Οκτωβρίου 01, 2020

Αυτοβελίωση


Πολλοί από εμάς διαιωνίζουμε μικροκακίες που μπορεί να προέκυψαν από μια διαφωνία, από μια παρεξήγηση, από τον τρόπο ανατροφής μας ή από κάποιο οδυνηρό γεγονός. Περιμένουμε πεισματικά από τον άλλο να κάνει εκείνος την πρώτη κίνηση – πιστεύουμε ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να μπορέσουμε να συγχωρήσουμε ή να αναζωπυρώσουμε μια φιλία ή μια συγγενική σχέση.

Μια γνωστή μου, με όχι και τόσο καλή υγεία, μου είπε πρόσφατα ότι είχε να μιλήσει με το γιο της σχεδόν τρία ολόκληρα χρόνια. «Γιατί;» τη ρώτησα. Μου απάντησε πως κάποτε είχαν διαφωνήσει μεταξύ τους σχετικά με τη γυναίκα του και ότι δεν σκόπευε να του μιλήσει αν δεν της τηλεφωνούσε εκείνος πρώτα. Όταν της πρότεινα να του απλώσει πρώτη εκείνη το χέρι, αρνήθηκε επίμονα λέγοντας: «Δεν μπορώ να το κάνω αυτό. Εκείνος είναι που πρέπει να ζητήσει συγγνώμη».

Ήταν στην κυριολεξία έτοιμη να πεθάνει παρά να κάνει η ίδια την πρώτη κίνηση επανασύνδεσης με τον μοναδικό της γιο. Παρ’ όλα αυτά, μετά από κάποια μικρή και ευγενική ενθάρρυνση, αποφάσισε να του τηλεφωνήσει. Προς μεγάλη της έκπληξη, ο γιος της αισθάνθηκε τόσο ευγνώμων για την καλή θέληση που επέδειξε η μητέρα του, ώστε της ζήτησε από μόνος του συγγνώμη. Και όπως συμβαίνει συνήθως, όταν κάποιος βρίσκει την ευκαιρία να κάνει την πρώτη κίνηση, όλοι βγαίνουν κερδισμένοι.

Όποτε εμμένουμε στο θυμό μας, μετατρέπουμε στο μυαλό μας τα «μικροπράγματα» σε πραγματικά «σοβαρά πράγματα». Αρχίζουμε να πιστεύουμε ότι οι απόψεις μας είναι πιο σημαντικές από την ευτυχία μας. Δεν είναι.

Αν θέλετε να είστε ένα πιο ήρεμο άτομο, πρέπει να συνειδητοποιήσετε ότι το να έχετε δίκιο σχεδόν ποτέ δεν είναι πιο σημαντικό από το να επιτρέπετε στον εαυτό σας να είναι ευτυχισμένος. Και ο τρόπος για να είστε ευτυχισμένοι είναι να δώσετε τόπο στην οργή και να απλώσετε το χέρι σας.

Αφήστε τους άλλους να έχουν δίκιο. Αυτό δεν σημαίνει ότι εσείς έχετε άδικο. Και όλα θα είναι μια χαρά. Έτσι θα νιώσετε την ηρεμία του να δίνετε τόπο στην οργή, καθώς και τη χαρά να αφήνετε τους άλλους να έχουν δίκιο.

Θα παρατηρήσετε επίσης ότι, ενώ εσείς κάνετε την πρώτη κίνηση και αφήνετε τους άλλους να έχουν «δίκιο», εκείνοι θα γίνουν λιγότερο αμυντικοί απέναντί σας και θα σας αντιμετωπίζουν με περισσότερη αγάπη. Μπορεί ακόμα και να ανταποδώσουν την κίνηση της καλής θέλησης που κάνατε.

Αλλά αν δεν το κάνουν για κάποιο λόγο, τα πράγματα και πάλι θα είναι εντάξει. Εσείς θα έχετε την εσωτερική ικανοποίηση ότι συνεισφέρατε στη δημιουργία ενός κόσμου με περισσότερη αγάπη και σίγουρα θα αισθάνεστε πιο ήρεμοι μέσα σας.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Richard Carlson «Μη βασανίζεστε για μικροπράγματα γιατί όλα είναι μικροπράγματα» από τις εκδόσεις Πεδίο

https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση

Αρχικά, χρειάζεται να επισημάνουμε ότι δεν υπάρχει ο διαχωρισμός φύσης και ανθρώπου. Είμαστε μέρος της φύσης, ανήκουμε στο πλέγμα της ζωής. Απλώς το έχουμε ξεχάσει. Και τώρα φύση θεωρούμε το πάρκο δίπλα στο σπίτι μας. Και μπορεί να δηλώνουμε ότι χαλαρώνουμε, αλλά επίσης ενοχλούμαστε όταν μας τσιμπήσει ένα κουνούπι ή αντιληφθούμε μια μύγα στο καθιστικό μας.

Αναμφισβήτητα, αντιμετωπίζουμε ορισμένα προβλήματα σε αυτό τον κόσμο. Από την κλιματική αλλαγή, την απώλεια γόνιμου εδάφους, την τραγική μείωση της βιοποικιλότητας μέχρι τα μικροπλαστικά στους ωκεανούς μας, την ατμοσφαιρική ρύπανση και την έλλειψη πόσιμου νερού. Μία εκ των πολλών αιτιών αυτών των προβλημάτων είναι και η αποσύνδεση από τη φύση.

Ένας κόσμος διαχωρισμού
Όταν ο Καρτέσιος περιέγραψε τη δεκαετία του 1600 τους ανθρώπους ως μηχανές, ο δυτικός κόσμος άρχισε να κατευθύνει τις επιστήμες προς τη μελέτη ξεχωριστών τμημάτων, αποσυνδεδεμένων το ένα από το άλλο. Και κάπως έτσι δημιουργήσαμε έναν κόσμο διαχωρισμού.

Η οικονομική για παράδειγμα επιστήμη, κατευθύνεται στη μεγιστοποίηση του κέρδους, αντί για το σεβασμό όλων των αξιών, όχι μόνο των χρημάτων. Η εργασία μας στοχεύει στην παραγωγή κέρδους με κάθε κόστος, είτε αυτό είναι ρύπανση, αφανισμός ειδών είτε προβλήματα υγείας. Η ευθύνη δεν είναι πια συνδεδεμένη με τις πράξεις μας. Και οι συνέπειες γίνονται τώρα όλο και πιο ξεκάθαρες και φανερές.

Η λύση είναι αλλαγή της οπτικής. Από τον διαχωρισμό στη σύνδεση. Δεν μπορούμε απλώς να βελτιώσουμε ένα μέρος, αλλά το όλον. Αυτό ονομάζεται ολιστική σκέψη. Ο κόσμος δεν είναι απλά φτιαγμένος από διαφορετικά κομμάτια· όλα αυτά τα κομμάτια συνδέονται.

Αν αγγίξεις ένα φρούτο, μπορείς να νιώσεις πώς αυτό συνδέεται με τον υπόλοιπο κόσμο. Συνδέεται με το δέντρο, που συνδέεται με το χώμα μέσω των ριζών του, με τον αέρα μέσω των φύλλων του και με τον ήλιο. Χρειάζεται να γίνουμε από μια γενιά κατανάλωσης σε μια γενιά αποκατάστασης. Και μπορούμε να ξεκινήσουμε αυτή την αλλαγή, συνδεόμενοι ξανά με τη φύση. Επειδή είμαστε μέρος της.

 Βάλτε μια πυξίδα στην τσέπη σας
Η αίσθηση του προσανατολισμού έχει χαθεί στους περισσότερους από εμάς. Γνωρίζετε αν το γραφείο σας «βλέπει» δυτικά; Ή βόρεια; Γνωρίζετε την κατεύθυνση προς την οποία οδηγείτε όταν έχετε τον ήλιο στα μάτια σας; Ρίχνοντας μια ματιά σε μια πυξίδα κάποιες φορές μέσα στη μέρα αποκτάτε επίγνωση του μέρους στο οποίο βρίσκεστε, τα βήματα που κάνετε στη ζωή σας, αποκτάτε μια σύνδεση με τον ήλιο, το φεγγάρι και τη μητέρα γη. Είναι μια πρώτη πράξη προς την επίγνωση ότι κάθε βήμα σας, κάθε σκέψη και κάθε πράξη σας μετρά.

 Επιλέξτε ένα μοναδικό, προσωπικό μέρος για να επισκέπτεστε μία φορά την ημέρα
Από αυτό το μέρος θα μπορείτε να παρατηρείτε τη γη και τις δημιουργίες της. Επιλέξτε έναν χώρο κοντά στο σπίτι σας, όπου θα μπορείτε να πηγαίνετε συχνά. Μπορεί να είναι ένα σημείο κάτω από ένα δέντρο ή δίπλα σε μια μικρή λίμνη. Μπορεί στην αρχή να σας φαίνεται περίεργο απλώς το να κάθεστε εκεί. Μετά από λίγο, θα αρχίζετε να παρατηρείτε πράγματα που ποτέ πριν δεν είχατε αντιληφθεί, όπως τη συμπεριφορά ενός πουλιού ή το πώς όλα τα φυτά «δένουν» αρμονικά το τοπίο.

 Διαλογιστείτε
Ένας υπέροχος τρόπος να διαχειριστείτε σκέψεις και συναισθήματα. Στην αρχή, όλα θα φαίνονται χαοτικά, αλλά μετά από λίγο θα νιώθετε οικεία με τη διαδικασία. Ποτέ δεν θα εξαφανιστούν όλες οι σκέψεις, αλλά όση περισσότερη εξάσκηση κάνετε, τόσο ευκολότερη θα είναι η μετάβαση. Ο διαλογισμός σε εξωτερικό χώρο έχει θετικές συνέπειες στη σύνδεσή σας με το περιβάλλον. Σύντομα θα αρχίζετε να αφουγκράζεστε τη φύση και να νιώθετε τα αρώματά της.

 Ξαπλώστε στο γρασίδι και ακούστε τον χτύπο της Μητέρας Γης
Μια πολύ απλή άσκηση: ξαπλώστε ανάσκελα στο γρασίδι, κλείστε τα μάτια σας και νιώστε όλα εκείνα τα σημεία του σώματος που έρχονται σε επαφή με τη γη. Απλώς παρακολουθήστε την αναπνοή σας για λίγο και νιώστε τον χτύπο της Μητέρας Γης.

Χορέψτε χωρίς να αυτοπεριορίζεστε
Η κοινωνία μας έχει βάλει πολλά όρια στην προσωπικότητά μας. Πόσες φορές έχουμε ακούσει το «φέρσου σαν άνθρωπος» ή το «σοβαρέψου». Αυτό όμως μας απομακρύνει τόσο από την προσωπική μας φύση, όσο και από τη φύση γενικά. Βάλτε λίγη μουσική και χορέψτε μόνοι στο σαλόνι σας για αρχή. Μη σκέφτεστε πώς φαίνεστε. Απλώς χορέψτε, απελευθερώνει την ψυχή.

Κάντε μια σιωπηλή βόλτα και ενεργοποιήστε όλες σας τις αισθήσεις
Από τους σπουδαιότερους τρόπους σύνδεσης με τη φύση. Ενεργοποιήστε όλες σας τις αισθήσεις και θα εκπλαγείτε από το πόσα θα αντιληφθείτε γύρω σας. Θα ακούσετε διαφορετικά κελαηδήματα πουλιών, τα διαφορετικά αρώματα που αναδύονται από τα άνθη, θα νιώσετε την αίσθηση της άμμου στα πόδια σας.

 Βγείτε έξω στο σκοτάδι
Η όρασή μας είναι μία από τις πιο κυρίαρχες αισθήσεις που έχουμε. Αν, λοιπόν, αυτή η αίσθηση δεν είναι τόσο ενεργοποιημένη, οξύνουμε όλες τις άλλες. Η ακοή μας θα είναι εντονότερη, το ίδιο και η όσφρησή μας. Στην αρχή, θα νιώσετε φόβο, αλλά όσο πιο οικεία θα σας γίνετε η φύση, τόσο πιο άνετα θα νιώθετε.

Desiree Driesenaar

https://enallaktikidrasi.com

Αυτοβελίωση

Βλέπω ανθρώπους να βολεύονται με τη μοναξιά ή με το λάθος σύντροφο
Πράξια Αρέστη


Ποιος είδε τη βολεμένη ζωή και δεν την φοβήθηκε.

Βλέπω ανθρώπους στα 30 και στα 40 να τους πνίγει η ρουτίνα και η δουλειά τόσο, που ξέχασαν πώς είναι να ζουν.
Ξέχασαν τη μυρωδιά του έρωτα και περνάνε τα περισσότερα βράδια μόνοι σε ένα καναπέ ή με κάποιον που δε θέλουν πια ούτε να αγγίζουν.

Βλέπω ανθρώπους να φοβούνται να βγουν έξω από το κλουβί τους για να βρουν μια δουλειά που τους αρέσει και μένουν εκεί να τους τρώει την ψυχή ένα τοξικό
περιβάλλον και να λένε κάθε μέρα για τα όνειρα που δεν θα εκπληρώσουν ποτέ.
Βλέπω ανθρώπους να αρκούνται μόνο σε μηνύματα μέσω μιας οθόνης αντί να πάρουν το αυτοκίνητο για να συναντήσουν τους φίλους τους.

Αν τους ρωτήσεις ποια είναι η πιο όμορφη, πρόσφατή τους ανάμνηση, πιθανόν να μη θυμούνται ή να σου πουν κάτι από τα φοιτητικά ή σχολικά τους χρόνια.

Βλέπω ανθρώπους να βολεύονται με τη μοναξιά ή με το λάθος σύντροφο αντί να ρισκάρουν να επενδύσουν συναίσθημα, κάνοντας μια νέα αρχή στα προσωπικά τους.
Βλέπω ανθρώπους να κάνουν σεξ χωρίς αίσθημα, χωρίς φαντασία απλά για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους, που στο τέλος μένουν πάντα ανικανοποίητες.
Βλέπω ανθρώπους να κυνηγάνε μόνο το χρήμα και τη δουλειά, ξεχνώντας αυτούς που αγαπάνε και τους αγαπάνε, ξεχνώντας να δημιουργήσουν νέες όμορφες στιγμές που θα γίνουν πολύτιμες αναμνήσεις.

Κάθε όμορφη στιγμή μετράει. Γίνεται πολύτιμη ανάμνηση και οι αναμνήσεις μπορεί να μην στοιχίζουν τίποτα, είναι, όμως, ο μοναδικός θησαυρός που θα γεμίζει την ψυχή μας στα γεράματα και θα μας κάνει να χαμογελάμε ή να κλαίμε. Γιατί η ζωή θέλει και τον πόνο της, όπως θέλει τη χαρά. Μέσα από τον πόνο μαθαίνουμε τον εαυτό μας και τον κόσμο, ωριμάζουμε, κάνουμε νέες αρχές, γινόμαστε πιο δυνατοί.

Ο φόβος είναι το χειρότερο συναίσθημα. Ο φόβος της απόρριψης, της απογοήτευσης, της αποτυχίας και γενικά όλοι οι φόβοι που κουβαλούμε μέσα μας, δε μας αφήνουν να ζήσουμε και το τραγικό είναι ότι οι φόβοι αυτοί είναι μόνο μέσα στο μυαλό μας και δεν έχουν πολλές φορές καμία υπόσταση.

Βλέπω ανθρώπους που ξέχασαν να ζουν και είναι σαν ζόμπι που περιμένουν απλά το τέλος τους. Βλέπω ανθρώπους που σε 20 χρόνια θα έχουν μετανιώσει τόσο για τις safe επιλογές που πήραν και για τα ρίσκα που δεν πήραν στον έρωτα, στη ζωή και στη δουλειά τους, που θα είναι μόνο για λύπηση.

Βλέπω ανθρώπους που τους τρώει ο εγωισμός και η έπαρση. Η κακία και το μίσος, οι ανασφάλειες και το κόμπλεξ. Πόσο χρόνο χάνουν από τη ζωή τους με μαυρισμένη ψυχή. Αντί να γελούν αυθαίρετα και αυθόρμητα, αντί να βλέπουν τη ζωή από τη θετική της πλευρά, έχουν μία μαυρίλα και μία κακία στα μάτια που σε κάνει να θες να τους χαστουκίσεις.

Βλέπω ανθρώπους που ξέχασαν τι θέλει η ζωή για είναι “καλή ζωή”. Η ζωή θέλει ρίσκο, τρέλα, πάθος, πόνο και διασκέδαση. Τα θέλει όλα, και τα καλά και τα κακά. Μισεί το βόλεμα, πληγώνεται από τις φοβίες. Η ζωή είναι μικρή για να μη τη ζούμε, κλεισμένοι στο ασφαλές κουτάκι μας. Η ζωή είναι μικρή γι’ αυτό κάθε στιγμή της μετράει.



Συγγραφέας Πράξια Αρέστη
Content and Creative Writer & Social Media Manager. Μεγαλωμένη ανάμεσα σε βιβλία και με μεγάλη αγάπη για την ελληνική γλώσσα και τη συγγραφή, από την πρώτη στιγμή που έμαθα να διαβάζω και να γράφω, είμαι πολύ ικανοποιημένη που σήμερα μπορώ να βλέπω κείμενά μου να έχουν αγαπηθεί τόσο από τον κόσμο. Η ευτυχία για μένα μοιράζεται μεταξύ της μητρότητας, της συγγραφής, του έρωτα και της αγάπης για τα ζώα και τη φύση.
Εκδόσεις: "Λίζα Η Μπαλαρίνα", Εκδόσεις Φυλάτος

https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση

Πολλοί άνθρωποι έχουν διαταραχές στον ύπνο: μερικοί υπνοβατούν, ξυπνούν πολλές φορές κατά την διάρκεια της νύχτας ή ακόμα παραμιλούν ενώ κοιμούνται. Το τελευταίο αποτελεί συχνό φαινόμενο και μπορεί να συνδεθεί με την έντονη καθημερινότητα. Ομως τι σημαίνει το παραμιλητό στον ύπνο;

Το παραμιλητό είναι ακριβώς αυτό: η φωνή που βγάζουμε όταν κοιμόμαστε, εξηγεί στον ιστότοπο Mic ο Ντείβιντ Νιουμπάουερ, αναπληρωτής καθηγητής ψυχιατρικής και συμπεριφορικών επιστημών στην Ιατρική Σχολή του Τζον Χόπκινς. «Αυτός που μιλάει στον ύπνο του, συνήθως δεν γνωρίζει ότι το κάνει». Η ομιλία διαρκεί συχνά για λίγα δευτερόλεπτα, αλλά μπορεί να συνεχιστεί μέχρι ένα λεπτό. Μερικές φορές αυτά που λέμε έχουν νόημα, άλλες όχι. Ο Νιούμπαουερ εξηγεί ότι περίπου τα δυο τρίτα των ανθρώπων έχουν παραμιλήσει κάποια στιγμή στην ζωή τους.

Τα καλά νέα είναι, πέρα από το γεγονός ότι το παραμιλητό είναι λίγο ντροπιαστικό, ότι η ομιλία στον ύπνο είναι μια καλοήθης κατάσταση, λέει ο Ραφαέλ Πελάγιο, ειδικός σε θέματα ύπνου, στην ιατρική μονάδα του Στάνφορντ. Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι η ομιλία στον ύπνο εμπίπτει σε μια ευρεία κατηγορία μη φυσιολογικών κινήσεων ή ενεργειών που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια του ύπνου, γνωστή ως παρασιμίες, λέει ο Μάθιου Σκαρφ, επίκουρος καθηγητής στην Ιατρική Σχολή Ράτζερς Ρόμπερτ Γουντ Τζονσον και διευθυντής στο κέντρο ύπνου RWJ. Το παραμιλητό μπορεί να κυμαίνεται από ήπια φωνητικά μέχρι περίπλοκες συμπεριφορές. Κι ενώ η ομιλία κατά τη διάρκεια του ύπνου μπορεί να είναι αβλαβής, οι φωνές και κυρίως οι εκφράσεις όπως: ”Γιατί με κυνηγάς;” και οι κλωτσιές, θα μπορούσαν να υποδείξουν μια σπάνια μορφή παραϋπνίας που ονομάζεται διαταραχή συμπεριφοράς κατά τον ύπνο (REM sleep behavior disorder) και στην οποία συχνά παρατηρούνται βίαιες συμπεριφορές που προκύπτουν από τα έντονα όνειρα.

Αν και δεν είναι πλήρως κατανοητό, πιστεύεται ότι οι παρασιμίες σχετίζονται με το πώς κάποια μέρη του εγκεφάλου παραμένουν ξύπνια μόλις κοιμηθούμε, ακόμα και όταν τα περισσότερα κοιμούνται (όπως φαίνεται στην χαλάρωση των μυών μας, για παράδειγμα). «Η ομιλία στον ύπνο είναι μια πολύ κοινή εκδήλωση αυτού του γεγονότος», εξηγεί ο Σκαρφ.

Η ομιλία στον ύπνο προκύπτει από τον ύπνο του σταδίου 3, δηλαδή όταν ο άνθρωπος δεν κοιμάται βαθιά, δεν βλέπει όνειρα, κοιμάται πιο ελαφριά και καταλαβαίνει τι συμβαίνει γύρω του. Οι ειδικοί λένε ότι είναι πιο πιθανό να το βιώσουμε σε παιδική ηλικία. Ωστόσο, οι επιστήμονες δεν είναι ακριβώς σίγουροι γιατί το παραμιλητό προκύπτει κατά τη διάρκεια του σταδίου 3 του ύπνου, όμως ίσως να σχετίζεται με το «πόσες διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου επικοινωνούν πολύ καλά η μια με την άλλη» κατά την διάρκεια αυτού του σταδίου του ύπνου, λέει ο Σκαρφ.

Ισως να έχουμε γενετική προδιάθεση σε αυτό το φαινόμενο, από τη στιγμή που μπορεί να μεταφερθεί σε μέλη της οικογένειας, λέει ο Νιουμπάουερ. Το στρες και το άγχος είναι πολύ πιθανόν να μας κάνουν να μιλήσουμε στον ύπνο μας, καθώς μπορεί να τον αναστατώσει. Ομως το τι ακριβώς επηρεάζει το περιεχόμενο της ομιλίας μας - είτε ρωτάμε για το χαμένο ηλεκτρονικό κομπιουτεράκι ή λέμε ασυναρτησίες - παραμένει ασαφές, λέει ο Σκαρφ. «Κατά ένα μεγάλο μέρος, δεν είναι κατανοητό τι σημαίνουν αυτές οι ομιλίες ή από πού προέρχονται».

Πηγή: Mic

https://www.huffingtonpost.gr/

Αυτοβελίωση

Μήπως αποτελείτε κι εσείς μια γέφυρα ανάμεσα στους δύο κόσμους;
Άρθρο της συγγραφέως και καλλιτέχνιδας Christina Lavers

Πολλοί από εμάς που νιώθουμε πιο συνειδητοποιημένοι έχουμε την αίσθηση ότι βρισκόμαστε ανάμεσα σε δύο κόσμους. Ο ένας είναι ο παλιός, εκείνος μέσα στον οποίο μεγαλώσαμε όλοι και του οποίου η αλήθεια μας επιβλήθηκε ολοκληρωτικά. Σε αυτή την περίπτωση έχουμε διδαχτεί ότι η ζωή είναι σκληρή κι ότι υπάρχουν πολλά πράγματα τα οποία πρέπει να φοβόμαστε. Είναι ζωτικής σημασίας να έχουμε εμπιστοσύνη στην εξουσία για τη δική μας ασφάλεια καθώς και να δεχόμαστε να κυβερνιόμαστε (δηλαδή να μας ελέγχουν) από εξωτερικούς παράγοντες.

Βυθισμένοι σε αυτό το παλιό πρότυπο μπορεί πράγματι να παρατηρήσουμε πολλά πράγματα που ενισχύουν μια ζοφερή, περιοριστική προοπτική. Στον κόσμο κυριαρχεί ο αθέμιτος ανταγωνισμός κι εμείς πρέπει να παλεύουμε ξανά και ξανά για να αποκτήσουμε και να κρατήσουμε ό,τι μας αντιστοιχεί.

Αντιθέτως, η καινούρια πραγματικότητα που πολλοί από εμάς νιώθουμε να αγκαλιάζει τα άκρα του εσωτερικού μας ορίζοντα βασίζεται στην αγάπη, την αυθεντικότητα και την προσωπική κυριαρχία. Εκείνοι που έχουν επιλέξει να προσέξουν και να ακούσουν τους απαλούς ψιθύρους μέσα τους, ανακαλύπτουν τη σοφία της καρδιάς τους και μια αλήθεια που, σε αντίθεση με την ολοένα και πιο ψεύτικη εξωτερική πραγματικότητα, είναι κάτι σωστό και καλό. Όταν εμείς οι ίδιοι ενσωματωθούμε σε αυτόν τον καινούριο κόσμο θα δούμε ότι τη ζωή μας δεν θα κυβερνάται πλέον από τον φόβο κι αντιθέτως θα καθοδηγούμαστε από μια λαχτάρα για επικοινωνία, αυθεντικότητα, συμπόνια και αρμονία.

Αυτές είναι οι πραγματικότητες των παλαιών και καινούριων προτύπων που συνυπάρχουν σήμερα στη Γη. Προς το παρόν, ανεξαρτήτως από το πόσο σκληρά προσπαθούμε να γαλουχήσουμε τη σχέση μας με τον «καινούριο» κόσμο, είναι γεγονός ότι ο παλιός κόσμος παραμένει ακόμα εδώ. Στην πραγματικότητα, αν δώσουμε προσοχή στους μελοδραματισμούς που διαδίδονται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, θα μας φανεί ότι τα πάντα είναι καθαρό εμπόριο, όπως συμβαίνει συνήθως. Επίσης, πολλοί από εμάς πιθανόν έχουμε άτομα στην οικογένεια και φίλους που θεωρούν γελοία τη ρομαντική και ιδεαλιστική αντίληψη που ασπαζόμαστε και που προσπαθούν να μας πείσουν ότι είμαστε αφελείς να πιστεύουμε στην ιδέα ενός κόσμου που βασίζεται στην αγάπη.

Καθώς παρατηρούμε τα πράγματα και αντιλαμβανόμαστε ότι τα δικαιώματά μας καταπατώνται, η καταστροφή εξαπλώνεται, η δυστυχία επεκτείνεται και η διαφθορά είναι πλέον ορατή, είναι δύσκολο να μην νιώσουμε την προσπάθεια του παλιού κόσμου να ανακτήσει τον έλεγχο των πεποιθήσεων μας και να μας παρασύρει πίσω στην ασφυκτική, άκαμπτη κυριαρχία του.

Κι όμως, όταν αφιερώνουμε χρόνο για να επικεντρωθούμε στην αλήθεια της καρδιάς μας, αναγνωρίζουμε τον εξωτερική κόσμο όπως είναι: μια ρηχή, καταρρέουσα ψευδαίσθηση που έχουμε ξεπεράσει. Έτσι είναι η ζωή όταν κάποιος αποτελεί μια «γέφυρα» ανάμεσα σε δύο κόσμους, γεγονός που προκαλεί διχασμό, μερικές φορές σύγχυση και αναμφίβολα δυσκολίες.

Μήπως αποτελείτε κι εσείς μια γέφυρα ανάμεσα στους δύο κόσμους;

Αν ταυτίζεστε με όσα γράφονται σε αυτό το άρθρο, είναι πιθανό να αποτελείτε κι εσείς μια γέφυρα, δηλαδή ένα άτομο που έχει αποκτήσει συνειδητότητα στον συγκεκριμένο χρόνο και χώρο προκειμένου να βοηθήσει στη διαδικασία της αλλαγής του παλιού κόσμου και στο ξεκίνημα ενός καινούριου. Όταν είμαστε σε θέση να δούμε ξεκάθαρα τις απίστευτες δυνατότητες που υπάρχουν για την ανθρωπότητα, αναπόφευκτα θα νιώσουμε θυμό βλέποντας επίσης με πόσο πείσμα, επιμονή και πίεση ο παλιός κόσμος προσκολλάται στη θέση του.

Μερικές φορές ίσως νιώθουμε ότι θα ήταν καλύτερα να μην είχαμε αποκτήσει ποτέ συνειδητότητα για να μην ήμασταν υποχρεωμένοι να αντιμετωπίσουμε τη δυσφορία και την ταλαιπωρία που την ακολουθεί. Ωστόσο, όσοι από εμάς βρισκόμαστε ανάμεσα σε δύο κόσμους, είμαστε στην ευλογημένη θέση να υπηρετούμε την ανθρωπότητα συμμετέχοντας και διευκολύνοντας τη βαθιά και συναρπαστική διαδικασία της αλλαγής. Το θετικό είναι ότι, αν και δεν μπορούμε απλώς να ευχηθούμε να φύγει ο παλιός κόσμος, υπάρχουν μέτρα που μπορούμε να λάβουμε για να κάνουμε τη μετάβαση ομαλότερη.

Κάντε το τεστ Βρείτε την ψυχική σας δύναμη και πως να την ξεκλειδώσετε

Συνειδητοποιήστε την ενέργειά σας και τον τρόπο που μπορείτε να την κατευθύνετε

Ο καθένας μας διαθέτει συγκεκριμένη ενέργεια, εκείνη που εκπορεύεται από μέσα μας. Παρ’ όλο που αυτή η ενέργεια έχει μια ουσία που είναι μοναδική και μας κάνει να ξεχωρίζουμε, δεν είναι στάσιμη και μπορεί να αλλάξει ρυθμό και δόνηση αναλόγως με τον τρόπο που επηρεάζεται. Όταν είμαστε ενσωματωμένοι σε έναν κόσμο που θα βασίζεται στο συναίσθημα, θα νιώθουμε εξελιγμένοι, αισιόδοξοι και ισχυροί, ενώ η ενέργειά μας θα το αντανακλά αυτό και θα μεταδίδει τη συχνότητα στο ευρύτερο περιβάλλον προσθέτοντας δύναμη και λάμψη στον καινούριο κόσμο.

Ωστόσο, αν εστιάζουμε πάρα πολύ στα αρνητικά και επιτρέψουμε στον εαυτό μας να πέσει στην κυριαρχία του παλιού κόσμου, η ενέργειά μας καταστρέφεται και νιώθουμε αβοήθητοι και φοβισμένοι. Αυτό φυσικά ενισχύει το πρότυπο που θέλουμε να αφήσουμε πίσω μας. Έτσι, ενώ ίσως να είναι χρήσιμο να κατανοήσουμε τη δυναμική και τους μηχανισμούς του παλιού κόσμου και είναι αναπόφευκτο να επηρεαζόμαστε σε κάποιο βαθμό, είναι σημαντικό να το καταλάβουμε όταν έρθει η ώρα να αποσύρουμε την προσοχή μας από οτιδήποτε θλιβερό και οδυνηρό και να τη στρέψουμε σε ό,τι είναι ενθαρρυντικό και εμπνέει ώστε να συγκεντρωθούμε εκ νέου και να αναζωογονηθούμε.

Εμπιστευτείτε τη διαδικασία αλλαγής

Η μάθηση του να καθοδηγούμαστε από εσωτερικά και όχι εξωτερικά ερεθίσματα μπορεί να είναι ιδιαιτέρως προκλητική. Οι περισσότεροι έχουμε εσωτερικεύσει άπειρες διαστρεβλωμένες πεποιθήσεις κι έτσι η διαδικασία της επούλωσης και επαναπροσαρμογής του εσωτερικού κόσμου μας δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Προσωπικά έχω διαπιστώσει ότι το ταξίδι της θεραπείας μου φαίνεται ότι έχει τη δική του ζωή παρ’ όλο που καθοδηγείται από μια σοφότερη και πιο φωτισμένη εκδοχή του εαυτού μου. Όταν προσπαθώ να ελέγχω και να επιβάλλω αυτό που βιώνω, βλέπω τον εαυτό μου να μάχεται και να αγωνίζεται.

Όταν όμως εμπιστεύομαι τη διαδικασία και είμαι υπομονετική και πρόθυμη να επιτρέψω να ξεδιπλωθεί χωρίς να κατακρίνω, η εμπειρία γίνεται πολύ πιο ήπια. Όταν οι ενέργειες που έχουν ρίζες σε καταπιεσμένες παλιές πληγές βγαίνουν στην επιφάνεια, είναι αναμφισβήτητα δύσκολο να τις αναγνωρίσουμε, να τις ενσωματώσουμε και / ή να τις απελευθερώσουμε. Ωστόσο, έχω διαπιστώσει ότι όσο πιο θετικά τις βλέπω τόσο πιο γρήγορα κινούνται μειώνοντας το βάρος των παλαιών εμπειριών που κουβαλάω και με κάνουν να νιώθω πιο ελαφριά, πιο σταθερή και τελικά πιο ζωντανή.

Να είστε ο εαυτός σας όσο πιο πολύ μπορείτε

Δεν βρισκόμαστε πλέον στον παλαιό κόσμο. Στο καινούριο πρότυπο δεν υπάρχει σωστός ή λάθος τρόπος, ο καθένας είναι υπεύθυνος να βρει τον δικό του δρόμο στο ταξίδι της ζωής του. Το πιο σημαντικό πράγμα που μπορούμε να κάνουμε για να διευκολύνουμε αυτή τη μετάβαση είναι να είμαστε απολύτως και χωρίς να διστάζουμε καθόλου ο εαυτός μας. Ο καθένας από εμάς φέρει μέσα του ένα ζωτικό κομμάτι του συνόλου. Στον παλιό κόσμο μας δίδαξαν να κρύβουμε τη μοναδικότητά μας και να προσπαθούμε να χωρέσουμε σε ένα εξωτερικά κατασκευασμένο, ιδανικό καλούπι.

Σύμφωνα με το καινούριο πρότυπο, η μοναδικότητά μας είναι πολύτιμη και πρέπει να εκτιμάται κατάλληλα. Βλέπουμε τον κόσμο μέσα από το δικό μας πολύ προσωπικό σημείο αναφοράς και όσο περισσότερο μοιραζόμαστε το όραμά μας, τόσο πιο πλούσιο και ζωντανό γίνεται το σύνολο. Επομένως, ας διερευνήσουμε τον τεράστιο εσωτερικό κόσμο μας έτσι ώστε να καταφέρουμε να αποκαλύψουμε και να μοιραστούμε τους εξαίσιους θησαυρούς που όλοι κρύβουμε μέσα μας.

Συνδεθείτε με ανθρώπους που έχουν τις ίδιες ιδέες με σας

Επειδή η συχνότητα επηρεάζει και επηρεάζεται από την ενέργεια στην οποία είναι βυθισμένη, είναι πολύ πιο εύκολο να διατηρήσετε θετικές δονήσεις όταν είστε περικυκλωμένοι από άλλους αισιόδοξους ανθρώπους που σας δίνουν δύναμη. Μερικές φορές πρέπει να απομακρυνθείτε από παλιές σχέσεις που σας σέρνουν προς τα πίσω, έτσι ώστε να ανοίξει ο δρόμος για καινούριες, υποστηρικτικές σχέσεις που θα βασίζονται περισσότερο στο συναίσθημα.

Καθώς θα συνδέεστε όλο και περισσότερο με ομοϊδεάτες που συνειδητά επιλέγουν να απομακρυνθούν από το ανταγωνιστικό, εγωκεντρικό πρότυπο στο οποίο είχαν κατηχηθεί και να υιοθετούν καινούριους, πιο συλλογικούς και γεμάτους αγάπη τρόπους ύπαρξης, θα δημιουργηθούν κοιτίδες καινούριας ενέργειας οι οποίες θα διαδοθούν, θα ενισχυθούν και θα γίνουν πιο ορατές. Έτσι, ο καινούριος κόσμος θα γίνεται σταδιακά πιο εμφανής στην πραγματικότητα μας.

https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση

Η εμπιστοσύνη αποτελεί το συνδετικό στοιχείο που μας φέρνει πιο κοντά σε άλλους ανθρώπους, καθώς όταν δείχνουμε εμπιστοσύνη σε αγαπημένα μας πρόσωπα, σημαίνει ότι είμαστε βέβαιοι ότι θα μας βοηθήσουν μόλις τους χρειαστούμε. Είναι το θεμέλιο οποιασδήποτε υγιούς σχέσης, συμπεριλαμβανομένης και της σχέσης που διαμορφώνετε με τον εαυτό σας. Η εμπιστοσύνη προς τον εαυτό σας μπορεί να ενισχύσει την αυτοπεποίθησή σας, να σας διευκολύνει κατά την λήψη σημαντικών αποφάσεων αλλά και να μειώσει σημαντικά τα επίπεδα άγχους. Τα καλά νέα είναι ότι ακόμα και αν δεν νιώθετε μεγάλη σιγουριά για τον εαυτό σας τώρα, μπορείτε να το αλλάξετε και μέσω της καθημερινής προσπάθειας να ενισχύσετε αυτό το αίσθημα εμπιστοσύνης.

Στρατηγικές για να ενισχύσετε την εμπιστοσύνη
Ο πιο σημαντικός άνθρωπος που θα πρέπει να οικοδομήσετε μια ισχυρή σχέση εμπιστοσύνης είναι ο εαυτός σας και αυτό διότι αποτελεί τον πιο δυνατό σύμμαχο, που μπορείτε να έχετε πάντα με το μέρος σας. Μερικές φορές μπορεί να χάσουμε την εμπιστοσύνη μας είτε διότι κάναμε ένα απρόσεχτο λάθος και απογοητευτήκαμε είτε γιατί κάποιος άλλος μας επέκρινε σκληρά ή μας επικρίνει συνεχώς για κάποια επιλογή. Όταν το αίσθημα της σιγουριάς προς τον εαυτό μας είναι μειωμένο τότε μπορεί να αντιμετωπίσετε μεγαλύτερη δυσκολία να λάβετε αποφάσεις ή μπορεί να είστε και πιο επιρρεπείς στο να επικρίνετε τις δικές σας αποφάσεις, αφού τις λάβετε. Αντ’αυτού, μπορείτε να δοκιμάσετε να οικοδομήσετε μια σχέση εμπιστοσύνης με τον εαυτό σας, καθώς έτσι όχι μόνο θα νιώθετε μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση σε κάθε σας βήμα αλλά θα βελτιωθεί και η ικανότητα λήψης αποφάσεων. Μερικές χρήσιμες στρατηγικές που θα σας βοηθήσουν να ξεκινήσετε, περιλαμβάνουν:

Δείτε επίσης: Ο θρυλικός «Τάπητας Λουλουδιών» σε ένα μοναδικό time-lapse βίντεο
1. Να είστε ο εαυτός σας
Ο φόβος της κριτικής ή της απόρριψης μπορεί να υποκρύπτει την έλλειψη εμπιστοσύνης. Κάθε φορά που αισθάνεστε ανασφαλείς γύρω από άλλα άτομα, υπενθυμίστε στον εαυτό σας ότι είναι εντάξει να είστε αυθεντικοί, δείχνοντας τον πραγματικό σας εαυτό και τα σπάνια χαρακτηριστικά του. Ξεκινήστε την εξάσκηση γύρω από άτομα με τα οποία αισθάνεστε πιο άνετα, όπως η οικογένεια ή οι φίλοι. Καθώς αφήνεστε ελεύθεροι γύρω τους, με την πάροδο του χρόνου θα αρχίσετε να νιώθετε πιο άνετα και οι ανασφάλειες θα αρχίσουν να μειώνονται σημαντικά. Μόλις δείξετε τον εαυτό σας, τα άτομα γύρω σας πιθανότατα να σας εμπιστευθούν περισσότερο.

2. Να θέτετε ρεαλιστικούς στόχους
Συχνά έχουμε την τάση να θέτουμε ιδιαίτερα υψηλούς στόχους και δεν είναι κακό, αφού αυτό μπορεί να μας παρακινήσει να εργαστούμε περισσότερο ή και με πιο αποδοτικό τρόπο για όλα όσα θέλουμε. Ωστόσο, όταν καθορίζουμε στόχους που δύσκολα υλοποιούνται ή ακόμα δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν εντός των χρονικών πλαισίων που θέτουμε, τότε αντιμετωπίζουμε ένα σημαντικό μειονέκτημα και αυτό είναι η αποτυχία. Η αποτυχία σε αυτήν την φάση που λειτουργήσει ανασταλτικά, μειώνοντας την αυτοπεποίθησή μας και την ικανότητα να νιώσουμε σιγουριά με τον εαυτό μας. Αντί να θέσετε ένα πολύ μεγάλο ή υψηλό στόχο, δοκιμάστε να ορίσετε μικρότερους, που θα σας οδηγούν καθημερινά όλο και πιο κοντά σε αυτό που πραγματικά επιθυμείτε. Όσο επιτυγχάνεται τους μικρότερους στόχους, θα έρχεστε ένα βήμα πιο κοντά ενώ ταυτόχρονα η εμπιστοσύνη προς τον εαυτό σας θα αυξάνεται.

3. Να είστε ευγενικοί με τον εαυτό σας
Έχετε πιθανότατα ακούσει τον όρο «αγάπη άνευ όρων», που συχνά αναφέρεται σε οικογενειακές ή ρομαντικές σχέσεις. Ωστόσο, αυτή η αγάπη άνευ όρων θα πρέπει να κυριαρχεί και στην σχέση με τον εαυτό σας, καθώς όταν γίνεστε σκληροί ή επικριτικοί όχι μόνο δεν διευκολύνετε την ήδη σύνθετη καθημερινότητά σας αλλά πιθανότατα να μειώνετε και το προσωπικό αίσθημα σιγουριάς. Αφήστε τις αρνητικές σκέψεις στην άκρη και δοκιμάστε να παρατηρήσετε όλα όσα σας λέει η εσωτερική σας φωνή. Είναι πραγματικά ωφέλιμα ή ρεαλιστικά όσα λέτε στον εαυτό σας; Εάν όχι τότε μάλλον έχει έρθει η στιγμή για μια ριζική αλλαγή και στροφή προς θετικότερες αφηγήσεις.

https://www.vita.gr/

Αυτοβελίωση

Μπορούμε να μυρίσουμε στον ύπνο μας, ακόμα και αν δεν βλέπουμε τι υπάρχει γύρω μας.
Όλοι μας ψάχνουμε τρόπους για να χαλαρώσουμε ειδικά όταν έχουμε μια κουραστική μέρα και θέλουμε να περάσουμε ένα ήρεμο βράδυ. Για να το καταφέρουμε έχουμε δοκιμάσει πολλούς τρόπους: Από αρωματικές λοσιόν μέχρι σαπούνια, κεριά και άλλα προϊόντα περιποίησης.

Σίγουρα θα έχουμε ακούσει ότι η λεβάντα είναι ιδανική για χαλάρωση και βοηθάει στον ύπνο μας. Αλλά κατά πόσο αληθεύει αυτό;

Κατά τον Ραφαέλο Πελάγιο, ειδικό σε θέματα ύπνου στο νοσοκομείο του Στάνφορντ, η λεβάντα βοηθάει στον ύπνο μας αν αντιμετωπίζουμε ήπια προβλήματα ύπνου - όχι αν έχουμε, για παράδειγμα, αϋπνίες. Ωστόσο, σημειώνει ότι δεν υπάρχουν πολλές μελέτες γύρω από αυτό το ζήτημα που να μπορούμε να βασιστούμε, κυρίως επειδή τον τελευταίο καιρό οι περισσότερες έρευνες έχουν επικεντρωθεί στον κορονοϊό, το AIDS και άλλες σοβαρές ασθένειες.

Παρόλα αυτά αξίζει να δούμε γιατί η λεβάντα είναι σε θέση να μας χαλαρώνει και να μας κοιμίζει.

Το αιθέριο έλαιο της λεβάντας, το οποίο περιλαμβάνει λιναλοόλη γνωστή για τη βελτίωση του αρώματος καλλυντικών προϊόντων, προκαλεί υπνηλία λόγω του γ-αμινοβουτυρικού οξέως ή αλλιώς GABA – φυσικός ηρεμιστικός παράγοντας του εγκεφάλου που ηρεμεί την νευρική δραστηριότητα και αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους ρυθμιστές της λειτουργίας του. «Οτιδήποτε επηρεάζει το GABA μας μας κάνει να χαλαρώσουμε», εξηγεί ο Πελάγιο. Ηρεμιστικά με συστατικά όπως το βάλιουμ και την ζολπιδέμη βοηθούν στην επιρροή και ρύθμιση του GABA.

Ακόμα και όταν μας έχει πάρει ο ύπνος, λέει ο Πελάγιο, η λεβάντα συνεχίζει να επηρεάζει το GABA μας. Αυτό συμβαίνει γιατί κατά τη διάρκεια του ύπνου μας ένα κομμάτι του εγκεφάλου γνωστό ως θάλαμος εμποδίζει την είσοδο κάθε αισθητήριας πληροφορίας να φτάσει στο κομμάτι του εγκεφάλου, γνωστό ως εγκεφαλικός φλοιός, όπου γίνεται επεξεργασία τους. Πρέπει να σημειώσουμε ότι εμποδίζεται η λειτουργία όλων των αισθήσεών μας εκτός από της όσφρησης.

Οπότε όταν ακούμε μουσική ή βλέπουμε τηλεόραση για να μας πάρει ο ύπνος το πιο πιθανό είναι να μην τα ακούμε στον ύπνο μας. «Η όσφρηση δεν περιορίζεται με τον ίδιο τρόπο όπως οι άλλες αισθήσεις. Μπορούμε να μυρίσουμε στον ύπνο μας ακόμα και αν δεν βλέπουμε τι υπάρχει γύρω μας», συμπληρώνει ο Πελάγιο.

Η λεβάντα δημιουργεί μια ευχάριστη ατμόσφαιρα που μας χαλαρώνει και ηρεμεί τόσο ώστε να αποκοιμηθούμε. Γενικότερα, ο ύπνος είναι μια συνήθεια και συμπεριφορά που μαθαίνουμε και μπορεί να τον συσχετίζουμε με κάτι που κάνουμε. Αν στο τέλος κάθε μέρας βάζουμε λίγο αιθέριο έλαιο λεβάντας για να μας αποκοιμίσει, αυτό σημαίνει ότι εκτός από τις υπνωτικές ιδιότητες της λεβάντας έχουμε συνδέσει όλη αυτή τη διαδικασία με τον ύπνο μας.

Ο Πελάγιο τονίζει ότι η λεβάντα δεν θα μας χαλαρώσει και δεν θα μας κοιμίσει αμέσως κυρίως λόγω της ήπιας επίδρασης της. Σταδιακά το GABA μας θα συνηθίσει τις επιδράσεις της λεβάντας στον οργανισμό μας και θα σταματήσει να αντιδρά σε αυτές.

Ταυτόχρονα, οποιαδήποτε άλλη αιτία υπεύθυνη για τα προβλήματα του ύπνου μας θα συνεχίσει να μας ταλαιπωρεί αν δεν την εντοπίσουμε και αντιμετωπίσουμε. Αν συνεχίζουμε να έχουμε θέματα με τον ύπνο μας καλό θα ήταν να μιλήσουμε με κάποιον ειδικό.

Με λίγα λόγια, η λεβάντα μπορεί να βοηθάει στην αντιμετώπιση ήπιων προβλημάτων με τον ύπνο μας, αλλά δεν θα το κάνει επ′ αόριστον. Δεν θα θεραπεύσει τις υποκείμενες αιτίες των προβλημάτων του ύπνου μας. Παρ′ όλα αυτά μπορούμε να απολαμβάνουμε την ωραία μυρωδιά της και να χαλαρώνουμε που και που.

ΠΗΓΗ: Mic. 

Αυτοβελίωση

Υπομονή – Μια υπερδύναμη που πρέπει να καλλιεργηθεί
Γράφει η Παναγιώτα Κυριάκου

Κάποιος είπε πώς η επιμονή είναι δύναμη. Σε συνδυασμό με την υπομονή, είναι υπερδύναμη!

Η υπομονή, είναι ένα βασικό στοιχείο το οποίο πρέπει να έχουμε όλοι μας, αλλά κάποια στιγμή αισθανόμαστε ότι φτάνουμε στα όρια μας. Είναι εκεί που λέμε στον εαυτό μας, τέρμα! Δεν αντέχεις άλλο! Μαζεύεις, μαζεύεις… και ξαφνικά έρχεται κάποια στιγμή που λές, φτάνει, μέχρι εδώ ήτανε! Μετά εκνευρίζεσαι γιατί δεν τα κατάφερες, χάνεις μία δύσκολη μάχη και θέλεις να σπάσεις ότι βρίσκεις μπροστά σου. Ωστόσο, σου φταίνε όλα, ακόμα και τα πιο μικρά πράγματα, αισθάνεσαι ότι η υπομονή σου αρχίζει να εξαντλείται και αδιαφορείς για τις συνέπειες.

Η υπομονή είναι μία τεράστια αρετή, που πρέπει καθημερινά να την καλλιεργούμε μέχρι να φτάσουμε στο σημείο που να μην επιτρέπουμε στον εαυτό μας να εκτροχιάζεται.

Το κάθε τι που κάνεις, χρειάζεται χρόνο, καθημερινή προσπάθεια και επιμονή για να το κάνεις κτήμα σου. Είναι πραγματικός πλούτος η αρετή της υπομονής, γιατί μας βοηθά να αντιμετωπίζουμε προβλήματα που καθημερινά συναντάμε στην ζωή μας, με ηρεμία, ψυχραιμία, με αισιοδοξία, με χιούμορ πολλές φορές και ενδεχομένως συχνά να μας γλυτώσει από μπελάδες.

Ένας καλός τρόπος να καλλιεργηθεί η υπομονή, είναι να σκεφτόμαστε πώς γύρω μας υπάρχουν τόσα όμορφα πράγματα που αν τα υιοθετήσουμε, θα μας χαρίσουν χαλάρωση και εσωτερική ηρεμία. Όπως για παράδειγμα, να βγεις για περπάτημα στη φύση και να μυρίσεις τα λουλούδια, αναπνέοντας καθαρό οξυγόνο. Να παρατηρήσεις το ηλιοβασίλεμα. να θαυμάσεις τα υπέροχα πορτοκαλοκίτρινα χρώματα που δημιουργούνται και να σκεφτείς πως όπως ο ήλιος ανατέλλει κάθε πρωί και δύει κάθε απόγευμα, έτσι τα προβλήματα και οι αναποδιές και όλα τα δύσκολα στην ζωή, ποτέ δεν είναι στάσιμα. Όλα κάνουν τον κύκλο τους.

Μπορείς να βάλεις μουσική να χορέψεις. Ή να κλείσεις τα μάτια και να σε ταξιδέψει σε μέρη γνωστά και άγνωστα. Έτσι θα φύγουν μακριά, αγχολυτικές και αρνητικές σκέψεις και θα οπλιστείς με ελπίδα και υπομονή. Να βρεις πράγματα που θα κάνουν τον χρόνο σου ευχάριστο, δημιουργικό, χαρούμενο, και όμορφο. Η συντροφιά κάποιου καλού βιβλίου, η ζωγραφική, η γυμναστική, όλα αυτά θα βοηθήσουν στο να γίνει καλύτερος ο εσωτερικός κόσμος του καθενός μας. Ακόμα, μπορείς να ταξιδέψεις ψηφιακά και να γνωρίσεις την ιστορία και τον πολιτισμό ξένων χωρών.
Ο κάθε ένας να θυμάται, η γνώση είναι δύναμη και η υπομονή υπερδύναμη.

https://www.awakengr.com/

Αυτοβελίωση

Ας θυμόμαστε ότι οι λέξεις έχουν τεράστια δύναμη όταν καταλήγουν να επηρεάζουν το είδος της εμπειρίας που βιώνουμε.

Υπάρχει μια σχετική ιστορία από την Ιαπωνία που μας θυμίζει την απίστευτη ισχύ των λέξεων και την ικανότητά τους να μεταβάλλουν τα συναισθήματά μας:

Ήταν κάποτε ένας σαμουράι, δεινός ξιφομάχος μα χαρακτήρας εγωκεντρικός και αλαζόνας. Νόμιζε πως ήταν κάποιος όταν σκότωνε κι έτσι έψαχνε διαρκώς ευκαιρίες να προκαλέσει, ακόμη και για ασήμαντη αφορμή. Με τον τρόπο αυτό ο σαμουράι συντηρούσε την ιδέα που είχε για τον εαυτό του και τον άτεγκτο χαρακτήρα του.
Κάποτε πήγε σ’ ένα χωριό και είδε κόσμο να συρρέει σε ένα μέρος.

Ο σαμουράι έκοψε το δρόμο ενός από αυτούς τους ανθρώπους και τον ρώτησε κοφτά:
«Πού πηγαίνετε όλοι τόσο βιαστικά;»
«Ευγενικέ πολεμιστή» αποκρίθηκε ο άνδρας που μάλλον είχε ήδη αρχίσει να τρέμει για τη ζωή του, «πηγαίνουμε να ακούσουμε τον δάσκαλο Ουέι».
«Ποιος είναι αυτός ο Ουέι;»
«Μα πώς είναι δυνατόν να μην γνωρίζεις τον δάσκαλο Ουέι, που είναι γνωστός σε όλη την περιοχή;»
Ο σαμουράι ένιωσε άσχημα και πρόσεξε τον σεβασμό με τον οποίο μιλούσε ο χωρικός για τον εν λόγω δάσκαλο και όχι για ένα σαμουράι σαν αυτόν. Αποφάσισε λοιπόν πως η δική του φήμη θα ξεπερνούσε εκείνη του Ουέι κι έτσι ακολούθησε το πλήθος στην αχανή αίθουσα που δίδασκε ο δάσκαλος Ουέι.
Ο Ουέι ήταν ηλικιωμένος και κοντός κι αυτό προκάλεσε την περιφρόνηση και τη συγκρατημένη οργή του σαμουράι.
Ο Ουέι άρχισε να μιλά.

«Στη ζωή ο άνθρωπος μπορεί να επιλέξει ανάμεσα σε μια πληθώρα πανίσχυρων όπλων, αλλά για μένα το πιο ισχυρό απ’ όλα είναι η λέξη».
Μόλις το άκουσε ο σαμουράι, δεν κρατήθηκε και φώναξε:
«Μόνο ένας γέρος σαν εσένα θα μπορούσε να κάνει ένα τέτοιο σχόλιο» είπε και τράβηξε το σπαθί του, την κατάνα, από το ζωνάρι του. Ύστερα, κραδαίνοντας την, συνέχισε:
«Αυτό είναι ένα πανίσχυρο όπλο και όχι τα λόγια σου».

Τότε ο Ουέι, κοιτάζοντάς τον κατάματα, απάντησε:
«Είναι φυσικό κάποιος σαν εσένα να μιλά έτσι, είναι προφανές πως δεν είσαι παρά ένας μπάσταρδος, ένας ακαλλιέργητος αγροίκος, ένας αμόρφωτος και σκέτος παλιάνθρωπος».
Στο άκουσμα των λόγων αυτών, ο σαμουράι κοκκίνισε ολόκληρος και με σώμα άκαμπτο και μυαλό θολωμένο κινήθηκε καταπάνω του.
«Γέροντα, αποχαιρέτα τη ζωή, διότι ήρθε το τέλος σου».
Τότε εντελώς απρόσμενα ο Ουέι άρχισε να ζητά συγνώμη.
«Συγχώρα με, άρχοντά μου, δεν είμαι παρά ένας κουρασμένος ηλικιωμένος άνθρωπος και η γλώσσα μου καμιά φορά δεν ξέρει τι λέει. Μπορεί η ευγενική καρδιά του πολεμιστή που κουβαλάς στο στήθος σου να συγχωρήσει τούτο τον ανόητο, που πάνω στην τρέλα του σε σύγχυσε;»

Ο σαμουράι κοκάλωσε και ύστερα από λίγο απάντησε ως εξής:
«Μα φυσικά, ευγενικέ δάσκαλε Ουέι, δέχομαι τη συγνώμη σου».
τότε ο Ουέι τον κοίταξε στα μάτια και του είπε:
«Φίλε μου, πες μου τώρα: είναι ή δεν είναι πανίσχυρα τα λόγια ενός ανθρώπου;»
Τις λέξεις δεν τις φέρνει ο άνεμος… Οι λέξεις δημιουργούν πραγματικότητες. Γι’ αυτό να αναζητάτε λέξεις που βοηθούν και δεν ακυρώνουν.
Ίσως να εκπλαγείτε με ό,τι αρχίσει να συμβαίνει στη ζωή σας.

Mario Alonso Puig

https://www.ewoman.gr/

Αυτοβελίωση

Μεγάλωσε, λένε, όλα τα αδέλφια του. Τέσσερα στον αριθμό κι ένας εκείνος, πέντε παρακαλώ. Έζησε πόλεμο, κακουχίες, πείνασε, αγάπησε, παντρεύτηκε κι έκανε τέσσερα παιδιά.

Οι μεγαλύτερες αγάπες της ζωής του. Αν τον έβλεπες, ποτέ σου δε θα φανταζόσουν τι είχε περάσει. Ευθυτενής, καμαρωτό περπάτημα, ψάθινο καπελάκι, χαμόγελο στα μάτια και καραμέλες στην τσέπη.

Ποτέ δεν τον άκουσα να υψώνει τον τόνο της φωνής του. Όταν τον έπνιγε το δίκιο, γούρλωνε τα μάτια για να καταλάβεις πως έχει νεύρα. Μέχρι εκεί. Ακόμη κι αν δεν είχε λόγους να ξεσπάσει, πάντα του έδινε η γυναίκα του αρκετούς. Εκείνος, όμως, βράχος ακλόνητος, ο ορισμός της ηρεμίας και της καλοσύνης. Τη δικαιολογούσε ακόμη και τις φορές που είχε ολοφάνερο άδικο. «Άστη. Έχει περάσει πολλά», έλεγε ο άνθρωπος που είχε περάσει περισσότερα.

Μια μέρα, θέλοντας να δείξω πόσο με είχε εντυπωσιάσει γύρισα και είπα πόσο υπέροχος άνθρωπος είναι, παρόλο που είναι αμόρφωτος. Ακόμη, θυμάμαι το βλέμμα της μάνας μου. «Ο παππούς σου μπορεί να μην ξέρει πολλά γράμματα αλλά είναι ο πιο μορφωμένος άνθρωπος που ξέρω». Ήταν αυτή της η πρόταση που έσκασε σαν χαστούκι στο πρόσωπό μου και με έκανε να καταλάβω τη διαφορά μεταξύ του αγράμματου και του αμόρφωτου.

Βλέπεις, συνηθίσαμε να τα ταυτίζουμε. Αγράμματος κι αμόρφωτος το ίδιο και το αυτό. Βάλαμε σε ένα τσουβάλι όσους δεν μπόρεσαν να μάθουν γράμματα, να γίνουν πρώτοι μαθητές, να σπουδάσουν, και σε ένα άλλο όσους φόρτωσαν τους τοίχους με πτυχία κι ακαδημαϊκές γνώσεις. Τους κατηγοριοποιήσαμε τους μεν, χαμηλά στην κοινωνική μας βαθμίδα και τους δε, ψηλά. Έτσι, μάθαμε να ορίζουμε την αξία των ανθρώπων. Από τα χαρτιά που συνέλλεξαν στη διαδρομή τους.

Κι όμως, υπάρχουν άνθρωποι με γνώσεις και βραβεία που δε συναντήθηκαν ποτέ με την κοινωνική μόρφωση. Δεν ξέρουν να φερθούν, δεν ξέρουν να μιλήσουν, μήτε να ανταπεξέλθουν στις δυσκολίες που ήρθαν στο διάβα τους. Δεν ήταν στη διδακτική τους ύλη αυτά. Είναι εκείνοι που συχνά, σνομπάρουν τους «αμόρφωτους» στον περίγυρό τους γιατί τους χαλάνε το image. Η αλήθεια είναι πως δεν τους φτάνουν ούτε στο μικρό τους δακτυλάκι γιατί ποτέ δεν μπόρεσαν να καταλάβουν πως καμία σχέση δεν έχει η ουσιαστική μόρφωση με τις ξερές γνώσεις που έμαθαν στα θρανία. Είναι κάτι περισσότερο από αυτό. Είναι πλάσιμο προσωπικότητας και πλήθος ηθικών αξιών που δε γράφονται σε κανένα βιβλίο.

Ο αγράμματος μπορεί να δυσκολεύτηκε να μάθει γράψιμο αλλά ποτέ δε ζήλεψε τον κόπο άλλων ανθρώπων. Ήξερε πως όλα γίνονται με μόχθο και σκληρή δουλειά.

Ο αγράμματος σιχαίνεται την αδικία και το συμφέρον στους ανθρώπους. Προστατεύει πάντα τους πιο αδύναμους, όσους δεν είναι σε θέση να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους.

Ο αγράμματος μπορεί να υπογράφει με σταυρό αλλά τιμάει την υπογραφή του γιατί γνωρίζει τη σημασία της. Μπορεί να μην αρίστευσε σε μεγάλα εκπαιδευτικά ιδρύματα αλλά πήρε από νωρίς εφόδια που τον βοήθησαν να επιβιώσει.

Ο αγράμματος ξέρει να αγαπά δίχως να περιμένει ανταπόδοση. Αγαπά αληθινά κι αυτό είναι αρκετό. Βλέπει το καλό στους άλλους ακόμη κι όταν εκείνοι δεν το βλέπουν γιατί γνωρίζει πως οι δυσκολίες φέρνουν χαρές και οι χαρές δυσκολίες.

Ο αγράμματος είναι διακριτικός κι ευγενής. Δε ρωτά, δε φέρνει σε δύσκολη θέση. Ξέρει να διαβάζει τα μάτια. Από εκεί αντλεί πληροφορίες χωρίς να χρειαστεί να του μιλήσεις.

Μοιράζει τις συμβουλές του για να βοηθήσει πραγματικά κι όχι για να κάνει τον καμπόσο. Δε σου τρίβει στην μούρη την εμπειρία του. Σε αφήνει να κάνεις τα δικά σου λάθη γνωρίζοντας πώς θα είναι πάντα εκεί.

Ο αγράμματος είναι άξιος. Πιάνουν τα χέρια του. Κάνει δουλειές χωρίς να βαρυγκωμά, προσφέρει έργο όπου χρειάζεται, χαμογελά δυνατά και κλαίει βουβά. Δε θέλει να γίνεται βάρος στους δικούς του αλλά βρίσκεται κοντά ακόμη κι όταν είναι μακριά.

Ο αγράμματος άνθρωπος μπορεί να μην έμαθε μαθηματικά αλλά είναι δίκαιος στις συναλλαγές του. Μπορεί να μην ξέρει καλούς τρόπους αλλά το σπίτι του είναι πάντα ανοιχτό. Μπορεί να μην έγινε δάσκαλος αλλά ποτέ δε σήκωσε χέρι στα παιδιά του. Μπορεί να μη γύρισε όλο τον κόσμο αλλά μάζεψε σοφία από τις πιο μικρές στιγμές της ζωής του.

Ο δικός μου αγράμματος άνθρωπος ήταν πολύ πιο μορφωμένος από πολλούς γραμματιζούμενους εκεί έξω. Είχε παιδεία. Όχι πτυχία.

https://www.newsitamea.gr/

Ad Sidebar
© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή