Φεβρουαρίου 27, 2020

Αυτοβελίωση

Η ζωή δεν είναι άδικη. Βιώνουμε ακριβώς ό,τι χρειάζεται για να καταλήξουμε στο πιο δίκαιο που αξίζουμε
Γράφει η Ήβη Παπαϊωάννου


Κι αν ανεβαίνεις όλα εκείνα τα σκαλιά ένα-ένα, προσεκτικά, κι αν είσαι σίγουρος πως ξέρεις πια τον τρόπο να ανεβαίνεις τις ανηφόρες, κι αν στον Γολγοθά σου επικρατεί πάντοτε η αξιοπρέπεια, η ζωή σου θα επιμένει περίτρανα να σε ξαφνιάζει, να σε μαθαίνει, να σε τιμωρεί. Τώρα πια, ξέρεις καλά πως, δεδομένος είσαι μόνο εσύ, ο αγώνας σου, το πείσμα σου. Ναι, «ξανά και ξανά απ’ την αρχή» μέχρι να μην μπάζει από πουθενά. Ναι, «πάλι σε εσένα» μέχρι να σε βρεις επαρκώς δυνατό για να μπορέσεις να χειριστείς τα επόμενα.

Η ζωή ξέρει καλά. Ανέκαθεν ήξερε. Εκείνες τις ελπίδες που λες, που ψηλάφιζες όντας κομμάτια, εκείνα τα ερωτηματικά που τα γεγονότα αρνούνταν κατηγορηματικά να σου απαντήσουν, όλα τούτα στα φυλάει και στα χρωστάει η ζωή. Κι αν ήταν μονοπάτι ευθύ, θα ήταν αηδία. Δίχως μαθήματα, δίχως σοφία τι να το κάνω το πέρασμά μου; Δεν βρίσκω λόγο ύπαρξης σε μια ζωή χωρίς μαθήματα. Να πονάω και να χαμογελώ, να ζορίζομαι και να επιμένω, να στενεύουν τα περιθώρια κι εγώ να επιμένω. Μόνο έτσι μου πάει τέτοιο απρόβλεπτο παιγνίδι.

Δεν δουλεύουν και τόσο καλά οι στρατηγικές ε; Δεν καλουπώνεται η ορθότητα, δεν μπολιάζεται η ανθρωπιά σε μυαλά ανεπαρκή, σε ψυχές κούφιες. Είμαστε σαλεμένοι, ικανοί να προδώσουμε τις πιο στέρεες σιγουριές που μπορεί να ριζώσουν σε ένα μυαλό. Μα αυτό είναι και το ωραίο! Κι όταν ο πόνος, οι πληγές επουλωθούν και γλυκάνουν, το βλέπεις καθαρά, πως κάθε πόνος ήταν και ένα μάθημα. Στιγμές αμέτρητες, ο πόνος, στιγμές που συλλέγεις μέχρι να συνθέσεις μια εικόνα που θα σε θέτει πιο κοντά, μόνο στην καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου.

Έναν εαυτό, αμιγώς σοφό, υποψιασμένο, απόλυτα συμβατό με το τι πιστεύει μόνο ο ίδιος, έναν εαυτό, κατά τον ίδιο, ορθό. Αυτόν τον εαυτό επιζητώ, επιδιώκω, επιθυμώ. Για αυτόν τον εαυτό αντέχω, στο όνομα του εαυτού αυτού, δικαιολογώ τις πιο ανεξήγητες και άδικες ανθρώπινες συμπεριφορές.

Μα τελικά, το νιώθω. Σε κάθε παλιά πληγή που επιστρέφει ενοχλητικά, το βλέπω ξεκάθαρα πως η ζωή δεν είναι άδικη. Βιώνουμε ακριβώς ό,τι χρειάζεται για να καταλήξουμε στο πιο δίκαιο που αξίζουμε. Ξέρεις, τα λατρεύω τα σημάδια μου! Τα λατρεύω ένα-ένα, γιατί, βλέπεις, με καλυτέρεψαν σε κάτι που δεν πίστευα ποτέ πως θα μπορεί να αποτελεί εκδοχή δική μου. Τα αγαπώ και τα περιφρονώ ταυτόχρονα γιατί αντιλαμβάνομαι με πόση δύναμη με μπόλιασαν.

Κι αν δεν ήταν οι άνθρωποι θεριά τι να τους έκανα; Κι αν δεν με πρόδιδαν, πώς τελικά να με ανακάλυπτα; Κι αν είναι η ζωή μάγισσα, έχει ξεχάσει κάτι βαρυσήμαντο και βαθιά καταλυτικό: Ο πόνος μου δίνει πάντα λύση στο ξόρκι. Με ωθεί να ζω μέσα από τις στιγμές που λυγίζω, με ωθεί να χαλαρώνω τη ψυχή μου και να χαμογελώ που την άντεξα. Μια φορά μάγισσα η ζωή, τόσες κι άλλες τόσες, να βρίσκουμε αντίδοτα.

Ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει, κι αν δεν γίνει, δεν το θες, δεν ήταν καν το βαγόνι σου. .

https://www.awakengr.com

Αυτοβελίωση

Είναι η εποχή του χρόνου που τα New Year’s Resolutions δίνουν και παίρνουν! «Να χάσω βάρος», «Να σταματήσω να πίνω αλκοόλ», «Να πηγαίνω στο γυμναστήριο πέντε φορές την εβδομάδα» – όλοι θέλουμε να δούμε το καλύτερο δυνατό στον εαυτό μας, αλλά έχουμε την τάση να ξεχνάμε πώς να κάνουμε τον εαυτό μας να ΝΙΩΘΕΙ στα καλύτερά του. Έχουμε μόνο ένα σώμα και ενώ πρέπει να το αντιμετωπίζουμε όσο καλύτερα μπορούμε, πρέπει επίσης να είμαστε ευγενικοί με τον εαυτό μας και με το πώς σκεφτόμαστε για το σώμα μας.

Φέτος, ο μεγαλύτερος στόχος μας ας είναι να ενισχύσουμε και να μεγαλώσουμε την αγάπη και την εκτίμησή μας για τον εαυτό μας. Όλοι έχουμε ανάγκη από λίγο περισσότερη αγάπη για τον εαυτό μας, οπότε συγκεντρώσαμε εδώ τις πιο κατάλληλες συμβουλές για να ξεκινήσουμε σωστά προς το στόχο μας για το νέο έτος που έρχεται.

Σταμάτα να φοβάσαι τον καθρέφτη

Μπορεί να ακούγεται κάπως περίεργο αυτό, αλλά ισχύει. Πολλοί φοβόμαστε την αντανάκλαση του εαυτού μας στον καθρέφτη και νιώθουμε απέχθεια για εμάς και το σώμα μας όταν το κοιτάζουμε γυμνό, κάτω από το φως, διακρίνοντας κάθε ατέλεια. Κι όμως, αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να επενδύσεις σε έναν ωραίο ολόσωμο καθρέφτη, που θα τοποθετήσεις στο χωλ, στο σαλόνι ή στο δωμάτιο σου. Η συνεχής έκθεσή σου μπροστά σε αυτόν, θα σε κάνει να αρχίσεις να αισθάνεσαι πιο άνετα με το σώμα σου και να το αγαπήσεις, με τις ατέλειες του. Ή, παρά τις ατέλειες του.

Ξεκίνα να κάνεις κομπλιμέντα στους γύρω σου περισσότερο για την προσωπικότητά τους, παρά για την εμφάνισή τους

Πάντα συγκρίνουμε τον εαυτό μας με άλλους, ηθοποιούς, αθλητές, τραγουδιστές, φίλους, συγγενείς και ανθρώπους στο instagram κι αυτό μπορεί να γίνει απόλυτα τοξικό για εμάς και τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε το σώμα μας. Αντί, λοιπόν, να δίνεις έμφαση στο πόσο μακριά πόδια ή υπέροχους κοιλιακούς έχει ο διπλανός σου, επικεντρώσου στο ταμπεραμέντο του, το χιούμορ, τη γενναιοδωρία ή την εξυπνάδα του και επιβράβευσέ τον γι΄αυτά με ένα κομπλιμέντο.

Βρες το παντελόνι που σου ταιριάζει άψογα

Όλοι έχουμε ένα κομμάτι στην γκαρνταρόμπα μας που νιώθουμε ότι μας κολακεύει και μας «χαρίζει». Επένδυσε σε κομμάτια τα οποία σε κάνουν να αισθάνεσαι όμορφα όταν τα φοράς. Αφιέρωσε μια μέρα εξαντλητικού shopping για να βρεις 5-6 από αυτά και μπορείς να τα φοράς όποτε νιώθεις άσχημα με την εμφάνισή σου, για να σου ανεβάζουν τη διάθεση.

Δες το φαγητό σαν «καύσιμο»

Εντάξει, τώρα που πλησιάζουν οι γιορτές και τα οικογενειακά τραπέζια είναι σχεδόν καθημερινά, δεν μπορείς (και δεν θα έπρεπε ίσως) να επιβάλλεις στον εαυτό σου δίαιτα και υγιεινή ζωή. Με το που μπει, όμως, το νέο έτος και ξεκινήσεις να προσπαθείς για το στόχο σου, ξεκίνα ένα πρόγραμμα διατροφής πιο υγιεινό. Δεν είναι απαραίτητο να κάνεις δίαιτα και να λιμοκτονείς, αλλά να ανακαλύψεις τη διατροφική αξία της κάθε τροφής. Έτσι, θα προσαρμοστείς ευκολότερα σε ένα σωστό και ισορροπημένο πρόγραμμα.

Ξανασκέψου τα αρνητικά σχόλια που έχεις λάβει

Δυστυχώς, είναι σχεδόν βέβαιο ότι ο καθένας έχει βιώσει τουλάχιστον ένα αρνητικό σχόλιο για το σώμα του από κάποιον. Οικογένεια, άγνωστοι, σύντροφοι, φίλοι και άλλοι μπορεί να σκέφτονται ότι το κάνουν για καλό, αλλά τα σχόλιά τους μας κάνουν κακό και μας ρίχνουν σε μια περίοδο αυτοσυγκέντρωσης και αυτοσυνείδησης για το σώμα μας. Την επόμενη φορά, που κάποιος θα σου πει πως θα έπρεπε να δείχνεις ή κάνει κάποιο αρνητικό σχόλιο, απάντησέ του πως εκτιμάς τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται το πως θα έπρεπε να είναι μια εξωτερική εμφάνιση, αλλά σου αρέσει το πως είσαι τώρα.

Δικαιούσαι την αυτο-φροντίδα

Αν δεν σε φροντίσεις εσύ τότε ποιος; Σου αξίζει μια στο τόσο να απολαύσεις κάτι που σε ευχαριστεί. Είτε αυτό είναι μια σειρά από συνεδρίες μεσοθεραπείας, είτε μασάζ, οτιδήποτε. Το να ξοδεύεις χρόνο για να κάνεις στον εαυτό σου κάτι που τον ευχαριστεί, δείχνει σεβασμό και αγάπη προς αυτόν.

Θυμήσου ότι εσύ γνωρίζεις τον εαυτό σου καλύτερα από όλους

Μπορεί ένας προπονητής να σου δείξει το καταλληλότερο πρόγραμμα γυμναστικής για σένα και η διατροφολόγος να σου δώσει την καλύτερη δίαιτα για να χάσεις βάρος. Μόνο εσύ, όμως, ξέρεις τις αντοχές και τα όριά σου και φρόντισε να μην τα ξεπερνάς εξαντλώντας την υπομονή και τα αποθέματα ενέργειας σου. Μπορεί κάτι να φαίνεται ιδανικό για τη βελτίωσή σου, αν όμως αυτός ο τρόπος δεν σου ταιριάζει, μην τον ακολουθήσεις, ακόμα κι αν είναι πιο σύντομος.

Αναγνώρισε τα λάθη που λες στον εαυτό σου

Συχνά λέμε ιστορίες για το σώμα μας που δεν είναι καν αληθινές. Η ομορφιά είναι υποκειμενική και μπορούμε να επιλέξουμε να πιστεύουμε στην δική μας. Καθώς μιλάς στον εαυτό σου, αναγνώρισε πόσο συχνά κάνεις αυτά τα λάθη. Είσαι πραγματικά άσχημος ή απλά έχεις συνηθίσει να το λες αυτό για χρόνια; Είναι η μύτη σου πραγματικά σαν του Σιρανό Ντε Μπερζεράκ ή θυμάσαι το σχόλιο που σου έκανε ένας άσχετος πριν από 15 χρόνια; Ο τρόπος που μιλάμε για τους εαυτούς μας έχει μεγάλο βάρος, έτσι ώστε να προβάλλουμε τις σκέψεις μας και να ενστερνιστούμε πράγματα που δεν ισχύουν.

Σταμάτα να αποκαλείς «αλαζόνα» κάποιον που αγαπάει τον εαυτό του

Ο πολιτισμός μας θεωρεί τις γυναίκες που αγαπούν και υπερηφανεύονται για το σώμα τους ως κάτι»τολμηρό» ή «κακό» παρά γενναίο. Άσε τον κόσμο να αγαπά τον εαυτό του και ζήτησε την καθοδήγηση και τη δύναμή τους όταν το χρειάζεσαι.

Ψώνισε από μάρκες με ποικιλία μεγεθών και διαφόρων τύπων μοντέλων

Μόνο και μόνο επειδή ένα εμπορικό σήμα προσφέρει το μέγεθος 48 δεν σημαίνει ότι φροντίζει ή «αγκαλιάζει» αυτά τα σώματα. Δώσε προσοχή στις μάρκες που ψωνίζεις. Προβάλλουν έγχρωμες γυναίκες; Είναι οι οδηγοί μεγέθους τους ακριβείς και σωστοί; Τα μοντέλα φαίνονται ρετουσαρισμένα; Αν παρατηρήσεις, στο ASOS, τα μοντέλα είχαν ραγάδες και έμοιαζαν με κανονικά σώματα. Είναι πολύ εμψυχωτικό να βλέπεις κάποιο μοντέλο ρούχων που μοιάζει με εσένα. Κι αυτά, πρέπει να ισχύουν ακόμα κι αν δεν ανήκεις στην κατηγορία plus-size.

Πρέπει να γνωρίζεις πως δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι την πολυτέλεια να χωρούν σε ρούχα από πολλές μάρκες. Είναι πολύ σημαντικό να στηρίζουμε εταιρείες που δίνουν σημασία σε όλες τις κατηγορίες σωμάτων.

https://www.thessalonikiartsandculture.gr

Αυτοβελίωση

Όποιος την αισθάνεται, κοιμάται καλύτερα, αγχώνεται λιγότερο και ζει πιο υγιή και χαρούμενη ζωή

O Richard Gunderman είναι καθηγητής ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα και έχει ερευνήσει για χρόνια τα χαρακτηριστικά της ευγνωμοσύνης.

Και πλέον μας λέει πως από τα πειράματά του έχει φανεί περίτρανα πως οι ευγνώμονες για όσα έχουν άνθρωποι ζουν και καλύτερα και πιο ευτυχισμένα.

Η ευγνωμοσύνη έχει βαθιές θρησκευτικές και φιλοσοφικές ρίζες, ισχυρίζεται, και όσοι την εκδηλώνουν βιώνουν χαμηλότερα επίπεδα στρες και μελαγχολίας, διαχειρίζονται καλύτερα τις δύσκολες καταστάσεις και κοιμούνται ξέγνοιαστα.

Και όχι μόνο αυτό, αλλά ακόμα και οι σύντροφοί τους αισθάνονται πιο ικανοποιημένοι από τη σχέση τους.

Είναι το γεγονός ότι επικεντρωνόμαστε στα καλά πράγματα της ζωής που μας κάνει ευγνώμονες για όσα έχουμε και απολαμβάνουμε έτσι καλύτερα την καθημερινότητα, έχουμε περισσότερη ενέργεια και νοιαζόμαστε πιο πολύ τόσο τους εαυτούς μας όσο και τους άλλους.

Επικαλούμενος από τον Αριστοτέλη, τον Κικέρωνα και τον Βολταίρο μέχρι και τον χριστιανισμό και τον βουδισμό, ο γιατρός βρίσκει μονίμως πως οι ευγνώμονες ζουν καλύτερα. Η παγίδα, μας λέει, είναι πως δεν πρέπει να είμαστε ευγνώμονες που ζούμε καλύτερα από άλλους, καθώς αυτό έχει να κάνει με τη ζήλια και τον φθόνο.

Παρά για όσα καλά συμβαίνουν αποκλειστικά στις δικές μας ζωές. Σε τελική, μας λέει, τα καλύτερα πράγματα, όπως η αγάπη και η επικοινωνία, είναι δωρεάν για όλους…

https://www.newsbeast.gr

https://www.akappatou.gr/

Αυτοβελίωση

Ο πόνος είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής, όπως η χαρά ή η απόλαυση. Τείνουμε να θεωρούμε ότι ήρθε το τέλος του κόσμου, αλλά δεν είναι τίποτε άλλο από μια έκφανση της ύπαρξής μας. Συνεπώς, δεν μπορούμε να αποφύγουμε τον πόνο. Κάθε προσπάθεια εναντίον του αποδεικνύεται εξουθενωτική και ανούσια.

Ο πόνος, ο ψυχικός, όπως και η χαρά, μας φέρνει πιο κοντά στην ουσία μας. Και τα δύο μας παρέχουν σημαντικά μαθήματα και μας καθοδηγούν μέσα στη ζωή. Αλλά πολλές φορές μετατρέπουμε τον πόνο σε ένα συνεχές βασανιστήριο, χωρίς να καταφέρνουμε να αποκομίσουμε τίποτα από αυτή μας την εμπειρία;

Δεν είναι κακό ή αρνητικό να νιώθουμε νοσταλγία. Ούτε είναι καλό να θέλουμε να περάσουμε χρόνο μόνοι με τον πόνο μας. Για την ακρίβεια, είναι απαραίτητο να έχουμε και τέτοιες στιγμές.

Μεταμορφώνοντας τον πόνο μας σε μια εμπειρία μάθησης
Όμως, μπορούμε να μετατρέψουμε τον πόνο μας σε μια εμπειρία μάθησης και να αυξήσουμε την εμπειρική μας σοφία. Πώς; Ο Jose Antonio Garcia-Monge, ψυχολόγος, το εξήγησε σε ένα από τα βιβλία του. Εκεί έγραψε πως όταν κάποιος έχει συμμετάσχει στην προσωπική διαδικασία μέσα από την οποία τόσα πολλά ανήσυχα μυαλά έχουν ταξιδέψει, φτάνει σε ένα επίπεδο σοφίας, που του αποδεικνύει ξανά και ξανά ότι είναι άνθρωπος και μέρος της ίδιας της ζωής σε αυτό το σύμπαν. Κι όμως, το προσωπικό βασανιστήριο το οποίο προσθέτουμε στον ήδη υπάρχοντα πόνο, μπορούμε να το ξεφορτωθούμε. Πώς;

1. Χρειάζεται να τον αναγνωρίσουμε
Αναγνωρίζουμε αν ο πόνος αυτός μας επηρεάζει ψυχικά, σωματικά, κοινωνικά ή υπαρξιακά. Υπάρχουν διάφορα είδη και χρειάζεται να μπορούμε να αναγνωρίσουμε τον τύπο του. Να τον κοιτάξουμε καταπρόσωπο και να μείνουμε μαζί του για ένα λεπτό.

2. Διατηρούμε έναν ειλικρινή διάλογο μαζί του
Για να ξεκινήσουμε έναν διάλογο με τον πόνο μας, χρειάζεται να είμαστε ξεκάθαροι. Ο πόνος μας προειδοποιεί ότι κάτι δεν πάει καλά. Κάτι διακόπτει την ψυχική μας ηρεμία. Γι’ αυτό, χρειάζεται να καταλάβουμε από πού προέρχεται ο πόνος και γιατί εμφανίζεται. Απαντώντας σε αυτές τις ερωτήσεις, έχουμε ήδη καταφέρει ένα πελώριο επίτευγμα.

3. Αναλαμβάνουμε την ευθύνη γι’ αυτόν
Αυτό δεν σημαίνει να κατηγορήσουμε τον εαυτό μας. Η ενοχή επιδεινώνει τον πόνο, δεν τον «λύνει». Αποδεχτείτε την ευθύνη για τον πόνο σας σημαίνει να αναγνωρίσετε τι κάνετε που τον αυξάνει και τον κάνει να επιμένει. Πώς μπορώ να βοηθήσω τον εαυτό μου ή πώς μπορώ να ζητήσω βοήθεια για να το χειριστώ με τον καλύτερο δυνατό τρόπο;

4. Ωριμάζουμε μέσα από αυτόν
Υπαρξιακά, είμαστε μεγαλύτεροι από τον πόνο μας. Δεν είμαστε αυτός, δεν μας προσδιορίζει. Είμαστε κάτι πολύ παραπάνω, διαθέτουμε ισχυρές πηγές που μένουν να τις ανακαλύψουμε και να τις χρησιμοποιήσουμε για να κάνουμε τη μετάβαση. Στο τέλος της ημέρας, είναι το μάθημα που μένει και μπορεί να μας καθοδηγήσει ακόμα και μέσα από τον πόνο.

Μετάφραση – Επιμέλεια: Στέφη Βαρούχου

https://enallaktikidrasi.com

Αυτοβελίωση

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ
Η διάκριση μεταξύ υποκειμενικής και αντικειμενικής τέχνης στηρίζεται κατά βάση στον διαλογισμό. Οτιδήποτε προέρχεται από τον νου θα παραμείνει υποκειμενική τέχνη και οτιδήποτε προέρχεται από τον μη-νου, από τη σιωπή, από το διαλογισμό, θα είναι αντικειμενική τέχνη.

Αυτός ο ορισμός είναι απλός και θα διαλύσει τη σύγχυσή σου. Αν δημιουργείς κάτι, μπορεί να είσαι γλύπτης, μπορεί να είσαι ξυλουργός, μπορεί να είσαι ζωγράφος, ποιητής, τραγουδιστής, μουσικός, το μόνο που πρέπει να θυμάσαι είναι να προέρχεται από τη σιωπή μέσα σου, να έχει αυθορμητισμό.

Δεν είναι κανονισμένο από πριν, προγραμματισμένο από πριν, δεν το έχεις σκεφτεί από πριν.

Καθώς δημιουργείς κάτι, εκπλήσσεσαι συνέχεια κι ο ίδιος΄ έχεις αφήσει τον εαυτό σου στα χέρια της ύπαρξης.

Osho, The Razor's Edge, Ομιλία #22

Φωτογραφία - Rowan Chestnut/ Unsplash

https://www.osho.com/

Αυτοβελίωση

 Ποτέ δεν είναι αργά για να είσαι σε καλή φυσική κατάσταση
Οσο κι αν δεν μας αρέσει η παραδοχή, μετά τα 40 το σώμα αλλάζει.

Η γυμναστική οφείλει να είναι μέρος της ζωής μας, για πολλούς λόγους. Για τη διατήρηση της καλής φυσικής μας κατάστασης όσο και για την ψυχική μας υγεία. Η συχνή άσκηση, όχι μόνο διατηρεί το σώμα σε φόρμα, αλλά κάνει τα κόκαλα πιο γερά, ενισχύει την διάθεση και τη μνήμη, ενώ περιορίζει την εμφάνιση χρόνιων ασθενειών. Βελτιώνει τον ύπνο και τα επίπεδα του στρες. Η τακτική γυμναστική είναι το καλύτερο δώρο που μπορούμε να κάνουμε στον εαυτό μας.

Η αλήθεια είναι όμως ότι η επίσκεψη στο γυμναστήριο μετά τα 40 μπορεί να γίνεται όλο και πιο δύσκολη, τόσο ψυχολογικά όσο και σωματικά.Οι αντοχές σίγουρα μειώνονται και το σώμα έχει την τάση να συσσωρεύει περισσότερο λίπος. Ιδίως μετά τα 40 οι αλλαγές που συντελούνται στον οργανισμό μας κάνουν την ανάγκη για γυμναστική περισσότερο επιτακτική από ποτέ.

Οι γυναίκες που πλησιάζουν τα 50, λόγω των ορμονικών αλλαγών που επέρχονται με την εμμηνόπαυση διαπιστώνουν σημαντικές διαφορές στο σώμα τους που σχετίζονται με τη μείωση της μυϊκής μάζας και της οστικής πυκνότητας, αλλά και την επιβράδυνση του μεταβολισμού. Χαρακτηριστικό αυτής της ηλικίας και κυρίως μετά τα 50 είναι ότι οι περισσότερες γυναίκες αυξάνουν το σωματικό τους βάρος.Η συγκέντρωση του λίπους τείνει να δημιουργείται στην περιοχή της κοιλιάς και αυτό δεν είναι ευχάριστο για καμία γυναίκα.

Γι' αυτό, λοιπόν, όταν φτάσετε πλησιάσετε τα 50 μην τα παρατήσετε, αλλά φορέστε τα αθλητικά σας και ξεκινήστε τη γυμναστική.

Οσο μεγαλώνουμε, παρατηρούμε ότι τα αποθέματα ενέργειας στον οργανισμό μας εξαντλούνται πιο γρήγορα απ’ ότι παλιότερα. Οι γυναίκες μετά τα 40 καλό είναι να προτιμούν το περπάτημα, το ελαφρύ τρέξιμο ή την κολύμβηση, προκειμένου να αυξήσουν το ρυθμό του μεταβολισμού και επομένως να «κάψουν» θερμίδες. Χρειάζεται όμως να προσέχουν και τη διατροφή τους.

 

Οι γυναίκες στα 50 καλό είναι να εντάξουν στο πρόγραμμά τους και ορισμένες ασκήσεις στρέτσινγκ για ευλυγισία. Οι πιλάτες και η γιόγκα είναι κάποιες από τις μορφές άσκησης με διατάσεις. Ενισχύουν τη δύναμη του κορμού και κατά συνέπεια τη σταθερότητα και σωστή στάση του σώματος. Η μυϊκή ενδυνάμωση (ασκήσεις με βαράκια ή λάστιχα) είναι πολύ σημαντική σε αυτές τις ηλικίες, αφού με τη συστηματική άσκηση μπορούν να προλάβουν πόνους των αρθρώσεων.

Αν πηγαίνεις γυμναστήριο, προτίμησε τα ομαδικά προγράμματα
2. Περιόρισε το αλάτι και αύξησε τις σαλάτες, τα φρούτα και τα λαχανικά

3. Μην ξεχνάς το ζέσταμα πριν τη γυμναστική

4. Μην κάνεις μόνο αεροβική άσκηση

5. Πίνε άφθονο νερό

6. Μην πιέζεις τον εαυτό σου και τον οδηγείς στα άκρα με τη γυμναστική

7. Κάνε τη γυμναστική ευχάριστη και όχι αγγαρεία και υποχρέωση

8. Κράτα ένα σημειωματάριο με το τι τρως κάθε μέρa

9. Βγες στη φύση και άρχισε το περπάτημα

10. Να κοιμάσαι καλά και να ξεκουράζεσαι

11. Πάρε βιταμίνη D

12. Περιόρισε το αλκοόλ

13. Βρες κίνητρα για να μείνεις σε φόρμα

14. Αγόρασε καλά αθλητικά παπούτσια

15. Κάνε γενικές εξετάσεις

https://www.bovary.gr

Αυτοβελίωση

Δεν χρειάζεται να αποδείξω σε κανέναν το δίκιο μου. Η ζωή από μόνη της θα με δικαιώσει

Στην πορεία της ζωής μας, ερχόμαστε αντιμέτωποι με τις κακίες άλλων ανθρώπων. Θα βιώσουμε απαξίωση, απόρριψη, ειρωνεία, άσχημες πράξεις κάθε είδους. Όλα αυτά τα βιώματα σίγουρα θα δημιουργήσουν μέσα μας θλίψη, αίσθημα αδικίας, θυμό, πικρία.

Όταν βιώσουμε τέτοιες συμπεριφορές, συνηθίζουμε να εγκλωβιζόμαστε σε έναν φαύλο κύκλο σκέψεων, όπως και στη μανιώδη προσπάθεια να αποδείξουμε στο άλλο άτομο πως εκείνο ήταν άδικο. Αυτή η προσπάθεια όχι μόνο μας ξεζουμίζει, όχι μόνο μας απομυζά ενέργεια και μας εξασθενεί τις ψυχικές άμυνες, αλλά μας εγκλωβίζει σε άσχημα αισθήματα μίσους και εκδίκησης.

Δεν χρειάζεται να σπαταλάς τις ώρες σου σκεπτόμενος πώς θα αποδείξεις σε κάποιον ότι εσύ είχες δίκιο ή να πάρεις εκδίκηση. Πόσο πιο ωφέλιμο θα ήταν για εμάς, να αξιοποιήσουμε αυτή την ενέργεια για να κάνουμε κάτι χρήσιμο για εμάς, για να εξελιχθούμε ως άνθρωποι;

Δεν χρειάζεται να αποδείξω το δίκιο μου, διότι η ίδια η ζωή από μόνη της κάποια στιγμή θα με δικαιώσει. Ακόμα και αν κάποιος δε διαπνέεται από έντονη θρησκευτική πίστη, να είναι σίγουρος πως η δικαιοσύνη της ζωής θα του φέρει το δίκιο του. Δεν έχει λοιπόν νόημα να δηλητηριάζουμε το μέσα μας, διότι ένας νόμος της ζωής λέει πως κάθε δράση φέρνει και αντίδραση.

Ακόμα και αν δεν το πιστεύω αυτό, αξίζει να αναλογιστώ; Για ποιο λόγο να χάσω όλη μου τη ζωή προσπαθώντας να δείξω στο άλλο πρόσωπο πως είχε άδικο; Μόνο και μόνο για να μου αναγνωρίσουν οι άλλοι ότι είχα δίκιο; Μόνο για να αισθανθώ εξυψωμένη στα μάτια ενός ανθρώπου που με πλήγωσε και δεν με εκτίμησε;

Γιατί να δώσω τόση αξία σε έναν άνθρωπο που με πλήγωσε; Αν αφοσιωθώ σε εμένα και δεν ασχολούμαι με την κακία του άλλου, θα έχω μεγαλύτερη πρόοδο στη ζωή μου και θα λάμψω με τέτοιο τρόπο ώστε ακόμα και εκείνοι που με έβλαψαν, να με δουν. Δεν χρειάζεται να αποδείξω σε κανέναν ότι είχα δίκιο. Η πορεία μου στη ζωή από μόνη της θα με δικαιώσει.

Μαρία Σκαμπαρδώνη
Συγγραφέας Μαρία Σκαμπαρδώνη
Ονομάζομαι Μαρία Σκαμπαρδώνη, είμαι 24 ετών και είμαι δημοσιογράφος. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου γράφω γιατί αυτός είναι ο δικός μου τρόπος να μοιράζομαι τις σκέψεις μου και να έρχομαι πιο κοντά με τους ανθρώπους. Όνειρο και σκοπός της ζωής μου είναι μετά από χρόνια να θεωρούμαι μία από τις καλύτερες πένες της χώρας μου –και γιατί όχι; - και του κόσμου. Η φράση της ζωής μου είναι αυτή που έλεγε η σπουδαία Audrey Hepburn: Nothing is impossible. Even the word,itself, says I’m possible!’’

φωτογραφία - Rowan Chestnut/ Unsplash

https://enallaktikidrasi.com 

Αυτοβελίωση

Πολλοί άνθρωποι γνωρίζουν πώς είναι να βρίσκεσαι σε μια κατάσταση αρμονίας, όπου η καρδιά και ο νους δουλεύουν συντονισμένα και αισθανόμαστε μια πραγματική σύνδεση με τους γύρω μας. Αυτή την κατάσταση αρμονίας την απολαμβάνουμε σίγουρα με ευκολία, αλλά συνήθως συμβαίνει κατά τύχη και όχι από πρόθεση ή σχεδιασμό. Δεν θα ήταν καλύτερα να μπορούμε να επιτύχουμε αυτή την ευθυγράμμιση όποτε το θέλουμε, στις καθημερινές μας επικοινωνίες, συνεργασίες και προκλήσεις;

Τι είναι λοιπόν αυτό που ενδυναμώνει την ικανότητά μας να βρίσκουμε ισορροπία και αρμονία μέσα μας, στις σχέσεις μας, στη δουλειά μας και στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τις προκλήσεις; Μέσα από την είκοσι ετών εφαρμοσμένη έρευνά μας στο Ινστιτούτο HeartMath, έχουμε αναγνωρίσει ένα στοιχείο-πυρήνα, μια κατάσταση φυσιολογίας την οποία ονομάζουμε «καρδιακή συνοχή», η οποία υποστηρίζει μια ισορροπημένη συνεργασία ανάμεσα στον νου μας, την καρδιά μας, τα συναισθήματα και τη φυσιολογία μας.

Έχει βρεθεί σε πολλές μελέτες ότι η καρδιακή συνοχή ενισχύει την υγεία, την ευημερία, τις σχέσεις και την επίδοσή μας σε μια ευρεία γκάμα καταστάσεων. Για να αποκρυπτογραφήσουμε τον όρο «συνοχή», ας χρησιμοποιήσουμε μια απλή αναλογία. Φανταστείτε ότι βρισκόμαστε σε διαλογισμό ή προσευχή και μας διακόπτουν συνεχώς σκέψεις, συναισθήματα, ανησυχίες, εμμονές – ή ακόμα και όμορφες σκέψεις, οι οποίες όμως τελικά παρεμποδίζουν και καταλύουν τη συγκέντρωση και την αποτελεσματικότητα των προθέσεών μας. Αυτό δημιουργεί ένα είδος εσωτερικής «ασυνέχειας», έναν εσωτερικό «θόρυβο».

Από την άλλη πάλι, η ενίσχυση της εσωτερικής μας συνοχής κατά τη διάρκεια της προσευχής ή του διαλογισμού μάς βοηθά να επιτυγχάνουμε και να διατηρούμε μια αυθεντική, ενσυνείδητη συγκέντρωση, η οποία μετατρέπεται σε αυξημένη διαισθητικά καθοδήγηση και προσωπική αποτελεσματικότητα.

Η κατάκτηση αυτής της κατάστασης συνοχής βοηθά κάποιον να συντονίζεται και να ευθυγραμμίζει τις σκέψεις και τα συναισθήματά του με τη συναισθηματική του ευφυΐα, επομένως ο νους δεν παρεμποδίζεται από ανάμεικτα σήματα και προοπτικές. Η ασυνέχεια είναι σαν τα παράσιτα σε κάποιο ραδιοφωνικό πρόγραμμα που ακούμε, ενώ η εσωτερική συνοχή μάς βοηθά να συντονιστούμε καλύτερα στον σταθμό, λαμβάνοντας πολύ πιο καθαρό σήμα.

Σύμφωνα με έναν κλασικό ορισμό, συνοχή είναι «το προσόν να είσαι λογικά συγκροτημένος, συνεπής και κατανοητός», όπως συμβαίνει στην περίπτωση μιας συνεκτικής πρότασης. Ένας άλλος ορισμός είναι ο εξής: συνοχή είναι «οι αρμονικές και καλά οργανωμένες σχέσεις ανάμεσα στα διάφορα τμήματα του όλου, είτε πρόκειται για έναν ζωντανό οργανισμό, όπως ο άνθρωπος, είτε για ολόκληρο το σύμπαν».

Ο όρος «συνοχή» πάντοτε υπονοεί σύνδεση, συσχετισμό, σταθερότητα και αποτελεσματική χρήση ενέργειας. Σε επίπεδο φυσιολογίας, συνοχή έχουμε όταν δύο ή περισσότερα ρυθμικά συστήματα του οργανισμού μας, όπως η αναπνοή και οι χτύποι της καρδιάς μας, συντονίζονται στην ίδια συχνότητα. Αυτό ονομάζεται φυσιολογική συνοχή, ένας όρος που εισήγαγε το κέντρο ερευνών μας για να περιγράψει τον βαθμό της τάξης, της αρμονίας και της σταθερότητας των διάφορων ρυθμικών δραστηριοτήτων στα οργανικά μας συστήματα σε μια δεδομένη περίοδο. Εάν η συνοχή, ως όρος, σας φαίνεται ακόμα δύσκολο να γίνει αντιληπτή, μπορείτε να τη δείτε σαν συντονισμό, κατάσταση συγχρονισμού ή ευθυγράμμισης.

Στα πολύπλοκα συστήματα, όπως είναι ο ανθρώπινος οργανισμός, υπάρχει ένας σημαντικός αριθμός συστημάτων τα οποία πρέπει να εργάζονται μαζί σε μια αρμονική, συγκροτημένη και συγχρονισμένη κατάσταση. Υπάρχουν πολλά εσωτερικά συστήματα, όπως το DNA, τα ένζυμα, τα κύτταρα, τα όργανα και οι αδένες, τα οποία φαινομενικά λειτουργούν ανεξάρτητα μεταξύ τους, επιτελώντας διαφορετικές λειτουργίες σε διαφορετικούς χρόνους, όμως όλα μαζί συνεργάζονται σε έναν συντεταγμένο και συγχρονισμένο χορό. Εάν δεν ήταν έτσι, θα επικρατούσε μάλλον μια κατάσταση «μπάτε σκύλοι, αλέστε» στον οργανισμό, παρά μια συντεταγμένη ομόσπονδη λειτουργία όλων των οργανικών συστημάτων. Γι’ αυτό, ο τύπος αυτός της «συνοχής» έχει προταθεί ως η ικανότητα που κάνει εφικτή την ίδια τη ζωή.

Αρκετοί νευροεπιστήμονες έχουν υποστηρίξει ότι είναι ακριβώς αυτός ο βαθμός της αρμονίας, συντονισμού και συνοχής στις εσωτερικές διαδικασίες του σώματός μας που αποτελεί τη βάση για την ποιότητα και τη σταθερότητα των συναισθημάτων που βιώνουμε. Τα αισθήματα που βιώνουμε ως «θετικά» αντανακλούν ένα συνεκτικό σύστημα, του οποίου η αποτελεσματική λειτουργία συνδέεται ευθέως με την ευκολία και τη ροή των διεργασιών που επιτελεί.

Απόσπασμα από το βιβλίο των Doc Childre, Howard Martin, Deborah Rozman, Ph.D, Rollin McCraty, Ph.D με τίτλο «Η νοημοσύνη της καρδιάς. Ακολουθώντας το μονοπάτι της» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις “Η τέχνη της ζωής”. Πρόκειται για το πιο πρόσφατο βιβλίο του Ινστιτούτου HeartMath που παρέχει στοιχεία από πρωτοποριακές έρευνες που συνδέουν τη φυσική καρδιά με την πνευματική (ενεργειακή) καρδιά.

https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση

“Oπότε δεν πρέπει να σπαταλάμε το χρόνο μας κλαψουρίζοντας στους άλλους και αναλώνοντας την ενέργεια μας στην αυτολύπηση. Ο εαυτός μας και οι επιλογές μας, μας έχουν φέρει στο σημείο που βρισκόμαστε.

Θα έπρεπε να νιώθουμε τεράστια ευγνωμοσύνη εμείς οι άνθρωποι, διότι είμαστε τα μοναδικά ζωντανά πλάσματα στο σύμπαν που διαθέτουν ελευθερία επιλογής. H ζωή δεν είναι τίποτα παραπάνω από το σύνολο όλων των επιλογών που έχουν γίνει ανά πάσα στιγμή.

Oι σκέψεις μας , για τις οποίες είμαστε υπεύθυνοι, είναι το ίδιο αληθινές με τις πράξεις μας, θα διαπιστώσουμε ότι κάθε λέξη και κάθε πράξη επηρεάζει τη ζωή μας , καθώς και χιλιάδες άλλες ζωές. Nα συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε ακόμη ζωντανοί , ότι πρέπει τώρα να ζήσουμε τη ζωή μας και ότι τώρα έχουμε μόνο αυτή τη ζωή που ζούμε , το βασικότερο μάθημα είναι να ζούμε την κάθε μέρα στα όρια της.

Θάλασσα συναισθήματα

Πότε ήταν η τελευταία φορά που είδατε τη θάλασσα, ή που μυρίσατε το άρωμα του πρωινού;

Που αγγίξατε τα μαλλιά ενός μωρού;

Που γευτήκατε βαθιά και απολαύσατε ένα νόστιμο φαγητό;

Που περπατήσατε με γυμνά πόδια πάνω στο γρασίδι;

Που χαθήκατε στο μπλε του ουρανού;

Όλες αυτές είναι εμπειρίες που όσο μπορούμε να ξέρουμε , ίσως να μην ξαναζήσουμε ποτέ.

Πολλοί από μας ζουν κοντά στη θάλασσα , ποτέ όμως δεν βρίσκουν το χρόνο να την κοιτάξουν.

Όλοι ζούμε κάτω από τα αστέρια , πότε όμως κοιτάμε ψηλά;

Πότε αγγίζουμε και γευόμαστε τη ζωή και πότε βλέπουμε ή αισθανόμαστε το σπάνιο και ασυνήθιστο μέσα στα κοινά και στα τετριμμένα;

Κάπου λένε ότι η γέννηση του κάθε παιδιού σημαίνει πώς ο Θεός αποφάσισε ότι ο κόσμος θα συνεχίσει. Με τον ίδιο τρόπο, η κάθε μέρα που ξυπνάμε είναι ένα ακόμη δώρο ζωής και εμπειρίας .

Πότε ήταν η τελευταία φορά που βιώσατε την εμπειρία μιας ημέρας μέχρι το μεδούλι;

Δε θα έχετε άλλη ζωή σαν κι αυτή.

Δε θα παίξετε ποτέ ξανά το ρόλο που παίζετε τώρα ούτε θα βιώσετε άλλη φορά τη ζωή έτσι όπως σας έχει δοθεί τώρα.

Δε θα βιώσετε ποτέ ξανά τον κόσμο όπως τον βιώνετε σε αυτή τη ζωή, με αυτούς τους γονείς, τα παιδιά και τις οικογένειες.

Δε θα έχετε ποτέ ξανά αυτούς τους φίλους που έχετε τώρα.

Δε θα έχετε ποτέ ξανά την εμπειρία αυτής της γης και των θαυμάτων της.

Μην περιμένετε τη στιγμή που θα στραφεί για τελευταία φορά το βλέμμα σας στη θάλασσα, στα αστέρια ή στην αγαπημένη σας.

Πηγαίνετε και δείτε τα τώρα.”

_______

Elisabeth Kubler RossΑπό το βιβλίο “Μαθήματα Ζωής” της Elisabeth Kubler-Ross Μ.D. Γεννήθηκε στην Ελβετία ( 1926-2004). Ψυχίατρος. Τιμήθηκε με πάνω από 25 διδακτορικούς τίτλους. Τα βιβλία της έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 35 γλώσσες. Το βιβλίο της “On Death and Dying” θεωρείται ένα από τα 50 πιο σημαντικά βιβλία του περασμένου αιώνα.

Αυτοβελίωση

Η πνευματική ανάπτυξη συχνά θεωρείται ως μια ευτυχής και όμορφη διαδικασία. Αυτή η αντίληψη έχει ευνοηθεί από τις υπέροχες καλλιτεχνικές δημιουργίες που διαποτίζουν το ίντερνετ και δείχνουν ανθρώπους με μεγάλα μάτια να μεταμορφώνονται σε αστραφτερά αγγελικά όντα. Απ’ όσο γνωρίζω, η πνευματική ανάπτυξη σπανίως έρχεται τυλιγμένη σαν να είναι δώρο, με έναν ωραίο φιόγκο και πασπαλισμένη με αγγελόσκονη.


Ο λόγος για αυτό είναι απλός: Η ανάπτυξη πάντα μας βγάζει έξω από τη ζώνη άνεσής μας και αυτό πάντα περιλαμβάνει μια περίοδο αποπροσανατολισμού και επαναπροσανατολισμού καθώς ρυθμιζόμαστε στην «καινούργια φυσιολογικότητά μας».

Η Ανύψωση, το πάει αυτό σε ένα καινούργιο τελείως επίπεδο. Και λίγα λέμε! Παραδοσιακά, η πνευματική πρόοδος περιλαμβάνει γενικά την έρευνα, τον στοχασμό, τελετουργίες και άλλα στοιχεία που εφαρμόζονται συγκεκριμένα για περαιτέρω πρόοδο. Με άλλα λόγια, είναι μια διαδικασία «υλοποίησης-πραγματοποίησης». Εσείς συμβαίνετε σε αυτό. Η ανύψωση είναι το αντίθετο, μια αντίστροφη διαδικασία. Αυτή συμβαίνει σε εσάς. Αντί να χρειάζεται να «κάνετε» για να προχωρήσετε, πρέπει να «αναιρέσετε».

Η αναίρεση σημαίνει να χάνουμε πράγματα και όταν χάνουμε αυτό που μας είναι οικείο, τότε νιώθουμε χαμένοι. Εκείνοι που είναι στο δρόμο της Ανύψωσης συχνά βιώνουν σημαντικές απώλειες: Το άλλο τους μισό, η οικογένεια και οι φίλοι, δουλειές και χρήματα. Όλα αυτά είναι σχέσεις με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Στο βαθμό που αυτές οι σχέσεις επιτρέπουν την ανάπτυξη, μπορούν να μας στηρίξουν μέσω της Ανύψωσης. Όταν φτάνουμε στο σημείο που δεν ευνοούν την ανάπτυξη τότε η απώλεια πρέπει να ακολουθήσει.

Τέτοιες απώλειες τείνουν να είναι ξαφνικές και οδυνηρές. Μακροχρόνιες σχέσεις χαλάνε, παλιές φιλίες δεν υφίστανται πια και μεγάλα εισοδήματα εξαφανίζονται. Όλα αυτά αφήνουν ένα κενό που μας κάνει να είμαστε σαστισμένοι, και το μυαλό μας αμφισβητεί αν, ίσως η άλλη πλευρά είχε δίκιο τελικά. Ακόμα και χωρίς τη σύγχυση και την υποβόσκουσα ενοχή, το τέλος αυτών των σχέσεων μας αφήνει με το συναισθηματικό ισοδύναμο του να χάνουμε ένα δόντι.

Αλλά ακόμα και αυτά δεν είναι οι μεγαλύτερες απώλειες της διαδικασίας της Ανύψωσης. Όταν κάτι από αυτό το χάλι φύγει, η αληθινή απώλεια ξεκινάει: Η απώλεια της ταυτότητας. Μια σειρά από οδυνηρές εμπειρίες μας διδάσκει ότι το περισσότερο από αυτό που λέμε προσωπικότητα είναι στην πραγματικότητα επηρεασμένη συμπεριφορά που έχει κληρονομηθεί ή υιοθετηθεί ώστε να επιβιώσουμε στο συναισθηματικά τοξικό περιβάλλον που ειρωνικά αποκαλείται «πολιτισμός».

Η Ανύψωση είναι μια ευαίσθητη διαδικασία που μας συντρίβει μέχρι το σημείο που η απελευθέρωση της περιορισμένης μας μάθησης είναι η μόνη επιλογή. Ασταμάτητα κύματα ενεργειακής συμπίεσης διώχνουν τον «ψεύτικο εαυτό», αφήνοντάς μας να νιώθουμε ακατέργαστοι, γρονθοκοπημένοι και μπερδεμένοι. Με μία λέξη, χαμένοι… Πάνω κάτω όλα όσα πιστέψαμε για οτιδήποτε, αποδεικνύεται πως είναι ψεύτικα. Αυτό, το «σκοτεινό βράδυ της ψυχής», είναι ένα οδυνηρό μέρος για να είναι κάποιος.

Επομένως, αν αυτό είναι το μέρος στο οποίο βρίσκεστε, συγχαρητήρια. Βγαίνετε από τη μία διάσταση και μπαίνετε σε μία άλλη. Πόσο εκπληκτικό είναι αυτό; Και θυμηθείτε αυτό το παλιό απόφθεγμα: Η πιο σκοτεινή ώρα είναι λίγο πριν ξημερώσει.

Σταδιακά, ένας καινούργιος εαυτός, ελεύθερος από φόβους και περιορισμούς, αναδύεται. Και ναι, είναι μια όμορφη διαδικασία. Μοιάζει σαν να σας έχει ξεβράσει η θάλασσα σε ένα παραδεισένιο νησί μετά από ένα ναυάγιο. Απλά κάθεστε εκεί στην άμμο, νιώθετε τα κύματα του παλιού κόσμου να αφρίζουν γύρω σας μέχρι σταδιακά να χαθούν.

Μετάφραση: awakengr.com via in5d.com

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή