Μαΐου 27, 2020

Διατροφή

Αν νιώσεις ότι θέλεις πολύ να φας κάτι ανθυγιεινό μέσα στη μέρα σου τότε κάν’το και συνέχισε κανονικά τη διατροφή σου μετά από αυτό.

Τι είναι καλύτερο; Να τρως καθημερινά κάτι απαγορευμένο ή να έχεις μία μέρα αφιερωμένη στην “αμαρτία”;

Έχεις ακούσει πολλές φορές πως είναι καλό να έχεις μία μέρα την εβδομάδα που μπορείς να τρως ότι θέλεις. Από την άλλη έχεις ακούσει, όμως, και ότι είναι καλύτερα να τρως κάτι μικρό και αμαρτωλό μέσα στη μέρα σου, καθημερινά. Ποιο είναι καλύτερο σύμφωνα με τους ειδικούς;

Αυτό είναι πολύ καλύτερο από το να δώσεις στον εαυτό σου 24 ώρες να τρώει ότι θέλει. Καλύτερα, λοιπόν, να τρως μία φορά τη μέρα κάτι που θέλεις παρά να τρως όλη μέρα τα πάντα (ακόμα και αν είναι μόνο για μία μέρα).

Καλό είναι, επίσης, να θυμάσαι πως οι θερμίδες δεν είναι απαραίτητα κάτι κακό καθώς χρειάζονται για να σου δίνουν ενέργεια και αντοχή έτσι ώστε να ανταπεξέρχεσαι στις καθημερινές υποχρεώσεις σου. Μην ξεχνάς, όμως, πως και η γυμναστική είναι απαραίτητη στην καθημερινότητά σου και αυτή είναι που θα σου επιτρέψει να κάνεις μερικές ατασθαλίες όποτε νιώθεις ότι το χρειάζεσαι.

Από την άλλη μεριά αν κρατάς τον εαυτό σου περιορισμένο για 6 συνεχόμενες μέρες και έπειτα τρέξεις στο ψυγείο και φας τα πάντα την έβδομη μέρα βάζεις τον εαυτό σου σε κίνδυνο. Μπορεί, προσέχοντας τόσο πολύ, να μην παίρνεις αρκετά συστατικά μέσα στην εβδομάδα σου καταπιέζοντας τον εαυτό σου.

Επιπλέον, κατά πάσα πιθανότητα θα φας ότι μεγαλύτερη αηδία βρεις μπροστά σου την έβδομη μέρα. Υπάρχουν άνθρωποι που λένε ότι “δεν ήμουν εντάξει σήμερα γιατί έφαγα αυτό”. Δεν ισχύει, όμως, κάτι τέτοιο στην πραγματικότητα.

Αν φας ένα μπισκότο και μετά συνεχίσεις κανονικά τη διατροφή σου τότε δεν υπάρχει κανένα απολύτως πρόβλημα.

Διατροφή

Τα χονδροαλεσμένα δημητριακά παίρνουν ξανά μία σημαντική θέση ανάμεσα στα πιάτα της ελληνικής κουζίνας, καθώς διαπιστώνεται η μεγάλη θρεπτική αξία και τα οφέλη τους στην υγεία του ανθρώπου.

Τα χοντραλεσμένα δημητριακά είναι γνωστά από την αρχαιότητα ως βασική, αλλά παράλληλα πρόχειρη και εύκολη επιλογή της καθημερινής παραδοσιακής διατροφής. Οι πρώτοι άρτοι που παρασκευάστηκαν στην ιστορία του πολιτισμού δεν ψήνονταν στο φούρνο αλλά ξεραίνονταν στον ήλιο.

Αυτή η πρώτη λογική του ξεραμένου ζυμαριού αποτελεί και το πρώτο ζυμαρικό. Κι ενώ στις μέρες μας τα απλά ζυμαρικά και το ρύζι έχουν πρωταγωνιστική θέση στο εβδομαδιαίο τραπέζι, σιγά – σιγά παρατηρούμε τα χονδροαλεσμένα δημητριακά να παίρνουν ξανά μία σημαντική θέση ανάμεσα στα πιάτα της ελληνικής κουζίνας, καθώς διαπιστώνεται η μεγάλη θρεπτική αξία και τα οφέλη τους στην υγεία του ανθρώπου.

Καιρός λοιπόν να τα ξαναγνωρίσουμε από την αρχή!

Τραχανάς ή χόνδρος, Κους κους ή κουσκούσι και ποια η διαφορά;

 

Γενικά, υπάρχει μια σύγχυση με τις ονομασίες, καθώς σε πολλά μέρη της Ελλάδας συναντάμε ίδια ζυμαρικά με πολλές διαφορετικές ονομασίες ή το ίδιο όνομα να αντιστοιχεί σε διαφορετικό ζυμαρικό.

Μια πιο λεπτομερή ματιά όμως μπορεί να μας λύσει όλες τις απορίες.

Πλιγούρι- Χόντρος
Είναι το σπασμένο (χοντραλεσμένο) σιτάρι. Στη Θράκη το γνωρίζουν ως πλιγούρι και στην Κρήτη ως χόντρο. Παλιότερα στους γάμους και στα πανηγύρια το πιλάφι γινόταν παραδοσιακά με χόντρο. Οι κάτοικοι των αγροτικών περιοχών το κατανάλωναν με μεγάλη συχνότητα σαν πρωινό αλλά και βραδινό γεύμα.

Είναι ιδιαίτερα πλούσιο σε φυτικές ίνες οι οποίες βοηθούν στην εύρυθμη λειτουργία του εντέρου και σε σύνθετους υδατάνθρακες. Έχει χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη με αποτέλεσμα να ανεβάζει ήπια τη γλυκόζη του αίματος και περιέχει σημαντικές ποσότητες βιταμινών του συμπλέγματος Β, όπως θειαμίνη, ριβοφλαβίνη και νιασίνη που συμμετέχουν στη σωστή λειτουργία του μεταβολισμού και του νευρικού συστήματος.

Περιέχει, παράλληλα, σελήνιο και βιταμίνη Ε που είναι ισχυρές αντιοξειδωτικές ουσίες και μαγνήσιο που ενισχύει το μυϊκό σύστημα και μακροπρόθεσμα επιδρά θετικά στη μείωση της αρτηριακής πίεσης. Τέλος, περιέχει διπλάσια ποσότητα καλίου σε σχέση με τα μακαρόνια και τριπλάσια σε σχέση με το ρύζι.
Χρησιμοποιείται ωμό σε σαλάτες ή μαγειρεμένο αντί για ρύζι σε πιλάφια και γεμιστά. Διατηρείται σε σκιερό και δροσερό μέρος.

Κους-κους
Στην Κρήτη το συναντάμε και ως κουσκούσι. Συνήθως παρασκευάζεται με αλεύρι, πλιγούρι, αλάτι και νερό. Το συναντάμε σε στρογγυλά μικρά μπαλάκια, τα οποία βρέχονται με κρύο νερό και κατόπιν βράζονται σε νερό, ζωμό ή στον ατμό, ώστε να αποκτήσουν μεγαλύτερο όγκο και να γίνουν αφράτα.
Χρησιμοποιείται σε μαγειρευτά πιλάφια μαζί με θαλασσινά ή κρέας, σε σούπες, σε όσπρια και σε σαλάτες. Μία μερίδα (150g) βρασμένο κουσκούς περιέχει 176 Θερμίδες, 6 γρ. πρωτεΐνη, 36. γρ. υδατάνθρακα, 0 γρ. λίπος.

Τραχανάς
Γνωστός και ως χόντρος ή πλιγούρι ή αλεύρι/σιμιγδάλι ζυμωμένο με γάλα ή ξινόγαλο ή γιαούρτι ή χυμό ντομάτας. Αν είναι ξινός, δηλαδή με ξινισμένο γάλα ή γιαούρτι ονομάζεται ξυνόχοντρος στην Κρήτη, ενώ στα περισσότερα μέρη ονομάζεται τραχανάς γλυκός ή ξινός.

Ο μεγάλος χρόνος ζωής του προϊόντος είναι και το μεγαλύτερο πλεονέκτημά του. Η προετοιμασία του απαιτεί χρόνο ώστε να απλωθεί σε μέγιστη δυνατή επιφάνεια, για τουλάχιστον μία εβδομάδα, να στεγνώσει και να συσκευαστεί. Καταναλώνεται σαν σούπα αραιή ή πιο πηκτή, μαγειρεύεται μαζί με όσπρια ή λαχανικά, συνοδεύει κοτόπουλο και χοιρινό, προστίθεται ως γέμιση σε πίτες και σε κεφτέδες αντί για ψωμί.

Χαρακτηρίζεται από τις ιδιαίτερα χαμηλές θερμίδες και τα λίγα λιπαρά, καθώς τα 100 γρ. τραχανόσουπας, μας δίνουν 108 θερμίδες, 2,4 γρ. πρωτεΐνη, 9,3 γρ. υδατάνθρακα και 7,1 γρ. λίπος.

proionta-tis-fisis.com

Διατροφή

Γαλακτο-χορτοφαγία - Οι γαλακτο-χορτοφάγοι δεν τρώνε κρέας ή αυγά αλλά καταναλώνουν γαλακτοκομικά προϊόντα. Οι περισσότεροι χορτοφάγοι στην Ινδία αλλά καί οι αρχαίοι Πυθαγόρειοι, είναι ή ήταν γαλακτο-χορτοφάγοι.

Γαλακτο-αυγο-χορτοφαγία - Οι γαλακτο-αυγο-χορτοφάγοι δεν τρώνε κρέας αλλά καταναλώνουν γαλακτοκομικά προϊόντα και αυγά. Αυτή αποτελεί προς το παρόν την πιο κοινή κατηγορία χορτοφάγων στο δυτικό κόσμο.

Αυγο-χορτοφαγία - Οι αυγο-χορτοφάγοι δεν τρώνε κρέας ή γαλακτοκομικά προϊόντα αλλά καταναλώνουν αυγά.

Αυστηρή χορτοφαγία - Οι αυστηρά χορτοφάγοι (γνωστοί ως vegans στην αγγλική γλώσσα) δεν καταναλώνουν κανένα ζωϊκό προϊόν (όπως είναι τα αυγά, τα γαλακτοκομικά, το μέλι κλπ), δεν φορούν γούνες, δέρμα και μαλλίκαι δεν χρησιμοποιούν προϊόντα που κάνουν τεστ σε ζώα.

Οι εξής είναι λιγότερο κοινές πρακτικές της χορτοφαγίας:

Η Φρουτοφαγία είναι διατροφή που αποτελείται μόνο από φρούτα, καρύδια, σπόρους, και άλλων φυτικών προϊόντων που μπορούν να μαζευτούν χωρίς βλάβη των φυτών. Μερικοί φρουτοφάγοι τρώνε μόνο φυτικά προϊόντα που έχουν ήδη «πέσει» από φυτά. Κατά συνέπεια, ένας φρουτοφάγος μπορεί να φάει φασόλια, ντομάτες, αγγούρια, κολοκύθες, και παρόμοια, αλλά θα αρνηθεί να φάει πατάτες ή σπανάκι.

Φυσική υγιεινή στην κλασική μορφή της περιλαμβάνει μια διατροφή κυρίως ακατέργαστων τροφίμων αυστηρής χορτοφαγίας.

Η Διατροφή ακατέργαστων τροφίμων περιλαμβάνει μόνο τρόφιμα, συνήθως αυστηρής χορτοφαγίας, τα οποία δεν θερμαίνονται πάνω από 46.7 °C. Μπορεί να θερμανθούν ελαφρώς ή να μείνουν ακατέργαστα, αλλά ποτέ να μαγειρευτούν. Υποστηρικτές της πρακτικής υποστηρίζουν ότι το μαγείρεμα καταστρέφει τα ένζυμα ή/και μέρη των θρεπτικών ουσιών.

Εντούτοις, άλλοι υποστηρικτές θεωρούν ότι ορισμένα τρόφιμα γίνονται πιο θρεπτικά όταν καταναλωθούν αφού έχουν θερμανθεί ελαφρώς. Άλλοι, βράζουν τα τρόφιμα στο νερό για λίγο προτού την κατανάλωση διότι θεωρούν ότι με αυτό το τρόπο ενεργοποιούν τα ένζυμα.

Η Μακροβιοτική διατροφή είναι μια διατροφή που αποτελείται συνήθως από προϊόντα ολικής αλέσεως και φασόλια.

Οι ακόλουθες παρόμοια ονομασμένες διατροφές θεωρούνται ποικιλίες ημι-χορτοφαγίας:

 

Θαλασσινο/πουλερικό χορτοφαγία - Μερικοί άνθρωποι επιλέγουν να αποφύγουν ορισμένους τύπους κρεάτων για περίπου τους ίδιους λόγους που ώθησαν άλλους στη χορτοφαγία: υγεία, ηθικές πεποιθήσεις, κλπ Παραδείγματος χάριν, μερικοί άνθρωποι δεν τρώνε το «κόκκινο κρέας» (κρέας θηλαστικών - βοδινό κρέας, αρνί, χοιρινό κρέας, κλπ) ενώ καταναλώνουν πουλερικά και θαλασσινά. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως προσωρινή διατροφή από άτομα που είναι σε μια πορεία να γίνουν πλήρως χορτοφάγα.

Γαλακτο/αυγο/θαλασσινο χορτοφαγία - Αυτή αναφέρεται σε ανθρώπους που καταναλώνουν γαλακτοκομικά, αυγά, ψάρια και ενδεχομένως οστρακόδερμα, αλλά κανέναν άλλο τύπο κρέατος. Αυτή η διατροφή είναι δημοφιλής στην Ιαπωνία όπου αναφέρεται ως διατροφή Οκινάουα (Okinawa).

Ευκαμπτο-χορτοφαγία Οι ευκαμπτο-χορτοφάγοι εμμένουν σε μια διατροφή που είναι συνήθως χορτοφαγική αλλά περιστασιακά καταναλώνουν κρέας. Μερικοί, για παράδειγμα, μπορεί να προτιμήσουν προϊόντα κρέατος από ζώα που ανατρέφονται υπό πιο ανθρώπινες συνθήκες ή που προέρχονται από κυνήγι στη φύση.

Ελευθερο-χορτοφαγία - Οι ελευθερο-χορτοφάγοι ακολουθούν έναν τρόπος ζωής βασισμένο στις ανησυχίες για την εκμετάλλευση των ζώων, της γης, και των ανθρώπινων όντων κατά την παραγωγή καταναλωτικών αγαθών.

Πολλοί τείνουν προς την αυστηρή χορτοφαγία, αλλά αυτό δεν είναι απόλυτο.

Εκείνοι που τρώνε κρέας υποστηρίζουν γενικά τα επιχειρήματα για τη χορτοφαγία, αλλά δεδομένου ότι η ελευθερο-χορτοφαγία ανησυχεί για τα απόβλητα, κάποιοι ελευθερο-χορτοφαγία προτιμούν να χρησιμοποιούν προϊόντα χαμηλής ζήτησης από το να τα αφήσουν να καταλήξουν απόβλητα.

Διατροφή

Ξεκινώντας μια προσπάθεια απώλειας βάρους, για πολλούς η λέξη ψωμί είναι απαγορευμένη. Για άλλους είναι η συνήθης «κλεψιά» μέσα στην ημέρα την ημέρα. Τι ισχύει όμως πραγματικά;

Το ψωμί αποτελεί μια πηγή υδατανθράκων στη διατροφή μας. Οι υδατάνθρακες θα πρέπει να αποτελούν το 50 – 55 % των θερμίδων που λαμβάνουμε ημερησίως. Κατά συνέπεια τρόφιμα που μας δίνουν υδατάνθρακες, όπως το ψωμί, σαφέστατα και δεν απαγορεύονται.

 

Παρολαυτά, αποτελούν συστατικά που όταν απορροφώνται από τον οργανισμό εκκρίνεται μια ορμόνη που λέγεται ινσουλίνη. Η ορμόνη αυτή είναι και ορεξιογόνος και λιπογόνος. Δηλαδή όταν τρώμε πολλούς υδατάνθρακες και δεν χορταίνουμε εύκολα, άρα θέλουμε μεγαλύτερη ποσότητα, και καθαρά ορμονικά δημιουργείται το υπόβαθρο για ευκολότερη αποθήκευση και δυσκολότερη κινητοποίηση του σωματικού μας λίπους.

 

Το συμπέρασμα είναι ότι κάνοντας μια δίαιτα δεν αποφεύγουμε το ψωμί και τρόφιμα που περιέχουν υδατάνθρακες, αλλά προσέχουμε την ποσότητα που καταναλώνουμε. Μια φέτα ψωμί στο γεύμα θα μπορούσε να θεωρηθεί ένας μέσος όρος, ωστόσο η ακριβής ποσότητα ψωμιού και γενικότερα υδατανθράκων στη δίαιτα καθορίζεται με βάση τις εκάστοτε ανάγκες και τα χαρακτηριστικά κάθε οργανισμού.

Τέλος, θα πρέπει να σημειωθεί ότι είναι καλύτερο να τρώμε ψωμί ολικής αλέσεως, όχι λόγω θερμίδων, αλλά λόγω πιο ήπιας απορρόφησης των υδατανθράκων από τον οργανισμό μας.

 

neadiatrofis.gr

Διατροφή

Οι διεγερτικές, αναζωογονητικές και αφροδισιακές ιδιότητες που αποδίδονταν στα ροφήματα αυτά σε συνδυασμό με τη βελτίωση γαστρεντερικών συμπτωμάτων μετά από χρήση τους έκαναν το γκουαρανά ένα πολύ δημοφιλές φυτό.

Το γκουαρανά (Paullinia cupana) είναι ένα φυτό που ευδοκιμεί στα τροπικά δάση του Αμαζονίου. Τα εκχυλίσματα από τους καρπούς του φυτού αυτού χρησιμοποιούνταν ευρέως σε ιατρικά και θεραπευτικά ροφήματα στην αμερικάνικη ήπειρο από τους αυτόχθονες κατοίκους πολύ πριν την έλευση του Κολόμβου.

Οι διεγερτικές, αναζωογονητικές και αφροδισιακές ιδιότητες που αποδίδονταν στα ροφήματα αυτά σε συνδυασμό με τη βελτίωση γαστρεντερικών συμπτωμάτων μετά από χρήση τους έκαναν το γκουαρανά ένα πολύ δημοφιλές φυτό.
Το γκουαρανά μέχρι και σήμερα καλλιεργείται αποκλειστικά στην περιοχή της Βραζιλίας και η παραγωγή αυτή καλύπτει τις πολύ υψηλές παγκόσμιες ανάγκες.
Χρησιμοποιείται ευρέως σε προϊόντα με σκοπό την αύξηση της αθλητικής απόδοσης, σε φυτικά χάπια αδυνατίσματος και χάπια με σκοπό τη διακοπή της όρεξης, σε θεραπευτικά ροφήματα, ενώ διατίθεται σε δισκία και κάψουλες μεμονομένα, σε δόσεις 50-200 mg.

Το γκουαρανά περιέχει μεγάλη ποσότητα καφεΐνης και κυρίως δρα σαν διεγερτικό του κεντρικού νευρικού συστήματος.

Παρότι δεν υπάρχουν αξιόπιστες επιστημονικές μελέτες θεωρείται ότι το γκουαρανά βελτιώνει την αντοχή και την απόδοση των αθλητών, μειώνει την όρεξη και ευνοεί τη μείωση του σωματικού βάρους και λίπους, ενώ χρησιμοποιείται με σκοπό την πνευματική διέγερση και διαύγεια.

Η έρευνα στο ευρύτερο πεδίο των φυτικών συμπληρωμάτων είναι υπό εξέλιξη και χρειάζονται πολλές και ποιοτικές μελέτες με ασφαλή συμπεράσματα πριν αποκλειστούν ή υιοθετηθούν οι παραπάνω υποτιθέμενες ιδιότητες του γκουαρανά.

Κάποια πρώιμα συμπεράσματα μπορούν να επιβεβαιώσουν ευεργετικές ιδιότητες μόνο αναφορικά με την πνευματική διέγερση και διαύγεια και όχι σε σχέση με τη σωματική αντοχή και απόδοση ή το αδυνάτισμα.
Η πρόσληψη γκουαρανά θα πρέπει να αποφεύγεται από άτομα με καρδιακά προβλήματα, πεπτικό έλκος, αγχώδεις διαταραχές και νεφρικές βλάβες, καθώς και κατά την κύηση και τον θηλασμό.

Λόγω της υψηλής ποσότητας καφεΐνης που περιέχεται στο γκουαρανά η πρόσληψή του από παιδιά πρέπει να αποφεύγεται, καθώς μπορεί να προκαλέσει ποικίλες ανεπιθύμητες δράσεις, όπως η εμφάνιση αναιμίας και οι βλάβες στο νευρικό σύστημα.

Υπερβολική δόση μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες στον ανθρώπινο οργανισμό όπως αϋπνία, νευρικότητα, ευερεθιστότητα, αίσθημα σφυγμών, γαστρικό ερεθισμό, έξαψη και αύξηση της αρτηριακής πίεσης.

iatronet.gr

Διατροφή

 Η καταγωγή του είναι από την Ινδία και το Ιράν και σήμερα καλλιεργείται σε πολλές περιοχές του κόσμου. Η ονομασία "βασιλικός" του αποδόθηκε καθώς, σύμφωνα με θρύλο, φύτρωσε στο σημείο όπου ο Μέγας Κωνσταντίνος και η μητέρα του Αγία Ελένη ανακάλυψαν τον Τίμιο Σταυρό.

Βότανο
Στην Ελλάδα είναι από τα πιο κοινά οικιακά φυτά. Χρησιμοποιείται στη λαϊκή φαρμακευτική ως βότανο καθώς πιστεύεται πως είναι καλό διουρητικό, καταπραΰνει το στομαχόπονο και το πονοκέφαλο ενώ στην αρχαιότητα τον χρησιμοποιούσαν ως επίθεμα μετά από δάγκωμα εντόμου, σκορπιού ή και φιδιού.

Μαγειρική
Στη μαγειρική χρησιμοποιούνται κυρίως αποξηραμένα φύλλα της πλατύφυλλης ποικιλίας το άρωμα των οποίων μοιάζει λίγο με αυτό του γλυκάνισου. Αρωματίζει διάφορα ψητά, σαλάτες, βραστά, κοκκινιστά, σούπες κ.τ.λ. ενώ ταιριάζει πολύ σε σάλτσες που έχουν ως βάση τη φρέσκια ντομάτα. Στην Ιταλική κουζίνα, η σάλτσα ζυμαρικών πέστο (pesto) έχει για βάση της το βασιλικό.

Ο βασιλικός έχει σημαντικό ρόλο στην Ελληνική λαϊκή και θρησκευτική παράδοση.

Σύμφωνα με αυτή το φυτό φύτρωσε στο χαμένο τάφο του Χριστού και η έντονη μυρωδιά του έγινε αφορμή να ανακαλυφθεί. Η Αγία Ελένη οδηγήθηκε στον Τίμιο Σταυρό από το έντονο άρωμα του βασιλικού που φύτρωσε δίπλα του. Την ονομασία του το φυτό την πήρε από το «βασιλιάς» και βασιλιάς είναι ο Ιησούς Χριστός. Στα Θεοφάνεια ο ιερέας ραίνει τους πιστούς με αγιασμό βουτώντας ένα κλαδί βασιλικό μέσα στο άγιασμα. Στη γιορτή της Υψώσεως του Τίμιου Σταυρού στις 14 Σεπτεμβρίου στις εκκλησίες μοιράζεται βασιλικός.

el.wikipedia.org

Διατροφή

Ο χρόνος έχει αρχίσει να κυλάει αντίστροφα και εσείς μόλις καταλάβατε, ότι το έχετε κάπως παρατραβήξει με τα junk food και τις ατασθαλίες. Μη ξεχνάτε, πως έρχεται δεύτερος γύρος κατά την περίοδο των γιορτών και πρέπει να πάρετε τα μέτρα σας.

Σίγουρα δε θα μπορέσετε να αντισταθείτε στη γαλοπούλα ούτε και στο σοκολατένιο κορμό που θα σας κλείνει... το μάτι.

Δείτε το παρακάτω διατροφικό πρόγραμμα που έχουμε για εσάς και μην αφήσετε κανέναν να σχολιάσει στο γιορτινό τραπέζι... τα παραπανίσια κιλά σας.

Πρωινό:

1 ποτήρι γάλα 1,5% και 4 κ.σ δημητριακά ολικής αλέσεως & 1 κ.γ κότζι μπέρι

ή

1 τοστ με πολύσπορο ψωμί ( 1 φέτα τυρί Light, 1 φέτα γαλοπούλα) & μία κούπα καφέ χωρίς ζάχαρη

ή

1 ποτήρι χυμό & 1 μπάρα δημητριακών ολικής αλέσεως

Δεκατιανό:

1 μπανάνα & 1 φλιτζάνι πράσινο τσάι

ή

5 καρύδια & 4 αποξηραμένα δαμάσκηνα

ή

1 μήλο και 2 μανταρίνια

Μεσημεριανό:


Κοτόπουλο ψητό, σαλάτα & 1 φέτα ψωμί πολύσπορο

ή

Ομελέτα με λαχανικά & σαλάτα με λάχανο και καρότο

ή

Ψάρι βραστό με καρότα & βραστό μπρόκολο

Απογευματινό:

1 γιαούρτι

ή

2 ρυζογκοφρέτες

ή

10 ανάλατα αμύγδαλά

ή

1 μήλο

Βραδινό:

Πράσινη σούπα με μπρόκολο

ή

1 τοστ με ψωμί ολικής αλέσεως

ή

1 αυγό βραστό με σαλάτα μαρούλι, λάχανο και καρότο

Τι πρέπει να προσέξεις

-Τα γεύματά  πρέπει να έχουν διαφορά μεταξύ τους περίπου 3 ώρες.

- Μπορείτε να πίνετε καφέ ή τσάι αλλά με ακατέργαστη ζάχαρη.

- Φροντίστε να καταναλώνετε πρώτα τη σαλάτα και μετά το κυρίως γεύμα.

- Προσπαθήστε να πίνετε 1,5-2 λίτρα νερό την ημέρα.

- Σε περίπτωση που βγείτε έξω για φαγητό, επιλέξτε ένα ψητό με αρκετή σαλάτα και αποφύγετε τα τηγανιτά, τις σάλτσες και τα ζυμαρικά.

 

queen.gr

Διατροφή

Το αμύγδαλο δεν είναι ένας απλός ξηρός καρπός. Το αμύγδαλο, είναι ένα superfood, που για να είμαστε ακριβείς, δεν είναι ανήκει καν στην οικογένεια των ξηρών καρπών, καθώς ουσιαστικά είναι ο σπόρος της αμυγδαλιάς, που κρύβεται μέσα στον καρπό της.

Το αμύγδαλο βγαίνει σε δυο εκδοχές, τη γλυκιά και την πικρή έκδοση, από τις οποίες η πρώτη είναι η βρώσιμη και η δεύτερη χρησιμοποιείται κυρίως για την παραγωγή του αμυγδαλέλαιου.

Το αμύγδαλο ακόμα επεξεργάζεται και βγαίνει σε διάφορες μορφές, όπως είναι το γάλα από αμύγδαλο, το αλεύρι και το βούτυρο αμυγδάλου.

Τα αμύγδαλα εκτός από πολύ ιδιαίτερη γεύση παρέχουν πλήθος ευεργετικών στοιχείων σε εκείνον που τα καταναλώνει, καθώς είναι πλούσιες πηγές πρωτεΐνης, βιταμίνης Ε, φυτικών ινών και πολλών σημαντικών αμινοξέων. Περιέχουν ακόμα χαλκό, βιταμίνες της ομάδας Β, ασβέστιο, κάλιο, φώσφορο, σίδηρο και υγιή λιπαρά.

Επειδή όμως περιέχουν υψηλές περιεκτικότητες σε μονοακόρεστα λιπαρά και θερμίδες, καλό είναι να διατηρείτε το μέτρο στην κατανάλωσή τους και να περιορίζεστε σε μια χούφτα την ημέρα.

Η θρεπτική τους αξία, λοιπόν, είναι σημαντική και η δράση του απλώνεται σε ένα μεγάλο πεδίο καταστάσεων, από τις οποίες ακολουθούν οι 10 σημαντικότερες.

1. Ρίχνει τη χοληστερίνη
Η τακτική κατανάλωση αμυγδάλων ανεβάζει την καλή χοληστερίνη και ρίχνει την κακή, εξαιτίας της υψηλής περιεκτικότητας των καρπών σε πολυακόρεστα και μονοακόρεστα λιπαρά. Τα αποτελέσματα στην κακή χοληστερίνη ωστόσο, εξαρτώνται από τις ποσότητες αμυγδάλου που καταναλώνει κάποιος σε ημερήσια βάση, ενώ τα ιδανικότερα αποτελέσματα ρίχνουν την LDL μέχρι και 15%! Πιο συγκεκριμένα και ενδεικτικά, 7 γραμμάρια την ημέρα, ρίχνουν τη χοληστερίνη κατά 1%.

2. Ρυθμίζει το διαβήτη
Τα υγιή λιπαρά των αμυγδάλων, οι βιταμίνες, οι φυτικές ίνες και τα μέταλλα βοηθούν στη ρύθμιση της απορρόφησης και της επεξεργασίας της γλυκόζης στο αίμα, γι” αυτό και είναι πολύ ωφέλιμη τροφή για όσους πάσχουν από διαβήτη, ενώ η διαχείριση που καταφέρνουν, στις εξάρσεις του ζαχάρου στο αίμα, μετά από κάθε μεγάλο γεύμα, προφυλλάσει ακόμα και από την ανάπτυξη του διαβήτη. Για τη διατήρηση του ζαχάρου σε υγιή επίπεδα, τρώτε μία χούφτα αμύγδαλα πριν από κάθε μεγάλο γεύμα.

3. Προστατεύει την καρδιά
Τα αμύγδαλα είναι πλούσια σε μαγνήσιο, το οποίο ενισχύει την κυκλοφορία του αίματος και, συνεπώς, του οξυγόνου και των θρεπτικών στοιχείων, σε όλη την έκταση του σώματος. Αυτή η προσφορά του με τη σειρά της ενισχύει την αρτηριακή πίεση και, εν τέλει, την υγεία της καρδιάς.
Τα αμύγδαλα ακόμα περιέχουν υψηλά επίπεδα μονοακόρεστων λιπαρών τα οποία είναι υγιή για την καρδιά, ενώ η αντιοξειδωτική βιταμίνη Ε, βοηθά στην αντιμετώπιση φλεγμονών που εμφανίζονται στις αρτηρίες, προστατεύοντας και με αυτό τον τρόπο το σημαντικότερο μυ του σώματος.

4. Ενισχύει την εγκεφαλική λειτουργία
Η βιταμίνη Ε, που περιέχεται στα αμύγδαλα, τα καθιστά μια από τις καλύτερες τροφές για τις γνωστικές λειτουργίες του εγκεφάλου. Ενισχύει την εγκεφαλική εγρήγορση και διατηρεί σε καλά επίπεδα τη λειτουργία της μνήμης. Επιπλέον, τα ανεβασμένα επίπεδα ψευδάργυρου, προστατεύουν τον εγκέφαλο από τις βλαπτικές λειτουργίες των ελεύθερων ριζών, η δε βιταμίνη Β6, βοηθάει στο μεταβολισμό των πρωτεϊνών, οι οποίες είναι σημαντικές για ανάπλαση των εγκεφαλικών κυττάρων και, τέλος, η φαινυλαλανίνη εμποδίζει την ανάπτυξη της νόσου του Πάρκινσον, ενώ την ίδια στιγμή αυξάνει την παραγωγή χημικών του εγκεφάλου όπως είναι ντοπαμίνη και η αδρεναλίνη.


5. Βοηθάει στην απώλεια του βάρους
Η πυκνότητα σε θρεπτικά στοιχεία στα αμύγδαλα, όπως είναι οι φυτικές ίνες, οι πρωτεΐνες και τα μονοακόρεστα λιπαρά, τα κάνουν πολύ καλή τροφή για τους διαιτούντες, καθώς προκαλούν εύκολα το αίσθημα του κορεσμού και της ικανοποίησης, με αποτέλεσμα να παρουσιάζονται λιγότερες τάσεις για λαιμαργία. Τέλος, η περιεκτικότητά τους σε Β βιταμίνες και ψευδάργυρο, μειώνει σημαντικά τις λιγούρες για κάτι γλυκό, βοηθώντας έτσι σημαντικά στην απώλεια κιλών.


6. Προστατεύει το έμβρυο
Οι έγκυες γυναίκες, που καταναλώνουν αμύγδαλα, ενισχύουν την ανάπτυξη των εμβρύων, μέσα από το φολικό οξύ που περιέχεται στον καρπό και το οποίο παίζει βασικό ρόλο στη σωστή ανάπτυξη των κυττάρων και το σχηματισμό των ιστών του νεογέννητου. Το φολικό οξύ, ακόμα, ελαττώνει τις πιθανότητες προβλημάτων στη γέννηση, όπως είναι οι τυχόν ανωμαλίες στο νευρικό σωλήνα, γι” αυτό φροντίστε για την υγεία των βρεφών, εντάσσοντας στη διατροφή σας τα αμύγδαλα.

7. Καταπολεμά τη δυσκοιλιότητα
Οι φυτικές ίνες των αμυγδάλων καταπολεμούν, με τη σειρά τους, και προστατεύουν από τη δυσκοιλιότητα και τα λοιπά εντερικά προβλήματα. Στην περίπτωση που αντιμετωπίζετε σχετικά προβλήματα πίνετε πολύ νερό και τρώτε τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες, καθώς έτσι προστατεύετε τον εαυτό σας και από την πιθανότητα του καρκίνου του εντέρου. Τα αμύγδαλα, ακόμα, ανακουφίζουν από τις καούρες, εξαιτίας της υψηλής περιεκτικότητας σε έλαια, τα οποία απαλύνουν και ουδετεροποιούν το οξύ του στομάχου.

8. Δυναμώνουν τα κόκαλα
Οι πλούσιες ποσότητες σε φώσφορο και ασβέστιο, κάνουν τα αμύγδαλα σημαντική τροφή για την δύναμη και πυκνότητα των οστών. Εκτός αυτών, το μαγνήσιο, το μαγγάνιο και το κάλιο που περιέχουν, επίσης ενισχύουν την υγεία και τη δύναμη των οστών. Τα αμύγδαλα, ακόμα, ελαττώνουν τις ελεύθερες ρίζες που δρουν στο σώμα, οι οποίες παίζουν βασικό ρόλο στην εμφάνιση της οστεροπόρωσης που έρχεται σε μεγαλύτερες ηλικίες. Αν θέλετε να δώσετε γερές βάσεις και στο μωρό σας, κάντε του μασάζ με αμυγδαλέλαιο και θα βοηθήσετε την ανάπτυξη ενός γερού σκελετού.

9. Διατηρεί λαμπερή την επιδερμίδα
Για νεανικό και λαμπερό δέρμα, τα αμύγδαλα είναι ο μεγαλύτερος σας σύμμαχος. Η βιταμίνη Ε, τρέφει το δέρμα και το προστατεύει από την ξηρότητα και την αφυδάτωση, ενώ το μασάζ με αμυγδαλέλαιο προσφέρει σημαντικά σε ένα υγιές δέρμα, αλλά και δρα θεραπευτικά στο ηλιοκαμμένο δέρμα. Εν αντιθέσει, με άλλα προϊόντα το αμυγδαλέλαιο, δεν αφήνει το δέρμα λιπαρό και δεν φράζει τους πόρους, ενώ οι αντιγηραντικές του ιδιότητες βοηθούν στην αντιμετώπιση των ρυτίδων και των λεκέδων στο δέρμα, που εμφανίζονται με τα χρόνια. 10. Βοηθάει στην υγεία των μαλλιών

Η περιεκτικότητα του αμύγδαλου σε θρεπτικά συστατικά, ενισχυτικά για την υγεία της τρίχας (βιταμίνη Ε, βιοτίνη, μαγγάνιο, ψευδάργυρος και λιπαρά οξέα) το κάνει ιδανικό για την αντιμετώπιση διαφόρων παθήσεων της τρίχας, όπως είναι η πιτυρίδα, η τριχόπτωση και το φριζάρισμα των μαλλιών.

Επιπλέον, ο ψευδάργυρος στα αμύγδαλα ενισχύει την ανανέωση των κυττάρων, δεδομένου ότι η έλλειψη σε αυτό το μέταλλο είναι συχνά η αιτία για τα φαινόμενα αδύναμης τρίχας και τριχόπτωσης. Τρώτε αμύγδαλα και κάνετε μασάζ στο κεφάλι σας, δυο φορές την εβδομάδα, με αμυγδαλέλαιο και θα δείτε διαφορά στην υγεία και εμφάνισης της τρίχας.

biologikaorganikaproionta.com

 

Διατροφή

Αποτελώντας καθημερινή τροφή των λαών της Άπω Ανατολής για περισσότερο από 5.000 χρόνια, η σόγια τα τελευταία χρόνια έχει μετατραπεί σε ένα από τα πιο διαδεδομένα όσπρια σε ολόκληρο τον πλανήτη. Μάλιστα, στην περίοδο της νηστείας βρίσκει ακόμα περισσότερους υποστηρικτές, καθώς προϊόντα της, όπως το γάλα και το τυρί σόγιας, υποκαθιστούν ευχάριστα τα αντίστοιχα ζωικά τρόφιμα. Η κατανάλωσή της έχει σχετιστεί με πολλαπλά οφέλη καθιστώντας πολυδιάστατη την αξία της για την υγεία, αν και δε λείπουν και κάποιες επιστημονικές μελέτες που αναφέρουν πιθανούς κινδύνους από τις υπερβολικές προσλήψεις της.

Ο διατροφικός της πλούτος έχει ως βασικό χαρακτηριστικό ότι είναι ένα φυτικό τρόφιμο με σχετικά υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες. Είναι η πιο πλούσια πηγή φυτικών πρωτεϊνών, περιέχοντας 43% πρωτεΐνη σε σύγκριση με άλλα όσπρια τα οποία περιέχουν 20-25%. Η πρωτεΐνη είναι ο λόγος που η σόγια έχει ιστορικά ονομαστεί «κρέας του αγρού» ή «κρέας χωρίς κόκαλα». Έχει αποδειχθεί ότι η ποιότητα της πρωτεΐνης της σόγιας είναι εφάμιλλη με αυτή που έχουν οι καλύτερες ζωικές πρωτεΐνες, όπως του αυγού ή του αγελαδινού γάλακτος. Με βάση την κλίμακα αξιολόγησης πρωτεϊνών που χρησιμοποιεί ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και ο Αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) η πρωτεΐνη της σόγιας λαμβάνει το σκορ 1, το υψηλότερο δηλαδή δυνατό σκορ. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι περιέχει και τα 9 απαραίτητα για τον άνθρωπο αμινοξέα ενώ και η αναλογία των απαραίτητων αμινοξέων είναι απόλυτα κατάλληλη για τον ανθρώπινο οργανισμό.

Παράλληλα, μεταξύ των πρωτεϊνών της σόγιας συμπεριλαμβάνονται και ορισμένα μοναδικά μικρού μεγέθους πεπτίδια. Τέτοια είναι οι ντιφενσίνες, οι γλυκινίνες, οι κονγλυκινίνες και η λουνασίνη που φαίνεται ότι παρέχουν οφέλη για την υγεία, όπως η βελτίωση της ρύθμισης της αρτηριακής πίεσης, ο καλύτερος έλεγχος των επιπέδων σακχάρου στο αίμα καθώς και η βελτιωμένη ανοσολογική λειτουργία. Μάλιστα, τελευταίες μελέτες έδειξαν ότι η χορήγηση λουνασίνης σε πειραματόζωα ελάττωσε σημαντικά την εμφάνιση νέων και μεταστατικών όγκων.

Πληθώρα παλαιότερων αλλά και πρόσφατων βιβλιογραφικών δεδομένων αναδεικνύουν την αξία της πρωτεΐνης της σόγιας στην ελάττωση των επιπέδων της κακής LDL χοληστερόλης και στην πρόληψη των καρδιοπαθειών. Φαίνεται ότι 15-30 γρ. πρωτεΐνης σόγιας καθημερινά παρέχουν σημαντικό όφελος στην καρδιαγγειακή υγεία. Τα δεδομένα είναι τόσο ισχυρά, που ήδη από το 1999, ο FDA επιτρέπει την αναγραφή του διατροφικού ισχυρισμού σε προϊόντα που περιέχουν σόγια, ότι «η κατανάλωση 25 gr πρωτεϊνών σόγιας ανά ημέρα μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης καρδιακών παθήσεων». Παρά τις πρόσφατες ενστάσεις μέρους της επιστημονικής κοινότητας, η απόφαση αυτή δεν έχει αλλάξει. Παράλληλα, ορισμένες επιστημονικές μελέτες δείχνουν ότι η πρωτεΐνη σόγιας και οι ισοφλαβόνες που περιέχει ο καρπός της, μπορεί να παίζουν ευεργετικό ρόλο στη ρύθμιση του σωματικού βάρους μειώνοντας το ενδοκοιλιακό και συνολικό σωματικό λίπος.

Η σόγια είναι επίσης πλούσια σε λίπος. Με περιεκτικότητα 19% λίπους υπερβαίνει σημαντικά τις περισσότερες φυτικές τροφές που περιέχουν από 2-14%. Ωστόσο, το μεγαλύτερο ποσοστό λίπους της σόγιας είναι ακόρεστο και επομένως ωφέλιμο για τον οργανισμό. Η σόγια, λοιπόν, περιέχει 63% πολυακόρεστα (ω-3 λιπαρά οξέα), 23% μονοακόρεστα και μόλις 14% κορεσμένα λίπη. Η παρουσία των ω-3 λιπαρών οξέων κάνει τη σόγια να ξεχωρίζει, αφού αποτελεί μία από τις λίγες φυτικές πηγές αυτών των απαραίτητων λιπαρών οξέων που έχουν ευεργετικό ρόλο στην ελάττωση της φλεγμονής και του κινδύνου καρδιοπαθειών και καρκίνου.

Παράλληλα, η σόγια και τα προϊόντα της είναι οι καλύτερες φυσικές πηγές ισοφλαβονών (κυρίως γενιστεΐνης), μιας κατηγορίας ενώσεων με αντιοξειδωτική δράση που είναι χημικά παρόμοιες με τα ανθρώπινα οιστρογόνα. Ο συνδυασμός πρωτεΐνης σόγιας και ισοφλαβονών σόγιαςφάνηκε ότι μπορεί να βοηθά στην περαιτέρω μείωση των επιπέδων LDL χοληστερόλης. Επίσης, η κατανάλωση ισοφλαβονών έχει σχετιστεί με την πρόληψη της εξασθένησης των γνωστικών λειτουργιών λόγω ηλικίας, με την πρόληψη της οστεοπόρωσης και του καρκίνου του προστάτη καθώς και με τη μείωση των συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης, χωρίς πάντως να συμφωνούν όλες οι μελέτες. Ο αντιοξειδωτικός πλούτος τη σόγιας περιλαμβάνει και σημαντικές ποσότητες φαινολικών ενώσεων, όπως το καφεϊκό και το κουμαρικό οξύ, που θωρακίζουν από χρόνιες ασθένειες.

Επιπρόσθετα, ο καρπός της σόγιας περιλαμβάνει σημαντικές ποσότητες ανόργανων συστατικών όπως το ασβέστιο, το κάλιο, το μαγνήσιο, ο φώσφορος, ο σίδηρος και το σελήνιο, ενώ αποτελεί και καλή πηγή ορισμένων βιταμινών, κυρίως του συμπλέγματος Β (ριβοφλαβίνη, θειαμίνη, νιασίνη, πυριδοξίνη και φυλλικό οξύ). Προϊόντα σόγιας που έχουν υποστεί ζύμωση, όπως το μίζο και το γιαούρτι σόγιας περιέχουν σημαντικές ποσότητες προβιοτικών μικροοργανισμών που σχετίζονται με την πρόληψη και την αντιμετώπιση διαταραχών του γαστρεντερικού συστήματος.

Πέρα από τα πολυάριθμα οφέλη της σόγιας, έχουν κατά καιρούς διατυπωθεί και πιθανοί κίνδυνοι από την κατανάλωσή της. Για παράδειγμα, σύμφωνα με τις μελέτες, η σόγια έχει εμπλακεί τόσο στη μείωση όσο και στην αύξηση του κινδύνου για την εμφάνιση καρκίνου του μαστού. Ακόμη, έχουν αναφερθεί αρκετές περιπτώσεις αλλεργίας ή δυσανεξίας στη σόγια, καθώς και πιθανές διαταραχές στις ανδρικές ορμόνες και στη γονιμότητα. Επίσης, η κατανάλωση σόγιας μπορεί να σχετίζεται με τον υποθυρεοειδισμό. Τέλος, περιέχει ποσότητες «αντι-θρεπτικών» συστατικών, όπως τα φυτικά οξέα που δεσμεύουν και περιορίζουν την απορρόφηση των ανόργανων συστατικών (π.χ. σίδηρος, ασβέστιο), η αιμαγλουτινίνη που προκαλεί συγκόλληση των ερυθρών αιμοσφαιρίων καθώς και αντιπηκτικούς παράγοντες. Ωστόσο, η έμμετρη κατανάλωση σόγιας και προϊόντων της με μικρή επεξεργασία ελαχιστοποιεί τις πιθανότητες για ανεπιθύμητες επιδράσεις στην υγεία.

Διατροφή

Χυμός από παντζάρι, καρότο και μήλο που σας βοηθά να παραμείνετε αδύνατες. Ωφελεί το δέρμα και προλαμβάνει τον καρκίνο

Πέρα από τις βιταμίνες και τα θρεπτικά συστατικά που περιέχουν τα παντζάρια, τα καρότα και τα μήλα , είναι και εξαιρετικές πηγές αντιοξειδωτικών στοιχείων που απομακρύνουν τις τοξίνες, προλαμβάνουν διάφορες μορφές καρκίνου και καθυστερούν τα σημάδια της γήρανσης.

Ένα ποτήρι φυσικού χυμού από ρίζες παντζαριών, καρότο και μήλο ως συμπλήρωμα στο πρωινό σας, θα σας δώσει όλη την ενέργεια που χρειάζεται ο οργανισμός σας.

Ο συγκεκριμένος χυμός:

Βελτιώνει τη λειτουργία του εντέρου και προλαμβάνει τη δυσκοιλιότητα.

Ενισχύει το αναπνευστικό και καρδιακό σύστημα.

Ρυθμίζει την αρτηριακή πίεση.

Βελτιώνει την όραση και ξεκουράζει τα κουρασμένα μάτια.

Αποτοξινώνει το δέρμα και προλαμβάνει την ακμή.

Ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και βοηθά στην πρόληψη ιώσεων.

Αποτρέπει την εμφάνιση και παραγωγή των καρκινικών κυττάρων.

govastileto.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή