Σεπτεμβρίου 20, 2019

Αυτοβελίωση

«Η αδράνεια κάνει να περνούν αργά οι ώρες και γρήγορα τα χρόνια» είχε πει ο Ιταλός συγγραφέας Τσέζαρε Παβέζε. Από την άλλη, ο Άλμπερτ Αϊνστάιν υποστήριζε ότι «Ο χρόνος δεν υπάρχει, είναι μια ανθρώπινη επινόηση και εξυπηρετεί ανθρώπινες ανάγκες».

Το «άθροισμα» των δύο αυτών πεποιθήσεων μας λέει ότι η δράση μπορεί να αντισταθμίσει τις συνέπειες που φέρνει το πέρασμα του χρόνου στη ζωή μας- αν βέβαια, αυτός, όντως είναι ένα μέγεθος που μπορεί να προσδιοριστεί.

Η ηλικία μας είναι όσα έχουμε προλάβει να ζήσουμε και όσα επιθυμούμε να ζήσουμε.

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν ζήσει πολλά χρόνια και μιλούν και συμπεριφέρονται σαν να έχουν ήδη κουραστεί από την ζωή.

Στην αντίπερα όχθη, είναι εκείνοι που μεγαλώνουν όμορφα, που απολαμβάνουν την κάθε στιγμή της ζωής και η ηλικία τους είναι ένα μέγεθος απροσδιόριστο.

Μεγαλώνω όμορφα σημαίνει «αφήνω τον χρόνο να με κάνει δυνατότερο, ακούω τις ανάγκες μου, έχω διάθεση να ζήσω».

Mε ποιους τρόπους ένας άνθρωπος μπορεί να μεγαλώνει με σωματική ευεξία και ψυχική ισορροπία;

1) Μην περνάτε την ζωή σας ένα τοξικό εργασιακό περιβάλλον: Ενα εχθρικό εργασιακό περιβάλλον θα φέρει πρόωρο γήρας στο σώμα και την ψυχή σας. Δεν λέμε ότι δεν θα υπάρχουν κακές ημέρες στην εργασιακή μας ζωή. Οταν, όμως, η δουλειά σας σάς κάνει να δυσκολεύεστε να σηκωθείτε από το κρεβάτι από τον ψυχικό πόνο που σας προκαλεί, τότε, είναι καιρός να αναζητήσετε αλλού εργασιακή στέγη. Αλλιώς θα δείτε την ζωή σας να περνάει από μπροστά σας.

Οι άνθρωποι που έχουν μια ισορροπημένη εργασιακή ζωή, είναι ευδιάθετοι και έχουν πάντα την διάθεση να κάνουν κι άλλα πράγματα μετά το πέρας του ωραρίου τους.

2) Ποιοτικός χρόνος με τα αγαπημένα σας πρόσωπα: Mε ανθρώπους που σας αφήνουν να είστε ο εαυτός σας, που έχουν χιούμορ, που σας κατανοούν. Το στρες σας θα μειωθεί κατακόρυφα. Οι άνθρωποι που έχουν φίλους ζουν περισσότερο και είναι πιο ήρεμοι και χαρούμενοι, σε σύγκριση με εκείνους που επιλέγουν να έχουν μια μοναχική ζωή.

3) Μην οδηγείτε πολλές ώρες: Αν εργάζεστε κοντά στο σπίτι σας, προσπαθήστε να φτάνετε στον προορισμό σας χωρίς να επιστρατεύετε το αυτοκίνητό σας. Με μέσα μεταφοράς ή και με τα πόδια. Αν πάλι εργάζεστε κάπου μακριά από το σπίτι σας και πρέπει οπωσδήποτε να χρησιμοποιείτε αυτοκίνητο, τότε φροντίστε να μην διασχίζετε όλη την απόσταση μέσα σε αυτό. Ερευνες έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι που οδηγούν για αρκετή ώρα μέσα στην ημέρα έχουν αυξημένα επίπεδα στρες και κακή φυσική κατάσταση.

4) Βοηθήστε ανθρώπους που έχουν ανάγκη: Οι άνθρωποι που προσφέρουν εθελοντική εργασία είναι πιο ικανοποιημένοι από την ζωή τους, σύμφωνα με έρευνες. Εχουν καλύτερη διάθεση και λιγότερο στρες.

5) Aναγνωρίστε όλα τα καλά που έχει η ζωή σας και νιώστε ευγνωμοσύνη γι’αυτά, εδώ και τώρα: Θα νιώσετε ευεξία στο σώμα και θετική διάθεση. Οι άνθρωποι που χαίρονται γι’αυτά που ήδη έχουν, είναι πιο επιτυχημένοι και πιο χαρούμενοι. Αν αυτή την «πρακτική» την καθιερώσετε στη ζωή σας, θα μεγαλώνετε με τον χρόνο σύμμαχο.

6) Να μιλάτε σε ανθρώπους που δεν γνωρίζετε: Να μιλάτε. Με ανθρώπους που γνωρίζετε καλά και ανθρώπους που δεν γνωρίζετε καθόλου. Και να διαλέγετε ωραίες λέξεις. Ευγενικές. Οι άνθρωποι που «πιάνουν κουβέντα» όπου κι αν βρεθούν, νιώθουν μεγαλύτερη ικανοποίηση για την ζωή τους, σε σύγκριση με εκείνους που παραμένουν σιωπηλοί. Είμαστε «σχεδιασμένοι» για να ερχόμαστε σε επαφή με τους γύρω μας. Αν την αποφεύγουμε, αυτό κουράζει και μεγαλώνει την ψυχή μας.

7) Δράση! Δράση! Δράση!: Η άσκηση δεν ανεβάζει μόνο τα επίπεδα της ενέργειάς σας, προσφέροντας καλύτερη υγεία. Σας κάνει χαρούμενους. Κάνει τον χρόνο της ζωής σας να κυλά ευχάριστα. Με ζωντάνια.

(Με πληροφορίες από το Business Insider)

Εικόνα - https://unsplash.com/photos/ZF9IK3nmTDM

https://www.bovary.gr

Αυτοβελίωση

Τα όνειρά σου, να τα κάνεις μεγάλα και γενναία.
Τίποτα μίζερο να μην χωράει μέσα τους.
Τα όνειρά σου, να λες “θα τα ζήσω” και να φτιάχνεις δρόμους για να φτάσεις εκεί.
Δεν θα είναι εύκολος ο δρόμος και σχεδόν ποτέ δεν θα είναι ευθεία.
Θα είναι ένας δρόμος με πολλές κλειστές στροφές, ανηφόρες και απότομες χαράδρες.
Θα συναντάς ανθρώπους στο δρόμο για τα όνειρά σου.

Άλλοι θα σε βοηθούν να ξαποστάσεις και να πάρεις μια ανάσα κι άλλη θα σου κλέβουν ακόμα κι αυτή τη λιγοστή ανάσα που μπορεί να σου έχει απομείνει.
Κι ακόμα κι αν σου απλώσουν το χέρι, μην βιαστείς να πεις “σώθηκα”.
Πολλά χέρια είναι αλοιμένα με λάδι κι η σωτηρία που προσφέρουν, είναι καλομασκαρεμένη προδοσία.
Μην βιαστείς όμως να τους βγάλεις όλους σκάρτους.
Στο δρόμο αυτό θα γνωρίσεις κι ανθρώπους άξιους και υπέροχους, με αγάπη μέσα τους έτοιμη να την προσφέρουν απλόχερα.

Τα όνειρά σου, να τα κάνεις μεγάλα και γενναία για να ξεχωρίζουν από τους πολλούς.
Μην φοβάσαι να στοχεύσεις όσο μακρινός κι αν μοιάζει τούτος ο στόχος.
Όριο σου να λες, είναι ο ουρανός.
Κι όταν έρθει η στιγμή να αγγίξεις το όνειρό σου, μην σταθείς στις στροφές και τα σκοτάδια.
Μην αναλωθείς με τους μικρούς και τους μικρόψυχους.

Χαμογέλα πλατιά και πες σε όλους ένα ευχαριστώ.
Σε όσους σε βοήθησαν γιατί ήταν εκεί και σε όσους σου άνοιγαν το λάκκο, γιατί σε έκαναν ακόμα καλύτερο απ’ ότι ήσουν.
Σε έκαναν να ξέρεις, ακριβώς ποιος δεν θες ποτέ να γίνεις..

Να κάνεις όνειρα μεγάλα και γενναία και να τα διεκδικείς με πάθος, πείσμα και σεμνότητα.

Εικόνα - pexels.com/el-gr/photo/4k-1263986/

https://www.awakengr.com

Αυτοβελίωση

Ο φόβος είναι σημαντικό και αναπόσπαστο στοιχείο του ανθρώπινου εγκεφάλου. Ο φόβος και η ανησυχία για τη ζωή σας είναι φυσιολογική ανθρώπινη συμπεριφορά. Τα ζώα οποιουδήποτε είδους που δεν φοβούνται, συνήθως δεν ζουν και πολύ, ενώ τα είδη των ζώων που ήταν άφοβα, εξαφανίστηκαν.

Η ανησυχία και ο φόβος προκύπτουν συνήθως από την αίσθηση της ανεπάρκειας, όταν συγκρίνουμε τον εαυτό μας με άλλους ανθρώπους, τους οποίους θεωρούμε καλύτερούς μας. Το να συγκρίνετε τον εαυτό σας με κάποιον άλλο είναι υγιές, μόνο αν πρόκειται για κάποιον που έχει προχωρήσει αρκετά και αποτελεί για σας πηγή έμπνευσης.

Πολλοί είναι εκείνοι που ζουν καθημερινά με τις αναμνήσεις των αποτυχιών τους, διαλυμένοι γάμοι, χρεωκοπίες, απολύσεις, σημαντικές απώλειες. Συνεχώς αναβιώνουν αυτά τα γεγονότα, κάνουν τους άλλους να βαριούνται, μιλώντας ακατάπαυστα γι’ αυτά, και δεν προσέχουν ότι ο περίγυρός τους έχει πάψει να τους προσκαλεί σε κοινωνικές εκδηλώσεις.

Όταν κάτι έχει τελειώσει, πάρτε το απόφαση ότι τελείωσε. Θέστε μια διορία για το πότε θα σταματήσετε να μιλάτε γι’ αυτό ή να το σκέφτεστε. Δεν είναι εύκολο, αλλά είναι τόσο απλό. Και δεν χρειάζεστε ηρεμιστικά.

Οι θετικές σκέψεις δημιουργούν αφθονία από ορμόνες της ευτυχίας, όπως η σεροτονίνη και η ντοπαμίνη, τις οποίες προσπαθούν να υποκαταστήσουν οι φαρμακευτικές ουσίες. Να θυμάστε πως κάποιες φορές τα άσχημα συμβάντα της ζωής μας τοποθετούν βίαια σε άλλα μονοπάτια, τα οποία, όμως, μας οδηγούν σε ό,τι καλύτερο μας έχει συμβεί.

Όπως αποδεικνύουν οι μελέτες, οι περισσότερες από τις ανησυχίες, που έχουμε στη ζωή μας, δεν θα συμβούν. Ενώ, όσες τελικά μας συμβούν, δεν είναι στο χέρι μας να τις ελέγξουμε. Οι στατιστικές για όσα μας προβληματίζουν δείχνουν πως:

Το 87% δεν συμβαίνει ποτέ. Το 7% συμβαίνει. Μόνο το 6% μπορείτε να επηρεάσετε. Οπότε, είναι ανώφελο να ανησυχείτε για τα πράγματα που φοβάστε. Οι περισσότερες ανησυχίες σας δεν θα επαληθευτούν και οι περισσότεροι φόβοι σας είναι αληθοφανείς, μα πλασματικοί. Τέλος, ρωτήστε τον εαυτό σας. Ποιο είναι το χειρότερο που μπορεί να μου συμβεί;

Όταν ανησυχείτε ή φοβάστε για κάτι, σκεφτείτε ποια μπορεί να είναι η χειρότερη έκβαση. Είτε πρόκειται για μια παρουσίαση είτε για ένα τηλεφώνημα είτε για μια συζήτηση ή για μια σχέση, που πάει από το κακό στο χειρότερο, ο ήλιος θα ανατείλει την επόμενη μέρα και η ζωή θα συνεχιστεί.

Για να πάρουν οι φόβοι σας την πραγματική τους διάσταση, βρείτε έναν τρόπο να βοηθήσετε κάποιον που έχει ανάγκη και είναι πιο άτυχος από εσάς. Τότε μόνο θα συνειδητοποιήσετε πόσο τυχεροί είστε και τα προβλήματά σας θα μοιάζουν λιγότερο τρομακτικά.

Ο φόβος μπορεί να έχει δύο έννοιες: «Ξέχνα τα πάντα και τρέχα!» ή «Αντιμετώπισε τα πάντα και στάσου όρθιος!» Η επιλογή είναι δική σας.

Απόσπασμα από το βιβλίο των Alan & Barbara Pease «Η Απάντηση» από τις εκδόσεις Ιβίσκος

https://enallaktikidrasi.com

Αυτοβελίωση

Να απολαμβάνεις την πρωινή ρουτίνα που σε προετοιμάζει για το υπόλοιπο της ημέρας: Ναι, σε λίγο θα αρχίσουν να χτυπάνε τα τηλέφωνα, να σε πιέζει ο χρόνος, να τρέχουν οι υποχρεώσεις. Αλλά για λίγη ώρα ακόμα μπορείς να μείνεις μέσα στο δικό σου προστατευμένο βασίλειο, μαζί με τους δικούς σου ανθρώπους, μέχρι να αποφασίσεις να ανοίξεις την πόρτα του έξω κόσμου. Γιατί να μην ξυπνήσεις λίγο νωρίτερα και να το απολαύσεις;

Να ανακαλύπτεις καινούργια πράγματα που σε χαλαρώνουν: Μία νέα μέθοδος γυμναστικής, ένα είδος λογοτεχνίας που δεν είχες διαβάσει ξανά, ένα συγκρότημα που άκουσες τυχαία. Ωραίες είναι οι παλιές συνήθειες, αλλά ακόμα και αυτές χρειάζονται πού και πού εμπλουτισμό, ώστε να μας προσφέρουν νέες συγκινήσεις, που δεν θα επισκιάσουν, αλλά θα ενδυναμώσουν τις παλιές.

Να κάνεις ένα μικρό διάλειμμα μέσα στη μέρα σου: Για να πάρεις τηλέφωνο αυτούς που σου έλειψαν. Για να χαμογελάσεις στα παιδιά που παίζουν δίπλα σου. Για να χαϊδέψεις τον σκύλο που σου έκανε χαρές. Για να δώσεις ένα φιλί. Για να πάρεις ενέργεια. Για να τεντωθείς στην καρέκλα σου. Για να πεις στον εαυτό σου ένα «μπράβο».

Να δείχνεις την αγάπη σου στους δικούς σου ανθρώπους: Η αγάπη κατοικεί μέσα στην καθημερινότητα. Είναι παρούσα στην κάθε μας κίνηση, στην κάθε μας έκφραση, στον χρόνο που επιλέγουμε να περάσουμε με τους δικούς μας ανθρώπους, απλά μερικές φορές χρειάζεται λίγη περισσότερη προσπάθεια για να την εκφράσουμε: μια αγκαλιά, μια λέξη, ένα χάδι αρκούν, ώστε να αναβαθμίσουμε μια μικρή στιγμή σε μια όμορφη ανάμνηση.

Να ακούσεις την ησυχία το βράδυ: Όταν όλοι έχουν κοιμηθεί, όταν η ένταση αρχίζει και χαλαρώνει, μην σκεφτείς την αυριανή ημέρα αλλά εστίασε σε αυτό που ζεις «τώρα». Στην ασφάλεια που νιώθεις και προσφέρεις στους δικούς σου ανθρώπους. Στα όμορφα στιγμιότυπα της ημέρας που πέρασε. Στα μακρινά σχέδια που κάνεις και στις μικρές – μεγάλες στιγμές που έχεις ήδη ζήσει -και σε αυτές που σε περιμένουν να ζήσεις.

Οφείλουμε λοιπόν μία υπενθύμιση στον εαυτό μας, πως οι μικρές καθημερινές χαρές, που πολλές φορές προσπερνάμε, είτε επειδή τις θεωρούμε δεδομένες, είτε επειδή έχουμε εστιάσει σε αυτά που έχουμε ονομάσει ως “σημαντικά”, αποτελούν το πραγματικό μεγαλείο, τον δικό μας προσωπικό κόσμο που οφείλουμε να προστατεύουμε. Για παράδειγμα, μην ξεχνάς…

sciencearchives.wordpress.com

Αυτοβελίωση

Η ζωή μπορεί να είναι μικρή, αλλά είναι ωραία. Πώς μπορούμε όμως να την απολαμβάνουμε περισσότερο;

Δημιουργήστε περισσότερο, καταναλώστε λιγότερο, ζήστε με ενθουσιασμό, είναι αυτό που μας προτείνει η Λόρι Ντέσεν, ιδρύτρια της ιστοσελίδας Tiny Buddha.

«Δημιουργώ σημαίνει ζω»
Ντεζάν Στογιάνοβιτς

Ζούμε σε μια καταναλωτική κουλτούρα. Μας αρέσει να τρώμε, να πίνουμε και να είμαστε χαρούμενοι, ενώ χαζεύουμε τις τελευταίες επιτυχίες στο Netflix.

Μας αρέσει να τα έχουμε όλα, την πληροφόρηση, την ψυχαγωγία, τις ειδήσεις, κ.α. Δεν υπάρχει τέλος σε όλα όσα μπορούμε να καταναλώσουμε, συχνά για να κρατούμε το μυαλό μας απασχολημένο και τα συναισθήματα μας σιωπηλά.

Μην με παρεξηγείτε. Μου αρέσει ένα καλό γεύμα, ένα καλό ποτό και ένα απόγευμα χαλαρά στον καναπέ του σπιτιού μου. Ομοίως μου αρέσει να είμαι ενημερωμένη για τα πάντα. Έχω περάσει ατελείωτες ώρες ψάχνοντας με εμμονή για ιστοσελίδες με θέματα υγείας. Το ιστορικό αναζήτησης στον υπολογιστή μου αποδεικνύει ωστόσο ότι επισκέπτομαι εξίσου συχνά ιστοσελίδες με νέα για διασημότητες της εποχής…

Καταλαβαίνω επίσης την ανάγκη ορισμένες φορές να αποτραβιόμαστε από όλους και όλα. Το μυαλό μας υποχρεώνεται να λειτουργεί σε μεγάλες ταχύτητες και οι εξωτερικές απαιτήσεις κάποιες φορές μας απορροφούν ολοκληρωτικά.

Χρειάζεται όμως ισορροπία. Γιατί εάν αφιερώνουμε όλο μας το χρόνο στην πληροφόρηση, την ψυχαγωγία ή την ενημέρωση, δεν έχουμε τα περιθώρια να συνδεθούμε πραγματικά με τους εαυτούς μας. Να δημιουργήσουμε αυτά που θέλουμε να φτιάξουμε εμείς οι ίδιοι.
Δεν μιλώ μόνο για την καλλιτεχνική έκφραση. Αν και προσωπικά αισθάνομαι περισσότερο ζωντανή από ποτέ, όταν η ζωή μου χαρακτηρίζεται από δημιουργικότητα. Μιλάω για όλα όσα μπορούν να ικανοποιήσουν την περιέργεια και το πάθος μέσα μας. Όχι απλά τον βομβαρδισμό μας με ευκαιριακές απολαύσεις.

Μπορεί να φαίνεται άτοπο να μιλώ για δημιουργία στην εποχή της κυριαρχίας των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, ωστόσο τι πιο σημαντικό από το να εργαζόμαστε για μια ζωή που μας ενθουσιάζει;

Ποια είναι όμως τα πράγματα που μπορούμε εμείς να δημιουργήσουμε για την δική μας απόλαυση και ηρεμία ψυχής;

Ανάληψη αποστολής 
Πολλοί από εμάς περνάμε τις μέρες μας χωρίς κανένα σκοπό. Δεν έχουμε ιδέα ούτε τι έχει αξία για εμάς, ούτε τι ακριβώς υπερασπιζόμαστε. Δεν έχουμε καν ιδέα τι πραγματικά κάνουμε με τη ζωή μας ή για ποιο λόγο.

Τίποτα δεν είναι συναρπαστικό, αν δεν υπάρχει πάθος ή πρόθεση.

Προκειμένου να νιώσουμε ζωντανοί, πρέπει να συνδεθούμε με αυτό που έχει πραγματικά σημασία για εμάς τους ίδιους. Δεν μιλάω για μια συγκεκριμένη κατεύθυνση καριέρας, αν και θα μπορούσε να βοηθήσει. Μιλώ για την κατάρτιση ενός σχεδίου σχετικά με το πώς θέλουμε να παρουσιαζόμαστε στον κόσμο, ώστε να είμαστε πραγματικά το άτομο που ονειρευτήκαμε και να λαμβάνουμε αποφάσεις που αρμόζουν σε αυτό το προφίλ.

Για παράδειγμα, η τρέχουσα αποστολή μου είναι:

Να ζω με θαυμασμό, θάρρος, συμπόνια και ακεραιότητα, δίνοντας προτεραιότητα στην οικογένεια, την ελευθερία, την περιπέτεια και τη δημιουργική έκφραση.

Γνωρίζοντας αυτά που εκτιμώ, μπορώ να αποφασίσω ποιες ευκαιρίες να κυνηγήσω και να δεχτώ και ποιες να απορρίψω με ευγένεια.

Φυσικά δεν πρόκειται για μια αποστολή που πρέπει να χαραχτεί σε πέτρα για να μην ξεχαστεί. Οι αποστολές μας αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου, καθώς μεγαλώνουμε και εξελισσόμαστε. Γι’ αυτό γράψτε, επανεξετάστε και αναθεωρήστε την αποστολή σας, όσο συχνά εσείς κρίνετε απαραίτητο.

Δημιουργία τέχνης  περισσότερο

Σαφώς και δεν προκαλεί έκπληξη η ύπαρξη της τέχνης σε αυτή τη λίστα. Ναι, η τέχνη είναι κάτι που μπορούμε να δημιουργήσουμε. Αλλά ας την προσεγγίσουμε αλλιώς.

Για παράδειγμα αν είστε από τους ανθρώπους που καταναλώνετε για να αποφύγετε τα συναισθήματα σας, γιατί να μην τα διοχετεύσετε καλύτερα σε ένα δημιουργικό έργο; Η δημιουργικότητα δεν ηρεμεί μόνο και θεραπεύει, είναι ένα ταξίδι στο παρελθόν. Στις απλές χαρές της παιδικής μας ηλικίας, όταν είχαμε αμέτρητα κάστρα Lego, σελίδες γεμάτες γελοιογραφίες και αριστουργήματα τέχνης δρόμου από κιμωλία για να επιδείξουμε. Και οι δυνατότητες παραμένουν μέχρι σήμερα ατελείωτες.

Μπορείτε να χρωματίστε, να σχεδιάσετε, να ζωγραφίσετε, να φτιάξετε γλυπτά, να ράψετε, να πλέξετε, να φτιάξετε κοσμήματα, να κατασκευάσετε οτιδήποτε άλλο ή να γράψετε ένα ποίημα, μια μικρή ιστορία ή ένα τραγούδι. Μπορείτε να φτιάξετε ένα περιοδικό τέχνης, ένα λεύκωμα, ένα κολάζ περιοδικών, να δοκιμάσετε τα οριγκάμι ή μια κατασκευή με αντισυμβατικά υλικά, σαν τη μονωτική ταινία, τους φελλούς από τα μπουκάλια των κρασιών ή τμήματα από τις κούκλες της παιδική μας ηλικίας.

Αν συντονιστείτε με τα συναισθήματα και την περιέργειά σας, θα έχετε ατελείωτη έμπνευση. Και αν κοιτάξετε γύρω σας, θα βρείτε ατελείωτα υλικά για χρήση και ανακύκλωση.

Αξίζει να σημειωθεί ότι αρκετά συχνά, η κατανάλωση τροφοδοτεί τη δημιουργία. Δεν μπορώ να σας πω πόσα σενάρια διάβασα και πόσες ταινίες παρακολούθησα όταν προετοιμαζόμουν για να γράψω το πρώτο μου σενάριο. Κάθε ταινία με βοήθησε να μάθω και να αποκτήσω περισσότερες ιδέες για τη δική μου ιστορία και την εκτέλεσή της.

Παρότι είναι υπέροχο να απολαμβάνεις την τέχνη για την τέχνη, υπάρχει κάτι συναρπαστικό στη κατανάλωση με στόχο. Όχι μόνο για διασκέδαση, αλλά και για έμπνευση. Για να δημιουργήσετε κάτι που έχει σημασία για εσάς προσωπικά, που ίσως εμπνεύσει και άλλους ανθρώπους να ζήσουν και να αγαπήσουν λίγο πιο δυνατά.

Μέσο προσωπικής έκφρασης
Ζούμε σε εξαιρετικές εποχές για προσωπική έκφραση. Σήμερα μπορεί ο οποιοσδήποτε να ξεκινήσει ένα blog, ένα vlog ή με μια ανάρτηση να μοιραστεί τις σκέψεις του με ολόκληρο τον κόσμο.

Το πιο ωραίο είναι ότι δεν είναι δύσκολο να ξεκινήσεις. Δεν χρειάζεσαι κάποια εντυπωσιακή ιστοσελίδα ή ειδικό εξοπλισμό. Μπορείς να ξεκινήσεις με απλά πράγματα και να τα εμπλουτίσεις ανάλογα με το γούστο και τις ανάγκες σου στη συνέχεια.

Με λίγο ψάξιμο στο google μπορείς να βρεις τα κατάλληλα εργαλεία, που δεν έχουν καμιά απολύτως χρέωση και να αρχίσεις άμεσα να μοιράζεσαι όλα όσα έχεις στο μυαλό και τη καρδιά σου.

Κατά αυτό τον τρόπο όχι μόνο θα εκφράσεις αυτά που αισθάνεσαι και θα νιώσεις ορατός από όλους, αλλά θα έχεις την ευκαιρία να βοηθήσεις κάποιον άλλον με την ειλικρίνεια σου, με το πόσο ευάλωτος νιώθεις και το δημοσιοποιείς.

Εάν νομίζεις ότι η φωνή σου δεν έχει σημασία, σκέψου αυτό: ένα blog μπορεί να διαβαστεί από ένα και μόνο άτομο κι όμως στη δική του ζωή να κάνει τη διαφορά.

Συσσώρευση αναμνήσεων
Στο τέλος όταν κοιτάξουμε πίσω τη ζωή μας δεν θα δούμε ούτε τα χρήματα που πέρασαν από τα χέρια μας, ούτε τους ακολούθους που έχουμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Θα δούμε τις αναμνήσεις μας, τις εποχές που ήμασταν ερωτευμένοι, που αγαπούσαμε κάποιον, που είχαμε βγει έξω από τα συνηθισμένα, που αγκαλιάσαμε τον κόσμο με ενθουσιασμό.

Αυτές οι στιγμές η αλήθεια είναι ότι δεν έρχονται από μόνες τους. Πρέπει να τις προκαλέσουμε. Ορισμένες φορές το να βγούμε από τη ρουτίνα μας και να κάνουμε αυτό που μέχρι σήμερα ονειρευόμασταν, αλλά δεν τολμούσαμε, κρύβει ευχάριστες εκπλήξεις.

Υπάρχει μια σκηνή στην ταινία Stepmom, στην οποία η Σούζαν Σάραντον, γνωρίζοντας ότι ο καρκίνος λιγοστεύει τον χρόνο της, ξυπνά τη κόρη της μέσα στη νύχτα για να πάνε να ιππεύσουν μέσα στο χιόνι. Όπως λέει η κόρη της λίγο μετά, αυτή είναι μια στιγμή που δεν θα ξεχάσει ποτέ. Και πως θα μπορούσε άλλωστε… Τόσο διαφορετική από τα συνηθισμένα, τόσο ζωντανή…

Όλοι μας μπορούμε να δημιουργήσουμε τέτοιες στιγμές. Όλοι μπορούμε να δημιουργήσουμε μαγεία για εμάς, για κάποιον άλλον, αρκεί να το συμπεριλάβουμε στις προτεραιότητες μας και να προσπαθήσουμε γι’ αυτό.

Πρόκληση πιθανοτήτων
Το πιθανότερο είναι ότι οι περισσότεροι από εμάς δεν είμαστε ικανοποιημένοι από τις ζωές μας. Ίσως ο Θορώ το περιέγραφε καλύτερα όταν έλεγε ότι «οι περισσότεροι άνθρωποι ζουν ζωές ήσυχης απελπισίας».

Οι περισσότεροι από εμάς απλά επιβιώνουμε και θεωρούμε την ευημερία πολυτέλεια που δεν αφορά τους πολλούς. Η αλήθεια είναι ότι για κάποιους η ευημερία είναι πιο εύκολη από όλους τους υπόλοιπους. Ίσως γιατί μπορεί να έχουν γεννηθεί σε ιδανικές συνθήκες, ίσως γιατί έχουν περισσότερα πλεονεκτήματα.

Το πρόβλημα όμως μπορεί να είναι, όχι ότι κάποιοι έχουν περισσότερες ευκαιρίες, αλλά ότι κάποιοι δημιουργούν πολλές ευκαιρίες για να αρπάξουν και να αφήσουν τους άλλους να τρώνε τη σκόνη τους.

Εάν βυθιζόμαστε στην κατήφεια και κάνουμε τα ίδια πράγματα κάθε μέρα, τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει. Ο μόνος τρόπος για να βελτιώσουμε τις ζωές μας είναι να δημιουργήσουμε τις ευκαιρίες, αντί να περιμένουμε να σκάσουν στο δρόμο μας.

Γι’ αυτό μην περιμένετε. Κάντε το τηλέφωνο, στείλτε το email, κάντε κι άλλες σπουδές. Κι αν αυτές είναι ακριβές, ψάξτε για υποτροφίες. Απλά μην τα παρατάτε, δημιουργείστε νέες πιθανότητες για τη ζωή σας, τη δουλειά σας, τις σχέσεις σας.

Και ίσως τότε η επόμενη αγορά σας να είναι κάτι που έχετε ανάγκη γι’ αυτόν τον νέο δρόμο που εσείς ανοίξατε μπροστά σας, και όχι αυτό με το οποίο ανεπιτυχώς θα προσπαθήσετε να γεμίσετε το κενό μέσα σας.

Νέες επαφές
Ζούμε σε ένα κόσμο όπου η επαφή μεταξύ των ανθρώπων χάνετε. Όλοι μας περνάμε περισσότερο χρόνο κοιτώντας τις συσκευές των κινητών μας από τους γύρω μας μέσα στα μάτια.

Είναι ένας μοναχικός τρόπος ζωής, Αλλά δεν χρειάζεται να είναι έτσι. Μπορούμε απλά να κάνουμε προτεραιότητα μας τη δημιουργία σχέσεων. Φυσικά και δεν είναι κάτι εύκολο. Πρέπει να αλλάξουμε τη ρουτίνα μας, να βγούμε από τη ζώνη ασφάλεια μας και να προσεγγίσουμε τον κόσμο πέρα από την πόρτα του σπιτιού μας. Αλλά αξίζει ο κόπος.

Πριν από ένα χρόνο ένιωθα μόνη. Επειδή μετακόμιζα συχνά και εργαζόμουν από το σπίτι, ο κοινωνικός μου κύκλος ήταν μικρός. Στο Facebook βρήκα μια ομάδα, αυτή των Πολύ Ευαίσθητων Ανθρώπων. Η γνωριμία μαζί τους, όχι μόνο μου κέρδισε μια νέα φίλη, αλλά με έκανε και εθελόντρια στην ομάδα θεάτρου της περιοχή μου.

Κάποιες φορές μοιάζει περίεργο να ξεκινάς κουβέντα με κάποιον που δεν ξέρεις. Ή τουλάχιστον έτσι φαίνεται σε μένα. Αλλά όπως αναφέρεται και στο βιβλίο «The Green Βοοκ», «ο κόσμος είναι γεμάτος μοναχικούς ανθρώπους που φοβούνται να κάνουν την πρώτη κίνηση». Κάντε την πρώτη κίνηση. Μπορεί να αλλάξετε τη ζωή σας και τη ζωή κάποιου άλλου…

περισσότεροΣυγγραφέας: Λόρι Ντέσεν
Η Λόρι Ντέσεν είναι ιδρύτρια της ιστοσελίδας Tiny Buddha. Είναι επίσης αρθρογράφος του περιοδικού Tiny Buddha’s Gratitude journal και άλλων βιβλίων, καθώς επίσης και συν-ιδρύτρια του διαδικτυακού προγράμματος μαθημάτων Recreate Your Life Story που σας βοηθά να αφήσετε το παρελθόν και να ζήσετε τη ζωή που αγαπάτε.

Πηγή: tinybuddha.com

omorfizoi.gr

Αυτοβελίωση

Παίρνεις καθημερινά αποφάσεις, μικρές ή μεγάλες…Νομίζεις είσαι μόνος σου; Ότι αποφασίζεις χωρίς να επηρεάζεσαι από κανέναν και τίποτα; Λάθος…Έχεις έναν μικρό “φίλο” ή έναν μικρό “διαβολάκο” που στέκεται εμπόδιο σε κάθε σου βήμα!

Ο “μικρός σαμποτέρ”! Αυτός είναι που πολλές φορές παίρνει αποφάσεις για σένα αλλά στην ουσία χωρίς εσένα! Ποιός είναι αυτός; Θα τον ακούσεις με διάφορα ονόματα, “σαμποτέρ”, “gremlin”, “εαυτός 2”, “εσωτερική φωνή”, “ο άγνωστος Χ”(δικό μου αυτό το τελευταίο)!

Όλοι έχουμε 2 εαυτούς, αυτόν που μας επαινεί και αυτόν που μας κρίνει, κατακρίνει, που μας ρίχνει την αυτοπεποίθηση, που μας σταματάει, που δε μας αφήνει να πάμε μπροστά! Είναι ο “μικρός σαμποτέρ”! Θέλεις να του δώσεις εικόνα, πρόσωπο; Όνομα; Να του δώσεις ένα αστείο όνομα; Θέλεις να μείνει μια φωνή; Εσύ αποφασίζεις γιατί με αυτόν τον “τύπο” είχες και θα έχεις αρκετές συζητήσεις!

Το να του δώσεις ένα όνομα θα σε βοηθήσει να δεχτείς ότι υπάρχει, να τον αναγνωρίσεις! Έχουμε πει ότι το πρώτο βήμα σε όλα όσα στέκονται εμπόδιο για την εξέλιξη σου, είναι η αναγνώριση!

Αυτός ο “άγνωστος Χ” ή “μικρός σαμποτέρ” είναι εκεί κάθε φορά που θέλεις να βγεις από τη “ζώνη άνεσης”, να κάνεις κάτι διαφορετικό, κάτι μεγάλο και σου κόβει την ορμή: “είσαι ανίκανος”, “θα σε κοροϊδέψουν”, “δε θα τα καταφέρεις”,”δεν έχεις αρκετές ικανότητες”, “δεν αξίζεις”, “θα σε απορρίψουν”, “θα αποτύχεις”!

Σου θυμίζουν κάτι αυτές οι φράσεις; Σου τις λέει και σένα ο “άγνωστος Χ”; Σε σταματάει; Σε φοβίζει; Σε πάει πίσω; Μην τον αφήνεις! Μην παρασύρεσαι! Ακολούθησε τον δρόμο της αλλαγής, τον δρόμο της επιτυχίας! Αντιμετώπισε τον! Μη σαμποτάρεις τον ίδιο σου τον εαυτό!
Αντιμετώπισε τον μικρό σαμποτέρ σου!

1) Αναγνώρισε τον σαμποτέρ σου λοιπόν, συνειδητοποιώντας ποιός είναι ο ρόλος του, συνειδητοποιώντας ότι σε σταματάει.

2) Παρατήρησε τον:

-Πότε εμφανίζεται; -Σε ποιές περιπτώσεις; -Τι λέει; -Κάτι συγκεκριμένο ή πολλά και διαφορετικά; -Πόσο συχνά εμφανίζεται; Συνειδητοποίησε ποιόν φόβο σου τονίζει και δούλεψε πάνω σε αυτό!

3) Βρες τις πραγματικές σου αξίες, βρες τον αυθεντικό σου εαυτό ώστε να μη συγκρούονται οι 2 εαυτοί σου! Γιατί αν βρεις τον εαυτό που θέλεις, τον αληθινό, ο άλλος, ο σαμποτέρ, θα συρρικνωθεί και δε θα έχει λόγο ύπαρξης!

4) Αν πάλι δεν καταφέρεις να τον διώξεις, κάνε τον σύμμαχο, κάνε τον σύμβουλο σου! Αποδέξου τον εαυτό σου και οδήγησε τον στην καλύτερη εκδοχή του! Μάθε τον μικρό σαμποτέρ, να σου μιλάει συμβουλευτικά κι όχι επικριτικά! Αντί να σου πει: “δεν είσαι όμορφος, τα μαλλιά σου είναι χάλια, μην εμφανιστείς” καλύτερα να σε συμβουλέψει: “Τα μαλλιά σου είναι πανέμορφα, αλλά πρέπει να τα περιποιείσαι! Ποιά είναι τα δυνατά σου εξωτερικά στοιχεία που πρέπει να τονίσεις;”

Αντί να σου πει για παράδειγμα: “είσαι ανίκανος, δεν έχεις το θάρρος να παρουσιάσεις το project σου μπροστά σε τόσο κόσμο”, δοκίμασε να ακούσεις από αυτόν: “είσαι οργανωτικός και χειρίζεσαι σωστά το λόγο και αυτό θα σε βοηθήσει να ξεπεράσεις το άγχος και τη δειλία που νιώθεις”! Ποιά είναι τα δυνατά σου σημεία και πώς θα τα αναδείξεις;

5) Αγνόησε τον! Έτσι απλά, μην του δίνεις αξία με το να δίνεις σημασία σε αυτά που λέει! Κλείσε τα αυτιά, άνοιξε το μυαλό σου και τις προοπτικές σου!

6) Διάβασε, ενημερώσου! Η γνώση είναι όπλο! Όπλο κατά των περιοριστικών πεποιθήσεων, του σαμποτέρ και όλων όσων σε κρατάνε πίσω και δε σε αφήνουν να εξελιχθείς!

Άκουσε και ακολούθησε τη σωστή φωνή, αυτή που θα σε οδηγήσει στην κορυφή σου!

Γράφει η Νανά Συγκούνα, Life Coach/Δικηγόρος

nanalifeonlife.gr

Αυτοβελίωση

Η ζωή τεστάρει τους ανθρώπους κάθε μέρα. Και για λόγους που δεν γνωρίζουμε, ο καθένας περνάει μια διαφορετική δοκιμασία. Κάποιοι παλεύουν με δύσκολους υπολογισμούς κι άλλοι αντιμετωπίζουν απλά μαθηματικά. Έτσι ή αλλιώς, όλοι πρέπει να ασχοληθούμε με αυτό που μας έτυχε.

Γιατί τελικά, όλα μας δίνονται στην τύχη. Γονίδια, τόπος, οικονομική κατάσταση – όλα είναι ζήτημα του πού θα κάτσει η μπίλια. Ωστόσο, ό,τι κι αν φέρει η ζωή στο δρόμο σας, εσείς πρέπει να αποφασίσετε αν θα είστε θύμα ή αγωνιστής. Εσείς επιλέγετε αν η ζωή σας θα είναι γλυκιά ή πικρή. Και εκείνοι που επιλέγουν να είναι γλυκιά – οι αγωνιστές – είναι οι ισχυρότεροι.

Η Ελβετίδα ψυχίατρος και συγγραφέας, Elisabeth Kübler-Ross, έχει δηλώσει πολύ σωστά: Οι πιο όμορφοι άνθρωποι είναι εκείνοι που έχουν γνωρίσει την ήττα, τον πόνο, τον αγώνα, την απώλεια και βρήκαν το δρόμο τους. Αυτά τα άτομα έχουν μια εκτίμηση, μια ευαισθησία και μια κατανόηση της ζωής που τους γεμίζει με συμπόνια, ευγένεια, και ένα βαθύ ενδιαφέρον αγάπης. Με άλλα λόγια, οι καλοί άνθρωποι δεν γεννήθηκαν καλοί – επέλεξαν να είναι.

Οι καλοί άνθρωποι φέρνουν φως στον κόσμο, επειδή προέρχονται από σκοτεινά παρελθόντα.

Στον κόσμο του σκότους στον οποίο γεννήθηκαν, χρησιμοποιούν τη θετικότητα ως ένα φανάρι για να δημιουργήσουν περισσότερο φως. Αντιμετωπίζουν συχνά κακοτυχίες. Ωθούνται σε επιζήμιες καταστάσεις, όπως τα ναρκωτικά ή η φτώχεια. Και έχουν μάθει όχι μόνο να πετυχαίνουν, έχουν μάθει να ξεπερνούν. Πετάνε τα δεκανίκια και κάνουν το αδύνατο: Διδάσκουν τον εαυτό τους να τρέχει και να καλύπτει τη διαφορά με τους άλλους σε έναν κόσμο που δεν περιμένει κανέναν.

Οι καλοί άνθρωποι αγαπούν τα δύσκολα επειδή έχουν πληγωθεί περισσότερο.

Αυτοί οι άνθρωποι είναι πιθανόν να σας αγαπήσουν καλύτερα αν έχουν πληγωθεί από έναν πρώην εραστή. Γιατί συμβαίνει αυτό; Τα άτομα που έχουν ραγισμένες καρδιές ξέρουν πως είναι να ξανακολλάνε τα κομμάτια τους.

Οι καλοί άνθρωποι έχουν μάθει με σκληρό τρόπο ότι τα μειονεκτήματα είναι ευκαιρίες για ανάπτυξη.

Συνήθως γεννιούνται απαισιόδοξοι. Αλλά με την πάροδο του χρόνου, μαθαίνουν πώς να είναι θετικοί. Ίσως συνειδητοποιούν ότι κάθε μικρό πράγμα που φαίνεται να τους τραβάει κάτω στη ζωή, γίνεται τελικά ένα σκαλοπάτι προς την επιτυχία.

Οι καλοί άνθρωποι δεν θέλουν να πληγωθούν οι άλλοι με τον τρόπο που πληγώθηκαν οι ίδιοι.

Μπορεί να έχουν δεχθεί πειράγματα για τις φακίδες τους, τα μεγάλα αυτιά ή την ακμή. Ίσως μια σωματική αναπηρία τους κάνει να αισθάνονται αόρατοι στους άλλους ανθρώπους. Ίσως η ίδια η αόρατη αναπηρία τους αποτρέπει από το να πάρουν τη φροντίδα που χρειάζονται. Και επειδή ξέρουν πώς είναι να αισθάνεσαι βασανισμένος, δεν θα ήθελαν ποτέ να προκαλέσουν σε κάποιο άλλον αυτό το ίδιο είδος πόνου. Η καλοσύνη προκύπτει από εκείνους που έχουν γνωρίσει μόνο την σκληρότητα. Αντί να παρενοχλούν τους άλλους, οι καλοί άνθρωποι σπάνε την κυκλική φύση της αναισθησίας. Δίνουν φιλοφρονήσεις και λένε λόγια ενθάρρυνσης. Θέλουν οι άλλοι να αισθάνονται πραγματικά όμορφοι και με αυτοπεποίθηση αντί άσχημοι και κακοί.

Οι καλοί άνθρωποι επιλέγουν να είναι αγωνιστές που βοηθούν τους άλλους να επιβιώσουν.

Μπορούν να αντιμετωπίσουν οποιαδήποτε κατάσταση βρεθεί στον δρόμο τους. Ξέρουν ότι μπορούν να επιβιώσουν παντού, επειδή το έχουν ήδη κάνει. Γνωρίζοντας ότι μπορούν να υπομένουν, κάνουν ό,τι μπορούν για να βοηθήσουν τους άλλους να προχωρήσουν μπροστά. Στον αγώνα της ζωής, οι περισσότεροι δρομείς συνήθως κοιτάνε μόνο μπροστά και επικεντρώνονται στον εαυτό τους.

Αλλά οι άνθρωποι που έχουν υποφέρει κοιτάνε εκείνους που μπορεί να βιώνουν παρόμοιες δυσκολίες. Φτιάχνουν το κέφι των φίλων, μοιράζουν μπουκάλια νερού και παρακινούν τους άλλους να τρέξουν μαζί τους. Γίνονται η χείρα βοηθείας που θα ήθελαν να είχαν για τον εαυτό τους.

Πηγή: www.apotis4stis5.com

Αυτοβελίωση

«Τίποτα δεν συμβαίνει, κανένας δεν έρχεται, κανένας δεν πηγαίνει, είναι τρομερό».

Σάμιουελ Μπέκετ από το θεατρικό «Περιμένοντας τον Γκοντό»

Ο χρόνος κυλάει χωρίς να συμβαίνει τίποτε, δεν υπάρχει τίποτε δελεαστικό, τα πάντα είναι εμποτισμένα με μία αφόρητη στασιμότητα. Η ζωτικότητα έχει πάει περίπατο, υπάρχει πόθος για μία επιθυμία, αλλά η επιθυμία έχει μαραθεί.

Ο άνθρωπος που πλήττει βρίσκεται σε μία αναμονή: περιμένει να ξαναβρεί την επιθυμία του, όμως δεν ξέρει τί να επιθυμήσει. Όλα τα πράγματα για εκείνον φαντάζουν μουντά, ασφυκτικά επαναλαμβανόμενα, έχουν χάσει την γυαλάδα τους. Και ναι, τότε είναι που η ζωή γίνεται βαρετή, διάχυτα μονότονη στην απεραντοσύνη του χρόνου που τείνει να είναι μηχανικός.


Οι διαθέσεις είναι ασφαλώς οπτικές γωνίες, για αυτό και ο άνθρωπος που πλήττει μπορεί να διστάζει να ομολογήσει αυτήν την αλλόκοτη απάθεια ακόμη και στον ίδιο του τον εαυτό. Τα παιδιά από την άλλη, θέτουν ευθαρσώς αυτό το μεγάλο υπαρξιακό ερώτημα: «Και τώρα τί θα κάνουμε;».

Υπάρχει επίσης ένα πλήθος οπτικών από τις οποίες έχει προσεγγιστεί το ζήτημα της πλήξης. Στην αρχαιότητα η πλήξη ανήκε στην ευρύτερη κατηγορία της μελαγχολίας.

Μόλις τον 19ο αιώνα χαρακτηρίστηκε ως μία πνευματική διαταραχή που συνδέθηκε με τον αυξανόμενο ρυθμό μηχανοποιημένων τρόπων ύπαρξης. Στην ψυχιατρική η πλήξη συμπίπτει λιγότερο ή περισσότερο με την κατάθλιψη. Στην φιλοσοφία συνδέεται με την υποκειμενική εμπειρία του χρόνου, μάλιστα ο Ζανκελεβίτς την κατονόμασε ως «ασθένεια του χρόνου» (disease of time).

Στην ψυχανάλυση, η πλήξη εντάσσεται πάλι στο αχανές βασίλειο των καταθλιπτικών φαινομένων. Όμως, είναι ερώτημα αν η πλήξη είναι ένα αμιγώς καταθλιπτικό συναίσθημα ή έχει και ιδιότητες που εκτείνονται σε ένα ευρύτερο φάσμα. Βεβαίως, η πλήξη δεν περιορίζεται σε μία μόνο μορφή, καθώς κάποιος μπορεί να βαριέται για πολλούς λόγους. Εμείς θα την προσεγγίσουμε αρχικά με βάση την ιδέα μίας ανεκπλήρωτης υπόσχεσης.

Για ξεκίνημα, θα ξετυλίξουμε το νήμα από την σφαίρα της ετερότητας. Ο Άλλος είναι κάτι εξωτερικό σε σχέση με τον εαυτό μου και για αυτό έχει κάτι το ανοίκειο. Άλλες φορές στα μάτια μου τον χαρακτηρίζει κάτι καινούργιο, ενώ άλλες κάτι πολύ παλιό και επομένως οικείο. Η ιδέα του Φρόυντ για το ανοίκειο είναι «μία μορφή του τρομακτικού, η οποία ανάγεται σε κάτι παλαιόθεν γνωστό και οικείο» και «υπό μία έννοια, το ανοίκειο είναι οικείο».

Εμείς εδώ ωστόσο χρησιμοποιούμε την ιδέα του ανοίκειου με την πολύ ευρύτερη σημασία της, στρέφοντας κυρίως την προσοχή μας στην σχέση του ανοίκειου με την ετερότητα. Ο Άλλος έχει πάντα κάτι ξένο σε σχέση με μένα και για αυτό δεν μπορώ να τον γνωρίζω ποτέ πλήρως, γεγονός που με βάζει κατά κάποιο τρόπο σε μία παθητική θέση.

Στην πλήξη ο Άλλος είναι κορεσμένος, παραμένει πάντα ο ίδιος και δεν θα αλλάξει ποτέ. Ο κορεσμός αυτός με οδηγεί με την σειρά του στην απογοήτευση, και στην σταδιακή εγκατάλειψη κάθε προσπάθειας αναζήτησης του αυθεντικού, του αναζωογονητικού, του άξιου να αναγνωριστεί ως αντικείμενο επιθυμίας, μέσα στην σχέση μου με τους άλλους.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η δίψα μέσα μου για το αυθεντικό έχει εντελώς εξαλειφθεί. Υπάρχει, αλλά ως κάτι από το οποίο έχω αποκοπεί, ως κάτι από την ικανοποίηση του οποίου έχω παραιτηθεί. Και η επίγνωση του γεγονότος αυτού με βυθίζει ακόμη περισσότερο στην πλήξη.

Ο άνθρωπος που πλήττει βιώνει μία έλλειψη ή μία απόρριψη στις σχέσεις του με τους άλλους. Στην περίπτωση της έλλειψης διακρίνει στους άλλους ένα είδος κομφορμισμού και επιφανειακότητας και η πλήξη προέρχεται από μία απογοήτευση για την αβάσταχτη ρηχότητα των ανθρώπινων σχέσεων.

Το πέπλο της υποκρισίας με το οποίο επιχειρείται να συγκαλυφθεί η ρηχότητα αυτή, όχι μόνο δεν αρκεί για να την εξαφανίσει, αλλά επιπλέον την καθιστά πιο δυσβάσταχτη, καθώς το πέπλο είναι εξίσου, αν όχι περισσότερο, απεχθές από αυτό που καλύπτει.

Στην περίπτωση της απόρριψης η πλήξη εκφράζει μία ανεπαίσθητη επιθετικότητα απέναντι στους άλλους, μία άρνηση στη συναισθηματική επαφή, αφού το άτομο θεωρεί ότι κάθε συναισθηματική επένδυση αποβαίνει εν τέλει μάταιη και δεν κάνει άλλο από το να φέρνει ξανά στο φως μια βαθιά έλλειψη αυθεντικότητας από την οποία πάσχει το ίδιο το είναι του Άλλου.

Έτσι, είτε πρόκειται για έλλειψη, είτε για απόρριψη, η πλήξη είναι το αποτέλεσμα της αναγωγής του Άλλου σε ένα προϋπάρχον δίκτυο καθιερωμένων και επαναλαμβανόμενων συμβόλων με διασυνδέσεις γνωστές και μονότονες, που έχουν χάσει πλέον κάθε δυνατότητα να δημιουργούν στο άτομο περιέργεια, έκπληξη, φόβο ή έλξη προς την άγνωστη πλευρά του Άλλου. Αυτό που χάνεται έτσι είναι η ίδια η διάθεση για ζωή, η ίδια η επιθυμία για ένα πρωτογενές άνοιγμα προς τον Άλλον.

Το άνοιγμα αυτό προϋποθέτει μία ρήξη με το συνεχές της πλήξης. Αναδύεται τότε ένα αίσθημα ανοίκειου, που όμως μπορεί να συνυπάρχει με ένα αίσθημα οικειότητας και προστασίας. Ο Άλλος μάς είναι ταυτόχρονα γνωστός και άγνωστος, και αυτό είναι ακριβώς που επανιδρύει την σχέση μας μαζί του κάνοντάς την ξανά ενδιαφέρουσα, υποσχόμενη και έως έναν τουλάχιστον βαθμό πρωτόγνωρη.

Αντί ο Άλλος να προκαλεί τον θυμό και την αποστροφή εξαιτίας της ανυπόφορης κοινοτυπίας του, μας αποσπά από την πλήξη, καθώς μοιάζει να ικανοποιεί εκ νέου την επιθυμία μας για αυθεντικότητα. Αναγνωρίζουμε σε αυτόν όχι πλέον ένα απονεκρωμένο ον, αλλά κάτι που είναι ουσιωδώς ζωντανό και που η επαφή μαζί του διεγείρει ξανά μέσα μας την ίδια την επιθυμία για ζωή.

Δεν ξεφεύγουμε από την πλήξη παρά μόνο αν ανακαλύπτουμε εκ νέου, περιοδικά, την ετερότητα του Άλλου: αυτή η περιοδική επανανακάλυψη είναι η βασικότερη προϋπόθεση για την ζωτικότητα μίας σχέσης, αφού μόνο αυτή στρέφει την προσοχή μας στην αυθεντικότητα του Άλλου.

Εδώ ακριβώς μπορούμε να κατανοήσουμε καλύτερα το αίσθημα του κενού που χαρακτηρίζει την πλήξη. Το αίσθημα αυτό μπορεί χωρίς αμφιβολία να προέρχεται από την απουσία του Άλλου. Μπορεί όμως, επίσης, να προέρχεται και από την φορτική παρουσία ενός απονεκρωμένου και μονότονου Άλλου, μπροστά στον οποίο η επιθυμία μας χάνει κάθε δυνατότητα ικανοποίησης. Ο Άλλος τότε μετατρέπεται σε αντικείμενο-γκάτζετ, το οποίο αναπαράγει διαρκώς την κενότητα που καλείται να αναπληρώσει.

Η πλήξη εμφανίζεται έτσι ως το αποτέλεσμα της σχέσης μας με έναν αντικειμενοποιημένο, αδιάφορο για εμάς και εν τέλει αέναα υποκαταστάσιμο Άλλο, με τον οποίο δεν μπορεί να δημιουργηθεί πραγματικά μία ανθρώπινη επαφή, με όλη την ένταση, την περιέργεια και την επιθυμία που μπορεί να την χαρακτηρίζει.

Η πλήξη είναι έτσι η ένδειξη της πολιτογράφησής μας σε έναν κόσμο ανιαρών, άχρωμων και άοσμων αντικειμένων από τον οποίο απουσιάζει ο Άλλος ως ένα ον που μπορούμε πράγματι να επιθυμούμε με όλη την έξαψη που μπορεί να έχει μία τέτοια επιθυμία.

Έτσι, η πλήξη είναι το σύμπτωμα τόσο μίας στέρησης, όσο και μίας υπερφαγίας. Δεν πλήττω κατ’ ανάγκην μόνο όταν είμαι μόνος, αλλά επίσης όταν περιτριγυρίζομαι από αντικείμενα, κανένα από τα οποία δεν μου φαίνεται ικανό να γίνει η αφορμή ενός αναζωογονητικού μετασχηματισμού του ίδιου μου του εαυτού.

Η έξοδος από την πλήξη προϋποθέτει την απροσδόκητη συνάντηση, εκπληκτική και αναπάντεχη, της βαθιάς μου πείνας για έναν τέτοιο μετασχηματισμό με ένα ον που αναδύεται μέσα από την πληθώρα των ίδιων απαράλλαχτων αντικειμένων και μοιάζει να με καλεί να αλλάξω και να αλλάξουμε μαζί.

Τότε είναι που επιτέλους εγκαταλείπω την επικράτεια του ίδιου, της επανάληψης, και μπαίνω, νιώθοντας μετά από καιρό ξανά ζωντανός, στην γοητευτική επικράτεια του Άλλου, της μετασχηματιστικής διαφοράς. Μία τέτοια εμπειρία μπορεί να είναι πραγματικά απελευθερωτική: μας επιτρέπει να περάσουμε από τον κόσμο της υποκρισίας στον κόσμο της αγνότητας. Και δεν εννοούμε εδώ την αγνότητα με μία στενά θρησκευτική ή ηθική έννοια.

Μία τέτοια αγνότητα θα ήταν στην πραγματικότητα ένα ακόμη από τα πρόσωπα της υποκρισίας. Δεν πρόκειται επίσης για την αγνότητα ως αυτάρεσκη συμμόρφωση προς ένα σύνολο εξωτερικών κανόνων. Αλλά πρόκειται για την αγνότητα που καταφάσκει ανεπιφύλαχτα στην σχέση με τον ενίοτε οικείο και άλλοτε ανοίκειο Άλλον.

Μάρω Μπέλλου, Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια

Πηγή: marobellou.gr

https://gr.pinterest.com/pin/347903139935564999/

https://www.thessalonikiartsandculture.gr

Αυτοβελίωση

Οι συμπεριφορές που σε κάνουν λιγότερο ελκυστική, σύμφωνα με την επιστήμη
Το τι βρίσκει ο κάθε άνθρωπος ελκυστικό είναι πολύ προσωπική υπόθεση.

Σύμφωνα όμως με την επιστήμη υπάρχουν κάποια χαρακτηριστικά και συμπεριφορές των ανθρώπων που θεωρούνται ελκυστικά από όλους. Οπως για παράδειγμα είναι το χιούμορ, η μυρωδιά και η ωραία φωνή.

Δεν υπάρχει άντρας ή γυναίκα που να μην θέλει να είναι ελκυστικός στο αντίθετο φύλο και να τραβάει τα βλέμματα.

Αλλωστε, είναι ευρέως γνωστό ότι η πρώτη εντύπωση μετράει και παίζει καθοριστικό ρόλο στις διαπροσωπικές μας σχέσεις.

Μέσω διάφορων μελετών, οι επιστήμονες βοήθησαν να φτιαχτεί μια λίστα με πράγματα που μπορούν να κάνουν έναν άνθρωπο λιγότερο ελκυστικό στους γύρω του.

Οπως διαβάζουμε σε άρθρο του Business Insider υπάρχουν κάποιες συνήθειες και συμπεριφορές που επηρεάζουν την εικόνα μας, με αποτέλεσμα να γινόμαστε λιγότερο ελκυστικοί και γοητευτικοί στους γύρω μας.

Ας δούμε ποιες είναι αυτές:

1. H έλλειψη ύπνου

Κάτι που επηρεάζει αρκετά την εξωτερική εμφάνιση είναι ο ύπνος. Όταν έχουμε κοιμηθεί ελάχιστες ώρες, το πρόσωπο φαίνεται κουρασμένο, με αποτέλεσμα να αλλοιώνονται τα χαρακτηριστικά μας. Επίσης η έλλειψη ύπνου μάς κάνει να μην έχουμε καλή διάθεση και να νιώθουμε κουρασμένοι.

2. Η στάση του σώματος

Όταν έχουμε μια δυναμική στάση, φαινόμαστε περισσότερο ισχυροί, με κύρος και γεμάτοι αυτοπεποίθηση. Όταν όμως, το σώμα είναι σφιγμένο, τα χέρια σταυρωμένα, καμπουριάζουμε και γενικότερα δεν είμαστε ανοικτοί προς τους άλλους, φαινόμαστε και λιγότερο ελκυστικοί.

3. Πολύ κάπνισμα και αλκοόλ

Πέρα από τις επιπτώσεις στην υγεία, το κάπνισμα επηρεάζει και την εξωτερική εμφάνιση. Δημιουργεί ρυτίδες, κιτρινίζει τα δάχτυλα, τα νύχια και τα δόντια, ενώ ο καπνός ξηραίνει και το δέρμα. Οσο για το αλκοόλ, σε κανέναν δεν αρέσει να συναναστρέφεται με ανθρώπους που πίνουν πολύ.

4. Η τεμπελιά

Η απροθυμία και η τεμπελιά είναι χαρακτηριστικά που δεν ελκύουν τους γύρω σου. Οι λόγοι είναι αυτονόητοι.

5. Η κακία

Όσοι φαίνονται ευγενικοί και καλοί, είναι περισσότερο ελκυστικοί. Η κακία και η αρνητική ενέργεια απωθεί τους γύρω σου.

6. Το άγχος

Το 2013 μια έρευνα που δημοσίευσε το Biology Letters δείχνει ότι οι γυναίκες που έχουν υψηλά επίπεδα κορτιζόλης, της ορμόνης του άγχους, στο σώμα τους είναι λιγότερο ελκυστικές για τους άντρες.

7. Υπερβολική χαρά και η περηφάνια

Οταν κάποιος είναι υπερβολικά χαρούμενος φαίνεται σαν να μην είναι αληθινός. Μια τέτοια συμπεριφορά δείχνει ένα άτομο που είναι ανώριμο και επιπόλαιο. Οσο για την περηφάνια, θεωρείται γνώρισμα εγωιστικό και υπεροπτικό

https://www.bovary.gr

Αυτοβελίωση

Κάθε Άνθρωπος Είναι Μοναδικός

Κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός, αλλά οι περισσότεροι από εμάς προσπαθούμε να αντιγράψουμε τους άλλους, επιδιώκοντας να προσαρμοστούμε σε ένα μοτίβο, πιστεύοντας ότι δεν είμαστε αρκετοί. Επιδιώκουμε την τελειότητα μιμούμενοι εκείνους που θεωρούμε ξεχωριστούς.

Συγκρίνουμε συνεχώς τους εαυτούς μας με τους άλλους, και ως εκ τούτου δεν μπορούμε να νιώσουμε ικανοποίηση και σε ειρήνη με τον εαυτό μας. Αλλά η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν είναι τέλειος. Ο καθένας μας έχει ελαττώματα, και αυτό δεν είναι καθόλου κακό.

Τα ελαττώματα είναι αυτά που μας κάνουν ανθρώπους, ξεχωριστά όντα, με ξεχωριστά χαρακτηριστικά. Φανταστείτε να είμασταν όλοι τέλειοι… πόσο άχρωμα θα ήταν όλα; Μια καθαρή μονοτονία. Το πιο βαρετό μέρος να ζεις. Τη στιγμή που συγκρίνετε τον εαυτό σας με τους άλλους, υποβιβάζετε τον εαυτό σας στα μάτια σας και δεν μπορείτε να αναγνωρίσετε την μοναδικότητά σας.

Όταν αναζητάτε την τελειότητα, επιθυμώντας να γίνετε διαφορετικοί και μοναδικοί, θα καταλήγετε πάντοτε απογοητευμένοι, άδειοι και ανικανοποίητοι, διότι αυτό που ψάχνετε βρίσκεται ήδη μέσα σας και το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να το αναδείξετε.

Όσο δεν αποδέχεστε τον εαυτό σας για αυτό που είστε και δεν εκτιμάτε τον εαυτό σας, τόσο αναζωπυρώνετε τις εσωτερικές σας συγκρούσεις και βασανίζεστε.

Είστε αρκετοί έτσι όπως είσαστε. Μια μοναδική έκφραση του σύμπαντος.

Όχι καλύτεροι από τους άλλους, όχι χειρότεροι από τους άλλους, αλλά ξεχωριστοί. Via hippieteepee.gr Image by Anna‏ @annaphotogtafic

awakengr.com

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή