σκαρφαλώνουν στα Δέντρα” που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα

https://enallaktikidrasi.com/

 

Αυτοβελίωση

5 απλοί τρόποι για να σταματήσεις την αρνητική κριτική προς τον εαυτό σου από σήμερα κιόλας!
Και να δεις που πολύ σύντομα θα νιώσεις καλύτερα!

Άρτεμις Σκούφου

Πολλές φορές η κριτική που σου ασκούν οι άλλοι γίνεται με άσχημο τρόπο, αλλά δεν είναι εύκολο να την αποφύγεις. Τι συμβαίνει, όμως, όταν εσύ είσαι αυτός που ασκείς αρνητική κριτική στον εαυτό σου;

Έχεις παρατηρήσει ότι πολλές φορές λες στον εαυτό σου αρνητικά πράγματα για σένα και όσα έχεις καταφέρει; Όχι απλά επειδή δεν έχεις αυτοπεποίθηση, αλλά κυρίως επειδή πιστεύεις συνεχώς ότι τίποτα δεν κάνεις σωστά κι ότι κάποιος άλλος είναι πολύ καλύτερος από εσένα. Ωστόσο, καταλαβαίνεις πως το να υποτιμάς τόσο πολύ τον εαυτό σου και να του ασκείς μια τόση αρνητική κριτική μόνο μπροστά δεν σε πάει.

Πώς να σταματήσεις την αρνητική κριτική στον εαυτό σου;
#1 Θύμισε στον εαυτό σου πόσο μακριά έχεις φτάσει

Μην ξεχνάς πόσα έχεις καταφέρει για να φτάσεις μέχρι εδώ, τι έχεις κάνει, πόσο έχεις προσπαθήσει και πόσο έχεις δουλέψει για να είσαι αυτός που είσαι και να στέκεσαι στα πόδια σου. Μην έχεις τόσες πολλές απαιτήσεις από τον εαυτό σου, χωρίς να βλέπεις και να θυμάσαι τι έχεις κάνει μέχρι σήμερα.

#2 Να θυμάσαι ότι τα συναισθήματα δεν είναι γεγονότα

Αυτά που νιώθεις δεν σημαίνει ότι αντιστοιχούν στην πραγματικότητα. Μπορεί να αισθάνεσαι ότι θα αποτύχεις στην επόμενη δοκιμασία που έχεις θέσει στον εαυτό σου, όμως αυτό δεν έχει συμβεί και δεν χρειάζεται και να συμβεί. Απλά πίστεψε λίγο παραπάνω σε σένα. Ό,τι νιώθεις, όσο άσχημο κι αν είναι, μπορεί να αλλάξει.


#3 Γιόρτασε τις νίκες σου, μεγάλες και μικρές

Μην αφήνεις τις επιτυχίες σου να περνάνε στα ψηλά γράμματα. Γιόρτασε ό,τι μα ό,τι κι αν έχεις καταφέρει, από το πιο μικρό έως το πιο μεγάλο. Σημασία έχει να αναγνωρίζεις την προσπάθειά σου και να αντιλαμβάνεσαι ότι τα κατάφερες. Γιόρτασέ το! Φώναξε, γέλα, συγκινήσου, μοιράσου τη χαρά σου με τους άλλους, εκφράσου όπως μόνο εσύ ξέρεις να το κάνεις.

#4 Να είσαι επιεικής με τον εαυτό σου, όπως είσαι και με τους άλλους

Σκέψου πόσο όμορφα συμπεριφέρεσαι στους άλλους, πόση ανεκτικότητα έχεις απέναντι σε λάθη που θα κάνουν και πόσο σωστά τους αντιμετωπίζεις κι ύστερα σκέψου και πώς απευθύνεσαι στον εαυτό σου. Να σε αγαπάς και να σου συμπεριφέρεσαι όμορφα και σωστά πριν το κάνεις απέναντι σε άλλους. Δε θα σε αγαπήσει κανένας περισσότερο από ό,τι εσύ τον εαυτό σου και δε θα σου συμπεριφέρεται κανείς όπως πρέπει, αν εσύ δεν εκτιμάς και δεν σέβεσαι το ποιος είσαι. Σταμάτα να είσαι τόσο σκληρός με εσένα.


#5 Χρησιμοποίησε θετικά λόγια για να ενισχύσεις τη διάθεση και την αυτοπεποίθησή σου

Πες και μια καλή κουβέντα στον εαυτό σου, δεν είναι για κακό. Δώσε ένα boost στην ψυχολογία σου μέσα από θετικές φράσεις που θα τονώσουν τη διάθεση, την εμπιστοσύνη και την αυτοπεποίθησή σου. Κι αν δεν το κάνεις εσύ αρκετά για σένα, άσε τους άλλους να το κάνουν και μην κλείνεις την πόρτα σε κομπλιμέντα.

https://ipop.gr/

Αυτοβελίωση

Για να ελέγξεις τον ύπνο σου πρέπει πρώτα να κατανοήσεις και να αντιληφθείς τις συνήθειές σου
Πιάσε μολύβι και χαρτί
Fani Stefanaki

Έχουμε μιλήσει επανειλημμένα για τις κακές συνήθειες και τα λάθη που επηρεάζουν την καλή ποιότητα του ύπνου σου. Μέχρι τώρα σου επισημαίναμε τα πιο συνηθισμένα που λίγο πολύ κάνουμε όλοι μας. Τώρα ήρθε η στιγμή να αντιληφθείς τι πάει στραβά με τις δικές σου συνήθειες και τον ύπνο σου.

Για να καταγράψεις όσα επηρεάζουν τον ύπνο σου, πρέπει να στραφείς σε 3 βασικές κατηγορίες: συνήθειες, περιβάλλον & αποτελέσματα
Σε κάθε περίπτωση, υπάρχουν ορισμένες ερωτήσεις που πρέπει να κάνεις στον εαυτό σου. Όσον αφορά τις καθημερινές συνήθειες σου, πρέπει να αναρωτηθείς εάν επηρεάζουν την ποιότητα του ύπνου σου οι ποσότητες καφέ και αλκοόλ που καταναλώνεις καθημερινά. Έπειτα, σκέψου μήπως κάποια μέρα σου προκάλεσε υπερβολικό άγχος ή ανησυχία για κάτι. Πόση ώρα πέρασες μπροστά στις οθόνες μέσα στη μέρα και μήπως εκεί είδες κάτι που σε "έριξε" ψυχολογικά; Ή μήπως έφαγες πολύ αργά το βραδινό σου και μετά στριφογυρνούσες όλο το βράδυ.

Φρόντισε ώστε τις απαντήσεις σου σε όλα τα παραπάνω να τις καταγράψεις σε ένα μικρό ημερολόγιο. Μαζί μπορείς να προσθέσεις και οτιδήποτε διαφορετικό έκανες μέσα στη μέρα, που δε το συνηθίζεις τις υπόλοιπες.

Μετά τις προσωπικές συνήθειες, μπορείς να παρατηρήσεις το περιβάλλον σου
Κάποιες φορές η κακή ποιότητα ύπνου σου, μπορεί να μην εξαρτάται αποκλειστικά από εσένα. Ίσως να φταίει το στρώμα του κρεβατιού σου ή η θερμοκρασία στο δωμάτιο. Ή ίσως να σε ενοχλεί το φως που μπαίνει από το ελαφρώς σηκωμένο παντζούρι μαζί με κάποιον θόρυβο. Ό,τι κι αν είναι αυτό, μπορείς να το καταγράψεις λίγο πριν κοιμηθείς ή αφού ξυπνήσεις το πρωί. Ακόμη καλύτερα, μπορείς να το κάνεις μέσα στη μέρα, μιας και όταν ακόμα βρίσκεσαι μεταξύ ύπνου και ξύπνιου είναι δύσκολο να εντοπίσεις τι πραγματικά σε ενοχλεί.

Τέλος, στη φάση των αποτελεσμάτων πρέπει να δράσεις όπως ένας αναλυτής δεδομένων -αλλά λίγο πιο ερασιτεχνικά
Δες ποια από τα παραπάνω επαναλαμβάνονται στις καθημερινές λίστες και σκέψου τα μοτίβα που προκύπτουν. Αντί, όμως, να εστιάσεις μόνο στα αρνητικά, παρατήρησε και όσα συντελούν σε έναν καλό ύπνο. Έτσι θα μπορείς να τα επαναλάβεις τις επόμενες μέρες και να δεις αν όντως λειτουργούν. Το σημαντικό, όμως, είναι να μη αγχώσει μία τέτοιου είδους διαδικασία. Δες το σαν μία προσπάθεια να βοηθήσεις τον εαυτό σου να πετύχει τον πολυπόθητο "τέλειο" ύπνο. Ή έστω τον ύπνο που οδηγεί σε μία καλή ξεκούραση.

https://www.savoirville.gr/

Αυτοβελίωση

Το άγχος είναι κάτι που οι περισσότεροι βιώνουμε καθημερινά. Το αίσθημα ανησυχία, η ένταση, η αγωνία αλλά και η αϋπνία είναι μερικά μόνο αποτελέσματα έντονου στρες από τα οποία καλό θα ήταν να απαλλαγούμε. Στη μάχη ενάντια στο στρες, εκτός από την άσκηση και τις χαλαρωτικές ασκήσεις έχουμε κι άλλα φυσικά όπλα στη διάθεσή μας: τα φαρμακευτικά βότανα. Μάθε γι’ αυτά κι απαλλάξου από το στρες.

1. Λυκίσκος
Μπορεί το βότανο αυτό να το έχεις συνδέσει με τη μπύρα, ωστόσο, κάνει θαύματα σε περιπτώσεις άγχους. Είναι ένα από τα πιο αποτελεσματικά φαρμακευτικά βότανα με ισχυρή κατασταλτική επίδραση στο στρες. Επίσης, ένα τσάι λυκίσκου λίγο πριν τον ύπνο δίνει λύση σε προβλήματα αϋπνίας. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να φτιάξεις ρόφημα με ένα κουταλάκι λυκίσκο και ζεστό νερό. Πιες το μισή ωρίτσα πριν ξαπλώσεις και καλά όνειρα.

2. Κάβα-κάβα
Είναι ένα βότανο που πιθανότατα δε γνώριζες. Φύεται στα νησιά του Ειρηνικού και χρησιμοποιείται παραδοσιακά για ανακούφιση από πόνους και χαλάρωση. Οι ευεργετικές και χαλαρωτικές του ιδιότητες το έχουν κάνει ιδιαίτερα γνωστό τα τελευταία χρόνια. Είναι μυοχαλαρωτικό, αναλγητικό και αντισπασμωδικό ενώ έχει και αντισηπτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες γι΄αυτό και συστήνεται και σε περιπτώσεις κυστίτιδας κι άλλων λοιμώξεων του ουροποιητικού.

3. Μελισσόχορτο
Είναι ένα από τα πιο αρωματικά φαρμακευτικά φυτά που ηρεμούν. Έχει άρωμα που θυμίζει αυτό της μέντας ή του λεμονιού. Βοηθά τόσο σε περιπτώσεις άγχους ή προβλήματα ύπνου ενώ είναι τόσο δραστικό που στο μεσαίωνα χρησιμοποιήθηκε ως αντικαταθλιπτικό. Μάλιστα, μόλις ένα κοφτό κουταλάκι του γλυκού αρκεί για ρόφημα 1 μεγάλης κούπας.

4. Πάσιον φλάουερ (Passion Flower)
Το λουλούδι του πάθους χρησιμοποιήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1800 από γιατρούς της Βόρειας Αμερικής για την ανακούφιση από το άγχος και την αντιμετώπιση των προβλημάτων αϋπνίας. Βέβαια, η δραστικότητά του είναι τόσο μεγάλη που μπορεί να προκαλέσει υπνηλία ή ζάλη γι΄αυτό προσοχή στην κατανάλωσή του.

5. Σκουτελλάρια
Κι όμως δεν είναι μόνο διακοσμητικό φυτό, μπορεί να χρησιμοποιηθεί κι ως βότανο. Μπορεί να μη γνωρίζεις πως λέγεται αλλά σίγουρα το γνωρίζεις, είναι το φυτό αυτό με τα μωβ άνθη που συχνά επιλέγουμε ανάμεσα στις γλάστρες με τα άνθη που διακοσμούν τις βεράντες μας. Η κατανάλωση του βοτάνου - ως ρόφημα ή εκχυμα - έχει ηρεμιστική δράση και στηρίζει το νευρικό σύστημα. Πρόκειται για ένα ήπιο μυοχαλαρωτικό που βοηθά στην καταπολέμηση του στρες και της αϋπνίας. Ενδείκνυται επίσης και για άλλα προβλήματα όπως ο πονοκέφαλος ή οι κράμπες πριν την περίοδο.

6. Βαλσαμόχορτο
Είναι ένα από τα πιο δημοφιλή φαρμακευτικά βότανα που χρησιμοποιούνται σε περιπτώσεις ήπιας κατάθλιψης αλλά και στους πόνους της περιόδου και οι δράση του οποίου ήταν ήδη γνωστή από την αρχαιότητα. Το αναφέρει ο πατέρας της ιατρικής ο Ιπποκράτης αλλά και ο Πεδάνιος Διοσκουρίδης, ο μεγαλύτερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας.

7. Βαλεριάνα
Είναι ένα ευρέως χρησιμοποιούμενο ηρεμιστικό στην Ευρώπη με ισχυρές αγχολυτικές και κατευναστικές ιδιότητες. Μάλιστα, στο παρελθόν χρησιμοποιούταν και σε περιπτώσεις επιληψίας. Επειδή είναι ιδιαίτερα δραστική, συστήνεται η κατανάλωσή της να γίνεται λίγο πριν τον ύπνο. Όπως και με το μελισσόχορτο ένα κοφτό κουταλάκι του γλυκού αρκεί για ρόφημα 1 μεγάλης κούπας.

Μεγάλη προσοχή:
Η χρήση των βοτάνων πρέπει να γίνεται συνετά και όχι δίχως ιατρική συμβουλή. Κάποια από τα χαλαρωτικά βότανα απαγορεύεται δια ροπάλου να καταναλωθούν αν παίρνεις κάποια φαρμακευτική αγωγή. Για παράδειγμα αν κάποιος λαμβάνει αντικαταθλιπτικά απαγορεύεται να πιει ρόφημα μελισσόχορτου. Το κάβα -κάβα αντενδείκνυται για όσους έχουν νόσο του Πάρκινσον.Επίσης, προσοχή σε περίπτωση εγκυμοσύνης. Πολλά από τα βότανα, όπως για παράδειγμα το λουλούδι του πάθους είναι τόσο δραστικά που μπορούν να προκαλέσουν ζάλη. Προσοχή λοιπόν.


newsbeast.gr

Αυτοβελίωση

Όσο κι αν σας φαίνεται περίεργο κανείς δεν είναι απαλλαγμένος από προκαταλήψεις, ακόμα και τα πιο ελεύθερα μυαλά υφίστανται τα φίλτρα των προκαταλήψεων και των στερεοτύπων.

Οι αιτίες τους είναι πολιτισμικού, οικογενειακού και προσωπικού χαρακτήρα, καθώς όλα τα βιώματά μας λειτουργούν τελικά ως φίλτρα ανάμεσα σε μας και στην πραγματικότητα.

Δεν υπάρχουν μόνο άτομα που απορρίπτουν ή περιφρονούν κάποια άλλα τα οποία δεν ανήκουν στη δική τους κοινότητα, στον πολιτισμό τους, στη φυλή στη θρησκεία τους. Ακόμα και απέναντι στους ίδιους τους εαυτούς μας διακατεχόμαστε από προκαταλήψεις και περιορισμούς.

Μόνοι μας βάζουμε πρέπει και όρια χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε τις περισσότερες φορές, μπαίνοντας σε άκαμπτα καλούπια που δύσκολα επιλέγουμε να σπάσουμε.

Η πίστη ότι δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι το οποίο δεν έχουμε επιχειρήσει και πριν.

Η υποψία ότι άλλα άτομα μας λογοκρίνουν ή δεν μας αποδίδουν αυτό που μας αξίζει, όταν είναι πολύ πιθανόν να μην έχουν σχηματίσει άποψη για μας.

Η προκατάληψη της αβεβαιότητας. Ο εγκέφαλός μας δεν συμπαθεί την αβεβαιότητα και την αοριστία. Γι’ αυτό, από το να μην είμαστε σίγουροι, προτιμάμε είτε να πιστεύουμε είτε να μην πιστεύουμε.

Η τάση να σκεφτόμαστε ότι μια οριστική αποτυχία θα επαναληφθεί, χωρίς να λαμβάνουμε υπόψη μας ότι δεν υπάρχουν δύο ίδιες στιγμές ή περιστάσεις.

Τελευταία, αλλά πολύ σημαντική, είναι η προκατάληψη που οι ειδικοί αποκαλούν “προκατάληψη του τυφλού σημείου”. Οι περισσότεροι άνθρωποι αδυνατούν να συνειδητοποιήσουν πόσες γνωστικές προκαταλήψεις έχουν στην πραγματικότητα ή πόσο συχνά πέφτουν θύμα αυτών τους των προκαταλήψεων.

Οι διαφημιστές και οι πολιτικοί έχουν πλήρη επίγνωση αυτών των τυφλών σημείων και στοχεύουν επίτηδες στις δικές μας προκαταλήψεις για να πουλήσουν τα προϊόντα ή τις ιδέες τους.

Ως ένα βαθμό, όλοι μας χειραγωγούμε τους άλλους προκειμένου να τους πείσουμε να ενστερνιστούν τα δικά μας πιστεύω. Το κάνουν οι γονείς με τα παιδιά τους, οι δάσκαλοι με τους μαθητές τους, οι ερευνητές με τους συναδέλφους τους, οι εραστές μεταξύ τους.

Δυστυχώς, συχνά το κάνουμε χωρίς να συνειδητοποιούμε τα ενδιαφέροντα και τις ανάγκες του άλλου.

Είναι μόνο μερικές απ΄τις προκαταλήψεις οι οποίες διαμορφώνουν τα πιστεύω μας και την αντίληψη μας για τον κόσμο.

Μπορούν να αλλάξουν αν αποφασίσουμε να βλέπουμε τα πράγματα που από διαφορετικές πλευρές. Αποφύγετε να βγάλετε γρήγορα συμπεράσματα για τους ανθρώπους γύρω σας, να ξέρετε πως οι προκαταλήψεις στιγματίζουν μεγάλο μέρος των ανθρώπινων σχέσεων και καταλήγουν να απελευθερώνουν ένα ποτάμι μνησικακίας, που μετά είναι πολύ δύσκολο να τεθεί υπό έλεγχο.

Προσπαθήστε να σταματήσετε να βγάζετε κρίσεις και συμπεράσματα χωρίς να έχει μια ολοκληρωμένη εικόνα, τότε θα απαλλαγείτε από αυτό το αποξενωτικό μηχανισμό.

Προσπαθήστε να δεχτείτε την γνώμη των άλλων, το ότι κατανοείτε την άποψη τους δεν σημαίνει ότι συναινείτε, απλά σας βοηθάει να δείτε τον κόσμο από την ματιά ενός άλλου ανθρώπου.

jenny.gr

Αυτοβελίωση

Δείξε αντοχή στις λακκούβες του δρόμου και μείνε στην πορεία σου μέχρι το τέλος

Η συναρμολόγηση ενός ονείρου δεν διαφέρει από τη συναρμολόγηση οποιουδήποτε αντικειμένου. Ακόμα και αν έχεις όλα τα κομμάτια του, μέχρι να τα μοντάρεις, δεν θα έχεις αυτό που θέλεις. Το επιτυχημένο αποτέλεσμα εξαρτάται από το αν έχεις συγκεντρώσει τα σωστά κομμάτια σε κάθε βήμα της πορείας. Παρ΄όλο που το τελευταίο βήμα μπορεί να μην είναι τίποτε άλλο παρά το τελικό στρίψιμο μιας βίδας, ωστόσο αν όλα τα άλλα πριν από αυτό δεν έχουν ταιριάξει σωστά, η βίδα δεν θα βιδώνει. Αυτή είναι η δοκιμή.

Το μυστικό είναι να μη χάσεις το θάρρος σου, έστω κι αν χρειαστεί να πας πίσω και να επαναλάβεις μερικά από τα προηγούμενα βήματα. Μπορεί να χρειαστούν αρκετές δοκιμές. Να ξέρεις ότι το αποτέλεσμα περιμένει να εμφανιστεί όταν θα έχουν συναρμολογηθεί όλα τα κομμάτια.

Πριν από πολλά χρόνια, ο άντρας μου κι εγώ, νιόπαντροι τότε, αγοράσαμε μία από αυτές τις βιβλιοθήκες που τις συναρμολογείς μόνος σου, για να την τοποθετήσουμε στο πρώτο διαμέρισμα. Εκείνο που μας είχε τραβήξει σ’ αυτό το συγκεκριμένο σχέδιο ήταν ότι το βιβλιαράκι με τις οδηγίες έλεγε «εύκολη συναρμολόγηση».

Πήραμε λοιπόν τα ράφια στο σπίτι και ετοιμαστήκαμε να συναρμολογήσουμε στο πι και φι τη βιβλιοθήκη μας, με όλη την απαραίτητη εστίαση, πίστη, φαντασία, αυτοδέσμευση και έμπνευση. Ανοίξαμε το κουτί γεμάτοι ενθουσιασμό και καταπιαστήκαμε με το πρώτο κομμάτι της βιβλιοθήκης. (…) Η προσπάθεια ήταν όμως πολύ μεγαλύτερη απ’ όσο νομίζαμε.

Ο Πάτρικ μού έβαλε τις φωνές. Του τις έβαλα κι εγώ. Εκείνος είπες ότι μας είχαν δώσει ελαττωματική βιβλιοθήκη. Εγώ είπα ότι ήταν ανίκανος να ακολουθήσει τις οδηγίες. Αναστενάξαμε και οι δύο βλέποντας το σωρό με τις σανίδες στο πάτωμα και ξαναρχίσαμε από την αρχή, μόνο που αυτή τη φορά διάβαζα εγώ τις οδηγίες.

Ένιωθα πολύ ικανοποιημένη με τον εαυτό μου καθώς διάβαζα κοφτά τις οδηγίες και έβλεπα ότι σημειώναμε πρόοδο. Έφτασα στο σημείο όπου έπρεπε να περάσουμε το ράφι στη θέση του και με μια τόση δα μικρή σκουντιά οι προσπάθειές μας μεταβλήθηκαν και πάλι σε ένα σωρό στη μέση του δωματίου!

Ξαναρχίσαμε από την αρχή βλαστημώντας. Αυτό συνεχίστηκε για ώρες. Εγώ είπα τον Πάτρικ ηλίθιο. Ο Πάτρικ είπε εμένα ηλίθια. Κάποια στιγμή πειστήκαμε ότι είχαμε λαθεμένες οδηγίες. Ύστερα, αποφασίσαμε ότι η βιβλιοθήκη ήταν ελαττωματική και τελικά καταλήξαμε στο ότι όποιος είχε γράψει εκείνες τις οδηγίες ήταν ένας ανώμαλος σαδιστής που γελούσε μαζί μας από κάποια γωνιά των κεντρικών γραφείων της εταιρείας. Πιστεύαμε ότι μας είχαν εξαπατήσει. Ό,τι και αν ήταν αυτό που έφτιαχναν εκείνα τα κομμάτια, πάντως βιβλιοθήκη δεν ήταν!

(…)Έμεινα για λίγο σκεφτική. Τι θα μπορούσαμε άραγε να κάνουμε καλύτερα; Και τότε μου ήρθε μια φαεινή ιδέα: «Ξέρω τι πρέπει να κάνουμε! Ας υποκριθούμε ότι είμαστε η βιβλιοθήκη!», είπα. «Αν ήμαστε εμείς η βιβλιοθήκη, τι θα χρειαζόμαστε για να μη διαλυθούμε;». Αργά, μεθοδικά, βήμα-βήμα, ελέγξαμε πάλι τις οδηγίες. Το Α με το Β; Εντάξει. Κάτω μέρος Γ; Εντάξει. Πάνω μέρος Δ; Εντάξει.

Καθώς διάβαζα πολύ προσεκτικά για το Δ, πρόσεξα για πρώτη φορά ένα μικροσκοπικό αστερίσκο που έμοιαζε με κόκκο σκόνης. Κοίταξα στο κάτω μέρος της σελίδας, όπου ένας όμοιος αστερίσκος σηματοδοτούσε μια εξήγηση με τα πιο μικροσκοπικά γραμματάκια που υπάρχουν! «Τοποθετήστε τις πλαστικές ασφάλειες μέσα στις τρύπες». Σ’ ένα μικρό πακετάκι δίπλα στα χερούλια για τις πόρτες ήταν δύο μικρές πλαστικές ασφάλειες που έμοιαζαν με άσπρα φασόλια. Τις έσπρωξα μέσα στις τρύπες.

Voila! Όλο εκείνο το ταλαντευόμενο αλλοπρόσαλλο σύνολο από σανίδες έγινε πιο σταθερό κι από το βράχο του Γιβραλτάρ! Το ράφι γλίστρησε στη θέση του με την πρώτη, τα πορτάκια στερεώθηκαν ωραία-ωραία, με τα πομολάκια τους στη θέση τους, έτοιμα να φρουρήσουν τους πνευματικούς μας θησαυρούς. Η βιβλιοθηκούλα μας στεκόταν και μας κοίταζε καμαρωτή-καμαρωτή. Ο σωρός στο πάτωμα είχε γίνει μια πανέμορφη βιβλιοθήκη. Το δεύτερο κομμάτι της συναρμολογήθηκε σχεδόν μαγικά, στο πι και φι.

(…) Έτσι γίνεται με κάθε επιθυμία της καρδιάς. Μόνο το πρώτο θαύμα αποτελεί πρόκληση. Μείνε ακλόνητος δίπλα του. Αρνήσου να τα παρατήσεις και να φύγεις. Δείξε αντοχή στις λακκούβες του δρόμου και μείνε σταθερά στην πορεία σου μέχρι το τέλος.

Απόσπασμα από το βιβλίο της Sonia Chorquette με τίτλο «Η καρδιά σου έχει δίκιο» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Η Δυναμική της Επιτυχίας

https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση

Η ζωή φαντάζει ευκολότερη όταν πιστεύετε ότι τα κίνητρα των περισσότερων ανθρώπων είναι καλά. Είτε αληθεύει είτε όχι, είναι αδιαμφισβήτητο ότι κάποιοι άνθρωποι έχουν πληρώσει υψηλό τίμημα επειδή ακριβώς εμπιστεύονται εύκολα τους άλλους. Χρειάζεται λοιπόν να λαμβάνουμε υπόψη μας τα ακόλουθα στοιχεία.

Μην «τυφλώνεστε» από την εμφάνιση ή το φλερτ
Υπάρχουν δυστυχώς κάποιοι άνθρωποι που εκμεταλλεύονται την εμφάνισή τους ή τη γοητεία τους με τον λάθος τρόπο. Για την ακρίβεια, συνήθως τέτοιοι άνθρωποι δεν έχουν να δείξουν κάτι άλλο, κάτι πιο ποιοτικό και συνεπώς χρησιμοποιούν αυτό που τους είναι ευκολότερο ως «όπλο», την εμφάνιση. Δεν υπάρχει συγκεκριμένος τρόπος να αποφύγετε να εμπιστευτείτε έναν τέτοιο άνθρωπο, αλλά το καλύτερο είναι να αξιολογείτε τους άλλους στο σύνολό τους και να βλέπετε και τις συμπεριφορές τους.

Κάποιοι άνθρωποι είναι ευγενικοί επειδή έχουν ένα συμφέρον
Ναι, υπάρχουν εκείνοι που απολαμβάνουν να είναι καλοί με αυθεντικό τρόπο και επειδή σας συμπαθούν. Αλλά ορισμένοι άλλοι χρησιμοποιούν την καλοσύνη ως εργαλείο ώστε να καταφέρουν να σας χειριστούν, ώστε αργότερα να λάβουν εγωιστικά οφέλη. Γι’ αυτό όταν κάποιος σας ρωτά συνέχεια πώς είστε ή σας γεμίζει δώρα ενώ δεν τον γνωρίζετε καλά, κρατήστε τα μάτια σας ανοιχτά. Δώστε χρόνο σε αυτή τη σχέση να ξεδιπλωθεί, ώστε να είστε βέβαιοι για τις προθέσεις.

Έπαινος και κολακεία από ανθρώπους που πληρώνετε
Η αλήθεια είναι ότι όταν λένε ωραία πράγματα για εμάς ή την εργασία μας αυξάνονται οι πιθανότητες να συνεχίζουμε να προτιμάμε τις δικές τους υπηρεσίες. Φυσικά, αυτό σημαίνει ότι αποφεύγουν να κάνουν κριτική με οποιονδήποτε τρόπο. Είναι ασφαλέστερο λοιπόν να εμπιστευθείτε ανθρώπους που λένε τα πράγματα ως έχουν, ακόμα κι αν δεν σας αρέσει πάντα αυτό που ακούτε.

Προσέξτε τις «γενναιόδωρες» προσφορές
Ναι, ορισμένες φορές, ο «αντίπαλός» σας, είτε επαγγελματικός είτε προσωπικός, σας κάνει μια γενναιόδωρη προσφορά επειδή μπορεί να μην του αρέσει η διαπραγμάτευση ή απλώς επειδή σας συμπαθεί. Όμως άλλες φορές, αυτό που φαίνεται ως «γενναιόδωρη» προσφορά κρύβει από πίσω κάτι άλλο: μια καλύτερη προσφορά που επίτηδες δεν αναφέρθηκε, ένα προϊόν ή μια υπηρεσία που είναι χειρότερη απ’ ότι νομίζατε ή μια μελλοντική χειριστική συμπεριφορά.

Ψεύτικος θυμός ή δάκρυα
Τις περισσότερες φορές είναι αυθεντικά, αλλά υπάρχουν και ορισμένοι άνθρωποι που έχουν μεγαλύτερη ευκολία στο να υποκρίνονται συναισθήματα. Τα έντονα συναισθήματα πολλές φορές μας φέρνουν σε αμηχανία, μας παραπλανούν με αποτέλεσμα οι κίβδηλοι άνθρωποι να μας χειρίζονται μέσω αυτών. Προσπαθήστε να παίρνετε αποφάσεις εξετάζοντας με λογική και όχι βασιζόμενοι στο μελόδραμα.

Προσέξτε την αποκάλυψη των αδυναμιών σας ή των παρελθοντικών λαθών
Ναι, ορισμένες φορές, η αποκάλυψη ενός μειονεκτήματος μπορεί να ανοίξει την πόρτα σε μια βαθύτερη σχέση. Όμως, άλλες φορές, αυτή η έκθεση μπορεί να λειτουργήσει κατά σας. Γι΄ αυτό δώστε λίγο χρόνο σε μια νέα γνωριμία, που αμφιβάλλετε για την ποιότητά της.

Πηγή:

www.psychologytoday.com/intl/blog/how-do-life/202010/6-warnings-people-who-are-too-trusting

https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση

Πώς γίνεται να αλλάξεις κάτι που έχεις συνηθίσει να κάνεις καθημερινά;

Άρτεμις Σκούφου

Έχεις σκεφτεί πόσο πολύ μπορεί να επηρεάσει τη ζωή σου η δύναμη της συνήθειας; Πώς μπορεί να φέρει τα πάνω – κάτω και πόσο να σε επηρεάσει και ψυχολογικά;

Αναφερόμαστε συχνά στη δύναμη της συνήθειας όταν έχουμε συνηθίσει να κάνουμε κάτι σε καθημερινή βάση που αν αλλάξει, είναι σα να αλλάζει όλη μας η ζωή και η κοσμοθεωρία μας. Μπορεί να πρόκειται για μια κακή συνήθεια, όπως το κάπνισμα και το junk food, αλλά και για καλή, όπως το να κάνεις γυμναστική ή να διαβάζεις ένα βιβλίο. Ίσως να πρόκειται, ακόμα, και για κάποιο πρόσωπο με το οποίο είχες καθημερινή επικοινωνία και τώρα πια όχι.

Πολλοί από εμάς συνηθίζουμε σε καταστάσεις, ερωτευόμαστε το σταθερό πρόγραμμα και τις συνήθειες, χωρίς απαραίτητα να βουλιάζουμε στη ρουτίνα. Όμως, έρχονται και αυτές οι στιγμές που λέμε – και το λες κι εσύ – “μου αρέσει όντως αυτό που κάνω ή το κάνω από συνήθεια;”, “αγαπώ όντως αυτόν τον άνθρωπο ή είμαι μαζί του από συνήθεια;”, “μου αρέσει πράγματι η δουλειά μου ή είναι απλά μια συνήθεια;”. Ερωτήματα στα οποία είναι καλό να δίνουμε απάντηση.

Και η συνήθεια αλλάζει; Μπορείς να βγάλεις από τη ζωή σου κάτι που έχεις συνηθίσει να κάνεις καθημερινά και τουλάχιστον για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα σε γέμιζε ψυχικά; Μπορείς να βγάλεις έναν αγαπημένο σου άνθρωπο από την καθημερινότητά σου; Μπορείς να αλλάξεις δουλειά μετά από 10-20 χρόνια; Μπορείς να ξεκινήσεις μια υγιεινή διατροφή στα 40 σου όταν ποτέ δεν το έχεις ξανακάνει; Μπορείς να αλλάξεις τις συνήθειές σου;

δύναμη της συνήθειας

Φυσικά και μπορείς, αρκεί να είσαι σίγουρος ότι θες να το κάνεις και να το πάρεις απόφαση. Ειδικά αν πρόκειται για μια κακή συνήθεια, όσο πιο σύντομα το αποφασίσεις, τόσο το καλύτερο.

Αποφάσισέ το και πίστεψε στον εαυτό σου

Μπορεί να μην είναι εύκολο, όμως όλα ξεκινούν, αν εσύ το αποφασίσεις. Το πιο σημαντικό, βέβαια, είναι να το θες πραγματικά και να μην προσπαθήσεις να αλλάξεις την απόφασή σου, βρίσκοντας δικαιολογίες. Πίστεψε στον εαυτό σου, πίστεψε ότι μπορείς να τα καταφέρεις και θα το κάνεις. Είσαι δυνατός και μπορείς να σταθείς στα πόδια σου και χωρίς αυτό.

Βρες τα αρνητικά της κακής συνήθειας

Όσο πιο ειλικρινής είσαι με τις κακές σου συνήθειες, τόσο καλύτερα θα πετύχεις την αλλαγή που επιζητάς. Εάν έχεις συνειδητοποιήσει ότι έχεις μια κακή συνήθεια, τότε ήρθε η ώρα να βρεις και τα αρνητικά της. Τι σου προσφέρει και τι μειονεκτήματα έχει στη ζωή σου; Πόσα αρνητικά θα γίνουν θετικά, μόλις την “κόψεις”;

Δώσε χρόνο, πολύ χρόνο

Δώσε χρόνο στον εαυτό σου να διακόψει τη συνήθεια, είτε σιγά σιγά, είτε απότομα. Σίγουρα δεν γίνεται από τη μια στιγμή στην άλλη και ίσως ο χρόνος που θα χρειαστεί να είναι πολύ περισσότερος απ’ όσο φαντάζεσαι. Μην είσαι απαιτητικός.

Οι ειδικοί συμφωνούν ότι δεν υπάρχει τυπικό χρονικό πλαίσιο για τη διακοπή μιας συνήθειας, και η σωστή συνταγή θα είναι ένας συνδυασμός προσωπικότητας, κινήτρων, περιστάσεων και της εν λόγω συνήθειας. Για να σπάσεις μία συνήθεια θα πρέπει να αναλογιστείς την προσωπική της αξία για τον εαυτό σου και όχι να στηριχτείς σε κάποια εξωτερική πίεση που μπορεί να δέχεσαι από άλλους.

Συγκεντρώσου στον στόχο σου και θα τα καταφέρεις! Μπορείς!

https://ipop.gr/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.