Φεβρουαρίου 26, 2020

Διατροφή

Αγκινάρα: Το λαχανικό που αξίζει μια θέση στη διατροφή σας
Γνωστή από την αρχαιότητα για την αποτοξινωτική και διουρητική δράση της, η αγκινάρα αποτελεί ένα λαχανικό, πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά

Οι αρχαίοι Ελληνες την αποκαλούσαν κινάρα και την ίδια ονομασία κράτησαν και οι Λατίνοι. Οι αγκινάρες είναι στην ακμή τους την άνοιξη, αλλά μπορούμε να τις βρούμε και κατεψυγμένες και να επωφεληθούμε από τη θρεπτική τους αξία όλο τον χρόνο. Παρότι υπάρχουν περίπου 12 ποικιλίες σε όλη την περιοχή της Μεσογείου, στην Ελλάδα και κυρίως στην Πελοπόννησο κυριαρχούν δύο είδη.

Η αγκινάρα του Αργους, η οποία είναι η διεθνώς γνωστή αγκινάρα, μεγάλη, καταπράσινη με σφιχτά κλειστά φύλλα και η ποικιλία με το όνομα ιωδιούχος Αττική, η οποία είναι μικρότερη και με ελαφρώς μοβ φύλλα. Υπάρχουν επίσης οι μικρές άγριες αγκινάρες με αγκάθια. Αγριες αγκινάρες βρίσκουμε στη Μεσσηνία, την Κέρκυρα και την Τήνο.

Δείτε επίσης: Χριστόφορος Παπακαλιάτης - Η κατάθλιψη, η σχέση με το MEGA και η νέα ταινία
Τι τρώμε
Τα εσωτερικά φύλλα της που είναι πιο τρυφερά και την καρδιά της που είναι το πιο ενδιαφέρον γευστικά μέρος της. Στην Κρήτη, οι αγκινάρες τρώγονται ωμές με λάδι και λεμόνι. Είναι πεντανόστιμες όμως και ψητές στη σχάρα ή στα κάρβουνα. Mαγειρεμένες τις γευόμαστε α λα πολίτα, αλλά και με κουκιά ή με σπανάκι φρικασέ. Ταιριάζουν πολύ με αρνάκι, αλλά και με χοιρινό. Γίνονται και υπέροχη ομελέτα. Οι Ιταλοί συνηθίζουν να τις βάζουν στην πίτσα, αλλά εξίσου συχνά απολαμβάνουν και τις καρδιές της αγκινάρας βραστές, διατηρημένες σε αρωματικό ελαιόλαδο. Ιδιαίτερο είναι και το ιταλικό λικέρ Cynar. Οι Γάλλοι τις κάνουν σουφλέ και τις απολαμβάνουν και τηγανητές.

Τι μας προσφέρει
Γνωστή από την αρχαιότητα για την αποτοξινωτική και διουρητική δράση της, η αγκινάρα αποτελεί ένα λαχανικό, πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά. Περιέχει νερό σε ποσοστό 85%, γι’ αυτό και σχετίζεται με την υγεία του ουροποιητικού συστήματος, ενώ παράλληλα είναι πλούσια σε φυτικές ίνες, πρωτεΐνες, σίδηρο, φώσφορο, μαγνήσιο, ψευδάργυρο και κάλιο. Σύμφωνα με μελέτες, η αγκινάρα δρα προστατευτικά σε παθήσεις του ήπατος και συμβάλλει στην αντιμετώπιση των δυσπεψιών.

Πιο συγκεκριμένα, το αμερικανικό USDA (United States Department of Agriculture) έχει κατατάξει την αγκινάρα ανάμεσα στα 20 τρόφιμα που είναι πιο πλούσια σε αντιοξειδωτικά. Στις αγκινάρες θα βρούμε υψηλά ποσά φλαβονοειδών, τα οποία ασκούν ισχυρή αντιοξειδωτική δράση. Φημίζονται για την περιεκτικότητά τους στην ουσία σιλυμαρίνη, η οποία καταπολεμά τις ελεύθερες ρίζες και προστατεύει το συκώτι από τις τοξίνες. Περιέχουν, επίσης, βιταμίνες του συμπλέγματος Β, ενώ αποτελούν καλή πηγή βιταμίνης C. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι μία μέτρια αγκινάρα καλύπτει πάνω από το 10% των ημερήσιων αναγκών μας σε βιταμίνη C.

Αναφορικά με τις θερμίδες, τα 100 γρ. αγκινάρας αποδίδουν μόλις 53 θερμίδες και δεν περιέχουν χοληστερίνη. Ακόμη, οι αγκινάρες περιέχουν ινουλίνη, η οποία συγκαταλέγεται στα πρεβιοτικά και προστατεύει την υγεία του πεπτικού συστήματος, προάγοντας την ανάπτυξη και τη διατήρηση υγιούς εντερικής μικροχλωρίδας.

Τα μαγικά της φύλλα
Η κυναρίνη, ένα από τα βασικά συστατικά της αγκινάρας, θεωρείται ότι συμβάλλει στον έλεγχο των λιπιδίων του αίματος (π.χ. υψηλή χοληστερίνη και τριγλυκερίδια). Χάρη στη διουρητική και αποτοξινωτική δράση της, «καθαρίζει» το συκώτι και το έντερο. Παρασκευάζουμε έγχυμα ρίχνοντας 1 κουταλιά αποξηραμένα φύλλα αγκινάρας σε ένα φλιτζάνι βραστό νερό. Αφήνουμε το μείγμα για 10′-15′, σουρώνουμε και πίνουμε 1 φλιτζάνι ημερησίως, 20′ πριν από το φαγητό, για 3 ημέρες.

Πώς τις διαλέγουμε και τις συντηρούμε
Επιλέγουμε αγκινάρες συμπαγείς, κλειστές και τρυφερές. Ενας τρόπος να ελέγξουμε τη φρεσκάδα τους είναι να κόψουμε ένα πέταλο στη μέση.

Αν κοπεί εύκολα και βγει μια σταγόνα χυμού, η αγκινάρα είναι φρέσκια. Διατηρούμε τις αγκινάρες στο ψυγείο για λίγες μέρες, αφού τις τυλίξουμε με ένα υγρό πανί. Μπορούμε επίσης να βάλουμε τα κοτσάνια τους σε ένα μπολ με νερό. Εναλλακτικά, τις φυλάμε στην κατάψυξη, αφού αφαιρέσουμε τα εξωτερικά τους φύλλα και το «χνούδι» που βρίσκεται στην καρδιά. Οσο τις καθαρίζουμε τις ραντίζουμε με λίγο λεμόνι για να μη μαυρίσουν.

Προσοχή! Οι μαγειρεμένες αγκινάρες δεν πρέπει να μένουν περισσότερο από 24 ώρες στο ψυγείο, γιατί αναπτύσσονται βλαβεροί μικροοργανισμοί.

https://www.in.gr

Διατροφή

Διατροφή και σωστή δίαιτα: Σίγουρα πιστεύετε αυτούς τους τρεις μύθους, αλλά κάνετε μεγάλο λάθος
Μιχάλης Θερμόπουλος
Παρά το γεγονός ότι βρισκόμαστε στην εποχή της πλούσιας και σφαιρικής ενημέρωσης επάνω σε κάθε ζήτημα, πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να έχουν μια εντελώς στρεβλή άποψη επάνω σε πολλά θέματα, ένα εκ των οποίων είναι και η σωστή διατροφή που αποφέρει τα μέγιστα για την υγεία τους.

Μύθος #1: Η πιο υγιής διατροφή είναι εκείνη που έχει χαμηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά και είναι πλούσια σε υδατάνθρακες με πολλά δημητριακά ολικής άλεσης
Αρκετές δεκαετίες πριν, σχεδόν το σύνολο του πληθυσμού άκουγε τους ειδικούς να του συνιστούν ένα τέτοιου τύπου διατροφικό πλάνο.

Παλιότερα, δεν υπήρχε ούτε μία επιστημονική έρευνα που να είχε αποδείξει ότι αυτή η διατροφή μπορούσε πραγματικά να αποτρέψει την φιλασθένεια.

Από τότε, έχουν γίνει πολλές μελέτες υψηλής ανάλυσης, οι οποίες δείχνουν ορισμένα διαφορετικά αποτελέσματα: Η διατροφή αυτή δεν προκαλεί απώλεια βάρους, , ούτε προλαμβάνει απαραίτητα τον καρκίνο, αλλά ούτε και μειώνει από μόνη της τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων.

Μύθος #2: Το αλάτι πρέπει να περιορίζεται στο ελάχιστο, ώστε να μειώνει την πίεση αίματος και την πιθανότητα εμφράγματος και εγκεφαλικού επεισοδίου.
Ο μύθος για το αλάτι είναι ακόμα ισχυρός, ακόμη και αν δεν έχει υπάρξει ποτέ οποιαδήποτε μεγάλη επιστημονική υποστήριξη για αυτόν.

Παρά το γεγονός ότι η μείωση αλατιού μπορεί, όντως, να μειώσει την αρτηριακή πίεση κατά 1-5 mm/Hg, κατά μέσο όρο, δεν έχει καμία επίδραση στις καρδιακές προσβολές, τα εγκεφαλικά επεισόδια ή τον θάνατο.

Φυσικά, αν έχετε μία ιατρική πάθηση, όπως υπέρταση, τότε σαφώς και οφείλετε να προσέχετε την ποσότητα αλατιού που καταναλώνετε.

Αλλά σήμερα οι ειδικοί επισημαίνουν ότι το να πρέπει ΟΛΟΙ, ανεξαρτήτως ειδικών συνθηκών, να μειώσουν στο ελάχιστο την καθημερινή πρόσληψη αλατιού δεν βασίζεται σε καμία επιστημονική απόδειξη. Μια ΙΣΟΡΡΟΠΗΜΕΝΗ διατροφή είναι πολύ πιο σημαντική από την αυθαίρετη και ακραία μείωση του αλατιού.

Μύθος #3: Είναι προτιμότερο να τρώτε πολλά, μικρά γεύματα όλη την ημέρα για να αυξήσηετε τον μεταβολισμό σας
Υποστηρίζεται συχνά ότι οι άνθρωποι θα πρέπει να τρώνε πολλά, μικρά γεύματα όλη την ημέρα για να κρατήσουν τον μεταβολισμό τους σε υψηλά επίπεδα.

Αλλά πολλές έρευνες διαφωνούν ξεκάθαρα με αυτό. Το να τρώτε 2-3 βασικά γεύματα την ημέρα έχει το ίδιο ακριβώς αποτέλεσμα επί του συνόλου των θερμίδων που καίγονται σε σχέση με τα 5-6 (ή περισσότερα) μικρότερα γεύματα την ημέρα.

Το να τρώτε συχνά μπορεί να έχει οφέλη για κάποιους ανθρώπους (όπως είναι η μείωση της υπερβολικής πείνας μέσα στην ημέρα), αλλά είναι λάθος να πιστεύετε ότι αυτό επηρεάζει την ποσότητα των θερμίδων που καίτε σε κατάσταση ηρεμίας.

Υπάρχουν ακόμη και μελέτες που δείχνουν ότι τα πολύ συχνά γεύματα μπορεί να έχουν και αντίθετα αποτελέσματα. Συγκεκριμένα, μια νέα μελέτη που βγήκε πρόσφατα δείχνει ότι τα συχνότερα γεύματα αυξάνουν δραματικά το λίπος στο ήπαρ και την κοιλιά σε μια διατροφή υψηλή σε θερμίδες.

Πηγή: https://www.healthline.com

https://www.iatropedia.gr/

Διατροφή

Μεταβολισμός: Τι ισχύει με υδατάνθρακες, πρωτεΐνες, λίπος, βιταμίνες και μέταλλα
Μιχάλης Θερμόπουλος 
Ο μεταβολισμός είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει όλες τις χημικές αντιδράσεις που εμπλέκονται στη διατήρηση της ζωντανής κατάστασης των κυττάρων και του οργανισμού.

Ο μεταβολισμός περιλαμβάνει δύο κατηγορίες

Καταβολισμός: Η κατανομή των μορίων για την απόκτηση ενέργειας
Αναβολισμός: Η σύνθεση όλων των ενώσεων που χρειάζονται τα κύτταρα
Ο μεταβολισμός συνδέεται στενά με τη διατροφή και τη διαθεσιμότητα θρεπτικών συστατικών. Το Bioenergetics είναι ένας όρος που περιγράφει τις βιοχημικές ή μεταβολικές οδούς με τις οποίες το κύτταρο αποκτά τελικά ενέργεια. Ο σχηματισμός ενέργειας είναι ένα από τα ζωτικά συστατικά του μεταβολισμού.

Διατροφή, μεταβολισμός και ενέργεια
Η διατροφή είναι το κλειδί του μεταβολισμού. Οι δίοδοι του μεταβολισμού βασίζονται στα θρεπτικά συστατικά που διασπώνται για να παράγουν ενέργεια. Αυτή η ενέργεια με τη σειρά της απαιτείται από το σώμα να συνθέσει νέες πρωτεΐνες, νουκλεϊκά οξέα (DNA, RNA) κλπ.

Τα θρεπτικά συστατικά σε σχέση με τον μεταβολισμό περιλαμβάνουν σωματικές απαιτήσεις για διάφορες ουσίες, μεμονωμένες λειτουργίες στο σώμα, αναγκαία ποσότητα ενέργειας και κατώτατο επίπεδο σωστής λειτουργίας.

Τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά παρέχουν την ενέργεια (θερμίδες) και τις εκείνες χημικές ουσίες που το ίδιο το σώμα δεν μπορεί να συνθέσει. Τα τρόφιμα παρέχουν μια ποικιλία ουσιών που είναι απαραίτητες για την κατασκευή, συντήρηση και επισκευή των ιστών του σώματος και για την αποτελεσματική λειτουργία του.


Η διατροφή ενός ατόμου πρέπει να περιέχει όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά όπως ο άνθρακας, το υδρογόνο, το οξυγόνο, το άζωτο, ο φώσφορος, το θείο και περίπου 20 άλλα ανόργανα στοιχεία. Τα κύρια στοιχεία παρέχονται σε υδατάνθρακες, λιπίδια και πρωτεΐνες. Επιπλέον, είναι απαραίτητες οι βιταμίνες, τα μέταλλα και, φυσικά, το νερό.

Μεταβολισμός: Τι ρόλο παίζουν οι υδατάνθρακες
Τα τρόφιμα παρέχουν στο σώμα υδατάνθρακες σε τρεις μορφές: άμυλο, ζάχαρη και κυτταρίνη (ίνες). Τα άμυλα και τα σάκχαρα αποτελούν σημαντικές και ουσιαστικές πηγές ενέργειας για τον άνθρωπο. Οι ίνες συμβάλλουν στο αίσθημα πληρότητας και καλής λειτουργία του εντέρου στη διατροφή.

Οι ιστοί εξαρτώνται από τη γλυκόζη για όλες τους τις δραστηριότητες. Οι υδατάνθρακες και τα σάκχαρα παράγουν γλυκόζη μέσω της πέψης ή του μεταβολισμού.

Η χημική αντίδραση για την καύση της γλυκόζης γράφεται ως:

C6H12O6 + 6O2 -----> 6 CO2 + 6 H2O + ενέργεια

Οι περισσότεροι άνθρωποι καταναλώνουν περίπου το ήμισυ της διατροφής τους σε υδατάνθρακες. Αυτοί προέρχονται από το ρύζι, το σιτάρι, το ψωμί, τις πατάτες, τα ζυμαρικά κλπ.

Μεταβολισμός: Τι ρόλο παίζουν οι πρωτεΐνες
Οι πρωτεΐνες είναι οι κύριοι κατασκευαστές ιστών στο σώμα. Είναι μέρος κάθε κυττάρου στο σώμα. Οι πρωτεΐνες βοηθούν στη δομή των κυττάρων, τις λειτουργίες, τον σχηματισμό αιμοσφαιρίνης για την μεταφορά οξυγόνου, τα ένζυμα για να πραγματοποιήσουν ζωτικές αντιδράσεις και μια πληθώρα άλλων λειτουργιών στο σώμα. Οι πρωτεΐνες είναι επίσης ζωτικής σημασίας για την παροχή αζώτου για το γενετικό υλικό του DNA και του RNA και την παραγωγή ενέργειας.

Οι πρωτεΐνες είναι απαραίτητες για τη διατροφή επειδή περιέχουν αμινοξέα. Μεταξύ των 20 ή περισσοτέρων αμινοξέων, το ανθρώπινο σώμα είναι ανίκανο να συνθέσει 8 και αυτά ονομάζονται απαραίτητα αμινοξέα.

Τα απαραίτητα αμινοξέα είναι:

Λυσίνη
Τρυπτοφάνη
Μεθειονίνη
Λευκίνη
Ισολευκίνη
Φαινυλαλανίνη
Βαλίνη
Θρεονίνη
Τα τρόφιμα με την καλύτερη ποιότητα πρωτεΐνης είναι τα αυγά, το γάλα, η σόγια, τα κρέατα, τα λαχανικά και οι σπόροι.

Μεταβολισμός: Τι ρόλο παίζει το λίπος
Τα λιπαρά είναι συμπυκνωμένες πηγές ενέργειας. Παράγουν δύο φορές περισσότερη ενέργεια από τους υδατάνθρακες, ή την πρωτεΐνη.

Τα λιπαρά:

Συμβάλλουν στη διαμόρφωση της κυτταρικής δομής
Σχηματίζουν ένα προστατευτικό «μαξιλάρι» και μόνωση γύρω από ζωτικά όργανα
Βοηθούν στην απορρόφηση των λιποδιαλυτών βιταμινών
Παρέχουν εφεδρική αποθήκευση ενέργειας
Τα απαραίτητα λιπαρά οξέα περιλαμβάνουν τα ακόρεστα λιπαρά οξέα (λινελαϊκά, λινολινικά και αραχιδονικά οξέα). Αυτά πρέπει να λαμβάνονται στη διατροφή. Τα κορεσμένα λιπαρά, μαζί με τη χοληστερόλη, προκαλούν αρτηριοσκλήρωση και καρδιακές παθήσεις.

Μεταβολισμός: Τι ρόλο παίζουν βιταμίνες και μέταλλα
Τα μέταλλα στα τρόφιμα δεν συμβάλλουν άμεσα στις ενεργειακές ανάγκες αλλά είναι σημαντικά ως ρυθμιστές και παίζουν ρόλο στις μεταβολικές οδούς του σώματος. Περισσότερα από 50 στοιχεία βρίσκονται στο ανθρώπινο σώμα. Περίπου 25 στοιχεία έχουν βρεθεί ότι είναι ουσιώδη, δεδομένου ότι μια πιθανή τους ανεπάρκεια παράγει συγκεκριμένα συμπτώματα.

Τα πιο σημαντικά μέταλλα είναι:

ασβέστιο
φώσφορος
σίδηρος
νάτριο
κάλιο
ιόντα χλωρίου
χαλκός
κοβάλτιο
μαγγάνιο
ψευδάργυρος
μαγνήσιο
φθόριο
ιώδιο
Οι βιταμίνες είναι απαραίτητες οργανικές ενώσεις που το ανθρώπινο σώμα δεν μπορεί να συνθέσει από μόνο του και πρέπει συνεπώς να τις πάρει μέσω της διατροφής. Οι βιταμίνες που είναι ιδιαίτερα σημαντικές στον μεταβολισμό είναι:

Βιταμίνη Α
Βιταμίνη Β2 (ριβοφλαβίνη)
Νιασίνη ή νικοτινικό οξύ
Παντοθενικό οξύ
Μεταβολικές δίοδοι (metabolic pathways)
Οι χημικές αντιδράσεις του μεταβολισμού οργανώνονται σε μεταβολικές διόδους. Αυτές επιτρέπουν στα βασικά χημικά από τη διατροφή να μετασχηματιστούν μέσω μιας σειράς σταδίων σε μια άλλη χημική ουσία, μέσω μιας σειράς ενζύμων.

Τα ένζυμα είναι ζωτικής σημασίας για τον μεταβολισμό, επειδή επιτρέπουν στους οργανισμούς να συνθέτουν τις απαραίτητες αντιδράσεις που καταναλώνουν ενέργεια. Αυτές οι αντιδράσεις συνδέονται επίσης με εκείνες που απελευθερώνουν ενέργεια. Καθώς τα ένζυμα δρουν ως καταλύτες, επιτρέπουν σε αυτές τις αντιδράσεις να προχωρήσουν γρήγορα και αποτελεσματικά. Τα ένζυμα επιτρέπουν επίσης τη ρύθμιση των μεταβολικών οδών ως απόκριση σε αλλαγές στο περιβάλλον του κυττάρου ή σε σήματα από άλλα κύτταρα.

Πηγή: http://www.news-medical.net

https://www.iatropedia.gr

Διατροφή

Παχυσαρκία τέλος: Αυτή είναι η ουσία που κόβει την πείνα
Νίκη Ψάλτη 
Χημική ουσία που προέρχεται από τη ρίζα ενός βοτάνου θεωρείται πολλά υποσχόμενη για την καταπολέμηση της παχυσαρκίας
Η σελαστρόλη είναι ένα τριτερπένιο που προέρχεται από τη ρίζα του φυτού Tripterygium wilfordii (λέγεται και «η άμπελος του Θεού των κεραυνών» ή «η άμπελος του Διός») στο οποίο αποδίδονται αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Είναι ένα πεντακυκλικό τριτερπενοειδές και ανήκει στην οικογένεια των μενιδίων κινόνης.

Η δράση του στην καταπολέμηση της παχυσαρκίας βρέθηκε στο επιστημονικό επίκεντρο το 2015. Οι σχετικές μελέτες έδειξαν ότι η λήψη του οδήγησε σε περιορισμό της πρόσληψης τροφής σε παχύσαρκα ποντίκια κατά σχεδόν 80%, οδηγώντας σε απώλεια βάρους της τάξεως του 45%.

Η σελαστρόλη αυξάνει την ευαισθησία του εγκεφάλου στη λεπτίνη, την ορμόνη που στέλνει το μήνυμα του κορεσμού στον εγκέφαλο, αλλά μέχρι σήμερα παρέμενε αδιευκρίνιστος ο τρόπος δράσης του. Το μυστήριο επιχειρεί να λύσει νέα έρευνα υπό την καθοδήγηση του Δρ. Umut Ozcan από το Παιδιατρικό Νοσοκομείο της Βοστώνης, που δημοσιεύθηκε στο Nature Medicine.

Σήμερα η εν λόγω ουσία βρίσκεται σε φάση Ι κλινικών δοκιμών (όπου θα εκτιμηθεί η ασφάλεια και η ανεκτικότητα του φαρμάκου).

Η νέα μελέτη αποκαλύπτει ότι η σελαστρόλη δρα μέσω ενός προ-φλεγμονώδους μονοπατιού κυτταρικής σηματοδότησης αυξάνοντας την ποσότητα του υποδοχέα τύπου Ι της ιντερλευκίνης-1 (IL1-R1). Σύμφωνα με τη μελέτη αυτός ο υποδοχέας, που λαμβάνει τα σήματα από την κυτοκίνη ιντερλευκίνη 1 (IL-1) αποτελεί τον «φύλακα» των μεταβολικών δράσεων της σελαστρόλης.

«Εάν ‘σιγήσει’ ο IL1-R1 τότε αμέσως χάνεται και η δράση του celastrol όσον αφορά την ευαισθησία στη λεπτίνη και την καταπολέμηση της παχυσαρκίας» εξηγεί ο Δρ. Ozcan.
Επίσης τα ποντίκια με έλλειψη του IL1-R1 στερήθηκαν και των άλλων μεταβολικών πλεονεκτημάτων του μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται η μείωση της αντίστασης στην ινσουλίνη σε περιπτώσεις σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2.

Σύμφωνα με προηγούμενες μελέτες που δημοσιεύθηκαν στο Nature Medicine (2011) και το Cell (2017) φαίνεται ότι η σχέση ανάμεσα στη φλεγμονή και την παχυσαρκία είναι πιο πολυσύνθετη από ότι αρχικά εκτιμούσαν οι ερευνητές. Η ενεργοποίησης των φλεγμονωδών μηχανισμών του οργανισμού θεωρείται ότι οδηγεί στην εμφάνιση παχυσαρκίας και διαβήτη τύπου 2. Όπως όμως έδειξε ο Δρ. Ozcan η ενεργοποίηση της φλεγμονώδους κυτταρικής σηματοδότησης τελικά είναι ευεργετική και απαιτείται για τον έλεγχο της ομοιόσταση της γλυκόζης. Για την ακρίβεια η λεπτίνη είναι μια προ-φλεγμονώδης κυτοκίνη.

Σύμφωνα με τον Δρ. Ozcan η διαδικασία της φλεγμονής λανθασμένα ενοχοποιείται για την πρόκληση παχυσαρκίας και διαβήτη τύπου 2. «Αντιθέτως η έρευνά μας έδειξε ότι η δυσλειτουργία του προ-φλεγμονώδους μονοπατιού κυτταρικής σηματοδότησης είναι μάλλον ο παράγοντας που οδηγεί σε παχυσαρκία και διαβήτη τύπου 2. Το πρόβλημα είναι ότι ο οργανισμός ανθίσταται στην κυτταρική σηματοδότηση των κυτοκινών, παρά το ότι η δράση των κυτοκινών προκαλεί πρόβλημα» εξηγει ο Δρ. Ozcan.

Σε κάθε περίπτωση οι ερευνητές πιστεύουν ότι ίσως είναι δυνατόν να φανεί χρήσιμο το σηματοδοτικό μονοπάτι των κυτοκινών μέσω του IL-R1 ώστε να αλλάξει ο μεταβολισμός και να διευκολυνθεί η απώλεια βάρους.

Οι ερευνητές αρχικά μελέτησαν τον τρόπο με τον οποίο η σελαστρόλη αλλάζει την έκφραση των γονιδίων στον υποθάλαμο, το μέρος του εγκεφάλου όπου ενεργοποιείται η λεπτίνη. Αναλύοντας το RNA στον υποθάλαμο των εγκεφάλων τριών ομάδων ποντικιών (αδύνατων, παχύσαρκων λόγω υπερπρόσληψης τροφής και παχύσαρκων λόγω απουσίας υποδοχέων λεπτίνης) οι ερευνητές κατέληξαν σε μια ομάδα γονιδίων η έκφραση των οποίων τροποποιούνταν μόνο στα παχύσαρκα λόγω φαγητού ποντίκια που είχαν υποδοχείς λεπτίνης – με τον υποδοχέα L1-R1 να βρίσκεται στην κορυφή της λίστας τους.

Μέσω των πειραμάτων τους οι ερευνητές κατέληξαν τελικά στον υποδοχέα IL1R1 ως υποσχόμενο παράγοντα για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας. Η ουσία σελαστρόλη παράγει ικανοποιητικά αποτελέσματα όσον αφορά την απώλεια βάρους, αλλά σε περίπτωση που δεν οδηγήσει στο επιθυμητό αποτέλεσμα οι ερευνητές θέλουν να έχουν τον IL1R1 ως μια εναλλακτική δίοδο προς διερεύνηση που μπορεί να οδηγήσει σε ένα νέο κεφάλαιο για την ρύθμιση της πείνας.

 https://ygeiamou.gr

Διατροφή

Οι ηλικιωμένοι που ακολουθούν συστηματικά τη Μεσογειακή διατροφή για τουλάχιστον έναν χρόνο, έχουν περισσότερα «καλά» βακτήρια στο έντερο τους, πράγμα που με τη σειρά του βοηθά για υγιή γηρατειά

Η Μεσογειακή διατροφή ενισχύει τα «καλά» βακτήρια του εντέρου και βοηθά τους ηλικιωμένους να έχουν υγιή γηρατειά, σύμφωνα με μια νέα ευρωπαϊκή επιστημονική έρευνα.

Η Μεσογειακή διατροφή φαίνεται να συμβάλει -μέσω της βελτίωσης του μικροβιακού οικοσυστήματος του εντέρου- τόσο στην καλύτερη λειτουργία του σώματος, όσο και του νου. Η γήρανση σχετίζεται με μείωση των κινητικών λειτουργιών και με χρόνια φλεγμονή. Η Μεσογειακή διατροφή μειώνει τους μικροοργανισμούς που ευνοούν τη φλεγμονή, αποτρέποντας έτσι την πρόωρη έκπτωση των κινητικών και νοητικών λειτουργιών.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Δρ Πολ Ο’Τουλ της Σχολής Μικροβιολογίας του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Κορκ της Ιρλανδίας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο Gut (Έντερο), ανέλυσαν το μικροβίωμα 612 ανθρώπων ηλικίας 65 έως 79 ετών σε πέντε χώρες (Γαλλία, Ιταλία, Ολλανδία, Πολωνία και Βρετανία).

Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν τυχαία σε δύο ομάδες, από τις οποίες η μία έκανε τη συνήθη διατροφή και η άλλη τη μεσογειακή (με πολλά φρούτα, λαχανικά, ξηρούς καρπούς, όσπρια, ελαιόλαδο και ψάρια, καθώς επίσης με λίγα κόκκινα κρέατα και κορεσμένα λίπη). Η σωματική και νοητική κατάσταση των ηλικιωμένων αξιολογήθηκε με τεστ στην αρχή της έρευνας και μετά από ένα χρόνο.

Διαπιστώθηκε ότι οι ηλικιωμένοι της δεύτερης ομάδας (μεσογειακή διατροφή) είχαν καλύτερη αναλογία «καλών-κακών» βακτηρίων στο έντερο τους, καθώς επίσης μεγαλύτερη σωματική δύναμη, βελτιωμένη λειτουργία εγκεφάλου (π.χ. μνήμη) και μικρότερα επίπεδα συστημικής φλεγμονής. Τα οφέλη της μεσογειακής διατροφής ήσαν κοινά ανεξάρτητα από την εθνικότητα, την ηλικία ή το βάρος των συμμετεχόντων.

Διατροφή

Οι λόγοι που πρέπει να τρως περισσότερες ελιές!

Κλαούντια Ντιντάτη

Αν είσαι λάτρης των ελιών, τότε πολύ καλά κάνεις. Αν δε τις αποφεύγεις, τότε μάλλον ήρθε η ώρα να τις βάλεις στη σαλάτα σου. Τα οφέλη των ελιών είναι πολλά καθώς αποτελούν κι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της μεσογειακής διατροφής.

Γίνεται να φας ελληνική σαλάτα χωρίς ελιές; Να απολαύσεις ένα μεζεδάκι μαζί με το τσίπουρο χωρίς ελιές; Τα οφέλη των ελιών είναι πολλά και πρέπει να τις εντάξεις στη διατροφή σου, αν δεν το κάνεις ήδη δηλαδή.

Αλλά κι αν αγαπάς τις ελιές για τη γεύση τους, θα τις λατρέψεις για όλα αυτά που προσφέρουν στον οργανισμό σου.

Τα οφέλη των ελιών για την υγεία
Αντιοξειδωτικά
Οι ελιές είτε είναι μαύρες είτε πράσινες, είναι γεμάτες βιταμίνη Ε και πολυφαινόλες, τα οποία είναι ισχυρά αντιοξειδωτικά. Τα αντιοξειδωτικά είναι ισχυρές ενώσεις που καταπολεμούν τις ελεύθερες ρίζες στο σώμα, οι οποίες μπορούν να βοηθήσουν στην προστασία των κυττάρων και την πρόληψη καρδιαγγειακών παθήσεων και καρκίνου.

Τα αντιοξειδωτικά συμβάλλουν επίσης, στην προστασία του ανοσοποιητικού συστήματος, βοηθώντας να αποφύγεις τις αρρώστιες και να είσαι περισσότερο υγιής μεγαλώνοντας.

Η βιταμίνη Ε διαλύει τα λίπη, που σημαίνει ότι απορροφάται καλύτερα στην κυκλοφορία του αίματος όταν συνδυάζεται με λίπος.

Υγιή λίπη
Οι ελιές είναι συσκευασμένες με μονοακόρεστα λίπη, τα οποία χαρακτηρίζονται ως υγιή λίπη που μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων και να μειώσουν πιθανώς τη φλεγμονή στο σώμα. Αυτά τα λίπη εξάγονται για να παρασκευαστεί το ελαιόλαδο, το οποίο όλοι αγαπάμε στη σαλάτα και σε διάφορα φαγητά!

Το μυστικό για να κρατήσεις τη μνήμη σου σε φόρμα

Σίδηρος
Ειδικά όσον αφορά τις μαύρες ελιές. Αυτές οι μαύρες ελιές περιέχουν μια πολύ καλή ποσότητα σιδήρου, ο οποίος είναι εξαιρετικά σημαντικός καθώς πρόκειται για μια βασική θρεπτική ουσία και βοηθά στη μεταφορά οξυγόνου στο αίμα.

Η έλλειψη σιδήρου είναι αρκετά συχνή στις γυναίκες και μπορεί να είναι ο λόγος για τον οποίο νιώθεις ιδιαίτερα κουρασμένος ή έχεις διαρκώς κρύα χέρια και πόδια. Μόλις 100 γραμμάρια ελιών παρέχουν περίπου το 16% του συνιστώμενου ημερήσιου ποσού για γυναίκες ηλικίας 19 έως 40 ετών.

Ίνες
Όταν καταναλώνεις ολόκληρη την ελιά και όχι απλώς το λάδι, έχει μια πολύ καλή δόση διαιτητικών ινών που σε βοηθά να παραμείνεις γεμάτος για περισσότερη ώρα και να λειτουργεί σωστά και ομαλά το πεπτικό σου σύστημα.

Εκτός από εξαιρετικά γευστικές οι ελιές προσφέρουν ένα σωρό οφέλη για την υγεία. Και τώρα κάπως μας άνοιξε η όρεξη!

https://ipop.gr/

Διατροφή

Η μεγάλη κατανάλωση αυτών των λαχανικών σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο εκδήλωσης πολλών καρκίνων, καθώς είναι πλούσια σε θειούχες ουσίες, που προκαλούν τον θάνατο των καρκινικών κυττάρων μέσω διαφόρων μηχανισμών

Τα λαχανικά της οικογένειας allium περιλαμβάνουν το σκόρδο, το κρεμμύδι, το πράσο, το σχοινόπρασο και το πράσινο κρεμμυδάκι. Αυτά τα λαχανικά χρησιμοποιούνται σε όλο τον κόσμο τόσο σε απλές καθημερινές συνταγές όσο και στην γκουρμέ μαγειρική. Στο παρελθόν έχουν χρησιμοποιηθεί και για ιατρικούς λόγους επειδή έχουν αντιμικροβιακή, αντιβακτηριακή και αντιθρομβωτική δράση, ενισχύουν το ανοσοποητικό σύστμα και συμβάλλουν στη μείωση των λιπιδίων και της γλυκόζης στο αίμα. Τα τελευταία χρόνια οι ερευνητές μελετούν εκτεταμένα και τις αντικαρκινικές τους ιδιότητες.

Επιδημιολογικές μελέτες έχουν δείξει ότι η μεγάλη κατανάλωση αυτών των λαχανικών σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο εκδήλωσης πολλών καρκίνων. Αυτά τα επιδημιολογικά ευρήματα υποστηρίζονται από στοιχεία εργαστηριακών ερευνών. Η συγκεκριμένη οικογένεια λαχανικών είναι πλούσια σε θειούχες ουσίες, που προκαλούν τον θάνατο των καρκινικών κυττάρων μέσω διαφόρων μηχανισμών.

Ειδικότερα, αυτές οι βιοχημικές ουσίες εμποδίζουν την ανάπτυξη του καρκίνου στα αρχικά στάδια, όταν αλλαγές στο DNA φυσιολογικών κυττάρων οδηγούν στη νόσο. Επιπλέον, εξουδετερώνουν τις ελεύθερες ρίζες και εμποδίζουν την ανάπτυξη των όγκων.

Συστατικά στο εκχύλισμα του σκόρδου (συνδυαστικά ή μεμονωμένα) εμποδίζουν την αγγειογένεση (τον σχηματισμό αιμοφόρων αγγείων για τη θρέψη των καρκινικών κυττάρων) και προλαμβάνουν τη μετάσταση.

Προσθέστε συχνά σκόρδο στα φαγητά σας.
Λιώστε το σκόρδο, ψιλοκόψτε τα κρεμμύδια και ανακατέψτε τα με λίγο λάδι, ώστε οι βιοενεργές ουσίες τους να απορροφώνονται πιο εύκολα.
Κόψτε το σκόρδο, το κρεμμύδι και τα πράσα, σοτάρετέ τα με λίγο ελαιόλαδο κα ισυνδυάστε με λαχανικά στον ατμό, με ρύζι ή με οποιοδήποτε άλλο πιάτο. Ωμό, το ψιλοκομμένο ή τριμμένο σκόρδο μπορείτε να προστεθεί σε βούτυρο καλής ποιότητας από ζώα ελευθέρας βοσκής ή στο ελαιόλαδο.

Πηγή: Anticancer, Η προληπτική δύναμη των τροφών, Οδηγός διατροφής για να μειώσετε τον κίνδυνο καρκίνου, Χριστίνα Οικονομίδου – Πιερίδου, Κλινική Διαιτολόγος, διατροφολόγος, M.Sc. Nutritional Medicine, εκδόσεις Διόπτρα

https://ygeiamou.gr/

Διατροφή

Οι ουρολοιμώξεις είναι λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος που προκαλούνται από παθογόνους μικροοργανισμούς

Γενικά
Υπό κανονικές συνθήκες, τα βακτήρια που εισέρχονται από την ουρήθρα στο ουροποιητικό σύστημα απομακρύνονται γρήγορα με την ούρηση, πριν προλάβουν να εγκατασταθούν και να δημιουργήσουν φλεγμονή. Ωστόσο, ορισμένες φορές βρίσκουν μειωμένη τη φυσική άμυνα του οργανισμού και δρουν ανενόχλητα. Πρόκειται για τον δεύτερο συχνότερο τύπο λοιμώξεων, που «προτιμά» κυρίως τις γυναίκες. Υπολογίζεται ότι περίπου το 20-30% του γυναικείου πληθυσμού θα εμφανίσει ουρολοίμωξη τουλάχιστον μία φορά στη ζωή του. Αντίθετα, για τους άνδρες δεν είναι τόσο συχνές, αλλά συνήθως έχουν πιο έντονα συμπτώματα και απαιτούν θεραπεία μεγαλύτερης διάρκειας.

Χορτοφαγία
Οι λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος συνήθως προκαλούνται από βακτήρια του εντέρου, όπως το E. coli, τα οποία εισέρχονται στο ουροποιητικό σύστημα μέσω της ουρήθρας, επηρεάζοντας στη συνέχεια τα νεφρά και την ουροδόχο κύστη. Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι το κρέας αποτελεί σημαντική πηγή E. coli, αλλά παραμένει αδιευκρίνιστο αν η διακοπή κατανάλωσής του μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης ουρολοιμώξεων.

Ο Δρ. Chin-Lon Lin και οι συνεργάτες του μελέτησαν περιστατικά ουρολοιμώξεων από 9.724 Βουδιστές στην Ταϊβάν, οι οποίοι συμμετείχαν στην έρευνα χορτοφαγίας Tzu Chi που διερευνά τον αντίκτυπο της χορτοφαγικής διατροφής στην υγεία των Ταϊβανών βουδιστών.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ο συνολικός κίνδυνος εμφάνισης ουρολοίμωξης ήταν κατά 16% χαμηλότερος στους χορτοφάγους σε σχέση με τους μη χορτοφάγους. Από τους 3.040 χορτοφάγους του δείγματος, 217 εμφάνισαν κάποια λοίμωξη του ουροποιητικού ενώ σε δείγμα 6.684 μη-χορτοφάγων, οι ουρολοιμώξεις ανέρχονταν σε 444.

https://www.in.gr/

Διατροφή

Όταν τρώτε κηρήθρα προσφέρετε διάφορα οφέλη στον οργανισμό σας, που κυμαίνονται από την καταπολέμηση ενός κινδύνου μόλυνσης σε μια πιο υγιή καρδιά και ήπαρ.

Ωστόσο, η κατανάλωση μελιού απευθείας από το μελίσσι μπορεί επίσης να δημιουργήσει ορισμένους κινδύνους.

Το ακατέργαστο μέλι διαφέρει από το εμπορικό μέλι επειδή δεν είναι παστεριωμένο ή φιλτραρισμένο.

Η κηρήθρα μπορεί επίσης να περιέχει κάποια γύρη μελισσών, πρόπολη και βασιλικό πολτό - πρόσθετα προϊόντα μελισσών με δυνητικά οφέλη για την υγεία. Εντούτοις, αυτά είναι πιθανόν να βρεθούν μόνο σε μικρές ποσότητες.

Μπορείτε να φάτε ολόκληρη την κηρήθρα, συμπεριλαμβανομένου του μελιού και των κηρώδινων κυττάρων που το περιβάλλουν.

Πλούσια σε ορισμένες θρεπτικές ουσίες
Η κηρήθρα είναι πλούσια σε υδατάνθρακες και αντιοξειδωτικά. Περιέχει επίσης ιχνοστοιχεία από διάφορα άλλα θρεπτικά συστατικά.

Το κύριο συστατικό της είναι το ακατέργαστο μέλι, το οποίο προσφέρει μικρές ποσότητες πρωτεϊνών, βιταμινών και μετάλλων - αλλά αποτελείται από 95-99% ζάχαρη και νερό.

Επειδή δεν έχει υποστεί επεξεργασία, το ακατέργαστο μέλι περιέχει ένζυμα όπως η οξειδάση γλυκόζης, τα οποία προσδίδουν αντιμικροβιακές και αντιβακτηριακές ιδιότητες.

Τέτοια ένζυμα καταστρέφονται από τη θέρμανση και τη διήθηση που χρησιμοποιούνται για την επεξεργασία του εμπορικού μελιού.

Επιπλέον, το ακατέργαστο μέλι είναι λιγότερο πιθανό να μολυνθεί από γλυκαντικά όπως το σιρόπι καλαμποκιού υψηλής φρουκτόζης και επίσης τείνει να περιέχει περισσότερα αντιοξειδωτικά από το επεξεργασμένο μέλι.

Τα αντιοξειδωτικά είναι ωφέλιμες φυτικές ενώσεις που προάγουν την υγεία, μειώνουν τη φλεγμονή και προστατεύουν το σώμα σας από ασθένειες. Τα επίπεδά τους μπορεί να είναι έως και 4,3 φορές υψηλότερα σε ακατέργαστα από ό, τι στο μεταποιημένο μέλι.

Οι πολυφαινόλες είναι ο κύριος τύπος αντιοξειδωτικού του μελιού. Οι έρευνες υποδεικνύουν ότι μπορεί να συμβάλουν στη μείωση του κινδύνου εμφάνισης διαβήτη, άνοιας, καρδιακών παθήσεων και ακόμη και ορισμένων τύπων καρκίνου.

Η κηρήθρα περιέχει επίσης κερί μελισσών, η οποία παρέχει μακράς αλύσου λιπαρά οξέα και αλκοόλες. Αυτές οι ενώσεις μπορεί να βοηθήσουν στη μείωση των επιπέδων χοληστερόλης.

Μπορεί να βοηθήσει την καρδιά να παραμείνει υγιής
Η κηρήθρα μπορεί να ενισχύσει την υγεία της καρδιάς σας.

Οι έρευνες δείχνουν ότι τα μακράς αλύσου λιπαρά οξέα και οι αλκοόλες που υπάρχουν στο κερί μπορούν να μειώσουν τα υψηλά επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα, έναν παράγοντα κινδύνου για καρδιακές παθήσεις.

Για παράδειγμα, μια ανασκόπηση αναφέρει ότι οι αλκοόλες από μελισσοκέρι μπορεί να βοηθήσουν στη μείωση της «κακής» χοληστερόλης LDL κατά έως και 29% ενώ αυξάνουν την «καλή» χοληστερόλη HDL κατά 8-15% .

Ωστόσο, οι μελέτες αυτής της ανασκόπησης χρησιμοποίησαν υψηλά επίπεδα απομονωμένων αλκοολών που προέρχονταν από κερί μέλισσας, καθιστώντας δύσκολο να γνωρίζουμε αν οι μικρές ποσότητες κεριού από μέλισσες στην κηρήθρα θα είχαν τα ίδια αποτελέσματα.

Επομένως, το μέλι μπορεί να έχει την ίδια ικανότητα μείωσης της χοληστερόλης.

Μια μικρή μελέτη έδωσε στους συμμετέχοντες είτε 70 γραμμάρια ζάχαρης είτε μέλι την ημέρα. Μετά από 30 ημέρες, η ομάδα μελιού αύξησαν την «καλή» χοληστερόλη HDL κατά 3,3% και μείωσαν την «κακή» χοληστερόλη LDL κατά 5.

Επιπλέον, η αντικατάσταση της ζάχαρης με μέλι μπορεί να βοηθήσει να μειωθούν τα επίπεδα των τριγλυκεριδίων έως και 19%.

Επιπλέον, τα αντιοξειδωτικά του μελιού μπορούν να βοηθήσουν τη διαστολή των αρτηριών που οδηγούν στην καρδιά σας. Με τη σειρά του, αυτό μπορεί να αυξήσει τη ροή του αίματος και να μειώσει την αρτηριακή πίεση, μειώνοντας πιθανώς τον κίνδυνο θρόμβων αίματος, καρδιακής προσβολής και εγκεφαλικού επεισοδίου.

Μπορεί να προστατεύσει από τις λοιμώξεις
Η κηρήθρα μπορεί να ενισχύσει την ικανότητα του σώματός σας να καταπολεμά ορισμένα βακτήρια και μύκητες.

Για παράδειγμα, μελέτες δοκιμαστικών σωλήνων δείχνουν ότι τα εκχυλίσματα κεριού μπορούν να προσφέρουν προστασία έναντι μυκήτων και βακτηρίων που προκαλούν ασθένειες, συμπεριλαμβανομένων των Staphylococcus aureus, Candida albicans, Salmonella enterica και Ε. Coli.

Το μέλι είναι επίσης γνωστό για τις αντιμικροβιακές του ιδιότητες. Η έρευνα δείχνει ότι μπορεί να βοηθήσει στην προστασία του εντέρου σας από το εντερικό παράσιτο Giardia lamblia.

Ωστόσο, απαιτούνται μελέτες σε ανθρώπους για την επιβεβαίωση αυτών των επιπτώσεων.

Μπορεί να βελτιώσει τη λειτουργία του ήπατος
Η κηρήθρα μπορεί επίσης να συμβάλει σε ένα πιο υγιές ήπαρ.

Σε μία μελέτη διάρκειας 24 εβδομάδων, χορηγήθηκε καθημερινά ένα μείγμα αλκοολών μελισσοκηρού σε άτομα με ηπατική νόσο. Συγκεκριμένα, το 48% των ατόμων στην ομάδα των μελισσών έδειξε μείωση των συμπτωμάτων - όπως κοιλιακό άλγος, φούσκωμα και ναυτία - έναντι μόνο 8% στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου.

Επιπλέον, η ηπατική λειτουργία επέστρεψε στο φυσιολογικό στο 28% των ασθενών που έλαβαν αλκοόλες μελισσών - σε σύγκριση με κανένα από την ομάδα του εικονικού φαρμάκου.

Δυνητικοί κίνδυνοι
Η κηρήθρα θεωρείται γενικά ασφαλής για κατανάλωση.

Ωστόσο, επειδή περιέχει μέλι, κινδυνεύει να μολυνθεί από σπόρια C. botulinum. Αυτά είναι ιδιαίτερα επιβλαβή για τις εγκύους και τα παιδιά κάτω των 12 μηνών.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, η κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων κηρήθρας μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στο στομάχι.

Για να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος να συμβεί αυτό, ίσως είναι καλύτερο να μην καταναλώνετε μεγάλες ποσότητες κηρήθρας καθημερινά - ή απλώς να φτύνετε τα κηρώδη κύτταρα.

Επιπλέον, τα άτομα με αλλεργίες στη μέλισσα ή τη γύρη πρέπει να είναι προσεκτικά με την κηρήθρα, καθώς μπορεί να προκαλέσουν αλλεργική αντίδραση.

Είναι επίσης σημαντικό να σημειωθεί ότι παρά τα πολλά δυνατά οφέλη της, η κηρήθρα παραμένει πολύ υψηλή σε ζάχαρη

Σπανού Κατερίνα
Συντάκτης - Δημοσιογράφος

https://www.iatronet.gr/

Διατροφή

Τόφου: Πώς παράγεται και ποια είναι τα οφέλη του στην υγεία μας
Αποτελεί παράγωγο της σόγιας, θα λέγαμε ότι είναι η στερεοποιημένη μορφή πρωτεΐνης της σόγιας. Παρασκευάζεται περίπου όπως και το τυρί• απλά το ρόλο του γάλακτος τον παίρνει εδώ ένα λευκό παχύρρευστο υγρό που βγάζουν οι σπόροι σόγιας όταν μουλιάζουν.

Ποια είναι η προέλευσή του; Όπως και με τις περισσότερες τροφές από σόγια, το τόφου προέρχεται από την Κίνα. Ο θρύλος λέει ότι ανακαλύφθηκε κατά λάθος πριν από 2000 χρόνια από έναν Κινέζο μάγειρα. Στην Ιαπωνία έγινε γνωστό τον 8ο αιώνα και αρχικά λεγόταν «okabe».

Το σύγχρονο όνομά του δεν χρησιμοποιούταν μέχρι το 1400. Από τη δεκαετία του ’60, το ενδιαφέρον της Δυτικής κουζίνας στράφηκε στην υγιεινή διατροφή, οπότε και έγινε γνωστότερο στην Ευρώπη και στην Αμερική. Από τότε, είναι πολυάριθμες οι έρευνες που αναδεικνύουν τα πολλά οφέλη της σόγιας και του τόφου.

Διατροφικά οφέλη του τόφου
Το τόφου είναι πολύ καλή πηγή πρωτεΐνης και περιέχει 9 απαραίτητα αμινοξέα. Αποτελεί επίσης μια πολύτιμη φυτική πηγή σιδήρου και ασβεστίου και μετάλλων, συγκεκριμένα περιέχει μαγγάνιο και φώσφορο. Εκτός από αυτά, μας προσφέρει επίσης μαγνήσιο, χαλκό, ψευδάργυρο και βιταμίνη Β1.

Έρευνες σε σχέση με τα οφέλη της σόγιας
Η πρωτεΐνη της σόγιας θεωρείται ότι βοηθά στη μείωση των επιπέδων της κακής χοληστερίνης (LDL). Το τόφου περιέχει φυτοοιστρογόνα που ονομάζονται ισοφλαβόνες – μια ομάδα χημικών ουσιών που εντοπίζονται σε φυτικές τροφές. Έχουν παρόμοια δομή με τα οιστρογόνα, γυναικεία ορμόνη και γι’ αυτό μιμούνται τη δράση τους. Προσδένονται φυσικά στους υποδοχείς των οιστρογόνων στα ανθρώπινα κύτταρα, συμπεριλαμβανομένων των κυττάρων του μαστού – κι έτσι είναι πολύ πιθανό να μειώνουν τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού.

Λόγω της περιεκτικότητας της σόγιας σε φυτοοιστρογόνα, πολλές γυναίκες αποφασίζουν να συμπεριλάβουν τροφές με σόγια στη διατροφή τους καθώς μπαίνουν στην εμμηνόπαυση. Κατά τη διάρκειά της, η φυσική παραγωγή οιστρογόνων του σώματος μειώνεται σημαντικά και εμφανίζονται συμπτώματα. Καθώς τα φυτοοιστρογόνα δρουν ως αδύναμα οιστρογόνα, μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων.

Η κληρονομικότητα, το εντερικό μικροβίωμα και περιβαλλοντικοί παράγοντες παίζουν τεράστιο ρόλο στο πώς αντιδρά το σώμα μας σε ορισμένες τροφές, οπότε το τόφου δεν σημαίνει ότι θα αποδειχθεί εξαιρετικά ευεργετικό σε όλους. Όμως αν είστε χορτοφάγοι ή vegan, οι τροφές σόγιας όπως το τόφου μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμο κομμάτι της διατροφής μας.

Πώς αποθηκεύουμε το τόφου
Όταν το ανοίξουμε, το τόφου χρειάζεται να το πλύνουμε με νερό, να το καλύψουμε με φρέσκο νερό και να το αποθηκεύσουμε σε ένα κλειστό μπολ στο ψυγείο. Για να το διατηρήσουμε το τόφου φρέσκο για μία εβδομάδα, το νερό χρειάζεται να αλλάζει συχνά. Αν διατηρηθεί στην αρχική του συσκευασία, μπορείτε να το καταψύξετε μέχρι και για 5 μήνες.

Ας αρχίσουμε με τα βασικά. Το τόφου είναι ένα προϊόν από σόγια, το οποίο είναι ιδιαίτερα δημοφιλές στις κουζίνες χωρών της Άπω Ανατολής, αλλά και μεταξύ των χορτοφάγων και των vegans. Για να φτάσουμε στην τελική μορφή του τόφου, στα γνωστά δηλαδή λευκά τετράγωνα, πρώτα θρομβώνεται το γάλα σόγιας, διαδικασία η οποία οδηγεί στον διαχωρισμό του τυροπήγματος από το τυρόγαλα. Στη συνέχεια, τα προκύπτοντα πήγματα πιέζονται, δίνοντάς μας την τελική μορφή.

Και γιατί να φάω εγώ αυτό το πράγμα;
Μα φυσικά γιατί αποτελεί πηγή πολύτιμων θρεπτικών συστατικών. Όχι μόνο είναι χαμηλό σε θερμίδες, με μόλις 123 θερμίδες τα 100 γρ., αλλά επιπλέον περιέχει 8 από τα απαραίτητα αμινοξέα για τον ανθρώπινο οργανισμό, γεγονός που το κάνει ιδανικό υποκατάστατο πρωτεϊνούχων τροφών ζωικής προέλευσης με 14 γρ. πρωτεΐνης ανά 100 γρ.

Έχει αρκετά μικρή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες με μόνο 1 γρ. ανά 100 γρ., είναι φτωχό σε χοληστερίνη και πλούσιο σε ω-3 λιπαρά οξέα. Για όλους αυτούς που υποστηρίζουν πως οι vegans δεν “παίρνουν” αρκετό ασβέστιο, να πούμε πως 115 γρ. τοφού παρέχουν το 75% της συνιστώμενης ημερήσιας ποσότητας.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, περιέχει ισοφλαβονοειδή, ουσίες που θεωρείται ότι συμβάλλουν στη βελτίωση της μνήμης, ενώ είναι και εξαιρετική πηγή χαλκού, ένα στοιχείο που είναι απαραίτητο για την καλή λειτουργία των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Είναι επίσης πλούσια πηγή σεληνίου, που έχει αντιοξειδωτική δράση, σιδήρου και ψευδαργύρου. Για να μην τα πολυλογούμε, μία μερίδα τόφου των 75 γρ. περιέχει το 64% των ημερήσιων αναγκών του οργανισμού στα παραπάνω συστατικά. Σου λύσαμε την απορία;

Καλά όλα αυτά, αλλά πώς τρώγεται;
Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι από αυτούς που το δοκιμάζουν, σχηματίζουν πολύ κακή άποψη. Και αυτό συμβαίνει για δύο λόγους. Πρώτον, οι περισσότεροι νομίζουν πως είναι τυρί και δεύτερον λίγοι γνωρίζουν πώς να το μαγειρέψουν σωστά.
Μπορεί να θυμίζει στην όψη και στον τρόπο παραγωγής του με τυρί, ωστόσο στη γεύση και στη χρήση του δεν έχει καμία απολύτως σχέση.

Για να σου δώσουμε να καταλάβεις περί τίνος πρόκειται, φαντάσου το σαν ένα σφουγγάρι, το οποίο δεν έχει καμία απολύτως γεύση και το οποίο απορροφά ό,τι γεύση “βρεθεί γύρω του”.

Υπάρχουν δύο είδη τόφου, το silken το οποίο χρησιμοποιείται κυρίως για γλυκά, όπως κρέμες ζαχαροπλαστικής, τιραμισού και παγωτά και το firm ή extra firm, τα οποία χρησιμοποιούνται κυρίως για αλμυρά πιάτα, από σούπες μέχρι σάντουιτς.

Σημαντικό είναι πριν το μαγειρέψεις να το τυλίξεις με μία πετσέτα και να βάλεις κάτι βαρύ από πάνω για να απομακρυνθούν τα περισσότερα υγρά. Στη συνέχεια μπορείς να το κόψεις σε φέτες ή κυβάκια και να το τηγανίσεις για να το βάλεις σε σάντουιτς ή να το θρυμματίσεις και να το μαγειρέψεις στο τηγάνι μαζί με σπανάκι, ντομάτα, κουρκουμά και πιπέρι για ένα λαχταριστό πρωινό που θυμίζει αβγά στραπατσάδα.

Για ένα πεντανόστιμο και υγιεινό πιάτο, κόψε το τόφου σε κυβάκια, μαρινάρισέ το για μερικά λεπτά σε ένα μείγμα από ταχίνι και γλυκιά τσίλι σος και ψήστο στο φούρνο στους 175 βαθμούς μέχρι να αποκτήσει ένα χρυσό χρώμα και στις δύο πλευρές. Θα αποκτήσει μια υπέροχη κρούστα, ενώ η γλυκιά και πικάντική του γεύση προστάζει μια απλή και ήπια συνοδεία, όπως ρύζι ή ψητά λαχανικά. https://www.olivemagazine.gr/

https://enallaktikidrasi.com/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή