Αυγούστου 13, 2020

Αυτοβελίωση

Όταν σε αδειάζουν στα δύσκολά σου, μην τους χαρίζεις τα εύκολά σου!
Γράφει η Κωνσταντίνα Σταμπουλή

Αν ο νόμος του Μέρφυ είχε πρόσωπο, την ώρα που νιώθεις ότι ό,τι ήταν να πάει στραβά πήγε, εκείνος στέκει απέναντί σου και σου κλείνει το μάτι έχοντας ένα χαμόγελο λίγο ειρωνικό, κι ένα φρύδι ελαφρά σηκωμένο. Αν είσαι λίγο αισιόδοξος, θα κρατήσεις το αρνητικό στο χέρι σου και θα το κοιτάξεις ως κάτι ορόσημο και θετικό.

Βέβαια, υπάρχει μια νοητή γραμμή, που χωρίζει την αισιοδοξία από τη βλακεία. Κι εντάξει, αν δεν έχεις ένα σακίδιο φορτωμένο με λάθη στις πλάτες σου, δεν πειράζει, μπορεί και να σε παίρνει να πέσεις με τα μούτρα πάνω από το λάθος, να το βαπτίσεις σωστό για όσο πάει, κι όταν χάσει το βάπτισμα, να πορευτείς μ’ ένα λάθος και να πληρώσεις τη ζημιά.

Όταν όμως, έχεις χορτάσει από λάθη, οφείλεις να είσαι πιο υπεύθυνος, οφείλεις να κοιτάξεις λίγο παραπέρα και να δεις αν αντέχεις ν’ αντιμετωπίσεις μια ενδεχόμενη κατρακύλα. Ακόμη κι αν θεωρείς ότι είσαι ήρωας, πρέπει πάντα να γνωρίζεις, ότι ίσως το σαράκι σου δεν σηκώνει άλλους ηρωισμούς.

Αυτό που πρέπει να ζυγίσεις σωστά, είναι ότι για κάθε απόφαση ζωής που παίρνεις, η ευθύνη θα είναι μόνο δική σου. Γιατί, ακόμα κι αν υπάρχουν άλλοι χίλιοι δίπλα ή πίσω σου, πρέπει πάντα να γνωρίζεις ότι οποιαδήποτε στιγμή μπορεί ν’ αποχωρίσουν και οι χίλιοι. Όταν λοιπόν, τα δικά σου χέρια, βλέπεις ότι δεν μπορούν να σηκώσουν άλλο βάρος, τότε, η απόφαση είναι μονόδρομος.

Ένας δύσβατος μονόδρομος, που τυχαίνει να έχεις ξαναπάρει, που μέχρι χθες ορκιζόσουν ότι δεν θα ξανάπαιρνες ποτέ. Κι όταν το προσωπάκι του Μέρφυ, ακούει τη λέξη «ποτέ» , τότε βαράει παλαμάκια, που του χάρισες τόση αδρεναλίνη προκαλώντας του να σου αποδείξει ότι η έννοια αυτής της λέξεως δεν υφίσταται, σε κανένα ορατό ή αόρατο σύμπαν.

Σε αυτό το σημείο, εάν βγεις έξω από σένα, αν κοιτάξεις το θέμα ως απλός και δίκαιος παρατηρητής, θα συνειδητοποιήσεις άμεσα ποιον δρόμο πρέπει να πάρεις. Θα δεις ότι αυτά τα διάσκορπα μικρά πραγματάκια που εντόπιζες συχνά, την πιο κρίσιμη στιγμή, θα ενωθούν και θα σου φανερωθούν ως ένα ενιαίο και άκρως αληθινό, υπαρκτό τερατάκι, που έρχεται με ταχύτητα του φωτός κατά πάνω σου.

Είναι η στιγμή που ο κλήρος πέφτει στο γενναίο, δηλαδή σε σένα, και πρέπει εσύ μόνος σου ν’ αποφασίσεις αν θα σώσεις κάποιον άλλο ή αν θα διαλέξεις να σώσεις τον εαυτό σου. Και στις δύο περιπτώσεις, οι συνέπειες είναι βαριές κι εσύ έχεις ήδη λυγίσει από το πολύ το βάρος. Οφείλεις όμως, να επιλέξεις…

Μη σου κακοφαίνεται καθόλου, που εσύ μόνος σου πρέπει να ορίσεις το μέλλον. Γιατί, είχες καταλάβει καιρό τώρα, ότι ήσουν μόνος και εθελοτυφλούσες. Γιατί, επέλεγες για καιρό να μην σηκώσεις την τόσο ανούσια κατακραυγή του κόσμου, έμενες και υπέμενες ανθρώπους κατώτερους των περιστάσεων, αλήθεια, γιατί;

Για να μην πουν ότι εσύ δεν άντεξες, για να μη σου χρεώσουν άλλο ένα λάθος. Γιατί, κανείς δεν θα έβλεπε ότι το λάθος δεν ήταν δικό σου, γιατί έτσι έχουν μάθει, να χρεώνουν το λάθος σε όποιον τολμά να υψώνει ανάστημα. Ε, και; Αλήθεια, γιατί να σε νοιάζει;

Μήπως δεν ξέρεις ότι ο καθένας σκέφτεται όσο του επιτρέπει το μυαλό του να σκεφτεί; Μήπως δεν ξέρεις, ότι κανείς από όσους σου χρεώσουν ένα ενδεχόμενο λάθος, δεν αξίζει ούτε ένα χιλιοστό σημασίας σου; Μήπως δεν ξέρεις, ότι όλοι εκεί έξω, μιλούν για σένα, επειδή δεν μπορούν να διαχειριστούν τη δική τους ανεπάρκεια;

Μήπως δεν ξέρεις, ότι όλοι αυτοί θα είχαν λακίσει, στο πρώτο χιλιόμετρο του δικού σου μαραθωνίου; Τι σε νοιάζει λοιπόν, τι θα σου χρεώσουν όλοι αυτοί, που σε έστησαν στον τοίχο πολλάκις, σε ποδοπάτησαν και σε παράτησαν σακατεμένη; Δεν σε νοιάζει και το ξέρεις…

Είναι δικό σου το πρόβλημα. Ήθελες αυτή τη φορά να πετύχει. Ήθελες αυτή τη φορά να είναι αλλιώς. Ήθελες αυτή τη φορά, να μην πάνε στο βρόντο οι προσπάθειές σου.

Όμως, μια που ήρθες σε αυτή τη ζωή, οφείλεις να μάθεις κάτι: Ότι η κάθε αποτυχία σου, είναι κι ένα σκαλοπάτι που ανεβαίνεις και σε φέρνει πιο κοντά στην επιτυχία.

Κράτα λοιπόν, το «είναι δικό σου πρόβλημα» που σου πέταξαν στα μούτρα και σε δικαίωσαν περίτρανα για το «λίγο», το τόσο λίγο που κρύβουν μέσα τους τα ανθρωπάκια, αποφάσισε εσύ και μόνο εσύ τι θα κάνεις, πάρε τη ζωή σου στα χέρια σου και ξεκίνα πάλι μόνη από το μηδέν.

Βάλε μπροστά τον εαυτό σου αυτή τη φορά, και προχώρα. Προχώρα και μην κοιτάξεις πίσω σου, γιατί δεν χωράει μέσα σου άλλος πόνος. Μόνο μπροστά, μόνη ξανά.

http://www.loveletters.gr/

Αυτοβελίωση

«Η προσπάθεια διατήρησης κάποιας κανονικότητας είναι πραγματικά σημαντική αυτήν την περίοδο», σύμφωνα με τον Δρ Russell G. Buhr, πνευμονολόγο στο U.C.L.A. «Διατηρώντας μια καθημερινότητα», είπε, «όπως το να σηκωθείς και να ντυθείς και να κάνεις αυτό που συνήθως κάνεις, έχει θετική επίδραση στην ψυχική υγεία. Και η καλή ψυχική υγεία προάγει την καλή σωματική υγεία», πρόσθεσε.

1. Βάλτε μέτρο στις ανθυγιεινές συνήθειες. Αλκοόλ, γλυκά, αλμυρά… Όλα με μέτρο. Αυτού του τύπου οι «αυτο-καταπραϋντικές στρατηγικές» ίσως βοηθούν βραχυπρόθεσμα, αλλά στην πραγματικότητα ρίχνουν τις φυσικές άμυνες του οργανισμού.

2. Οργανώστε τον χρόνο σας (εξασφαλίζοντας σε καθημερινή βάση κάποια ώρα για επωφελείς δραστηριότητες). Η εργασία από το σπίτι συχνά ‘διευρύνεται’ και πέρα από το επίσημο ωράριο αλλά ο χρόνος μη-εργασίας είναι πάντοτε ιερός. Και θα ήταν ακόμη περισσότερο ωφέλιμος για ένα μπάνιο με άλατα, για μουσική, γιόγκα ή άλλη σωματική άσκηση, επιλογές που συμβάλλουν στη χαλάρωση και στη διατήρηση του άγχους σε επίπεδα που το καθιστούν υγιές και όχι επιβλαβές.

3. Οργανώστε τον χώρο σας (έχετε ένα σταθερό σημείο εργασίας, εάν είναι εφικτό). Μπορείτε να αλλάξετε την κατάστασή σας αλλάζοντας τον χώρο, με περισσότερο ή λιγότερο φωτισμό, με ή χωρίς μουσική και αλλάζοντας ρούχα. Είναι σημαντικό να κάνετε τον ‘διαχωρισμό’ ανάμεσα στο «περιβάλλον εργασίας» και στο «περιβάλλον διακοπής εργασίας».
Αποθηκεύστε τα είδη και πράγματα πρώτης ανάγκης (τρόφιμα, φρούτα κτλ) αν γίνεται σε συγκεκριμένο εξωτερικό σημείο (αποθήκη, μπαλκόνι), ώστε να εξασφαλίζετε περισσότερο χώρο στο εσωτερικό του σπιτιού.

4. Να είστε συνεπής με τον ύπνο σας διατηρώντας το δωμάτιο ύπνου δροσερό, σκοτεινό και ήσυχο. Περιορίστε το μπλε φως (οθόνη υπολογιστή ή κινητού τηλεφώνου) πριν κοιμηθείτε φορώντας ειδικά γυαλιά ή χρησιμοποιώντας τα ειδικά προγράμματα για υπολογιστές και smartphones).

5. Βγείτε στον ήλιο, χρειάζεστε βιταμίνη D. Είναι σημαντική για την ανοσοαπόκριση. Η ηλιοθεραπεία θα αυξήσει τα αποθέματά της. Τραβήξτε τις κουρτίνες και ανοίξτε τα παράθυρα ή βγείτε έξω στη λιακάδα (βέβαια, υπό τις γνωστές προϋποθέσεις).

6. Άσκηση. Ακόμα και στο διαμέρισμά σας. Για 30′ καθημερινά.
Σε συνδυασμό με προσεγμένη διατροφή, θα διατηρήσετε το βάρος σας και την υγεία του οργανισμού σας σε καλύτερα επίπεδα.
Ως προς τη σωματική άσκηση κάντε εναλλαγή μεταξύ ασκήσεων άνω και κάτω σώματος για να ωφελήσετε το καρδιαγγειακό σας σύστημα. Μην το αναβάλετε, ξεκινήστε τώρα. Είναι απλό.
Παρακολουθείτε ταινία; Σηκωθείτε και κάνετε μερικά squats (πόδια σε διάσταση και λύγισμα σαν να κάθεστε σε μια αόρατη καρέκλα).

Πλένετε πιάτα; Πατήστε στις μύτες των ποδιών για μερικά δευτερόλεπτα και στη συνέχεια όλο το πέλμα στο πάτωμα. Επαναλάβετέ το αρκετές φορές.
Χρησιμοποιήστε αντικείμενα που υπάρχουν γύρω σας για να ασκηθείτε (π.χ. βάλτε συσκευασίες με τρόφιμα σε μια τσάντα για να γυμνάσετε τα χέρια σας).
Αν υπάρχουν σκάλες (και με την προϋπόθεση ότι δεν έχετε ευαισθησία στα γόνατα) είναι μια καλή λύση για να ανεβάσετε τους σφυγμούς σας κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Ή αν έχετε τη δυνατότητα βγείτε να περπατήσετε για 15 λεπτά ημερησίως. Ή ακόμη καλύτερα ασχοληθείτε με γιόγκα, πιλάτες, επιτόπιο βάδισμα, άσκηση σε κλειστό χώρο (υπάρχουν πολλές ‘προτάσεις’ on line για κάθε τύπο σώματος, ηλικίας). Κάνοντας 5-6 ασκήσεις καθημερινά για 30′ (μπορείτε να κάνετε 3 δεκάλεπτα στη διάρκεια της μέρας) είναι μια καλή βάση (είτε για να παραμείνετε είτε για να προχωρήσετε και να ανεβάσετε τα επίπεδα αντοχής).
Σε εβδομαδιαία βάση θα ήταν ιδανικό να συμπληρώσετε τουλάχιστον 150 λεπτά σωματικής άσκησης.

Πολύ χρήσιμες είναι και οι διατάσεις (κατά τη διάρκεια των οποίων είναι αναμενόμενο να νιώθετε κάποιο ‘τράβηγμα’ αλλά όχι πόνο).
Ιδιαίτερα ωφέλιμη είναι επίσης η διαφραγματική αναπνοή (ξαπλωμένοι με το χέρι πάνω στην κοιλιακή περιοχή, εισπνέετε νιώθοντας να φουσκώνει η κοιλιά και εκπνέετε καθώς η κοιλιά ταυτόχρονα ξεφουσκώνει. Επαναλάβετε 10 φορές). Συντελεί τα μέγιστα στη χαλάρωση του νευρικού συστήματος και στην ψυχολογική αποφόρτιση.

7. Εκμεταλλευτείτε τις ευεργετικές ιδιότητες του νερού! Προτιμήστε τα δροσερά ντους που ανάμεσα στα υπόλοιπα, μπορεί ακόμη να βελτιώσουν την πιθανή κακή διάθεση. Επίσης, θυμηθείτε να πίνετε αρκετό νερό κατά τη διάρκεια της μέρας ή εναλλακτικά, αφεψήματα της αρεσκείας σας.

8. Δημιουργήστε μια λίστα για όσα σας κάνουν να νιώθετε ευγνωμοσύνη (και να ανατρέχετε συχνά εκεί).

9. Εκφράστε την αγάπη σας στους οικείους σας. Οι έρευνες δείχνουν πως είναι πολύ ωφέλιμο για την υγεία καθώς βοηθά στη διατήρηση της ηρεμίας και τη διαχείριση του άγχους.

Κείμενο συντομευμένο, απόδοση : Λία Μαλλίδου-Μαλέσσα

https://www.thessalonikiartsandculture.gr/

Αυτοβελίωση

Ένας από τους σπουδαιότερους Έλληνες φιλοσόφους, ο Αριστοτέλης, συνόψισε σε λίγες γραμμές το πόσο δύσκολο είναι να θυμώσει κανείς όταν πρέπει, όσο πρέπει και με το άτομο που πρέπει. Όσον αφορά τις εpωτικές μας σχέσεις, σίγουρα έχεις κι εσύ κάποιον φίλο ή φίλη, εσένα φυσικά δε θα σου έχει συμβεί -ας κάνουμε ότι σε πιστεύουμε- που εξαρχής αρνιόταν να ξεκαθαρίσει πράγματα που τον ενοχλούσαν στη σχέση του και τα μάζευε μέσα του.

Φοβόταν μήπως ακουστεί υστερική ή τρελός και δεν ήθελε με τίποτα να έρθει σε σύγκρουση με τον άλλο άνθρωπο, ώσπου έφτασε η μέρα να βγουν όλα στη φόρα. Και όταν έγινε αυτό ο άλλος έμεινε άφωνος από το τι κρυβόταν πίσω από την φαινομενική ηρεμία του συντρόφου του.

Θα σου πω μια ιστορία, που ίσως να μην σου είναι και τόσο ξένη. Εσύ ξέρεις.

Η Μαρία ήταν μια νέα κοπέλα με όνειρα μεγάλα για τον εαυτό της. Μέσα σ’ αυτά δε συμπεριλαμβανόταν η οικογένεια, τουλάχιστον όχι πριν τα τριάντα πέντε. Όταν έφυγε από το μικρό χωριό της για να σπουδάσει είχε μια πίστη πως θα επέστρεφε διαφορετική μετά το πτυχίο της. Και επέστρεψε, διαφορετική και… διπλή! Ή μάλλον τριπλή, γιατί ήταν τρεις πια. Δύο πολύ νέοι άνθρωποι έφεραν στον κόσμο ένα υγιέστατο και αξιαγάπητο αγοpάκι και η Μαρία δεν το μετάνιωσε ποτέ που ήρθαν έτσι τα πράγματα. Τουλάχιστον αυτό έδειχνε και αυτό έλεγε στους γύρω. Ο Γιώργος, ο άντρας της, παρακολουθούσε τις αλλαγές τις δικές της και τις δικές του, αλλά και τα όνειρά του να απομακρύνονται, αφού ήταν παιδί της πόλης και όλη η νέα του ζωή, μπορεί να τον ευχαριστούσε, αλλά αισθανόταν ότι δεν τον ικανοποιούσε απόλυτα. Ο καιρός περνούσε και οι δυο τους προσπαθούσαν να μη σκέφτονται αυτά που ήθελαν, αλλά αυτά που είχαν. Πέντε χρόνια μετά το γάμο τους, η Μαρία και Ο Γιώργος χώρισαν μετά από έναν απίστευτο καβγά που έβγαλε στην επιφάνεια όλα όσα έκρυβαν καλά για χρόνια. Μην πιστέψετε ότι δεν ταίριαζαν ούτε ότι ήταν το μικρό της ηλικίας τους.

Μετά από δύο χρόνια ψυχοθεραπείας και πολλή δουλειά με τον εαυτό του, ο Γιώργος αναγνώρισε τα λάθη τους. Η Μαρία του είχε πει πράγματα που έβλεπε κι ο ίδιος στον εαυτό του. Είχε γίνει οξύθυμος, το ίδιο κι εκείνη. Ο θυμός και των δύο ήταν τόσο έντονος που δεν έκανε κανένας πίσω. Το ξέσπασμά τους εξέφρασε με το χειρότερο τρόπο τα συναισθήματά τους και υπερέβαλαν στις κατηγορίες. Υπερκάλυψε τα θετικά και έβγαλε στην επιφάνεια τα αρνητικά, όπως συμβαίνει συνήθως.

Ωστόσο, σχεδόν πάντα ο θυμός μας είναι η κορυφή του παγόβουνου και όχι το παγόβουνο. Η καθημερινότητα, οι έντονοι ρυθμοί ζωής, τα όνειρα που έχουμε συχνά απωθημένα κάπου βαθιά στην ψυχή και στο μυαλό μας τείνουν να συσσωρεύονται και να μας προκαλούν τόσο έντονο άγχος που εκφράζεται μέσα από βίαια ξεσπάσματα, που κατευθύνονται όχι πάντοτε προς τους άλλους. Το να θυμώσει κανείς, όπως και το να εκφράσει ελεύθερα τα συναισθήματά του, δεν είναι μεμπτό. Εκείνο, όμως, που οφείλει να αναρωτηθεί είναι, γιατί θυμώνει, πόσο και προς ποιον εκδηλώνεται -στην πραγματικότητα- ο θυμός του.

Μια απλή ερώτηση, του τύπου «γιατί εκνευρίστηκα τώρα» ή «ποια είναι η αιτία της έκρηξης μου», θα μας δώσει ό,τι ακριβώς χρειαζόμαστε για τη μικρή μας ενδοσκόπηση, που θα πρέπει να έπεται ή ιδανικά να προηγείται του θυμού. Ξέρω πως ορισμένοι θα βρείτε παρηγοριά σε εναλλακτικές θεραπείες, γιόγκα, διαλογισμό ή και συζήτηση με τον πνευματικό, ώστε να προσπαθήσετε να διαχειριστείτε καταστάσεις έντονης συναισθηματικής φόρτισης και θυμού. Και καλά θα κάνετε! Τις ώρες που θα μείνετε μόνοι, όμως, κάντε μια συζήτηση με τον εαυτό σας και δείτε τι πραγματικά σας κάνει ευέξαπτους. Μήπως δε φταίει ο σύντροφός σας, αλλά το ότι θα θέλατε να έχετε περισσότερο χρόνο μαζί; Η μεταξύ σας συζήτηση ίσως σας διαφωτίσει. Μήπως θυμηθήκατε που εκείνο το καλοκαίρι πήγε διακοπές με τις φίλες της δέκα μέρες; Μήπως οι πολλές ώρες στο γραφείο σημαίνουν ελάχιστο χρόνο για τη σχέση σας ή ο χρόνος είναι αρκετός αλλά λίγο ποιοτικός; Εάν απαντήσατε σε κάτι από αυτά θετικά, δεν είναι ανησυχητικό! Ανησυχητικό θα γίνει εάν κάτι δεν αλλάξει προς το καλύτερο. Το μυστικό είναι να είμαστε εξαρχής ο εαυτός μας, να λέμε τι δε μας αρέσει και τι όχι και να μη συσσωρεύουμε ό,τι μας δυσαρεστεί. Γιατί εάν δεν το κάνουμε αυτό εξαρχής, μετά θα είναι αργά. Τη σχέση μπορεί να τη σώσουμε, τον έντονο καβγά όμως δε θα τον αποφύγουμε.

Κάτι άλλο που πρέπει να προσέξουμε είναι οι προσδοκίες που έχουμε απ’ στο ταίρι μας. Πολύ συχνά ξεκινάμε μια σχέση αναμένοντας να μας δώσει αυτά που θεωρούμε πως έχουμε ανάγκη. Έτσι, όσο περνάει ο καιρός και το άλλο μας μισό δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες μας τόσο εμείς εκνευριζόμαστε και περιμένουμε μέχρι να καταλάβει ως δια μαγείας τις επιθυμίες μας. Μα, φταίει ο σύντροφός μας για τις δικές μας ελπίδες ή εμείς που αναμέναμε πράγματα εν αγνοία του και αισθανθήκαμε στην πορεία ότι αυτά δεν καλύπτονται;

Επιπλέον, ο θυμός ενίοτε μας εξωθεί να επικρίνουμε τον άλλο περισσότερο από όσο θα ήταν αποδεκτό και υγιές σε μια σχέση. Για παράδειγμα, όταν προσπαθούμε με το παραμικρό να την πούμε στο ταίρι μας, ίσως είναι γιατί έχουμε θυμώσει με τη συμπεριφορά ή τα λεγόμενά του και επιλέγουμε να το εκφράσουμε άμεσα.

Ο αρχαίος μας φιλόσοφος είχε δίκιο! «Ο καθένας μπορεί να θυμώσει, είναι εύκολο. Αλλά να θυμώσεις με τον σωστό άνθρωπο, στο σωστό βαθμό, για τον σωστό λόγο, τη σωστή στιγμή και με τον σωστό τρόπο, αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο». Είμαστε άνθρωποι με συναισθήματα, ανάγκες και επιθυμίες και μακάρι να έχουμε τέτοια επαφή με εμάς που να μας βοηθήσει να ελαττώσουμε την επιθετικότητά μας. Για να το επιτύχουμε αυτό, αρκεί να παρακολουθούμε τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας, να περιορίσουμε τις προσδοκίες και τις επικρίσεις μας και να μη φοβόμαστε να είμαστε ο εαυτός μας.

Υ.Γ. Κι εγώ να θυμηθώ να επισκεφτώ το Γιώργο και τη Μαρία στο αγαπημένο τους χωριό για να θαυμάσω την τετραμελή πια οικογένεια τους, αλλά και την αγάπη τους που ήταν ισχυρότερη από το θυμό τους!
Εύη Λεγάτου

Πηγή: pillowfights.gr

https://www.awakengr.com/

Αυτοβελίωση

Δυνατή προσωπικότητα δεν γεννιέσαι. Γίνεσαι. Αδύναμη προσωπικότητα δεν γεννιέσαι. Γίνεσαι και επιτρέπεις να σε κάνουν. Όταν οι άνθρωποι συναντούν κάποιον που έχει δυνατή προσωπικότητα δεν μπορούν να καταλάβουν με τι έχουν να κάνουν.

Αν είσαι δυνατή προσωπικότητα κάποιοι θα πιστεύουν πως είσαι αυταρχικός/η. Άλλοι θα πιστεύουν ότι είσαι αγενής. Αλλά τίποτε από αυτά δεν είναι αλήθεια. Αυτές οι λέξεις δεν έχουν καμία σχέση με μια δυναμική προσωπικότητα. Σίγουρα κάποιοι μπορεί να σε φοβούνται. Αλλά αυτό γίνεται επειδή δεν καταλαβαίνουν πως γίνεται να αισθάνεσαι τόσο καλά με τον εαυτό σου, που δε χρειάζεσαι την αποδοχή κανενός. Είμαι σίγουρη πως γνωρίζεις πολύ καλά την ανθρώπινη φύση. Ό,τι δεν καταλαβαίνει κανείς ή δεν το έχει ως χαρακτηριστικό, το κατηγορεί ή προσπαθεί να το μειώσει. Πάντα ήταν έτσι και πάντα θα είναι. Εσύ όμως να μην πτοείσαι.

1. Δεν κλαψουρίζεις

Δεν σπαταλάς το χρόνο σου βρίσκοντας δικαιολογίες για το τι δεν μπορείς να κάνεις. Επικεντρώνεσαι σε όλα αυτά που μπορείς να κάνεις και βρίσκεις τρόπους να παρακάμψεις τα εμπόδια.

2. Προσέχεις ποιον βάζεις στη ζωή σου

Ως δυνατή προσωπικότητα δεν επιτρέπεις σε κανέναν να σου πει ποιος είσαι, τι είσαι ή τι μπορείς να κάνεις. Ξέρεις πως κάποιοι άνθρωποι θα προσπαθήσουν να σε μειώσουν απλά και μόνο για να αισθανθούν εκείνοι καλύτερα. Επίσης ξέρεις πως κάποιοι άνθρωποι χρειάζονται επιβεβαίωση για να νιώθουν καλύτερα. Εσύ δεν είσαι απ’ αυτούς. Δε χρειάζεσαι έναν φίλο, μια φίλη, έναν προϊστάμενο, έναν ή μια σύντροφο για να σου πουν ποιες είναι οι ικανότητές σου. Μπορείς να το συμπεράνεις χωρίς αυτούς.

3. Δεν σου αρέσουν τα κουτσομπολιά

Αν είσαι μια δυνατή προσωπικότητα , έχεις ιδέες και όνειρα και θέλεις να χρησιμοποιείς τον χρόνο σου εποικοδομητικά ώστε να αλλάξεις τη δική σου ζωή προς το καλύτερο. Ξέρεις πως το κουτσομπολιό είναι σπατάλη χρόνο και «καίει» τα εγκεφαλικά κύτταρα. Άλλωστε οποιοσδήποτε μπορεί να κουτσομπολέψει με επιτυχία. Δεν είναι δα και το ποιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο. Είναι πιο δύσκολο να κοιτάς τη δική σου ζωή, διότι έτσι βλέπεις την πραγματικότητα και δεν στρέφεις την προσοχή σου αλλού απαλύνοντας με αυτόν τον τρόπο τον πόνο σου, με την ψευδαίσθηση ότι εσύ τα κάνεις όλα καλά και οι άλλοι είναι σκάρτοι.

4. Δεν αντέχεις την αναισθησία, τη βλακεία και την άγνοια

Επειδή έχεις επενδύσει πολύ χρόνο και κόπο στο να χρησιμοποιείς τον εγκέφαλό σου, σιχαίνεσαι όταν οι άνθρωποι κρίνουν πράγματα για τα οποία δεν έχουν καμία γνώση ή εμπειρία (είναι οι γνωστοί ξερόλες). Θα ήθελες πάρα πολύ να βοηθήσεις και να ενθαρρύνεις τους ανθρώπους να σκέφτονται τι θα πουν πριν ξεστομίσουν πράγματα για τα οποία έχουν πλήρη άγνοια. Ξέρεις όμως ότι θα ήταν μάταιος κόπος και έτσι παίρνεις τα κουβαδάκια σου και πας σε άλλη παραλία ενώ πίσω από την πλάτη σου γίνεται διαγωνισμός «ποιος θα καρφώσει καλύτερα το μαχαίρι».

5. Δεν έχεις ανάγκη την προσοχή κανενός

Οι άνθρωποι που δεν έχουν αυτή την ποιότητα θα νομίζουν ότι ευδοκιμείς και έτσι δε χρειάζεσαι κανέναν δίπλα σου. Η αλήθεια είναι πως εσύ με αυτόν τον τρόπο προσελκύεις ανθρώπους με την ίδια ποιότητα και όχι μίζερους και ξινούς που θα σου αραδιάσουν όλα τα κακά της μοίρας τους για να τραβήξουν την προσοχή σου.

6. Δεν σε φοβίζει τίποτε

Εντάξει, αυτό δεν είναι αλήθεια. Σίγουρα υπάρχει κάτι που σε φοβίζει. Αλλά σε σχέση με τους άλλους ανθρώπους που δεν έχουν δυνατή προσωπικότητα, δεν αφήνεις αυτό τον φόβο να καθορίζει τη ζωή σου και να σου υπαγορεύει πως θα ζήσεις τη ζωή σου.

7. Βλέπεις την αβεβαιότητα ως ευκαιρία

Η αβεβαιότητα, για σένα, είναι μια ευκαιρία για να κάνεις τα πράγματα καλύτερα. Ξέρεις ότι η ζωή δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να σου προσφέρει ασφάλεια. Αυτό είναι και το ωραίο γιατί μέσα από αυτή την αβεβαιότητα μαθαίνεις και εξελίσσεσαι γνωρίζοντας πως ο αυτός είναι ο ορισμός της ζωής , δηλαδή να τη ζεις με όσα σου φέρνει και όχι απλά να υπάρχεις και να λες ότι ζεις.

Κάποιοι άνθρωποι θεωρούν πως είναι δύσκολο να συναναστρέφονται με δυνατές προσωπικότητες. Η αλήθεια είναι πως τους είναι άβολο και θα τους βγάλει από το όμορφο κλουβάκι τους γιατί μια δυνατή προσωπικότητα θα τους προκαλέσει να εξελιχθούν και να γίνουν μια καλύτερη εκδοχή τους εαυτού τους. Ας έχεις λιγότερους γύρω σου. Η ποσότητα δεν μετράει. Αυτό που μετράει είναι η ποιότητα. Και φυσικά να έχεις το κεφάλι σου ήσυχο από την γκρίνια και τη μιζέρια. Τι ευλογία!

Βίκυ Τσώκου

thessalonikiartsandculture.gr

Αυτοβελίωση

 

Τα όρια μας αποτελούν τα προσωπικά μας σύνορα με τους άλλους και για αυτό είναι απαραίτητα.

Όλοι γνωρίζουμε περιπτώσεις τοξικών ανθρώπων. Μιλάω για αυτά τα κλασικά ενοχλητικά άτομα τα οποία το μόνο που κάνουν είναι να δίνουν μιζέρια στην ζωή σου. Και όσο σκληρά και αν προσπαθήσεις να συναναστρέφεσαι με θετικούς και ευγενικούς ανθρώπους, πάντα θα προκύπτουν και κάποιοι που δεν σε σέβονται και σε υποτιμούν.

Δεν μπορούμε λοιπόν να τους αποφύγουμε εντελώς και όλη την ώρα. Αυτό όμως που μπορούμε να κάνουμε είναι να αποφασίσουμε πώς θέλουμε να αλληλεπιδράμε μαζί τους και εκείνοι μαζί μας.

Άρα, πώς μπορείς να πάρεις τον έλεγχο στα χέρια σου και να σταματήσεις την καταπίεση που σου ασκούν;

Το να γνωρίζεις να θέτεις ξεκάθαρα τα όρια του εαυτού σου απέναντι στους άλλους, είτε στην δουλειά είτε στην καθημερινότητα του, είναι ο καλύτερος τρόπος για να προστατέψεις τον εαυτό σου από αρνητικές επιρροές.

Τι είναι τα όρια (και τι δεν είναι)
Τα προσωπικά μας όρια είναι στην ουσία τα σύνορα μας για τις συμπεριφορές και τα πράγματα που ανεχόμαστε.

Δεν πρόκειται για απειλές και τελεσίδικα στους γύρω μας.

Στην ουσία, δίνουν πληροφορίες για εμάς ώστε να μας γνωρίσουν καλύτερα οι άνθρωποι. Δεν είναι κάποια μορφή τιμωρίας.

Τα όρια είναι σταθερές ξεκάθαρες γραμμές, οι οποίες ορίζονται από εσένα και τις οποίες κανένας δεν μπορεί να περάσει. Αυτές οι γραμμές καθοδηγούν τους γύρω σου ως προς το με ποιον τρόπο μπορούν να σου συμπεριφερθούν και ποιες συμπεριφορές ανέχεσαι.

Τα υγιή προσωπικά όρια μπορούν να σε προστατέψουν από παθολογικό ή ψυχολογικό πόνο. Τα όρια στον εργασιακό χώρο εξασφαλίζουν ότι εσύ και ο χρόνος που αφιερώνεις σε αυτό το μέρος, εκτιμούνται. Δεν επιτρέπουν στον άλλο να σε εκμεταλλευτεί λόγω της καλοσύνης και ευγένειας σου.

Τα ξεκάθαρα όρια κάνουν κατανοητό σους συνομιλητές σου ότι απαιτείς από τους γύρω σου σεβασμό, ότι είσαι διατεθειμένος να υπερασπιστείς τον εαυτό σου ανά πάσα στιγμή και ότι δεν πρόκειται να γίνεις «χαλί» για κανέναν.

Επίσης έχουν κάτι πολύ συγκεκριμένο. Έχουν ένα σημάδι το οποίο είναι επίσης εμφανές και το οποίο δηλώνει ότι αν ξεπεραστεί, θα υπάρξουν συνέπειες.

Τα όρια δεν δημιουργήθηκαν με την πρόθεση να αλλάξεις τους άλλους ανθρώπους. Μπορούν να αλλάξουν το πώς οι άνθρωποι σε αντιμετωπίζουν όμως ουσιαστικά σχετίζονται περισσότερο με την γνωστοποίηση των αναγκών σου.

Πώς να δημιουργήσεις τα δικά σου όρια
#1. Αυτογνωσία
Πολύ πριν ορίσεις τα όρια σου, είναι πολύ βασικό να ξέρεις τον εαυτό σου και τις ανάγκες του.

Δικαιούσαι τον σεβασμό των άλλων. Έχεις το δικαίωμα να προστατεύσεις τον εαυτό σου από άσχημες και προσβλητικές συμπεριφορές. Με τα όρια μπορείς να το κερδίσεις αυτό και συγχρόνως να ικανοποιήσεις τις ανάγκες σου.

Για να θέσεις τα κατάλληλα όρια πρέπει να σου είναι γνωστές οι υγιείς συμπεριφορές και οι υγιείς σχέσεις. Πρώτα λοιπόν, είναι καλό να κατανοήσεις τα συναισθήματα σου και να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου για τις προσδοκίες που έχεις και τις συμπεριφορές που δεν θέλεις.

Σε ποια σημεία πρέπει να θέσεις καλύτερα όρια;

Πότε νιώθεις ότι δεν σε σέβονται;

Πότε νιώθεις ενοχλημένος ή θυμωμένος από την συμπεριφορά κάποιου;

Σε ποιες περιπτώσεις έχεις νιώσει ότι σε έχουν εκμεταλλευτεί ή κακομεταχειρισθεί;

Πόσο προσωπικό χώρο και χρόνο χρειάζεσαι;

Εσύ ο ίδιος πρέπει να κατανοήσεις και να τιμήσεις τις προσωπικές σου ανάγκες και «θέλω», πριν απαιτήσεις από κάποιον τρίτο να τα σεβαστεί.

#2. Η σαφής επικοινωνία είναι απαραίτητη
Πες στους γύρω σου, χρησιμοποιώντας σαφή και ευθύ τρόπο, ποιες είναι οι προσδοκίες σου. Εξήγησε τους με ειλικρινή και σεβαστό τόνο τι θεωρείς προσβλητικό ή απαράδεκτο.

Πολλοί άνθρωποι δεν συνειδητοποιούν ότι συμπεριφέρονται με άσχημο τρόπο στους γύρω τους. Ίσως ποτέ τους να μην διδάχθηκαν σωστούς τρόπους ή το πως να δείχνεις ενδιαφέρον για τους άλλους.

#3. Να είσαι συγκεκριμένος χωρίς να κατηγορείς
Όταν κατηγορούμε κάποιον ή εκδηλώνουμε επιθετική στάση απέναντι του, εκείνος απευθείας μπαίνει σε αμυντική στάση. Δεν πρόκειται να κάτσει να ακούσει τι λέμε, όσο νιώθει ότι του κάνουμε επίθεση. Έτσι είναι η φύση του ανθρώπου.

Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να δικαιολογήσεις ή να υπερασπιστείς τον εαυτό σου για κάτι. Τα όρια δεν είναι διαπραγματεύσιμα και δεν δέχονται συμβιβασμούς.

Μερικά παραδείγματα…

«Δεν είναι σωστό να παίρνεις πράγματα από το γραφείο μου χωρίς να με ρωτήσεις πρώτα.»

«Δεν νιώθω άνετα όταν μου μιλάς προσβλητικά.»

«Από εδώ και πέρα δεν θα σου ξανά δανείσω χρήματα.»

#4. Μερικές φορές οι συνέπειες είναι απαραίτητες
Αποφάσισε ποιες θα είναι οι κατάλληλες συνέπειες για τις περιπτώσεις που κάποιος ξεπερνάει τα όρια σου. Εφόσον κρίνεις ότι είναι κατάλληλες, κάνε τις ξεκάθαρες στον συνομιλητή σου την ίδια στιγμή που θέτεις τα όρια σου μαζί του.

Φυσικά, θα πρέπει να είσαι συνεπής στα όρια σου και στις συνέπειες τους, όταν χρειάζεται. Κανένας δεν θα σεβαστεί τα όρια σου αν εσύ ο ίδιος δεν τα εφαρμόζεις.

Το να υπερασπιζόμαστε τον εαυτό μας και να εφαρμόζουμε τις συνέπειες δεν είναι εύκολο. Όλοι μας θέλουμε να είμαστε συμπαθητικοί. Παρόλα αυτά, δεν είναι παραγωγικό το να ανταλλάσσουμε τον αυτοσεβασμό μας για μερικούς φίλους.

Μερικές φορές μπορεί να μπαίνουμε στον πειρασμό να αφήσουμε μερικά πράγματα να περάσουν τα όρια μας προκειμένου να αποφύγουμε την τριβή με κάποιον. Όμως και αυτό είναι λάθος.

Αφήνοντας αυτά τα μικροπράγματα να περάσουν, είναι σαν να δίνουμε την άδεια στον άλλο να καταπατήσει εντελώς τους κανόνες ορίων μας. Πλέον, το αν θα το κάνει ή όχι, είναι στην δική του προσωπική ευχέρεια.

Εξίσου σημαντική είναι και η επιβράβευση. Μάλιστα, είναι πιο ισχυρή από τις αρνητικές συνέπειες που θα έχει να αντιμετωπίσει κάποιος αν σε προκαλέσει.

Όταν αντιλαμβάνεσαι ότι κάποιος έχει αλλάξει τον τρόπο που σου συμπεριφέρεται και πλέον σε σέβεται, αναγνώρισε του το. Είναι καλό να δείχνεις στους ανθρώπους ότι εκτιμάς τις προσπάθειες τους.Βάλε Όρια: Πώς να λες όχι χωρίς να νιώθεις ενοχές, Πώς να πάρεις τον έλεγχο της ζωής σου βάζοντας Τα Όρια σου

Μερικές τελευταίες σκέψεις
Η διεκδίκηση σεβασμού είναι ένας πολύ καλός λόγος για να θέσεις όρια και να έρθεις σε αντιπαράθεση με κάποιον. Μην αμύνεσαι ή δικαιολογείσαι για πράγματα που είναι αυτονόητα και αφορούν τον εαυτό σου.

Ξεκίνα με μικρά βήματα. Βάλε όρια σε απλά πράγματα μέχρι να αρχίσεις να αποκτάς την αυτοπεποίθηση που χρειάζεται για να ορίσεις μεγαλύτερα πλαίσια ανοχής πραγμάτων.

Όσο πιο γρήγορα μάθεις να δημιουργείς σύνορα μεταξύ των συμπεριφορών που θεωρείς ανεκτές, τόσο πιο γρήγορα θα μάθεις να αναγνωρίζεις και τα όρια των άλλων.

Στο τέλος, θα καταλάβεις ότι δεν ήταν και τόσο δύσκολη διαδικασία. Πλέον, θα συμβαίνει αυτόματα ως επέκταση του αυτοσεβασμού σου και του χαρακτήρα σου.

https://purpose.gr/

Αυτοβελίωση

Η αξία σου έχει σχέση με τις ποιότητές σου και την εκδήλωση της ενέργειας σου. Πως μειώνεται η αξία σου; Την μειώνεις όταν χάνεις τον άξονα ισορροπίας σου, ταυτίζεσαι με τις συμπεριφορές των άλλων και αντιδράς με θυμό, υπερηφάνεια, με φόβο, τότε φθίνει η ενέργεια σου, παρασύρεσαι από την αξία που δίνουν οι άλλοι στο εγώ τους και εσύ συρρικνώνεις τον ζωτικό σου χώρο.

Η αύρα σου παρουσιάζει ρωγμές γιατί επιτρέπεις σε κάτι που δεν είναι δικό σου να εισχωρήσει στο ενεργειακό σου πεδίο. Όσο δεν σε βλέπεις, τόσο θα υποχωρεί η αξία σου.

Η δίνη της ζωής πολλές φορές παρασύρει και ενώ χρειάζεται να βιώνεις το κέντρο της ύπαρξής σου, να νιώθεις πόσο σταθερό και δυνατό άξονα κυριαρχίας έχεις, κάνεις το αντίθετο, βάζεις τον εαυτό σου να κινείται γύρω από τους άλλους, σαν ένα δορυφόρο που κάνει κύκλους και παρακολουθείς θαμπωμένος τις ζωές των άλλων ενώ ξεχνάς να ασχοληθείς με την δική σου, με αυτά που ποθεί να εκπληρώσει η ψυχή σου. Η αξία σου δεν έχει σχέση με το πως σε βλέπουν οι απ’ έξω αλλά πως μπορείς να βιώσεις εσύ τις ποιότητες και να αξιοποιήσεις τα ταλέντα και τις δεξιότητες σου

. Όσο αναζητάς για να λάβεις την αναγνώριση και τα μπράβο τόσο οι ανασφάλειες σου θα δυναμώνουν, γιατί πάντα θα θέλεις να κρατιέσαι από κάπου.

Το να είσαι αποδεκτός/η σε αυτά που αντιπροσωπεύουν οι προβολές των ανθρώπων έχουν σχέση με την σημασία που δίνεις εσύ στην ζωή σου. Μην ψάχνεις συνέχεια την επιβεβαίωση γιατί ο κάθε άνθρωπος έχει την δική του αλήθεια… ο καθένας έχει το δικό του μονοπάτι προς το φως που τον οδηγεί σε αυτό που έχει επιλέξει να εκπληρώσει η ψυχή του… το κάλεσμα είναι ξεχωριστό… όποτε και αν έρθει, μην φοβηθείς να το ακολουθήσεις…

Επένδυσε στα θετικά συναισθήματα σου, αυτά θα σε βοηθήσουν να ενδυναμώσεις τη γαλήνη, τη πληρότητα, τη χαρά στην ζωή σου.

Σιγά- σιγά θα ανακαλύψεις ότι κάθε μέρα που ξημερώνει η καρδιά σου δονείται στην δική της μοναδική μελωδία που πηγάζεις από την αστείρευτη αγάπη που νιώθεις για τον εαυτό σου. Εσύ είσαι η πηγή, εσύ είσαι το νερό της ζωής, εσύ είσαι το Φως σου, εσύ και ο οδηγός σου…. Διαβάστε ακόμη: Εσωτερική αφύπνιση | Δημιούργησε ό,τι σε απελευθερώνει

Senhar

Βοηθώ μέσω της συμβουλευτικής την επίλυση θεμάτων στις προσωπικές και επαγγελματικές σχέσεις και κάνω ενεργειακό Feng Shui στους χώρους και στο σώμα καθώς εκπαιδευτεί ως Ενεργειακός Σύμβουλος Alpha Chi. 

Δείτε τα πλήρη στοιχεία του Senhar

Πηγή: Πόσο σημασία δίνεις στην αξία σου;

https://www.omorfizoi.gr/

Αυτοβελίωση

Η πρώτη φορά που χώνεις τα πόδια σου στη ζεστή άμμο

Πότισμα με λάστιχο, ξυπόλυτος, παντελόνια, βρακιά, μπλούζες, όλα βρεγμένα και η δροσιά που βγαίνει μέσα από τα βρεγμένα μπετά και τα ραντισμένα γεράνια

Εκείνα τα πρώτα τρία δευτερόλεπτα ντροπής όταν βγαίνεις με το μαγιώ στην παραλία. Άσπρο δέρμα, τα περιττά κιλά που δεν έφυγαν, όλη η μνήμη του χειμώνα που πρέπει να φύγει από το σώμα σου σε εκείνα τα τρία δευτερόλεπτα

Μετά, παγωμένο νερό, κύματα, άμμος στα μαλλιά / φασολάκια / γεμιστά

Το τρίπτυχο φράουλες-κεράσια-καρπούζι, αυτά δεν είναι φρούτα, αυτά είναι ο κόσμος όλος σε κάθε μπουκιά

Ο ήχος της παγωτομηχανής πάνω στον πάγκο της κουζίνας, όταν ετοιμάζεις το πρώτο παγωτό της χρονιάς Να δοκιμάσουμε σορμπέ σαγκουίνι, σκέφτεσαι. Αλλά μέσα σου ξέρεις πως όσο υπάρχουν κεράσια θα ψάχνεις εκείνο το βαθυκόκκινο παγωμένο νέκταρ που είναι το σορμπέ κεράσι

Καμένες μύτες και μάγουλα από τον ήλιο

Κολοκυθανθοί γεμιστοί που δεν τους έφτιαξες εσύ και ήρθαν σε τάπερ από κάποιον που σε αγαπά και σε σκέφτεται. Αλήθεια, η χειρονομία τού να στείλεις τάπερ σε κάποιον είναι η ύψιστη ένδειξη αγάπης και φιλίας. Για μένα και για όσους μόνο στέλνουν, ποτέ δεν παίρνουν

Η διαδρομή με το μηχανάκι προς Πετράλωνα και πίσω. Και πάντα να ρωτάς σαν παιδάκι «γιατί πάντα κάνει κρύο εδώ;» όταν περνάμε δίπλα από το λόφο

Οι είκοσι σελίδες από το μυθιστόρημα που διαβάζεις κάθε πρωί στη βεράντα και το έχεις χρονομετρήσει έτσι ώστε να τελειώσει πριν πλακώσει ο ήλιος στο μπαλκόνι

Shakshuka και όχι καγιανά, με φρέσκο κόλιαντρο για γαρνιτούρα και ξύσμα λεμονιού

Οι ιβίσκοι. Όσοι κατάφερες να κρατήσεις στο μπαλκόνι σου και όσοι θα δεις στην πατρίδα σου. Εκεί που δεν είναι μικρά φυτάκια, αλλά μεγάλα δέντρα και θάμνοι-φράχτες

Mεσημέρι Σαββάτου σε καφενείο του κέντρου, να σε πλακώνουν τα τσίπουρα και οι ρακές και να σου αρέσει που θα κοιμηθείς ζαβλακωμένος από το αλκόολ κι ευχαριστημένος

Yπνοβασίες στο ψυγείο στις τρεις το χάραμα και επιδρομές στο καρπούζι

Σύκα. Σκέτα, με λευκό μαλακό τυρί, με μέλι, με προσούτο, όπως και να είναι, το πιο παράξενο φρούτο της φύσης, μία από τις πιο ηδονικές τροφές

Άγρια ρόκα με τρεις σταγόνες λεμόνι

Φρεσκια τριμμένη ντομάτα, ρίγανη, αγουρέλαιο, ζυμωτό ψωμί και λίγο αλάτι

Ψάρι ψητό στα ελάχιστα μαγαζιά της πόλης που ακόμα μπορούν να σερβίρουν αληθινά ψάρια, με λίγα χόρτα στην άκρη, ούτε λεμόνι, ούτε λάδι, να γεύεσαι τη θάλασσα

Βερίκοκα, ροδάκινα, που στο νησί μου τα λέμε χρυσόμηλα

Βανίλιες, που στο νησί μου τις λέμε φορμόζες

Και σταφύλια. Και βόλτες σε αμπέλια, αν μπορείς

Η αγωνία αν θα προλάβεις τα αμπελοφάσουλα ή αν θα σ' τα πάρουν άλλοι στην ταβέρνα του χωριού

Οι Χώρες των νησιών

Η Χώρα της Αστυπάλαιας

Έμαθες μετά από χρόνια να εκτιμάς τη σπανιότητα των Κυκλάδων. Εσύ που μισούσες τα ξερά τοπία, τώρα τα αγαπάς επειδή έμαθες να τα κοιτάς σωστά. Να τα βλέπεις

Τάρτες με φρούτα του δάσους

ροδάκινα στον φούρνο με παγωτό

Μαχαλεμπί με φιστίκι Αιγίνης και γλυκό τριαντάφυλλο

Το απλούστατο, αλλά εξαιρετικό δείπνο που ετοίμασες χωρίς να βράσεις ή να ψήσεις οτιδήποτε, που είναι όμως το πιο βασιλικό πράγμα που μπορείς να σκεφτείς και που, φυσικά, η προσπάθεια για να το σχεδιάσεις και οι βόλτες που έκανες στα μπακάλικα, στα μανάβικα, στους φούρνους και στα ζαχαροπλαστεία ήταν ισότιμες με τρεις μέρες σκληρής μαγειρικής

Οι γιρλάντες με φωτάκια στο μπαλκόνι να φωτίζουν τα πρόσωπα των φίλων σου / τα τραπέζια στη μικρή βεράντα που μας χωράει τόσο όσο/ σεμιφρέντο / μελιτζάνες με ντομάτα, σκόρδο και βασιλικό / κρύα λαδερά / βασιλικός και δυόσμος παντού / ντομάτες παντού / καυτερές πιπεριές παντού / χταπόδι στα κάρβουνα ή καρπάτσο

Τα ξαφνικά πηγαινέλα στο λιμάνι του Πειραιά κάθε Σ/Κ / εκείνα τα τηλεφωνήματα μες τη νύχτα από τους φίλους σου.

Όλα καλά; Θα έρθεις στο νησί; Δεν μας πεθύμησες;

Ο γάτος που κοιμάται στις γλάστρες / ο γάτος που ζαλίζεται απ' τη ζέστη / Πρώτο καλοκαίρι χωρίς τη γάτα / Ο ακάλυπτος, οι συνομιλίες των άλλων που ακούς άθελά σου, οι σκιές των σωμάτων που βλέπεις στα απέναντι σπίτια να διασχίζουν ημίγυμνες ένα διάδρομο, μια κουρτίνα που την παίρνει απαλά ο αέρας

Όσα μαγειρεύονται στις άλλες κουζίνες / οι πικροδάφνες στις άκρες των δρόμων / Η αιώνια ιστορία μ' εκείνη τη βόλτα στην Ακρόπολη που λέμε να κάνουμε, αλλά ποτέ δεν γίνεται / Η καθιερωμένη αυγουστιάτικη βόλτα στο Αρχαιολογικό που πάντα γίνεται μεσημέρι Σαββάτου, εμείς και κάτι Αμερικάνοι ξέμπαρκοι που βρέθηκαν σε αυτή την πόλη λίγο πριν από την Ίο / η τελευταία νύχτα στο νησί

Το ξημέρωμα στον Πειραιά / Κυριακή μεσημέρι στο σπίτι, που έχεις ξεκόψει και δεν έχεις πάει για μπάνιο, που η ησυχία της γειτονιάς είναι τρομακτική και σέξι μαζί / Τα θερινά

Η υγρασία της πατρίδας μου το βράδυ, το χάραμα / Σαγιονάρες, παντόφλες, μακό, ψάθες, ελαφριά αρώματα, χαμηλά ολσταράκια, παρεό/ Σκοτεινά δωμάτια / Λευκά σεντόνια / Βρεγμένα μαλλιά / Ηλιοβασιλέματα

Η πικρή διαπίστωση πως το καλοκαίρι είναι η εποχή της νιότης. Και κάθε καλοκαίρι που ξοδεύεις, φεύγει ανεπιστρεπτί

Η ευγνωμοσύνη για τα χρώματα, τον ουρανό, τη θάλασσα

Που και φέτος θα περάσουμε μαζί κι αυτό το καλοκαίρι.

Μιχάλης Μιχαήλ | πηγή: https://www.lifo.gr/…/109134/kalokairi-apo-ton-mixali-mixail

mikrokaravireposting

Αυτοβελίωση

Όσο έχουμε φαντασία, τόσο θα ονειρευόμαστε!
Αλέξανδρος Δρίβας 
Για πολλά και διάφορα ζητήματα, ακούμε κάποιες γνώμες περίπου επικριτικές που λένε ”πολλή φαντασία έχεις” ή ”πάψε να ονειρεύεσαι και κοίτα την πραγματικότητα”. Δεν είναι και η καλύτερη εποχή για να μιλάμε για όνειρα και φαντασία. Μπορούμε όμως να ζούμε χωρίς όνειρα; Μάλλον όχι. Ας φέρουμε ξανά φαντασία στη ζωή μας.

Κάνε χώρο στη φαντασία!

Η ρουτίνα σου χρειάζεται πολλή προσοχή και αυτοσυγκέντρωση. Η προσήλωση που έχεις για να αντιμετωπίσεις τα προβλήματα της κάθε μέρας, σου τρώει ενέργεια. Ξέρεις καλά ότι αυτό είναι που μας κουράζει και μετά λέμε ”έχω ψυχολογική κούραση”. Πού χώρος για να ”ξεσπάσει” η φαντασία σου;

Μάλλον πρέπει να βρεις χώρο για φαντασία. Αν βγάλεις τη φαντασία από τη ζωή σου, δε θα έχεις μεγαλύτερη αυτοσυγκέντρωση και αποτελεσματικότητα. Αν μειώσουμε το ένα, δεν αυξάνεται το άλλο. Πώς βρίσκεις φαντασία μέσα σε μια προβλέψιμη και αυτόματη ρουτίνα που όλα γίνονται με τη σειρά; Να βρεις πράγματα που θα σου φέρουν διάθεση για να ονειρεύεσαι. Κάπου εδώ χρειαζόμαστε τον ελεύθερο χρόνο. Όταν κάνουμε πράγματα για τον εαυτό μας και δεν έχουμε κάποια πίεση, τότε μπορούμε να διοχετεύσουμε όλη μας τη φαντασία. Με άλλα λόγια, δεν πρέπει να μεταφέρουμε το πνεύμα που έχουμε στις υποχρεώσεις, στον ελεύθερο χρόνο. Να τελειώνουμε τη δουλειά και αμέσως μετά, να είμαστε κάποιοι άλλοι, με περισσότερη φαντασία.

Φαντασία και στόχοι.

Το μυαλό ηρεμεί στον ελεύθερο χρόνο. Ακόμη και τίποτε που λέει ο λόγος να μην κάνουμε, οι σκέψεις που κάνουμε είναι πιο γαλήνιες και καθαρές. Εκεί θα αρχίσουν σιγά-σιγά να μας έρχονται επιθυμίες. Αρκεί να σκεφτούμε κάτι όμορφο που επιθυμούμε και αμέσως, η φαντασία βγάζει τις πρώτες τις σπίθες.

Φαντασία στη ζωή μας δε σημαίνει να κάνουμε απαραίτητα ”τρέλες”. Σημαίνει να έχουμε στο νου μας πόσα πράγματα μπορούν ακόμη να γίνουν εκτός όσων κάνουμε. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι μπορούμε μέσα από τη φαντασία, να δούμε πώς αλλιώς, με πόσους διαφορετικούς και πιο δημιουργικούς τρόπους, μπορούμε να κάνουμε τα όσα ήδη κάνουμε. Μέσα από αυτές τις σκέψεις, αρχίζουμε και θέτουμε στόχους. Οι επιθυμίες που μας έρχονται, αρχίζουν να γίνονται στόχοι. Έτσι προκύπτει και ο ενθουσιασμός. Αν το καλοσκεφτούμε, η ίδια μας η καθημερινότητα, πριν γίνει καθημερινότητα ήταν μια έμπνευση που είχαμε, κάτι που φανταστήκαμε. Τα όσα φανταζόμασταν μας άρεσαν και αποφασίσαμε να τα ακολουθήσουμε.

Δεν υπάρχει στόχος χωρίς φαντασία.

Η φαντασία προηγείται γιατί είναι αυτή που μας κάνει να ονειρευόμαστε. Δεν υπάρχει στόχος που να έχουμε θέσει, ο οποίος δεν γεννήθηκε μέσα από τη φαντασία μας. Χωρίς όνειρα και στόχους, δεν μπορούμε να ζήσουμε. Οι ελπίδες μας για κάτι καλύτερο, οι φιλοδοξίες μας, η ίδια η στάση ζωής μας, εξαρτώνται από το πόση ώρα αφήνουμε ελεύθερο τον εαυτό μας να φαντάζεται νέα πράγματα και καταστάσεις. Όσο πιο πολύ αφήνουμε ανοικτή την πόρτα στην φαντασία, τόσο πιο συχνά θα μας επισκέπτονται τα όνειρα και τόσο πιο δημιουργικοί και παραγωγικοί θα γινόμαστε.

https://www.tsemperlidou.gr/

Αυτοβελίωση

Κάθε μέρα που μας χαρίζεται και τη ζούμε είναι ευλογία. Κάθε μέρα που περνάει και εμείς συνυπάρχουμε με τους ανθρώπους που αγαπάμε και μας αγαπάνε, που σκεφτόμαστε, που εκφραζόμαστε, που νιώθουμε, είναι δώρο ζωής. Όλα στη ζωή μας πάνε κι έρχονται. Από ανθρώπους στο περιβάλλον μας, από σχέσεις και οικονομικά, μέχρι τις δουλειές μας. Αυτό που μένει είναι η απλότητα κάθε μας μέρας και γι’ αυτό πρέπει να τη γευόμαστε και να είμαστε παρόντες όταν συμβαίνει.

Άλλοτε κάτι μπορεί να μας αγγίξει, να μας στοιχίσει, να μας στεναχωρήσει τόσο βαθιά που ακόμα και μια απλή στιγμή, ένα απλό συναίσθημα, είναι ικανό να μας βάψει «μαύρη» την ημέρα. Και όμως αυτό που μετράει περισσότερο είναι ο τρόπος που αντιδράμε σε ό,τι έρχεται στη δική μας ζωή. Υπάρχουν στιγμές που κάτι μπορεί να μας αγγίξει πολύ, ενώ άλλες φορές είμαστε απλοί παρατηρητές σε όσα συμβαίνουν.

Το μέλλον μας είναι αβέβαιο και κανείς δεν ξέρει τι του επιφυλάσσει, ούτε αξίζει να κοιτάς στο παρελθόν, ακριβώς γιατί είναι πίσω από εσένα και έχει μπει ήδη η τελεία. Αξίζει να ανατρέχεις μόνο σε όσα γεγονότα υπήρξαν μαθήματα για σένα, αυτά που φρόντισαν να σε διδάξουν και να σε κάνουν τον ώριμο άνθρωπο που είσαι τώρα. Αυτό που έχει σημασία, λοιπόν, αυτό που εξιτάρει το μυαλό μας, είναι το παρόν.

Αν κάποιος μας έλεγε να περιγράψουμε το παρόν μας τι εικόνες θα χρησιμοποιούσαμε;

Μια βόλτα στην παραλία με γυμνά πόδια, ώστε ο αφρός του κύματος να παίζει με κάθε μας δάχτυλο ξεχωριστά και τα μάτια μας να παίζουν παιχνίδια με το γαλάζιο του ουρανού και με το εκθαμβωτικό κίτρινο του ήλιου. Ένα καφεδάκι σε μια κεντρική πλατεία ενός γραφικού πετρόχτιστου χωριού με έναν μεγάλο πλάτανο ως σκιά πάνω από το κεφάλι μας. Ένα πανέμορφο τραγούδι από φύλλα που θροΐζουν απαλά, από σιγοτραγουδίσματα πουλιών και από την ίδια την φύση, η οποία μας καλεί κοντά της από τη γέννησή μας. Το να διαβάσουμε ένα βιβλίο που συναγωνίζεται σε ποιότητα το μπλε της θάλασσας που υπάρχει μπροστά μας.

Μια ανατολή που δε θα μπορείς να πάρεις τα μάτια σου από εκείνη, θα τα αιχμαλωτίζει καθώς θα σε έχει μαγέψει. Να μυρίζεις την άνοιξη στα καταπράσινα χώματα ή απλώς κάνοντας μια βόλτα στη γειτονιά σου να είναι όλα ανθισμένα.

Να μυρίζεις το φθινόπωρο στα πρωτοβρόχια και το βρεγμένο χώμα στα πορτοκαλί πεσμένα και ξερά φύλλα. Πόσα μυστικά και πόσα λόγια κι αν έχει κρατήσει το φεγγάρι κάθε φορά που το κοιτάζουμε τη νύχτα, μόνοι μας με τις σκέψεις μας. Πόσο απλές εικόνες και χρώματα που μπορούν να ζωντανέψουν και να αναδείξουν κάθε στιγμή, κάθε λεπτό. Πόσες τέτοιες εικόνες έχουν δει τα μάτια μας και πόσες άλλες έχουμε να ζήσουμε.

Αν και μπορεί να φαίνεται ρομαντικό αρκεί ένα λεπτό να εκτιμήσεις αυτά που κατά την ιστορία μένουν εκεί ως παρατηρητές και θα συνεχίσουν τον κύκλο της ζωής. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να ζεις στο παρόν και να γεύεσαι ό,τι εικόνα και στιγμή έχει αυτό να σου προσφέρει. Το παρόν έχει την αποκλειστική ευθύνη για να πάρει το πινέλο και να αρχίσει να ζωγραφίζει το μέλλον σου. Πρέπει κάθε εικόνα που προσθέτεις στη σκαλέτα της ζωής σου να είναι μοναδική, να την ζει η καρδιά και η ψυχή σου. Πόσες φορές δεν κοίταξες το φεγγάρι ή τη θάλασσα και δεν μπόρεσες να συγκρατήσεις τη συγκίνησή σου. Όλο αυτό γιατί εκείνη ακριβώς τη στιγμή ένιωθες πλήρης, χωρίς έγνοιες, είχες μια μοναδική και δική σου στιγμή. Η ψυχή σου χόρευε τάνγκο με το παρόν σου και εσύ αφέθηκες και άφησες αυτό το χορό να σε παρασύρει.

Για σκέψου πόσο απλό είναι να ζεις ως το μεδούλι κάθε στιγμή της ζωής σου. Για φαντάσου η κάθε ημέρα σου να φλέρταρε με τη ζωή για ένα μοναδικό τάνγκο.

Η ευτυχία έρχεται από τα απλά πράγματα, τα καθημερινά, αυτά που αποκαλούμε συνήθεια. Μια γλυκιά συνήθεια, μια χαρούμενη νότα. Που όταν κλείσεις τα μάτια θα είναι η μόνη μουσική που ακούς, το μόνο που θα στροβιλίζει το μυαλό σου. Τα καθιερωμένα είναι αυτά που θα προκαλέσουν το μυαλό σου. Εκείνα είναι που θα σου δώσουν τη δύναμη να ξεκινήσεις να ονειρεύεσαι.

«Υπάρχουν μόνο δύο ημέρες το χρόνο που δεν μπορείς να κάνεις τίποτα: η μία λέγεται χθες και η άλλη λέγεται αύριο. Οπότε σήμερα είναι η μέρα για να αγαπήσεις, να πιστέψεις, να κάνεις ό,τι θέλεις, και κυρίως να ζήσεις.» (Dalai Lama)

Συντάκτης: Βασιλική Ασλόγλου
Επιμέλεια κειμένου: Βασιλική Γουγούλα

https://www.pillowfights.gr/

Αυτοβελίωση

Τα τελευταία χρόνια, αν υπάρχει κάτι στο οποίο δηλώνω φανατική οπαδός, αυτό είναι η θετική ενέργεια. Η πίστη μου στη θετική σκέψη, είναι πλέον μονόδρομη. Μόνο θετικότητα. Δεν τίθεται θέμα επιλογής. Μία είναι η οδός, και στην ταμπέλα γράφει «προς αιώνιους αισιοδοξούντες μεριά».

Ξου και πάλι ξου, σε οποιοδήποτε αρνητικό στοιχείο και σκέψη στη ζωή μας. Ολοκληρωτική αποτοξίνωση από κάθε «δεν είμαι καλά», «γιατί σε μένα;», «όλα στραβά μου πάνε». Πρόσω ολοταχώς προς όλα τα «θα πάνε καλά», τα «γιατί όχι;», τα «μην απελπίζεσαι», προς όλες τις επόμενες ημέρες, που επιβάλλεται αυστηρά και δια νόμου να είναι «άσπρες».

Τα πράγματα είναι απλά. Δεν είναι λογικό ή, μάλλον καλύτερα, είναι ανθρωπίνως αδύνατον και, επιτρέψτε μου να πω, και ολίγον τι ξενέρωτο, να μην έρθουν στο διάβα μας και πιο ζόρικες στιγμές. Το θέμα είναι πως αυτά τα ζόρικα, δεν θα’ πρεπε να τα βλέπουμε σαν ταλαιπωρίες, αλλά μάλλον σαν προκλήσεις. Αυτά που κάποιοι τα αποκαλούν «προβλήματα», «κρίση», «αναμπουμπούλα», εμείς να τα λέμε «ευκαιρίες», «ευχάριστες αναταράξεις» κι «ερεθίσματα μεγάλα».

Από τα όσα προσωπικά βιώματα μου, μέχρι σήμερα, τείνω να πιστεύω ότι οι πραγματικοί αισιοδοξούντες της ζωής, καταφέρνουν να ντύνουν τη χορδή της ψυχή τους, με μια υφέρπουσα θετική νότα, νύχτωσε-ξημέρωσε, βρέξει-χιονίσει. Τέτοια, που να καταφέρνει να κάνει το επίγειο ταξίδι τους να βρίσκεται σε κατάσταση “μονίμως ζεν”, και κάτι παραπάνω.

Πιστεύω πως εάν καταφέρει να καταχωρηθεί αυτή η οπτική πραγμάτων μέσα στο σκληρό δίσκο του συστήματος μας, τότε όλα, όλα όμως, θα μοιάζουν αλλιώς. Κι όλα θα έχουν μια γεύση θετικότητας. «Όταν νιώθεις, λέει, πως βρίσκεσαι πάνω σ΄ ένα σωρό κοπριά, φύτευε φράουλες!» Πόσο δίκιο έχει η αγαπημένη Αλκυόνη!

Τόσο που αποφάσισα ότι όταν κάποιος με ρωτήσει «Γίνεται;» ή «μπορείς;» να μη χρειάζεται να το σκεφτώ, να βλέπω την απάντηση μονόδρομη και να δηλώνω κατάφαση ακόμη και στην άρνηση. Κι αν στη διαδρομή προς το «μπορεί;» και το «γίνεται;» πέσουμε ένα εκατομμύριο φορές, δε μπορεί. Στην εκατομμυριοστή πρώτη θα μπορέσουμε, θα τα καταφέρουμε. Θα κάνουμε το «μπορεί;» να «γίνεται», και το «γίνεται;» να «μπορεί».

Να φυτεύουμε φράουλες λοιπόν. Να κάνουμε το αδύνατο, δυνατό. Και να σκεφτόμαστε θετικά. Μέχρι που να φτάσουμε, να απολαμβάνουμε ακόμη και τα πιο «δύσκολα» της ζωής. Γιατί εξάλλου, ένα είναι το βέβαιο. Πως όλα στο τέλος θα πάνε καλά. Αν δεν πάνε, τότε σημαίνει πως δεν ήρθε το τέλος.

Συγγραφέας Άννα Ιωαννίδου

https://enallaktikidrasi.com/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή