Αυγούστου 13, 2020

Αυτοβελίωση

Πολλά από τα ψέματα που λέμε στο άλλο μας μισό, προκύπτουν χωρίς προφανή λόγο. Μπορεί να ευθύνεται απλώς μια κλήση στη λάθος ώρα από εκείνο τον συνάδελφο που πάντα ζήλευε, για να πιάσουμε τον εαυτό μας να προσπαθεί να «καλύψει» μια ανύπαρκτη ενοχή.

Τώρα όμως το ψέμα ειπώθηκε και οι τύψεις έχουν αρχίσει ήδη να μας κατατρώνε. Πώς μπορούμε να ζητήσουμε συγγνώμη με τέτοιο τρόπο ώστε όντως να επιτύχουμε τα επιθυμητά αποτελέσματα; Και κυρίως, υπάρχει περίπτωση να μας εμπιστευτεί ξανά;

Ανακαλύψτε το γιατί
Τι ήταν αυτό που σας έκανε να στραφείτε απευθείας στο ψέμα; Είναι πολύ σημαντικό να το γνωρίζετε πριν μιλήσετε για αυτό στον σύντροφό σας. Πρώτα από όλα, γιατί θα σας ρωτήσει. Βεβαιωθείτε ότι δεν επιρρίπτετε σε εκείνον όλη την ευθύνη.

Συγχωρήστε τον ευατό σας
Η ειλικρίνεια και η μεταμέλεια είναι απαραίτητες, όχι όμως και οι τύψεις ή η ντροπή. Όλοι κάνουμε λάθη. Αν δεν μπορέσετε να αφαιρέσετε το βάρος που νιώθετε, το μόνο που θα καταφέρετε είναι να απομακρυνθείτε ακόμη περισσότερο.

Ζητήστε τη σωστή συγγνώμη
Πείτε στον σύντροφό σας τι συνέβη και απολογηθείτε. Στη συνέχεια, απλώς ακούστε τον. Πώς νιώθει; Τι χρειάζεται για να νιώσει καλύτερα; Μην βιαστείτε να συμφωνήσετε με αυτά που θα σας πει, γιατί δεν αποκλείεται να δείτε ότι δεν μπορείτε εντέλει να ανταποκριθείτε στις απαιτήσεις του.

Δείξτε έμπρακτα ότι μετανιώσατε
Το πιθανότερο είναι πως για κάποιο διάστημα θα χρειαστεί να είστε λίγο πιο «διάφανη», καθώς κατά πάσα πιθανότητα το ψέμα σας θα έχει δημιουργήσει ανασφάλεια στον σύντροφό σας. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει να κάνετε υποχωρήσεις με τις οποίες δεν αισθάνεστε άνετα, όπως για παράδειγμα να παραχωρήσετε τους κωδικούς του κινητού σας.

https://www.vita.gr/

Αυτοβελίωση

Τα τελευταία χρόνια, αν υπάρχει κάτι στο οποίο δηλώνω φανατική οπαδός, αυτό είναι η θετική ενέργεια. Η πίστη μου στη θετική σκέψη, είναι πλέον μονόδρομη. Μόνο θετικότητα. Δεν τίθεται θέμα επιλογής. Μία είναι η οδός, και στην ταμπέλα γράφει «προς αιώνιους αισιοδοξούντες μεριά».

Ξου και πάλι ξου, σε οποιοδήποτε αρνητικό στοιχείο και σκέψη στη ζωή μας. Ολοκληρωτική αποτοξίνωση από κάθε «δεν είμαι καλά», «γιατί σε μένα;», «όλα στραβά μου πάνε». Πρόσω ολοταχώς προς όλα τα «θα πάνε καλά», τα «γιατί όχι;», τα «μην απελπίζεσαι», προς όλες τις επόμενες ημέρες, που επιβάλλεται αυστηρά και δια νόμου να είναι «άσπρες».

Τα πράγματα είναι απλά. Δεν είναι λογικό ή, μάλλον καλύτερα, είναι ανθρωπίνως αδύνατον και, επιτρέψτε μου να πω, και ολίγον τι ξενέρωτο, να μην έρθουν στο διάβα μας και πιο ζόρικες στιγμές. Το θέμα είναι πως αυτά τα ζόρικα, δεν θα’ πρεπε να τα βλέπουμε σαν ταλαιπωρίες, αλλά μάλλον σαν προκλήσεις. Αυτά που κάποιοι τα αποκαλούν «προβλήματα», «κρίση», «αναμπουμπούλα», εμείς να τα λέμε «ευκαιρίες», «ευχάριστες αναταράξεις» κι «ερεθίσματα μεγάλα».

Από τα όσα προσωπικά βιώματα μου, μέχρι σήμερα, τείνω να πιστεύω ότι οι πραγματικοί αισιοδοξούντες της ζωής, καταφέρνουν να ντύνουν τη χορδή της ψυχή τους, με μια υφέρπουσα θετική νότα, νύχτωσε-ξημέρωσε, βρέξει-χιονίσει. Τέτοια, που να καταφέρνει να κάνει το επίγειο ταξίδι τους να βρίσκεται σε κατάσταση “μονίμως ζεν”, και κάτι παραπάνω.

Πιστεύω πως εάν καταφέρει να καταχωρηθεί αυτή η οπτική πραγμάτων μέσα στο σκληρό δίσκο του συστήματος μας, τότε όλα, όλα όμως, θα μοιάζουν αλλιώς. Κι όλα θα έχουν μια γεύση θετικότητας. «Όταν νιώθεις, λέει, πως βρίσκεσαι πάνω σ΄ ένα σωρό κοπριά, φύτευε φράουλες!» Πόσο δίκιο έχει η αγαπημένη Αλκυόνη!

Τόσο που αποφάσισα ότι όταν κάποιος με ρωτήσει «Γίνεται;» ή «μπορείς;» να μη χρειάζεται να το σκεφτώ, να βλέπω την απάντηση μονόδρομη και να δηλώνω κατάφαση ακόμη και στην άρνηση. Κι αν στη διαδρομή προς το «μπορεί;» και το «γίνεται;» πέσουμε ένα εκατομμύριο φορές, δε μπορεί. Στην εκατομμυριοστή πρώτη θα μπορέσουμε, θα τα καταφέρουμε. Θα κάνουμε το «μπορεί;» να «γίνεται», και το «γίνεται;» να «μπορεί».

Να φυτεύουμε φράουλες λοιπόν. Να κάνουμε το αδύνατο, δυνατό. Και να σκεφτόμαστε θετικά. Μέχρι που να φτάσουμε, να απολαμβάνουμε ακόμη και τα πιο «δύσκολα» της ζωής. Γιατί εξάλλου, ένα είναι το βέβαιο. Πως όλα στο τέλος θα πάνε καλά. Αν δεν πάνε, τότε σημαίνει πως δεν ήρθε το τέλος.

Συγγραφέας Άννα Ιωαννίδου
Γλωσσολόγος, με μεταπτυχιακή ειδίκευση στην Ψυχογλωσσολογία και τη Διαχείριση Ανθρώπινου Δυναμικού και πρόσφατη μετεκπαίδευση στην Ανασυνδυασμένη - Εκλεκτική Συμβουλευτική και Ψυχοθεραπεία. Η ποίηση και η ψυχοθεραπεία είναι ό,τι μου δείχνει να βλέπω καθαρότερα.

https://enallaktikidrasi.com/

Αυτοβελίωση

Το κεχριμπάρι μπορεί να μοιάζει με ένα όμορφο χρυσό κρύσταλλο, αλλά μην το αφήσετε να σας ξεγελάσει! Το κεχριμπάρι προέρχεται από πεύκα πολλών ετών. Μέσα σε ένα κομμάτι κεχριμπαριού, μπορεί να βρείτε πέταλα λουλουδιών, φύλλα, μίσχους, ακόμα και μικροσκοπικά συντηρημένα έντομα.

Αν και δεν κατατάσσεται στις πέτρες ή στους κρυστάλλους, πολλοί θεωρούν ότι το κεχριμπάρι έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Το υπέροχο χρυσό-πορτοκαλί χρώμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εξισορρόπηση του ιερού τσάκρα (που βρίσκεται στον ομφαλό). Συχνά χρησιμοποιείται για ανθρώπους που μπορεί να έχουν προβλήματα με την κατάθλιψη. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι έχει μια ισχυρή σχέση με την γη και την ικανότητά της να απορροφά την αρνητική ενέργεια, επιτρέποντας την διεξαγωγή της θεραπείας. Η ηλιόλουστη ενέργειά του μπορεί να σας βοηθήσει να αισθανθείτε αναζωογονημένοι και προστατευμένοι. Αν έχετε μια κακή μέρα, η έκθεση σε κεχριμπάρι μπορεί να σας βοηθήσει.

Αν και προέρχεται από κάτι πολύ παλιό και θα μπορούσε κάποιος να σκεφτεί ότι θα ήταν σπάνιο να το έχει, το κεχριμπάρι είναι άμεσα διαθέσιμο σε όλο τον κόσμο. Για να νιώσετε τις ιδιότητες του κεχριμπαριού, τοποθετήστε το πάνω σε κάποιο κόσμημα και κρατήστε το πάνω από το τσάκρα που πρέπει να εξισορροπηθεί. Μπορείτε επίσης να το τοποθετήσετε απευθείας στο ιερό τσάκρα σας κατά τη διάρκεια του διαλογισμού.

Σκεφτείτε μόνο πόσο μεγάλο είναι το ταξίδι που έχει κάνει το κεχριμπάρι για να βρει τελικά το δρόμο του σε σας

http://astropedia.gr/

Αυτοβελίωση

Μην περιμένεις από κανένα να σου «δώσει» δύναμη, ψάξε μέσα σου

Παναγιώτα Γκογκομήτρου

Και ξαφνικά εκεί κατάλαβα πόση δύναμη είχα. Άνοιξα τα μάτια και είδα πως όλα είναι καλά όπως πριν, ή τουλάχιστον θα γινόταν ξανά όπως πριν.

Δύσκολες μέρες για μένα και την οικογένεια μου, ένα πρόβλημα υγείας ήρθε στα 17 Μου, έτσι απροειδοποίητα λες και ήμουν έτοιμη να το ζήσω! Καλά εδώ που τα λέμε δε σε ρωτάει κιόλας, έβαλα κ εγώ το χεράκι μου βέβαια.. άγχος για το οτιδήποτε.. Άγχος για τις εξετάσεις, άγχος για τους φίλους, άγχος… άγχος για όλα.

Με τα πολλά οι μέρες του χειρουργείου πλησίαζαν χωρίς όμως εγώ να είμαι έτοιμη. Φοβόμουν, ανησυχούσα, ένιωθα δειλή κ αδύναμη. Αδύναμη κυρίως! Δεν ήθελα να γίνει ήθελα να ζήσω ήμουν τόσο μικρή κ ήταν τόσο άδικο..κάποιες σκέψεις μου ήταν αυτές! Ήθελα λέει να οργανώσω ένα μεγάλο πάρτι αποχαιρετισμού (φυσικά κ δεν με άφησαν ούτε οι γονείς ούτε ο γιατρός μου)..

Έκλαιγα και ήμουν θλιμμένη συνεχώς, μπορούσα απλά να κοιμάμαι και να μην σκέφτομαι, γιατί έτσι εγώ ξεχνούσα το πρόβλημά μου! Ήρθε η ώρα και πήγαμε. Σκεφτόμουν να φύγω και να μην προχωρήσουμε στη διαδικασία ήμουν δειλή ή δυνατή που δεν έφυγα τελικά; Δυνατή φυσικά δεν θέλει και ερώτημα!

Μετά την εγχείρηση ήρθε και η εντατική! Ανοίγω τα μάτια και χαμογελάω πιο δυνατή από πότε! Μπράβο μου νιώθω περήφανη γι’ αυτό! Ούτε εγώ δεν το πίστευα, μπορούσα και τα είχα καταφέρει και τώρα όλα είναι καλά! Μια εμπειρία ήταν, όχι ότι πρέπει να έχουμε εμπειρίες από τα πάντα αλλά οκ μάλλον έπρεπε!

Τώρα 7,5 χρόνια μετά έτοιμη πλέον να μιλάω για εκείνη τη δύσκολη φάση της ζωής μου, αν με ρωτήσεις πώς βγήκα από αυτή τη δοκιμασία πιο ώριμη, πιο δυνατή και αφού μπόρεσα αυτό τότε μπορώ τα πάντα. Α! και με πιο γερό κεφάλι, να τα λέμε κ αυτά, ολόκληρο χειρουργείο του κάναμε!!

Είναι η δύναμη που όλοι έχουμε μέσα μας και δεν το ξέρουμε μέχρι να έρθει αυτή η δύσκολη στιγμή (όποια κ αν είναι αυτή) και να την ανακαλύψουμε!

Μην περιμένεις από κανένα να σου «δώσει» δύναμη, ψάξε μέσα σου θα τη βρεις μόνος σου. Μην ξεχνάς πως δεν πρέπει να αφήσεις ποτέ κανέναν να σε κάνει να νιώσεις αδύναμος . Πίστεψε σε σένα και θα εκπλαγείς από το πόση δύναμη έχεις μέσα σου… έτσι ξαφνικά!

Πηγή: anapnoes.gr

https://www.newside.gr

Αυτοβελίωση

Μ. Παρασκευή και τα πάντα ούρλιαζαν. Μέσα από την εκκωφαντική ησυχία της νεκρικής σιγής και τον ήλιο εκεί ψηλά να φωτίζει το τεράστιο εσωτερικό κενό. Ούρλιαζαν μέσα και έξω. Έξω με τις κάθε είδους απαγορεύσεις και μέσα με τις συγκρούσεις να παίρνουν και να δίνουν.
Πένθος. Μα όχι το γνώριμο. Το θρησκευτικό.

Αυτό που χαλκεύει την κάθε Ανοιξή μας.

Άλλο πένθος, διαφορετικό.Πρωτόγνωρο και γιαυτό άγνωστο. Το πένθος που συνοδεύει τα Θεία Πάθη κρύβει μέσα του μια χαρμόσυνη ελπίδα. Στο τέλος γιορτάζουμε. Το γνωρίζουμε. Είναι δεδομένο. Στο βάθος της όποιας θλίψης περιμένει μία χαρά, στο βάθος της πιο μεγάλης σκοτεινιάς περιμένει ένα ξημέρωμα. Και η χαρά γίνεται διπλή. Γνώριμη όμως.

Αυτή η Μ. Παρασκευή ήταν διαφορετική. Τίποτα δεδομένο.

Ούτε οι συνήθειές μας, ούτε η Πίστη μας, ούτε η ορθάνοιχτη πόρτα της Εκκλησίας, ούτε η πένθιμη καμπάνα, ούτε η συνάθροιση του Επιταφίου που περίμενες να συναντήσεις όλους τους γνωστούς που δε βλέπεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Το κεράκι δεν το ανάψαμε. Και μαζί την ελπίδα για την Ανάσταση. Συνήθεια; Ναι. Αλλά το φως σιγόκαιγε. Τα παιδιά δεν περάσανε κάτω από τον Επιτάφιο. Συμβολικό; Ναι. Αλλά πολύτιμο. Έκρυβε μέσα του τη λύτρωση. Οι ιερείς λειτούργησαν σε άδειους Ναούς. Και εμείς θεατές πίσω από ένα γυαλί. Σήμερα, Μ. Σάββατο δεν βγήκε ο ιερέας να κοινωνήσει παιδιά και μεγάλους που με ανυπομονησία περίμεναν. Όλα διαφορετικά και όλα άψυχα.

Θρήνος λοιπόν για όλα όσα αφήσαμε. Τα δεδομένα μας.

Και πίσω από όλα αυτά να μας κλείνει το μάτι η Ελευθερία μας. Και αυτή δεδομένη; Ναι. Και αυτή. Ελευθερία να πράττουμε κατά βούληση. Να πιστεύουμε ό,τι θέλουμε. Να μπορούμε να προσκυνάμε, να συναθροιζόμαστε, να ξεχυνόμαστε στην αγορά και να καταναλώνουμε ό,τι μπορούμε.

Και πάνω απ΄όλα να αγκαλιαζόμαστε και να δίνουμε το τυπικό φιλί της Αγάπης. Τώρα τίποτα από όλα αυτά. Πας στην αγορά με χίλιες δυο προφυλάξεις. Η χαρούμενη συνήθεια του σούπερ μάρκετ έγινε πόλεμος. Η συνάθροιση καπνός και η αγκαλιά; Τουλάχιστον όχι δεδομένη. Πολύ περιορισμένη.
Όμως να και πάλι η Ανάσταση έρχεται. Με τον ήλιο εκεί πάνω να μην παραδίδει τα όπλα του. Καμαρωτός εισβάλλει πάλι στις ψυχές μας. Αρκεί να μην τον θεωρήσουμε και αυτόν δεδομένο. Ούτε την Ανάσταση. Ούτε την Ελευθερία μας. Ούτε τις αγκαλιές και τα φιλιά.
Κάθε πόλεμος κρύβει μία επανάσταση. Κάθε σκοτάδι την αυγή του. Αρκεί να τη διακρίνουμε. Όταν θα αποκτήσουμε σιγά σιγά ό,τι χάσαμε είναι ευκαιρία να τα εκτιμήσουμε. Να επιλέξουμε το που και το πως των πράξεών μας. Να ανοίξουμε την αγκαλιά και την καρδιά μας αφού το εκτιμήσουμε.

Να δώσουμε το πραγματικό φιλί της Αγάπης γιατί το αισθανόμαστε .Ο ιός ήρθε και έφερε μαζί του πολύτιμα δώρα. Μας απέδειξε περίτρανα ότι όλα είναι ρευστά. Ότι δε μπορείς να προγραμματίζεις τίποτα. Ότι οι Αξίες καταρρέουν αν δεν υπάρχει κάποιος να τις υποστηρίζει.

Ότι έννοιες όπως εγωισμός, ματαιοδοξία, καταναλωτισμός, πλεονεξία, πλουτισμός είναι ανύπαρκτες. Ανθρώπινα κατασκευάσματα. Που απλά δεν υπάρχουν αν δεν υπάρχει ο άνθρωπος.

Το Αναστάσιμο μήνυμα διαφορετικό όπως όλα τούτη τη χρονιά. Ενδοσκόπηση και αναθεώρηση όλων των κεκτημένων και δεδομένων. Γιατί απλά δεν υφίστανται. Ασφαλές κατασκεύασμα της πλασματικής ευτυχίας.

Αυτό θελει να μας πει σήμερα ο Χριστός που περιμένουμε να Αναστηθεί.

Όχι όπως κάθε χρόνο. Φέτος θα Αναστηθεί μόνος του χωρίς τυμπανοκρουσίες. Τα κόκκινα αυγά θα τα τσουγκρήσουμε μόνοι ή με κάποιους λίγους. Τους μοναδικούς μας.

Καλή μας Ανάσταση λοιπόν.

 

Γράφει η Τ. Παπαχρηστοπούλου

Ψυχολόγος -Υποψήφια Διδάκτωρ στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

https://www.forwoman.gr/

Αυτοβελίωση

Πολλοί από εμάς εργαζόμαστε από το σπίτι αυτές τις ημέρες. Το σπίτι μας έχει μετατραπεί σε γραφείο και προσπαθούμε να ανταπεξέλθουμε όσο το δυνατόν καλύτερα στις υποχρεώσεις μας.

Αυτό δεν είναι πάντα εύκολο καθώς πολλά μπορούν να μας αποσπάσουν την προσοχή: Το κατοικίδιό μας, κάποιο μέλος της οικογένειας, το κουδούνι ή κάποιο σνακ!

Είναι δύσκολο να συγκεντρωθούμε και σίγουρα χρεάζεται να κάνουμε κάτι δραστικό γι’αυτό.

Το να κάνεις λίγο απ’ όλα, σίγουρα δεν πρόκειται να σε βοηθήσει. Έτσι, και δεν τελειώνεις τις δουλειές σου και ξοδεύεις πολλές ώρες στην προσπάθεια.

Αυτό που έχεις να κάνεις είναι να φτιάξεις λίστες με το τι έχεις να κάνεις, aka to-do lists.

Είναι το απόλυτο, κλασσικό τρικ για να παραμείνεις παραγωγική στο σπίτι.

Δεν μιλάμε όμως για απλή λίστα με τις δουλειές, αλλά για χρονοδιάγραμμα, σαν κανονικό πρόγραμμα. Φυσικά, πρέπει να περιλαμβάνει διαλείμματα, ξεκούραση κ.α.

Μόλις ολοκληρώσεις τα «first things first», θα νιώσεις πολύ καλύτερα, αναφέρει η life coach Ciara Burton.

Θα τα σβήσεις από τη λίστα σου και θα νιώσεις παραγωγική ενώ ότι έχεις καταφέρει να ολοκληρώσεις κάτι.

Μάλιστα, έτσι θα μειώσεις και το άγχος σου καθώς θα ισορροπήσεις τις δουλειές και τον ελεύθερο χρόνο σου.

Ακόμη, θα βοηθήσεις τον εγκέφαλό σου να διατηρεί περισσότερες πληροφορίες και να θυμάται.

Θα πετύχεις καλύτερη ποιότητα δουλειάς, παραγωγικότητα και κυρίως χωρίς στρες.

https://www.bovary.gr/

Αυτοβελίωση

Τα Αρνητικά της Θετικής Σκέψης
Η ομορφιά της αποδοχής και της δράσης.

Οι άνθρωποι εστιάζουν σε εκείνο που τους βολεύει και το ονομάζουν θετική σκέψη / positive thinking. Η ταπεινή μου γνώμη (εμπνευσμένη από μελέτες και εμπειρία), είναι ότι αυτός ο “θετικός” τρόπος σκέψης δημιουργεί ανθρώπους ασταθείς συναισθηματικά, οι οποίοι συν τοις άλλοις επιθυμούν τα πάντα γρήγορα, τώρα, αμέσως. Δίχως να αφιερωθούν σε κάτι, δίχως να κοπιάσουν για κάτι, επειδή είδαν – και πίστεψαν – το “The Secret”, διάβασαν μερικές θετικές δηλώσεις (affirmations) και έγραψαν τους στόχους τους σε ένα κομμάτι χαρτί, αιτούνται και απαιτούν επιτυχία. Στραβός είν’ ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε;

Έχει γεμίσει ο τόπος με αποφθέγματα και twitterικού μεγέθους παροτρύνσεις, που σου λένε εστίασε στο τώρα, πέρνα καλά, ζήσε στη στιγμή και άλλα τέτοια διάφορα, αδιάφορα. Παραθέτω δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα για να συνεννοηθούμε:

– Don‘t worry, be happy.

– Ζήσε τη στιγμή.

Τι στην ευχή εννοεί κάποιος με το “ζήσε τη στιγμή”; Δηλαδή ποια άλλη επιλογή έχω για να ζήσω εκτός από τη στιγμή; Έχει ζήσει ποτέ κάποιος, κάπου αλλού; Από την άλλη, δε φτάνει που λένε “ζήσε τη στιγμή”, προσθέτουν και το “Don’t worry be happy” για να μας αποτελειώσουν. Και αν η στιγμή που εκθειάζουν έχει στενοχώρια; Να μην τη ζήσω; Να είμαι happy με το ζόρι; Αν έχει πόνο; Θλίψη; Έγνοια; Νοσταλγία; Να την απαρνηθώ; Να της γυρίσω την πλάτη, να τρέξω μακριά, να κλείσω τα μάτια, να βουλώσω τα αυτιά; Αναρωτιέμαι για το τι είδους φιλοσοφία ζωής είναι αυτή, που στο όνομα μιας υποτιθέμενης καλής και χαρούμενης ζωής, μου ζητά να αρνηθώ την ίδια τη ζωή και όσα φέρνει στο μόνο επίπεδο που εκτυλίσσεται. Στο τώρα.

Έχουμε μάθει να φοβόμαστε την αποτυχία, να τρέμουμε στην ανασφάλεια, να κουρνιάζουμε στον παραμικρό υπαινιγμό ότι τα πράγματα θα πάνε στραβά και αυτόν το δαίμονα της ανασφάλειας προσπαθούμε να τον ξορκίσουμε με θετικές δηλώσεις και σκέψεις. Καλό θα ήταν αυτό, αν έφερνε αποτελέσματα. Αλλά δε φέρνει. Δυστυχώς ή ευτυχώς, ζούμε σε έναν κόσμο που ανταμείβει και πληρώνει τη δράση. Η δράση παράγει έργο, η δράση κάνει τα όνειρα πραγματικότητα, η δράση μας πηγαίνει από το ανεπιθύμητο στο επιθυμητό και η θετική σκέψη όχι μόνο δε βοηθά τη δράση, αλλά στέκεται ως το μεγαλύτερο εμπόδιο για αυτήν!

Κάνε όσα χρειάζεται να γίνουν!

Αν δε με πιστεύετε, σας παραπέμπω στην έρευνα δεκαετιών της Gabriele Oettingen, που έδειξε του λόγου το αληθές. Η θετική σκέψη είναι χρήσιμη στις περιπτώσεις εκείνες που πρέπει να περιμένουμε κάτι για το οποίο δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, ενώ εν πολλοίς λειτουργεί ως αντικίνητρο για εκείνες τις περιπτώσεις που η δράση είναι απαραίτητη. Η θετική σκέψη με άλλα λόγια είναι αρνητική σε όρους επίτευξης.

Δε χρειάζεται να σκέφτεται κάποιος θετικά για να βιώσει ευχάριστα τη ζωή του ή για να πετύχει τους στόχους του. Το μόνο που χρειάζεται είναι να αποδεχτεί εκείνο που η κάθε στιγμή φέρνει και να κάνει πρόθυμα όσα χρειάζεται να γίνουν. Δε χρειάζεται να σκέφτεσαι ότι πρέπει να ζήσεις τη στιγμή γιατί ήδη το κάνεις. Επίσης, δε χρειάζεται να βλέπεις τα πράγματα διαφορετικά από ότι είναι. Ούτε θετικά, ούτε αρνητικά. Αν έχει θλίψη, θλίψη. Αν έχει πόνο, πόνο και αν έχει έκσταση, έκσταση. Εσύ φρόντισε να κάνεις ό,τι κρίνεις πως χρειάζεται να γίνει την κάθε στιγμή. Μόνο αυτό. Από εκεί και πέρα, άσε τα πράγματα να συμβούν και θα συνειδητοποιήσεις πως αφήνοντάς τα, απελευθερώνεσαι από αυτά. ΦΤΟΥ ΞΕΛΕΥΤΕΡΙΑΑΑΑΑ!!!

Εις το επανιδείν.

Κωνσταντίνος Καρυπίδης

https://www.theoptimizer.gr

Αυτοβελίωση

Αν θες μια καλύτερη ζωή ακολούθησε τους 6 κανόνες της
Από τη Δέσποινα Παλαμάρη


Είσαι ο δημιουργός της Ζωής σου
Μη φοβάσαι να κάνεις λάθη
Τίποτα δεν είναι μόνιμο
Άλλο πράξη κι άλλο θεωρία
Δεν συγχωρεί μόνο ο Θεός
Η Αυτογάπη είναι υποχρέωση σου
– Είσαι ο δημιουργός της Ζωής σου
Ο καθένας από εμάς έχει την ευθύνη του εαυτού του και των αποφάσεων του. Κανένας δεν μπορεί να αποφασίσει για μας γιατί δεν περπατάει με τα δικά μας παπούτσια. Μπορεί να βαδίζουν δίπλα μας αλλά δεν βρίσκονται στη δική μας θέση.

Πρόκειται για τη δική μας ζωή, τις δικές μας επιθυμίες, τα δικά μας όνειρα και ακόμα κι αν κάποιος μας προτείνει έναν τρόπο δράσης, η τελική επιλογή είναι δική μας. Εμείς αποφασίζουμε αν θα τον κάνουμε ή όχι. Εμείς είμαστε οι μόνοι που γνωρίζουμε αν αυτός ο τρόπος είναι ο καλύτερος για μας. Απλά χρειάζεται να εμπιστευτούμε την εσωτερική μας φωνή και να βαδίσουμε με θάρρος στο μονοπάτι μας ακόμα κι αν χρειαστεί να αλλάξουμε πορεία.

– Μη φοβάσαι να κάνεις λάθη
Οι σωστές επιλογές μας οδηγούν μέσα από εύκολα μονοπάτια στο προχώρημα μας. Οι “λάθος” όμως επιλογές είναι αυτές που μας δυναμώνουν σαν ανθρώπους και μας μεστώνουν σαν οντότητες γιατί μας περνούν μέσα από δύσκολες διαδρομές. Και όπως το φυτό για να αναπτυχθεί δεν χρειάζεται μόνο τις όμορφες ηλιόλουστες μέρες αλλά και εκείνες που λυσσομανά η βροχή κι ο αέρας έτσι κι εμείς χρειαζόμαστε τις σωστές αλλά και τις ¨λάθος¨ επιλογές για να αναπτυχθούμε και να προχωρήσουμε.

Και καθώς ωριμάζουμε, όταν συνειδητοποιήσουμε ότι χρειαζόμασταν και τις εύκολες αλλά και τις δύσκολες διαδρομές τότε θα καταλάβουμε ότι το σωστό και το λάθος είναι μόνο ένα κατασκευασμένο παιχνίδι μυαλού.

– Τίποτα δεν είναι μόνιμο
Όλα στη ζωή αλλάζουν συνεχώς. Η μέρα διαδέχεται τη νύχτα, η επιτυχία την αποτυχία, ένας μεγάλος έρωτας τελειώνει και ένας καινούριος πρόκειται να αρχίσει.

Τίποτα δεν είναι μόνιμο ούτε η ίδια η ζωή μας. Ας μη φοβόμαστε λοιπόν να δοκιμάζουμε το καινούριο.


Όταν μια πόρτα κλείνει για μας μια καινούρια πρόκειται να ανοίξει. Αν ρωτήσεις κάποιον που θεωρείς επιτυχημένο θα τον ακούσεις να σου λέει ότι συνάντησε πολλές πόρτες κλειστές που όμως δεν τον σταμάτησαν. Δεν τον έβαλαν στην αναμονή. Πάντα έπαιρνε δύναμη από το ¨θέλω¨ και προχωρούσε γιατί ήξερε ακριβώς τι ήθελε στη ζωή του.

Αυτό συμβαίνει και με τους ανθρώπους στη ζωή μας. Κάποιοι συμπορεύονται με την αλλαγή μας και κάποιοι μένουν στον παλιό τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς. Ό,τι μας κρατάει πίσω οφείλουμε να το αναγνωρίζουμε και να το αποχαιρετάμε, ευγνωμονώντας για τα δώρα ζωής που μας χάρισε.

– Άλλο πράξη κι άλλο θεωρία
Αν θέλουμε να προχωρήσουμε σε οποιοδήποτε τομέα στη ζωή μας χρειάζεται να φύγουμε από τη θεωρία και να τολμήσουμε την πράξη. Το “θα” δεν φτιάχνει αγρούς, δεν φτιάχνει πόλεις, δεν φτιάχνει κοινωνίες αλλά ούτε και ανθρώπους. Ό,τι έχουμε σαν γνώση χρειάζεται να την κάνουμε πράξη, δημιουργία για να την μετατρέψουμε σε σοφία και να σμιλέψουμε με αυτήν την ψυχή μας.

Αν για παράδειγμα θέλεις να αλλάξεις τον εαυτό σου, να τον μεταμορφώσεις και γνωρίζεις αρκετές διαλογιστικές τεχνικές, τίποτα δεν θα καταφέρεις αν δεν δοκιμάσεις να τις εντάξεις στη ζωή σου και να κοινωνείς την αλλαγή μέσα από αυτές καθημερινά.

Ό,τι κρατάμε απλά σαν γνώση στο κεφάλι μας γίνεται στείρο, άγονο και μας δημιουργεί περισσότερα εμπόδια απ’ όσα φανταζόμαστε γιατί χτίζει παρωπίδες. Όποια γνώση γειώνεται, γίνεται πράξη, μετατρέπεται μέσα από το βίωμα με ένα τρόπο αλχημικό σε Σοφία και χτίζει τα γερά θεμέλια της αλλαγής.

– Δεν συγχωρεί μόνο ο Θεός
Η συγχώρεση δεν είναι χαρακτηριστικό του Θεού αλλά υποχρέωση του καθενός μας. Η πίκρα που κουβαλάμε από καταστάσεις του παρελθόντος είναι σαν σαράκι που τρώγει την ενέργεια μας και μπαίνει εμπόδιο στην ευτυχία μας. Αν κατανοήσουμε και συγχωρήσουμε δεν απελευθερώνουμε μόνο τον άλλον αλλά και εμάς τους ίδιους. Η συγχώρεση δημιουργεί χώρο μέσα μας για να εγκατασταθεί η Αγάπη.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν σεβόμαστε τον εαυτό μας. Βάζουμε τα όρια μας και δεν επιτρέπουμε στους “ανεπιθύμητους” να αλωνίζουν στη Ζωή μας.

Η Αυτογάπη είναι υποχρέωση σου
– Αγαπώ τον εαυτό μου σημαίνει…
– Δεν τον κρίνω…
– Αποδέχομαι τις ¨αδυναμίες¨ μου…
– Μαθαίνω μέσα από τα λάθη μου…
– Δεν αγκιστρώνομαι από τα βάσανα μεγαλώνοντας την αυτολύπηση μέσα μου…
– Δεν καταστρέφω τη χαρά μου με μίζερες σκέψεις…
– Είμαι αυτό που είμαι και επικοινωνώ με τους ανθρώπους γύρω μου μέσα από την Αλήθεια μου…
– Γνωρίζω τι ακριβώς θέλω και αυτό ζητώ ξεκάθαρα…
– Φροντίζω να μου δίνω αρκετό χρόνο μέσα στη μέρα για χαλάρωση και ηρεμία…
– Μου χαρίζω ¨γόνιμο¨ χρόνο με τους ανθρώπους που αγαπώ και δεν αφήνομαι να ρουφιέμαι από την τηλεόραση και τον υπολογιστή…
– Αποκτώ και πάλι εμπιστοσύνη ώστε να μπορώ να αντικρίζω το καλό και το όμορφο εκεί που νόμιζα ότι δεν υπάρχει…
– Γεμίζω με αθωότητα την ματιά μου για να ξαναδώ ότι η Ζωή είναι ένα παιχνίδι…

https://www.awakengr.com/

Αυτοβελίωση

Απλές αλλά σημαντικές ασκήσεις αναπνοής που θα μειώσουν το άγχος
Για να διατηρήσουμε την ηρεμία κατά την περίοδο της καραντίνας.
Newsroom, HuffPost Greece

Η βαθιά αναπνοή έχει πολλά οφέλη.
Είναι ευρέως γνωστό ότι όταν βρισκόμαστε σε μια δύσκολη στιγμή στη ζωή μας, είτε αυτή είναι η προπόνηση σε άθλημα αντοχής, το άγχος πριν από εξετάσεις, το άγχος για την υγεία ενός αγαπημένου μας προσώπου, τη διάρκεια του τοκετού ή η γυμναστική της γιόγκα, η βαθιά αναπνοή είναι ίσως το καλύτερο όπλο σε αβέβαιους καιρούς.

Η σωστή αναπνοή μειώνει την αίσθηση του πόνου, γι’αυτό οι γιατροί και οι μαίες συμβουλεύουν συχνά τις εγκύους να αναπνέουν σταθερά, με βαθιές εισπνοές και εκπνοές, κατά τον τοκετό. Η χρήση της αναπνοής ως παυσίπονο υιοθετείται και από αισθητικούς κατά την επίπονη αποτρίχωση.

Η βαθιά αναπνοή έχει περισσότερα οφέλη: μπορεί να μειώσει τα επίπεδα άγχους, να επιβραδύνει τον καρδιακό ρυθμό, να μειώσει την πίεση του αίματος και να έχει επίδραση στη συγκέντρωσή μας. Σε μελέτη του Τμήματος Νευροεπιστήμης του κολεγίου Trinity στο Δουβλίνο από το 2018, οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι η κατάλληλη αναπνοή επηρεάζει τη χημεία του εγκεφάλου μας κατά τρόπο που μπορεί να ενισχύσει την προσοχή και να βελτιώσει την πνευματική υγεία. Ο Δρ. Νοέλ Μπάξτερ, ιατρικός σύμβουλος του Βρετανικού Πνευμονολογικού Ιδρύματος, λέει ότι η καθημερινή άσκηση βοηθά επιπλέον στην ενίσχυση των μυών στον θώρακα και το διάφραγμα.

Κι ενώ η αναπνοή δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση θεραπεία για προβλήματα ψυχικής υγείας - συχνά οι άνθρωποι θα χρειαστούν επαγγελματική υποστήριξη, φάρμακα ή και τα δύο - μπορεί να μας βοηθήσει όταν αισθανόμαστε ανησυχία ή άγχος. «Παρατηρείται μεγάλη διαφορά, ειδικά αν κάποιος είναι ανήσυχος ή και νευρικός, δεν χρειάζεται να είναι ιδιαίτερα αγχωμένος», λέει η ψυχοθεραπεύτρια Σόφι Ρόμπινσον-Μάθιους.

Πολύς κόσμος εργάζεται από το σπίτι, σκαρφαλωμένοι πάνω στα γραφεία και καθισμένοι σε ανθυγιεινή και βλαβερή - για το σώμα - στάση. Αυτό από μόνο του είναι επιζήμιο για τον τρόπο που αναπνέουμε και μπορεί επίσης να οδηγήσει σε πόνο στον αυχένα, την πλάτη και το κεφάλι. «Μπορεί να βοηθήσει πολύ αν τεντωνόμαστε και αναπνέουμε σωστά, έτσι ώστε το διάφραγμα να μπορεί να διαστέλλεται και να συστέλλεται πλήρως, όπως πρέπει», λέει η Ρόμπινσον-Μάθιους. «Εάν καθόμαστε διπλωμένοι, οι πνεύμονες και το στομάχι δεν μπορούν να εκταθούν σωστά και υπάρχει πρόβλημα στην αναπνοή».

Τεχνική της σωστής αναπνοής.
Πώς μπορούμε λοιπόν να αξιοποιήσουμε πλήρως τους πνεύμονες; Πρέπει να αφήσουμε τον αέρα που αναπνέουμε να σπρώχνει προς τα έξω την κοιλιά- αυτό είναι το σημάδι ότι το κάνουμε σωστά.

Αρχικά, ας καθίσουμε (ή ας σταθούμε) ίσια για να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να χρησιμοποιήσει όλους τους μύες που χρειαζόμαστε για να αναπνεύσουμε σωστά. Ας εκπνεύσουμε περισσότερο από ότι εισπνέουμε- ώστε να μπορέσουμε να εισπνεύσουμε από τη μύτη για διάρκεια τεσσάρων δευτερολέπτων και στη συνέχεια να εκπνεύσουμε από το στόμα για επτά δευτερόλεπτα - ο,τι είναι πιο άνετο. «Εάν κάνουμε αυτή τη διαδικασία πέντε φορές, συνήθως μπορούμε να αισθανθούμε το όφελος», λέει η Ρόμπινσον-Μάθιους.

Μια καλή αναπνευστική τακτική όταν αισθανόμαστε ανησυχία ή άγχος είναι το «box breathing» ή αλλιώς «4x4 breathing», στην οποία είμαστε αναγκασμένοι να εστιάσουμε μόνο στην αναπνοή. Εισπνέουμε για τέσσερα δευτερόλεπτα, στη συνέχεια κρατάμε την αναπνοή για τέσσερα δευτερόλεπτα, εκπνέουμε για τέσσερα δευτερόλεπτα και αφήνουμε τους πνεύμονές κενούς για άλλα τέσσερα ολοκληρώνοντας το τετράγωνο (box). Θα χρειαστεί να το επαναλάβουμε 10 φορές περίπου για να αισθανθούμε κάποιο αποτέλεσμα. Ίσως θα ήταν καλό να εφαρμόσουμε αυτή την τακτική ως πρώτη άσκηση το πρωί ή τελευταία το βράδυ, για να απολαύσουμε μια πλήρη ανταμοιβή.

Με δεδομένη τη σημερινή κατάσταση, η θεραπεύτρια συμβουλεύει να δίνουμε προτεραιότητα σε τακτικά διαλείμματα για ασκήσεις σωστής αναπνοής. Κι αν τα ξεχνάμε η υπενθύμιση στο τηλέφωνο, θα τα προγραμματίσει.

Πηγή: HuffPost UK

Αυτοβελίωση

Κοιτάς στον καθρέπτη σου και πάντα ανακαλύπτεις μια καινούργια άσπρη τρίχα που δεν την έπιασε καλά η βαφή, μια χαρακιά- επονομαζόμενη ρυτίδα- στις άκρες των ματιών ή στο κούτελο, μια μικρή χαλάρωση στα μάγουλα.

Κοιτάς το κορμί σου και πάντα κάτι αλλάζει. Κάτι που αλλάζει και δεν ξαναφτιάχνεται. Κάτι που για να βελτιωθεί θέλει τη διπλάσια προσπάθεια.

Και μετά βγαίνεις στο δρόμο και παρατηρείς.

Κάτι νέους που δείχνουν πιο γέροι από σένα κι ας μην έχουν ούτε μια ρυτίδα.

Κάτι γέρους που δείχνουν πιο νέοι από σένα κι ας μην μπορούν πλέον ούτε καν να τις μετρήσουν.

Κάτι καμπουριασμένα κορμιά με λαμπερά μάτια και κάτι λαμπάδες με θολό βλέμμα.

Κάτι πιασμένα σαν κόμπο γερασμένα χέρια και κάτι άλλα λευκά και αδούλευτα που κινούνται μόνα τους κατά μήκος του σώματος.

Μπαίνεις σε σπίτια και βλέπεις.

Σαμπανιέρες γεμάτες ξύδι και ριχτάρια γεμάτα κόμπους.

Πλαστικά ποτήρια γεμάτα με το καλύτερο κρασί και ψωμοτύρι που σε χορταίνει.

Χάπια που συντηρούν το σώμα σου και χάπια που καταστρέφουν το μυαλό σου.

Κρέμες για το γέμισμα των ρυτίδων και κάπου αλλού ευτυχία που τις κάνει να μη φαίνονται.

Γερνάω λες.

Κι όμως , κανείς δεν γερνάει από τα χρόνια που περνάνε από πάνω του.

Κανείς δεν δίνει σημασία αν μπορεί ή δεν μπορεί να κάνει αυτά που έκανε στα νιάτα του, όταν έχει βρει διαφορετικά πράγματα να κάνει μεγαλώνοντας.

Κανείς δεν γερνάει όταν η ζωή του είναι πλημυρισμένη από ευγένεια, αγάπη, αφοσίωση, χαμόγελα, στιγμές ευτυχίας. Δεν γερνάει όταν τα προβλήματα υγείας του είναι αντιμετωπίσιμα, όταν η ανταμοιβή από αυτά που δίνει στα παιδιά του είναι η βελτίωσή τους, όταν το βράδυ κοιμάται κουμπωμένος σε μια αγκαλιά, όταν το πρωί ξυπνάει θέλοντας να γίνει καλύτερος.

Κανείς δεν γερνάει όταν τρώει από ευχαρίστηση, όταν κοιμάται χωρίς ανάγκη, όταν μιλάει χωρίς προσπάθεια, όταν κάνει πράγματα που τον ευχαριστούν.

Κι ας μην τα κάνει τέλεια. Κι ας μην κερδίσει ποτέ βραβείο.

Ας μην υπάρχει κανείς να τον χειροκροτήσει. Ας μην υπάρχει κανείς να καταγράψει το γεγονός.

Κανείς δεν γερνάει όταν δεν στάζουν στην καρδιά του φαρμάκι.

Όταν εκτιμούν και σέβονται την αγάπη που δίνει. Χωρίς απαραίτητη ανταπόκριση αλλά με την απαραίτητη προσοχή.

Οι λεπτομέρειες γερνάνε.

Εκείνες οι μικρές αλλά σημαντικές λεπτομέρειες που μένουν χαραγμένες στη ψυχή και μεταφέρονται στο δέρμα και στα όργανα.

Εκείνα τα «δεν θέλω» που έγιναν πραγματικότητα. Εκείνα τα «δεν μπορώ» που έγιναν καθημερινότητα.

Αυτές οι δουλειές που δεν παράγουν έργο. Εκείνες οι φιλίες που υπάρχουν προς εκμετάλλευση.

Οι αγάπες που σε πρόδωσαν με αντίτιμο . Οι σχέσεις που κρατήθηκαν χωρίς να υπάρχουν.

Τα ξύλινα ή χάρτινα σπίτια.

Η έλλειψη εμπιστοσύνης. Η ξεφτίλα που ανέχεσαι. Η ζωή που δεν ζεις.

Οι αναπάντητες λέξεις γερνάνε και όχι αυτές που σου απαντάνε ακόμα κι αν δεν είναι αυτό που περιμένεις.

Η αδιαφορία στο ενδιαφέρον γερνάει. Ο τζάμπα κόπος. Οι χαμένες ώρες και οι μη αναγνωρίσιμες προσπάθειες.

Οι τοίχοι και τα σίδερα. Οι παγωμένες αντιδράσεις.

Το τρύπημα του στομαχιού από τα οξέα. Οι χτύποι της καρδιάς από το ανώφελο άγχος.

Η προσπάθεια να αρέσεις εκεί που δεν σου αρέσει.

Η αποδοχή της διαφορετικότητας σου από κάποιους που δεν έχουν δεχθεί ούτε τον εαυτό τους.

Η εξάρτιση χωρίς σκοινιά και ο θάνατος χωρίς μαχαίρι.

Αυτά σε γερνάνε.

Όλα τα άλλα είναι απλά σημάδια στο σώμα σου χωρίς καμία ιδιαίτερη σημασία.

Σκέφτεσαι ότι γερνάς.

Κοιτάς στον καθρέπτη σου και επιβεβαιώνεις ότι το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να αλλάξεις τις αιτίες πρόκλησης των ρυτίδων.

Ας υπάρχουν εκεί.

Απλά φρόντισε οι ιστορίες που κρύβουν μέσα τους, να είναι όλες άξια χαραγμένες.

 Δήμητρα Καφρομάνη, o-klooun.com

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή