Φεβρουαρίου 21, 2020

Αυτοβελίωση

Το μυστικό για καλύτερο ύπνο κρύβεται σε μια αναπάντεχη μυρωδιά – Σε ποια;
Χαράλαμπος Νικόπουλος 
Αν έχετε καλή σχέση μαζί του και αν τρέφετε αισθήματα αγάπης και έρωτα, η μυρωδιά του μπορεί να σας αποκοιμίσει εύκολα και να σας χαρίσει ύπνο ελαφρύ
Η όσφρηση είναι μια ισχυρή, αλλά υποτιμημένη μάλλον αίσθηση. Έχουμε μάθει στο παρελθόν ότι η μυρωδιά ενός τριαντάφυλλου ή το αιθέριο έλαιο από λουλούδια και μυρωδικά, μπορούν να βοηθήσουν στην τόνωση του ύπνου, αλλά τώρα μια νέα έρευνα που έγινε στο Πανεπιστήμιο British Columbia του Καναδά έδειξε ότι υπάρχει ένα ενδιαφέρον νέο άρωμα που μπορεί να σας κάνει να κοιμηθείτε πιο γρήγορα και πιο καλά: το άρωμα του συντρόφου σας.

Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα ύπνου από 155 συμμετέχοντες σε ρομαντικές, μακροχρόνιες σχέσεις. Κάθε συμμετέχων πήρε δύο ξεχωριστά μπλουζάκια, τα οποία θα φόραγε στον ύπνο. Το ένα ήταν ένα αχρησιμοποίητο T-Shirt, ενώ το άλλο είχε φορεθεί από τον σύντροφό του για μια περίοδο 24 ωρών, που στη συνέχεια καταψύχθηκε για να διατηρήσει τη μυρωδιά. Κάθε βράδυ οι συμμετέχοντες φορούσαν smart watches για να συλλέγουν δεδομένα και να μετρούν πόσο καλά κοιμούνται. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι όταν χρησιμοποίησαν το μπλουζάκι του συντρόφου τους, οι συμμετέχοντες κοιμήθηκαν γρηγορότερα και είχαν υψηλότερη ποιότητα ύπνου, σε τέτοιο βαθμό που έμοιαζε σαν να είχαν πάρει συμπληρώματα μελατονίνης.

Ένα ενδιαφέρον στοιχείο της μελέτης ήταν ότι οι συμμετέχοντες δεν γνώριζαν ποιο T-Shirt ήταν του συντρόφου τους. Ένα από τα πιο εκπληκτικά ευρήματα είναι πως η μυρωδιά του συντρόφου τους μπορεί να βελτιώσει την ποιότητα και την ποσότητα του ύπνου, ενώ οι συμμετέχοντες κοιμήθηκαν πιο ήρεμα, χωρίς στριφογυρίσματα και χωρίς εφιάλτες.

Η παρουσία ενός συντρόφου είναι ηρεμιστική, χαλαρωτική και έχει αποδειχθεί ότι δίνει στον άνθρωπο μιαν αίσθηση ασφάλειας. Με αυτή τη μελέτη, οι ερευνητές βρήκαν έναν τρόπο για να μιμηθούν αυτά τα αποτελέσματα χωρίς να υπάρχει ο σύντροφος στο δωμάτιο.

Στη συνέχεια, οι ερευνητές θα προσπαθήσουν να συνεχίσουν αυτό το είδος μελέτης με ένα άλλο πείραμα για να δουν αν το άρωμα ενός γονέα μπορεί να βελτιώσει την ποιότητα ύπνου ενός βρέφους, κάτι που μας λέει ότι θα αποδειχθεί και αυτό θετικό.

https://ygeiamou.gr/

Αυτοβελίωση

Oι κινήσεις που σε κάνουν αμέσως συμπαθή στους γύρω σου
«Ένα χαμόγελο είναι ένα ισχυρό όπλο. Μπορείς μέχρι και να σπάσεις τον πάγο μ’ αυτό»: αυτή η φράση, εύστοχα περιγράφει την δύναμη αυτού που αναζητάμε όλοι στην καθημερινότητά μας. Του αβίαστου χαμόγελου που χτίζει γέφυρες επικοινωνίας με τους άλλους.

Και δεν είναι μόνο το χαμόγελο που μπορεί να φέρει τους ανθρώπους κοντά. Κι άλλες μικρές κινήσεις και συμπεριφορές μπορούν να μηδενίσουν τις «αποστάσεις», να δημιουργήσουν ζεστή ατμόσφαιρα, θετικό κλίμα, εμπιστοσύνη, συμπάθεια.

Το να γίνεις συμπαθής στους άλλους δεν απαιτεί γνώση και τεχνική, αλλά θέληση. Θέληση να βγάζεις από μέσα σου τον καλύτερο εαυτό σου και αφήνεσαι στην μαγεία της επικοινωνίας.

Υπάρχουν συμπεριφορές -τις διαβάσαμε σε άρθρο του Insider- που σύμφωνα με ειδικούς σε θέματα ψυχολογίας και επικοινωνίας μπορούν να σε φέρουν κοντά με τους άλλους, να σε κάνουν συμπαθή, να σου ανοίξουν την πόρτα της ζεστής, ανθρώπινης επαφής.

1) Nα κοιτάς τον άλλον στα μάτια: Η οπτική επαφή αμέσως δημιουργεί έδαφος ζεστασιάς και εμπιστοσύνης στην επικοινωνία. Οταν κάποιος σου απευθύνεται κι εσύ διατηρείς οπτική επαφή του, δείχνεις ότι υπολογίζεις την παρουσία του, ότι ακούς πραγματικά (και όχι μηχανικά) αυτό που σου λέει.

2) Χαμόγελο: Μην υποβαθμίζεις πότέ την δύναμή του. Ενας σίγουρος δρόμος να πλησιάσεις τον άλλο και να γίνεις συμπαθής. Το χαμόγελο είναι «κολλητικό»: δημιουργεί ζεστή ατμόσφαιρα και μειώνει τις «αποστάσεις».

3) To κινητό στην τσέπη σου (μέχρι να τελειώσει η συζήτηση): Είναι ένα από τα σημεία των καιρών μας: η εξάρτηση από τις ηλεκτρονικές συσκευές. Είναι κάτι πολύ απλό να κοιτάς τον άλλον με προσοχή όταν σου απευθύνεται χωρίς να στρέφεις συχνά το βλέμμα σου στην οθόνη του κινητού σου. Δείχνεις ότι τον σέβεσαι και υπολογίζεις την παρουσία του, κάτι που σε κάνει αμέσως πιο συμπαθή.

4) Να είσαι καλός ακροατής: Οι άνθρωποι που γίνονται αμέσως συμπαθείς στους γύρω τους έχουν μάθει να «ακούν». Το να είσαι καλός ακροατής βασίζεται σε μια τεχνική 4 βημάτων: «ακούω-ερμηνεύω-αξιολογώ- αποκρίνομαι».

5) Μάθε να δέχεσαι τα κοπλιμέντα και να απαντάς με ευγένεια: Τα άτομα που υποβαθμίζουν το κοπλιμέντο που μπορεί να ακούσουν, «κουράζουν» τους γύρω τους. Ο τρόπος με τον οποίο δέχεσαι ένα κοπλιμέντο δείχνει τον τρόπο με τον οποίο αξιολογείς την παρουσία σου. Η συναναστροφή είναι πάντα πιο ευχάριστη με τα άτομα που έχουν καλή σχέση με τον εαυτό τους.

6) Η γλώσσα (και η στάση) του σώματος: Τα άτομα με κακή στάση του σώματος δείχνουν ότι δεν έχουν τόσο καλή σχέση με τον εαυτό τους -τον έλεγχο της εικόνας τους. Η ορθή στάση του σώματος δείχνει άτομο δυναμικό και με αυτοπεποίθηση. Αυτό το άτομο δεν μπορεί παρά να δημιουργεί θετική εντύπωση στους άλλους.

7) Η απουσία... παραπόνων: Κατά κοινή ομολογία, τα άτομα που γκρινιάζουν και παραπονιούνται συνεχώς (αποκαλούνται και ως «ενεργειακά βαμπίρ») είναι τα λιγότερο συμπαθή στον περίγυρό τους. Aν θες να κερδίζεις αμέσως την συμπάθεια των γύρω σου, προσπάθησε όσο μπορείς να διαχειρίζεσαι την τάση που έχεις να εστιάζεις στην αρνητική πλευρά των πραγμάτων. Χαμογέλα και πες έναν καλό λόγο. Θα εκτιμηθεί.

8) Αν θες να γίνεις συμπαθής, προσπάθησε να βρεις τα σημεία που σε ενώνουν με τους άλλους, να τους πλησιάσεις με ειλικρίνεια: Μπορεί να μην έχετε κοινά βιώματα, σίγουρα, όμως, έχετε βιώσει τα ίδια συναισθήματα. Αν θες να έρθεις κοντά με τους άλλους, προσπάθησε να ακούσεις με ενδιαφέρον αυτό που έχουν να σου πουν, να μπεις στη θέση τους, να βρεις τα κοινά που σας ενώνουν.

bovary.gr

Αυτοβελίωση

Οκτώ απλοί αλλά όμορφοι τρόποι να πείτε ''ευχαριστώ'' στους ανθρώπους της ζωής σας που το αξίζουν.

Συνήθως, στους ανθρώπους που αξίζουν την ευγνωμοσύνη μας, ξεχνάμε να την εκφράσουμε. Ίσως είναι επειδή μας αγαπούν και τους αγαπάμε τόσο, που από ένα σημείο και μετά το θεωρούμε αυτονόητο ότι γνωρίζουν πόσο εκτιμάμε τη βοήθειά τους και την παρουσία τους. Όχι, δεν είναι αυτονόητο. Σε όσους το αξίζουν, πρέπει να λέμε «ευχαριστώ». Και αν όχι με αυτή την «ξερή» και τετριμμένη λεξούλα, (ακόμα καλύτερα) με πράξεις. Όπως οι παρακάτω:

Κάντε ένα δώρο
Δείξτε έμπρακτα σε κάποιον που σας βοήθησε ότι εκτιμήσατε την στάση του, παίρνοντάς του κάτι – δεν είναι ανάγκη να είναι ακριβό. Αρκεί κάτι μικρό και συμβολικό, που δείχνει ότι τον ξέρετε καλά.

Κάντε μία έκπληξη
Ένα πάρτι στα γενέθλια των φίλων σας, μία ξαφνική επίσκεψη στους γονείς ή τους παππούδες σας, ένα λουλούδι ή μια σοκολάτα στο άλλο σας μισό που σας περιμένει στο σπίτι και έχετε αργήσει.

Κάντε ένα videο
Θα είναι αφιερωμένο στο πρόσωπο που θέλετε να πείτε «ευχαριστώ» και, αν γνωρίζετε πως δεν θα έχει πρόβλημα με κάτι τέτοιο, μπορείτε να το ανεβάσετε στο Youtube ή στα social media.

…ή ένα GIFάκι
Που θα είναι το δικό σας, προσωπικό gifάκι και θα το χρησιμοποιείτε στις μεταξύ σας διαδικτυακές συνομιλίες και θα σας θυμίζει τη σχέση σας.

Μαγειρέψτε
Φτιάξτε στους φίλους που σας στέκονται ένα ωραίο γεύμα, οργανώστε για την οικογένειά σας ένα χορταστικό barbecue, ψήστε μπισκότα ή γλυκά για τους συναδέλφους σας στο γραφείο που σας βοήθησαν σε ένα project. Και η ευγνωμοσύνη… περνά από το στομάχι.

Βοηθήστε
Αν σας βοήθησαν, πείτε «ευχαριστώ» με τον ίδιο τρόπο. Δεν το έκαναν περιμένοντας ανταπόδοση – ελπίζουμε – αλλά ένας άγραφος νόμος λέει πως ό,τι δώσεις, θα πάρεις – και αντίστροφα.

Ακούστε
Μερικές φορές, το μόνο που χρειάζονται οι άλλοι από εσάς είναι να τους ακούτε. Όχι γνώμη, ούτε δράση, ούτε κάτι πιο δύσκολο: Απλώς να ανοιχτούν σε κάποιον που θα τους ακούσει με πραγματικό ενδιαφέρον. Και αυτό τους το οφείλετε – πόσο μάλλον αν σας έχουν βοηθήσει.

Να είστε εκεί για αυτούς που σας χρειάζονται
Να είστε δίπλα τους στις χαρές τους, αλλά και στις λύπες τους. Στις καλές αλλά και στις κακές τους στιγμές. Να ξέρουν πως έχουν ένα στήριγμα, μια πραγματική σχέση και όχι μια τυπική γνωριμία. Αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος να πείτε «ευχαριστώ».

https://www.iatronet.gr

Αυτοβελίωση

Εσύ θεωρείς τον εαυτό σου τυχερό ή άτυχο; Οι περισσότεροι από εμάς κατατάσσουμε τον εαυτό μας σε μία κατηγορία, αλλά κατά πόσο έχουμε κάτσει να αναρωτηθούμε τι είναι τελικά η τύχη; Ποιος την ορίζει και κατά πόσο είναι στο χέρι μας να τη χειραγωγήσουμε;

Ο καθηγητής Richard Wiseman αποφάσισε να μελετήσει σε μεγαλύτερο βάθος τον παράγοντα της τύχης. Θέλησε να μάθει αν επρόκειτο απλώς για πιθανότητες ή αν υπήρχαν τελικά παράγοντες που ευνοούσαν μία μερίδα του πληθυσμού έναντι μίας άλλης. Ξεκίνησε, λοιπόν, βάζοντας μια αγγελία στην εφημερίδα ζητώντας από άτομα που θεωρούσαν ότι άνηκαν σε οποιαδήποτε από της δύο κατηγορίες, τυχεροί ή άτυχοι, να επικοινωνήσουν μαζί του. Αφού μάζεψε ένα δείγμα τετρακοσίων ατόμων από όλα τα κοινωνικά στρώματα, ξεκίνησε την έρευνά του. Πρώτο και πιο συνταρακτικό αποτέλεσμα; Όσοι δήλωσαν τυχεροί, σε διάφορα τεστ που έγιναν, όντως ήταν!

Το μεγάλο ερώτημα που γεννήθηκε ήταν ένα. Επρόκειτο όντως για μία ανώτερη δύναμη η οποία επηρέαζε την έκβαση των γεγονότων ή κρυβόταν κάτι άλλο από πίσω; Επί δέκα χρόνια οι τετρακόσιοι άνθρωποι που είχαν ανταποκριθεί στην αγγελία κρατούσαν ημερολόγια, απαντούσαν ερωτηματολόγια, συμπλήρωναν τεστ ευφυίας και τελικά κλήθηκαν στο εργαστήριο για διεξαγωγή πειραμάτων. Στο τέλος της έρευνας ο καθηγητής μπορούσε με βεβαιότητα να πει ότι οι λόγοι που κάποιοι ήταν τυχεροί, δεν ήταν καθόλου τυχαίοι. Υπήρχαν στοιχεία του χαρακτήρα και τις συμπεριφοράς τους που οδηγούσαν σε αυτά τα αποτελέσματα. Ας δούμε παρέα μερικά από αυτά τα στοιχεία και τον τρόπο με τον οποίο ο Wiseman τα απέδειξε.

Παράγοντας άγχος

Σε όλους τους συμμετέχοντες δόθηκε μία εφημερίδα και τους ζητήθηκε να μετρήσουν πόσες εικόνες υπήρχαν μέσα. Στην αρχή της εφημερίδας, με γράμματα που έπιαναν τη μισή και πλέον σελίδα, είχε τοποθετηθεί ένα μήνυμα που έλεγε «Πες στον επιτηρητή ότι είδες αυτό το μήνυμα και κέρδισε 250 ευρώ» Οι «τυχεροί» εντόπιζαν το μήνυμα, οι άτυχοι το έχαναν. Μόλις στην επόμενη σελίδα υπήρχε ένα μήνυμα που έλεγε «Σταμάτα να διαβάζεις εδώ. Η εφημερίδα έχει σαράντα τρεις φωτογραφίες». Αποτέλεσμα; Οι τυχεροί τελείωναν το τεστ σε μόλις λίγα δευτερόλεπτα και με 250 ευρώ στη τσέπη, ενώ στους άτυχους έπαιρνε κατά μέσο όρο δύο λεπτά και έφευγαν με άδεια χέρια.

Όπως εξήγησε ο καθηγητής οι «άτυχοι» όταν τους δίνονταν οι οδηγίες είχαν την τάση να αγχώνονται για το αν θα βρουν σωστό αριθμό και αυτό τους απέτρεπε από το να παρατηρούν οτιδήποτε στο οπτικό τους πεδίο δεν ήταν εικόνα. Έχαναν την ευκαιρία επειδή ασχολούνταν αποκλειστικά με ένα πράγμα. Τύχη, λοιπόν, ή μήπως όχι;

Παράγοντας κοινωνικότητα

Δόθηκε στους συμμετέχοντες μία λίστα από επίθετα και τους ζητήθηκε να βάλουν τικ αν ήξεραν κάποιον άνθρωπο με αυτό το επίθετο. Στην ομάδα των τυχερών πάνω από τους μισούς έβαλαν τικ σε πάνω από οχτώ ονόματα. Στην ομάδα των άτυχων λιγότεροι από το ένα τέταρτο κατάφεραν να βάλουν τον ίδιο αριθμό.

Σε ερωτήσεις που τους έγιναν οι «τυχεροί» δήλωναν πως όταν θέλουν κάτι το συζητάνε με ανθρώπους που γνωρίζουν και το αναφέρουν στις παρέες τους. Στο πείραμα αυτό ονομάστηκε «Δίκτυο τύχης» και εξηγήθηκε ως εξής: Το γεγονός ότι διαλαλείς πως ψάχνεις υπάλληλο για τη δουλειά σου δεν κάνει ελκυστικότερη τη θέση, αλλά την επόμενη φορά που κάποιος θα ακούσει για ένα φίλο που ψάχνει δουλειά, αυξάνεις τις πιθανότητες να σε σκεφτεί.

Παράγοντας ένστικτο

Κάθε διαγωνιζόμενος φόρεσε έναν μετρητή καρδιακών παλμών και τους ζητήθηκε να παίξουν ένα παιχνίδι στα χαρτιά το οποίο δεν είχαν παίξει ποτέ πριν. Το παιχνίδι παιζόταν χωρίς συγκεκριμένη στρατηγική, αντιθέτως ήταν σχεδιασμένο για να ωθήσει τους παίκτες να παίξουν με το ένστικτό τους. Οι παλμοί άρχισαν να ανεβοκατεβαίνουν και οι παίκτες που ενέδωσαν στο ένστικτο έκαναν πολύ καλύτερες επιλογές μέσα στο παιχνίδι. Από την άλλη όσοι έπαιζαν συντηρητικά, φοβούμενοι να ακολουθήσουν τους παλμούς τους όταν ανέβαιναν, αργούσαν να μάθουν το παιχνίδι και εν τέλη δεν έκαναν «τυχερές» επιλογές.

Παράγοντας οπτιμισμός

Ζητήθηκε από τους συμμετέχοντες να φανταστούν πως βρίσκονται σε μία τράπεζα και ξαφνικά μπουκάρουν μέσα ένοπλοι για ληστεία. Ένας από αυτούς πυροβολεί και πετυχαίνει τον συμμετέχων στον ώμο. Πολλοί από τους «άτυχους» της παρέας ανέφεραν ότι με την τύχη που έχουν ήταν επόμενο να βρεθούν στην τράπεζα την ώρα της ληστείας και μάλιστα να χτυπηθούν. Οι «τυχεροί» από την άλλη παρατηρούσαν ότι το σκηνικό θα μπορούσε να εξελιχθεί πολύ χειρότερα και θεωρούσαν τον εαυτό τους αρκετά τυχερό που η σφαίρα δεν τους είχε βρει αλλού -ας πούμε στο κεφάλι.

Η οπτική μας γωνία παίζει τεράστιο ρόλο στο αν θα θεωρήσουμε ότι είμαστε τυχεροί ή όχι. Ο Wiseman μάλιστα έδωσε έναν λίγο διαφορετικό ορισμό στο συγκεκριμένο φαινόμενο. Δε μίλησε για θετικό τρόπο σκέψης. Μίλησε για την ικανότητα που έχουν μερικά άτομα να φαντάζονται έναν διαφορετικό τρόπο να εξελιχθούν τα γεγονότα και το ονόμασε αυτό «counterfactual thinking»

Το τελευταίο κομμάτι της έρευνας περιλάμβανε ένα λίγο διαφορετικό πείραμα. Δημιουργήθηκαν ειδικές ασκήσεις που βοήθησαν τις δύο ομάδες να εφαρμόσουν τους παραπάνω τέσσερις παράγοντες στην καθημερινότητά τους και τους ζητήθηκε να τις κάνουν για έναν μήνα.

Ένα μήνα αργότερα τα αποτελέσματα ήταν θεαματικά. Το 80% των συμμετεχόντων δήλωσε ότι νιώθει πιο χαρούμενο, ικανοποιημένο με τη ζωή, αλλά κυρίως πιο τυχερό!

Ναι, η έρευνα του Wiseman μας άλλαξε κατά πολύ το πώς ορίζουμε την τύχη και το τυχαίο. Μας έδειξε πρακτικά ότι μπορούμε να ορίσουμε μόνοι μας την τύχη μας, και μας απέδειξε ότι αν δώσουμε προσοχή σε συγκεκριμένους τομείς τα πάντα είναι εφικτά. Ας αφήσουμε, λοιπόν, στην άκρη φυλαχτά και γούρια και ας πάρουμε επιτέλους τη τύχη μας στα χέρια μας όπως πλέον ξέρουμε ότι μπορούμε να κάνουμε!

Συντάκτης: Ράνια Ντέτελου
Επιμέλεια κειμένου: Βασιλική Γουγούλα

pillowfights.gr

Αυτοβελίωση

Τον ήξερα σα νέο πού είχε χαθεί στο μονοπάτι της ζωής, που τον κέντριζαν οι άγριες παρορμήσεις του και που ακολουθούσε το θάνατο κυνηγώντας τις επιθυμίες του. Τον ήξερα σαν ένα τρυφερό λουλούδι που οι άνεμοι της απερισκεψίας το είχαν παρασύρει στη θάλασσα της άσεμνης ηδονής.

Τον ήξερα από κείνο το χωριό, σαν ένα κακότροπο αγόρι πού κατέστρεφε με τα σκληρά του χέρια τις φωλιές των πουλιών και σκότωνε τα μικρά πουλιά στις φωλιές τους και ποδοπατούσε τα όμορφα άνθη των ευωδιαστών λουλουδιών.

Τον ήξερα στο σχολείο σαν έναν έφηβο που αποστρεφόταν τη μάθηση, αλαζονικό, κι εχθρό της ειρήνης και της φιλίας.

Τον ήξερα στην πόλη σαν ένα νέο που εμπορευόταν την τιμή του πατέρα του σ’ άτιμες αγορές, και ξόδευε τα χρήματα του πατέρα του σε κακόφημα σπίτια και παράδινε το νου του στο χυμό του σταφυλιού.

Ωστόσο, τον αγαπούσα. Κι η αγάπη μου γι’ αυτόν ήταν ένα μείγμα λύπης και συμπάθειας. Τον αγαπούσα γιατί οι αμαρτίες του δεν είχαν γεννηθεί από κάποιο μικρό μυαλό, αλλά ήταν πιο πολύ καμώματα μιας ψυχής χαμένης και απελπισμένης.

Το πνεύμα, αγαπητοί μου, ξεστρατίζει από το μονοπάτι της σοφίας απρόθυμα, αλλά ξαναγυρίζει σ’ αυτό πρόθυμα’ όταν οι ανεμοστρόβιλοι της νιότης σηκώνουν χώμα και άμμο, τα μάτια τυφλώνονται για κάμποσο καιρό.

Αγαπούσα αυτόν το νέο γιατί έβλεπα το περιστέρι της συνείδησής του να παλεύει με το γεράκι της κακίας του. Κι έβλεπα ότι το περιστέρι υπέκυπτε όχι από δειλία άλλα από τη δύναμη του εχθρού του.Η συνείδηση είναι ένας δίκαιος άλλα αδύναμος δικαστής. Η αδυναμία του στερεί τη δύναμη να εκτελέσει την κρίση του.

Είπα ότι τον αγαπούσα. Κι η αγάπη έρχεται με διαφορετικές μορφές. Μερικές φορές έρχεται με τη σοφία και τη φρόνηση· άλλες φορές, με τη δικαιοσύνη και πολλές φορές με την ελπίδα. Η αγάπη μου γι’ αυτόν συντηρούσε την ελπίδα μου ότι κάποια μέρα θα έβλεπα το φως να θριαμβεύει μέσα του πάνω στο σκοτάδι. Αλλά δεν ήξερα πότε και που η διαφθορά του θα μετατρεπόταν σε αγνότητα, ή κτηνωδία του σε καλοσύνη παραλυσία του σε σοφία. Ο άνθρωπος δεν ξέρει με ποιο τρόπο η ψυχή απελευθερώνεται από τη σκλαβιά της ύλης, παρά μόνο όταν απελευθερωθεί. Ούτε γνωρίζει ο άνθρωπος πως τα λουλούδια χαμογελούν μόνο όταν έρθει η αυγή.

Οι μέρες περνούσαν, ακολουθώντας τις νύχτες, κι εγώ θυμόμουν το νέο με πόνο κι αναστεναγμό επαναλάμβανα τ’ όνομά του με στοργή που έκανε την καρδιά μου να ματώνει. Και να, χθες, έλαβα ένα γράμμα απ’ αυτόν που έλεγε:

«Έλα να με δεις, φίλε μου, γιατί θέλω να σε γνωρίσω μ’ ένα νέο που η καρδιά σου θα χαρεί να τον συναντήσει, κι η ψυχή σου θα νιώσει αγαλλίαση».

Εγώ είπα, «Αλίμονο μου! Θέλει ίσως να ανακατέψει τη θλιβερή φιλία του με κάποια άλλη παρόμοια; Δεν είναι μόνος του αρκετό παράδειγμα στον κόσμο της πλάνης και της αμαρτίας; Θέλει τώρα να δυναμώσει τις κακίες του με τις κακίες του συντρόφου του έτσι που εγώ να τις δω δυο φορές πιο σκοτεινές;»

Ύστερα είπα στον εαυτό μου, «Πρέπει να πω ίσως η σοφή ψυχή να μαζέψει καρπούς από τ’ αγκάθια, κι η γεμάτη αγάπη καρδιά να βγάλει φως απ’ το σκοτάδι».

Όταν βράδιασε, πήγα και τον βρήκα μόνο στο δωμάτιό του να διαβάζει ένα βιβλίο με στίχους. «Που είναι ο καινούργιος φίλος σου;» είπα, κι εκείνος απάντησε, «Εγώ είμαι, φίλε μου». Και φανέρωνε μια ηρεμία πού ποτέ πριν δεν είχα δει σ’ αυτόν. Στα μάτια του μπόρεσα τώρα να δω ένα παράξενο φως που φώτιζε την καρδιά του. Αυτά τα μάτια όπου είχα δει πριν τη σκληρότητα, φεγγοβολούσαν τώρα με το φως της καλοσύνης. “Υστέρα, με μια φωνή που νόμισα ότι ερχόταν από κάποιον άλλο, εκείνος είπε, «Ο νέος πού γνώρισες στα παιδικά σου χρόνια και πού μαζί του πήγαινες στο σχολείο, έχει πεθάνει πια. Με το θάνατο εκείνου, γεννήθηκα εγώ. Εγώ είμαι ο καινούργιος σου φίλος πάρε το χέρι μου».

Καθώς έσφιγγα το χέρι του ένιωσα την ύπαρξη ενός ευγενικού πνεύματος που κυκλοφορούσε μέσα στο είναι του. Το σιδερένιο πριν χέρι του είχε γίνει απαλό κι ευγενικό. Τα δάχτυλά του πού χθες ξέσκιζαν σαν τα νύχια της τίγρης, σήμερα χάιδευαν την καρδιά.

Τότε, μίλησα πάλι. «Ποιος είσαι συ, και τι έγινε; Πώς έγινες αυτός ο καινούργιος άνθρωπος; Μήπως το άγιο πνεύμα μπήκε στην καρδιά σου και αγίασε την ψυχή σου; Ή μήπως παίζεις κάποιο ρόλο, εφεύρημα κάποιου ποιητή;

Κι εκείνος είπε, «Ά, φίλε μου, το πνεύμα κατέβηκε σε μένα και μ’ ευλόγησε. Μια μεγάλη αγάπη έκανε την καρδιά μου αγνό, ιερό βωμό. Είναι μια γυναίκα, φίλε μου η γυναίκα πού ως χθες εγώ νόμιζα παιχνίδι στα χέρια τού άντρα που μ’ απελευθέρωσε απ’ το σκοτάδι της κόλασης κι άνοιξε μπροστά μου τις πύλες του παραδείσου όπου και μπήκα. Μια αληθινή γυναίκα με πήρε στον Ιορδάνη ποταμό της αγάπης της και με βάφτισε. Η γυναίκα που την αδερφή της περιφρονούσα από την άγνοιά μου με ανύψωσε στο θρόνο της δόξας. Η γυναίκα που τη συντροφιά της μόλυνα με την κακία μου, εξάγνισε την καρδιά μου με την αγάπη της. Η γυναίκα που τις αδερφές της αγόραζα σα σκλάβες με το χρυσάφι του πατέρα μου, μ’ ελευθέρωσε με την ομορφιά της. Η γυναίκα που οδήγησε τον Αδάμ έξω από τον παράδεισο με τη δύναμη της θέλησής της, με ξανάμπασε στον παράδεισο με την τρυφερότητά της και την υπακοή μου».

****
Από το βιβλίο Χαλίλ Γκιμπράν – Σκέψεις και διαλογισμοί

Αντικλείδι , https://antikleidi.com

Αυτοβελίωση

Πόσες φορές έχετε πιάσει τον εαυτό σας να απολαμβάνει την τιμωρία του «κακού» στην αγαπημένη σας ταινία; Πιστεύετε θα νιώθατε την ίδια ικανοποίηση αν τη θέση της εκδίκησης έπαιρνε η συγχώρεση;
Στον τομέα της ψυχαγωγίας, είτε αυτή αφορά την παρακολούθηση μιας ταινίας είτε την ανάγνωση ενός βιβλίου, οι περισσότεροι άνθρωποι απολαμβάνουν την τιμωρία των κακών χαρακτήρων περισσότερο από τη συγχώρεσή τους, αποκαλύπτει νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Communication Research.

Όπως αναφέρει η μελέτη, όμως, ακόμα και όταν δεν απολαμβάνουν εξίσου τις ιστορίες συγχώρεσης, οι άνθρωποι εκτιμούν περισσότερο αυτές τις αφηγήσεις καθώς πιστεύουν ότι έχουν περισσότερο νόημα και προάγουν την κριτική σκέψη σε σχέση με εκείνες που οι «κακοί της υπόθεσης» απλώς παίρνουν αυτό που τους αξίζει.

«Μας αρέσουν οι ιστορίες όπου αυτοί που κάνουν κάτι κακό τιμωρούνται και διασκεδάζουμε όταν τους βλέπουμε να λαμβάνουν αυτή την τιμωρία σε μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι αξίζουν. Παρόλα αυτά, οι θεατές εκτιμούν πιο πολύ τις ιστορίες συγχώρεσης, ακόμα κι αν δεν τις βρίσκουν αρκετά διασκεδαστικές», εξηγεί ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης και επίκουρος καθηγητής επικοινωνίας στο Πανεπιστήμιο του Ohio, Δρ. Matthew Grizzard.

Στη μελέτη συμμετείχαν 184 φοιτητές, οι οποίοι διάβασαν σύντομες διηγήσεις που θα μπορούσαν να γίνουν επεισόδια τηλεοπτικών σειρών. Από τις συνολικά 15 ιστορίες, οι πέντε περιέγραφαν ότι ο κακοποιός αντιμετωπίζεται θετικά από το θύμα, οι άλλες πέντε ότι ο κακοποιός έλαβε τιμωρία αντάξια της πράξης του και οι πέντε τελευταίες ότι ο κακοποιός έλαβε τιμωρία πολύ μεγαλύτερη από την ποινή που θα έπαιρνε για ανάλογο αδίκημα.

Αμέσως μετά την ανάγνωση των σεναρίων, οι ερευνητές ρώτησαν τους συμμετέχοντες την άποψή τους, με τους περισσότερους να επιλέγουν την ιστορία της ισάξιας ανταπόδοσης. Οι επιστήμονες μέτρησαν επίσης τον χρόνο που χρειάστηκαν οι αναγνώστες για να πατήσουν το κουμπί «μου αρέσει/δεν μου αρέσει» μετά την ανάγνωση της κάθε αφήγησης και βρήκαν ότι χρειάζονταν λιγότερο χρόνο για να απαντήσουν στις ιστορίες με την ισάξια ανταπόδοση.

Μετά την ανάγνωση και των 15 ιστοριών, οι συμμετέχοντες αξιολόγησαν την κάθε ιστορία με βαθμούς ανάλογα με την απόλαυση («Ιστορία ευχάριστη, διασκεδαστική») και την εκτίμηση («Ιστορία με νόημα και κίνητρα για σκέψη»). Όπως αποδείχθηκε, οι ιστορίες στις οποίες ο «κακός» τιμωρείται παραπάνω από ό,τι του αξίζει είναι οι πιο διασκεδαστικές, ενώ εκείνες που ο κακός συγχωρείται οι λιγότερο διασκεδαστικές, με την ισάξια τιμωρία να βρίσκεται στη μέση.

Κρίνοντας με βάση τα αποτελέσματα της μελέτης, οι ερευνητές καταλήγουν ότι μια δίκαιη και ισάξια ανταπόδοση είναι το «ενστικτώδες ηθικό πρότυπο» που βγαίνει εύκολα και φυσικά στους ανθρώπους.

https://ygeiamou.gr

Αυτοβελίωση

Πολλοί άνθρωποι που μου απευθύνουν ερωτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ή δια ζώσης σε κάποια ομιλία μου, βιώνουν δύσκολες συνθήκες: οι επιδόσεις στο σχολείο δεν βελτιώνονται, παρόλο που μελετάτε επίπονα⋅ έχετε προσπαθήσει σκληρά για μήνες, αλλά η επιχείρησή σας δεν λέει να ανακάμψει⋅ έχετε κοπιάσει για να εξομαλύνετε τις σχέσεις σας με την οικογένεια και τους συναδέλφους σας, αλλά η κατάσταση παραμένει ίδια⋅ έχετε ακολουθήσει κατά γράμμα τις οδηγίες του γιατρού, αλλά η αρρώστια επιμένει. Σε τέτοιες στιγμές, η στενοχώρια και η κατάθλιψη είναι αναπόφευκτες.

Μπορεί μάλιστα να πάμε σε έναν ιερό χώρο για να προσευχηθούμε και να ζητήσουμε συμβουλές, αυτό όμως δεν θα φέρει τη γρήγορη λύση που ελπίζουμε. Κι όταν συμβουλές όπως «Κάνε ό,τι καλύτερο μπορείς και όλα θα πάνε καλά» δεν μας προσφέρουν καμιά ανακούφιση, τι πρέπει να κάνουμε;

Κατ’ αρχάς, χρειάζεται να κάνουμε ένα βήμα πίσω και να δούμε τα πράγματα από ένα ευρύτερο πρίσμα. Είναι φορές που η θάλασσα αγριεύει και άλλες που είναι γαλήνια. Είναι ημέρες που ο ήλιος λάμπει και άλλες που βρέχει καταρρακτωδώς. Γιατί όμως να βλέπουμε τον καλό καιρό ως κανονικότητα και τον κακό ως κάτι ασυνήθιστο; Γιατί πρέπει να είμαστε πάντα καλότυχοι;

Το ανώμαλο κομμάτι του οδοστρώματος είναι μέρος ενός μεγαλύτερου δρόμου. Πρέπει να μάθουμε να πορευόμαστε και με τη δυσχέρεια και με την ομαλότητα, και να τις βλέπουμε αμφότερες ως μέρος της ζωής μας. Αν δούμε τα πράγματα από απόσταση, η τωρινή κάθοδος μοιάζει σαν ένα κύμα, που κατεβαίνει για να συγκεντρώσει την απαραίτητη ενέργεια ώστε να υψωθεί ξανά. Όταν λοιπόν βρεθούμε ξανά στην κορυφή του κύματος, πρέπει να είμαστε ταπεινοί και όχι αλαζόνες, έχοντας αποκτήσει τη σοφία που δεν θα μας αφήσει να παρασυρθούμε.

Εξίσου σημαντικό είναι να βλέπουμε τις ατυχίες ως ευκαιρία για να καλλιεργήσουμε τη συμπόνια. Όταν η ζωή μας κυλά ομαλά, εύκολα αποδδίδουμε τα εύσημα στις προσπάθειες και στο ταλέντο μας. Όταν συναντούμε έναν άνθρωπο που η ζωή του δεν πηγαίνει και τόσο καλά όσο η δική μας στις σχέσεις ή στην εργασία, υποθέτουμε συνήθως ότι ευθύνεται αυτός. Αν οι σχέσεις του δεν είναι αρμονικές, αυτό πρέπει να οφείλεται σε ένα ελάττωμα του χαρακτήρα του⋅ κι αν δεν μπορεί να πάρει προαγωγή, τότε μάλλον δεν εργάζεται αρκετά.

Ωστόσο ο κόσμος είναι ένας υπέροχος ιστός, όπου τα πάντα συνδέονται μεταξύ τους. Πώς μπορεί λοιπόν οτιδήποτε να οφείλεται αποκλειστικά στις ατέλειες και στα ελαττώματα ενός και μόνο ανθρώπου; Μήπως είναι πιθανό ορισμένα προβλήματα να μην επιλύονται, ακόμα κι αν επιδείξουμε τη μεγαλύτερη αποφασιστικότητα; Μήπως η κατάσταση ενός ανθρώπου ή το υπόβαθρό του κάνει κάποια πράγματα εγγενώς δυσκολότερα γι’ αυτόν από ό,τι για τους άλλους; Προσπαθήστε λοιπόν η δική σας καθοδική πορεία να γίνει το έναυσμα ώστε να φανείτε πιο συμπονετικοί σε ανθρώπους που επίσης πασχίζουν σκληρά.

Τέλος, να θυμάστε ότι οι συνεχείς και επαναλαμβανόμενες προσπάθειές σας θα σας βοηθήσουν να αλλάξετε την υπάρχουσα κατάστασγ. Ο Chan Ho Park, ο πρώτος κορεατικής εθνικότητας παίκτης στην πρώτη κατηγορία του μπέιζμπολ, μια φορά μού είπε κάτι σημαντικό: είτε τα πας χάλια είτε έχεις εξαιρετική απόδοση, είτε οι οπαδοί σε αποθεώνουν είτε σε αποδοκιμάζουν, το μόνο που μπορείς να ελέγξεις είναι η μπάλα που ετοιμάζεσαι να ρίξεις. Και παρότι μια μπάλα από μόνη της δεν καταφέρνει σπουδαία πράγματα, αν βάλεις μαζί όλες τις μπάλες που πετάς, θα επιτύχεις μια ριζική αλλαγή.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Haemin Sunim με τίτλο «Αγάπη για το λιγότερο τέλειο» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πεδίο

https://enallaktikidrasi.com

Αυτοβελίωση

Αν η αυτοπεποίθηση ήταν άρωμα ουδόλως θα την αφορούσε να σε τραβήξει απ’ τη μύτη. Θα γυρνούσε, μάλιστα, περιφρονητικά την πλάτη στην οποιαδήποτε υποψία πίεσης και θα προχωρούσε με το κεφάλι ψηλά και τα ρουθούνια στη θέση τους. Αν καταλάμβανε θέση εξουσίας, καθόλου δε θα την ενδιέφερε να επιβληθεί χτυπώντας το χέρι στο τραπέζι.

Αντ’ αυτού θα ευχαριστιόταν το κάθε λεπτό της διαφωνίας υπενθυμίζοντάς σου πως οι όμορφοι κήποι ανθίζουν ακριβώς επειδή σέβονται τη διαφορετικότητα των λουλουδιών τους.

Οι εξελιγμένες ψυχές κολυμπούν αιωνίως περήφανες στα ύδατα εκείνου του εγώ που δεν πνίγηκε στον ωκεανό της ματαιοδοξίας. Εμπνέουν με την ήρεμη δύναμή τους και με την ήσυχη διαπίστωση πως δεν καλούνται να αποδείξουν τίποτε και σε κανέναν.

Οι άνθρωποι με αυτοπεποίθηση δε φορούν φωτεινές τιάρες που ουρλιάζουν «κοιτάξτε με» ή αν το πράττουν, το πράττουν για την αστεία ιστορία που θα διηγηθούν, για το χαμόγελο που θ’ αφήσουν ως παρακαταθήκη στο τραπέζι της παρέας και για το κρασί που υπενθυμίζει πως με κόκκινο βάφονται αιωνίως οι νύχτες των μικρών μας υπερβάσεων.

Δε θα συναντήσεις εύκολα πλάσμα με πηγαία κι ακλόνητη αυτοπεποίθηση να υψώνει το φρύδι στον ουρανό, να σε μετράει με το βλέμμα από πάνω ως κάτω, να τοποθετεί στο ισοζύγιο της ανθρώπινης αξίας πτυχία, ξένες γλώσσες, διευθυντικούς τίτλους κι υφάσματα υψηλής ραπτικής. Όσοι συνθηκολόγησαν με τα σκοτάδια τους τράβηξαν μεμιάς προς το φως κι από εκεί ψηλά αγνόησαν τις σκιές της αυθεντίας. Οι ξεχωριστοί δεν περιφέρουν το κοφτερό σπαθί και τους εξημερωμένους δράκους τους ως λάφυρα στην αρένα της Γης.

Ωστόσο, στον κόσμο ετούτο τον αλλόκοτο και μαγικό, παρατηρείς τύπους να παρελαύνουν με ύφος χιλίων καρδιναλίων σε κοσμικές εκδηλώσεις, συναδελφικά γραφεία και συνοικιακά μανάβικα. Ανοίγουν το φουσκωμένο απ’ την αλαζονεία στόμα τους και καταλήγουν στο σταθερό συμπέρασμα ότι και πάλι κατέπληξαν τα πλήθη. Εξάλλου, προέβησαν στην πλέον υποδειγματική επιλογή ρούχου για την περίσταση, εντυπωσίασαν με τον επαγγελματισμό τους στο κρίσιμο μίτινγκ κι απέδειξαν στον ανίδεο οπωροπώλη πως η κοφτερή ματιά τους διακρίνει από χιλιόμετρα μακριά τα ώριμα φρούτα.

Εσένα άλλη επιλογή δε σου απομένει έπειτα παρά να προσκυνήσεις με ταπεινότητα τη μεγαλειότητά τους -αν φυσικά δεν επιθυμείς να γραφτείς στα μαύρα κατάστιχα των ανταρτών του θρόνου. Μα πίσω απ’ το αψεγάδιαστο χτένισμά τους και το περπάτημα χολιγουντιανού σταρ με προχωρημένη λόρδωση, διακρίνεις τη μάσκα.

Γιατί οι άνθρωποι με αυτοπεποίθηση δεν πετούν τη σκούφια τους για τη βαβούρα, δεν ικετεύουν το χειροκρότημα και δεν υπογραμμίζουν την κατωτερότητα των υπηκόων τους. Οι εξελιγμένες ψυχές δεν επιζητούν οπαδούς αλλά συμπαθείς θνητούς που τσουγκρίζουν ποτήρια σε κουτούκια και σπάνε πλάκα με τις γκάφες και τη ζωή τους.

Οι κοπανιστοί αέρηδες που αντάμωσα κάποτε φυσούσαν δυνατά, μα δεν κουνούσαν τρίχα απ’ τα μαλλιά σου. Κόμπαζαν για τα περίφημα μεταπτυχιακά τους, τον αστραφτερό γάμο τους, τον γρήγορο αποχυμωτή τους ή για το μέσο που τους οδήγησε αναπληρωτές δασκάλους σε μέρη εξωτικά.

Ωστόσο, οι πλέον σπουδαίοι τύποι ακτινοβολούσαν ζεστασιά, κατανόηση, χιούμορ κι αυθεντικότητα. Μια φορά κι έναν καιρό, μάλιστα, μου ψιθύρισαν το πιο σπουδαίο μυστικό:

«Μη σκας για την αποδοχή. Αρκετοί θα σ’ αγαπήσουν κι ορισμένοι όχι. Εσύ, όμως, αξίζει να τα βρεις με την πάρτη σου κυρίως. Κουβαλάμε, βλέπεις, τον εαυτό μας στα εύκολα και στα δύσκολα, στους θριάμβους και στις αποτυχίες. Γίνε φίλος σου. Και τότε θα ξετρυπώσεις από κρησφύγετα του σύμπαντος κι άλλους φίλους. Θα βαδίζετε ύστερα παρέα σε δρόμους που περιφρονούν ντοπαρισμένους αθλητές μα χαλυβδώνουν σοφούς ταξιδιώτες. Πια δε θα λαχανιάζεις για να προσπεράσεις τον ανταγωνιστή. Θα ζωγραφίζεις την ανατολή και τη δύση μαζί με τους συντρόφους σου, μέχρι που μια ύστατη δύση σου υπενθυμίσει πως στην Ιθάκη με φουσκωμένα τα πανιά του μυαλού κανείς ποτέ δεν έφτασε».

Συντάκτης: Κατερίνα Τσιτούρα
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη

Πηγή: pillowfights.gr

https://www.newside.gr

Αυτοβελίωση

Τα φρέσκα λουλούδια στο σπίτι μειώνουν το στρες και τον πόνο

Όταν στέλνουμε λουλούδια σε κάποιον, θεωρούμε και νιώθουμε ότι είναι η πιο γλυκιά χειρονομία που μπορούμε να κάνουμε όταν προσπαθούμε να δείξουμε σε κάποιον ότι τον σκεφτόμαστε ή ότι θέλουμε να τον κάνουμε να νιώσει καλύτερα.

Τα λουλούδια μπορούν όχι μόνο να φτιάξουν τη μέρα μας, αλλά αυτή η οικουμενικά κοινή χειρονομία έχει αποδείξει ότι είναι χρησιμότερη από αυτό που μέχρι σήμερα νομίζαμε. Συγκεκριμένα, έχει αποδειχθεί πια ότι τα φρέσκα λουλούδια στο σπίτι μπορούν να βοηθήσουν μέχρι και στη μείωση του άγχους και του πόνου.

Πρόσφατα, η Αμερικάνικη Εταιρεία Φυτοκομίας (American Society for Horticulture) πραγματοποίησε μια έρευνα με στόχο να ανακαλύψει αν τα λουλούδια έχουν θετική επίδραση σε πρόσφατα χειρουργημένους ασθενείς. Το εκπληκτικό ήταν ότι τα αποτελέσματα ήταν κάτι περισσότερο από θετικά. Η ομάδα των ερευνητών μελέτησε 90 ασθενείς που βρίσκονταν σε περίοδο ανάρρωσης μετά από σκωληκοειδοτομή. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε δωμάτια με ή χωρίς λουλούδια.

Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έρευνας, η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Ρίτσαρντ Χ. Μάτσον και Σέονγκ Χιουν Παρκ, οι ασθενείς σε μετεγχειρητική παρακολούθηση και φροντίδα που νοσηλεύθηκαν σε δωμάτια με λουλούδια είχαν χαμηλότερη αρτηριακή πίεση και καρδιακό ρυθμό, πονούσαν λιγότερο, ενώ είχαν μειωμένο άγχος και κόπωση.

Αυτή η έρευνα δεν είναι η μοναδική. Μια άλλη έρευνα που διεξήχθη από το British Journal of Sports Medicine βρήκε ότι η κηπουρική παρέχει παρόμοια αποτελέσματα με το γυμναστήριο.

Η «συμβίωση» με φυτά εσωτερικού χώρου δεν έχει τα ίδια οφέλη με την ενασχόληση με έναν κήπο, αλλά έχει αποδείξει ότι μειώνει το στρες, βελτιώνει την ποιότητα του αέρα και ενισχύει θετικές αλλαγές σε μοριακό επίπεδο. Αν συντηρηθούν σωστά, τα φυτά εσωτερικού χώρου μπορούν να προσφέρουν μια σπουδαία ευκαιρία στους ασθενείς να νιώσουν τη φύση σε περιπτώσεις όπου δεν έχουν πρόσβαση στη φύση έξω.

Άλλωστε, τα λουλούδια λειτουργούν συμπληρωματικά ως προς την διαδικασία ανάρρωσης των ασθενών που έχουν χειρουργηθεί. Υπάρχουν διάφορες ποικιλίες λουλουδιών για τέτοιες περιπτώσεις, όπως οι μαργαρίτες, η ορτανσία και η κάλλα.

https://enallaktikidrasi.com

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή