Σεπτεμβρίου 20, 2019

Αυτοβελίωση

Καρλ Γιούνγκ: Η ζωή που δεν ζούμε είναι μια αρρώστια που μπορεί να προκαλέσει θάνατο

Αποφθέγματα από τον Καρλ Γιούνγκ για προσωπική ανάπτυξη

Το να μιλάμε για τον Καρλ Γιουνγκ δεν είναι εύκολο έργο αφού κάποιες από τις σκέψεις του είναι βαθιές και πολύπλοκες. Με την ικανότητα της ενδοσκόπησης μπορούσε να φωτίσει τις χαμένες ψυχές των άλλων ατόμων ώστε να μπορέσουν να βρουν τον εαυτό τους. Έτσι, έφερε φως στην ανθρώπινη γνώση και μίλησε ειλικρινά για τη σημεία που θεωρούσε αναγκαία να σκάψουμε στην ψυχολογία μας. Ως αποτέλεσμα έχουμε πολλές σπουδαίες σκέψεις από τον Γιουνγκ για προσωπική ανάπτυξη. Οπότε, προχωρώντας θα συλλέξουμε κάποιες από τις ιδέες που διατύπωσε. Ιδέες που συχνά αντηχούν σαν μάντρας μέσα μας. Επαναστατικές ιδέες που, αν ερμηνευτούν σωστά, μπορούν ν γίνουν αληθινοί φορείς αλλαγής.

Ό Γιουνγκ για την προσωπική ανάπτυξη μέσω της εμπειρίας « η ζωή που δεν ζήσαμε»

Όλοι έχουμε επιθυμίες, φιλοδοξίες, κίνητρα και ένα τεράστιο δυναμικό να αποκαλύψουμε. Συχνά βρίσκουμε ότι ζούμε μια ζωή που δεν μας ταιριάζει. Ο εσωτερικός μας εαυτός ουρλιάζει και κανείς δεν τον ακούει. Δεν είναι άνετα και παλεύει αλλά στο τέλος αποδέχεται ένα πεπρωμένο διαφορετικό από αυτό που έψαχνε.

Κάποιες φορές καταλήγουμε να ζούμε με ένα τρόπο ο οποίος δεν μας ταιριάζει. Ένας τρόπος που δεν βγάζει νόημα και δεν είναι ο κατάλληλος για εμάς. Η έλλειψη αυθεντικότητας και αλήθειας με τον εαυτό μας θα επηρεάσει αρνητικά το σώμα και το μυαλό. Το να ζείτε μια ζωή με μη αυθεντικό τρόπο έχει επιπτώσεις τις οποίες το μυαλό και οι εμπειρίες σας γρήγορα θα αναλάβουν να σας τις δείξουν.

Ο Γιουνγκ για την προσωπική ανάπτυξη μέσω της καταπολέμησης της προβολής

«Οτιδήποτε μας ερεθίζει στους άλλους ανθρώπους μας φέρνει πιο κοντά στο να καταλάβουμε τον εαυτό μας.»

Για ακόμα μια φορά, η προεκβολή βελτιώνει την προσωπική γνώση. Όταν προβαλλόμαστε βλέπουμε ξεκάθαρα στον άλλον αυτό που δε βλέπουμε στον εαυτό μας. Αυτό που δε θέλουμε να δούμε… Το παράδοξο είναι ότι συχνά δεν μπορούμε να το αναγνωρίσουμε ακόμα και μπροστά σε ένα καθρέφτη.

Οι προβολές μπορούν να δημιουργηθούν από αυτό που μισούμε για κάποιον ή από αυτό που θαυμάζουμε σε κάποιον. Αλλά δεν το βλέπετε στον εαυτό σας. Όταν συνειδητοποιήσετε πως ενοχλείστε από κάτι το οποίο δε θα σας έκανε ποτέ εντύπωση πάρτε μια στιγμή και αναρωτηθείτε αν έχει να κάνει με κάτι που μισείτε στον εαυτό σας και δεν αποδέχεστε.

Δεν έχει σχέση με το μίσος για τον εαυτό μας. Ο Γιουνγκ δεν ήθελε να φτάσει τόσο μακριά. Σχετίζεται με το να κατανοήσουμε τα σκοτεινά μας σημεία και να τα αποδεχτούμε ώστε να μπορέσουμε να τα αλλάξουμε. Αν όχι, πάντα θα προβάλλουμε σε άλλους αυτά που δεν αποδεχόμαστε για τον εαυτό μας. Και για ακόμα μια φορά θα καταδικαστούμε σε μια ζωή αυτό- εξαπάτησης και μη αυθεντικότητας.

Ωριμάζουμε όταν επιδιώκουμε αυτό που φοβόμαστε - «Σε οτιδήποτε και αν αντιστέκεστε, ακολουθήστε το.»

Όλα τα μαθήματα που θα μάθετε στη ζωή σας θα επαναλαμβάνονται εκτός αν καταφέρετε να τα μάθετε και να τα ενσωματώσετε στην γνώση που έχετε συσσωρεύσει για τον εαυτό σας και για τον κόσμο. Υπάρχουν πολλές φορές που επιστρέψατε σε ανθρώπους οι οποίοι σας είχαν πληγώσει, αλλά συνεχώς ρίχνατε τον εαυτό σας σε ένα αδύνατο έργο. Και πόσες φορές βρήκατε τον εαυτό σας να αντιστέκεται στο να αποδεχθεί τις σκιές του.

Τις συσσωρεύετε σε ένα κουτί που δε θέλετε να δείτε. Αλλά εξακολουθούν να είναι εκεί και όσο περισσότερο προσπαθείτε να κρύψετε την φύση σας, τόσο πιο δυνατή θα εμφανιστεί στη επιφάνεια. Με ένα ασυγκράτητο και απρόβλεπτο τρόπο επειδή με το να προσπαθείτε να την καλύψετε, έχετε χάσει τον έλεγχο.

Ο Γιουνγκ για την προσωπική ανάπτυξη μέσω της αναγνώρισης των συναισθημάτων μας

«Η κατάθλιψη είναι σαν μια γυναίκα στα μαύρα. Αν εμφανιστεί, μην τρέξετε μακριά της. Προσκαλέστε την, προσφέρετε της μια θέση, εξυπηρετήστε την σαν καλεσμένη και ακούστε αυτά που έχει να πει.»

Αλλιώς πως θα ξέραμε γιατί εμφανίστηκε; αν δεν βάλουμε αυτούς τους ξαφνικούς επισκέπτες στο σπίτι μας, ποτέ δε θα μάθουμε γιατί εμφανίστηκαν. Τα συναισθήματα πρέπει να προσδεθούν σε ένα ερέθισμα για να υπάρξουν. Κάτι πρέπει να ειδωθεί, να ακουστεί και να γίνει αποδεκτό ώστε να αλλάξει. Το να ζούμε αποφεύγοντας τα δε θα κάνει πολλά για εμάς. Δε θα χρειαστεί πολύς καιρός για να εμφανιστούν τα δυσάρεστα συναισθήματα.

Χωρίς αμφιβολία, υπάρχουν καταστάσεις που αντηχούν μέσα σας. Όλα αυτά μας προσκαλούν στο να είμαστε αυθεντικοί, να μην καλύπτουμε αυτό που είναι δικό μας, να ακούμε αυτό που η ζωή έχει να μας πει και να μην της γυρνάμε την πλάτη. Να σεβόμαστε τον εαυτό μας και τους άλλους χωρίς αδικίες, λέγοντας κάτι γι αυτούς που δεν ισχύει.

Σε ευχαριστούμε Γιουνγκ για την κληρονομιά που άφησες. Μας βοηθά καθημερινά στη διαδικασία της προσωπικής μας ανάπτυξης. Μια διαδικασία, η οποία σε κάθε περίπτωση ποτέ δεν διακόπτεται και ποτέ δεν τελειώνει.

via: www.awakengr.com

apotis4stis5.com

Αυτοβελίωση

Όσοι πιστεύουν ότι η πραγματική δύναμη μετριέται από τα πράγματα που κουβαλάτε στην πλάτη σας και στην καρδιά σας είναι λάθος.

Πραγματική δύναμη δεν σημαίνει ότι μένετε σιωπηλοί. Ότι εγκαταλείπετε ή υπομένετε την προσβολή ή το να πληγώνεστε. Ένα άτομο με πραγματική δύναμη ψυχής αντιμετωπίζει τα πράγματα κατά πρόσωπο και στη συνέχεια τα αφήνει πίσω του.

Σήμερα, όσο περισσότερη εκπαίδευση λαμβάνουμε, τόσο πιστεύουμε ότι το να υποφέρει κανείς είναι ισοδύναμο με τη γενναιότητα. Ακόμη, μερικές φορές πιστεύουμε ότι το να λέμε «όχι» είναι σημάδι δειλίας ή αδυναμίας.

Αυτού του είδους οι ιδέες μπορεί να σας καταστήσουν ευάλωτους στα προσωπικά σας, κάνοντάς σας σκιά του εαυτού σας.

Είναι ωραίο να λαμβάνετε καλά σχόλια για το ότι κάνετε τόσα πολλά πράγματα για τους άλλους. Για το ότι είστε τόσο «καλοί» ή για το πόσο ισχυροί είστε «υποφέροντας τόσο πολύ για τόσο λίγα». Θυμηθείτε ότι όλα έχουν ένα τίμημα: την υγεία και την αυτοεκτίμησή σας.

Η πραγματική δύναμη είναι το θάρρος σας
Μια γυναίκα που νοιάζεται για τα παιδιά της με την ελπίδα ότι μια μέρα θα είναι σε θέση να φροντίσουν για τον εαυτό τους είναι πραγματικά δυνατή. Θα βρει την ευτυχία που της αξίζει αφού βιώσει αυτή την δύσκολη περίοδο.

Μια γυναίκα που λέει «φτάνει» στην κακοποίηση ή στα σκληρά σχόλια που λαμβάνει από άλλους είναι δυνατή. Δυνατό είναι, επίσης, και το άτομο που είναι ικανό να θέτει τα όριά του και να κόβει δεσμούς, επειδή συνειδητοποιεί ότι του αξίζει κάτι καλύτερο.

Η δύναμη έγκειται στην κατανόηση των δικών σας προτεραιοτήτων και στην αναγνώριση ότι υπάρχουν ορισμένες προσπάθειες και θυσίες που αξίζουν πραγματικά.

Νοιάζεστε πραγματικά για τους ανθρώπους γύρω σας και μέσα από αυτό καταλαβαίνετε ότι μερικές φορές, πρέπει να ξεχάσετε τι αισθάνεστε για να θυμηθείτε τι αξίζετε.

Όταν διδάσκεστε ότι είστε αδύναμοι
Αυτή η φράση ίσως να σας εξέπληξε. Ποιος διδάσκει οποιονδήποτε άνθρωπο να είναι αδύναμος; Ακόμη περισσότερο, γιατί κανείς να το θελήσει αυτό αν ήσασταν απλά υπάκουος/η και διαχειρίσιμος/η;

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να είσαι γονιός και πολλά είδη ανατροφής, στα οποία η έννοια της υπακοής είναι δεδομένη.
Πρέπει να βεβαιωθείτε ότι εκπαιδεύετε τα παιδιά σας με σεβασμό, όχι υπακοή, γιατί αυτή η τελευταία διάσταση επιτυγχάνεται με το φόβο . Ο σεβασμός, από την άλλη πλευρά, επιτυγχάνεται μέσω της αμοιβαίας κατανόησης και της συναισθηματικής νοημοσύνης.
Ο τύπος της εκπαίδευσης που σας διδάσκει να είστε υπάκουος και αδύναμος βασίζεται, πρώτα απ ‘όλα, στο να σας αναγκάσει να κάνετε τα εξής: να είστε υπάκουοι στα μέλη της οικογένειάς σας ή σε φιγούρες εξουσίας. Αυτό είναι κάτι πολύ συνηθισμένο στις πατριαρχικές κοινωνίες.
Σας κάνει να πιστεύετε ότι είστε πιο άξιοι να αγαπηθείτε μόνο αν είστε «υπάκουοι». Όλες αυτές οι πεποιθήσεις σας κάνουν να πιστεύετε ότι είστε ισχυροί αν κάνετε αυτό που σας είπανε, υπακούοντας σε κάθε εντολή, λέγοντας «ναι» όταν η καρδιά σας σας λέει «όχι».

Στις προσωπικές σχέσεις, είναι επίσης συχνό φαινόμενο ένα άτομο να παραδίδεται σε συναισθηματικό εκβιασμό σε σημείο που να μετατρέπεται σε ένα εύθραυστο πρόσωπο, προσανατολισμένο στο να ανταποκρίνεται σε κάθε ανάγκη του αγαπημένου του προσώπου. Δεν σημαίνει όμως αυτό το «να είσαι ισχυρός.»

Η πραγματική δύναμη συνεπάγεται, πρώτα απ’ όλα, το να μαθαίνετε να αφήνετε κάτι
Πιστέψτε το ή όχι, κανείς δεν πρόκειται να σας διδάξει πώς να εφαρμόσετε τη νοοτροπία του ‘βάζω τα όριά μου’.

Η κοινωνία μας, η οικογένειά σας, ακόμα και ο κόσμος της μόδας ή του μάρκετινγκ σας προτιμά να είστε μαλθακοί και αδύναμοι, να αισθάνεστε τόσο ικανοί όσο χρειάζεται για να καταναλώνετε τα προϊόντα τους, να λέτε ναι σε όλα και με αυτόν τον τρόπο να φτάνετε στην πραγματική ευτυχία.

Τίποτα από αυτά δεν θα σας δώσει μια πραγματική, ουσιαστική και διαρκής ευεξία. Είναι πιθανό ότι κάνοντας μια χάρη για έναν φίλο σας θα σας κάνει να νιώσετε γεμάτος, αλλά αν το κάνετε κάθε μέρα θα καταλάβετε τελικά ότι δεν αισθάνεστε καλά με αυτό.

Στρατηγικές
Ορίστε προτεραιότητες. Αρχίστε να επενδύετε το χρόνο και την ενέργειά σας σε αυτό που αξίζει, επειδή το φρούριο σας είναι το θάρρος σας. Μην διστάσετε να εφαρμόσετε τις παρακάτω απλές στρατηγικές για να μάθετε πώς να είστε πιο δυνατοί.

Πριν από τη λήψη οποιωνδήποτε μέτρων, αξιολογήστε τις συνέπειες που μπορεί να έχουν.
Πριν πείτε ναι, σκεφτείτε πώς θα αισθανθείτε εάν η καρδιά σας θέλει να πει όχι.
Οι άνθρωποι που περνούν τις ημέρες τους όντας δυστυχισμένοι ή κλαίγοντας στα κρυφά δεν είναι γενναίοι. Όσοι είναι γενναίοι στη ζωή και έχουν ελπίδα, γνωρίζουν ότι για να είναι ευτυχισμένοι, πρέπει να παρθούν αποφάσεις.
Επενδύστε το χρόνο και την προσπάθειά σας σε εκείνους που πραγματικά τους αξίζουν. Μόνο τότε θα μείνετε ευχαριστημένοι με τον εαυτό σας και θα δείτε τον εαυτό σας ως έναν πραγματικά ισχυρό άνθρωπο, κάποιον που αγωνίζεται καθημερινά για τον εαυτό του, για τις ρίζες του, για την αξιοπρέπειά του και για την αληθινή αγάπη.
Κανείς δεν μπορεί να σας πει πώς να ζήσετε τη ζωή σας ή πώς να είστε ευτυχισμένοι. Η τέχνη της προσωπικής ευεξίας έγκειται στο ότι η απόφαση είναι δική σας, και αυτό αντανακλάται από το θάρρος σας.

Πηγή: meygeia.gr

awakengr.com/

Αυτοβελίωση

Κάθε φορά που κοιτάς τον καθρέφτη, μάθε να κοιτάς στα μάτια τον εαυτό σου. Μην αποφεύγεις αυτό το βλέμμα, είναι το βλέμμα της ευθύνης. Της ευθύνης για αυτό που είσαι, αυτό που έγινες...

Ναι, εσύ έχεις την ευθύνη. Όχι για τη σάρκα σου, αλλά για το βλέμμα των ματιών σου,την καθαρότητά τους, τον τρόπο που κοιτάζεις. «Τα μάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής» , πόσο χιλιοειπωμένη φράση! Κι όμως , απόλυτα ορθή. Κατά συνέπεια, η αντανάκλαση των ματιών σου στον καθρέφτη, είναι η πιο χειροπιαστή έκφραση της εικόνας που έχεις για εσένα, για την ψυχή σου...

Και πιο είναι ,τελικά, το χειρότερο συναίσθημα που μπορείς να αναγνωρίσεις κοιτώντας βαθιά μέσα στα μάτια σου; Ο χειρότερος αντικατοπτρισμός είναι αυτός της αυτολύπησης... Άσχημη αίσθηση, σε κάνει να μουδιάζεις όταν το συνειδητοποιείς. Και τότε αναρωτιέσαι τι έφταιξε, για ποιο λόγο έφτασες να σκέφτεσαι ότι είσαι ένα πλάσμα βουτηγμένο στη θλίψη, που έχει βιώσει τη ζωή από την άσχημη και σκοτεινή πλευρά της.

Αναρωτιέσαι γιατί μετατράπηκες σε σκιά του εαυτού σου και έρμαιο των εξωτερικών παραγόντων που περικλύουν τη ζωή σου. Ξέρεις το λόγο κατά βάθος...

Απαρνήθηκες την ευθύνη, «θυματοποιώντας» τον εαυτό σου σε κάθε δυσκολία που ερχόταν στο δρόμο σου. Και έτσι , προσπαθώντας απελπισμένα να αποτινάξεις την ευθύνη από εσένα, τοποθέτησες σταδιακά τον εαυτό σου σε μια μόνιμα αδύναμη θέση.Τώρα που βλέπεις καθαρά την αιτία, μάθε λοιπόν να παίρνεις την ευθύνη. Για όλα. Ήταν επιλογές σου άλλωστε. Άλλες σωστές, άλλες ανούσιες,επιπόλαιες,λανθασμένες. Ό,τι κι αν σου συνέβη , άμεσα ή έμμεσα εσύ το επέλεξες.

Μη θρηνείς τα λάθη σου-δεν οδηγεί πουθενά , παρά μόνο αναγνώρισέ τα. Μην επιρρίπτεις πουθενά αλλού τις ευθύνες παρά μόνο σε εσένα, τους άλλους δεν μπορείς να τους ελέγξεις, αυτό δεν είναι το δικό σου το κομμάτι. Μόνο τα δικά σου λάθη να σε αφορούν... Ακόμα και σε αυτές τις περιπτώσεις που πραγματικά είσαι απόλυτα αναίτιος για κάτι που βιώνεις, στο τέλος η ευθύνη για την μετέπειτα κατάστασή σου είναι μόνο δική σου. Όπως είπε και ο σπουδαίος διανοητής του 20ου αιώνα Βίκτωρ Φρανκλ "Η τελευταία από τις ανθρώπινες ελευθερίες είναι να επιλέξεις τη στάση σου στις συνθήκες που παρουσιάζονται κάθε φορά" . Συνεπώς, κάθε στιγμή, σε κάθε σου απόφαση , ήσουν ελεύθερος να διαλέξεις μεταξύ δύναμης και «θυματοποίησης».

Να παίρνεις την ευθύνη της ζωής σου , να μην της δίνεις το χρώμα των εξωτερικών παραγόντων που την περιτριγυρίζουν. Δεν είσαι το άβουλο θύμα που σε βολεύει να πιστεύεις, αλλά ο θύτης που καταδικάζει την ψυχή του σε δυστυχία. Και είναι ιδιαίτερα ελκυστική η ιδέα του θύματος, το ξέρεις... Έτσι δεν χρειάζεται να αλλάξεις κάτι σε εσένα, πάντα το φταίξιμο για την κατάστασή σου θα βρίσκεται κάπου αλλού. Δελεαστικό σίγουρα, αλλά επιβάλλεται να το αφήσεις στην άκρη και αυτό επιτυγχάνεται μόνο τη στιγμή που αναλαμβάνεις εσύ εξ' ολοκλήρου τα ηνία...

Θυμήσου,λοιπόν, την επόμενη φορά που θα κοιτάξεις τον εαυτό σου στον καθρέφτη να ψιθυρίσεις στο είδωλό σου «Παίρνω την ευθύνη για όλα και συνεχίζω». Χρέος σου είναι θωρακίσεις τον εαυτό σου , καθώς «τα πάντα ρει» -δεν μπορείς να το αποφύγεις, είναι νόμος της φύσης. Τα λάθη έγιναν. Έγιναν-χρόνος παρελθοντικός. Τα γνώρισες, τα βίωσες, συμφιλιώθηκες μαζί τους , έμαθες όσα έπρεπε να σε διδάξουν για να προχωρήσεις στο τώρα. Δεν έχουν πλέον θέση στο παρόν σου, δεν έχουν πλέον θέση στον καθρέφτη σου ,στα μάτια σου , στην ψυχή σου....

Μαίρη Κυλάφη
selidesanamniseon.blogspot.gr

Αυτοβελίωση

Όσο παράδοξο κι αν φαντάζει εκ πρώτης όψεως, το χιούμορ είναι μία πολύ ενδιαφέρουσα και σοβαρή υπόθεση. Αρκεί να ρίξει κανείς μία ματιά στην καθημερινότητά μας: υπάρχουν αστεία θεάματα, φράσεις και περιστατικά, που είναι εκ φύσεως αστεία και προκαλούν το γέλιο μας αλλά είναι κενά περαιτέρω νοήματος, και υπάρχουν κι εκείνα που κρύβουν μέσα τους μεγάλη δόση ευφυΐας και αντιληπτικής οξύτητας, προδίδοντας μία σύνθετη σκέψη και μία διαφορετική πρόσληψη των πραγμάτων.

Το χιούμορ ομορφαίνει τη ζωή μας, εμπλουτίζει τον λόγο μας, σχηματοποιεί αόριστες και ασαφείς έννοιες, μας βοηθάει να κατανοήσουμε και να λύσουμε καλύτερα κάποια προβλήματά μας, συμβάλλει στην προσέλκυση ερωτικού συντρόφου, αποφορτίζει την εσωτερική μας ένταση, βάζει στην θέση του έναν ανταγωνιστικό συνομιλητή μας και μπορεί (κατά περίπτωση) να υπηρετήσει την καλύτερη επικοινωνία με τους άλλους ανθρώπους.

Από την άλλη πλευρά, μπορεί να αποτελέσει πηγή παρεξηγήσεων και παρανοήσεων, να μας πληγώσει ή να μας κάνει επιθετικούς απέναντι στον άλλον.

Παρ' όλα αυτά, από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα, επιστήμονες και φιλόσοφοι δεν έχουν συμφωνήσει ακόμα σε έναν κοινά αποδεκτό ορισμό του χιούμορ και των λειτουργιών που αυτό επιτελεί για τον άνθρωπο.

Το βέβαιο είναι ένα: το χιούμορ, σε αντίθεση με το γέλιο, είναι ένα καθαρά ανθρώπινο χαρακτηριστικό, που δεν απαντάται στα υπόλοιπα είδη του ζωικού βασιλείου.

Για παράδειγμα, ένα κακοποιημένο ζώο μπορεί να αντιδράσει απέναντι στο βίαιο αφεντικό του με δύο τρόπους: είτε να επιτεθεί για να σταματήσει την κακοποίηση, είτε να τραπεί σε φυγή προκειμένου να την αποφύγει. Δεν είναι σε θέση να αφοπλίσει τον επιτιθέμενο με ένα έξυπνο σχόλιο ή να μιμηθεί με ειρωνικό τρόπο το αφεντικό του πίσω από την πλάτη του, προκειμένου να διασκεδάσει το ίδιο.

Πώς και γιατί όμως αναπτύχθηκε στον άνθρωπο;

Οι εξελικτικές θεωρίες της ανθρώπινης συμπεριφοράς (αυτές δηλαδή που μελετούν την αξία που είχε διαχρονικά μία συμπεριφορά μας για την επιβίωση και / ή την αναπαραγωγή του είδους), τονίζουν πως το χιούμορ είναι μία ένδειξη ευφυΐας και μία αρετή, που μεταξύ άλλων, εξασφαλίζει στον άνδρα ερωτικό σύντροφο.

Πιο συγκεκριμένα, δεδομένου ότι η γυναίκα ήταν πάντα αυτή που επέλεγε τον σύντροφο βάσει συγκεκριμένων γνωρισμάτων του (υλικοί πόροι για την στήριξη του παιδιού και σωματικές και πνευματικές αρετές για την εξασφάλιση καλών γονιδίων), ο άνδρας ήταν υποχρεωμένος να αναπτύξει ορισμένα χαρακτηριστικά, προκειμένου να ανταγωνιστεί τους υπόλοιπους άνδρες.

Φυσικά δεν μιλάμε εδώ για την ικανότητα απομνημόνευσης ανεκδότων – η αίσθηση του χιούμορ είναι μία ραφιναρισμένη ικανότητα που έχει να κάνει με το να πεις κάτι αστείο την σωστή στιγμή, στους σωστούς ανθρώπους, με τον σωστό τρόπο.

Πράγματι λοιπόν, πολλές έρευνες επιβεβαιώνουν σήμερα πως, σε γενικές γραμμές, οι άνδρες «παράγουν» περισσότερο χιούμορ από τις γυναίκες. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει πως οι γυναίκες δεν έχουν χιούμορ – στατιστικά όμως, οι άνδρες είναι πιο αστείοι από τις γυναίκες.

Επιπλέον, φαίνεται ότι οι άνθρωποι που έχουν περισσότερο χιούμορ (άνδρες και γυναίκες), έχουν υψηλότερη λεκτική νοημοσύνη ενώ, επιβεβαιώνοντας τις υποθέσεις των εξελικτικών θεωριών, διαπιστώθηκε πως η ικανότητα για χιούμορ μεταφράζεται σε σεξουαλική συμπεριφορά: οι άνθρωποι με περισσότερο χιούμορ δηλώνουν πως έχουν περισσότερους ερωτικούς συντρόφους, έχουν συχνότερες σεξουαλικές επαφές και αρχίζουν να έχουν σεξουαλική δραστηριότητα νωρίτερα στη ζωή.

Πέραν των εξελικτικών θεωριών, που ερμηνεύουν μία από τις πολλές πτυχές της σημασίας που έχει το χιούμορ για τον άνθρωπο, έχουμε τις κλασσικές ψυχολογικές θεωρίες, που αποκαλύπτουν άλλες πλευρές του χιούμορ.

Έτσι, η ψυχαναλυτική θεωρία μας λέει πως το χιούμορ είναι ένας μηχανισμός άμυνας, μέσω του οποίου το άτομο έχει την ευκαιρία να εκδηλώσει την επιθετικότητά του απέναντι σε άλλα άτομα και να αποδεσμεύσει ψυχική ενέργεια που, σε άλλη περίπτωση, θα παρέμενε απωθημένη στο ασυνείδητο.

Εκεί που οι κανόνες της κοινωνικής συμβίωσης και επικοινωνίας απαγορεύουν την ευθεία και άμεση επιθετική απόκριση, το άτομο επιλέγει το χιούμορ για να εκφράσει δημόσια τις ανεπίτρεπτες σκέψεις ή επιθυμίες του.

Με άλλα λόγια, το χιούμορ έρχεται να συγκαλύψει με κοινωνικά αποδεκτό τρόπο μία κοινωνικά μη αποδεκτή επιθετικότητα.

Οι θεωρίες του κλάδου της θετικής ψυχολογίας επισημαίνουν τα τεράστια οφέλη που μας προσφέρει το χιούμορ στη ζωή και την καθημερινότητά μας:

Ένας άνθρωπος με καλή αίσθηση του χιούμορ έχει καλύτερη ψυχική υγεία, κυρίως επειδή έχει υψηλότερη αυτοεκτίμηση, αισιοδοξία και οικειότητα, χαμηλότερα επίπεδα κατάθλιψης και λιγότερο άγχος.

Αυτό, ίσως οφείλεται στο γεγονός πως, διαμέσου του χιούμορ, κινητοποιούνται γνωστικοί μηχανισμοί όπως η ικανότητα να βλέπεις τα προβλήματά σου με πιο ελαφρύ τρόπο, ή να τα αντιμετωπίζεις με μία χιουμοριστική διάθεση, που αυτομάτως υποβαθμίζει και μειώνει το στοιχείο της απειλής σε μία κρίσιμη κατάσταση.

Υπό αυτή την έννοια, το χιούμορ αποτελεί ταυτόχρονα μία ασπίδα κι ένα όπλο, αφού έχει τη δύναμη να κατευνάσει μία πληγωμένη ψυχή ή να απειλήσει τον χειρότερο εχθρό.

Ο Emil Fackenheim, επιζήσας του Ολοκαυτώματος είχε πει, «Κρατήσαμε ακμαίο το ηθικό μας μέσα από το χιούμορ», ενώ την ίδια άποψη έχουν εκφράσει πολλοί άλλοι άνθρωποι που κατάφεραν να επιβιώσουν από στρατόπεδα συγκέντρωσης των Ναζί, βασανιστήρια και άλλες μορφές κακοποίησης.

Οι ιστορίες αυτών των ανθρώπων, καθώς και τα ευρήματα της σύγχρονης ιατρικής έρευνας επιβεβαιώνουν την άποψη ότι το χιούμορ αποτελεί ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό μέσο διαχείρισης του τρόπου με τον οποίο προσλαμβάνουμε μία δύσκολη και απαιτητική κατάσταση, αλλά και του τρόπου με τον οποίο επινοούμε νέους τρόπους αντιμετώπισης προβλημάτων, που σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση θα περιγράφονταν ως αβάσταχτα.

Τεκμήρια για τα άμεσα οφέλη του χιούμορ για τον άνθρωπο, μας δίνουν οι μελέτες σχετικά με τις χημικές αντιδράσεις που προκαλεί το γέλιο στο ανθρώπινο σώμα.

Μεταξύ πολλών άλλων έχει βρεθεί ότι το γέλιο μειώνει το στρες, ενισχύει το ανοσοποιητικό και βελτιώνει την χημεία του εγκεφάλου, μέσω του ελέγχου των ορμονών του στρες και της απελευθέρωσης ενδορφινών στον εγκέφαλο.

Επίσης, το χιούμορ και το γέλιο βοηθούν τον εγκέφαλο να ελέγξει τα επίπεδα της ντοπαμίνης, που είναι γνωστή και ως «ορμόνη της ανταμοιβής». Πρόκειται για μία χημική ουσία (νευροδιαβιβαστής) που ελέγχει τη διάθεση, την κινητοποίησή μας, την προσοχή μας και την μάθηση.

Η απελευθέρωση ντοπαμίνης στον εγκέφαλο προκαλεί ένα αίσθημα ευχαρίστησης στον άνθρωπο, ενώ ταυτόχρονα μας κινητοποιεί και διευκολύνει την μάθηση. Μάλιστα, σύμφωνα με τον ερευνητή Dr. Berk, ακόμα και η προσμονή ενός ευχάριστου ή αστείου γεγονότος (για παράδειγμα, οι γιορτές των Χριστουγέννων, η συνάντηση με έναν αγαπημένο μας φίλο ή η προσμονή ολιγοήμερων διακοπών) είναι αρκετή για να μας κάνει να νιώσουμε ευχάριστα και καλύτερα.

Φυσικά, όπως συμβαίνει με τα περισσότερα πράγματα στη ζωή, υπάρχει και στο χιούμορ η άλλη όψη.

Κατ' αρχάς δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι αίσθηση του χιούμορ ή δεν μοιράζονται την ίδια αίσθηση του χιούμορ με τον άλλον.

Έτσι είναι πολύ εύκολο να προκληθούν παρεξηγήσεις και παρανοήσεις από το χιουμοριστικό σχόλιο που μας κάνει ένας άνθρωπος.

Επιπλέον, όπως προαναφέρθηκε, το χιούμορ είναι ένα όπλο και ως τέτοιο, μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο εσφαλμένης χρήσης.

Ένα παράδειγμα εδώ, είναι ο σαρκασμός, που ενέχει στοιχεία επίκρισης, χαιρεκακίας και χλευασμού, με ή χωρίς κάποια δόση χιούμορ, αλλά που έχει πάντα ως στόχο να υποτιμήσει τον άλλον.

Ένα δεύτερο παράδειγμα είναι το πείραγμα, που μπορεί να κυμαίνεται από μία αθώα και χωρίς καμία κακή πρόθεση παρατήρηση, μέχρι ένα σχόλιο με πολλές δόσεις ειρωνείας που στοχεύει στο να προκαλέσει τον θυμό του άλλου.

Σε κάθε περίπτωση, το πώς θα προσλάβει ο δέκτης αυτά τα μηνύματα, εξαρτάται από τη δική του αίσθηση χιούμορ, από τον βαθμό της ευθιξίας του, αλλά και από την σχέση που έχει με τον άλλον.

Αν πρέπει να κρατήσουμε κάτι από όλα αυτά είναι πως, στους δύσκολους καιρούς που ζούμε, η αίσθηση του χιούμορ αποτελεί σημαντικό πλεονέκτημα και άμυνα απέναντι στα όσα παρατηρούμε να εξελίσσονται γύρω μας.

Φυσικά το χιούμορ από μόνο του δεν μπορεί να μας βγάλει από μία πολύ κακή ψυχολογική κατάσταση, ούτε μπορεί να μας βοηθήσει σε περίπτωση βαρύτατου πένθους ή κατάθλιψης.

Ωστόσο, είναι μία σημαντική ασπίδα, την οποία μπορούμε να αναπτύξουμε και να χρησιμοποιήσουμε ανά πάσα στιγμή στη ζωή μας.

Τα ψυχολογικά οφέλη που μας προσφέρει το χιούμορ είναι, πέραν αυτών που προαναφέρθηκαν, η μείωση της ανησυχίας και του φόβου, η ενίσχυση της αυτοπεποίθησης και της μνήμης και η γενικότερη βελτίωση της διάθεσης.

Κοινωνικά, το χιούμορ συμβάλλει στην ενίσχυση των δεσμών με τους άλλους ανθρώπους – επειδή στηρίζεται στην κατανόηση της άποψης του άλλου – και στην ενίσχυση της ομαδικότητας.

Παράλληλα, μας κάνει ελκυστικούς και διευκολύνει την επίλυση των συγκρούσεων, ενώ ενισχύει την θετική μας ματιά και την ψυχολογική μας ανθεκτικότητα απέναντι στον κόσμο, τις δυσκολίες και τις απογοητεύσεις. Για όλους αυτούς τους λόγους, αξίζει να δώσουμε στον εαυτό μας και τους άλλους μία ευκαιρία.

Άλλωστε, όπως πολύ χαρακτηριστικά είχε πει ο Γκάντι, «Αν δεν είχα αίσθηση του χιούμορ, θα είχα από καιρό αυτοκτονήσει».

o-klooun.com

Αυτοβελίωση

Σήμερα θα σου πω για ένα μύθο, ο οποίος ακούστηκε χιλιάδες χρόνια πριν, αλλά τελικά κατάφερε να επιβιώσει προσαρμοσμένος στη δική μας πραγματικότητα.

Κάποτε εμφανίστηκε ένα κουτί, μέσα στο οποίο κατ’ άλλους κρύβονται όλα τα δεινά του κόσμου. Άλλοι, πάλι, πίστευαν πώς μέσα του κρύβονται όλα τα δώρα. Σήμερα, αυτό το κουτί επιβιώνοντας, κατάφερε να πολλαπλασιαστεί και απομεινάρια του να έχουν οι περισσότεροι. Σύγχρονες «πανδώρες», όπου μέσα του κουβαλάμε σχέδια και ματαιώσεις.

Μεγαλώνοντας, έχουμε κι εμείς το «κουτί» μας, το οποίο γεμίζουμε με σχέδια, όνειρα, προσδοκίες και το μεταφέρουμε πάντα μαζί μας. Καταλαβαίνετε, πως αυτό το κουτάκι στην πορεία, μπορεί να γίνει ο παράδεισος ή η κόλασή μας. Αναλόγως το πόσο έχουμε παγιδευτεί και στο πώς αντιμετωπίζουμε αυτά τα θέλω μας. Δεν είναι κάτι άγνωστο. Ο άνθρωπος μπορεί να ελέγχεται απ’ τις προσδοκίες του ή μπορεί να τις ελέγχει. Όπως είναι φυσικό, αναλόγως συνθηκών, αυτά τα θέλω μεταβάλλονται ή και παραμένουν ίδια. Μαζί με αυτά είναι πιθανό να αλλάξουμε και εμείς. Να δεχτούμε τη ματαίωσή τους και να προσαρμοστούμε ή εμμονικά να συνεχίσουμε το κυνήγι τους. Και ανοίγουμε πάλι το κουτί και τα κοιτάμε.

Προφανώς και πάντα θα διεκδικούμε όσα έχουμε οραματιστεί για τη ζωή μας. Σίγουρα, τις τελευταίες δεκαετίες, οι συνθήκες, μας έχουν δυσκολέψει στο να μπορέσουμε να τα αποκτήσουμε. Δεν εννοώ μόνο την οικονομική κρίση, που στέκεται για χρόνια ως υπέρτιτλος πάνω απ’ τα κεφάλια μας. Μιλάω περισσότερο για την κρίση αξιών που επιβιώνει κι ενισχύεται. Βλέπετε, σε πολλούς ανθρώπους, το δικό τους «κουτάκι» ενισχύθηκε με απληστία, αδικία κι ασέβεια κι έτσι κάθε φορά που το ανοίγουν απειλούν και τους υπόλοιπους.

Οπότε, εκτός από τα υπόλοιπα εμπόδια, έχουμε να αντιμετωπίσουμε και την ανηθικότητα των άλλων. Όταν πήραν το δικό τους «κουτί», είδαν ότι χωρούσε πολλά. Έτσι, πασχίζουν να το γεμίσουν με κάθε κόστος. Επί της ουσίας, με το κόστος των υπολοίπων. Αυτό βλέπετε είναι η παγίδα του «κουτιού» συνδυαστικά με την προσωπικότητα του καθενός. Είναι ικανό να φθείρει ή ακόμα καλύτερα να διαφθείρει. Οι χαρακτήρες που το κουβαλούν και κατάφερε να γίνει η φυλάκη τους, ξέχασαν πως το ωραίο με τα σχέδια είναι πως αξίζει να τα ζεις για να υλοποιήσεις. Έχασαν τη μαγεία της διαδρομής, αφού το μόνο που κάνουν είναι να ανοίγουν το «κουτί» και να κοιτούν τα «ταριχευμένα» σχέδιά τους. Με αυτό τον τρόπο, για να να κατακτήσουν, είναι ικανοί να στερήσουν απ’ τους άλλους και θα το δικαιολόγησουν πιστεύοντας λανθασμένα, πως όλα επιτρέπονται στην κατάκτηση ονείρων.

Στον αντίποδα, βρίσκονται οι άλλοι που προσπαθούν να υλοποιήσουν τις προσδοκίες τους, αθόρυβα και σταθερά. Θα τους δείτε να δουλεύουν πολύ, να υπομένουν και να διεκδικούν. Θα διακρίνετε και σε αυτούς αλλαγή. Έγιναν σκληροί στην πορεία και παλεύουν ακούραστοι για τη ζωή τους. Η διαφορά τους με τους πρώτους είναι πως το κουτί δεν τους «πουλάει» την ελπίδα, που λέγεται, ότι υπάρχει στο βάθος του. Ξέρουν πολύ καλά από ματαίωση ή καθυστέρηση ονείρων και έτσι δυνάμωσαν. Συνεχίζουν λοιπόν, διεκδικώντας να βρουν μια στροφή. Έχουν καταλάβει πως η ζωή κρύβει διάφορες εκπλήξεις κι έμαθαν να πορεύονται στις εκάστοτε συνθήκες. Οπότε είναι έτοιμοι να αλλάξουν σχέδια, αφού ξέρουν πως τις προδοκίες τις δημιουργούμε εμείς οι ίδιοι και δεν μας ελέγχουν αυτές.

Ίσως, το καλύτερο για όλους είναι να αφήσουμε το «κουτί» στη θέση του και να αρχίσουμε να ζούμε ουσιαστικά τη ζωή μας. Να απολαμβάνουμε τις νίκες μας αλλά και τις ήττες, αφού αυτές θα μας βοηθήσουν να καταλάβουμε ότι αξία έχει να παραμείνουμε ο εαυτός μας μπροστά σε ό,τι βρεθεί, για να προσπαθήσει να μας φθείρει. Και η μεγαλύτερη παγίδα είναι ότι αυτό καμιά φορά κρύβεται στο ίδιο το «κουτί».

Πηγή: mindthetrap.gr

awakengr.com

Αυτοβελίωση

Η ζωή είναι μια δυναμική διαδικασία. Είναι αδύνατον να βρείτε και να κρατήσετε για πάντα την ευτυχία, γιατί, μόλις την παγιδεύσετε, θα αρχίσει να μαραζώνει. Αυτό ουσιαστικά σημαίνει «ξαναφτιάχνω τις αποσκευές μου»: είναι ένα σύστημα που θα σας βοηθήσει με τη διαρκή αναζήτηση της ευτυχίας. Όποια μορφή κι αν πάρει αυτό το σύστημα, πρέπει να πηγάζει από μέσα σας.

Τον δέκατο έβδομο αιώνα ο φιλόσοφος Μπέντεντικτ ντε Σπινόζα έκανε τη δική του αναθεώρηση και έφτιαξε από την αρχή τις αποσκευές του. Άρχισε αναλύοντας τις προσπάθειες που χρειάζονται για να επιτευχθούν αυτά που οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν ύψιστα αγαθά: τα πλούτη, η φήμη και οι σαρκικές απολαύσεις.

Ο Σπινόζα συμπέρανε ότι, παρόλο που αυτά είναι σίγουρα θελκτικά, δεν μπορούσαν να του προσφέρουν την αυθεντική ευτυχία που αναζητούσε. Έκανε λοιπόν μια σπουδαία φιλοσοφική ανακάλυψη, την οποία διατύπωσε ως εξής: «Η ευτυχία ή η δυστυχία εξαρτώνται απολύτως από την ποιότητα του αντικειμένου που αγαπούμε».

Αν αγαπούμε φευγαλέες απολαύσεις και εφήμερες αξίες, η ευτυχία μας θα είναι φευγαλέα και εφήμερη επίσης. Από την άλλη μεριά, αν θέλουμε να αφιερώσουμε την αγάπη μας σε πιο ανθεκτικές αξίες, η ευτυχία μας θα είναι αντίστοιχα πιο ανθεκτική.

Ο Σπινόζα ανέπτυξε τρεις αρχές που θα τον βοηθούσαν να ζήσει με τέτοιο τρόπο που θα του επέτρεπε να ασχοληθεί με τη συνεχιζόμενη έρευνά του σχετικά με το τι είχε πραγματικά αξία για εκείνον. Συνοπτικά, οι αρχές αυτές ήταν:

– Να συμμορφωνόμαστε με τα γενικά έθιμα που δε μας εμποδίζουν στην επίτευξη του σκοπού μας.

– Να προσφέρουμε απολαύσεις στον εαυτό μας στον βαθμό που είναι απαραίτητος για τη διαφύλαξη της υγείας μας.

– Να προσπαθούμε να αποκτούμε αρκετά χρήματα ή άλλες ανέσεις ώστε να μπορούμε να διαφυλάσσουμε τη ζωή και την υγεία μας, και να ακολουθούμε τα γενικά έθιμα που συνάδουν με τον σκοπό μας.

Τριακόσια περίπου χρόνια αργότερα, εμείς σας δίνουμε λίγο – πολύ την ίδια συμβουλή:

– Εντοπίστε τι αξίζει και τι όχι.

– Επενδύστε τον χρόνο και την ενέργειά σας στα πράγματα που έχουν λόγο ύπαρξης.

– Βάλτε στις αποσκευές σας τα πράγματα που σας επιτρέπουν να ζείτε με νόημα και αφήστε απέξω αυτά δεν σας κάνουν.

Αυτό βέβαια αποδεικνύει πως όσο περισσότερο τα πράγματα αλλάζουν, τόσο μένουν ίδια.

Απόσπασμα από το βιβλίο των David A. Shapiro & Richard J. Leider με τίτλο «Ξανάφτιαξε τη βαλίτσα σου» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα. Μπορείτε να το βρείτε  εδώ

enallaktikidrasi.com

Αυτοβελίωση

Υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι που δεν φοβούνται να ζήσουν την ζωή τους μόνοι και μπορώ περήφανα να πω πως ανήκω σε αυτούς.


Ναι, μπορώ να πάω για φαγητό, για σινεμά και σε συναυλίες μόνη χωρίς να ανησυχώ για το τι θα σκεφτούν οι άλλοι.

Όσο μεγαλώνω, τόσο συνειδητοποιώ πόσο εκπληκτικό είναι το κάνεις πράγματα μόνος. Φυσικά, δεν λέω πως δεν πρέπει να κάνεις παρέα και με τους φίλους σου. Αλλά με εκπλήσσει το ότι τόσοι πολλοί άνθρωποι υποτιμούν το πόσο μπορείς να ωφεληθείς από το να κάνεις συγκεκριμένα πράγματα μόνος/η.

Ζούμε σε έναν πολιτισμό στον οποίο αν είσαι ο τύπος ανθρώπου που απολαμβάνει να κάνει πράγματα μόνος θεωρείσαι αντικοινωνικός, εχθρικός ακόμα και περίεργος. Αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια.

Επειδή, το να πηγαίνεις σε συναυλίες ή σινεμά μόνος δεν σε κάνει περίεργο ή τρελό. Απλώς δείχνει πως θες να βιώσεις όλα τα εκπληκτικά πράγματα που προσφέρει η ζωή. Δείχνει πως δεν θα χάσεις κάτι που θες να κάνεις απλώς επειδή κανείς από τους φίλους σου δεν θέλει ή δεν μπορεί να σε συνοδεύσει.

Δείχνει πως δεν σε νοιάζει το τι θα σκεφτούν ή θα πουν οι άλλοι.

Δείχνει πως είσαι πρόθυμος/η και αποφασισμένος/η να κάνεις αυτό που επιθυμεί η καρδιά σου.

Δείχνει πως είσαι ένα ανεξάρτητο άτομο και θες να χρησιμοποιήσεις κάθε ευκαιρία που σου δίνεται για κάτι ενδιαφέρον και αξιόλογο.

Επειδή η αλήθεια είναι πως δεν θέλουν όλοι να κάνουν τα ίδια πράγματα με εσένα. Δεν θέλουν όλοι να επισκεφθούν τα ίδια μέρη. Δεν έχουν όλοι τα ίδια ενδιαφέρονται με εσένα. Δεν θέλουν όλοι να αφήσουν την ζώνη ασφαλείας τους για να αποκτήσουν νέες εμπειρίες.

Αλλά μην επιτρέψεις σε αυτούς τους ανθρώπους να σε αποθαρρύνουν. Αν κάποιος δεν είναι πρόθυμος να κάνει αυτό που θα κάνεις εσύ μην τον αφήσεις να σε επιβραδύνει.

Μην εγκαταλείψεις την ιδέα να αποκτήσεις καινούργιες, πολύτιμες και αξέχαστες εμπειρίες επειδή δεν έχεις κάποιον να σε συνοδεύσει. Το να ξεκινήσεις μια περιπέτεια μόνος δεν είναι τρομακτικό. Δεν είναι ντροπιαστικό. Αντιθέτως, είναι ικανοποιητικό, αναζωογονητικό, συναρπαστικό και απελευθερωτικό.

Οπότε, τι περιμένεις;

Βγες στον κόσμο. Γνώρισε καινούργιους ανθρώπους. Κάνε αυτά που ήθελες πάντα να κάνεις. Ξεκίνα ένα νέο χόμπι. Πήγαινε σε μια τρελή περιπέτεια. Διεύρυνε την γνώση σου για τον κόσμο. Παρατήρησε την φύση γύρω σου.

Κάν΄ τα όλα αυτά μόνος/η- μην περιμένεις κανέναν.

Αγκάλιασε το παρόν και απόλαυσε την συντροφιά σου.

Βγες στον κόσμο και δημιούργησε αναμνήσεις.

Μαγεία Τ.

awakengr.com

Αυτοβελίωση

Βουτώντας συνεχώς στο καινούριο, δεν αποτυγχάνουμε ποτέ στο παιχνίδι της ζωής

Στο τέλος της διάσηµης διάλεξης που δόθηκε στο Πανεπιστήµιο του Στάνφορντ στις 12 Ιουνίου 2005, ο Στιβ Τζοµπς καταλήγει µε µια εντολή: «Stay hungry, stay foolish!» Συχνά µεταφράζεται ως «Μείνετε ακόρεστοι, μείνετε τρελοί!». Η συµβουλή είναι ισχυρότερη, αν µείνουµε πιστοί στις αγγλικές λέξεις: «Mείνετε πεινασμένοι, μείνετε τρελαμένοι!» ή, ακόµα, «Mείνετε ανόητοι!» Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να επιτύχεις την επιτυχία σου.

Μείνετε πεινασµένοι. Κρατήστε βαθιά µέσα σας το δάγκωµα αυτής της έλλειψης, η οποία είναι το άλλο όνοµα της επιθυµίας. Μείνετε ανόητοι. Αν νοηµοσύνη είναι να πιστεύουµε ότι αυτό που λειτούργησε κάποτε θα λειτουργήσει και πάλι, κάντε µια στροφή. Καλύτερα σε αυτή την περίπτωση να παραµείνουµε «ηλίθιοι»: «Μάθε», όπως είπε ο Πολ Βαλερί, «να αγνοείς για να δράσεις».

«Πεινασµένος», «τρελαµένος», σε διαρκή αναζήτηση, ανανεώνοντας τον ίδιο τον εαυτό του τόσο στις επιτυχίες όσο και στις αποτυχίες· αυτή είναι µια πραγµατική εικόνα του Ντέιβιντ Μπάουι. Δύο µέρες πριν από τον θάνατό του, τον Ιανουάριο του 2016, βγήκε ένα νέο άλµπουµ, το εικοστό όγδοό του, το Blackstar, µε το οποίο διερευνούσε νέους ήχους. Η καριέρα του διήρκεσε πάνω από πενήντα χρόνια, κατά τα οποία ταξίδεψε από το ένα είδος στο άλλο, από τη µια «ταυτότητα» στην άλλη, λαµβάνοντας διαφορετικά πρόσωπα. Ήταν ο Ντέιβιντ Ρόµπερτ Τζόουνς και µετά ο Ντέιβιντ Μπάουι· ο Ζίγκι Στάρνταστ και µετά ο ποπ τραγουδιστής του Let’s dance· ο ανδρόγυνος δανδής και µετά ο ανδροπρεπής bad boy· ο µελαψός αριστοκράτης στο Station to Station και στη συνέχεια ο θλιβερός κλόουν του Ashes to Ashes.

Εκείνος που στα νιάτα του προκάλεσε µε την εµφάνισή του εδραιώθηκε µε το ροκ γκλάµουρ του Ζίγκι Στάρνταστ, πριν βιώσει µια ακόµα µεγαλύτερη επιτυχία µε το επιδραστικό, έντονο ποπ του Let’s dance. Πέρα από το να απολαµβάνει την αίγλη µε την αποκάλυψη του χαρακτήρα που δηµιούργησε, δοκίµασε και άλλα πράγµατα. Έγινε παγκόσµιο αστέρι, τραγουδώντας China Girl, Let’s dance ή Modern Love σε κατάµεστα γήπεδα σε όλο τον κόσµο. Πειραµατίστηκε µε πολλά µουσικά είδη κι έγινε ακόµα και ο ροκ τραγουδιστής του Tin Machine πριν από το άνοιγµά του στη σύγχρονη µουσική, όπως την τέκνο ή την ντραμ & μπας.

Πούλησε συνολικά περίπου 140 εκατοµµύρια άλµπουµ κι ασχολήθηκε και µε τη ζωγραφική. Υπήρξε, επίσης, παραγωγός πολλών δηµιουργών, συµπεριλαµβανοµένων των φίλων του Ίγκι Ποπ και Λου Ριντ, «επιτυγχάνοντας» ακόµα και την επιτυχία των άλλων! Ο Κλοντ Ονεστά ανέλυσε τη νίκη σαν να ήταν µια ήττα. Ο Ντέιβιντ Μπάουι, επίσης, δίνει την εντύπωση ότι ανακάλυπτε τον εαυτό του µετά από κάθε περίοδο σαν να είχε βιώσει την αποτυχία. Στην πραγµατικότητα, ανανεωνόταν µε την ευκαιρία της επιτυχίας και της αποτυχίας του.

Παρέµεινε «πεινασµένος» µέχρι την τελευταία µέρα. Μετά από µεγάλες συναυλίες του, ο Πρινς λάτρευε να εκτελεί «after shows» αυτοσχεδιασµούς. Όσοι είχαν την ευκαιρία να δουν το παιδί από τη Μινεάπολη να ξεδιπλώνει τη µεγαλοφυΐα του σε όλες της τις διαστάσεις σε πριβέ µπαρ ή κλαµπ, λένε το ίδιο. Ο Πρινς άλλαζε µουσικό όργανο για να ταιριάξει τις επιθυµίες του σε µια τρελή ελευθερία ακόµα µεγαλύτερη από την κούραση µετά τη συναυλία και όταν ένας φαν τού ζητούσε να παίξει µία από τις µεγαλύτερες επιτυχίες του, ο τραγουδιστής ήταν πάντα προσεκτικός υποστηρίζοντας την άρνησή του: «Εάν ήρθατε για το Purple Rain, έχετε έρθει σε λάθος σπίτι, αυτό που έχει σημασία δεν είναι αυτό που ξέρετε ήδη, αλλά αυτό που είστε έτοιμοι να μάθετε».

Δεν θέλησε να «επαναπαυθεί στις δάφνες» του διάσηµου βασιλιά της ποπ µουσικής – ακούµε, επιτέλους, την ευγενή χρήση αυτής της τετριµµένης έκφρασης – απαιτώντας αυτό και από ένα µεγάλο µέρος του κοινού του. Ήταν, όπως είπε µια µέρα, ο τρόπος του να βιώνει την τέχνη του: «Όλοι θα πεθάνουμε μια μέρα. Αλλά πριν συμβεί αυτό, θα χορέψω τη ζωή μου».

Σε τι διαφέρει ο Ντέιβιντ Μπάουι και ο Πρινς από εκείνους που επαναλαµβάνουν κατά βούληση τη συνταγή για την επιτυχία, µέχρι να γίνουν καρικατούρες του εαυτού τους; Σε τι διαφέρει ο Λεονάρντο ντι Κάπριο, παίζοντας διαδοχικά έναν νοητικά υστερούντα στο Τι Βασανίζει τον Γκίλμπερτ Γρέιπ και έναν ροµαντικό ήρωα στο Ρωμαίος και Ιουλιέτα, έναν τρελό επιχειρηµατία στον Λύκο της Γουόλ Στριτ και έναν κτηνώδη κυνηγό στην Επιστροφή, από τους ηθοποιούς που ενσαρκώνουν συνέχεια τον ίδιο τύπο χαρακτήρα; Σε τι διαφέρει ο Εµανουέλ Καρέρ – περνώντας από το βιβλίο Ο Εχθρός, εµπνευσµένο από τη ζωή του εγκληµατία Ζαν Κλοντ Ροµάν, στο σπαρακτικό Άλλες Ζωές από τη Δική μου και στην έρευνα για τον χριστιανισµό στο Βασίλειο – από όλους εκείνους τους συγγραφείς που εκδίδουν τακτικά το ίδιο βιβλίο;

Είναι πιο ζωντανοί από τους άλλους. Λειτουργούν ως καλλιτέχνες, όχι ως τεχνικοί. Μας προσφέρουν µαθήµατα ζωής και όχι µόνο στιγµές χαλάρωσης. Μας δείχνουν τη φύση µιας ζωής επικεντρωµένης στο νέο, τολµηρής µέχρι και στην επιτυχία, ενπνευσµένης από εκείνη την ίδια δύναµη που ο Νίτσε εξηγεί στο Τάδε Έφη Ζαρατούστρα, όταν δίνει τον λόγο στη Ζωή: «Βλέπεις, είμαι αυτό που πρέπει πάντα να ξεπεράσεις ο ίδιος». Για να επιτύχουµε στην επιτυχία χρειάζεται να κατανοήσουµε ότι πρέπει προηγουµένως να έχουµε ξεπεράσει και την αποτυχία.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Charles Pepin “Η ομορφιά της αποτυχίας” από τις εκδόσεις Διόπτρα

Αυτοβελίωση

Εγώ και ο εαυτός μου. Αναμέτρηση χρόνων. Πορεία σταθερή. Στόχος ένας! Να σε συναντήσω. Να αποκτήσω σχέση μαζί σου. Να συνδεθώ, να επικοινωνήσω. Να βουτήξω να πιάσω το πολύτιμο πετράδι σου, να φέρω στο φως το θησαυρό σου. Δύσκολο έργο. Τεράστια πρόκληση. Κρύβω όμως έναν άσσο στο μανίκι μου. Ξέρω ότι το πετράδι υπάρχει. Ο θησαυρός είναι εκεί. Αυτό που μένει είναι να τον φέρω στην επιφάνεια.


Πέρασε πολύς καιρός από τότε που έπαιζες με τον θησαυρό σου, τον θαύμαζες και τον έδειχνες στους ανθρώπους χωρίς φόβο. Ησουν πολύ μικρός τότε κι εσύ και ο θησαυρός σου ήσασταν ένα! Καθόσουν στο πάτωμα και τον άπλωνες όλο καμάρι μαζί με τα παιχνίδια σου και έπαιζες και γινόσουν ένα μαζί του και όλοι, ότι και να έκανες, ακόμα και αταξία και ζαβολιά, είχαν ένα καλό λόγο, ένα χαμόγελο στα χείλη τους για σένα. Ο θησαυρός σου ήταν ανεκτίμητος, όσο κι εσύ. Δεν χρειαζόταν να αποδείξεις τίποτα και σε κανένα, έδινες τόση χαρά και μόνο με την παρουσία σου… εσύ ήσουν ο ίδιος ο θησαυρός!


Πέρασαν όμως τα χρόνια και τον θησαυρό σου τον ξέχασες σε μια γωνιά μέσα σου, όπως ξέχασες τα περισσότερα παιχνίδια σου. Αρχισες να ασχολείσαι τότε με άλλα πράγματα γιατί αναπόφευκτα έπρεπε να ενταχθείς στο κοινωνικό σύνολο και να αναπτύξεις κοινωνικές σχέσεις. Εκεί ξέχασες λιγάκι να παίζεις, αν και πάντα μέσα σου ένιωθες την ανάγκη να το κάνεις.

Σιγά–σιγά άρχισες να τα βρίσκεις σκούρα. Αρχισες να συνειδητοποιείς ότι τέλειωσαν τα παιχνίδια και άρχισε η αληθινή ζωή. Οι περισσότεροι άνθρωποι πιπίλαγαν μια καραμέλα “Οι σχέσεις είναι δύσκολες!”, μέχρι που τη γεύτηκες κι εσύ και δεν σου άρεσε καθόλου. Ενώ εσύ ήθελες να παίξεις και να εκτιμήσουν αυτό που είσαι, ξαφνικά τα λάθη σου ήταν κατακριτέα και άξια τιμωρίας, δύσκολα κάποιος σου συγχωρούσε ένα παράπτωμα, μία λάθος κίνησή σου, μέχρι που έφτασες στο σημείο εσύ πρώτος να τιμωρείς τον εαυτό σου και χωρίς να το καταλάβεις άρχισες κάποιες φορές να φοράς μάσκες, γιατί αυτό που ήσουν, φοβόσουν να το φέρεις στην επιφάνεια.

Οι σχέσεις ξεκινούσαν με παιχνίδι αλλά κατέληγαν να σε πληγώνουν με τις προεξοχές τους. Κι εσύ όχι μόνο ξέχασες τον θησαυρό σου, αλλά φρόντισες να τον θάψεις βαθυά μέσα σου. Κι αν κάτι έφερνες στην επιφάνεια κάποιες φορές και γυάλιζε, ήταν κάτι που λαμπύριζε και θάμπωνε στην αρχή αλλά μετά έχανε την λάμψη του γιατί δεν ήταν ατόφιο, δεν ήταν μασίφ. Ακόμα κι αν κάτι ερχόταν από μέσα σου και ξεπηδούσε πηγαία, το είχες κουκουλώσει τόσο καλά, που δεν το άφηνες να βγει στην επιφάνεια.

Έτσι, με τα χρόνια που πέρασαν, κατάλαβες ότι αντί να ριχτείς στη δουλειά να ανασύρεις τον θησαυρό από μέσα σου, εσύ από φόβο τον έθαβες όλο και περισσότερο, όπως τσιμεντώνουν τη γη. Φέρε στο νου σου την εικόνα. Το χώμα θα βγάλει χορταράκια, άνθη, αγριολούλουδα. Αν το φυτέψεις, θα σου δώσει καρπούς. Τη ζωή την ίδια. Κι εσύ αντί να κάνεις αυτό, άρχισες να πετάς με το τσουβάλι προς την λάθος κατεύθυνση, δηλαδή μέσα σου, ότι σε πόνεσε από τους ανθρώπους, ότι σε απογοήτευσε, ότι σε παίδεψε. Ξέχασες να ποτίσεις, να ξεχορταριάσεις, να οργώσεις για να ανασάνει το χώμα, να φυτέψεις για να πάρεις καρπούς. Ξέχασες να απολαμβάνεις το παιχνίδι με το ίδιο σου τον εαυτό.


Άφησες τη γη σου απεριποίητη, χωρίς ούτε ένα φράχτη τριγύρω της και επέτρεπες στον καθένα μα πιο πολύ στον εαυτό σου να την ποδοπατάει. Ξέχασες θησαυρό, τα ξέχασες όλα. Ζιζάνια φυτρώνανε το ένα μετά το άλλο μέσα σου, κάποιοι περαστικοί πέταγαν τα σκουπίδια τους στο εγκαταλελειμμένο μέρος, κάποιοι άλλοι άδειασαν τα μπάζα τους εκεί γιατί ήταν εύκολο αφού δεν τους έλεγε κανένας όχι και το μέρος παρέμενε απροστάτευτο.

Ανάσα δεν έπαιρνες από πουθενά. Τον ένιωθες όμως το θησαυρό ότι ήταν κάπου μέσα σου και σου ζητούσε να βγει στην επιφάνεια, όπως το αγριολούλουδο που ζητά να ανθίσει. Η γη όσο και να την μπαζώσεις, θα βρει τον δρόμο της. Πόσες φορές έχεις δει στην άκρη ενός τσιμεντένιου δρόμου, να ξεπροβάλει θαρραλέα η δύναμη της φύσης! Ενα χορτάρι, ένα λουλούδι μπορεί να φυτρώσει στα πιο απίθανα μέρη, σε τόσο δα λίγο χώμα, θα βγει να δηλώσει περίτρανα την παρουσία του, θα βγει στο φως να δείξει όλο καμάρι το θησαυρό του.

Η ζωή λοιπόν στα έφερε έτσι, που το πήρες τελικά το μήνυμα. Ηρθε η ώρα να ψάξεις το θησαυρό σου. Μέσα σου. Ήρθε η ώρα να θυμηθείς ό,τι είχες ξεχάσει, ήρθε η ώρα να αναμετρηθείς με τον εαυτό σου σοβαρά και με υπευθυνότητα. Χρειάστηκες εργαλεία. Ενα καλέμι κι ένα σφυρί για να σπάσεις το σκληρό τσιμέντο, χέρια δυνατά για να πετάξεις μακρυά ότι άχρηστο κουβάλησες και σε βάραινε χρόνια ολόκληρα, μια αξίνα για να σκάψεις.

Χρειάστηκες επίσης μεγεθυντικό φακό για να δεις στην πραγματική τους διάσταση αυτά που θεωρούσες μικρά μέσα σου. Δυό τρεις καρδιακούς φίλους να σου υποδείξουν με αγάπη αυτό που εσύ δεν έβλεπες ξεκάθαρα, μία επιστημονική προσέγγιση να σε ταρακουνήσει, το Θεό τον ίδιο να σε ξυπνήσει!

Οσο πιο βαθιά έσκαβες μέσα σου, τόσο περισσότερο ήθελες να πας. Η διαφορά ήταν πως τώρα δεν ήθελες να βυθιστείς για να πονέσεις, αλλά για να λυτρωθείς! Χρειάστηκε να καθαρίσεις παλιές βαθειές πληγές, να βγάλεις επιδέσμους από πληγές που κακοφόρμισαν γιατί δεν τις περιποιήθηκες, να επουλώσεις τραύματα.

Πόνεσες κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, τράβηξες τσιρότα, με χαρά είδες ότι κάποιες πληγές ήταν έτοιμες να κλείσουν, με ακόμα μεγαλύτερη ότι κάποιες έκλεισαν και δεν σου καθόριζαν πια τη ζωή σου και ξαφνικά… η αξίνα σου έφτασε στο στόχο! Χτύπησε το κουτί του θησαυρού σου κι εκεί άφησες το εργαλείο και έσκυψες πάνω από το πολύτιμο κουτί με την καρδιά σου να χτυπάει σαν τρελλή και με τα χέρια σου, άρχισες να σκάβεις με λαχτάρα γύρω του για να το φέρεις στην επιφάνεια.

Εκανες βουτιά μέσα σου και μαγεύτηκες από αυτό που είσαι! Βρήκες τον θησαυρό σου και τον έφερες στο φως! Αρχισες να χαίρεσαι όπως όταν ήσουν παιδί. Τον πήρες στην αγκαλιά σου, τον χάιδεψες, τον φίλησες, δάκρυσες από χαρά κι από συγκίνηση, του ζήτησες συγγνώμη που τον ξέχασες τόσα χρόνια. Ενιωσες την ευλογία αυτής της ανακάλυψης να πλημυρίζει ολόκληρο το είναι σου, ένιωσες το κάθε κύτταρό σου να γεμίζει από χαρά, ένιωσες απέραντη ευγνωμοσύνη για το Θείο αυτό δώρο και μια φωνή μέσα σου να φωνάζει… «Ελευθερώθηκα!»…

Ξανάγινες παιδί… άπλωσες τον θησαυρό μπροστά σου να τον χαίρεσαι εσύ και οι άνθρωποι χωρίς να φοβάσαι πια τίποτα απολύτως… γιατί ο θησαυρός δεν είναι μόνο δικός σου και δεν είναι μόνο πολύτιμος για σένα. Είναι για όλους τους ανθρώπους και συνειδητά πια τον αποκάλυψες και τον άπλωσες στο πάτωμα κι έκατσες να παίξεις μαζί του και με τους ανθρώπους, χωρίς να φοβάσαι αν θα χτυπήσεις ή αν θα πονέσεις. Γιατί κατάλαβες ότι και αυτό μέρος του παιχνιδιού είναι, αρκεί να το δεις έτσι και να μην επιτρέψεις ξανά, κανένας φόβος να σου καθορίσει το ποιος είσαι. Γιατί τελικά όποιος τολμά να πετάξει τους φόβους του και να μπει στο παιχνίδι της ζωής, ξέρει και να το απολαμβάνει. Γιατί τελικά… όποιος έχει κοιτάξει μέσα του, δε φοβάται τίποτα!

Πηγή: enallaktikidrasi.com

awakengr.com

Αυτοβελίωση

​-Δείξε μου πού είναι η σιγουριά σου, είπε ο Δάσκαλος.
Ο μαθητής έμεινε τελείως ακίνητος.
Ωραία, σκέφτηκε ο Δάσκαλος, ξέρει ότι όλα τα δεδομένα υπάρχουν μόνο στον τόπο και στο χρόνο που βρίσκεται.
-Δείξε μου πού βρίσκεται η δύναμή σου.
Ο μαθητής κάθισε κάτω σε στάση διαλογισμού.
Όμορφα, σκέφτηκε ο Δάσκαλος, έχει μάθει ότι η δύναμη πηγάζει από την ένωση με το κέντρο του.
-Δείξε μου πώς ξεπερνάς τους φόβους σου.
Ο μαθητής ξάπλωσε στο πάτωμα.
Πολύ καλά, μονολόγησε ο Δάσκαλος, γνωρίζει ότι θανάτω θάνατον πατήσας.
-Δείξε μου πώς θα απαντήσεις στις προκλήσεις που θα σου κάνουν.
Ο μαθητής σηκώθηκε όρθιος και έπεσε σε εσωτερική γαλήνη και ηρεμία.
Πανέμορφα, ψιθύρισε ο Δάσκαλος, ανακάλυψε ότι ο κόσμος της εξωτερικής ταραχής διαλύεται από τον κόσμο
της εσωτερικής γαλήνης. Το σκοτάδι δεν αντέχει να κοιτάζει πολύ προς το φως.
-Δείξε μου πώς εκφράζεις την αγάπη σου.
Ο μαθητής βγήκε έξω, έσκυψε πάνω από ένα λουλούδι, το χάιδεψε απαλά, έσταξε πάνω του δύο δάκρυα
και αφού σιωπηλά του έστειλε την ενέργειά του ξαναγύρισε στη θέση του.
Υπέροχα, σκέφτηκε ο Δάσκαλος, αναγνωρίζει ότι η αγάπη δεν είναι κατοχή, αλλά αποδοχή της διαδρομής
φροντίζοντας τις ανάγκες της ελευθερίας του.
-Δείξε μου πού βρίσκεται η σοφία.
Ο μαθητής άνοιξε την παλάμη του, έβγαλε ένα σπόρο και τον φύτεψε στο χώμα.
Τέλεια, αναφώνησε ο Δάσκαλος, ένας σπόρος που θα φυτρώσει για να μεγαλώσει περιέχει μέσα του
όλη τη σοφία του κόσμου τούτου, αλλά και των συμπάντων όλων.

Συγγραφέας
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΝΟΜΙΚΟΣ

https://www.panhellenicpost.com/2017/09/06/%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%87%CE%B1%CF%83%CE%BC%CE%BF%CE%AF-%CF%84%CE%BF-%CF%84%CE%B5%CF%83%CF%84-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B4%CE%B1%CF%83%CE%BA%CE%AC%CE%BB%CE%BF%CF%85/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή