«Νιώθω όμορφα, ένα ανεξήγητο γλυκό άγχος, μια παθιασμένη έλξη, μια έντονη επιθυμία και ταραχή» θα ήταν μία απ’ τις άπειρες απαντήσεις που θα μπορούσαν να δοθούν στο πώς νιώθουμε όταν ερωτευόμαστε. Όπως άπειρες είναι κι οι έννοιες περί έpωτα και του τι ακριβώς σημαίνει.

Πόσοι και πόσοι δεν προσπάθησαν μέσα στους αιώνες να τον εξηγήσουν, να τον αναλύσουν, να τον σπάσουν σε κομμάτια για να βρούνε τα συστατικά του, για να καταλήξουν σε τι; Γιατί να φιλοσοφείς τόσο κάτι που είναι μονάχα μία έννοια και μάλιστα απ’ τις ομορφότερες πάνω στον πλανήτη;

Λένε πως ο πιο δυνατός έpωτας που μπορεί κάποιος να βιώσει είναι εκείνος που δεν μπορεί να κατακτηθεί. Ο έντονος, ανεκπλήρωτος, έpωτας που μπορεί να νιώσεις για ένα πρόσωπο. Εκείνος που βασίζεται μονάχα σε σκέψεις και στην επιθυμία που ποτέ δεν έγινε πράξη. Εκείνος που ίσως δεν εκφράστηκε ποτέ ανοιχτά, αλλά φούντωνε εσωτερικά καίγοντας τα πάντα στο πέρασμά του. «Πλατωνικοί έpωτες» λέγονται κι είναι για πολλούς η επιτομή του πραγματικού έpωτα.

Κατά τον Πλάτωνα, ο έpωτας είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο κι απ’ την ίδια την πραγμάτωσή του. Είναι ενέργεια, είναι σοφία, η ζωή σε όλα τα επίπεδα. Είναι κυρίως επιθυμία βαθιά κι έντονη. Αναζητάς τον άλλον οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας. Κάθε κύτταρο του σώματός σου ζει για να νιώσει αυτό το συναίσθημα. Για να νιώσει αυτήν την έλξη και την εσωτερική φλόγα. Όλα στο μυαλό, όλα στον νου, δίχως απαραίτητα να υπάρξει σαρκική επαφή και σeξουαλική πράξη.

Οι μεγαλύτεροι έpωτες του πλανήτη μας ήταν ή ξεκίνησαν ως πλατωνικοί. Συγγραφικά αριστουργήματα, αξεπέραστα έργα τέχνης και συγκλονιστικές μελωδίες που έχουν γράψει ιστορία είχαν ως αιτία κι αφορμή κάποιον πλατωνικό έpωτα. Μην πας, όμως, τόσο μακριά. Σκέψου παραδείγματα απ’ τη δική σου ζωή. Πολλοί πλατωνικοί έpωτες ξεκινούν απ’ τα παιδικά μας χρόνια. Οι πρώτοι μας έpωτες λένε πως κατά μια έννοια ανήκουν στην κατηγορία των ανεκπλήρωτων επιθυμιών. Μην αρνείσαι πως πέρασε πολλές φορές απ’ το μυαλό σου η σκέψη «Κι αν τότε το έλεγα, πώς θα ήμασταν τώρα;».

Εκείνοι που βιώνουν ένα πλατωνικό αίσθημα ξέρουν. Γνωρίζουν πώς είναι να νιώθεις δέσμιος του συναισθήματος. Ξέρουν πώς είναι να ξυπνάς κάθε μέρα με την ίδια επιθυμία, την επιθυμία του να έρθετε όσο πιο κοντά γίνεται ψυχικά και συναισθηματικά. Την επιθυμία του να μπορείς να αγγίξεις το μυαλό του άλλου κατά τέτοιο τρόπο που τίποτε δε θα είναι προβλέψιμο. Την ένταση της σκέψης που θα σας φέρει λιγάκι πιο κοντά, κι ας μην είναι ρεαλιστικά εφικτό. Εκείνοι που βιώνουν ή έχουν βιώσει έναν πλατωνικό έpωτα ξέρουν πώς είναι πραγματικά το «επιθυμώ να νιώσω κάποιον».

Άκρως ελκυστικοί οι πλατωνικοί έpωτες, αν και βασανιστικοί κατά πολλούς. Θα αναρωτηθείς, φυσικά, γιατί να βιώσω όλα αυτά κι άλλα τόσα, δίχως να έχω την πραγματική επαφή κι επικοινωνία που αποζητούν όλοι. Μα εκεί ακριβώς βρίσκεται κι η ουσία του πλατωνικού. Στο να αποζητάς. Στο να φαντάζεσαι πώς θα ήταν, πώς θα ήσασταν και πώς θα ήθελες να εξελιχθεί. Όχι, δεν πρόκειται για είδος φαντασίωσης μα για βαθύ συναίσθημα που πηγάζει απ’ την καρδιά, όπως κι όλα τα υπόλοιπα είδη έpωτα. Έpωτας με πλήρη συνείδηση του συναισθήματος.

Λένε ακόμη πως οι πλατωνικοί έpωτες δε φθείρονται, κι έτσι έχουν μεγαλύτερη διάρκεια κι αντοχή μέσα στον χρόνο. Δεδομένου πως δεν υπάρχει τριβή μέσα σε έναν τέτοιο έpωτα, δεν απομυθοποιούνται ποτέ. Δεν υπάρχει ρεαλιστική φθορά. Δε θα πιέσεις κάτι να εκφραστεί, παρά μόνο όταν αυτό θελήσει να εκφραστεί από μόνο του. Ορμητικά κι ανεπανάληπτα. Ολοκληρωτικά κι ανεξήγητα όμορφο το «νιώθω» σε αυτό το είδος έpωτα. Η πλήρης εξιδανίκευση.

Παιδικοί, εφηβικοί αλλά και στη μετέπειτα ζωή σου οι έpωτες μπορεί να εξελιχθούν σε πλατωνικούς. Το να νιώθεις ερωτευμένος δεν είναι απαραίτητα συνδεδεμένο με τη σαρκική επαφή. Δεν είναι απαραίτητα κομμάτι μιας σχέσης που βασίζεται κυρίως στην επαφή σωμάτων. Ο πλατωνικός έpωτας ξεκινά απ’ το μυαλό και καταλήγει στην καρδιά με βαθιές, όμως, ρίζες που διψάνε για πραγματική επαφή, αυτή της ψυχής. Αυτήν την επαφή που καταλήγει στην απόλυτη και βαθιά αγάπη. Τη ρεαλιστική αγάπη, τη μη εγωιστική.

Πνευματική ένωση που ξεπερνά τη σωματική έλξη. Ειδύλλιο που εξελίσσεται σε πνευματικό επίπεδο κι είναι άκρως γοητευτικό το πώς αντιδρούν οι συμμετέχοντες. Τίποτε δεν μπορεί να ‘ναι και να θεωρηθεί δεδομένο μέσα σε έναν πλατωνικό έpωτα. Τίποτε δεν μπορεί να καθοριστεί. Το μυαλό περιπλέκει σενάρια κι εξαρτάται με έναν, γλυκό αλλά και βασανιστικό ταυτόχρονα, τρόπο απ’ το ίδιο το συναίσθημα. Γι’ αυτό κι είναι τόσο σπάνιος ένας πλατωνικός έpωτας. Είναι μία έννοια που δεν αντέχουν πολλοί. Βλέπεις, οι άνθρωποι έχουν συνηθίσει να λαμβάνουν ανταλλάγματα ακόμη και στο συναίσθημα.

Πλατωνικός έpωτας σημαίνει βαθιά, αυθεντική, επιθυμία. Είναι ο έpωτας που κυριεύει αλλά και γοητεύει. Είναι κύμα κι ενέργεια. Είναι φλόγα αλλά και δροσιά. Είναι ο έpωτας που υπερνικά τον ίδιο τον βιωμένο έpωτα.

Συντάκτης: Μαίρη Σάμου
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη

Πηγή: pillowfights.gr

newside.gr