Ιουνίου 14, 2021

Αυτοβελίωση

Εκτός από την αγάπη, δεν έχουν γραφτεί τόσα πολλά για κανένα άλλο θέμα εκτός από τα λόγια , επειδή οι λέξεις και η σιωπή πάντα αναζητούν την ισορροπία. Μια κινεζική παροιμία λέει «Μην ανοίξεις το στόμα σου αν δεν είσαι σίγουρος πως αυτό που πρόκειται να πεις θα ταράξει την σιωπή.»


Έχει συμβεί σχεδόν σε όλους μας, το να ξέρουμε την κατάλληλη στιγμή που θα πρέπει να λήξουμε μια συζήτηση κι όμως συνεχίζουμε και δεν καταλήγει καλά. Θέλουμε να πούμε τόσα πολλά πράγματα χωρίς να σκεφτόμαστε τις συνέπειες, χωρίς να γνωρίζουμε ότι κάποιες φορές είναι καλύτερο το να μείνουμε ήσυχοι.

Αν αληθινά συνειδητοποιήσουμε πως όταν μιλάμε, όταν κρίνουμε και όταν λέμε την γνώμη μας αποκαλύπτουμε τα βαθύτερα κομμάτια της προσωπικότητας μας και κρίνουμε τον εαυτό μας τότε δεν θα επιτρέπαμε στην γλωσσά μας να τρέχει.

«Χρειάζονται 2 χρόνια για να μάθουμε να μιλάμε και μια ζωή για να μάθουμε να μένουμε ήσυχοι.» -Ernest Hemmingway

Μιλώντας πάρα πολύ
Ανάμεσα στους φίλους, στην οικογένεια και στους ανθρώπους που αγαπάμε συχνά δεν είμαστε τόσο προσεκτικοί στο πώς μιλάμε και αφήνουμε ελεύθερα τους να ξέρουν τι σκεφτόμαστε. Ακόμα και αν ακούγεται άξεστο να το πούμε μπορούμε να εφαρμόσουμε την παρακάτω φράση σε αυτές τις καταστάσεις: όπου υπάρχει η αλήθεια υπάρχει και η αποστροφή.

Τα λόγια που λέμε στους ανθρώπους κοντά μας είναι κάποιες φορές πιο κοφτερά και από μαχαίρι, δημιουργούν τοίχους οι οποίοι είναι πολύ δύσκολο να καταρριφθούν και πληγώνουν τους ανθρώπους τους οποίους αληθινά αγαπάμε και σεβόμαστε.


Παρόλο που κάποιες φορές έχουμε την παρόρμηση να μιλήσουμε, είναι σημαντικό να αναλογιστούμε τα λόγια μας και να αναρωτηθούμε τι πραγματικά θέλουμε να πούμε στο άλλο άτομο. Θα πρέπει πάντα να αξιολογούμε τις συνέπειες των απόψεών μας και πάντα να στρεφόμαστε με ευγένεια.

«Οι πληγές της γλώσσας είναι βαθύτερες και είναι πιο δύσκολο να θεραπευτούν από αυτές ενός σπαθιού.» – Αραβική παροιμία

Η τέχνη της ομιλίας με σοφία και σεβασμό
Το θέμα δεν είναι πάντα το να μένουμε σιωπηλοί και να κρύβουμε αυτά που σκεφτόμαστε επειδή δεν πρέπει να ξεχνάμε πως αυτό που δεν λέγεται προφορικά είναι σαν να μην υπάρχει. Τα ενθαρρυντικά λόγια, αυτά που έρχονται από την καρδιά μας για ένα άλλο άτομο, είναι αυτά που έχουν πραγματική σημασία.

Να λέτε μόνο ότι είναι αναγκαίο, να ξέρετε να ακούτε, μην πείτε κάτι απλώς για να μιλήσετε. Το να μιλάμε πάρα πολύ χωρίς να σκεφτόμαστε πως να ελέγξουμε αυτά που λέμε μπορεί να μας οδηγήσει στο να πούμε ανοησίες ή λόγια που μπορεί να πληγώσουν τον άλλον.

Η σημασία της ειλικρίνειας
Οι επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο του Harvard πραγματοποίησαν μια μελέτη στην εγκεφαλική δραστηριότητα κατά τη διάρκεια μιας σειράς δοκιμών που εξέτασαν την ειλικρίνεια σε μια ομάδα ανθρώπων. Ανακάλυψαν πως η ειλικρίνεια εξαρτάται περισσότερο από την παρουσία πειρασμών πάρα από την ενεργή αντίσταση σε αυτούς.


Με νευρωνικούς όρους, τα αποτελέσματα έδειξαν πως η εγκεφαλική δραστηριότητα στους ανθρώπους που είναι ειλικρινείς δεν αλλάζει όταν αντιμετωπίζουν πειρασμούς (να κερδίσουν χρήματα μέσω της απάτης), ενώ η δραστηριότητα του εγκεφάλου σε αυτούς που δεν είναι ειλικρινείς αλλάζει από τους πειρασμούς ακόμα και αν δεν ενδώσουν σε αυτούς.

Η μελέτη εκδόθηκε στο περιοδικό Proceedings of the National Academy of Sciences από τον Joshua Greene, καθηγητή ψυχολογίας στη σχολή Τεχνών και Επιστημών του Πανεπιστημίου του Harvard.

Ο Greene εξηγεί πως σύμφωνα με αυτά τα αποτελέσματα η ειλικρίνεια δεν εξαρτάται από την προσπάθεια της θέλησης αλλά από την προδιάθεση για ειλικρίνεια με αυθόρμητο τρόπο. Σύμφωνα με τον ερευνητή αυτό ίσως να μην αληθεύει σε όλες τις καταστάσεις αλλά αλήθευε στην παραπάνω έρευνα.

Οι λόγοι που λέμε ψέματα ή την αλήθεια
Από την άλλη πλευρά, οι ερευνητές από το αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης και από το Πανεπιστήμιο του Κεμπέκ στο Μόντρεαλ διεξήγαγαν ένα πείραμα για να ανακαλύψουν τους λόγους για τους οποίους οι άνθρωποι λένε ψέματα ή αλήθεια σε οποιαδήποτε κατάσταση.

Μέχρι εκείνη την στιγμή θεωρούνταν πως πάντα λέμε την αλήθεια αν μας βολεύει και λέμε ψέματα αν δεν μας βολεύει. Αλλά τώρα, με αυτή την έρευνα έχει γίνει ξεκάθαρο πως οι άνθρωποι λένε την αλήθεια ακόμα και αν αυτό συνεπάγεται με ένα κόστος. Το ερώτημα είναι, γιατί;

Με αυτή την έννοια διαφορετικά σενάρια εξετάζονται επειδή από την άλλη είναι κατανοητό πως οι άνθρωποι είναι ειλικρινείς επειδή έτσι το έχουν αφομοιώσει και και πως αν κάνουν το αντίθετο θα τους προκαλέσει αρνητικά συναισθήματα όπως ενοχή ή ντροπή τα οποία αποφεύγουν. Αυτή η αποστροφή έχει να κάνει με την απελπισία που δημιουργεί μια αντίφαση μεταξύ της εικόνας που έχει ένα άτομο για τον εαυτό του και το πως συμπεριφέρεται στην πραγματικότητα.

Άλλα κίνητρα για δράση με ειλικρίνεια έχουν να κάνουν με τον αλτρουισμό και την συμμόρφωση με αυτό που πιστεύουμε ότι οι άλλοι άνθρωποι αναμένουν από εμάς να πούμε, δηλαδή την επιθυμία να μην διαταράξουμε τις προσδοκίες του άλλου προσώπου.

Μετάφραση: awakengr.com via exploringyourmind
Main image by Audrey Kawasaki

https://www.awakengr.com/

Αυτοβελίωση

Εάν δεν εκτιμήσεις την αξία του εαυτού σου, δε θα εκτιμήσεις την αξία του χρόνου σου. Και αν δεν εκτιμήσεις την αξία του χρόνου σου, δεν θα κάνεις ποτέ τίποτε μ’ αυτόν. -Σκωτ Πεκ-

Η ενδυνάμωση της αυτοεκτίμησης αποτελεί συχνά κυρίαρχο στόχο όσων καταφεύγουν στη θεραπεία καθώς αποτελεί βασικό στοιχείο το οποίο θα μας βοηθήσει να χαράξουμε τo σωστό μονοπάτι στη ζωή μας. Αυτό συμβαίνει επειδή η υψηλή αυτοεκτίμηση ενδυναμώνει τη συναισθηματική “ανοσία” μας και ενισχύει την ανθεκτικότητα μας. Γνωρίζοντας τη σπουδαιότητά της, το ερώτημα είναι: πώς μπορούμε να τη βελτιώσουμε;

Για να το κατορθώσουμε αυτό, απαιτείται να χρησιμοποιήσουμε διαφορετικά εργαλεία και να ακολουθήσουμε ποικίλες στρατηγικές μιας και η χαμηλή αυτοεκτίμηση οφείλεται σε διαφορετικούς παράγοντες. Σημαντικό παράγοντα αποτελεί το σύστημα απόδοσης που αναπτύσσουμε και ο βαθμός με τον οποίο πιστεύουμε ότι επηρεάζουμε όσα συμβαίνουν σε εμάς.

Η χαμηλή αυτοεκτίμηση είναι σαν να οδηγείς μέσα στη ζωή με το χειρόφρενο τραβηγμένο.

-Μάξγουελ Μαλτζ-

Τι είναι η αιτιώδης απόδοση και πώς μπορεί να βλάψει την αυτοεκτίμηση μας;
Όταν έχουμε χαμηλή αυτοεκτίμηση συνηθίζουμε να πιστεύουμε ότι όσα μας συμβαίνουν οφείλονται σε προσωπικούς εσωτερικούς παράγοντες τους οποίους δε μπορούμε να αλλάξουμε.

Συνήθως αποδίδουμε την "κακοτυχία" μας στον εαυτό μας. Για παράδειγμα: τι σκέφτεται ένα άτομο με χαμηλή αυτοεκτίμηση μετά από μια ερωτική απογοήτευση; Σκέφτεται ότι ευθύνεται το ίδιο που η σχέση τελείωσε.

Έτσι, αρνητικές σκέψεις αρχίζουν να εμφανίζονται, όπως για παράδειγμα δεν είμαι αρκετά καλός/ή για τον/τη σύντροφο μου ή για όλα ευθύνομαι εγώ. Στην πραγματικότητα, όταν μια σχέση τελειώνει, ευθύνονται και οι δυο πλευρές και όχι μόνο η μία, ακόμα κι αν αισθάνονται έτσι και οι δύο σύντροφοι.

Έτσι μετά το χωρισμό, δικαιολογημένα αναδύονται σκέψεις ενοχής. Κατά την εμφάνισή τους, ένα άτομο με υψηλή αυτοεκτίμηση έχει πολύ λιγότερες πιθανότητες να καταρρεύσει καθώς είναι περισσότερο ρεαλιστικό όσον αφορά τις αιτιώδεις αποδόσεις που κάνει. Το ίδιο συμβαίνει σε όλες τις καταστάσεις στη ζωή μας.

Επίσης, τα άτομα με χαμηλή αυτοεκτίμηση συνηθίζουν να αποδίδουν όσα θετικά συμβαίνουν στη ζωή τους σε εξωτερικούς παράγοντες. Για παράδειγμα, θα πιστέψουν ότι πήραν προαγωγή στη δουλειά τους επειδή ο προϊστάμενος τους είναι καλοπροαίρετος και όχι επειδή έχουν τα κατάλληλα προσόντα. Αυτό που συμβαίνει συνήθως είναι ότι δεν αισθάνονται ποτέ περήφανοι όταν ανταμείβονται ή επιβεβαιώνονται.

Εάν δεν εκτιμήσεις την αξία του εαυτού σου, δεν θα εκτιμήσεις την αξία του χρόνου σου. Και αν δεν εκτιμήσεις την αξία του χρόνου σου, δεν θα κάνεις ποτέ τίποτε μ’ αυτόν.

-Σκωτ Πεκ-

Βελτιώστε την αυτοεκτίμηση σας αλλάζοντας την αιτιώδη απόδοση
Τι μπορούμε λοιπόν να κάνουμε για να αλλάξουμε τις αιτιώδεις αποδόσεις μας και να βελτιώσουμε την αυτοεκτίμησή μας;

Ας ξεκινήσουμε κάνοντας ένα βήμα πίσω και ας ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα. Με τον τρόπο αυτό μπορούμε να καταλήξουμε σε μια διεξοδική εξέταση η οποία προσαρμόζεται στην πραγματικότητα και δεν έχει ως κεντρικό άξονα τα λάθη μας.

Όπως συμβαίνει όταν συγκρίνουμε τις ζωές μας με αυτές των ανθρώπων που ακολουθούμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: πρέπει να αποφύγουμε τις υπερβολικά αισιόδοξες αιτιώδεις αποδόσεις καθώς τελικά καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα.

Γι' αυτό το λόγο πρέπει να αναλογιστούμε σε ποιο βαθμό επηρεάζουμε τελικά όσα συμβαίνουν σε εμάς εξετάζοντας τα επιμέρους στοιχεία που μεσολάβησαν και διαμόρφωσαν το αποτέλεσμα. Πρέπει να μάθουμε να αποδίδουμε το καλό στον εαυτό μας αν αυτή είναι η πραγματικότητα. Έτσι θα βελτιωθεί η αυτοεκτίμηση μας.

Χρειάζεται επίσης να σκεφτούμε αν πραγματικά ευθυνόμαστε εμείς για τις “κακοτυχίες” και να σταματήσουμε να κατηγορούμε τον εαυτό μας για καταστάσεις όπου είχαμε ελάχιστη ή καθόλου επιρροή.

Επιπλέον, αν πράγματι ευθυνόμαστε για κάτι κακό που συνέβη δε βελτιώνουμε την κατάσταση τιμωρώντας τον εαυτό μας, αφού το έχουμε αναλύσει και έχουμε μάθει μέσα από αυτό. Μαθαίνοντας μέσα από τα λάθη μας, θα είναι δυσκολότερο να τα επαναλαμβάνουμε στο μέλλον αποφεύγοντας να ζημιώνουμε την αυτοεκτίμησή μας.

Όταν ανακαλύπτεις κάτι που τρέφει την ψυχή σου και σου δίνει χαρά, φρόντισε να δημιουργήσεις χώρο γι' αυτό στη ζωή σου.

-Τζην Σινόντα Μπόλεν-

Αν ακολουθήσουμε τα βήματα αυτά θα μπορέσουμε να εξελισσόμαστε και να βελτιωνόμαστε. Αν μάθουμε να αναλύουμε όσα μας συμβαίνουν με ρεαλιστικό τρόπο θα διαμορφώσουμε μια ισορροπημένη οπτική των δυνατών μας σημείων και των αδυναμιών μας, γεγονός που θα βελτιώσει την αυτοεκτίμησή μας και θα διευκολύνει την ενδυνάμωσή μας. Θα είμαστε σε θέση να επιλέγουμε πιο σωστά τους στόχους στους οποίους επενδύουμε τις ικανότητές μας.

Πηγή: psychcentral.com
Απόδοση: Βασιλική Τσαπάκη, Μεταφράστρια
Επιμέλεια: PsychologyNow.gr https://www.psychologynow.gr/

Αυτοβελίωση

Ξέθαψε τα όνειρα της παιδικής σου αγνότητας και ανακάτεψέ τα με καινούργια
Κοίταξε λίγο τα αστέρια. Πόσο μικρά και ασήμαντα φαίνονται από μακριά; Φέγγουν όμως. Είναι λαμπερά. Φωτεινά.


Ακριβώς το ίδιο είσαι και εσύ. Από μακριά μπορεί να φαίνεσαι μικρός και ασήμαντος. Αυτοί όμως που θα έρθουν κοντά σου και θα μπούνε μέσα στην ψυχή σου, θα νιώσουν το φως σου. Την λάμψη σου.

Η οπτική γωνία διαφέρει. Όπως όμως τα αστέρια δεν τα ενδιαφέρει πόσο φωτεινά τα βλέπουμε, έτσι και εμείς δεν πρέπει να επηρεαζόμαστε από την γνώμη των άλλων. Αυτά ξέρουν. Εμείς πρέπει να μάθουμε.


Κάνε λοιπόν αυτό για το οποίο γεννήθηκες, πάρε τη ζωή στα χέρια σου και μη σε νοιάζει η γνώμη των άλλων. Ξέθαψε τα όνειρα της παιδικής σου αγνότητας και ανακάτεψέ τα με καινούργια. Άσε τις αισθήσεις σου να γεμίσουν με την μοναδικότητά σου και επιτέλους συμβιβάσου με αυτή την ιδέα. Αγνοείς και αρνείσαι τον ομορφότερο συμβιβασμό της ζωής σου.

Μην κατηγορείς τους άλλους που τσαλαπατάνε την ζωή σου, από την στιγμή που εσύ ο ίδιος το κάνεις. Προσβάλλεις τον Δημιουργό σου και, από εκεί που είσαι το μεγαλύτερο θαύμα του κόσμου, γίνεσαι μια αυταπάτη.
Άλλαξε πλεύση τώρα. Δική σου είναι η επιλογή του τι θα κάνεις. Η ελεύθερη βούλησή σου θα αποφασίσει.

Γιώργος Ζελελίδης.
Συγγραφέας του βιβλίου «το μυστικό της αιώνιας ζωής»
«Το ημερολόγιο που θα αλλάξει τη ζωή σας για πάντα»

https://www.thessalonikiartsandculture.gr/

Αυτοβελίωση


Άνθρωπε κοίτα ψηλά

Γράφει η Ελένη Κεπελιάν

Τι θα συνέβαινε, άνθρωπε, αν δοκίμαζες να ταξιδέψεις μέσα στην κάθε σου μέρα; Αν στ’ αλήθεια, δοκίμαζες να μάθεις


Τι θα συνέβαινε, άνθρωπε, αν δοκίμαζες να ταξιδέψεις μέσα στην κάθε σου μέρα; Αν στ’ αλήθεια, δοκίμαζες να μάθεις να ταξιδεύεις μέσα στην κάθε σου μέρα, με τον αυθορμητισμό, τη χαρά και την περιέργεια ενός μικρού παιδιού… Να δημιουργείς με το Νου μα και την Καρδιά, να ανακαλύπτεις συνεχώς νέες και μη ειπωμένες ακόμη, εκδοχές της πραγματικότητας;

Τι θα συνέβαινε, αν δοκίμαζες να ταξιδέψεις μέσα στην μέρα σου, χωρίς να κρίνεις αυστηρά τον εαυτό σου, χωρίς να φοβάσαι ότι θα αποτύχεις-απλά να πέφτεις και ύστερα να σηκώνεσαι με έμπνευση και εμπιστοσύνη;

Τι θα συνέβαινε αν μάθαινες να αφουγκράζεσαι αυθόρμητα τον παλμό της ζωής, να χορεύεις, να τραγουδάς το κάθε της ιδιαίτερο συναίσθημα, με αστείρευτη αγάπη, σεβασμό και γαλήνιο πνεύμα;

Τι θα συνέβαινε αν δοκίμαζες να ταξιδέψεις μέσα σε κάθε σου στιγμή, με τρυφερότητα, δυναμισμό μα και αυτοσυγκέντρωση και αποφασιστικότητα;

Αντί να αρνείσαι και να προσποιείσαι, αποδέξου
Αντί να φοβάσαι, εμπιστεύσου
Αντί να αμφιβάλλεις, πίστεψε
Αντί να κατηγορείς, κατανόησε
ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ

και κοίτα ψηλά- συνειδητοποίησε πόσο βαθύ μπλε είναι ο ουρανός, και πόσο γρήγορα τα σύννεφα αλλάζουν μορφή, πόσα σχήματα μπορείς να διακρίνεις, και έπειτα, ονειρέψου… ναι ονειρέψου, να φτιάξεις μια σκάλα που θα σε πάει στα σύννεφα! Γιατί άνθρωπε, είσαι πλασμένος απ΄τα σύννεφα και γιατί η σημασία του ονόματός σου -άνω θρώσκω- θα πει κοιτάω ψηλά!

Κοίτα ψηλά, λοιπόν, κοίτα ψηλά και μάθε να σωπαίνεις σκεπτόμενος, ταξιδεύοντας στο ατέρμονα βαθύ μπλέ του ουρανού…

https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση


Ορισμένες φορές, η απόρριψη δεν αφορά εμάς τους ίδιους, αλλά υποδεικνύει προσωπικές δυσκολίες των άλλων.
Πώς να διαχειριστούμε τα δυσάρεστα συναισθήματα της απόρριψης

Είτε πρόκειται για έναν φίλο που δεν απαντά στο τηλεφώνημά μας, είτε για κάποιον που μας χώρισε, είτε για κάποιον που αποσύρθηκε από ένα σημαντικό ομαδικό έργο, ο καθένας από εμάς έχει βιώσει την απόρριψη και γνωρίζει πολύ καλά ότι πονά.

Μια σειρά πειραμάτων με επικεφαλής τους κοινωνικούς ψυχολόγους Jean Twenge του San Diego State University και Roy Baumeister του Florida State University διαπίστωσαν ότι ακόμη και μια σύντομη εμπειρία κοινωνικής απόρριψης μπορεί να ωθήσει κάποιον σε έναν φαύλο κύκλο που περιλαμβάνει συναισθήματα απελπισίας, αυξημένη επιθετικότητα, υπερφαγία και παράλογες, επικίνδυνες συμπεριφορές.

Κάτι παρόμοιο συνέβη και σε εμένα πριν από μερικές εβδομάδες. Ενώ η σύζυγός μου έλειπε σε ένα ταξίδι για δέκα ημέρες, η τετράχρονη κόρη μου Chloe και εγώ ήρθαμε πολύ κοντά. Μόλις η γυναίκα μου επέστρεψε στο σπίτι, στα μάτια της Chloe σχεδόν εξαφανίστηκα.

Το περασμένο Σαββατοκύριακο, περπατούσαμε επισκεπτόμενοι μια κοντινή πόλη και σε τέσσερις ή πέντε περιπτώσεις άπλωσα το χέρι μου στη Chloe για να τη βοηθήσω να περάσει το δρόμο και εκείνη απομακρύνθηκε, έτρεχε προς τη γυναίκα μου και έψαχνε το χέρι της.

Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι εμφανίστηκε μερικά βράδια αργότερα, όταν η γυναίκα μου και εγώ ήμασταν στο δωμάτιο των παιδιών μας και η γυναίκα μου ξάπλωσε με την κόρη μας για να της πει μια ιστορία. Εν τω μεταξύ, εγώ ξάπλωσα στην άλλη πλευρά του δωματίου με τον γιο μας, τον Αλέξανδρο. Μετά από πέντε λεπτά, όπως συνηθίζουμε, η σύζυγός μου και εγώ αλλάξαμε κρεβάτια.

«Δεν θέλω να ξαπλώσεις μαζί μου», αναφώνησε η Chloe, λόγια που τρύπησαν την καρδιά μου. «Εντάξει, αλλά τότε μη μου ζητάς να ξαπλώσω μαζί σου όταν λείπει η μαμά σου», απάντησα καυστικά. Στη συνέχεια έφυγα από το δωμάτιο.

«Το παίρνεις πολύ βαριά», είπε η γυναίκα μου μισή ώρα αργότερα. «Καμιά φορά η Chloe μου φωνάζει ή και με χτυπάει, δεν είναι κάτι το σπουδαίο. Επίσης, κρατάς το χέρι του Αλέξανδρου περισσότερο από το χέρι της Chloe και το βλέπει αυτό». «Αυτό συμβαίνει επειδή η Chloe απομακρύνεται από μένα μερικές φορές όταν απλώνω το χέρι της, κάτι που ο Άλεξ δεν κάνει ποτέ», απάντησα. «Έχεις νιώσει ποτέ την Chloe να τραβάει το χέρι της μακριά από σένα και μετά να τρέχει προς το μέρος μου για να μου κρατήσει το χέρι;» ρώτησα, γνωρίζοντας την απάντηση.

«Η αλήθεια είναι πως όχι», απάντησε εκείνη. «Απλώς δεν καταλαβαίνεις πώς είναι να είσαι μπαμπάς», μοιράστηκα μαζί της. Στη συνέχεια, πήγα στο υπνοδωμάτιό μας κακόκεφος.

Αργότερα, η σύζυγός μου ήρθε να με βρει και μου πρότεινε την επόμενη φορά να μιλήσω με την Chloe για τα συναισθήματά της και να της κάνω μερικές ερωτήσεις, όπως «Είσαι θυμωμένη μαζί μου;» για να τη βοηθήσω να μοιραστεί αυτό που συμβαίνει μέσα της.

Το επόμενο πρωί, ξύπνησα στις πέντε για να πάω στο γυμναστήριο – τόσο για τα οφέλη της αυτορρύθμισης από την άσκηση όσο και για τα σωματικά οφέλη. Εν ολίγοις, η άσκηση με βοηθά να ρυθμίζω τα δύσκολα συναισθήματα και να παραμένω υγιής. Χωρίς αυτήν, δεν θα ήμουν σε θέση να γράψω αυτό το ξεκάθαρο άρθρο.

Καθώς ήμουν στο ελλειπτικό μηχάνημα, έπαιζα στο νου μου όλα όσα είχαν συμβεί. Συνειδητοποίησα ότι είχα αφήσει την πικρία της απόρριψης να υπαγορεύσει τη συμπεριφορά μου. Με άλλα λόγια, έθετα όρους για την αγάπη μου προς τη Chloe – αν δεν με απορρίψεις ποτέ, θα συνεχίσω να ξαπλώνω μαζί σου και να σε στηρίζω.

Επιπλέον, η Chloe αποκαθιστούσε τη σχέση της με τη μητέρα της μετά το μεγαλύτερο διάστημα που είχαν χωρίσει τα τεσσεράμισι χρόνια της ζωής της. Αντί να έχει να κάνει με το φύλο -πολλές μητέρες βιώνουν επίσης την απόρριψη και την προτίμηση των παιδιών τους κατά καιρούς για τον πατέρα τους-, η Chloe απλώς επανενωνόταν με τον κύριο φροντιστή της και την πιο σημαντική σχέση στη ζωή της.

Το επόμενο πρωί, όταν άφησα την Chloe στο σχολείο, αφού αστειεύτηκα μαζί της και με τον Αλέξανδρο για είκοσι λεπτά στο αυτοκίνητο, άπλωσε το χέρι της προς στο κεφάλι μου και με αγκάλιασε, ψιθυρίζοντας στο αυτί μου: «Είσαι αστείος, μπαμπά». Χαμογέλασα και στη συνέχεια υπενθύμισα στον εαυτό μου ότι η σχέση μας θα είναι γεμάτη τόσο με αποδοχή όσο και με απόρριψη τα επόμενα χρόνια και πρέπει να συμφιλιωθώ με αυτό.

Μη θέλοντας η Chloe να νιώσει πίεση εκείνο το βράδυ, σκέφτηκα μια λύση. Την ώρα που κοιμόντουσαν, μπήκα στο δωμάτιο της και του Άλεξ την ώρα του ύπνου και απλά ρώτησα: Ποιος θα ήθελε να ξαπλώσω στο κρεβάτι του όταν θα πω την ιστορία;» Πριν προλάβει να αντιδράσει ο Άλεξ, η Chloe φώναξε: «Εγώ!». Ξάπλωσα και εκείνη με αγκάλιασε. Στη συνέχεια, ο Άλεξ ήρθε μαζί μας. Αυτές είναι κορυφαίες στιγμές στη ζωή ενός μπαμπά, μια στιγμή που πρέπει να εκτιμάμε και να απολαμβάνουμε όσο διαρκεί.

Πηγή: www.psychologytoday.com/intl/blog/the-art-living-free/202106/overcoming-rejection

https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση

Είναι ο έρωτας «θανατηφόρο δηλητήριο», όπως τον θέλει ο Σαίξπηρ, ή «γιατρικό»; Μήπως δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα κοκτέιλ χημικών ουσιών που εκκρίνει ο εγκέφαλος; Γνωρίστε όλα όσα συμβαίνουν μέσα μας όταν ερωτευόμαστε. Tι συμβαίνει τελικά στον οργανισμό μας όταν ερωτευόμαστε; Γιατί η καρδιά μας «φλέγεται» και το στομάχι μας «δένεται κόμπος»; Γιατί η διάθεσή μας ανεβαίνει ξαφνικά στα ουράνια, ενώ λίγο αργότερα πέφτει απότομα;

Η βιοχημεία, οι νευροεπιστήμες και άλλοι κλάδοι των επιστημών προσπαθούν να ανακαλύψουν τις διεργασίες που συντελούνται στον οργανισμό τις στιγμές αυτές της απόλυτης ευτυχίας. Αν και δεν υπάρχουν ακόμα επαρκή επιστημονικά στοιχεία που να αποδεικνύουν τον τρόπο που λειτουργούν οι ερωτευμένοι, όλα δείχνουν ότι ο έρωτας κάνει καλό στην υγεία!

Μια ματιά αρκεί!
Τα μάτια έχουν τον πρώτο ρόλο στο ερωτικό παιχνίδι. Έρευνες, μάλιστα, δείχνουν ότι η έλξη ορίζεται πρώτα από το βλέμμα και μετά από τη συνείδηση. Τι συμβαίνει, λοιπόν, όταν βρεθείτε στον ίδιο χώρο με κάποιον που σας ελκύει; Από τη στιγμή που ένα άτομο σας «τραβήξει» ερωτικά το ενδιαφέρον, χωρίς να το συνειδητοποιήσετε, οι κόρες των ματιών σας διαστέλλονται. Ταυτόχρονα -και πάλι ασυναίσθητα- συνήθως ανοιγοκλείνετε γρήγορα τα βλέφαρά σας ως ένδειξη ότι είστε διαθέσιμοι. Αυτό γίνεται ασυνείδητα αντιληπτό από το πρόσωπο απέναντί σας. Του προκαλεί ένα ευχάριστο συναίσθημα, το οποίο συνδέει με τη δική σας παρουσία, με αποτέλεσμα να νιώθει ερωτική έλξη, εκπέμποντας ανάλογα σημάδια με τα δικά σας. Έτσι, όλη αυτή η αλυσιδωτή διαδικασία καθιστά δύσκολο να εντοπίσει κανείς ποιος από τους δύο έλκεται πρώτος σε μια σχέση.


Το «μαγικό» κοκτέιλ
O πόθος ξεκινάει από τον εγκέφαλο και συγκεκριμένα από τον υποθάλαμο, που διεγείρει τις χημικές ουσίες (οι οποίες είναι υπεύθυνες για τα συναισθήματα) και κινητοποιεί το σώμα να στείλει σημάδια έλξης. Oι εκλυτικές ορμόνες που παράγει πηγαίνουν στην υπόφυση (στο εκτελεστικό όργανο του εγκεφάλου) και διεγείρουν την παραγωγή υποφυσικών ορμονών, οι οποίες με τη σειρά τους κατευθύνονται στην περιφέρεια (εκτός εγκεφάλου), στα όργανα-στόχους, που είναι οι ενδοκρινείς αδένες. Αυτό το μείγμα χημικών ουσιών (κοκτέιλ) που εκκρίνει ο εγκέφαλος δρα παρόμοια με τις αμφεταμίνες, διεγείροντας το κέντρο ευχαρίστησης του εγκεφάλου. Έτσι, όταν είναι κανείς ερωτευμένος, νιώθει ότι βρίσκεται σε μια κατάσταση διαρκούς ευφορίας.


Απαραίτητα «υλικά»

Σεροτονίνη. Θεωρείται η κατεξοχήν χημική ουσία που συνδέεται με την αίσθηση της ευφορίας, ενώ έχει και άλλες δράσεις, όπως η ρύθμιση της πρόσληψης τροφής, της θερμοκρασίας κ.ά.

Ντοπαμίνη. Ανεβάζει τη διάθεση, ενώ σχετίζεται με την ευχαρίστηση, τη σεξουαλική συμπεριφορά, τις λειτουργίες της αναπαραγωγής και τον έλεγχο των ορμονικών εκκρίσεων του εγκεφάλου.

Oξυτοκίνη και βαζοπρεσίνη. Είναι γνωστές ως «ορμόνες της αγάπης», αφού σχετίζονται με το συναίσθημα οικειότητας και τρυφερότητας που νιώθει ένα ερωτευμένο ζευγάρι και απελευθερώνονται στον εγκέφαλο κατά τη διάρκεια του σεξ ή αμέσως μετά.

Ενδορφίνες. Πρόκειται για φυσικά οπιοειδή του εγκεφάλου, που επιδρούν στον οργανισμό όπως και η μορφίνη. Δημιουργούν μια αίσθηση ευεξίας και καλής διάθεσης, ενώ ταυτόχρονα καταστέλλουν τις περιοχές του εγκεφάλου που συνδέονται με την αντίληψη του πόνου και την επιθετικότητα.

Αυξητική ορμόνη (σωματοτροπίνη). Θεωρείται ότι τροφοδοτεί τον οργανισμό με ενεργητικότητα.

Αδρεναλίνη. Αυξάνει την καρδιακή δραστηριότητα και το ρυθμό της αναπνοής, βελτιώνει τη μυϊκή δράση και ανεβάζει τη διάθεση.

Είναι οι ερωτευμένοι πιο υγιείς;
Εργαστηριακές μελέτες δείχνουν ότι οι ευτυχισμένοι άνθρωποι, όπως είναι οι ερωτευμένοι, κινδυνεύουν λιγότερο από καρδιακή προσβολή και διαβήτη τύπου 2, ενώ παρουσιάζουν σπανιότερα υψηλή πίεση στη ζωή τους (και όχι στα πρώτα στάδια του έρωτα, που η πίεση ανεβαίνει λόγω αδρεναλίνης). Σύμφωνα μάλιστα με αμερικανικές έρευνες, τα ανοσοκύτταρα των ευτυχισμένων είναι περισσότερα από ό,τι των υπολοίπων ανθρώπων, με αποτέλεσμα να παρουσιάζουν καλύτερο ανοσοποιητικό, ενώ η χωρητικότητα των πνευμόνων τους είναι μεγαλύτερη.

Είμαστε έρμαια των ορμονών μας;
Τον πρώτο καιρό οι ερωτευμένοι είναι έρμαια των σεξουαλικών ορμονών τους. Η δεύτερη φάση από την οποία περνάει ένα ζευγάρι έρχεται έπειτα από μερικούς μήνες, οπότε και θεωρείται ότι ξεκινάει το πραγματικό πάθος. Τότε ο οργανισμός ενεργοποιεί το σύστημα παραγωγής ντοπαμίνης, ουσία η οποία κάνει το άτομο να ποθεί το ταίρι του. Ταυτόχρονα, στον εγκέφαλο μειώνεται η συγκέντρωση σεροτονίνης, με αποτέλεσμα η έλλειψή της να δημιουργεί έμμονες σκέψεις. O ερωτευμένος σκέφτεται μόνο το άτομο που ποθεί.

Γι’ αυτό και συχνά χρησιμοποιείται η έκφραση «τρελός από έρωτα». Oι επιστήμονες εξηγούν το φαινόμενο παρομοιάζοντας τους ερωτευμένους με τους καταθλιπτικούς, που εξαιτίας των χαμηλών επιπέδων σεροτονίνης σε ορισμένες περιοχές του εγκεφάλου, παρουσιάζουν διάφορες εμμονές. Σε αυτή την περίοδο, τα τμήματα του εγκεφάλου που σχετίζονται με τη σωστή κρίση υπολειτουργούν, με αποτέλεσμα ο άνθρωπος που επιθυμείτε να φαίνεται ιδανικός, χωρίς ελαττώματα.

Η κατάσταση αυτή δεν διαρκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, γιατί δημιουργεί ένταση και πίεση στο άτομο. Όταν, λοιπόν, τα επίπεδα της υδροκορτιζόνης (ορμόνης που συνδέεται άμεσα με το στρες) αυξάνονται, έχει φτάσει η στιγμή να περάσει ο ερωτευμένος στην επόμενη φάση. Στο τρίτο αυτό στάδιο, κατά το οποίο προσπαθεί να εδραιωθεί η σχέση, παίζουν ρόλο η οξυτοκίνη και η βαζοπρεσίνη, που σχετίζονται με το συναίσθημα της οικειότητας και της τρυφερότητας.


Μήπως σας «σέρνουν» από τη μύτη;
Όταν η απόσταση με το αντικείμενο του πόθου σας μειώνεται, τα ηνία αναλαμβάνει... η μύτη! Σύμφωνα με επιστημονικά στοιχεία, η όσφρηση φαίνεται να έχει τον τελευταίο λόγο στην επιλογή ερωτικού συντρόφου. O κάθε άνθρωπος έχει μια μυρωδιά που αναδίδει το σώμα του, η οποία είναι μοναδική, όπως τα δαχτυλικά του αποτυπώματα. Αυτή ακριβώς η οσμή μπορεί να προκαλέσει ερωτική επιθυμία σε κάποιον ή να απωθήσει έναν άλλον. O ιστός της όσφρησης περιλαμβάνει διάφορους υποδοχείς εξαιρετικά ευαίσθητους σε συγκεκριμένα χημικά ερεθίσματα.

Τα ερεθίσματα αυτά μεταδίδουν το μήνυμα στον εγκέφαλο και ανάλογα αντιδρά ο οργανισμός. Μάλιστα, η οσμή συνδέεται άμεσα με την περιοχή του εγκεφάλου που ελέγχει τη συναισθηματική συμπεριφορά. Γι’ αυτό και μέσω της όσφρησης μπορεί κανείς να ανακαλέσει στη μνήμη του γεγονότα, στιγμές, αλλά και συναισθήματα από το παρελθόν. Υπεύθυνες για όλη αυτή τη διαδικασία είναι οι φερομόνες, ουσίες που παράγει το σώμα από αδένες που βρίσκονται στο στόμα, τις μασχάλες, το στήθος και τα γεννητικά όργανα.

Παράγονται κατά την περίοδο της εφηβείας και σχετίζονται άμεσα με τη σεξουαλική διέγερση. Σύμφωνα μάλιστα με ερευνητές, η παραγωγή φερομονών σχετίζεται και με το ανοσοποιητικό σύστημα. Θεωρείται ότι πρόκειται για μια προσπάθεια του οργανισμού να επιλέξει -βάσει της μυρωδιάς- τον ιδανικό σύντροφο, ώστε να υπάρχει η μεγαλύτερη δυνατή συμβατότητα των ανοσοποιητικών συστημάτων των δύο ατόμων, με απώτερο σκοπό να αποκτήσουν γερά παιδιά.


Τα... ύποπτα συμπτώματα

Η καρδιά «φτερουγίζει»
Oι ερωτευμένοι βιώνουν μια κατάσταση που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «στρεσογόνος». Ακριβώς δηλαδή όπως συμβαίνει σε περιόδους έντονου άγχους, ο οργανισμός απελευθερώνει κατεχολαμίνες, αυξάνονται τα επίπεδα της αδρεναλίνης και επομένως παρουσιάζεται ταχυκαρδία. Ως αποτέλεσμα, το ερωτευμένο άτομο συνήθως ιδρώνει, ανατριχιάζει και κοκκινίζει το πρόσωπό του.

«Κόμπος» στο στομάχι

Έχετε παρατηρήσει ότι, όταν είστε ερωτευμένοι, δεν έχετε όρεξη να φάτε; Μήπως αισθάνεστε ότι το στομάχι σας έχει «δεθεί κόμπος»; Σίγουρα δεν είστε οι μόνοι. Αν και οι επιστήμονες δεν είναι βέβαιοι για τη διεργασία που συντελείται στον οργανισμό, συμφωνούν ότι το σύμπτωμα αυτό είναι σύνηθες στα ερωτευμένα άτομα. Κατά πάσα πιθανότητα, πάντως, δεν είναι τυχαίο ότι η σεροτονίνη, που είναι υπεύθυνη για τη ρύθμιση του συναισθήματος, παίζει σημαντικό ρόλο και στις διεργασίες πρόσληψης της τροφής.

Πηγή: vita.gr

https://www.o-klooun.com/

Αυτοβελίωση

Κάθε παρέα συνηθίζει να έχει τουλάχιστον μία «φίλη μαμά». Όχι, δεν μιλάμε για μια κυριολεκτική μητέρα, αλλά για τον μεταφορικό προσδιορισμό που δίνουμε στους φίλους μας που αναλαμβάνουν τον μητρικό, φροντιστικό ρόλο στις σχέσεις. Αλλά γιατί το κάνουν και πώς μπορούν αυτοί οι άνθρωποι να ευημερήσουν; Το mindbodygreen ρώτησε την Marci Moberg, M.S., διαισθητική θεραπεύτρια, μάστερ του ρέικι και ειδική σε θέματα ενσυναίσθησης.

Γιατί κάποιοι άνθρωποι παίρνουν φυσικά το ρόλο της «μητέρας» σε μια παρέα
Υπάρχουν ορισμένοι λόγοι για τους οποίους κάποιος μπορεί να έχει την τάση να αναλαμβάνει μητρικό ρόλο στις φιλίες του. Σύμφωνα με την Moberg, αυτό μπορεί να περιλαμβάνει χαρακτηριστικά προσωπικότητας, παιδικές εμπειρίες με φροντιστές και τον τρόπο με τον οποίο αναζητούν αυτά τα άτομα επικύρωση, σκοπό και αξία στη ζωή.

Ας πούμε, για παράδειγμα, ότι κάποιος μεγάλωσε σε ένα σπίτι όπου του ανατέθηκαν πολλές ευθύνες ή αναμενόταν ακόμη και να στηρίξει συναισθηματικά έναν γονέα. Αυτό θα μπορούσε να μεταφραστεί με όρους ανατροφής ως ένας τρόπος να δείξουν αγάπη.

Αλλά οι τάσεις κάποιος να αναλαμβάνει αυτό το ρόλο μπορεί επίσης να βασίζονται απλά στην προσωπικότητα: Ίσως είναι πιο ώριμος ή σοβαρός, και γι’ αυτό μπορεί να καταλήξει να προσέχει τους φίλους του σε μια βραδινή έξοδο αντί να χαλαρώνει και εκείνος.

Αυτό που είναι σημαντικό να θυμάστε είναι ότι κάθε φιλία απαιτεί ισορροπία. Γι’ αυτό και η Moberg σημειώνει ότι είναι σημαντικό να προσέχουμε τις συμπεριφορές συν-εξαρτητικής φιλίας, όπως το να ικανοποιούμε συνεχώς τους άλλους, να προσπαθούμε πάντα να διορθώνουμε ή να λύνουμε προβλήματα ή να πιστεύουμε ότι το να είμαστε μητρικοί είναι ο μόνος τρόπος για να κρατήσουμε έναν φίλο. Αν αισθάνεστε ότι «ο φίλος σας χρειάζεται πάντα βοήθεια και έχετε την ευθύνη να είστε ο βοηθός του», προσθέτει, ίσως να θέλετε να σκεφτείτε από πού προκύπτουν αυτές οι τάσεις και πώς μπορεί να αλλάξει αυτό το μοτίβο ανάμεσά σας».

Πώς να εξελιχθούμε μέσα σε μια φιλική σχέση όταν αναλαμβάνουμε το ρόλο της «μητέρας»
1. Συλλογιστείτε πάνω στις ακόλουθες ερωτήσεις
– Πώς αισθάνομαι όταν ενσαρκώνω το αρχέτυπο της μητέρας στις φιλίες μου;

– Γιατί αισθάνομαι ότι τείνω συνεχώς να ενσαρκώνω έναν ρόλο φροντίδας; Με άλλα λόγια, ποιο είναι το κίνητρό μου;

– Αισθάνομαι υποχρεωμένος/η ή εμπνευσμένος/η να αναλάβω αυτό το ρόλο;

– Αφού δείξω υποστήριξη, αισθάνομαι ενεργοποιημένος/η ή εξαντλημένος/η;

– Επιτρέπω στον εαυτό μου να δέχεται εξίσου φροντίδα στις φιλίες μου με όση προσφέρω κι εγώ στους άλλους;

Η Moberg μας δίνει ενδεικτικά αυτές τις ερωτήσεις για να μας βοηθήσουν να ξεκαθαρίσουμε τα κίνητρα πίσω από τη συμπεριφορά μας, καθώς και να αναγνωρίσουμε αν λαμβάνουμε την υποστήριξη που χρειαζόμαστε.

2. Είμαστε ανοιχτοί στη λήψη στήριξης
«Παρατηρήστε αν δυσκολεύεστε να λάβετε υποστήριξη από τους φίλους σας», λέει η Moberg. Αν ναι, μας συνιστά να φροντίζουμε να ζητάμε βοήθεια όταν τη χρειαζόμαστε. «Την επόμενη φορά που θα περάσετε δύσκολα, πείτε το στους φίλους σας και ζητήστε αυτό που χρειάζεστε. Αυτό προάγει την υγιή αμοιβαία φιλία και όχι τη μονόπλευρη φιλία».

3. Δίνουμε προτεραιότητα στην αυτοφροντίδα
Και, φυσικά, να δίνετε πάντα προτεραιότητα στη δική σας αυτοφροντίδα. «Η ικανότητά σας να φροντίζετε τους άλλους εξαρτάται από το να γεμίζετε το δικό σας ποτήρι», λέει η Moberg. «Για να είμαστε καλοί φίλοι, χρειάζεται να είμαστε καλοί φίλοι και για τον εαυτό μας – αξίζουμε το είδος της φροντίδας που δίνουμε και στους άλλους».

Το συμπέρασμα είναι ότι δεν υπάρχει απολύτως τίποτα κακό στο να έχετε το ρόλο της «μητέρας» σε μια παρέα – αρκεί να μην σας εξαντλεί. Αν «το ποτήρι σας γεμίζει», ας πούμε, και μπορείτε επίσης να λάβετε στήριξη, «έχετε δημιουργήσει μια ισορροπημένη φιλία όπου ο καθένας αναλαμβάνει να θρέψει τον άλλον», λέει η Moberg.

Αν όμως νιώθετε την ανάγκη να αναλάβετε έναν μητρικό ρόλο από υποχρέωση ή επειδή αυτόν τον ρόλο παίζατε πάντα, προσθέτει η Moberg, «είναι ώρα για βαθύ συλλογισμό».

Πηγή:

www.mindbodygreen.com/articles/psychology-of-mom-friends

https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση

Η σπονδυλική στήλη είναι ο κορμός του σώματος μας. Αποτελείται από μια σειρά 33-34 μικρών κυλινδρικών οστών, των σπονδύλων.

Δεν είναι εντελώς ευθεία, όπως διαβάζουμε στο medicalnews. Αν τη δεις από πλάγια, θα παρατηρήσεις ότι έχει το σχήμα του «S». Οι καμπύλες αυτές σε κάποια άτομα είναι πιο έντονες από ότι σε κάποια άλλα. Η στάση του σώματος εξαρτάται κυρίως από το τελικό σχήμα της σπονδυλικής στήλης.

- Πού οφείλονται οι αποκλίσεις της σπονδυλικής στήλης;

Εκτός από παθολογικά αίτια, οι αποκλίσεις μπορεί να οφείλονται σε έλλειψη άσκησης του μυϊκού συστήματος, σε κακή στάση του σώματος στην καθιστή ή την όρθια θέση (π.χ. στο σχολείο, κατά τη διάρκεια της μελέτης στο σπίτι κ.λπ.), ή σε άνιση κατανομή του βάρους του σώματος λόγω μονόπλευρης και μακροχρόνιας μεταφοράς φορτίου. Αποτέλεσμα αυτού είναι να παρατηρούνται μια σειρά αποκλίσεων της σπονδυλικής στήλης: λόρδωση, κύφωση, σκολίωση.

- Τι μπορείς να κάνεις για να αποφύγεις πιθανά προβλήματα στη στάση του σώματος;

Η ισορροπημένη εκγύμναση των μυών του κορμού αποτρέπει τις παραμορφώσεις της σπονδυλικής στήλης. Θα πρέπει δηλαδή να εκτελείς μια σειρά ασκήσεων ενδυνάμωσης τόσο των ραχιαίων όσο και των κοιλιακών μυών, ώστε αυτοί να συνεργάζονται αποτελεσματικά στις απαιτήσεις της καθημερινής ζωής. Ωστόσο, για να αποφύγεις πιθανά προβλήματα της σπονδυλικής στήλης, θα πρέπει παράλληλα με την άσκηση να υιοθετήσεις μια σειρά από συνήθειες που δε θα την επιβαρύνουν. Για παράδειγμα όταν κουβαλάς στο ένα χέρι κάποιο βάρος (π.χ. τη σχολική τσάντα) θα πρέπει σε τακτά χρονικά διαστήματα να αλλάζεις χέρι.

Μετά από πολύωρο διάβασμα καλό είναι να ξαπλώσεις για λίγο σε ύπτια θέση (ανάσκελα) για να τεντωθείς. Τα χέρια σου θα πρέπει να είναι τεντωμένα δίπλα από το κεφάλι (θέση ανάτασης). Επίσης, καλό είναι να βάζεις ένα μικρό μαξιλαράκι στη μέση.

ourlife.gr

Αυτοβελίωση

Αν πλήττεις, αν φοβάσαι, αν δεν σ’αρέσει το σκηνικό σου, άνοιξε την πόρτα και φύγε!

Ποιος είπε, ότι πρέπει να μείνεις εδώ; Όσο η καρδιά και το μυαλό σου δουλεύουν και το ηθικό είναι ακμαίο, μπορείς να μπεις σε όποιο σκηνικό θελήσεις.

Μπορείς να φτιάξεις το δικό σου. Να δημιουργήσεις ένα νέο. Από αύριο κιόλας τα πράγματα θα είναι διαφορετικά. Κάνε τα διαφορετικά γιατί μόνο η πράξη αλλάζει. Οι κουβέντες είναι καλές μόνο στην αρχή. Η συνειδητοποίηση είναι μόνο η μισή λύση. Τα υπόλοιπα είναι πράξη…

Διάλεξε το δρόμο της ζωής. Διάλεξε το δρόμο της αγάπης. Διάλεξε τον δρόμο του ενδιαφέροντος. Διάλεξε το δρόμο της ελπίδας. Διάλεξε το δρόμο της πίστης στο αύριο. Διάλεξε το δρόμο της εμπιστοσύνης. Διάλεξε το δρόμο της καλοσύνης. Από εσένα εξαρτάται. Εσύ θα διαλέξεις.

Μπορείς να διαλέξεις την απελπισία, την δυστυχία. Μπορείς να κάνεις τη ζωή δύσκολη για τους άλλους. Μπορείς να διαλέξεις την θρησκοληψία. Γιατι όμως; Δεν έχει νόημα. Είναι και πάλι αυτομαστίγωμα.

Σε προειδοποιώ όμως ότι, αν αποφασίσεις να πάρεις την πλήρη ευθύνη για τη ζωή σου, δεν πρόκειται να είναι εύκολο πράγμα και θα πρέπει να μάθεις ξανά να ρισκάρεις. Το ρισκάρισμα – αυτό είναι το κλειδί για την αλλαγή.

«Όταν γελάς, διακινδυνεύεις να περάσεις για ηλίθιος»

Και λοιπόν; Και λοιπόν; Συχνά λέω πως ο κόσμος βλέπει τον Μπουσκάλια σαν ενα είδος τρελού. Είναι πραγματικά τρελό! Εγώ όμως το γλεντάω αφάνταστα,ενώ χιλιάδες γνωστικοί πεθαίνουν από ανία.

«Όταν κλαις, κινδυνεύεις να περάσεις για συναισθηματικός»

Δε φοβάμαι να κλάψω. Κλαίω συχνά. Κλαίω από, από απελπισία. Μερικές φορές κλαίω διαβάζοντας τις εργασίες των μαθητών μου. Κλαίω όταν βλέπω ευτυχισμένους ανθρώπους. Κλαίω όταν βλέπω ανθρώπους να αγαπιούνται. Δε με νοιάζει μήπως φανώ συναισθηματικός. Δεν πειράζει. Μ’αρέσει. Μου καθαρίζει τα μάτια.

«Όταν ανοίγεσαι στους άλλους, κινδυνεύεις να μπλεχτείς»

Και τι πιο σημαντικό υπάρχει στην ζωή; Δεν έχω καμιά διάθεση να ζήσω μόνος μου σ’ενα νησί. Το γεγονός ότι βρισκόμαστε μαζί εσείς και εγώ, σημαίνει πως έτσι είμαστε φτιαγμένοι. Ας βρούμε τρόπους να κάνουμε την κατάσταση αυτή μια ευκαιρία χαράς.

«Όταν δείχνεις τα συναισθήματα σου, κινδυνεύεις να αποκαλύψεις την ανθρωπιά σου»

Εγώ χαίρομαι να αποκαλύπτω την ανθρωπιά μου. Μπορείς να αποκαλύψεις πολύ χειρότερα πράγματα απο την ανθρωπιά σου.

«Όταν εκθέτεις τις ιδέες και τα όνειρά σου στο κόσμο, κινδυνεύεις να τα χάσεις»

Τι να γίνει. Δεν μπορείς να κερδίζεις τα πάντα. Κι ούτε είναι δυνατόν να σε αγαπούν όλοι. Πάντα θα υπάρχει κάποιος που θα πει «Είναι απατεώνας. ‘Ελα ,Μέιμπελ,αρκετά ακούσαμε. Πάμε σπίτι ». Κι αυτό είναι πολύ καλό, ξέρετε, και σωστό. Δεν είναι δυνατόν να σε αγαπούν όλοι.

«Όταν αγαπάς, κινδυνεύεις να μην έχει ανταπόκριση η αγάπη σου»

Δεν είναι κακό αυτό. Αγαπάς για να αγαπάς, και όχι για να πάρεις ανταπόκριση – αυτό δεν είναι αγάπη.

«Όταν ελπίζεις, κινδυνεύεις να πονέσεις» και «’Όταν δοκιμάζεις, κινδυνεύεις να αποτύχεις»

Κι όμως πρέπει να ρισκάρεις, γιατί η μεγαλύτερη ατυχία στη ζωή είναι να μην ρισκάρεις τίποτε. ‘Οποιος δεν ρισκάρει τίποτε δεν κάνει τίποτε, δεν έχει τίποτε και δεν είναι τίποτε. Μπορεί ν’αποφεύγει τον πόνο και την λύπη, άλλα δεν μαθαίνει, δε νιώθει, δεν αλλάζει, δεν αναπτύσσεται, δεν ζεί και δεν αγαπά.

Είναι δούλος αλυσοδεμένος με τις βεβαιότητες και τους εθισμούς του. ‘Εχει ξεπουλήσει το μεγαλύτερο αγαθό του, την ατομική του ελευθερία. Μόνο ο άνθρωπος που ρισκάρει είναι ελεύθερος.

Το να κρατάς κρυμμένο τον εαυτό σου, να τον χάνεις με τις αυτομειωτικές σου ιδέες, είναι θάνατος. Μην αφήσεις να σου συμβεί αυτό. Η μεγαλύτερή σου υποχρέωση είναι να γίνεις όλα όσα είσαι όχι μόνο για δικό σου όφελος, άλλα και για δικό μου…

https://www.awakengr.com/

Απόσπασμα από το βιβλίο του Leo Buscaglia ”Να ζεις, ν’αγαπάς και να μαθαίνεις”

Αυτοβελίωση

Υπάρχουν δύο άτομα σε μια σχέση. Και χρειάζονται και οι δύο για να λειτουργήσει αυτή σωστά ή για να παγιδευτεί σε έναν αρνητικό κύκλο.

Τσακώνεστε ποτέ με το/τη σύντροφό σας για το πιο ασήμαντο πράγμα στον κόσμο και ξαφνικά βρίσκεστε να αναφέρετε όλα τα άσχημα πράγματα που εκείνος ή εκείνη έχει κάνει, από τότε που είστε μαζί;


Όλοι το έχουμε κάνει αυτό, λιγότερο ή περισσότερο! Και αποτελεί φυσική συνέπεια του να μην έχουμε λύσει πραγματικά τα παρελθοντικά μας ζητήματα.
Πολλές φορές, απλά τα αφήνουμε να πέσουν κάτω ή συμβιβαζόμαστε για να μην συνεχιστεί ο καυγάς.

Πιστεύουμε ότι αν σταματήσουμε να μιλάμε γι’ αυτό και αφήσουμε το χρόνο να περάσει, η αιτία του καυγά θα εξαφανιστεί μαγικά. Οι πληγές χρειάζονται επούλωση και για να γίνει αυτό, χρειάζεται να μιλήσουμε γι’ αυτό που τις προκάλεσε και να το επεξεργαστούμε.

Με τον καιρό, αυτά τα πληγωμένα συναισθήματα μπορούν να μετατραπούν σε πικρία. Κι αυτή η πικρία θα καραδοκεί, περιμένοντας την επόμενη φορά που θα νιώσουμε λιγότερο σημαντικοί ή που δεν θα μας προσέχει ο/η σύντροφός μας, για να επανέλθει με την ίδια ή και μεγαλύτερη ένταση.

Σ’ αυτό το σημείο, συνήθως ξεκινά το παιχνίδι των κατηγοριών, όπου όλα συμβαίνουν εξαιτίας του άλλου. Κι έτσι καταλήγουμε σε φαύλους κύκλους χωρίς τέλος ή λύση. Κι όμως, υπάρχουν δύο άτομα σε μια σχέση. Και χρειάζονται και οι δύο για να λειτουργήσει αυτή σωστά ή για να παγιδευτεί σε έναν αρνητικό κύκλο, ο οποίος θα συνεχίζεται, όσο και οι δύο είστε αντιδραστικοί.

Γι’ αυτό το λόγο, είναι πολύ σημαντικό και οι δύο να συνειδητοποιήσετε ότι χρειάζεται να δουλέψετε μαζί, ώστε να απομακρυνθείτε από αυτό τον κύκλο και να δημιουργήσετε ένα νέο, θετικό.

Βήμα 1ο: Αναγνωρίστε το ρόλο σας
Βρίσκεστε και οι δύο μέσα σε αυτό και χορεύετε έναν χορό δράσης – αντίδρασης, όπου επαναφέρετε και πετάτε ο ένας στον άλλο παρελθοντικά λάθη και τραύματα. Έχουμε την τάση να στρεφόμαστε προς τα έξω για το πρόβλημα και για τη λύση του, κάνοντας τον εαυτό μας να νιώθει αδύναμος.

Αν, όμως, αναγνωρίσετε και οι δύο ότι έχετε τη δυνατότητα να αλλάξετε τα πράγματα, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτές τις στιγμές αποσύνδεσης, για να δημιουργήσετε μια ισχυρότερη σχέση.

Βήμα 2ο: Επίγνωση – Αναγνωρίστε την αντίδρασή σας
Χρειάζεται μόνο μια στιγμή για να αποφασίσουμε την επόμενη κίνησή μας. Νιώθουμε εκείνο το έντονο ερέθισμα, τη συσσωρευμένη ενέργεια μέσα μας που μας στέλνει σε έναν κόσμο μόνιμης αντιδραστικότητας, είτε θέλοντας να δραπετεύσουμε από τη δύσκολη θέση που έχουμε βρεθεί, είτε θέλοντας να τσακωθούμε ακόμα περισσότερο, για να ακουστεί η φωνή μας.

Και η δική σας αντίδραση αποτελεί ερέθισμα για το/τη σύντροφό σας επίσης, οδηγώντας σας σε άλλη μια βόλτα μέσα σε αυτό τον κύκλο. Αλλά να θυμάστε: ο τρόπος που αντιδράτε, μπορεί να σας απομακρύνει ακόμα περισσότερο από το/τη σύντροφό σας, αντί να σας φέρνει κοντά.

Αν αναγνωρίζετε ότι μπαίνετε σε αυτό τον κύκλο αντιδραστικότητας, δώστε προσοχή στην ένταση της αντίδρασής σας. Αν δεν μπορείτε να ηρεμήσετε, κάντε ένα διάλειμμα.

Πείτε στο/στη σύντροφό σας ότι χρειάζεστε λίγο χρόνο, πριν πείτε ή κάνετε κάτι που αργότερα μπορεί να μετανιώσετε. Όταν νιώσετε πιο ήρεμοι, όταν εκείνη η εσωτερική τάση θυμού δεν υπάρχει πια, όταν τα βλέπετε όλα πιο καθαρά, προχωρήστε στο 3ο βήμα.

Bήμα 3o: Συνειδητοποιήστε τι είναι αυτό που πραγματικά θέλετε
Όσο ηρεμείτε, παρατηρείστε τι συμβαίνει πραγματικά μέσα σας και τι είναι αυτό που πραγματικά θέλετε να πείτε για τον εαυτό σας. Παραδεχτείτε τα συναισθήματά σας και τι τροφοδοτεί όλο τον θυμό και τον εκνευρισμό σας.

Νιώθετε πληγωμένοι και λυπημένοι, επειδή τα συναισθήματα ή σκέψεις δεν λαμβάνονται σοβαρά υπόψη από το/τη σύντροφό σας; Νιώθετε τύψεις, επειδή κάνατε κάτι που τον/τη πλήγωσε;

Νιώθετε ευάλωτοι και αδύναμοι, επειδή φαίνεται πως ό,τι κι αν κάνετε, ποτέ δεν θα είναι αρκετό; Αν μπορείτε να αναγνωρίσετε κάποια από αυτές τις αγωνίες, φανταστείτε τι θα μπορούσε να συμβεί, αν επικοινωνούσατε αυτές, αντί να γίνεστε αμυντικοί και να κατηγορείτε τον άλλο.

Βήμα 4ο: Αναγνωρίστε τις ανάγκες σας
Προσπαθήστε να επισημάνετε στον εαυτό σας τι χρειάζεστε από το/τη σύντροφό σας. Πώς μπορεί να σας βοηθήσει; Χρειάζεστε οικειότητα; Θα βοηθούσε μια αγκαλιά; Χρειάζεστε να σας ακούει περισσότερο, όταν μιλάτε; Ύστερα, εκφράστε αυτές τις ανάγκες σας ξεκάθαρα.

Δοκιμάστε αυτή την άσκηση με τη σχέση σας και δείτε τι θα συμβεί. Είναι πολλές οι πιθανότητες να βρείτε πραγματικά έναν πολύ διαφορετικό τρόπο επικοινωνίας και σύνδεσης μεταξύ σας.

Αν μάθετε μάλιστα να τον εξασκείτε, μπορείτε πραγματικά να δημιουργήσετε έναν θετικό κύκλο, όπου και οι δύο να νιώθετε ουσιαστικά πιο κοντά ο ένας στον άλλο.https://enallaktikidrasi.com/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.